Πέμπτη, 20 Ιουνίου 2019

«Πώς σκέφτηκα το επετειακό λογότυπο της Γενοκτονίας, που έκανε το γύρο του κόσμου...»

«Πώς σκέφτηκα το επετειακό λογότυπο της Γενοκτονίας, που έκανε το γύρο του κόσμου...»
«Πώς σκέφτηκα το επετειακό λογότυπο της Γενοκτονίας, που έκανε το γύρο του κόσμου...»

του Νίκου Ασλανίδη

Ένα... γράμμα έγινε σύμβολο το 2019 και ταξίδεψε στα πέρατα της Γης, πάνω σε μπλουζάκια, καπέλα, ποτήρια, μπρελόκ και διαφορά αλλά χρηστικά αντικείμενα. Η ιδέα ξεκίνησε από έναν έλληνα μετανάστη στη Γερμανία και διατυπώθηκε με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου... 

Το «G» το πρώτο γράμμα της αγγλικής λέξης Genocide (γενοκτονία) τυπώθηκε σε χιλιάδες αντίτυπα που ταξίδεψαν σε Γερμανία, ΗΠΑ, Καναδά, Ρωσία, Αυστραλία και κάνει πλέον το γύρο του κόσμου, μεταφέροντας το μήνυμα του ποντιακού ελληνισμού για αναγνώριση της ιστορικής αλήθειας.

Ο Αλέξανδρος Μυριούνης γεννήθηκε στα Γιάννινα το 1986 και μεγάλωσε στο χωριό Ανατολή Ιωαννίνων. Τελείωσε το δ’ λύκειο στα Ιωάννινα και μετά την οικονομική κρίση στην Ελλάδα αναγκάστηκε να φύγει στο εξωτερικό, για να βρει δουλειά. «Από τους 24 μαθητές που αποφοιτήσαμε από την τάξη μου, οι 14 εργαζόμαστε στο εξωτερικό. Άλλοι βρίσκονται στην Ευρώπη, άλλοι στις ΗΠΑ, κάποιοι στην Αυστραλία και ένας στο Ντουμπάι...», λέει χαρακτηριστικά. Ο ίδιος βρέθηκε με τη γυναίκα του και τα δυο τους παιδιά στη Γερμανία. Από το 2013 εργάζεται ως εργοδηγός-πολιτικός μηχανικός στην Deutsche Bahn (γερμανικός ΟΣΕ).

Τι δουλειές κάνουν οι συμμαθητές σου στο εξωτερικό; τον ρωτώ.

Κάποιοι είναι γιατροί, κάποιοι μηχανικοί και φυσικοί, και κάποιοι άλλοι είναι οικονομολόγοι ή ασχολούνται με παιδαγωγικά.

Έφυγαν οριστικά από την Ελλάδα ή σκέφτονται να εξοικονομήσουν κάποια χρήματα και να επιστρέψουν;

Ο στόχος είναι για όλους μας να εξειδικευτούμε πάνω στο αντικείμενό μας και όταν αλλάξει κάτι στην Ελλάδα προς το καλύτερο και βρούμε αξιοπρεπή δουλειά, φυσικά να επιστρέψουμε.

Με το θέμα της Γενοκτονίας των Ποντίων πώς ασχολήθηκες;

Ο πατέρας μου είναι Σαρακατσάνος αλλά η μητέρα μου έχει ποντιακή καταγωγή. Οι παππούδες μου από τη πλευρά της μάνας μου ήρθαν από την Πουλατζάκι και το Ατά Παζάρ. Όπως καταλαβαίνετε, μεγάλωσα με ιστορίες από τη γενοκτονία και από νεαρός μπήκα στην ποντιακή νεολαία και διετέλεσα και πρόεδρος. Όταν ήρθα στη Γερμανία, μπήκα στο σύλλογο και με εξέλεξαν πρόεδρο εδώ στην πόλη που ζούμε, στο Άουγκσμπουργκ. Έχω ταξιδεύσει στον Πόντο τέσσερις φορές, με αποκορύφωμα το 2010 όπου συμμετείχα με την ομάδα των Μωμόερων του Κ. Αλεξανδρίδη, στη Λιβερά της Τραπεζούντας και τον Ιούλιο κάναμε το συμβολικό καθαρισμό του Αγίου Γεωργίου Περιστερεώτα.

Πώς εμπνεύστηκες την ιδέα για το επετειακό λογότυπο της Γενοκτονίας;

Σκεφτόμουν ότι κάτι πρέπει να κάνουμε, για να μάθει όλος ο κόσμος ότι φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Οι Αρμένιοι είχαν σαν σύμβολο τους το γράμμα C. 

Εγώ λοιπόν σκεφτόμουν συνέχεια αυτήν τη χαρακτηριστική φωτογραφία με την πορεία του «λευκού θανάτου», που τη βλέπουμε συνέχεια σε κάθε αναφορά που γίνεται για τη Γενοκτονία. Έτσι είπα να χρησιμοποιήσουμε το γράμμα G, που και στα αγγλικά και στα γερμανικά αρχίζει η λέξη Γενοκτονία. Πρότεινα δηλαδή το G να σχηματίζεται από τους ανθρώπους της φωτογραφίας από τις πορείες του «λευκού θανάτου»... 

Βέβαια, η ιδέα μου απογειώθηκε όταν τη συζήτησα με μία ομάδα φίλων του αστυνομικού Κωνσταντίνου Καρακασίδη, του ηλεκτρολόγου μηχανολόγου Αλεξάνδρου Εφραιμίδη, της Ελένης Μεντεσίδου, που είναι αρχαιολόγος και του γραφίστα μας του Δημήτρη Διαμαντόγιαννη. Έτσι προστέθηκαν, εκτός από τους ανθρώπους, τα σύμβολα του Ποντιακού Ελληνισμού όπως η Παναγία Σουμελά και το φροντιστήριο της Τραπεζούντας καθώς και τα αμάραντα λουλούδια του Πόντου στο τέλος, που συμβολίζουν την ειρήνη και την ελπίδα...

Τι ήταν αυτό που σας επηρέασε περισσότερο από τις αφηγήσεις των πόντιων παππούδων σας;

Δεν θα ξεχάσω τις αφηγήσεις του παππού μου, του Κωνσταντίνου Λαόσογλου, που ήταν ο μόνος που γλίτωσε από το χωριό του μαζί με το γαμπρό του Γιώργο Πιπερίδη. Έφυγαν την τελευταία στιγμή, ενώ οι τσέτες τους πυροβόλησαν. Ο παππούς μου είδε μέσα στον κήπο την έγκυο αδελφή του νεκρή και το μωρό της έξω από την κοιλιά της νεκρό κι αυτό... Όλους τους άλλους κατοίκους του χωριού τούς έβαλαν στην εκκλησία και τους έκαψαν ζωντανούς... Πώς να ξεχάσεις αυτές τις ιστορίες;

Κατά την εκτίμησή σας, μετά από 100 χρόνια τα εγγόνια σας θα ξέρουν αυτές τις ιστορίες ή θα ξεχαστούν;

Προσωπικά προσπαθώ να μεταφέρω την ιστορία μας στα παιδιά μου. Δεν ξέρω όμως τι θα γίνει στις επόμενες γενιές. Χαρακτηριστικό πάντως είναι ότι μέχρι σήμερα καταφέραμε να διασώσουμε την ιστορία μας και παλεύουμε για τη διεθνή αναγνώριση της γενοκτονίας, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε.

Θα σας αναφέρω το παράδειγμα της οικογένειας της γυναίκας μου. Ο προπάππους της γεννήθηκε στην Ορντού, τα αρχαία Κοτύωρα του Πόντου. 

Ο παππούς της γεννήθηκε στη Γεωργία όπου κατέφυγε, για να γλιτώσει από τη γενοκτονία. Ο πατέρας της και η ίδια γεννήθηκαν στο Καζακστάν όπου τους εξόρισαν επί Στάλιν. Τα δυο μας παιδιά γεννήθηκαν στη Γερμανία... Δηλαδή βλέπουμε πέντε γενιές και κανείς δεν γεννήθηκε επί ελληνικού εδάφους.

Για να προλάβω κάποιους που θα πουν τη λέξη Ρωσοπόντιος, θα ήθελα να αναφέρω ότι η οικογένεια 100 χρόνια μετά έχει κρατήσει αυτούσια την ποντιακή διάλεκτο και μάλιστα με τα χαρακτηριστικά του ιδιώματος των Κοτυώρων, πατρίδα των προγόνων τους. Παρά τις αφάνταστες πιέσεις, κατάφεραν επίσης να διατηρήσουν τα ήθη, τα έθιμα και τη θρησκεία τους. Έλληνες που αρνήθηκαν να υπηρετήσουν το ρωσικό στρατό και ζούσαν στην τότε Σοβιετική Ένωση με βασιλικά ελληνικά διαβατήρια. Προσωπικά πιστεύω ότι ο τίτλος του τραντέλλενα, δηλαδή 30 φορές Έλληνας, τους ανήκει. Τον έχουν κερδίσει...

Τελικά τι θα πρέπει να γίνει για να αναγνωριστεί διεθνώς η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου;

Νομίζω ότι πρώτα από όλα χρειάζεται πολιτική βούληση, όπως έγινε στην Αρμενία. Ύστερα πρέπει να βοηθήσουν όλοι οι ακαδημαϊκοί και φυσικά ο οργανωμένος ποντιακός χώρος να πιέσει προς όλες τις κατευθύνσεις. Αυτό είναι το χρέος μας στα 353.000 θύματα της γενοκτονίας, που έμειναν άταφα στον Πόντο...

"Παίζοντας γνωρίζω τον Πόντο" - Παρουσιάζεται στο 38ο Φεστιβάλ βιβλίου στην παραλία της Θεσσαλονίκης

"Παίζοντας γνωρίζω τον Πόντο" - Παρουσιάζεται στο 38ο Φεστιβάλ βιβλίου στην παραλία της Θεσσαλονίκης
"Παίζοντας γνωρίζω τον Πόντο" - Παρουσιάζεται στο 38ο Φεστιβάλ βιβλίου στην παραλία της Θεσσαλονίκης

Το παιχνίδι γνώσεων, "Παίζοντας γνωρίζω τον Πόντο", θα έχουν τη δυνατότητα να παίξουν όσοι βρεθούν στο 38ο Φεστιβάλ βιβλίου στην παραλία της Θεσσαλονίκης, μπροστά από το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, την Πέμπτη 20 Ιουνίου 2019, στις 7:00 μ.μ.

Μία ιδέα του σκιτσογράφου Δημήτρη Νικολαΐδη, την οποία παρουσιάζει ο Δημήτρης Νικολαΐδης και ο Νίκος Παλασίδης (εκπαιδευτικός - συγγραφέας).

Συμμετέχουν τα Ποντιακά σωματεία της Καλλιθέας - Συκεών, της Μενεμένης και το Σωματείο της Παναγίας Σουμελά Θέρμης. Από τις 19:00 έως και μέχρι τις 20:30, παίζοντας, τραγουδώντας αλλά και χορεύοντας, οι παρευρισκόμενοι θα γνωρίσουν την ιστορία, την γεωγραφία, την μαγειρική αλλά και την Ποντιακή διάλεκτο, εύκολα και απλά.

Ταυτόχρονα θα παρουσιαστεί ένα μέρος από την έκθεση σκίτσου του δημιουργού Δ. Νικολαΐδη, με φιγούρες του Πόντου. Ανθρώπων που με το πέρασμα τους άφησαν - αφήνουν το Ποντιακό τους στίγμα με τον έναν ή άλλο τρόπο. Σκίτσα Ποντίων καλλιτεχνών ή και ανθρώπων της καθημερινότητας. Τέλος ο καλλιτέχνης παροτρύνει τους φίλους που θα βρεθούνε στην έκθεση να προτείνουν από τη μεριά τους ποιον θα ήθελαν να σκιτσάρει, έτσι ώστε τον Δεκέμβριο που θα πραγματοποιηθεί η έκθεση να είναι το σκίτσο τους μέσα στα υπόλοιπα σκίτσα.

Τετάρτη, 19 Ιουνίου 2019

Τα στελέχη της 1ης Στρατιάς ενημερώθηκαν για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού

Τα στελέχη της 1ης Στρατιάς ενημερώθηκαν για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού
Τα στελέχη της 1ης Στρατιάς ενημερώθηκαν για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού 

Την Τετάρτη 19 Ιουνίου 2019 πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της ενημέρωσης των στελεχών, ημερίδα στο αμφιθέατρο «Αντιστράτηγου Θωμά Αδάμου» της 1ης Στρατιάς/EU-OHQ, με θέμα «Ημέρα Εθνικής Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου».

Το πρόγραμμα της εκδήλωσης περιελάμβανε:

Χαιρετισμό του Διοικητή 1ης ΣΤΡΑΤΙΑΣ/EU-OHQ, Αντιστράτηγου Κωνσταντίνου Φλώρου, παρουσίαση οπτικοακουστικού υλικού για την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και ομιλία από τους: Τοπαλίδη Χρήστο, Πρόεδρο της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδας και Φωτιάδη Κωνσταντίνο, Ομότιμου καθηγητή Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας.

Τα στελέχη της 1ης Στρατιάς ενημερώθηκαν για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού

Την υπόψη εκδήλωση παρακολούθησε το στρατιωτικό και πολιτικό προσωπικό του Επιτελείου της 1ης ΣΤΡΑΤΙΑΣ/EU-OHQ και των Μονάδων - Υπηρεσιών Φρουράς Λάρισας.

Το "Λάλεμαν τη Παρχαρομάνας" στα Παρχάρια του Αγίου Δημητρίου Κοζάνης

Το "Λάλεμαν τη Παρχαρομάνας" στα Παρχάρια του Αγίου Δημητρίου Κοζάνης
Το "Λάλεμαν τη Παρχαρομάνας" στα Παρχάρια του Αγίου Δημητρίου Κοζάνης

Η Ένωση Ποντίων Ματσούκας, προσκαλεί τα μέλη και τους φίλους της, την Κυριακή 30 Ιουνίου 2019, στα Παρχάρια του Αγίου Δημητρίου Κοζάνης, για το καθιερωμένο "Λάλεμαν τη Παρχαρομάνας".

Από τις 12 το μεσημέρι, οι θρυλικές παρχαρομάνες και κορυφαίοι εκφραστές της ποντιακής μούσας, θα μας "ταξιδεύουν" στα παρχάρια της Ματσούκας, με δρώμενα, λόγο, εδέσματα, χορό και τραγούδι.

Η εκδήλωση περιλαμβάνει υπαίθριο ποντιακό γλέντι με εξέχοντες Πόντιους καλλιτέχνες, αφηγήσεις ιστοριών από τη ζωή στο παρχάρ’ από παλιές παρχαρομάνες του Αγίου Δημητρίου και πλούσια Ποντιακά εδέσματα.