Πέμπτη, 11 Φεβρουαρίου 2016

Ολοκληρώθηκαν οι παραστάσεις για την Ποντιακή θεατρική παράσταση «Το Στραβόξυλον»

Ολοκληρώθηκαν οι παραστάσεις για την Ποντιακή θεατρική παράσταση «Το Στραβόξυλον»
Ολοκληρώθηκαν οι παραστάσεις για την Ποντιακή θεατρική παράσταση «Το Στραβόξυλον»

Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε, τη Δευτέρα 11 Ιανουαρίου 2016, μια σειρά παραστάσεων της κωμωδίας "Το Στραβόξυλον" οι οποίες πραγματοποιήθηκαν τους μήνες Νοέμβριο, Δεκέμβριο και Ιανουάριο, στο Θέατρο του Κέντρου Πολιτισμού του Δήμου Παύλου Μελά «Χρήστος Τσακίρης».

Πλήθος θεατών είχαν την χαρά να παρακολουθήσουν την ξεκαρδιστική κωμωδία του Δημήτρη Ψαθά, στην ποντιακή διάλεκτο, που σκηνοθέτησε ο Γιάννης Γεωργιάδης και παρουσίασε το Θεατρικό Τμήμα του Συλλόγου Ποντίων Σταυρούπολης "Ακρίτες του Πόντου".

Ο Σύλλογος Ποντίων Σταυρούπολης ευχαριστεί όλους όσοι βοήθησαν στην πραγματοποίηση της παράστασης, τους ηθοποιούς, τεχνικούς, τους χορηγούς, τους εθελοντές, τα μέλη του συλλόγου και φυσικά όλους τους θεατές που είδαν την παράσταση, και στήριξαν για άλλη μια φορά την προσπάθεια του συλλόγου για τη διάδοση και διάσωση της πολιτισμικής μας κληρονομιάς.

Τετάρτη, 10 Φεβρουαρίου 2016

Την Βασιλόπιτά της κόβει η Εύξεινος Λέσχη Ποντίων & Μικρασιατών Ν. Τρικάλων

Την Βασιλόπιτά της κόβει η Εύξεινος Λέσχη Ποντίων & Μικρασιατών Ν. Τρικάλων
Την Βασιλόπιτά της κόβει η Εύξεινος Λέσχη Ποντίων & Μικρασιατών Ν. Τρικάλων

Το διοικητικό συμβούλιο της «Ευξείνου Λέσχης Ποντίων & Μικρασιατών Ν. Τρικάλων» προσκαλεί τα μέλη και τους φίλους του συλλόγου στην κοπή της βασιλόπιτας του συλλόγου που θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου 2016 και ώρα 18:00 στην αίθουσα «Αίγλη» του Ξενοδοχείου Πανελλήνιον.

Τη βασιλόπιτα θα ευλογήσει ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Τρίκκης & Σταγών κ.κ. Χρυσόστομος.

Παρακολουθήστε δωρεάν την παράσταση "19η Μαΐου" στο θέατρο Χυτήριο

Παρακολουθήστε δωρεάν την παράσταση "19η Μαΐου" στο θέατρο Χυτήριο
Παρακολουθήστε δωρεάν την παράσταση "19η Μαΐου" στο θέατρο Χυτήριο

Το e-Pontos σας δίνει τη δυνατότητα να κερδίσετε τρεις διπλές προσκλήσεις για να παρακολουθήσετε τη Δευτέρα 15 Φεβρουαρίου 2016 στο θέατρο "Χυτήριο" τη θεατρική παράσταση "19η Μαΐου" της Φανής Δαλεζίου.      

Το έργο διαδραματίζεται στην Σαμψούντα του 1919 και ανεβαίνει για πρώτη φορά σε αθηναϊκή σκηνή. Η "19η Μαΐου" είναι μία ιστορική ηθογραφία με θέμα την γενοκτονία του ποντιακού ελληνισμού.

Δυο οικογένειες ετοιμάζονται να παντρέψουν τα παιδιά τους. Τα σχέδια των Νεότουρκων όμως αλλάζουν τις ζωές τους. Από άρχοντες του Πόντου βρίσκονται ξεριζωμένοι... Τη θέση της χαράς παίρνουν η θλίψη και η εξαθλίωση ενώ η ξενιτιά αλλάζει για πάντα τις ζωές τους. Η χαρά, η λύπη, το γέλιο και το κλάμα εναλλάσσονται συνεχώς...

Το συγκεκριμένο έργο αποτελεί αφορμή να επιστρέψουμε στις ρίζες μας, να θυμηθούμε το παρελθόν και να αναλογιστούμε το μέλλον μας.

Απλά συμπληρώνοντας τα στοιχεία σας στην παρακάτω φόρμα.

Χορηγός επικοινωνίας: e-Pontos.gr

Η αβάσταχτη ελαφρότητα των Ελλαδιτών και οι Ευρωπόντιοι…

Η αβάσταχτη ελαφρότητα των Ελλαδιτών και οι Ευρωπόντιοι…
Η αβάσταχτη ελαφρότητα των Ελλαδιτών και οι Ευρωπόντιοι…

του Νίκου Πετρίδη*

Από τη στιγμή που κυκλοφόρησε ως πληροφορία στο διαδίκτυο ότι την Ελλάδα στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, θα εκπροσωπήσει το συγκρότημα Europond (και μετά Argo), με «ποντιακό» τραγούδι, ξεκίνησε ένας νέος «μίνι - εμφύλιος» πόλεμος δηλώσεων και σχολίων. Είναι ακόμα μία απόδειξη για την ευκαιροσύνη που μας χαρακτηρίζει, την έλλειψη μέτρου, την υπερβολή.

Το συγκρότημα Europond (για τα παλιά τραγούδια του οποίου γίνεται κυρίως η φασαρία), δημιούργησαν αρκετά χρόνια πριν, παιδιά που ήρθαν από τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. 
Ας μη σταθούμε στο τι αντιμετώπισε αυτή η συγκεκριμένη πληθυσμιακή ομάδα στη δεκαετία του `90 κυρίως, αλλά και στα φαινόμενα που εμφανίστηκαν στο εσωτερικό της, κατανοητά για όποιον έχει βασικές γνώσεις πολιτικής ιστορίας και κοινωνιολογίας.
Θα εξετάσουμε μόνο την περίπτωση αυτών των παιδιών, τα οποία επέλεξαν αρχικά να ακολουθήσουν ένα συγκεκριμένο είδος μουσικής για να εκφραστούν και να διασκεδάσουν. 

Ένα μουσικό είδος που γεννήθηκε στις ΗΠΑ και καλλιεργήθηκε από Αφροαμερικάνους και Χισπάνος, ενώ αργότερα πέρασε και σε λευκούς, κυρίως βιομηχανικών πόλεων εν μέσω οικονομικής ύφεσης. 
Όπως είναι φυσικό για τη μουσική βιομηχανία των ΗΠΑ, μέσα σε λίγα χρόνια όλες οι παραλλαγές αυτού του νέου μουσικού είδους, έγιναν εμπορικά προσοδοφόρες και εξαπλώθηκαν σε ολόκληρο τον κόσμο.

Γεγονός είναι ότι σε χώρες της Ευρώπης, το είδος αυτό γνώρισε άνθηση στους κύκλους μειονοτικών πληθυσμιακών ομάδων με φυλετικά χαρακτηριστικά (Βρετανία, Γαλλία κυρίως, λιγότερο σε Ιταλία, Ισπανία, Βέλγιο κλπ). 
Σε άλλες χώρες αναπτύχθηκε πιο πολύ σε πληθυσμιακές ομάδες με βάση κοινωνικά και οικονομικά χαρακτηριστικά (Ιταλία, Γερμανία, Ελλάδα κλπ). 
Ειδικά στη χώρα μας εμφανίστηκε σε υποβαθμισμένες περιοχές της δυτικής Αθήνας και περισσότερο του δυτικού Πειραιά, αλλά και στη Θεσσαλονίκη (και πολύ λιγότερο σε άλλα αστικά κέντρα).

Σε γενικές γραμμές, το μουσικό αυτό ρεύμα (με όλες τις παραλλαγές του) εξέφραζε εξ αρχής μειονοτικές πληθυσμιακές ομάδες (φυλετικές ή κοινωνικές), με έντονο το στοιχείο της αντίδρασης έναντι της πλειοψηφίας και των προνομιούχων. 
Αυτό έγινε και στη χώρα μας, σχεδόν αποκλειστικά με έμφαση στα παιδιά υποβαθμισμένων περιοχών και κατά κανόνα μη προνομιούχων.

Και έρχονται κάποια στιγμή οι Europond, να εκφραστούν μ` αυτό το μουσικό είδος, κουβαλώντας μαζί τους και τα δύο βασικά χαρακτηριστικά. Και την καταγωγή και την υποβάθμιση. 
Τι πιο απλό και κατανοητό για παιδιά της ηλικίας τους και με όλα τα γνωστά προβλήματα που αντιμετώπισε η συγκεκριμένη πληθυσμιακή ομάδα; 
Έπεσαν ακριβώς πάνω στην εποχή που γνώριζε άνθηση αυτό το είδος, τους κάλυπτε απόλυτα, ήταν προσιτό γι` αυτούς (χωρίς ανάγκη ακριβών μουσικών οργάνων και γνώσης θεωρίας) και μπορούσαν να βγάλουν μ` αυτό τις αγωνίες τους, το παράπονό τους και κυρίως το θυμό τους.

Αυτά τα παιδιά λοιπόν σήμερα (έχοντας μάλιστα «ελαφρύνει» πάρα πολύ την αρχική τους μουσική και στιχουργική έκφραση) ακούστηκε ότι θα εκπροσωπήσουν τη χώρα στο διαγωνισμό της Eurovision. 
Έπεσαν πάνω τους αμέτρητοι «Ηρακλειδείς», όχι του στέμματος, αλλά της παράδοσης και της ποντιοσύνης. 
Έγραψαν ότι είναι ντροπή για τον Πόντο να χρησιμοποιείται η ποντιακή λύρα σε τέτοια μουσική. 
Έγραψαν ότι είναι απαράδεκτο να «μολύνεται» η ποντιακή γλώσσα σε τέτοια τραγούδια. 
Χαρακτήρισαν ως «υποκουλτούρα» αυτή τη μουσική έκφραση και σκίζουν τα ιμάτιά τους για την «καθαρότητα» της ποντιακής παράδοσης.


Θα με συγχωρήσουν (και ας μη με συγχωρήσουν, ουδόλως με απασχολεί), αλλά όλα αυτά είναι ανοησίες. 
Οι Europond ποτέ δεν είπαν ότι παίζουν «παράδοση». 
Ποτέ δεν είπαν ότι παίζουν «ποντιακά». 
Ποτέ δεν εμφανίστηκαν ως «παραδοσιακοί μουσικοί». 
Στα σπίτια τους, στις παρέες τους, ακούνε, τραγουδάνε και μερικοί παίζουν «ποντιακά παραδοσιακά», αλλά αυτό που κάνουν στο Underground Studio, είναι άλλο πράγμα.

Τη δε λύρα, τη χρησιμοποίησαν πολλοί καλλιτέχνες σε μη ποντιακά ακούσματα, αλλά εκεί δεν άκουσα κάποιον να διαμαρτύρεται. Ποια η διαφορά; 
Να ακούγεται λύρα στο τσιφτετελοειδές της Παπαρίζου, στο έντεχνο του Νταλάρα, στις ρούμπες και στα μάμπο των πανηγυριών, είναι θεμιτό; 
Όταν έβαζε λύρα και τουλούμ` ο Καζίμ Κογιουντζού στις ροκ παραλλαγές του, ο Φουάτ Σακά στις μπαλάντες του ή σήμερα ο Απόλας Λερμί και ο Σελτζούκ Μπαλτζί και οι Καρμάτε, γιατί τους ακούν και τους χειροκροτούν οι ίδιοι που κατηγορούν τους Europond? 
Επειδή έχουν άλλες προτιμήσεις και ακούσματα στα μουσικά είδη; 
Είναι δυνατό να κινδυνεύει η «παράδοση» από τη χρήση της λύρας σε οποιοδήποτε μουσικό είδος και όχι από τα απίθανα στιχουργήματα, τα αρμόνια και τα ντραμς στα πανηγύρια και τα περίφημα σουξέ του τύπου «γεφυρόπον – κορτσόπον – φιστανόπον»; 
Τι να πουν και οι Ιρλανδοί πχ, που ακούν δεκάδες συγκροτήματα να παίζουν ροκ, μπλουζ, πανκ (!), χρησιμοποιώντας και παραδοσιακά τους όργανα, σε παραδοσιακές μουσικές φόρμες, με τεράστια εμπορική επιτυχία σε όλο τον κόσμο; 

Οπότε, ας σταματήσουν να σκίζουν μερικοί τα ρούχα τους και να τραβάνε τα μαλλιά τους.
Κακό στην γκαρνταρόμπα τους και στην κεφαλή τους κάνουν.

Και ερχόμαστε στο θέμα της γλώσσας.
Ποιός είναι αυτός που θα απαγορεύσει σε κάποιον άλλον, να χρησιμοποιεί μια συγκεκριμένη γλώσσα στα τραγούδια του; 
Γιατί τόσες χιλιάδες κοινοποιήσεις στο διαδίκτυο με το βίντεο της Σεβάλ Σαμ να «τραγουδάει» (διαβάζοντας μέσα από «auto-que») το «την πατρίδα μ` έχασα», χωρίς να καταλαβαίνει γρι από τους στίχους του αείμνηστου Χρήστου Αντωνιάδη; 
Να το δούμε κι αλλιώς. Γιατί οι Χισπάνος στις ΗΠΑ τραγουδάνε ραπ στη γλώσσα τους και όχι μόνο παραδοσιακά των Αζτέκων ή των Μάγιας; 
Γιατί έχουν δικαίωμα να τραγουδάνε στη γλώσσα τους χιλιάδες καλλιτέχνες ανά τον κόσμο ροκ και μπλούζ και κάντρι, που είναι αμερικάνικα είδη; 
Γιατί μπορούν να τραγουδούν στη γλώσσα τους, δηλαδή στα ελληνικά, οι «ροκάδες» Παπακωνσταντίνου, Θηβαίος, Μαχαιρίτσας κλπ κλπ, αλλά «δεν επιτρέπεται» για τους Europond;

Εδώ όμως είναι όλη η ουσία. 
Όλοι εμείς οι ποντιακής καταγωγής Νεοέλληνες, μετά τη δεύτερη γενιά έχουμε ως μητρική μας γλώσσα την κοινή νεοελληνική (εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων). 
Οι της τρίτης και τέταρτης γενιάς, τα ποντιακά τα μιλάμε μεταξύ μας, τα τραγουδάμε, κάποιοι χρησιμοποιούν μερικές φράσεις και στο σπίτι, στην παρέα, στα παρακάθια. 
Η τεράστια πλειοψηφία αδυνατεί να κατανοήσει ακόμα και τους στίχους ενός τραγουδιού.
Οι μεγαλύτεροι πεθαίνουν και τα τελευταία χρόνια δημιουργούνται «τμήματα εκμάθησης της ποντιακής γλώσσας», όπως δηλαδή για τα γερμανικά, τα αγγλικά, τα γαλλικά. 

Και έρχονται οι Europond, από τη Ρωσία, οι …«Ρωσοπόντιοι», φέρνοντας μαζί τους πολλά από τα στοιχεία του πολιτισμού και του χαρακτήρα των προγόνων μας της πρώτης γενιάς.
Αυτά τα στοιχεία που εμείς τα χάσαμε στην πορεία (άλλα καλώς και άλλα κακώς) και γίναμε Νεοέλληνες (για άλλους λόγους καλώς και για άλλους κακώς). 
Αυτά τα παιδιά έρχονται και «απειλούν» το φαντασιακό που χτίσαμε στο μυαλό μας για την καταγωγή μας και τους προγόνους μας. 
Μας ξεμπροστιάζουν, βροντοφωνάζοντας ότι η γλώσσα η ποντιακή δεν είναι μόνο για τα παρακάθια, για τα πανηγύρια και για ηχογραφήσεις «παραδοσιακών». 
Πολύ περισσότερο, μπορεί για εμάς να χρειάζονται «τμήματα εκμάθησης ποντιακής γλώσσας», σαν να μας είναι ξένη (που στην πραγματικότητα είναι), αλλά γι` αυτούς ΕΙΝΑΙ η γλώσσα τους. 

Εκεί είναι η τεράστια διαφορά μας. 
Εμείς εδώ βλέπουμε την παράδοση ως αποστειρωμένο απολίθωμα, που πρέπει να διατηρήσουμε με «αναβιώσεις» και «ξεθάβοντας» έθιμα και συνήθειες. 
Εμείς ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ να μάθουμε ποντιακά. 
Αυτά τα παιδιά όμως, δε χρειάζεται να μάθουν. Τα ξέρουν.
Αυτά τα παιδιά μιλάνε ποντιακά στο σπίτι με τη μάνα τους κι όχι μόνο με τη γιαγιά τους, με τους φίλους τους και όχι μόνο με κάποιον δάσκαλο, όλη την ημέρα και όχι μόνο σε παρακάθια. 
Γιατί εμείς έχουμε τα ποντιακά ως γλώσσα προγονική. 
Αυτά τα παιδιά όμως, έχουνε τα ποντιακά ως γλώσσα ΜΗΤΡΙΚΗ. 
Και σ` αυτή τη γλώσσα εκφράζουν τα παράπονα, τον πόνο, το θυμό τους και μαζί την ελπίδα, τα όνειρα και την αγάπη τους.

Επικοινωνώντας στην καθημερινότητα ή πηγαίνοντας σε σπίτια συμπατριωτών που ήρθαν από την πρώην Σοβιετική Ένωση και μιλάνε ποντιακά, τους χαίρομαι, τους ζηλεύω και τους καμαρώνω. 
Νομίζω ότι ακούω τον πάππο και τον λυκοπάππο μου. 
Γυρίζω δύο και τρεις γενιές πίσω. 
Στην πραγματικότητα γυρίζω πιο κοντά στην πατρίδα.

Μακάρι να συνεχίσουν αυτά τα παιδιά και άλλα ακόμα, να εκφράζονται μέσα από τη μουσική στη γλώσσα μας. 
Γιατί έτσι αποδεικνύουν ότι δεν είναι μουσειακό είδος, αλλά γλώσσα ΖΩΝΤΑΝΗ. 
Δηλαδή, ανθεί και φέρει κι άλλο…

Νίκος Πετρίδης

ΥΓ1: Ακούστε το κομμάτι «Ρωσοπόντιος» στο βίντεο και προσπαθήστε να έρθετε στη θέση αυτών των παιδιών, που πέρασαν την παιδική και εφηβική τους ηλικία ως πρόσφυγες στην Ελλάδα, μιλώντας τη μητρική τους γλώσσα.

Όλα τα υπόλοιπα που ακούω και διαβάζω, είναι σαχλαμάρες από απογόνους προσφύγων που μεταλλάχτηκαν σε παλαιοελλαδίτες.

Χόρτασε η ψείρα και βγήκε στο γιακά… (να μας μαλώσει που χρησιμοποιούμε όπου και όπως θέλουμε, τη γλώσσα ΜΑΣ).

ΥΓ2: Δεν ξέρω ποιός θα πάει και με ποιό τραγούδι στη Eurovision και ούτε με ενδιαφέρει ουσιαστικά. Έχουμε άλλα προβλήματα, προσωπικά και συλλογικά, να αντιμετωπίσουμε και να ασχοληθούμε.

Το σημείωμα αυτό είχε ως αντικείμενο μόνο όσα γράφτηκαν και ειπώθηκαν για το δικαίωμα των παιδιών να παίζουν όποιο είδος μουσική θέλουν και να χρησιμοποιούν τη ΜΗΤΡΙΚΗ τους γλώσσα, χωρίς περιορισμούς και ανόητες παρεμβάσεις.

* Ο Νίκος Πετρίδης είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας του βιβλίου "Ιμπραχίμ, ο γιος του Ηρακλή".



Σχετικά θέματα

- Οριστικό: Η Ποντιακή λύρα πάει στη Eurovision! Και το όνομα αυτού είναι...

Ένα νέο ιστορικό μυθιστόρημα, με άρωμα Πόντου! Ας το γνωρίσουμε...

Ακτίδα αισιοδοξίας στα Ποντιακά πράγματα

Ακτίδα αισιοδοξίας στα Ποντιακά πράγματα
Ακτίδα αισιοδοξίας στα Ποντιακά πράγματα

Η σύγχρονη πρόοδος των ηλεκτρονικών μέσων μας έδωσε τη δυνατότητα να παρακολουθήσουμε μέσω διαδικτύου τις εργασίες του ιδιαίτερα ενδιαφέροντος Επιστημονικού Συμποσίου του Ποντιακού Πολιτισμού που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα στις 6-7/2/2016. Η αδυναμία όμως άμεσης παρέμβασης, μας οδηγεί να διατυπώσουμε γραπτά και δημόσια τις σκέψεις και την κριτική μας ειδικά αλλά και γενικότερα.

Όσοι έχουν την εμπειρία διοργάνωσης ενός συνεδρίου αντιλαμβάνονται καλύτερα το μέγεθος των προσπαθειών πραγματοποιήσεως και ολοκληρώσεως του εγχειρήματος αυτού. Έτσι και για το λόγο αυτό, δεν μπορεί να παραμείνει απαρατήρητο και ασχολίαστο ένα συνέδριο με αντικείμενο μάλιστα τον Ποντιακό Πολιτισμό. Το γεγονός αυτό ακριβώς δημιουργεί ένα διάχυτο πνεύμα αισιοδοξίας και προόδου στα ποντιακά πράγματα, σε αντίθεση και απάντηση σε εκείνους που βλέπουν με απαισιοδοξία την εξέλιξη των ποντιακών θεμάτων.

Προσωπικά έχω την πεποίθηση, ότι ενόσω υπάρχει το ποντιακό τραγούδι, το θέατρο, οι χοροί και η ύπαρξη πρωτοβάθμιων ποντιακών σωματείων, τα φυτώρια και θερμοκήπια του ποντιακού πολιτισμού που σήμερα υπερβαίνουν τα 500 σ’ όλη τη χώρα και όχι μόνο, δεν πρόκειται να σβήσει η Ποντιακή Ιδέα. Επιπλέον η αναγκαιότητα πραγματοποιήσεως Επιστημονικού Συνεδρίου επιβεβαιώνει και ενισχύει τη δυναμική που υπάρχει.

Νομίζω ότι αξίζουν τα συγχαρητήρια στους εμπνευστές και διοργανωτές του πρωτοποριακού αυτού συνεδρίου, που διαγράφει μία νέα προοπτική επιστημονικής θεώρησης και παρουσίασης των στοιχείων που συνθέτουν τον ποντιακό πολιτισμό, που είναι  κατ’ εξοχήν ελληνικός και αφορά όλους τους Έλληνες.

Πράγματι αξιολογώντας το επίπεδο του Συμποσίου, τόσο στον τομέα της διοργάνωσης όσο και στη θεματολογία και το επίπεδο των εισηγήσεων, ανεπιφύλακτα υπήρξε υψηλότατου επιπέδου και στέφθηκε με πλήρη επιτυχία. Άξιο αναφοράς αποτελεί και η πρόνοια διαδικτυακής μετάδοσης του Συμποσίου με αποτέλεσμα την παρακολούθησή του από μεγάλο αριθμό πολιτών σ’ όλη τη χώρα.

Γενικότερα, με αφορμή το Συμπόσιο αυτό έρχεται στην επικαιρότητα ο ρόλος της διοίκησης του Οργανωμένου Ποντιακού χώρου δεδομένου ότι στο κεφάλαιο των 14 σκοπών του καταστατικού της Π.Ο.Ε. αναφέρεται πέντε (5) φορές η λέξη «πολιτισμός». Επειδή όμως γνωρίζω ότι «το επιτιμάν ράδιον και παντός» θέλω να έχω τον ρόλο του συμβούλου επαναλαμβάνοντας, επ’ ευκαιρία, για μία ακόμη φορά την πρόταση, ότι χρησιμότερο είναι να καθιερωθεί εναλλάξ με το πανελλήνιο φεστιβάλ χορού, ένα πολυθεματικό συνέδριο που να προβάλλει γενικότερα τον ποντιακό πολιτισμό και όχι μόνο. Προλαμβάνοντας τους επικριτές της πρότασης διευκρινίζω ότι τη χρονιά του Συνεδρίου θα γίνονται τοπικά φεστιβάλ χορού στα 5 επιμέρους ΣΠΟΣ (Σύνδεσμος Ποντιακών Σωματείων) με αποτέλεσμα να τα παρακολουθεί τοπικά περισσότερος κόσμος.

Η αξιέπαινη πρωτοβουλία του κ. Νίκου Ζουρνατζίδη και της Οργανωτικής Επιτροπής του Επιστημονικού Συνεδρίου έχει σηματοδοτήσει την αναγκαιότητα και την οδό που πρέπει να αναλάβει και να συνεχίσει η Διοίκηση του Οργανωμένου Χώρου. 

Τέλος όσον αφορά την προσωπικότητα του Νίκου Ζουρνατζίδη καθώς και των στενών συνεργατών του στο Συμπόσιο, τους αφιερώνω επάξια τους στίχους του Καβάφη «Όταν θέλουν  οι Έλληνες να καυχηθούν, τέτοιους βγάζει το έθνος μας θα λένε» και αποδίδοντάς το στην Ποντιακή θα λέγαμε: «Όντες θέλνε οι Πόντιοι να κουρφεύκουνταν ομονατούς εβγάλ η φύτρα μουν θα λέγνε». 

Επαμεινώνδας Φαχαντίδης
Ομ. Καθηγητής Ιατρικής ΑΠΘ

Ο ετήσιος χορός των «Κομνηνών» Ροδοχωρίου

Ο ετήσιος χορός των «Κομνηνών» Ροδοχωρίου
Ο ετήσιος χορός των «Κομνηνών» Ροδοχωρίου

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ροδοχωρίου "Οι Κομνηνοί" διοργανώνει και προσκαλεί τα μέλη και τους φίλους του συλλόγου στον ετήσιο χορό του το Σάββατο 13 Φεβρουαρίου 2016, στο οικογενειακό κέντρο Παρθενώνας στο Αγγελοχώρι Νάουσας.

Το καλλιτεχνικό πρόγραμμα πλαισιώνουν οι εξής καλλιτέχνες:

Τραγούδι: Ιωακειμίδης Μπάμπης
Λύρα: Τσαχουρίδης Ματθαίος
Αγγείο: Ματσαρίδης Τάσος
Πλήκτρα: Σωτηριάδης Σάκης
Κρουστά: Κορτσινίδης Γιώργος
Ήχος: Φουντουκίδης Δημήτρης

Τιμή πρόσκλησης 6 ευρώ (μενού προαιρετικό).

Ώρα έναρξης 8:30 μ.μ.

Συμμετέχουν οι Μωμό' εροι Ροδοχωρίου

Τηλέφωνα Επικοινωνίας:
- Κωνσταντίνος Ευθυμιάδης 6973985063
- Καζεπίδου Γιώτα 6976656712.

Ημερίδα-εισήγηση για τους Ποντιακούς χορούς και τη μετάλλαξη τους με την πάροδο του χρόνου

Ημερίδα-εισήγηση για τους Ποντιακούς χορούς και τη μετάλλαξη τους με την πάροδο του χρόνου
Ημερίδα-εισήγηση για τους Ποντιακούς χορούς και τη μετάλλαξη τους με την πάροδο του χρόνου

Ο Σύλλογος Ποντίων Φοιτητών Ν. Σερρών προσκαλεί τα μέλη και τους φίλους του συλλόγου στην ημερίδα-εισήγηση για θέματα που αφορούν την εξέλιξη και τη μετάλλαξη που έχουν υποστεί οι παραδοσιακοί Ποντιακοί χοροί με την πάροδο του χρόνου, από τον ερευνητή-χοροδιδάσκαλο, Γιώργο Κασαμπαλίδη.

Επίσης θα γίνει αναφορά και συζήτηση για το δρώμενο των Μωμόγερων, όσον αφορά το χορευτικό κομμάτι.

Η ημερίδα θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 10 Φεβρουαρίου 2016, στις 5:30 μ.μ. στο ΤΕΙ Σερρών.

Σαν σήμερα απεβίωσε ο θρυλικός αντάρτης του Πόντου, Καπετάν Ευκλείδης

Σαν σήμερα απεβίωσε ο θρυλικός αντάρτης του Πόντου, Καπετάν Ευκλείδης
Σαν σήμερα απεβίωσε ο θρυλικός αντάρτης του Πόντου, Καπετάν Ευκλείδης

Γεννήθηκε στην Σάντα του Πόντου το 1885. Ήταν ένας από τους πιο φημισμένους οπλαρχηγούς της περιοχής. Εμφανίστηκε ως οπλαρχηγός κατά τη Ρωσική κατοχή του Πόντου (1916-18). Με την αποχώρηση των Ρώσων πάρθηκε η απόφαση για ένοπλη αντίσταση, σε μία εποχή που ο αγώνας στα βουνά της Σάντας ήταν δύσκολος. Ανάδειξε μια καινούρια γενιά παλικαριών που έγιναν θρύλος.

Οι αρχηγοί των Τούρκων τσετέδων και προπάντων ο φοβερός Σουλεϊμάν Κάλφας της κοντινής Γιομουράς, το είχαν βάλει πείσμα ν' αφανίσουν την Σάντα, άλλα σκόνταφταν πά­νω στην ορμή των ανταρτών της. 

Ο Ευκλείδης μαζί με άλλους τριάντα Σανταίους, ιδιαίτερα με Γαλιανίτες, ήρθαν σε επαφή με το σωματείο "Ένωσις" της Τραπεζούντας κι οπλίστηκαν. Περίμεναν και βοήθεια από το ελληνικό σώμα, που λεγόταν ότι ετοιμαζόταν στον Καύκασο.

Από την Τραπεζούντα πήγε στη Σάντα ο απεσταλμένος του σωματείου "Ένωσις", Θεοδόσης Χειμωνίδης, μάζεψε τους προεστούς σε γενική συνέλευση και συγκρότησαν κεντρική επιτροπή άμυνας. Πρόεδρος της ορίστηκε ο Χειμωνίδης, Γενικός οπλαρχηγός του αγώνα ορίστηκε ο Γιάννης Σπαθάρος με βοηθούς τους Αβραάμ Καλαϊτζίδη, Χρήστο Σεβαστίδη και Ευκλείδη Κουρτίδη. Ο Ευκλείδης ήταν οπλαρχηγός των Ισχανταίων, με βοηθούς το Γεώργιο Γωνιάδη και τον Περικλή Κουφατσή. Οι Ισχανταίοι του Ευκλείδη έσκαψαν χαρακώματα, που τα φύλαγαν μέρα νύχτα, αλλάζοντας φρουρές. Ήταν πάνω από διακόσιοι άντρες, καλά οπλισμένοι με μάνλιχερ, μάουζερ, γεράδες και με ότι άλλο είχαν, καθώς και με χειροβομβίδες, που τις βρήκαν άδειες και τις γέμισαν με δυναμίτη, προσθέτοντας και καψούλια.

Αρχές του 1918, αέρας πολεμικός φυσούσε στα χωριά της Σάντας κι όλοι οι Σανταίοι βρίσκονταν στα όπλα. Επιταγμένα άπ' την Επιτροπή της άμυνας όλα τά ζώα, νοικιασμένα κι’ άλλα απ’ τήν Γαλίαινα, έτοιμα ολούθε τά παλληκάρια, μέ τους σκοπούς στα χαρακώματα, πού είχαν διαταγή να ρίξουν τρεις τουφεκιές για σύνθημα στην περίπτωση πού θα φαινόταν ο εχθρός.

Η πιο δραματική στιγμή του αντάρτικου της Σάντας, ήταν η μάχη στη σπηλιά της Μαγάρας. Όπως αναφέρει σε αφήγση του στην "Ποντιακή Εστία" (τεύχος 88), ο Κρωμναίος Ζαχαρίας Μουσικίδης, οι αντάρτες στις αρχές Σεπτεμβρίου του 1921, μαζεύτηκαν στη Μάγαρα (Μεγάλη Σπηλιά) μαζί με 300 γυναικόπαιδα από τη Σάντα. Οι αντάρτες Σανταίοι ήταν εκατο. Εκεί ταμπουρώθηκαν. Οι Τούρκοι του Σουλεϊμάν Κάλφα τους επιτέθηκαν και ζήτησαν να παραδοθούν. Ο Δημήτριος Τσιρίπ, υπαρχηγός του Ευκλείδη, βγήκε και φώναξε πως δεν παραδίδονται. Μιά σφαίρα τον χτύπησε στο κεφάλι και τον σκότωσε. 

Ο Ζαχαρίας Μουσικίδης στην αφήγησή του, συνεχίζει:

"Ο Ευκλείδης τότε, μόλις είδε πως σκοτώθηκε ο συναρχηγός του, μεταχειρίστηκε το παρακάτω τέχνασμα: Δέκα παλικάρια είχαν πιστόλια των 10 φυσιγγίων. Τα πιστόλια αυτά ήσαν αυτόματα, και όταν πυροβολούσε κανείς με αυτά έδινε την εντύπωση πολυβόλου. Διέταξε λοιπόν ο Ευκλείδης στα παλικάρια του να ρίξουν με τα πιστόλια ο ένας κατόπιν του άλλου, για να προκαλέσει στους Τούρκους την εντύπωση που ήθελε. Μόλις βρόντησαν τα πιστόλια, οι Τούρκοι τα πήραν για πολυβόλα και τα'χασαν. Επάνω στη σαστιμάρα τους ακούστηκε και ο τρομερός βρόντος δύο χειροβομβίδων αντάρτικης κατασκευής, και όλα αυτά κλόνισαν το ηθικό των Τούρκων". 

Έτσι τέλειωσε η μάχη της Μάγαρας όπου χάθηκε ο ένας απ' τους δυο γενναίους αρχηγούς των ανταρτών της Σάντας.  Αλλοι αντάρτες ακολούθησαν άλλες γυναίκες και παιδιά για προστασία και τις σιγούρεφαν μέσα στα πυκνά δάση της Παναγίας Σουμελά, απ' όπου πάλι ξέφυγαν αργότερα. Ο στρατός, ευθύς μετά την εκτόπιση του πληθυσμού, έβαλε φωτιά στα περισσότερα σπίτια, έκαψε και τις εκκλησιές τίναξε με δυναμίτες τα κωδωνοστάσια, κατάστρεφε ακόμα και τις βρύσες. Ύστερα έφυγε ο στρατός και μείναν μόνοι οι τσέτες που πέσαν στη λεηλασία, βασάνισαν και σκότωσαν όσους γέρους και γριές βρήκαν κρυμμένους κι έφυγαν κι αυτοί.

Μετά την καταστροφή της Σαντάς είχε ελαττωθεί η πίστη των ανταρτών στον αγώνα τους , που δεν είχε πλέον νόημα και αυτό οδήγησε στη χαλάρωση της συνοχής τους , εκτός του ότι είχαν και προσωπικές διαφορές ανάμεσά τους. Για το λόγο αυτό αλλά και για να δώσουν μικρότερο στόχο χώρισαν σε ομάδες. Οι Σανταίοι αντάρτες είναι οι τελευταίοι Έλληνες που αποχώρησαν από την πατρίδα το 1924,  όταν όλοι οι άλλοι πόντιοι είχαν ήδη εγκατασταθεί στην Ελλάδα σχεδόν δύο χρόνια πριν.

Ο Ευκλείδης Κουρτίδης ήρθε στην Ελλάδα το 1924 και εγκαταστάθηκε στη Νέα Σάντα στο Νομό Κιλκίς. Αρνούμενος να εξαργυρώσει τους αγώνες και τη φήμη του, ασχολήθηκε με την κτηνοτροφία. Απεβίωσε στις 10 Φεβρουαρίου του 1937, όταν έπεσε απο το κάρο του και τον ποδοπάτησαν τα άλογά του. Η αγάπη του για την πατρίδα, το ήθος του και η απαράμιλλη παλικαρία του, έγινε τραγούδι:

"Σαπάν Μούσα, Σειτ αγάς,
Κάλφας ο Γιομουρέτες
Ετρόμαζαν που άκουγαν
Ευκλείδης ο Σαντέτες!

Πηγή: History

Μαθήματα Ποντιακής Λύρας ξεκινούν στο "Φάρο Ποντίων" στην Πάτρα

Μαθήματα Ποντιακής Λύρας ξεκινούν στο "Φάρο Ποντίων" στην Πάτρα
Μαθήματα Ποντιακής Λύρας ξεκινούν στο "Φάρο Ποντίων" στην Πάτρα

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Φάρου Ποντίων Πατρών, έχοντας ως πρωταρχικό στόχο την διάσωση και την διάδοση της πολιτιστικής της κληρονομιάς, ανακοινώνει ότι από την Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2016, ξεκίνησε νέο τμήμα εκμάθησης Ποντιακής λύρας, για όλες τις ηλικίες, με δάσκαλο τον λυράρη Γιάννη Χαντζαρίδη.

Τα μαθήματα θα γίνονται κάθε Κυριακή, στην Εστία του συλλόγου που βρίσκεται στη Λεωφ. Ελευθερίου Βενιζέλου 38 και Σολωμού, (κτήριο ΑΔΕΠ) τηλέφωνο 2610337313.

Περισσότερες πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής στην αντιπρόεδρο, κ. Μαρία Κωτσαλίδου- Παπανδρικοπούλου (6979722756) ή στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο του Φάρου (info@farospontionpatron.gr).

Με επιτυχία η "Γιορτή των Γραμμάτων" της Παναγίας Σουμελά

Με επιτυχία η "Γιορτή των Γραμμάτων" της Παναγίας Σουμελά
Με επιτυχία η "Γιορτή των Γραμμάτων" της Παναγίας Σουμελά

Αθρόα ήταν η συμμετοχή του κόσμου και των φορέων που κατέκλυσαν το μεγάλο αμφιθέατρο του Ξενοδοχείου «Παντελίδης» στην εκδήλωση της Γιορτής των Γραμμάτων την Κυριακή 31 Ιανουαρίου 2016 και τη βράβευση 120 μαθητών των Δημοτικών Σχολείων της Πτολεμαΐδας.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με εκκλησιαστικούς ύμνους και παραδοσιακά τραγούδια από την βυζαντινή χορωδία «Ιεροψαλτών Εορδαίας» και συνεχίστηκε με χαιρετισμούς επισήμων.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ.κ. Θεόκλητος, πήρε το λόγο και εξαίροντας το έργο των Τριών Ιεραρχών, ευχόμενος ο βίος και οι διδαχές τους να φωτίσουν τους κυβερνώντες και να καταλάβουν ότι χωρίς πίστη και θρησκεία δεν υπάρχει ζωή, συγχαίροντας το Σωματείο και το Ιερό Προσκύνημα Παναγία Σουμελά για το έργο τους.

Με επιτυχία η "Γιορτή των Γραμμάτων" της Παναγίας Σουμελά

Ο Δήμαρχος Εορδαίας κ. Σάββας Ζαμανίδης εξέφρασε τις θερμές του ευχαριστίες ένα προς τον πρόεδρο του σωματείου «Παναγία Σουμελά» κ. Γεώργιο Τανιμανίδη, για την έλευση του Τιμίου Σταυρού στην Πτολεμαΐδα, καθώς και για την βράβευση των μαθητών Δημοτικών Σχολείων της Πόλης.

Από την πλευρά του και ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Σουρμενιτών κ. Νικόλαος Κούσης ευχαρίστησε και απέδωσε τιμητική πλακέτα στο σωματείο «Παναγία Σουμελά» για την προφορά και το συντελούμενο έργο του Σωματείου, ενώ ευχαρίστησε και την Ιερά Μητρόπολη Φλωρίνης – Πρεσπών και Εορδαίας, το Δήμο Εορδαίας, τον Πολιτιστικό Ποντιακό Σύλλογο Κομνηνών και όλους όσους συμμετείχαν στην εκδήλωση.

Με επιτυχία η "Γιορτή των Γραμμάτων" της Παναγίας Σουμελά

Κλείνοντας τους χαιρετισμούς ο πρόεδρος του σωματείου «Παναγία Σουμελά» Γεώργιος Τανιμανίδης, μεταξύ άλλων είπε: «Αισθάνομαι μεγάλη χαρά και τιμή που μας αγκάλιασε ο κόσμος τις Εορδαίας στέλνοντας ένα μήνυμα σε όλους τους Έλληνες, πως ενωμένοι μπορούμε να ξεπεράσουμε όλες τις δυσκολίες και τα υφιστάμενα προβλήματα» ενώ παράλληλα ευχαρίστησε όσους συνεργάστηκαν και πλαισίωσαν την εκδήλωση.

Με επιτυχία η "Γιορτή των Γραμμάτων" της Παναγίας Σουμελά

Ακολούθως το Σωματείο «Παναγία Σουμελά» τίμησε τον παλαίμαχου δάσκαλο Ευθυμίο Σαββουλίδη για την πολυετή προσφορά του στην παιδεία, τιμώντας στο πρόσωπό του το λειτούργημα του εκπαιδευτικού, ενώ ιδιαίτερη νότα στην εκδήλωση έδωσαν οι απαγγελίες ποιημάτων από τις μαθήτριες Περσεφόνη Ιμσιρίδου και Μαρία Κατσάλη.

Αίσθηση προκάλεσε η ομιλία για τους Τρεις Ιεράρχες του δασκάλου και επιμελητή της «Ποντιακής Εστίας» κ. Ευστάθιου Ταξίδη, ο οποίος είχε την επιμέλεια και την παρουσίαση της εκδήλωσης.

Στη συνέχεια το χορευτικό συγκρότημα του Πολιτιστικού Ποντιακού Συλλόγου Κομνηνών παρουσίασε τους λεβέντικους ποντιακούς παραδοσιακούς χορούς και απέδωσε τμήμα του δρώμενου των Μωμόγερων, αποσπώντας το θερμό χειροκρότημα του κοινού.

Με επιτυχία η "Γιορτή των Γραμμάτων" της Παναγίας Σουμελά

Τιμητική διάκριση προς το σωματείο των Κομνηνών για την προσφορά του στη διατήρηση του πολιτισμού των Ελλήνων του Πόντου απένειμε ο πρόεδρος του σωματείου «Παναγία Σουμελά» κ. Γιώργος Τανιμανίδης, επισημαίνοντας «το σημαντικό έργο του συλλόγου για τη διατήρηση των παραδόσεων του Αλησμόνητου Πόντου. Παραλαμβάνοντας την τιμητική διάκριση η  πρόεδρος του συλλόγου των Κομνηνών κα Μαρία Τσιλφίδου ευχαρίστησε τους διοργανωτές για την πρόσκληση.

Ακολούθησαν οι απονομές των επαίνων στους αριστεύσαντες μαθητές. Στα αγόρια και στα κορίτσια δόθηκαν τιμητικές Διακρίσεις για την χρηστομάθεια και την επίδοση τους όπως και πέντε (5) αναμνηστικά βιβλία σε κάθε μαθητή-μαθήτρια από το Σωματείο Παναγία Σουμελά.