Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2018

«Παιδιά βοηθούν παιδιά» στο Σύλλογο Ποντίων Μονάχου



Ο Σύλλογος Ποντίων Μονάχου διοργανώνει και προσκαλεί τα μέλη και τους φίλους του συλλόγου στη φιλανθρωπική εκδήλωση με τίτλο «Παιδιά βοηθούν παιδιά» που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 17 Νοεμβρίου 2018, στις 6:00 μ.μ., στο Augustiner Schützengarten (Zielstattstr. 6, München).

Μουσική συντροφιά θα κρατήσουν οι Στέργιος Ζημπιλιάδης, τραγούδι, Στάθης Πορφυρίδης, λύρα - τραγούδι και οι καλλιτέχνες του συλλόγου: Αντωνιάδης Θανάσης, Βογιατζής Δημήτρης, Καζαντζίδης Μανώλης, Κουγιουμτζίδης Αναστάσιος, Πανίδης Κώστας.

Τιμή εισόδου: 8 Ευρώ.

13ος Κύκλος Συναπαντημάτων Ποντιακής Νεολαίας Ευρώπης

13ος Κύκλος Συναπαντημάτων Ποντιακής Νεολαίας Ευρώπης
13ος Κύκλος Συναπαντημάτων Ποντιακής Νεολαίας Ευρώπης

Στο Βερολίνο της Γερμανίας ξεκινά για φέτος o 13ος Κύκλος Συναπαντημάτων Ποντιακής Νεολαίας στην Ευρώπη. Η πρώτη από τις δύο συνεδριάσεις θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 17 Νοεμβρίου 2018, στη 1:00 το μεσημέρι, στο Hellenische Gemeinde e.V. (Mittelstrave 33).

Η νεολαία της ΟΣΕΠΕ καλεί όλους τους νέους να περάσουν για άλλη μια φορά αξέχαστες στιγμές μαζί και να συζητήσουν για θέματα που αφορούν τους νέους, τις δραστηριότητές στους συλλόγους μας αλλά και για το πως θα προβληθεί και θα στηριχθεί ακόμα καλύτερα το ποντιακό στοιχείο προς τους άλλους λαούς!

Μεταξύ άλλων οι νέοι θα συζητήσουν για:

1. Μία σύγχρονη Γενοκτονία
2. Εφόρεσα τ ' λώματα μ'
3. Ανάλυση του δημοτικού τραγουδιού Αγρέλαφον

Στο Βερολίνο θα πραγματοποιηθεί ξενάγηση στο κέντρο της πόλης από τους νεολαίους του τοπικού συλλόγου.

Υποτροφίες του Φιλανθρωπικού Ιδρύματος "Ιβάν Σαββίδης" για την ενίσχυση των Ποντιακών Σπουδών

Υποτροφίες του Φιλανθρωπικού Ιδρύματος "Ιβάν Σαββίδης" για την ενίσχυση των Ποντιακών Σπουδών
Υποτροφίες του Φιλανθρωπικού Ιδρύματος "Ιβάν Σαββίδης" για την ενίσχυση των Ποντιακών Σπουδών

Η ενίσχυση των Ποντιακών Σπουδών και γενικότερα της μελέτης του Ελληνισμού της καθ’ ημάς Ανατολής σε μεταπτυχιακό επίπεδο είναι ο παράλληλος στόχος της επώνυμης Έδρας Ποντιακών Σπουδών ΑΠΘ, πάντοτε βέβαια με την οικονομική στήριξη του Φιλανθρωπικού Ιδρύματος «Ιβάν Σαββίδης». Από το τρέχον ακαδημαϊκό έτος ορισμένοι από τους φοιτητές/τριες που παρακολούθησαν προπτυχιακά μαθήματα της Έδρας στο Τμήμα Ιστορίας-Αρχαιολογίας ΑΠΘ την προηγούμενη χρονιά (2017-2018), είναι ήδη πια μεταπτυχιακοί φοιτητές/τριες είτε στον Τομέα Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας ΑΠΘ είτε στο Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδος.

Μάλιστα το Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών για τη Μ. Θάλασσα και την Ανατολική Μεσόγειο του Διεθνούς Πανεπιστημίου παρακολουθεί, με υποτροφία του Φιλανθρωπικού Ιδρύματος «Ιβάν Σαββίδης», ο Κων/νος Ζαφειρίδης, φοιτητής που αρίστευσε στα μαθήματα της Έδρας και στηρίζει τις δράσεις της με την ενεργή συμμετοχή του. Ανάλογες υποτροφίες στο Διεθνές Πανεπιστήμιο θα χορηγηθούν και στο μέλλον, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι το Ίδρυμα Σαββίδη ήταν και είναι, στο μέτρο του δυνατού, αρωγός στην ενίσχυση της ιστορικής έρευνας και στην εκπόνηση α΄ και β΄ κύκλου μεταπτυχιακών σπουδών τόσο στο εσωτερικό όσο και σε ανώτατα ιδρύματα του εξωτερικού.

Στην ουσία η χορήγηση υποτροφιών από το Ίδρυμα Σαββίδη δεν είναι άλλο παρά η συνέχιση, έστω περιορισμένα στον ελλαδικό χώρο μετά το 1922, της ευεργετικής παροχής εύπορων Ελλήνων του Πόντου (όπως και μικρών ή μεγάλων κοινοτήτων και των μητροπόλεων στον ιστορικό Πόντο πριν το 1922), επ’ ωφελεία των φιλομαθών νέων…

Ευχόμαστε καλή συνέχεια στους νέους μεταπτυχιακούς φοιτητές/τριες. Η επώνυμη Έδρα Ποντιακών Σπουδών ΑΠΘ στηρίζει με κάθε τρόπο, ως οφείλει, αυτή τη νέα γενιά ιστορικών σε κάθε έρευνα και εργασία τους (μεταπτυχιακή ή διδακτορική διατριβή) σχετική με τον Ελληνισμό της καθ’ ημάς Ανατολής.

Μικρά δράματα μιας Ποντιακής οικογένειας ρίχνουν - 100 χρόνια μετά την Γενοκτονία - καινούργιο φως στα αινίγματα της Θεσσαλονίκης, της Μακεδονίας και της Θράκης

Μικρά δράματα μιας Ποντιακής οικογένειας ρίχνουν - 100 χρόνια μετά την Γενοκτονία - καινούργιο φως στα αινίγματα της Θεσσαλονίκης, της Μακεδονίας και της Θράκης
Μικρά δράματα μιας Ποντιακής οικογένειας ρίχνουν - 100 χρόνια μετά την Γενοκτονία - καινούργιο φως στα αινίγματα της Θεσσαλονίκης, της Μακεδονίας και της Θράκης

της Χριστίνας Χαλεπλίδου

«Μικρά δράματα μιας ποντιακής οικογένειας που μπαίνουν στον καμβά της μεγάλης ιστορίας και ρίχνουν -100 χρόνια μετά την ποντιακή γενοκτονία- καινούργιο φως στα αινίγματα της Θεσσαλονίκης, της Μακεδονίας και της Θράκης’’.

Με αυτόν τον σύντομο και σχηματικό τρόπο ο Μίμης Ανδρουλάκης περιγράφει μιλώντας στη «ΜτΚ» το πώς γέννησε το καινούργιο βιβλίο του «Η νύχτα με τα πέντε φεγγάρια».

Αυτή τη φορά ο συγγραφέας απομακρύνεται φαινομενικά από την πολιτική ανάλυση και την βιογραφία μεγάλων προσωπικοτήτων, και μας παρουσιάζει την ιστορία της σύγχρονης Λίνας αλλά κυρίως της προγιαγιάς της, τουρκόφωνης Πόντιας Ρωμιάς, που ερχόταν και ξαναερχόταν στο νου του, όπως μας λέει «σαν μια μελωδία που είναι αδύνατο να φύγει από τα χείλη και επαναλαμβάνεται ακατάπαυστα».

Μας αποκαλύπτει την άγνωστη οδύσσεια αυτής της προγιαγιάς, της χαρισματικής Παναγίας των ξεριζωμένων, της καλλονής που περιπλανήθηκε με το πλοίο του θανάτου στη Μαύρη Θάλασσα, ρίζωσε στη Μακεδονία, δημιούργησε τον μοναδικό γυναικείο οικισμό-συνεταιρισμό κι αγωνίστηκε περιμένοντας… ένα τίποτα.

Η σύγχρονη Λίνα αντιδρά με παράδοξο τρόπο στην κρίση και την χρεωκοπία του υπερδανεισμένου συζύγου της. Χωρίζει και δημιουργεί με φίλες και συμμαθήτριές της έναν αυτοδημιούργητο επιχειρηματικό και ερωτικό κύκλο με εραστές διασημότητες.

Αναδύονται μέσα από τη γνωστή πληθωρική και ανατρεπτική γραφή του συγγραφέα ιστορίες ανδρών και γυναικών που διαπλέκονται και θέτουν τα ερωτήματα: 

- Είναι μια ματαιόδοξη μικροαστή που κολακεύεται να αποπλανά διασημότητες;

- Ποιο είναι το κίνητρο της Λίνας που παίζει σε μια ζαριά τη ζωή της, χωρίζει και συγκροτεί -εν μέσω κρίσης– με έμπιστες συμμαθήτριες  αυτόν τον  κύκλο με επίλεκτους αλλά μακρινούς εραστές;

Όταν οι μεγάλες τους πόζες ξεφτίζουν σε ασήμαντους ρόλους, εκείνη θα ξεσπάσει: «Δεν υπάρχει, λοιπόν, ούτε ένας άνδρας με κάποια γενναιότητα και λίγη ποίηση μέσα του;».

Ο φίλος της Μάνος, ή «Γκοντάρ», δηλώνει: «Δεν μ’ άγγιξε η χρεοκοπία. Τη Χαμένη Δεκαετία έκανα έρωτα». Τη Λίνα στοιχειώνουν οι γυναίκες, γυναίκες που αγρυπνούν όταν οι άλλοι κοιμούνται, κι άνδρες ξεχωριστοί: ο Σπύρος με την ουτοπία της Γόβας. Ο Μεγάλος Πιανίστας. Ο Εβραίος Ααρών. Ο «καινοτόμος». Ο πρεσβύτερος Στυλιανός. Ο «αστέρας». Ο … Ιστορίες  μάς κυριεύουν με μυστική νοσταλγία, συγχρονίζονται απροσδόκητα και θέτουν στον καθένα το καίριο ερώτημα: Μπορεί να είναι μάταιη μια ζωή φιλτραρισμένη από τόσες διαψεύσεις, ματαιωμένες ελπίδες και προδοσίες;

Ιδού ένα απόσπασμα –δείγμα γραφής:

«Ναι», συνεχίζει ο στρατηγός, «κι ο Βενιζέλος έξαλλος να τηλεγραφεί ότι προχωρούμε βραδέως και θα μας προλάβουν οι Βούλγαροι στη Θεσσαλονίκη. “Εμείς οι Κρητικοί, Γιάννη, θα μπούμε πρώτοι στη Θεσσαλο-νίκη, θα το δεις…” να μου λέει ο Γιώργης Κολοκοτρώνης, ο ταγματάρχης μας στο Α´ Ανεξάρτητο Τάγμα Κρητών της 7ης Μεραρχίας. Ανεξάρτητο γιατί η Κρήτη δεν είχε ενωθεί ακόμα με την Ελλάδα…»

«Ο εγγονός του Γέρου…»

«Ναι, ερωτευμένος με Κρητικιά. Έξω, λοιπόν, από τα Γιαννιτσά ένας φοβισμένος Οθωμανός τσιφλικάς μας “χάρισε” τρεις φοράδες ίδιες με τη δική σου, Δημήτρη. Ένας Θεός ξέρει τι τραβήξαμε να τις περάσουμε από τον ορμητικό Αξιό ποταμό πάνω σε πρόχειρες σχεδίες – μονόξυλα της λίμνης Γιαννιτσών και κορμούς δένδρων δεμένους με σχοινιά. Οι άτιμες προκαλούσαν μεγάλη ταραχή στους ίππους και στους ημιόνους μας και αναγκαστήκαμε να δέσουμε μαντίλια στα μάτια όλων των κτηνών. Την εσπέραν του Αϊ-Δημήτρη το τάγμα μας διετάχθη να διεισδύσει πρώτο στη Θεσσαλονίκη από τη δυτική συνοικία Μπαξέδες και το πρωί από τη συνοικία Μπες Τσινάρ. Πέντε Πλατάνια, δηλαδή. Ο μέραρχός μας καβάλησε τη μία φοράδα και έφτασε έφιππος ως τον Σιδηροδρομικό Σταθμό (Μοναστηρίου)…»

«Και σένα σ’ έστειλαν ολομόναχο μ’ έναν κοντοχωριανό μας, τον Μιχάλη Φαρσαράκη, να μπεις στην πόλη να βρεις καταλύματα…»

«Ερημιά στους δρόμους. Με κοίταζαν έντρομοι πίσω απ’ τα σφαλιστά παράθυρα. Δεν πίστευαν στα μάτια τους: Έλληνας αξιωματικός! Μια Εβραία ξεθάρρεψε και με πλησίασε, αλλά αρνήθηκε να με πληροφορήσει, τάχα δεν ήξερε Ελληνικά. Είδα κι έπαθα να με πλησιάσει ένας γέρος, Ρωμιός, κι ύστερα, όταν σιγουρεύτηκαν, άρχισαν να φτάνουν Έλληνες και μερικοί να πετούν στον αέρα τα κόκκινα φέσια τους. Ήμασταν μειοψηφία στη Θεσσαλονίκη. Κι όταν ακούω να λένε: «Η Μακεδονία είναι ελληνική», τους απαντώ: «Ας μην υπήρχε η στρατηγική μεγαλοφυΐα του Βενιζέλου σε τρεις τέσσερις πολέμους και θα σας έλεγα τίνος θα ήταν».

Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2018

Εκλογές για νέο Δ.Σ. στην Ένωση Ποντίων Ζωγράφου

Εκλογές για νέο Δ.Σ. στην Ένωση Ποντίων Ζωγράφου
Εκλογές για νέο Δ.Σ. στην Ένωση Ποντίων Ζωγράφου

Η Ένωση Ποντίων Ζωγράφου ενημερώνει τα μέλη του συλλόγου ότι την Κυριακή 18 Νοεμβρίου 2018 και ώρα 11:00 π.μ., θα πραγματοποιηθεί Γενική Συνέλευση στην αίθουσα του συλλόγου.

Θα συζητηθούν ο διοικητικός και οικονομικός απολογισμός και θα πραγματοποιηθούν εκλογές για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου.

Σε περίπτωση που δεν υπάρξει απαρτία, η Γενική Συνέλευση θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 25 Νοεμβρίου 2018 την ίδια ώρα και με τα ίδια θέματα.

Καλλιτεχνική απεικόνιση του Πυρρίχιου χορού (Video)

Καλλιτεχνική απεικόνιση του Πυρρίχιου χορού (Video)
Καλλιτεχνική απεικόνιση του Πυρρίχιου χορού (Video)

Μια καλλιτεχνική απεικόνιση σε φιλμ, του Πυρρίχιου,του αρχαιότερου χορού των Ελλήνων του Πόντου δημιούργησε ο μουσικοσυνθέτης και παραγωγός Χρήστος Κεμανετζίδης ως προσφορά για την επέτειο των 100 ετών από την Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.

Η ταινία παρουσιάσθηκε για πρώτη φορά στο κατάμεστο Δημοτικό θέατρο Καλαμαριάς με διοργανωτή την Ένωση Ποντίων της πόλης και τον τοπικό Δήμο, ενώ στο πλαίσιο της παρουσίασης προβλήθηκε και η ταινία μικρού μήκους της ΕΡΤ3 «Δέηση στον Πόντο» με αφηγητή τον Τάσο Νούσια και δημιουργό τον δημοσιογράφο της ΕΡΤ3 Γιώργο Γεωργιάδη.
  
 

Πηγή: ΕΡΤ

Με τον υπεραιωνόβιο Πόντιο Σταύρη Παπαβραμίδη, η εκδήλωση της ΑΕΚ για Μουσείο Προσφυγικού Ελληνισμού

Με τον υπεραιωνόβιο Πόντιο Σταύρη Παπαβραμίδη, η εκδήλωση της ΑΕΚ για Μουσείο Προσφυγικού Ελληνισμού
Με τον υπεραιωνόβιο Πόντιο Σταύρη Παπαβραμίδη, η εκδήλωση της ΑΕΚ για Μουσείο Προσφυγικού Ελληνισμού

του Χρήστου Κωνσταντινίδη

Σε μια ιστορική μέρα για την ΑΕΚ, με την παρουσίαση της Επιστημονικής Επιτροπής του Μουσείου Προσφυγικού Ελληνισμού της «Αγιάς Σοφιάς», δεν θα μπορούσε να λείπει μια ζωντανή ιστορία της προσφυγιάς.

Ο Σταύρος Παπαβραμίδης, 105 ετών, πρόσφυγας πρώτης γενιάς, εκ Τραπεζούντος, με καταγωγή από την Κρώμνη, την άλλοτε κραταιά κοινότητα των μεταλλωρύχων κρυπτοχριστιανών, ήταν εκεί και παρακολούθησε με συγκίνηση την εκδήλωση.

Από την «κιβωτό του Ελληνισμού του Πόντου» στην «Κιβωτό της Ρωμιοσύνης», η οποία χτίζεται στο σπίτι της ΑΕΚ. «Καιρός ήταν. Αυτό το μουσείο έπρεπε να είχε γίνει πολλά χρόνια πριν», έλεγε ο υπεραιωνόβιος Πόντιος και στη συζήτηση που είχε με τον Δημήτρη Μελισσανίδη του εκμηστυρεύτηκε όσα έλεγε στον πατέρα του ηγέτη της ΑΕΚ, Ζώρα, στον οποίο παραμοίαζε τον γιο του με τον Μέγα Αλέξανδρο που κόβει τον Γόρδιο δεσμό..

Ήταν μεγάλη τιμή για μένα που συνόδεψα ξανά τον παππού Σταυρίκο, ο οποίος μοίρασε απλόχερα την ευχή του σε όλους όσους... εψαλάφ'σαν ατό.

Σχετικά θέματα




Χορεύεται η Γενοκτονία των Ποντίων;

Χορεύεται η Γενοκτονία των Ποντίων;
Χορεύεται η Γενοκτονία των Ποντίων;

του Παύλου Ηλ. Αγιαννίδη

Σεπτέμβριος 1921, στις Ποντιακές Αλπεις. Στη Σάντα, το «Σούλι του Πόντου». Οι Νεότουρκοι, που είχαν ξεκινήσει το διωγμό των Ελλήνων του Πόντου από το 1915, βλέποντας ότι δεν μπορούν να κάμψουν την αντίσταση των Σανταίων, αποφασίζουν τον εκτοπισμό όλων των κατοίκων της επτάκωμης Σάντας. Ο αδελφός του οπλαρχηγού Ευκλείδη, Κώστας, γράφει στο ημερολόγιό του για την «τρομακτική» νύχτα της 10ης Σεπτεμβρίου: «Τα μεσάνυχτα σταμάτησε το πανδαιμόνιο των πυροβολισμών και οι αντάρτες και τα γυναικόπαιδα αποσύρθηκαν στη θέση Μερτζάν Λιθάρ. Τότε έπρεπε, πριν ξημερώσει, να βρεθεί μια λύση: ν’ απομακρύνονταν εντελώς αθόρυβα από εκείνη τη θέση, γιατί αλλιώς θα γινόταν ο τάφος μικρών και μεγάλων, ενόπλων και αμάχων. Εκείνες τις τραγικές ώρες, μοιραίες, απελπισμένες μάνες αναγκάστηκαν να θανατώσουν βρέφη και μικρά παιδιά που έκλαιγαν, για να μην προδώσουν τις θέσεις τους».

Νοέμβριος 1921. Έλληνες συγγραφείς – ανάμεσά τους οι Νίκος Καζαντζάκης, Παύλος Νιρβάνας, Κωστής Παλαμάς, Αγγελος Σικελιανός, Γρηγόριος Ξενόπουλος – στέλνουν, προς ευρωπαίους και αμερικανούς διανοουμένους, ψήφισμα διαμαρτυρίας για τη σφαγή των Ελλήνων στον Πόντο: «Ξηρά, εξηκριβωμένα και αναμφισβήτητα τα γεγονότα είναι τα εξής: Οι Τούρκοι εφόνευσαν όλους ανεξαιρέτως τους κατοίκους της πόλεως Mερζιφούντος, αφού την ελεηλάτησαν και την επυρπόλησαν. Mετετόπισαν όλον τον άρρενα πληθυσμόν των πόλεων Τριπόλεως, Κερασούντος, Ορδούς, Οινόης, Αμισού και Πάφρας και καθ’ οδόν κατέσφαξαν τους πλείστους εξ αυτών. Εκλεισαν εντός του ναού του χωρίου Ελεζλη εν Σουλού-Τερέ 535 Ελληνας και τους κατέσφαξαν διασωθέντων μόνον τεσσάρων. Εβίασαν όλας ανεξαιρέτως τας γυναίκας, τας παρθένους και τα παιδία των άνω πόλεων. Πλείστα βρέφη εφόνευσαν, σφενδονίζοντες αυτά κατά των τοίχων…».

Χορεύεται η Γενοκτονία των Ποντίων;

Δύο μακάβριες στιγμές Ιστορίας, από τη Γενοκτονία του ποντιακού Ελληνισμού. Μπορούν αυτές, έστω και συμβολικά, να αποτυπωθούν σε ένα καλλιτέχνημα; Ναι, είναι η απάντηση (και η πρόθεση) του χορευτή, χορογράφου και παιδαγωγού Παύλου Κουρτίδη, γεννημένου στο Βούπερταλ της Γερμανίας και σπουδαγμένου στο Arts Educational London School. Γιατί πιστεύει ότι «ο σύγχρονος χορός για πρώτη φορά μπορεί να αναδείξει την ανθρώπινη πλευρά του δράματος».

Στην παράσταση «Γενοκτονία», που ετοίμασε, με 18 χορευτές και μουσικούς, στο θέατρό του, ΠΚ, με πρεμιέρα στις 10 Νοεμβρίου. Η παράσταση, «βασισμένη σε ιστορικά ντοκουμέντα του Πόντου (σ.σ.: χάρη στην έρευνα κοντά 30 χρόνων του προέδρου της «Πυρρίχειου Ακαδημίας» Όμηρου Παχατουρίδη) έρχεται να πει μία σκληρή αλήθεια μέσα από τα σώματα των ζώντων για όλες τις Γενοκτονίες».


Ακόμη και η ποντιακή σέρα (συνέχεια του αρχαιότατου πυρρίχειου) μπορεί, όπως μου εξηγεί ο Παύλος Κουρτίδης, να… μελοποιήσει, οπτικά, τον σύγχρονο χορό, μέσα στην επιβλητική μουσική της Λία Χάιντ, που κι εκείνη έχει ποντιακές καταβολές. Όπως και το a cappella τραγούδι ή το μοιρολόι από την φωνή της Φωτεινής Πασσά. Κάπως έτσι μπορούν να ζωντανέψουν, συμβολικά, τα δύο παραπάνω και πολλά άλλα περιστατικά από τη Γενοκτονία των Ποντίων.

Όπως αυτή η «Γενοκτονία» δεν μιλάει μόνον για το ξεκλήρισμα των Ποντίων ή για την Σάντα, πατρίδα μεταξύ άλλων του ιδρυτή της ΕΔΑ Ιωάννη Πασαλίδη και της μητέρας του σκηνοθέτη Θόδωρου Τερζόπουλου. Μιλάει, μου λέει ο Παύλος Κουρτίδης, για όλες τις γενοκτονίες. Ακόμη και των Αρμενίων. Ή για την πιο πρόσφατη γενοκτονία στην Ρουάντα. «Ο σύγχρονος χορός», προσθέτει, «έχει την μαγκιά να πλασάρει ακόμη και τις πιο σκληρές ή μακάβριες σκηνές με τέτοιον τρόπο που να βλέπει κάποιος κάτι ωραίο και να θυμάται την αγριότητα», καταλήγει ο χορευτής και χορογράφος που τελευταία, το 2017, τόλμησε να στήσει την παράσταση «Στύγα, η θεά των υδάτων» μέσα σε τέσσερις τόνους νερού.


Εξωραϊσμός; Καθόλου. Μνήμη. Αλλά όχι μέσα από το αίμα. Μιλάμε για «μια παράσταση χορού, μέσα από τη ματιά του σημερινού Έλληνα, η οποία θα προκαλέσει, θα προβληματίσει και θα ζωντανέψει πρόσφατες μνήμες. Είναι ένας ύμνος των απογόνων όσων βασανίστηκαν και όσων επέζησαν της πιο βάρβαρης απόπειρας εξόντωσης ενός λαού».

Όλα αυτά σε έναν σκηνικό χώρο, που όπως λέει ο Παύλος Κουρτίδης «δεν είναι ούτε μαύρος, ούτε άραχλος. Αλλά είναι φωτεινός. Γεμάτος χρώματα. Με το φινάλε γεμάτος φως και ελπίδα». Με τα παιδιά της ομάδας. Την «ελπίδα του αύριο».

Η παράσταση «Γενοκτονία», παρουσιάζεται από τις 10 Νοεμβρίου, στο Θέατρο ΠΚ (Κασομούλη 30, Νέος Κόσμος).


Πηγή: Protagon