 |
| Όχι μόνο διασώζεται αλλά συνεχίζει να βιώνεται η ιστορική κληρονομιά της Νέας Κρώμνης |
Η αναβίωση μιας χαρακτηριστικής πασχαλινής τελετουργίας, ενδεικτική των εθίμων της Νέας Κρώμνης, θα γίνει την Κυριακή του Θωμά, στις 19 Απριλίου, στο κοιμητήριο της περιοχής. Το έθιμο θα τελεστεί με μέριμνα του Συλλόγου Ποντίων Ακρίτες Νέας Κρώμνης και του Συλλόγου για την αποκατάσταση και διατήρηση των μνημείων της Νέας Κρώμνης με την ονομασία «Άγιος Ιωάννης Πρόδρομος».
Μετά την καθιερωμένη επιμνημόσυνη δέηση, η οποία παραδοσιακά τελείται στις 10:30 το πρωί στον αύλειο χώρο του ιερού ναού των κοιμητηρίων, οι κάτοικοι της περιοχής θα κατευθυνθούν προς τους τάφους των προσφιλών τους, φέροντας τις παραδοσιακές ποντιακές ενδυμασίες και συνοδευόμενοι από τους χαρακτηριστικούς ήχους της ποντιακής λύρας. Η συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας είναι κάθε χρόνο αξιοσημείωτη, επιβεβαιώνοντας με αυτόν τον τρόπο τον σεβασμό των κατοίκων προς την παράδοση, την αιώνια μνήμη των εκλιπόντων τους, αλλά και την ιστορική κληρονομιά της Νέας Κρώμνης.
Στο πλαίσιο του εθίμου, οι οικείοι των κεκοιμημένων προσμένουν στους τάφους των οικείων τους, την άφιξη της πομπής, έχοντας ετοιμάσει εδέσματα πασχαλινού χαρακτήρα επάνω στα μνήματα, ενώ ταυτόχρονα τσουγκρίζουν τα καθιερωμένα πασχαλινά αυγά. Μέσω αυτού του ιδιότυπου τελετουργικού, οι ποντιακής καταγωγής κάτοικοι της Νέας Κρώμνης αποτίουν φόρο τιμής στους νεκρούς τους, καταδεικνύοντας ότι η μνήμη τους παραμένει ζωντανή, ακόμη και κατά την περίοδο της Ανάστασης.
Ο πρώτος σταθμός της πομπής πραγματοποιείται στο μνήμα του προσφάτως εκλιπόντος, ο οποίος ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στην τοπική κοινωνία.
Η συγκεκριμένη ταφική παράδοση διεξάγεται προς τιμήν των προγόνων των κατοίκων της περιοχής, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν αρχικά στη Νέα Κρώμνη πριν από περίπου έναν αιώνα. Το έθιμο αποτελεί έκφραση ευγνωμοσύνης και απόδειξη ότι οι κεκοιμημένοι δεν λησμονούνται. Αυτή η παράδοση κληροδοτήθηκε από τους προγόνους των σημερινών κατοίκων και, με τη σειρά τους, αυτοί την μεταδίδουν στις επόμενες γενιές. Στο πλαίσιο της τελετής, κάθε χρόνο τελείται αρχικά μια επιμνημόσυνη δέηση για τους εκλιπόντες και εν συνεχεία, υπό τους ήχους της λύρας και με τη συμμετοχή τμημάτων των συλλόγων που φέρουν παραδοσιακές ενδυμασίες, πραγματοποιείται περιήγηση στους τάφους του κοιμητηρίου. Εκεί εναποτίθενται αυγά και με συνεχείς στάσεις της πομπής στα μνήματα καταναλώνονται ούζο και ποικίλα πασχαλινά εδέσματα, εις μνήμην των ενταφιασμένων. Η πρακτική αυτή συμβολίζει τον άρρηκτο δεσμό των ζώντων με τους ανθρώπους που έχασαν και αναπαύονται στο κοιμητήριο.
Πρόκειται για μια τελετουργία σημαντικής συμβολικής αξίας για τον ευρύτερο ελληνικό και, ειδικότερα, τον ποντιακό πολιτισμό, με βαθιές ρίζες στην αρχαιότητα και φυσικά άρρηκτα συνδεδεμένη με το μήνυμα του Χριστού για την Ανάσταση των νεκρών. Το μνημόσυνο, η προσέλευση στους τάφους με τη συνοδεία της λύρας, τα κόκκινα αυγά και τα τσουρέκια, το τσούγκρισμα των αυγών, οι ευχές για «Χριστός Ανέστη» και το ηχόχρωμα της λύρας, που άλλοτε είναι μελωδικό και άλλοτε φέρει την πονεμένη χροιά του αποχωρισμού, όλα αυτά διαμορφώνουν ένα βαθύ αίσθημα χαράς, αισιοδοξίας και πνευματικής σύνδεσης με τα αγαπημένα πρόσωπα που έχουν πλέον αναχωρήσει από τον επίγειο κόσμο…
Πηγή: Χρονικά της Δράμας