Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2026

Γ.Σ. για τα μέλη της Ένωσης Ποντίων Βριλησσίων "Οι Τραντέλληνες"

Γ.Σ. για τα μέλη της Ένωσης Ποντίων Βριλησσίων "Οι Τραντέλληνες"
Γ.Σ. για τα μέλη της Ένωσης Ποντίων Βριλησσίων "Οι Τραντέλληνες"

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Ποντίων Βριλησσίων "Οι Τραντέλληνες" προσκαλεί τα μέλη της σε τακτική Γενική Συνέλευση, την Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2026 και ώρα 12:00 με 14:00  στα γραφεία της Ένωσης μας (Σπ. Λούη & Βριλησσού, 15235 Βριλήσσια).

Σε περίπτωση μη απαρτίας την πρώτη Κυριακή η Τακτική Γενική Συνέλευση θα πραγματοποιηθεί εκ νέου, όπως προβλέπεται από το καταστατικό της Ένωσης, την επόμενη Κυριακή 08 Φεβρουαρίου 2026 και ώρα 12:00 με 14:00 στο Πάρκο Μίκης Θεοδωράκης (Πρώην ΤΥΠΕΤ) Αίθουσα "Νίκος Εγγονόπουλος" Π. Μπακογιάννη 38, 15235 Βριλησσια

Είθισται προς διευκόλυνση όλων των μελών η Γενική Συνέλευση να πραγματοποιηθεί τη δεύτερη Κυριακή, δηλαδή 8 Φεβρουαρίου 2026 και ώρα 12:00 με 14:00 (μετά και το πέρας της Κοπής της Πίτας).

Θέματα ημερήσιας διάταξης:

- Διοικητικός και οικονομικός απολογισμός Διοικητικού Συμβουλίου
- Λοιπά Θέματα 

Στη Γενική Συνέλευση συμμετέχει κάθε μέλος το οποίο είναι ταμειακά ενήμερο (το έτος 2025).

Δευτέρα 26 Ιανουαρίου 2026

Παρουσία του Οικ. Πατριάρχη η Τελετή ίδρυσης της Επώνυμης Έδρας στη μνήμη του Μακαριστού Δράμας Παύλου

Παρουσία του Οικ. Πατριάρχη η Τελετή ίδρυσης της Επώνυμης Έδρας στη μνήμη του Μακαριστού Δράμας Παύλου
Παρουσία του Οικ. Πατριάρχη η Τελετή ίδρυσης της Επώνυμης Έδρας στη μνήμη του Μακαριστού Δράμας Παύλου

Με την παρουσία της Αυτού Θειοτάτης Παναγιότητος, του Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης και Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου Α΄, θα πραγματοποιηθεί η Τελετή ίδρυσης της Επώνυμης Έδρας, με τίτλο: «Μητροπολίτης Δράμας Παύλος - Εκκλησιαστική Ιστορία και Πολιτισμός του Ελληνισμού της Ανατολής (11ος–20ός αιώνας)», την Πέμπτη 29 Ιανουαρίου 2026 και ώρα 11:00, στο Β' Αμφιθέατρο της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου.

Η νέα Επώνυμη Έδρα ιδρύεται από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, σε συνεργασία με τη Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων, τις Ιερές Μητροπόλεις Θεσσαλονίκης, Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως, Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς, καθώς και την Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος, τιμώντας τη μνήμη και το έργο του μακαριστού Μητροπολίτη Δράμας κυρού Παύλου (Αποστολίδη), διακεκριμένου ιεράρχη και μελετητή της εκκλησιαστικής ιστορίας του Πόντου και της Ανατολής.

Η Έδρα λειτουργεί στο Τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής και έχει, μεταξύ άλλων, σκοπό την προαγωγή της επιστημονικής έρευνας και διδασκαλίας στην εκκλησιαστική ιστορία και τον πολιτισμό του Ελληνισμού της Ανατολής (11ος–20ός αιώνας), προσελκύοντας φοιτητές/τριες και ερευνητές/τριες και συνάπτοντας συνεργασίες με επιστημονικούς και πολιτισμικούς φορείς της Ελλάδας και του εξωτερικού.

Επίσης, στόχος της Έδρας είναι η μελέτη περιοχών, όπως η Καππαδοκία, η Ιωνία, ο Πόντος και η Παρευξείνια Ζώνη, καθώς και της προσφυγικής μνήμης, της πνευματικής ζωής, της εκκλησιαστικής οργάνωσης και της πολιτισμικής παρουσίας των Ελλήνων στις περιοχές αυτές.

Μέσα από το ερευνητικό και εκπαιδευτικό της έργο, η Έδρα φιλοδοξεί να ενισχύσει περαιτέρω τον ρόλο του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου ως διεθνούς κέντρου αναφοράς για τη μελέτη της βυζαντινής και νεότερης εκκλησιαστικής ιστορίας και της πολιτιστικής κληρονομιάς του Οικουμενικού Ελληνισμού.

Η Έδρα θα υποστηρίζεται με ετήσια χρηματοδότηση από τους συμβαλλόμενους εκκλησιαστικούς φορείς και σύντομα θα στελεχωθεί με μέλος Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού, με ειδίκευση στην Εκκλησιαστική Ιστορία και τον Πολιτισμό του Ελληνισμού της Ανατολής.

Νέο Δ.Σ. στην Οργάνωση Ποντίων Ν. Καστοριάς "Ο Εύξεινος Πόντος"

Νέο Δ.Σ. στην Οργάνωση Ποντίων Ν. Καστοριάς "Ο Εύξεινος Πόντος"
Νέο Δ.Σ. στην Οργάνωση Ποντίων Ν. Καστοριάς "Ο Εύξεινος Πόντος"

Ολοκληρώθηκε με επιτυχία την Κυριακή 18 Ιανουαρίου 2026, η εκλογοαπολογιστική τακτική γενική συνέλευση της Οργάνωσης Ποντίων Ν. Καστοριάς "Ο Εύξεινος Πόντος". Μετά την παρουσίαση του διοικητικού και οικονομικού απολογισμού ακολούθησε συζήτηση επί των πεπραγμένων και της λογοδοσίας καθώς και η απαλλαγή του απερχόμενου Διοικητικού Συμβουλίου από κάθε ευθύνη. Η συνεδρίαση των εκλεγέντων μελών για την ανάδειξη νέου Συμβουλίου, πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 24/01/2026 στα γραφεία του συλλόγου.

Η διαδικασία ολοκληρώθηκε με την συγκρότηση σε σώμα ως εξής:

Πρόεδρος: Αμαραντίδης Ευστάθιος
Αντιπρόεδρος: Ζορπίδου Δέσποινα
Γενικός Γραμματέας: Μεσελίδου Βασιλική
Ταμίας: Αμαραντίδης Ιωάννης
Δημόσιες σχέσεις: Καρυπίδης Σάββας
Κοσμήτορας: Αθανασιάδης Δημήτριος
Μέλη: Αποστολίδης Γεώργιος, Ζυπίδης Ιωάννης, Καπουργά Χριστίνα, Μωυσίδου Δέσποινα, Τριανταφυλλίδου Αθανασία
Αναπληρωματικό μέλος: Τερζόπουλος Κωνσταντίνος.

Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2026

Φάρος Ποντίων: Σε ηλικία 97 ετών έφυγε για την αιωνιότητα ένα από τα ιδρυτικά του μέλη

Φάρος Ποντίων: Σε ηλικία 97 ετών έφυγε για την αιωνιότητα ένα από τα ιδρυτικά του μέλη
Φάρος Ποντίων: Σε ηλικία 97 ετών έφυγε για την αιωνιότητα ένα από τα ιδρυτικά του μέλη

Έφυγε για την αιωνιότητα ένα ακόμη από τα ιδρυτικά μέλη του Φάρου Ποντίων και επί χρόνια ταμίας, ο Γεώργιος Αμβροσιάδης, σε ηλικία 97 ετών.

Όπως αναφέρει σε ανακοίνωση του ο σύλλογος: Η προσφορά του ανεκτίμητη. Ένας αγνός εργάτης της ποντιακής ιδέας. Από την Ίμερα του Πόντου, στο Αρσακλί, στο Πανόραμα Θεσσαλονίκης.

Και έθεσε ως στόχο ζωής να καταγράψει με κάθε λεπτομέρεια τη ζωή των Ποντίων του Πανοράματος (καταγράφει πάνω από 40 άτομα πρώτης προσφυγικής γενιάς, και το υλικό το εκδίδει σε σχετικά βιβλία), να διασώσει όλα τα σπαράγματα του παρελθόντος και να συλλέξει τον πολύτιμο υλικό βίο των προσφύγων. Ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Ποντίων Πανοράματος, επικεφαλής της πρωτοβουλίας να συλλεχθούν οικογενειακά κειμήλια και να στηθεί το Μουσείο της Ένωσης Ποντίων Πανοράματος που φέρει το όνομά του.


Ποιος ήταν ο ο Γιώργος Αμβροσιάδης (από το προφίλ του λυράρη Γιάννη Τσανασίδη)

Ο Γιώργος Αμβροσιάδης του Παναγιώτη και της Μαρίας Γαλανού, γεννήθηκε το 1929 στο Πανόραμα Θεσσαλονίκης με απώτερη καταγωγή από την Ίμερα. Από το 1940 ξεκίνησε εντατικά να μαθαίνει λύρα, καθώς τα ποντιακά όπως αναφέρει, ήταν ζωτικό στοιχείο της καθημερινότητάς του.  Άκουγε τούς Γιάννη Παναγιωτίδη (Βρίγκον) και Χρήστο Λειβαδόπουλο (Τσεφ), οι οποίοι ήταν παλαιότεροι λυράρηδες στο Πανόραμα. Ο πατέρας του Παναγιώτης Αμβροσιάδης (1885-1985) ήταν πολύ καλός τραγουδιστής, καθώς σώζεται μια ηχογράφηση του Φάρου Ποντίων, στην οποία τραγουδά και τον συνοδεύει στη λύρα ο Γεωργούλης Κουγιουμτζίδης. Από το 1945 οι πρεσβύτεροι τον έπαιρναν μαζί τους στα γλέντια που γίνονταν και αυτός μπορούσε επάξια να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της παρέας. «Είχα τον χρόνο στο παίξιμό μου. Από τις παρέες με τους μεγαλύτερους απέκτησα βιώματα και ποντιακά ακούσματα, τα οποία με συντροφεύουν μέχρι και σήμερα».

Μνημονεύει τον Σαββέλη Γιακουστίδη τον οποίο άκουσε όντας μικρός σε μια γιορτή του πατέρα, του Παναγιώτη Αμβροσιάδη. Οι σχέσεις του με τον Γεωργούλη Κουγιουμτζίδη ήταν πολύ καλές και χάρη σε αυτόν διασώθηκαν πολλές ηχογραφήσεις του τελευταίου, οι οποίες μετατράπηκαν από καρούλια σε ψηφιακή μορφή με τη βοήθεια του Κώστα Σιαμίδη. «Η Καλαμαριά είχε πολλούς λυράρηδες που ήρθαν από την πατρίδα και ως επί το πλείστον όλοι έπαιζαν «ζήλια», δηλαδή υψίφωνα. Αυτό συνέβαινε, γιατί η λύρα έπρεπε να ακούγεται δυνατά στους εξωτερικούς χώρους, καθώς δεν υπήρχαν μικροφωνικές. Ο Γώγος άλλαξε αυτήν τη συνήθεια και έπειτα το συνέχισε ο Κουγιουμτζίδης. Τον Σταύρη δεν τον γνώρισα, αλλά τον πέτυχα κάποτε και θυμάμαι το παρουσιαστικό του».

Το 1959 ο Γιώργος Αμβροσιάδης παντρεύτηκε την Ευμορφύλη Μαυροπούλου και απέκτησαν δυο παιδιά. Διετέλεσε ταμίας του Φάρου Ποντίων Θεσσαλονίκης και υπήρξε στενός συνεργάτης και φίλος του Στάθη Ευσταθιάδη. Από κοινού συγκέντρωσαν αρκετό υλικό από διάφορα χωριά της Ελλάδας, στα οποία ταξίδεψαν μαζί για να καταγράψουν συγκεκριμένους ανθρώπους. Επίσης, ηχογράφησαν τον Γιάννη Γιακουστίδη, γιο του Σαββέλη, ο οποίος έπαιξε και τραγούδησε σε μια από τις ραδιοφωνικές εκπομπές του Φάρου για την Ίμερα. «Μέσα από αυτή τη διαδικασία μού μπήκε το μικρόβιο κι εμένα και ξεκίνησα μια προσπάθεια για την καταγραφή των παλαιότερων κατοίκων του Πανοράματος, που αφορούσε τη ζωή τους στην Ίμερα και έπειτα το πώς ήρθαν στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκαν στο Πανόραμα. Στόχος μου, επίσης, είναι να μπορέσω να εκδώσω το βιβλίο που ετοιμάζω για τον Γεωργούλη Κουγιουμτζίδη».

Ο Γιώργος Αμβροσιάδης φέρνει στη μνήμη του σκοπούς που σύμφωνα με μαρτυρίες των παλαιότερων είναι δημιουργήματα του Σαββέλη και τους αποδίδει στη λύρα. Καταλήγει λέγοντας: «Οι νέοι πρέπει να υπηρετήσουν σωστά την παράδοση με ευλάβεια. Πολλοί σήμερα μπερδεύουν τους παραδοσιακούς σκοπούς και τους ανακατεύουν με εξωγενή μουσικά θέματα, τα οποία δεν αρμόζουν σε αυτό που μας κληροδότησαν οι παλαιότεροι. Ο οργανωμένος ποντιακός χώρος παίζει σημαντικό ρόλο για το μέλλον της μουσικής μας παράδοσης».

Συνέντευξη Γιώργου Αμβροσιάδη 9/1/2018, Πανόραμα Θεσσαλονίκης.

Απόσπασμα από το Παράρτημα 45 "Πόντιοι λυράρηδες γεννημένοι από το 1920 έως το 1945", Επιτροπή Ποντιακών Μελετών 2022.

Το «Φροντιστήριο Αργυρούπολης» στον Πόντο

Το «Φροντιστήριο Αργυρούπολης» στον Πόντο
Το «Φροντιστήριο Αργυρούπολης» στον Πόντο

Γράφει η Γιώτα Ιωακειμίδου 

Δυο ήταν τα μεγάλα σχολεία στον Πόντο, το «Φροντιστήριο Τραπεζούντας» που ιδρύθηκε το 1682 και το «Φροντιστήριο Αργυρούπολης» που ιδρύθηκε σαράντα χρόνια μετά, το 1723. Ιδρύθηκε από τον αρχιεπίσκοπο Χαλδαίας Ιγνάτιο Σκρίβα. Φοιτούσαν μόνον αγόρια και πέρασε πολλές περιπέτειες λόγω οικονομικών προβλημάτων καθώς έκλεισε τρεις φορές. Στα μέσα του 19 ου αιώνα αναβαθμίστηκε, όταν ανέλαβε διευθυντής ο Γ. Κυριακίδης, ο οποίος το διεύθυνε από το 1855 έως το 1860. Μεταρρυθμίστηκε, καθιερώθηκε ωρολόγιο πρόγραμμα, νέα βιβλία και ακολουθήθηκαν οι νέες παιδαγωγικές μέθοδοι.

Το νέο διδακτήριο του φροντιστηρίου θεμελιώθηκε τον Ιούλιο του 1875 και αποπερατώθηκε το 1879. Η οικονομική συνεισφορά του μητροπολίτη Χαλδίας Γερβάσιου Σουμελίδη ήταν πολύ σημαντική. Λέγεται ότι έλιωσε τα ιερά σκεύη εκκλησιών και συγκέντρωσε 45 οκάδες ασήμι, η μετατροπή των κειμηλίων σε μάζες πολύτιμων μετάλλων έγινε από τον ίδιο, πουλήθηκαν και μαζεύτηκαν 1200 χρυσές λίρες, η πράξη αυτή βέβαια δεν άρεσε στον πατριάρχη Άνθιμο.

Αποτελείτο από εξατάξιο δημοτικό σχολείο και τρεις τάξεις Γυμνασίου. Φοιτούσαν περίπου 300 μαθητές (235 στο δημοτικό, 30 στο Γυμνάσιο). Το 1914 άρχισε να φθίνει και έκλεισε οριστικά το 1922.

Η προσφορά του στον Ποντιακό Ελληνισμό ήταν τεράστια. Υπήρξε εστία γραμμάτων και πολιτισμού για δεκαετίες. Από εκεί αποφοιτούσαν και οι δάσκαλοι της εποχής που επάνδρωσαν τα σχολεία σε κάθε Ποντιακό χωριό της περιοχής.

Αργότερα, το 1873, θεμελιώθηκε και το Παρθεναγωγείο. Εδώ φοιτούσαν 100 μαθήτριες και δίδασκαν 6 δάσκαλοι και δασκάλες. Η εκπαίδευση στον Πόντο  αγοριών και κοριτσιών γινόταν σε διαφορετικά σχολεία, στα μικρά μέρη αναγκαστικά ήταν μεικτή.

Οι Πόντιοι θεωρούσαν την παιδεία κοινωνικό αγαθό για άντρες και γυναίκες. Η παιδεία που είχαν τους βοήθησε να ξεπεράσουν τα προβλήματα της προσφυγιάς και να ενταχθούν ομαλά στην ελληνική κοινωνία.