«Ολύμπιος Ζευς» Κατερίνης - ΑΧΕΠΑ ΕΛΛΑΣ – Τίμησε τον Ποντιακό Ελληνισμό

«Ολύμπιος Ζευς» Κατερίνης - ΑΧΕΠΑ ΕΛΛΑΣ – Τίμησε τον Ποντιακό Ελληνισμό

Η συγκίνηση, η μνημοσύνη, το γλωσσικό, τα ιστορικά γεγονότα, η διαχρονική διαδρομή, τα δεινά, ο ξεριζωμός και η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, διάνθισαν και φόρτισαν συναισθηματικά  την επίκαιρη εσπερίδα με το πρόσημο «Ποντιακός Ελληνισμός-Ιστορική Διαδρομή και Γλωσσική Κληρονομιά» την οποία διοργάνωσε την Παρασκευή 22 Μαΐου 2026 το Τμήμα Κατερίνης «Ολύμπιος Ζευς» HJ-39 της ΑΧΕΠΑ -ΕΛΛΑΣ.

Κεντρικοί ομιλητές στην εκδήλωση που φιλοξενήθηκε στο Συνεδριακό Κέντρο Κατερίνης και η οποία αποτελεί συνέχεια των κοινωνικών, ιστορικών και όχι μόνο δράσεων αριστείας του Τμήματος,  ήταν ο Ιατρός Ογκολόγος και Φιλόλογος Χρήστος Εμμανουηλίδης και ο Δάσκαλος και Συγγραφέας Ευστάθιος Ταξίδης.

Οι οικοδεσπότες

Στο καλωσόρισμα του ο Πρόεδρος του  Τμήματος Κατερίνης «Ολύμπιος Ζευς» HJ-39 και Αντικυβερνήτης της ΑΧΕΠΑ -ΕΛΛΑΣ, Δρ Παναγιώτης Ταρενίδης πέρα των ευχαριστιών στους εξαίρετους ομιλητές και στους παρευρισκόμενους για την τιμητική παρουσία τους, στάθηκε με έμφαση στην σημαντικότητα της εσπερίδας, επισημαίνοντας: «Η 19η Μαΐου είναι η ημέρα κατά την οποία ο Ελληνισμός στέκεται με περίσκεψη και με βαθύτατη θλίψη απέναντι σε ένα από τα σκοτεινότερα κεφάλαια της ιστορίας του, τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Την μαζική, οργανωμένη δολοφονία και τον βίαιο ξεριζωμό του ποντιακού λαού από τις πατρογονικές εστίες.

Σας λέω το ήδη γνωστό, ότι ο Πόντος -ελέχθη πριν- σημαίνει θάλασσα. Υπήρξε διαχρονικά μία από τις ιστορικές κοιτίδες του οικουμενικού Ελληνισμού. Η 19η Μαΐου 1919, ημέρα απόβασης του Μουσταφά Κεμάλ στη Σαμψούντα, σηματοδοτεί την έναρξη της δεύτερης και πλέον αιματηρής φάσης αυτής της γενοκτονίας.

Όμως θα ήθελα να θυμίσω ότι η γενοκτονία ξεκίνησε πριν από την έναρξη του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου και συνεχίστηκε χωρίς πραγματική διακοπή επί 9 συναπτά έτη και επρόκειτο για ένα οργανωμένο σχέδιο με στόχο την εξαφάνιση των Αρμενίων, των Ελλήνων, των Ασσυρίων, δηλαδή συνολικά του χριστιανικού στοιχείου από την ευρύτερη περιοχή».

Ο Γενικός Γραμματέας του Τμήματος Καθηγητής ΑΠΘ Ιωάννης Γρίβας αφού σκιαγράφησε  το ρόλο και τη συμβολή της ΑΧΕΠΑ-ΕΛΛΑΣ στον Ελληνισμό, τόνισε ότι ο καταστατικός σκοπός της Οργάνωσης είναι: «Η προβολή και η προώθηση του Ελληνισμού σε όλο τον κόσμο, η ενίσχυση της παιδείας, της φιλανθρωπίας, η  οικογενειακή και ατομική άμιλλα, η προαγωγή του πατριωτισμού, η προώθηση και η υποστήριξη των εθνικών θεμάτων, ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ο σεβασμός της θρησκευτικής ελευθερίας».

Τα βιογραφικά

Τα βιογραφικά σημειώματα των ομιλητών ανέγνωσαν τα μέλη του Τμήματος Κατερίνης «Ολύμπιος Ζευς» της ΑΧΕΠΑ ΕΛΛΑΣ.

Ο Ηρακλής Τσανικίδης επικέντρωσε το βιογραφικό του κ. Εμμανουλίδη, σχολιάζοντας ότι στη ζωή του ο ομιλητής προσπαθεί να εφαρμόσει τις Πλατωνικές αρετές της δικαιοσύνης, της ανδρείας και της φρόνησης μαζί με την Χριστιανική αρετή της Αγάπης.

Τον κ. Ταξίδη το επίσης μέλος του Τμήματος, Θεόδωρος Σεϊτανίδης, τον χαρακτήρισε διαβάζοντας το βιογραφικό του ως τον πρωτοβάθμιο  πιστοποιημένο εκπαιδευτή της Ποντιακής Διαλέκτου ο οποίος μέσω μαθημάτων και διαλέξεων σε Ελλάδα και Εξωτερικό αναδεικνύει το Ποντιακό ζήτημα, αλλά και συμβάλει στη δημιουργία γραφής της Ποντιακής Διαλέκτου.

Οι ομιλητές

Ο κ. Εμμανουηλίδης αναπτύσσοντας το θέμα «Ιονική-Ποντιακή Διάλεκτος- Η Ιστορική Συνέχεια» επικέντρωσε την ομιλία του στη σχέση της Ποντιακής Διαλέκτου με την αρχαία Ιωνική διάλεκτο, την εξελικτική της πορεία, καθώς και στα ιδιώματά της, υπογραμμίζοντας: «Όταν ο Μέγας Αλέξανδρος επεκτάθηκε ανατολικά, η περιοχή του Πόντου έμεινε εκτός της επικράτειας του Μακεδόνα Στρατηλάτη. Αποτέλεσμα οι Πόντιοι συνέχισαν να μιλούν Ιωνικά σε αντίθεση με τους υπόλοιπους Έλληνες, οι οποίοι πλέον άρχισαν να μιλούν της λεγόμενη Αλεξανδρινή γλώσσα, τη γλώσσα του Ευαγγελίου. Έχουμε δηλαδή ένα μοναδικό ιστορικό φαινόμενο, την Ποντιακή Διάλεκτο, τη γλώσσα που μιλούν και σήμερα οι απόγονοι των προσφύγων». Πόντος έν’, άστρον φωτεινόν.

Στην  ομιλία του κ. Ταξίδης  αναλύοντας το θέμα «Η Ιστορική Διαδρομή του Ποντιακού Ελληνισμού» αποτύπωσε το διάβα ανά τους αιώνες της ακριτικής γωνιάς της Ρωμιοσύνης, ενώ στοχοποίησε τα γεγονότα της εποχής της Γενοκτονίας, καθώς και το ρόλο ξένων δυνάμεων, λέγοντας ότι το ζήτημα αυτό … Βήμα-βήμα θα πετύχουμε την αναγνώριση από την διεθνή κοινότητα, γιατί έτσι κατακτώνται οι επιτυχίες των λαών. Ανέφερε ακόμη: «Σκιαγραφώντας την Ιστορική Διαδρομή, ο Ποντιακός Ελληνισμός ξεκινά από τη εποχή του μύθου, δημιουργεί, αγωνίζεται, προκόβει, αναπτύσσει πολιτισμό και φτάνει στο σημερινό διεκδικητικό πλαίσιο για την διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας. Με αισιοδοξία  και επιμονή μέσα από τις διεργασίες της μνήμης οι απόγονοι των Ποντίων διεκδικούν και θα δικαιωθούν στα δίκαια αιτήματά τους».

Απονομές αναμνηστικών

Από μέρους των διοργανωτών απονεμήθηκαν αναμνηστικές πλακέτες από τα μέλη του Τμήματος Θεμιστοκλή Σαρηγιαννίδη και Δημήτριο Παπαδόπουλο στους κ. Εμμανουηλίδη και Ταξίδη αντίστοιχα.

Η Αναπληρώτρια Περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας και Αντιπεριφερειάρχης Πιερίας Σοφία Μαυρίδου στον χαιρετισμό της πέρα των συγχαρητηρίων για την αρτιότητα και το θεματολόγιο της εσπερίδας του Τμήματος «Ολύμπιος Ζευς», αναφέρθηκε στις προσωπικές της οικογενειακές μνήμες από τις αλησμόνητες πατρίδες, ενώ απένειμε στους ομιλητές την έκδοση της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας «Κεντρική Μακεδονία-Ιστορία και Πολιτισμός».

Ο εκπρόσωπος του Δημάρχου Κατερίνης Ιωάννη Ντούμου, ο Αντιδήμαρχος  Κατερίνης Ανέστης Μυστρίδης με τη σειρά του συνεχάρη τους διοργανωτές και τους ομιλητές ενώ αναφέρθηκε και σε προσωπικά του βιώματα από την πρόσφατη του επίσκεψη στη γη του Πόντου.

Την εσπερίδα προλόγισε ο Περικλής Χατζηγιάννης.

Πηγή: Ολύμπιο Βήμα

Το πάρκο – έκπληξη με την τεράστια Ποντιακή λύρα σε μια ανεξερεύνητη γωνιά της Θεσσαλονίκης

Το πάρκο – έκπληξη με την τεράστια Ποντιακή λύρα σε μια ανεξερεύνητη γωνιά της Θεσσαλονίκης

Καλοκαίρι ήρθε, τα σχολεία και οι δραστηριότητες τελειώνουν και τι καλύτερο από το να εκμεταλλευτείς επιτέλους τα ελεύθερα απογεύματα, να πάρεις τα παιδιά σου και να περάσεις όμορφες στιγμές, φυσικά εκτός σπιτιού.

Τα ερωτήματα βέβαια που ταλανίζουν κάθε γονιό είναι λίγο πολύ τα ίδια. Πού θα πάμε τώρα, τι θα έχει για τα παιδιά εκεί, θα βρούμε κάτι και για εμάς; Εάν είσαι από τα δυτικά σου έχουμε μια πρόταση.

Εάν δεν είσαι, ήρθε η ώρα να πάρεις την απόφαση να έρθεις και προς τη… west side πλευρά της πόλης.

Πάμε λοιπόν μια βόλτα στο Πάρκο Ποντιακής Γενοκτονίας στη Νικόπολη Θεσσαλονίκης.

Στο χώρο δεσπόζει μια τεράστια ποντιακή λύρα, τα αποκαλυπτήρια της οποίας έγιναν πριν από λίγες ημέρες.

Το μνημείο, αφιερωμένο στο ιστορικό μουσικό όργανο του Πόντου, συμβολίζει τη διατήρηση της παράδοσης, της συλλογικής μνήμης και της πολιτιστικής ταυτότητας των Ποντίων.

Η ποντιακή λύρα, άρρηκτα συνδεδεμένη με την ιστορία, τον ξεριζωμό αλλά και την επιβίωση του ποντιακού ελληνισμού, αποκτά πλέον τη δική της ξεχωριστή θέση σε έναν χώρο υψηλού συμβολισμού.

Το Μνημείο Ποντιακής Λύρας τοποθετήθηκε δίπλα στην προτομή του Φίλωνα Κτενίδη, ιδρυτή της Νέας Ιεράς Μονής Παναγίας Σουμελά, αλλά και κοντά στην αναθηματική πλάκα που είναι αφιερωμένη στις 353.000 ψυχές των θυμάτων της Γενοκτονίας των Ποντίων.

Η ανέγερση του μνημείου πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία και προσφορά του Νικολάου Νταβάκη, με τη στήριξη του εντεταλμένου δημοτικού συμβούλου Νικολάου Ορφανίδη.

Φίλων Κτενίδης, ο Κτήτορας της Νέας Ιεράς Μονής Παναγίας Σουμελά

Ο Φίλων Κτενίδης (1889-1963) υπήρξε, ένας άνθρωπος πολυσχιδής, με πλούσιο έργο, πρωτεργάτης του Ποντιακού Ελληνισμού που αφιέρωσε τη ζωή του στη διατήρηση της ποντιακής ταυτότητας και ιστορικής μνήμης.

Γιατρός, θεατρικός συγγραφέας δημοσιογράφος, εκδότης της Ποντιακής Εστίας, ιδρυτής (1951) και πρώτος πρόεδρος του σωματείου «Παναγία Σουμελά» και εμπνευστής της ιδέας για ανιστόρηση της μονής της Παναγίας Σουμελά στην Καστανιά Βερμίου.

Γεννήθηκε στην Τραπεζούντα, μεγάλωσε στην Κρώμνη, αποφοίτησε με άριστα από το Φροντιστήριον Τραπεζούντος και σπούδασε ιατρική. Υπηρέτησε ως γιατρός στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και στον Μικρασιατικό Αγώνα.

Έζησε και έδρασε στη Θεσσαλονίκη, αφήνοντας βαθύ αποτύπωμα στον προσφυγικό Ελληνισμό.

Διακρίθηκε ως λογοτέχνης με κορυφαίο, το μνημειώδες ποίημα «Η Καμπάνα του Πόντου», που περιγράφει με γλαφυρότητα την ζωή και τον αναγκαστικό ξεριζωμό των Ελλήνων του Πόντου, ενώ έγραψε θεατρικά έργα που απαθανάτισαν τα ήθη και έθιμα του Πόντου, θεμελίωσαν και στέριωσαν το ποντιακό θέατρο στην Ελλάδα.

Εξέδωσε το λαογραφικό περιοδικό Ποντιακή Εστία, με στόχο τη συγκέντρωση και διαφύλαξη των ιστορικών και λαογραφικών θησαυρών του Πόντου, περιοδικό το οποίο βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών.

Πολύτιμος συνεργάτης του εθνομάρτυρα Νίκο Καπετανίδη, για τον οποίο έγραφε αργότερα: «Δεν ήξερα αν γράφαμε παίζοντας ή αν παίζαμε γράφοντας».

Απεβίωσε στις 13 Ιουλίου 1963, σε ηλικία 74 ετών, αφήνοντας συντετριμμένους τους συνοδοιπόρους του.

Εγκαινιάστηκε το 2020

Το Πάρκο της Νικόπολης, όπως ήταν η μέχρι πρότινος ονομασία του, εγκαινιάστηκε το καλοκαίρι του 2020.

Ήταν μάλιστα μια ιδιαίτερη στιγμή για την περιοχή καθώς η Νικόπολη αποκτούσε τον πρώτο οργανωμένο χώρο πρασίνου της έπειτα από 50 χρόνια.

Το πάρκο, με σύγχρονο εξοπλισμό, χρηματοδοτήθηκε από ευρωπαϊκούς πόρους της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας με 1,2 εκατ. ευρώ.

Το 2024 αποφασίστηκε ομόφωνα από το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Παύλου Μελά η πλατεία στον προσφυγικό συνοικισμό της Νικόπολης να μετονομαστεί σε «Πλατεία της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου».

Παιδική χαρά, άπλετος χώρος και παγκάκια

Στα συν για τους γονείς η παιδική χαρά που υπάρχει στο χώρο με αρκετά παιχνίδια.

Το πάρκο διαθέτει άπλετο χώρο ώστε τα παιδιά να κάνουν ποδήλατο ή πατίνι.

Ιδιαίτερα χρήσιμα φυσικά τα παγκάκια που υπάρχουν κατά μήκος του πάρκου, τα οποία μάλιστα είναι αρκετά μεγάλα, οπότε δύσκολα δε θα βρείτε να καθίσετε κάπου.

Στα πέριξ του πάρκου υπάρχουν mini market και take away καφέ, ενώ λίγα μέτρα παρά πέρα στην καρδιά της Νικόπολης λειτουργούν και fast food και πιτσαρίες.

Ακριβώς δίπλα από την συγκεκριμένη πλατεία υπάρχει ο Ιερός Ναός Αγίου Σπυρίδωνος. Βλέποντας την εκρηκτική αύξηση της ανοικοδόμησης και συνάμα του πληθυσμού της περιοχής στα τέλη της δεκαετίας του 90′, ο Μητροπολίτης Διονύσιος ξεκίνησε την αναζήτηση του κατάλληλου χώρου για την ανέγερση ενοριακού ναού, που θα κάλυπτε τις λατρευτικές ανάγκες των κατοίκων της περιοχής.

Ο χώρος βρέθηκε και έτσι στις 20 Μαΐου 2003 τέθηκε ο θεμέλιος λίθος από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη κ.κ. Διονύσιο, και ορίσθηκε ο Ιερός Ναός να τιμάται στο όνομα του εν Αγίοις πατρός ημών Σπυρίδωνος επισκόπου Τριμυθούντος του θαυματουργού.

Έτσι άρχισαν οι εργασίες για την κατασκευή της κατακόμβης, οι οποίες ολοκληρώθηκαν με τη συνδρομή του πιστού λαού της περιοχής τον Ιούνιο του 2007. Έτσι στις 9 Ιουνίου 2007 τελέσθηκαν τα θυρανοίξια της κατακόμβης του Ιερού Ναού, από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Νεαπόλεως & Σταυρουπόλεως κ.κ. Βαρνάβα, γεγονός που σήμανε και την έναρξη της λειτουργίας του. Σήμερα έχουν ξεκινήσει οι εργασίες ανεγέρσεως του επάνω Ιερού Ναού. Σημαντικό γεγονός, στην μικρή πορεία της ζωής της νεοσύστατης ενορίας, ήταν η έλευση και παραμονή για μία εβδομάδα, 24 – 30 Μαΐου 2008, της δεξιάς χειρός του Αγίου Σπυρίδωνος από την Ιερά Μητρόπολη Κερκύρας.

Λίγα μέτρα πιο πέρα βρίσκεται και ένας ακόμα ναός-σύμβολο της περιοχής. Ο Ιερός Ναός Αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ.

Η εκκλησία θεμελιώθηκε το 1998 από ομογενείς που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή τη δεκαετία του 1990, προερχόμενοι από χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Κάτοικοι του οικισμού, περισσότεροι οικοδόμοι και τεχνίτες, εργάστηκαν εθελοντικά για την ανέγερση του ναού, ενώ άλλοι προσέφεραν χρήματα. Μέρος των εξόδων κάλυψε επίσης και ο Ιβάν Σαββίδης.

Από το 2001 υπάρχει στο ναό λείψανο του Αγίου Σεραφείμ που δώρισε στον μακάριστο Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο ο Πατριάρχης Μόσχας Αλέξιος.

Από το 2018 ένας επίχρυσος τρούλος, δωρεά του επιχειρηματία Ιβάν Σαββίδη, κοσμεί πλέον την οροφή της εκκλησίας.

Το βάρος του αγγίζει τους 2 τόνους. Από αυτούς 1,5 τόνος είναι ο εσωτερικός μεταλλικός σκελετός και 500 κιλά ζυγίζουν τα φύλλα χαλκού που βάφτηκαν στη συνέχεια με «χρυσό» χρώμα και τελικά καλύφθηκε. Τα μυστήρια τελούνται κατά το ήμισυ στη ρωσική γλώσσα.

Νικόπολη: Μια συνοικία που αναζητά ακόμη την ταυτότητα της

Το τι εστί Νικόπολη, τα είχαμε καταγράψει σε ένα οδοιπορικό στην περιοχή πριν από τέσσερα χρόνια.

Το όνομα της περιοχής παραπέμπει στο χωριό Νικόπολη του νομού Σερρών, από όπου και καταγόταν η πλειοψηφία των πρώτων οικιστών.

Η γειτονιά χτίστηκε μέσα σε πέντε χρόνια. Ξεκίνησε το 1995, εντατικοποιήθηκε το 2000, μέχρι το 2005 είχαν χτιστεί τα πάντα και συγκεντρώθηκε ο πληθυσμός. Η Πολιτεία, ο δήμος ή όποιος έπρεπε να κάνει τις παρεμβάσεις των δημόσιων έργων δεν μπορούν να προλάβουν αυτή την ταχύτητα της ιδιωτικής επένδυσης και συνεπώς πολλά πράγματα έμεναν αφρόντιστα. Ο δήμος από την πλευρά του έκανε παρεμβάσεις με νέα σχολεία, κτλ, αλλά όλες οι δημόσιες επενδύσεις ήρθαν όλες μεταγενέστερα.

Πηγή: Parallaximag

«Μνήμη και Ρίζες: Στα βήματα του Ποντιακού Ελληνισμού»

«Μνήμη και Ρίζες: Στα βήματα του Ποντιακού Ελληνισμού»

Με ιδιαίτερη συγκίνηση και βαθύ αίσθημα σεβασμού πραγματοποιήθηκε στο 7ο Γυμνάσιο Ιωαννίνων, εκπαιδευτική – πολιτιστική δράση με τίτλο: "Μνήμη και Ρίζες: Στα βήματα του Ποντιακού Ελληνισμού", αφιερωμένη στη Γενοκτονία των Ποντίων, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων μνήμης για μία από τις πιο τραγικές σελίδες της ιστορίας του Ελληνισμού.

Οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί είχαν την ευκαιρία να προσεγγίσουν σημαντικά ιστορικά γεγονότα όχι μόνο μέσα από τη γνώση, αλλά και μέσα από τη βιωματική εμπειρία. Η σημερινή δράση αποτέλεσε ένα ταξίδι μνήμης, ιστορίας και πολιτισμού, ένα ταξίδι που άγγιξε καρδιές και άφησε έντονα συναισθήματα σε όλους τους παρευρισκόμενους.

Οι εκπαιδευτικοί εκφράζουν τις θερμές ευχαριστίες τους στην Αδελφότητα Ποντίων και Μικρασιατών Ηπείρου για την πολύτιμη παρουσία της στο σχολείο και για τη μοναδική εμπειρία που προσέφερε στη σχολική μας κοινότητα.

Ιδιαίτερες ευχαριστίες απευθύνουν στην πρόεδρο κα. Ανθούλα Κατηρτζίδη και στη γραμματέα κα. Μαίρη Σιψίδου για την άμεση ανταπόκριση, την εξαιρετική συνεργασία και τη συμβολή τους στην πραγματοποίηση της δράσης.

Μέσα από ιστορικές και βιωματικές αφηγήσεις, οι μαθητές γνώρισαν τα γεγονότα που οδήγησαν στους διωγμούς του Ποντιακού Ελληνισμού, ενημερώθηκαν για το αντάρτικο των Ποντίων και παρακολούθησαν οπτικοακουστικό υλικό που ζωντάνεψε μπροστά τους πτυχές μιας δύσκολης ιστορικής περιόδου.

Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε η μουσική παρουσίαση με τη συνοδεία της ποντιακής λύρας και του νταουλιού. Θερμές ευχαριστίες στον Δημήτρη Αηγκούν στη λύρα και στον Γιάννη Ιορδανίδη στο νταούλι, που με την παρουσία τους μετέφεραν στους μαθητές τους ήχους, τη συγκίνηση και την ψυχή της ποντιακής παράδοσης.

Ξεχωριστή στιγμή της εκδήλωσης αποτέλεσε η συμμετοχή των έντεκα νεαρών χορευτριών (Αγγελική Ιωάννου, Ευγενία Κριτίδου, Άννα Τσαλιγοπούλου, Ραφαέλα Κουμτζίδου, Μαρία Σοφιανίδου, Μαρία Γκαιτατζή, Μαρία Βούλγαρη, Φωτεινή Κανελλάκη, Αναστασία Θεοχάρη, Νικολέτα Κουγιουμτζίδου, Ελένη Καρδέλη) οι οποίες με ιδιαίτερη χάρη, ζωντάνια και σεβασμό στην παράδοση παρουσίασαν ποντιακούς χορούς, εξήγησαν τη σημασία και τον συμβολισμό τους και ταξίδεψαν όλους τους παρευρισκόμενους στον πολιτισμό και στην ιστορία του Πόντου.

Η κορύφωση της δράσης ήρθε όταν οι μαθητές συμμετείχαν ενεργά, χόρεψαν μαζί με τα μέλη του συλλόγου και έγιναν μέρος μιας κοινής εμπειρίας που μετέτρεψε τη γνώση σε βίωμα και τη μνήμη σε ζωντανή παρουσία.

Τα χαμόγελα, η συγκίνηση, το ενδιαφέρον και η ενεργή συμμετοχή των παιδιών απέδειξαν πως το σχολείο μπορεί να αποτελέσει έναν χώρο όπου η ιστορία δεν διδάσκεται μόνο μέσα από βιβλία, αλλά βιώνεται μέσα από την επαφή, τη συνεργασία και τον πολιτισμό.

Γιατί η μνήμη δεν ανήκει μόνο στο παρελθόν. Είναι γέφυρα που ενώνει γενιές, αξίες και ανθρώπους

Την ευθύνη της εκδήλωσης είχαν οι καθηγήτριες: Ιασωνίδου Άννα, Βασιλείου Παρασκευή, Αμπατζίδου Χριστίνα, Ιγνατιαδου Δέσποινα.

Νέο Δ.Σ. στο Σύλλογο Ποντίων Φοιτητών και Σπουδαστών Θεσσαλονίκης

Νέο Δ.Σ. στο Σύλλογο Ποντίων Φοιτητών και Σπουδαστών Θεσσαλονίκης

Νέο Δ.Σ. εξελέγη στο Σύλλογο Ποντίων Φοιτητών και Σπουδαστών Θεσσαλονίκης. Η νέα σύνθεση έχει ως εξής:

Πρόεδρος: Ελένη Γαϊτανίδου

Αντιπρόεδρος: Νικόλαος Σιαμπλίδης 

Γενική Γραμματέας: Ιωάννα Στεφανίδου

Ειδική Γραμματέας: Φωτεινή Μαρμαρίδου

Ταμίας: Σταύρος Σαμαράς

Μέλη: Παναγιώτης Φουρκιώτης, Τριανταφυλλιά Δάϊου

Αναπληρωματικά Μέλη: Χαράλαμπος Φουρκιώτης

Για την Εξελεγκτική Επιτροπή:

Πρόεδρος: Φωτεινή Βάσιου

Μέλη: Λαμπρόπουλος Λεωνίδας, Ελευθερία-Δέσποινα Αθανασιάδη

Γαλλογερμανική παραγωγή, παρουσιάζει την ιστορία των Ελλήνων του Πόντου, τον διωγμό και για τα ίχνη που παραμένουν σήμερα εκεί

Γαλλογερμανική παραγωγή, παρουσιάζει την ιστορία των Ελλήνων του Πόντου, τον διωγμό και για τα ίχνη που παραμένουν σήμερα εκεί

Το "Πρόσκληση στο Ταξίδι" (ο γερμανικός τίτλος του προγράμματος είναι Stadt Land Kunst) είναι ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα που μεταδίδεται κάθε εργάσιμη ημέρα στις 5:40 μ.μ. από Δευτέρα έως Παρασκευή στο κανάλι Arte.

Η πετυχημένη εκπομπή ξεκίνησε από τις 13 Μαρτίου 2017 και έχει αγαπηθεί ιδιαίτερα από το τηλεοπτικό κοινό σε Γαλλία και Γερμανία. Είναι ένα πολιτιστικό ταξιδιωτικό πρόγραμμα που, εστιάζοντας σε κάθε εκπομπή σε τρεις προορισμούς, προσκαλεί τους θεατές να ανακαλύψουν διαφορετικά μέρη. 

Η βασική αρχή του προγράμματος βασίζεται στην πολιτιστική εμβάθυνση - μια αναφορά στο διάσημο ποίημα του Charles Baudelaire "L'Invitation au voyage" από το Les Fleurs du mal (1857) - απομακρύνοντας τους θεατές από τα συνηθισμένα, από τους μεγάλους τουριστικούς προορισμούς, προκειμένου να αποκαλυφθούν λιγότερο γνωστές πτυχές διαφόρων τοποθεσιών.

Η εκπομπή παράγεται από την Elephant Doc. Συντονίζει και παρουσιάζει η παρουσιάστρια Linda Lorin

Μια από τις τέσσερις κύριες θεματικές της εκπομπής εστιάζει σε έναν προορισμό που συνδέεται με το παρελθόν ή τη ζωή ενός μεγάλου καλλιτέχνη, συγγραφέα, ζωγράφου, γλύπτη, αρχιτέκτονα κ.λπ.

Μια τέτοια περίπτωση παρουσιάστηκε και την παραμονή της ημέρας μνήμης της Γενοκτονίας, τη Δευτέρα 18 Μαΐου 2026, με τίτλο: στα ίχνη των Ελλήνων του Πόντου και κεντρικό θέμα τον πολιτισμό και τον βίαιο διωγμό των Ελλήνων από εκείνες τις περιοχές. Με κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας τον γνωστό ιστορικό Θεοδόση Κυριακίδη η εκπομπή αναζήτησε τα ίχνη των προγόνων του και ταξίδεψε στο σπίτι του παππού του Ιωάννη (Γιάγκο) Κυριακόγλη, ο οποίος συνομίλησε στα ποντιακά (ρωμέικα) με τους σημερινούς κατοίκους και υπογράμμισε την προσπάθεια των προσφύγων κατοίκων της περιοχής να διασώσουν σημαντικά θρησκευτικά κειμήλια.