Δευτέρα 4 Μαΐου 2026

Χαλάνδρι: Η ζωή και το έργο του Φίλωνα Κτενίδη παρουσιάζεται στους μικρούς μαθητές

Χαλάνδρι: Η ζωή και το έργο του Φίλωνα Κτενίδη παρουσιάζεται στους μικρούς μαθητές
Χαλάνδρι: Η ζωή και το έργο του Φίλωνα Κτενίδη παρουσιάζεται στους μικρούς μαθητές

Το 4ο γυμνάσιο Χαλανδρίου διοργανώνει εκδήλωση με κεντρικό άξονα τη Γενοκτονία των Ποντίων και το έργο του Φίλωνα Κτενίδη. 

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης θα προβληθεί η βραβευμένη ταινία τεκμηρίωσης που δημιούργησαν οι μαθητές του σχολείου, αφιερωμένη στη ζωή και στο έργο του Φίλωνα Κτενίδη, —γιατρού, λογοτέχνη, θεατρικού συγγραφέα και, δημοσιογράφου- καθώς και στη μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού.

Κεντρικός ομιλητής θα είναι ο Ομότιμος Καθηγητής της Ιστορίας του  Νέου Ελληνισμού Κωνσταντίνος Φωτιάδης.

Στόχος της εκδήλωσης μας είναι η καλλιέργεια της ιστορικής γνώσης, η διατήρηση της συλλογικής μνήμης και η ενθάρρυνση του διαλόγου των νέων με το παρελθόν.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 7 Μαΐου 2026 και ώρα 7:00 μ.μ., στην αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου (Κιθαιρώνος 2, Χαλάνδρι).

Έκθεση Φωτογραφίας για τη Γενοκτονία των Ποντίων από τους Ποντιακούς Συλλόγους Ν. Πιερίας

Έκθεση Φωτογραφίας για τη Γενοκτονία των Ποντίων από τους Ποντιακούς Συλλόγους Ν. Πιερίας
Έκθεση Φωτογραφίας για τη Γενοκτονία των Ποντίων από τους Ποντιακούς Συλλόγους Ν. Πιερίας

Στο πλαίσιο των τιμητικών εκδηλώσεων για τη 19η Μαΐου, οι Ποντιακοί Σύλλογοι του Νομού Πιερίας πραγματοποιούν έκθεση φωτογραφίας στην Κατερίνη με θέμα τη Γενοκτονία των Ποντίων. Η δράση φιλοξενείται στον Καπνικό Σταθμό από τις 3 έως τις 10 Μαΐου 2026, προσφέροντας στο κοινό σπάνιο ιστορικό υλικό που τεκμηριώνει τα γεγονότα και διαφυλάσσει τη μνήμη των θυμάτων.

Ιστορική έκθεση στον Καπνικό Σταθμό Κατερίνης

Μια φωτογραφική έκθεση αφιερωμένη στη Γενοκτονία των Ποντίων οργανώνουν οι Ποντιακοί Σύλλογοι Πιερίας, ενταγμένη στις εκδηλώσεις μνήμης της 19ης Μαΐου στην πόλη της Κατερίνης.

Έκθεση Φωτογραφίας για τη Γενοκτονία των Ποντίων από τους Ποντιακούς Συλλόγους Ν. Πιερίας

Η παρουσίαση λαμβάνει χώρα στον Καπνικό Σταθμό Κατερίνης και διαρκεί από 3 Μαΐου έως 10 Μαΐου 2026. Οι ώρες επίσκεψης είναι 19:00–21:00, συγκεκριμένα κάθε Σάββατο, Κυριακή, Δευτέρα και Τετάρτη. Αυτή η αξιόλογη ιστορική και πολιτιστική κίνηση εκθέτει σπάνιες φωτογραφίες εποχής, λειτουργώντας ως ζωντανή μαρτυρία των όσων οδήγησαν στη Γενοκτονία. Μέσω αυτού του υλικού τιμάται η μνήμη των αθώων και ενδυναμώνεται η ιστορική συνείδηση.

Κατά την έναρξη, την έκθεση επισκέφθηκε ο Δήμαρχος Κατερίνης, Ιωάννης Ντούμος, δίνοντας συγχαρητήρια στους συλλόγους για τη συνεργασία τους και προτρέποντάς τους να συνεχίσουν με αφοσίωση την προβολή της ιστορίας τους. Στις εκδηλώσεις της 19ης Μαΐου συμπράττουν οι εξής ποντιακοί φορείς της Πιερίας, ενώνοντας δυνάμεις για την ανάδειξη της κληρονομιάς τους:

Έκθεση Φωτογραφίας για τη Γενοκτονία των Ποντίων από τους Ποντιακούς Συλλόγους Ν. Πιερίας

- Εκπολιτιστικός Σύλλογος Αλωνίων «Διογένης ο Κυνικός»
- Πολιτιστικός Σύλλογος Πλατανακίων «Ο Πόντος»
- Πολιτιστικός Σύλλογος Σεβαστής
- Ποντιακός Πολιτιστικός Σύλλογος «Άργος» Άνω Αγίου Ιωάννη
- Ποντιακός Σύλλογος «Παναγία Σουμελά» Κατερίνης – Εύξεινος Πόντος Κορινού
- Εύξεινος Λέσχη Περιστάσεως
- Ποντιακή Θεατρική Σκηνή Πιερίας
- Ιστορικός Ποντιακός Σύλλογος Νεοκαισάρειας «Κοτζά Αναστάς»
- Λαογραφικός Μορφωτικός Ποντιακός Σύλλογος Νεοκαισάρειας «Ο Πόντος»
- Πολιτιστικός Ποντιακός Σύλλογος Π. Ελευθεροχωρίου
- Πολιτιστικός Σύλλογος Κούκκου
- Πολιτιστικός Σύλλογος Νεότητας Εξοχής
- Πολιτιστικός Σύλλογος Νέου Κεραμιδίου «Μακεδονία»
- Πολιτιστικός Σύλλογος Σιδηροδρομικού Σταθμού Κατερίνης

Η έκθεση αποτελεί καρπό ομαδικής προσπάθειας για τη διατήρηση της μνήμης, αναδεικνύοντας τη συνεργασία των συλλόγων ως βασική αξία για τη θωράκιση της ιστορικής αλήθειας.

Εκδήλωση για τους Αγίους του Πόντου και την Ποντιακή διάλεκτο από τους φοιτητές της Λάρισας

Εκδήλωση για τους Αγίους του Πόντου και την Ποντιακή διάλεκτο από τους φοιτητές της Λάρισας
Εκδήλωση για τους Αγίους του Πόντου και την Ποντιακή διάλεκτο από τους φοιτητές της Λάρισας

Ο Σύλλογος Ποντίων Φοιτητών και Σπουδαστών Ν. Λάρισας "Το Ροδάφνον" εν όψει των επετειακών δράσεων για τα 20 χρόνια λειτουργίας, διοργανώνει εκδήλωση με θέματα: Πόντιοι Άγιοι και Ποντιακή Γλώσσα.

Η εκδήλωσης θα λάβει χώρα στο Ισόγειο του Επιμελητηρίου Λάρισας (Παπακυριαζή 44), την Κυριακή 10 Μαΐου 2026 και ώρα 12:00.

Ομιλητές της εκδήλωσης θα είναι ο κ. Κυριακίδης Θεοδόσης (διδάκτορας Νεότερης Ιστορίας του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας) με θέμα: "Ο Χριστιανισμός στον Πόντο: Άγιοι, Μάρτυρες και Νεομάρτυρες" και η κ.Μαχαιρίδου Αναστασία (Γλωσσολόγος, Υ.Δ. Πανεπιστημίου Κρήτης, Διαπ. Εκπ. Ποντιακής) η οποία θα μιλήσει για το Άνοιγμα στο [ποντιακό] γλωσσικό τοπίο "εδώ" και "τώρα".

Την εκδήλωση θα πλαισιώσει η χορωδία "Θεσσαλοί Μελωδοί" υπό τη διεύθυνση του κ.Λεμονόπουλου Γεωργίου.

Η δράση αυτή θα διεκπεραιωθεί υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Λαρίσης και Τυρνάβου και του Επιμελητηρίου Λάρισας.

Η συγκεκριμένη δράση συγκαταλέγεται στις 20 επετειακές δράσεις που υλοποιούνται στο πλαίσιο του αφιερώματος «20 χρόνια δράσεις, μια ιστορία που συνεχίζεται...».

Ένωση Ποντίων Πιερίας: Όλα έτοιμα για την 5η Πολυθεματική Έκθεση

Ένωση Ποντίων Πιερίας: Όλα έτοιμα για την 5η Πολυθεματική Έκθεση
Ένωση Ποντίων Πιερίας: Όλα έτοιμα για την 5η Πολυθεματική Έκθεση

Η Ένωση Ποντίων Πιερίας προσκαλεί τα μέλη και τους φίλους του συλλόγου στην 5η Πολυθεματική Έκθεση που θα πραγματοποιηθεί στην Αστική Σχολή Κατερίνης από τις 10 έως 17 Μαΐου 2026.

Η έκθεση τελεί υπό την Αιγίδα της Αντιπεριφέρειας Πιερίας και του Δήμου Κατερίνης.

Περπατώντας ανάμεσα στα εκθέματα, οι επισκέπτες θα συναντήσουν ένα μικρό δείγμα από τα 600 και πλέον μοναδικά κειμήλια που διαθέτει ο σύλλογός.

Αυτός ο θησαυρός αποτέλεσε τον πυρήνα του μοναδικού στο είδος του στην Ελλάδα Λαογραφικού Μουσείου, που λειτούργησε από την Ένωσή αδιάλειπτα για 20 χρόνια. Σήμερα, τα κειμήλια αυτά, που συντηρούνται με απόλυτο σεβασμό και ευλάβεια, αποτελούν τη ζώσα πολιτιστική κληρονομιά μας. Δίπλα τους, τα χρώματα στους καμβάδες της ζωγραφικής της Σοφίας Αμπερίδου, καθώς και οι μοναδικές φωτογραφίες που συνοδεύονται από τα τεκμηριωμένα ιστορικά κείμενα του καθηγητή Κώστα Φωτιάδη, συνθέτουν μια πατρίδα που αναπνέει μέσα από τη μνήμη μας.

Η ανάδειξη της ιστορικής μνήμης της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού, σε συνδυασμό με την τέχνη και την επιστήμη, μας μιλά στην καρδιά, ενισχύοντας την ιστορική μας γνώση και τη συλλογική μας ταυτότητα.

Το όραμά των μελών της Ένωσης ΠΟντίων Πιερίας είναι όλος αυτός ο πλούτος των κειμηλίων να βρει τη μόνιμη θέση του στο νέο, σύγχρονο Μουσείο Ποντίων Κατερίνης-Πιερίας. Με την ολοκληρωμένη πλέον μελέτη, το Μουσείο θα ανασυσταθεί στον χώρο του Πνευματικού-Πολιτιστικού Κέντρου της Ένωσής Ποντίων Πιερίας, εκεί όπου χτυπούσε επί δεκαετίες η καρδιά του πολιτισμού, δημιουργώντας έναν σύγχρονο φάρο που θα διαφυλάσσει την ιστορική μας διαδρομή.

Πρόγραμμα εκδηλώσεων

Κυριακή 10 Μαΐου 2026 - ώρα 20:00

Εγκαίνια Πολυθεματικής Έκθεσης | Χαιρετισμοί

Δευτέρα 11 Μαΐου 2026 – ώρα 20:00

Ομιλία του Γιάννη Τσανασίδη, υποψήφιο διδάκτορα του τμήματος Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας με θέμα: "Ποντιακό Δημοτικό Τραγούδι και σύγχρονη δημιουργία".

Η μουσική παράδοση του Πόντου στο σήμερα μέσω της ανάδειξης, επεξεργασίας και δημιουργικής αξιοποίησης δημοτικών τραγουδιών, των οποίων οι αυθεντικές μελωδίες έχουν χαθεί στο πέρασμα του χρόνου.

Μουσικό ταξίδι στον Πόντο
Ποντιακές παραδοσιακές μελωδίες και τραγούδια από το μουσικό σχήμα "Λεφτοκάρυα"
Τραγούδι: Νατάσα Τσακηρίδου
Λύρα: Γιάννης Τσανασίδης
Πολίτικο λαούτο και Ταμπουρά Ιάκωβος Μωυσιάδης

Τα «Λεφτοκάρυα», που στην ποντιακή διάλεκτο είναι τα φουντούκια, δημιουργήθηκαν το 2017 γύρω από τον πυρήνα του πανεπιστημίου Μακεδονίας στη Θεσσαλονίκη.

Τετάρτη 13 Μαΐου 2026 – ώρα 20:00

Ομιλία του Σταύρου-Ιάσων Γαβριηλίδη, Ιστορικό - υπ. Διδάκτορα Πολιτικής Κοινωνιολογίας με θέμα: “Η κοινωνική και πολιτική διάσταση της 19ης Μαΐου και η Ποντιακή υπόθεση”

Ομιλία του Νίκου Μιχαηλίδη, Διδάκτορα Ανθρωπολογίας, Πανεπιστήμιο Πρίνστον ΗΠΑ με θέμα: "Η αναγνώριση της Γενοκτονίας και το μέλλον των Ελληνοτουρκικών σχέσεων".

Μέσα από την επιστημονική προσέγγιση της Ποντιακής Υπόθεσης, εξετάζεται η σημασία της διεθνούς αναγνώρισης της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού. Η
συζήτηση συνδέει την ιστορική μνήμη με τις σύγχρονες γεωπολιτικές προκλήσεις και την εθνική ταυτότητα.

Παραδοσιακές μελωδίες του Πόντου από το τμήμα Χορωδίας της Ένωσης Ποντίων Πιερίας
Χοράρχης: Μάκης Λολοσίδης

Σάββατο 16 Μαΐου 2026 – ώρα 20:00

Ομιλία του Θωμά Σαββίδη, Βιολόγος - Χημικός, Καθηγητής Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με θέμα: «Η φιλοσοφία της Ποντιακής διατροφής». Παρουσίαση Βιβλίου "Ποντιακή διατροφή".

Το βιβλίο θα παρουσιάσει ο Γεώργιος Κασαπίδης Γεωπόνος Α.Π.Θ., π. Περιφερειάρχης Δυτικής Μακεδονίας

Με όχημα τη διατροφή, ο ποντιακός ελληνισμός μετέτρεψε τη βιολογική ανάγκη σε υψηλή φιλοσοφία και λαϊκή διδαχή. Μια αναδρομή στις εμπειρίες των προγόνων μας,
που χρησιμοποίησαν τη γεύση και τον λόγο για να διαμορφώσουν σχέσεις, να μεταφέρουν ηθικά μηνύματα και να διασώσουν την πλούσια κληρονομιά μας.

"Γλυκέα Λαλίας και Νόστιμα Τερετίσματα": Η νέα γενιά ζωντανεύει τις μνήμες μας.

Μια μουσική πινελιά στον καμβά της παράδοσης, με την φωνή του Αρσένη Ορφανίδη και την Λύρα του Δημήτρη Ορφανίδη.

Ένα μουσικό δρώμενο όπου τα μελωδικά κελαϊδίσματα της φωνής συναντούν τη γλυκύτητα της λύρας. Μέσα από τη γνήσια έκφραση της νέας γενιάς, οι ήχοι της πατρίδας γίνονται η "νόστιμη" τροφή της ψυχής, ζωντανεύοντας τις μνήμες που κρύβονται στα κειμήλια στις φωτογραφίες και τα χρώματα της πολυθεματικής μας έκθεσης.

Κυριακή 3 Μαΐου 2026

Απρεπής για την Θεσσαλονίκη η ονοματοδοσία πλατείας προς τιμή του πρώην δημάρχου Μπουτάρη

Απρεπής για την Θεσσαλονίκη η ονοματοδοσία πλατείας προς τιμή του πρώην δημάρχου Μπουτάρη
Απρεπής για την Θεσσαλονίκη η ονοματοδοσία πλατείας προς τιμή του πρώην δημάρχου Μπουτάρη

Γράφει ο Βασίλης Μεϊχανετσίδης*

Η εν γένει πολιτική και ηθική παρακαταθήκη του δημοτικού αυτού άρχοντα υπήρξε από αμφιλεγόμενη έως προδήλως αρνητική επί διαφόρων ζητημάτων, ων ουκ έστιν αριθμός, παρά τις συστηματικές προσπάθειες ορισμένων τόσον εξ Αθηνών όσο και εκ Θεσσαλονίκης να καλλωπίσουν και να αποκαθάρουν την μνήμη του, παρουσιάζοντάς τον ως "ευεργέτη" του περιωνύμου των Θεσσαλονικέων δήμου (λαού), άξιο δημόσιας τιμής δια της ονοματοδοσίας πλατείας της ιστορικής αυτής μεγαλοπόλεως, του και καταφυγίου των επιζώντων της γενοκτονίας των Ελλήνων της οθωμανικής αυτοκρατορίας, 1913-1923, και των απογόνων τους.

Το αποκορύφωμα της ανεκδιήγητης -επί διαφόρων ζητημάτων- αυτοδιοικητικής θητείας του υπήρξε εκείνη η άνευ προηγουμένου προσβλητική και ατιμωτική για την συλλογική εθνική μνήμη και συνείδηση αλλά και για τα θύματα και τους απογόνους των γενοκτονη θέντων Ελλήνων δήλωσή του, "σκασίλα μου, αν ο Κεμάλ δολοφόνησε Έλληνες" (αγγλιστί: "I don't give a sh....t, if Kemal killed Greeks"), αναφερόμενη στην γενικότερη πραξεολογία του Μουσταφά Κεμάλ πασά (Ατατούρκ), εκ των κυρίων θυτών της γενοκτονίας των Ελλήνων (και των Αρμενίων), καθώς και θύτου του φρικτού βασανισμού και της μαζικής εξόντωσης των αιχμαλωτισθέντων από τους Κεμαλιστές εθνικιστές Ελλαδιτών στρατιωτών μετά την υποχώρηση του ελληνικού στρατού εκ της Μ. Ασίας το 1922 (βλ. εδώ).

Μετά από μια τέτοια δημόσια δήλωση, και μάλιστα αγγλιστί και σε διεθνές μμε, "τί ἔτι χρείαν ἔχομεν μαρτύρων;" Τίθενται τα εξής εύλογα, φρονώ, ερωτήματα: Ποιο είναι άραγε το "όριο" του αμοραλισμού και της γενικότερης ανοχής στην προσβολή της εθνικής μνήμης μιας κοινωνίας και ενός έθνους, το οποίο φέρει τραυματικές εμπειρίες αιώνων από τον επιθετικό και επεκτατικό τουρκισμό (11ος αι. κ.εξ.), την κατάκτηση των ελληνικών χωρών και την φρικτή απομείωση του ελληνικού γένους από τον βαρύτατο οθωμανικό ζυγό (σφαγές, εξανδραποδισμοί, εξισλαμισμοί, παιδομάζωμα, ατιμώσεις, ταπεινώσεις, σεξουαλική δουλεία [παρθενοφθορία, αρρενοφθορία/αισδεραστία, χαρέμια κλπ], αποδημία/μετοικεσία κλπ.), ενώ συνεχίζει να αντιμετωπίζει από τον εξ ανατολών κακό μας γείτονα -την μετα-οθωμανική διάδοχη Τουρκία- συστηματικό και ακατάπαυστο ιστορικό αναθεωρητισμό και αρνητισμό, αλλά και εδαφικό επεκτατισμό (Κύπρος, γαλάζια πατρίδα κλπ.); Είμαστε εν τέλει μια κοινωνία άνευ συνείδησης, φρονήματος, πραγματισμού, και άνευ ορίων; Είμαστε συλλογικά αμνήμονες, αμοραλιστές, ιδιοτελείς, υλιστές και α-νόητοι; Μπορεί "ο πάσα ένας" να λέγει ότι του κατέβει, και όχι μόνο να μην έχει τις αναμενόμενες και ηθικά απαιτούμενες πολιτικές ή (και ποινικές όταν συντρέχουν) συνέπειες, αλλά και να τιμάται δημοσίως; Αυτό είναι το "ηθικό παράδειγμα" (moral paradigm) που κληροδοτεί η Θεσσαλονικέων πόλις και γενικότερα η ελληνική κοινωνία στις επερχόμενες γενεές των Ελλήνων, οι οποίες μπορεί να κληθούν να αντιμετωπίσουν και πάλι τον τουρκικό επεκτατισμό εν τη πράξει στην αβέβαιη και ρευστή εποχή μας; Θα καταστεί η πόλις της Θεσσαλονίκης ιδιότυπο κέντρο του "νεοτουρκικου/κεμαλικού εθνικισμού," εκ των πλέον φονικών γενοκτονικών ιδεολογιών του 20ου αι., "ιδεολογική μήτρα" (καθ' ομολογία του ίδιου του Χίτλερ) του φασισμού και του ναζισμού (εν μέρει και του σοβιετικού κομμουνισμού), λόγω των επιτυχημένων γενοκτονικών-εθνοκαθαρτικών πρακτικών του έναντι Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων/Αραμαίων; Πρακτικές τις οποίες θεώρησαν "επιτυχημένες" και μιμήθηκαν κυρίως οι Γερμανοί έναντι των Εβραίων και άλλων, αλλά και οι Σοβιετικοί (όπως αποδεικνύει σχετική έρευνα). Και αν οι δημοτικοί και πολιτικοί άρχοντες της Πατρίδος μας φαίνεται κατά καιρούς να έχουν απωλέσει το αναγκαίο, αναμενόμενο και απαιτούμενο ορθολογικό εθνικό ηθικό κριτήριο και ένστικτο επιβίωσης ενώπιον μιας μονίμως αναθεωρητικής, επιθετικής και αμετανόητης Τουρκίας, η οποία παραβίασε συστηματικά τις διεθνείς συμφωνίες που υπέγραψε (1923, 1930 κλπ), ο ελληνικός λαός θα πρέπει οπωσδήποτε να συνεχίσει να διατηρεί και να εκτρέφει με επιμονή το εθνικό του φρόνημα, ακριβώς για την επιβίωσή του ως εθνικού συνόλου ενώπιον των ενδογενών και εξωγενών προκλήσεων και κινδύνων που αντιμετωπίζει. Ας μην λησμονούμε άλλωστε το δυστυχές εκείνο φαινόμενο της Οθωμανο-τουρκοκρατίας, τον εξισλαμισμό και εκτουρκισμό διαφόρων πρώην βυζαντινών ελίτ προς διάσωση των τιμαρίων τους από την μια, και την μετ' αυτοθυσίας παραμονή στην πατρώα πίστη και γένος των υποδούλων από την άλλη (είμαστε εν πολλοίς οι απόγονοι των γενναίων εκείνων "κολλήγων" [υποδούλων/υποφόρων/ραγιάδων/[τ]ζίμμηδων, "απίστων"/γκιαούρηδων] που αποφάσισαν πάση θυσία να παραμείνουν πιστοί στην πίστη και στην καταγωγή τους και να μην επιλέξουν για τη βολή τους να εξισλαμισθούν, αλλά να διατηρήσουν και να διαιωνίσουν μαρτυρικώς το εθνικό και θρησκευτικό φρόνημα μέχρι την εξανάσταση του γένους το 1821, αλλά και με διάφορες άλλες απόπειρες πριν και αργότερα πολλάκις).

Ο εθνομηδενισμός και ο αμοραλισμός του Μπουτάρη άγγιξαν το αίσχιστο σημείο τους. Ο τύπος αυτός υπήρξε προδήλως εθνομηδενιστής, αμοραλιστής και φοβούμαι και οιονεί "παράφρων" (δεδομένης μιας τέτοιας δήλωσης). Αν η δήλωσηή του υπήρξε προϊόν συνεπειών κάποιου εθισμού του, όπως ακούσθηκε τότε, αυτό δεν αλλάζει την ουσία του πράγματος, ούτε ο οποιοσδήποτε εθισμός θα πρέπει να χρησιμοποιείται ως άλλοθι και δικαιολόγηση για τα δημόσια πρόσωπα. Για το αν εξυπηρετούσε οικονομικά συμφέροντά του δεν είμαι αρμόδιος να απαντήσω, αν και διάφορα φημολογούνται.

Θα πρέπει να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια από τους απογόνους των γενοκτονηθέντων Ελλήνων αλλά και την ευρύτερη Κοινωνία των πολιτών και την πάντα αγωνιστική και με εθνικό φρόνημα Διασπορά μας, ώστε η ανορθολογική, ακατανόητη και προσβλητική αυτή απόφαση του Δήμου Θεσσαλονίκης να ανακληθεί άμεσα, διότι το συγκεκριμένο πρόσωπο όχι απλώς δεν την αξίζει, αλλά διότι με τα πεπραγμένα και λεχθέντα του διχάζει και προσβάλλει την μνήμη του έθνους και της πόλης. "Φίλος μεν ο Πλάτων, φιλτάτη δε η αλήθεια."

Το δε "ο αποθανών δεδικαίωται" να έχει κάποια όρια, επιτέλους.

Αντί της πλατείας Μπουτάρη, η Θεσσαλονίκη χρειάζεται πλατεία και μουσείο της γενοκτονίας των Ελλήνων της οθωμανικής αυτοκρατορίας, 1913-1923. Και αν το Μουσείο αυτό δεν καθίσταται τέλος πάντων δυνατόν να δημιουργηθεί στην φερόμενη κατοικία Κεμάλ (βλ. εδώ), άλλωστε η πρόταση αυτή φέρει ηθική και συμβολική σημασία αποδόμησης, θα πρέπει να δημιουργηθεί αλλού, όχι ως συμπλήρωμα, όχι μόνον ιστορικο-παιδαγωγικά, όχι μόνον ως εθνικό χρέος και καθήκον, αλλά κυρίως και πρωτίστως ως ένστικτο εθνικής επιβίωσης και αντίστασής μας στον μόνιμο, διηνεκή τουρκικό επεκτατισμό. Η μνήμη και η παιδαγωγία είναι ασπίδα επιβίωσης μας.

* Ο Βασίλης Μεϊχανετσίδης είναι Δρ Θεολογίας του ΕΚΠΑ, μεταδιδακτορικός ερευνητής και διδάσκων στο ΕΚΠΑ.