Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 2026

Νικόλαος Καπετανίδης: Τον κρέμασαν γιατί έγραφε την αλήθεια για τη Γενοκτονία των Ποντίων

Νικόλαος Καπετανίδης: Τον κρέμασαν γιατί έγραφε την αλήθεια για τη Γενοκτονία των Ποντίων
Νικόλαος Καπετανίδης: Τον κρέμασαν γιατί έγραφε την αλήθεια για τη Γενοκτονία των Ποντίων

Γράφει ο Τέρενς Κουίκ

Υπάρχουν ονόματα που δεν επιτρέπεται να χαθούν μέσα στις σελίδες της Ιστορίας. Ένα από αυτά είναι του Νικόλαου Καπετανίδη. Του Έλληνα δημοσιογράφου που οδηγήθηκε στην αγχόνη από το κεμαλικό καθεστώς επειδή υπερασπίστηκε με την πένα του τον ελληνισμό του Πόντου. Η 21η Σεπτεμβρίου είναι αφιερωμένη στη μνήμη του. Είναι, όμως, και μια αφορμή να θυμηθούμε όσους εκτελέστηκαν, εκτοπίστηκαν και εξοντώθηκαν κατά τους διωγμούς των Ελλήνων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Και να εξετάσουμε τι συμβαίνει σήμερα στην Τουρκία με τους ανθρώπους του Τύπου.

Νικόλαος Καπετανίδης: Η πένα που δεν λύγισε μπροστά στην αγχόνη

Γεννημένος το 1889 στη Ριζούντα του Πόντου, ο Νικόλαος Καπετανίδης ανήκε σε μια γενιά μορφωμένων Ελλήνων που πίστευαν ότι η δημοσιογραφία μπορούσε να γίνει όπλο υπεράσπισης ενός ολόκληρου λαού.

Σπούδασε στο περίφημο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας και ασχολήθηκε από νεαρή ηλικία με τη δημοσιογραφία.

Στην Τραπεζούντα εξέδιδε την εφημερίδα «Εποχή». Δεν περιοριζόταν στην καταγραφή της καθημερινότητας. Αποκάλυπτε τους διωγμούς των Ελλήνων, υπερασπιζόταν την ελληνική παιδεία και κατήγγελλε την τρομοκρατία που ασκούσαν ένοπλες ομάδες στον Πόντο.

Ανάμεσα σε εκείνους που κατήγγειλε ήταν και ο Τοπάλ Οσμάν, ο διαβόητος αρχηγός ενόπλων που συνδέθηκε με σφαγές και διωγμούς των χριστιανικών πληθυσμών.

Ο Καπετανίδης γνώριζε τον κίνδυνο. Συνέχισε, όμως, να γράφει.

Το 1921 συνελήφθη και οδηγήθηκε στα κεμαλικά Δικαστήρια Ανεξαρτησίας της Αμάσειας. Εκεί όπου η δικαιοσύνη χρησιμοποιήθηκε για την εξόντωση σημαντικού μέρους της πνευματικής και κοινωνικής ηγεσίας του Πόντου.

Σύμφωνα με την ιστορική αφήγηση που διασώζει ο Δημήτρης Ψαθάς στη «Γη του Πόντου», όταν του αποδόθηκε η κατηγορία ότι επιδίωκε την ανεξαρτησία του Πόντου, ο Καπετανίδης απάντησε πως επιδίωκε την ένωσή του με την Ελλάδα.

Στις 21 Σεπτεμβρίου 1921 απαγχονίστηκε στην Αμάσεια, μαζί με άλλους Έλληνες που είχαν καταδικαστεί από τα κεμαλικά δικαστήρια.

Ήταν μόλις 32 ετών.

Η τελευταία του κραυγή, όπως έχει καταγραφεί στην ιστορική μνήμη, ήταν «Ζήτω η Ελλάς».

Δεν εκτελέστηκε απλώς ένας δημοσιογράφος. Χάθηκε ένας άνθρωπος που κατέγραφε όσα συνέβαιναν σε έναν λαό την ώρα που αυτός βρισκόταν αντιμέτωπος με την εξόντωση.

Ο Γρηγόριος Ε΄ και η κλειστή Πύλη του Πατριαρχείου

Εκατό χρόνια πριν από τον Καπετανίδη, ένας άλλος απαγχονισμός είχε συγκλονίσει τον Ελληνισμό.

Στις 10 Απριλίου 1821, ανήμερα το Πάσχα, οι οθωμανικές αρχές απαγχόνισαν τον Οικουμενικό Πατριάρχη Γρηγόριο Ε΄ στην κεντρική Πύλη του Πατριαρχείου, στο Φανάρι της Κωνσταντινούπολης.

Η εκτέλεση πραγματοποιήθηκε μετά την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης και στο πλαίσιο των αντιποίνων εναντίον των Ελλήνων της αυτοκρατορίας.

Το σώμα του Πατριάρχη διαπομπεύθηκε και ρίχτηκε στον Κεράτιο Κόλπο. Περισυνελέγη και μεταφέρθηκε στην Οδησσό, ενώ αργότερα τα λείψανά του μεταφέρθηκαν στην Ελλάδα.

Η κεντρική Πύλη του Πατριαρχείου παραμένει κλειστή από τότε.

Ένα ιστορικό μνημείο που θυμίζει ότι η βία εναντίον της θρησκευτικής και πνευματικής ηγεσίας χρησιμοποιήθηκε ως μέσο τρομοκράτησης ενός ολόκληρου πληθυσμού.

Ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός και οι εκτελέσεις της 9ης Ιουλίου 1821

Η Κύπρος πλήρωσε επίσης βαρύ τίμημα.

Στις 9 Ιουλίου 1821, ο Οθωμανός διοικητής Κουτσιούκ Μεχμέτ προχώρησε σε μαζικές εκτελέσεις κληρικών και προκρίτων, με αφορμή την Ελληνική Επανάσταση.

Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Κυπριανός απαγχονίστηκε στη Λευκωσία.

Οι Μητροπολίτες Πάφου Χρύσανθος, Κιτίου Μελέτιος και Κυρηνείας Λαυρέντιος αποκεφαλίστηκαν.

Σύμφωνα με την Εκκλησία της Κύπρου, η επιχείρηση εξόντωσης αφορούσε συνολικά 486 κληρικούς και λαϊκούς προκρίτους.

Η 9η Ιουλίου παραμένει μία από τις σημαντικότερες ημέρες ιστορικής μνήμης του κυπριακού Ελληνισμού.

Ο Ρήγας Φεραίος και οι επτά σύντροφοί του

Στις 24 Ιουνίου 1798, ο Ρήγας Βελεστινλής και επτά σύντροφοί του στραγγαλίστηκαν από τις οθωμανικές αρχές στο φρούριο Νεμπόισα του Βελιγραδίου.

Είχαν συλληφθεί από τις αυστριακές αρχές και παραδοθεί στους Οθωμανούς.

Ο Ρήγας δεν αγωνιζόταν μόνο για την απελευθέρωση των Ελλήνων. Οραματιζόταν μια δημοκρατική πολιτεία ελεύθερων λαών, χωρίς την οθωμανική απολυταρχία.

Τα σώματα των οκτώ εκτελεσμένων ρίχτηκαν στον ποταμό Σάβα.

Η εκτέλεσή τους έγινε πριν ακόμη ξεσπάσει η Ελληνική Επανάσταση.

Η Αμάσεια και η εξόντωση της πνευματικής ηγεσίας του Πόντου

Η περίπτωση του Καπετανίδη δεν ήταν μεμονωμένη.

Τα κεμαλικά Δικαστήρια Ανεξαρτησίας της Αμάσειας καταδίκασαν σε θάνατο κληρικούς, πολιτικούς, εμπόρους, εκπαιδευτικούς και άλλους επιφανείς Έλληνες.

Ανάμεσά τους ο Ματθαίος Κωφίδης, πρώην βουλευτής του οθωμανικού Κοινοβουλίου, και ο αρχιμανδρίτης Πλάτων Αϊβαζίδης.

Στους εκτελεσμένους συγκαταλέγονταν επίσης ο επιχειρηματίας Αλέξανδρος Ακριτίδης, ο έμπορος Γεώργιος Κακουλίδης και εκπαιδευτικοί του ιστορικού Κολεγίου Ανατόλια της Μερζιφούντας.

Οι εκτελέσεις αποτέλεσαν μέρος των διωγμών που αποδεκάτισαν τις οργανωμένες κοινότητες του Πόντου.

Η απώλεια δεν ήταν μόνο ανθρώπινη. Χάθηκαν πρόσωπα που συγκροτούσαν τη διοίκηση, την εκπαίδευση, την οικονομική ζωή και την πνευματική φυσιογνωμία των ελληνικών κοινοτήτων.

Η Γενοκτονία των Ποντίων: 353.000 νεκροί και ένας ελληνισμός ξεριζωμένος

Η τραγωδία του Πόντου δεν περιορίζεται στις εκτελέσεις της Αμάσειας.

Από το 1914 έως το 1923, ο ελληνικός πληθυσμός της περιοχής υπέστη εκτοπίσεις, σφαγές, καταναγκαστική εργασία, πορείες θανάτου και συστηματικούς διωγμούς.

Οι διώξεις άρχισαν υπό το καθεστώς των Νεοτούρκων και συνεχίστηκαν κατά την περίοδο του κεμαλικού κινήματος.

Άνδρες απομακρύνονταν από τις οικογένειές τους και οδηγούνταν στα τάγματα εργασίας. Γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένοι υποχρεώνονταν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να βαδίσουν προς το εσωτερικό της Ανατολίας, συχνά χωρίς επαρκή τροφή και προστασία.

Πολλοί δεν έφτασαν ποτέ στον προορισμό τους.

Οι μαρτυρίες των επιζώντων περιγράφουν χωριά που ερημώθηκαν, οικογένειες που διαλύθηκαν και κοινότητες που έχασαν την παρουσία αιώνων στις πατρογονικές τους εστίες.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που υιοθετεί το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, περίπου 353.000 Έλληνες του Πόντου εξοντώθηκαν μέχρι το 1923.

Ο αριθμός αυτός αντιστοιχεί περίπου στο μισό του ποντιακού ελληνισμού, με βάση τον υπολογισμό ενός προπολεμικού πληθυσμού περίπου 700.000 ανθρώπων.

Δηλαδή, περίπου πέντε στους δέκα Ποντίους χάθηκαν, σύμφωνα με την ελληνική ιστορική εκτίμηση.

Οι ιστορικές και δημογραφικές εκτιμήσεις διαφέρουν, αλλά η κλίμακα της ανθρώπινης καταστροφής και του αναγκαστικού εκτοπισμού είναι τεκμηριωμένη.

Πόσοι σκοτώθηκαν και πόσοι εκδιώχθηκαν;

Χρειάζεται μια σημαντική διάκριση.

Οι 353.000 αφορούν την εκτίμηση των νεκρών και όχι το σύνολο των ανθρώπων που εκτοπίστηκαν.

Οι επιζώντες εγκατέλειψαν μαζικά τον Πόντο. Άλλοι κατέφυγαν στην Ελλάδα και άλλοι στη Ρωσία, στον Καύκασο και σε διαφορετικές χώρες.

Η Συνθήκη της Λωζάννης και η υποχρεωτική ανταλλαγή των πληθυσμών το 1923 σφράγισαν τον ξεριζωμό.

Η Θεσσαλονίκη, η Καλαμαριά, το Κιλκίς, η Δράμα, η Καβάλα και πολλές άλλες περιοχές της Ελλάδας έγιναν νέες πατρίδες για τους πρόσφυγες.

Οι Πόντιοι έφεραν μαζί τους τη γλώσσα, τη μουσική, τις παραδόσεις, τις εικόνες και τις μνήμες τους.

Δεν μπόρεσαν, όμως, να φέρουν πίσω τους νεκρούς τους.

Η Τουρκία εξακολουθεί να αρνείται τη Γενοκτονία

Η Ελλάδα αναγνώρισε επίσημα τη Γενοκτονία των Ποντίων το 1994, καθιερώνοντας τη 19η Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης.

Η Τουρκία εξακολουθεί να απορρίπτει τον χαρακτηρισμό.

Μάλιστα, στις 19 Μαΐου 2026, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών εξέδωσε νέα ανακοίνωση με την οποία αμφισβήτησε τις ελληνικές θέσεις και κατηγόρησε την Αθήνα ότι χρησιμοποιεί την Ιστορία για πολιτικούς σκοπούς.

Η Άγκυρα συνδέει τα γεγονότα με τον ελληνοτουρκικό πόλεμο και την ανταλλαγή πληθυσμών, επικαλούμενη επίσης εγκλήματα που διαπράχθηκαν εις βάρος μουσουλμανικών πληθυσμών.

Από την ελληνική πλευρά, η Γενοκτονία των Ποντίων αποτελεί επίσημα αναγνωρισμένο ιστορικό γεγονός, ενώ συνεχίζεται η προσπάθεια για ευρύτερη διεθνή αναγνώριση.

Από τον Καπετανίδη στους δημοσιογράφους που φυλακίζονται σήμερα στην Τουρκία

Περισσότερο από έναν αιώνα μετά την εκτέλεση του Καπετανίδη, η ελευθερία του Τύπου εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο σοβαρών καταγγελιών στην Τουρκία.

Δεν πρόκειται, βεβαίως, για εξίσωση των σημερινών διώξεων με τις ιστορικές εκτελέσεις και τη Γενοκτονία. Πρόκειται για ένα διαφορετικό, σύγχρονο ζήτημα που αφορά το δικαίωμα των δημοσιογράφων να εργάζονται χωρίς φόβο φυλάκισης για τη δημοσιογραφική τους δραστηριότητα.

Σύμφωνα με τον κατάλογο της Ένωσης Δημοσιογράφων Τουρκίας (TGS), που δημοσιεύθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2026, 13 δημοσιογράφοι και εργαζόμενοι στα μέσα ενημέρωσης βρίσκονταν στις τουρκικές φυλακές.

Ανάμεσά τους περιλαμβάνονται οι Αλί Ουνάλ, Χατιτζέ Ντουμάν, Μεχμέτ Μπαρανσού, Μερντάν Γιαναρντάγ, Ιρέμ Ντελιτζέ, Ναντιγιέ Γκιουρμπούζ και Τούγμπα Τεκερέκ.

Ο αριθμός μεταβάλλεται με νέες συλλήψεις και αποφυλακίσεις και δεν αποτελεί πλήρη απογραφή όλων των προσώπων που διώκονται δικαστικά για δημοσιογραφική δραστηριότητα.

Η δημοσιογράφος Τούγμπα Τεκερέκ συνελήφθη στις 13 Σεπτεμβρίου 2026 για άρθρο που είχε δημοσιεύσει το 2024 σχετικά με την κατάσταση των ΛΟΑΤΚΙ+ ανθρώπων στη Γεωργία.

Οι τουρκικές αρχές επικαλέστηκαν τη νομοθεσία περί ασέμνου περιεχομένου.

Η Διεθνής και η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων κατήγγειλαν τη σύλληψη και ζήτησαν την απελευθέρωσή της.

Την ίδια περίοδο, δύο ακόμη δημοσιογράφοι προσήχθησαν ενώ κάλυπταν διαδήλωση στην Κωνσταντινούπολη.

Οι διεθνείς δημοσιογραφικές οργανώσεις καταγγέλλουν ότι η αξιοποίηση ποινικών και αντιτρομοκρατικών διατάξεων περιορίζει τη δυνατότητα των δημοσιογράφων να ερευνούν και να δημοσιεύουν θέματα δημοσίου ενδιαφέροντος.

Η μνήμη δεν είναι εχθρότητα απέναντι σε έναν λαό

Ο Νικόλαος Καπετανίδης δεν χρειάζεται υπερβολές για να μείνει στην Ιστορία.

Η ζωή του, η εφημερίδα του, οι αποκαλύψεις του και η εκτέλεσή του αρκούν.

Η μνήμη του δεν αποτελεί πρόσκληση για εχθρότητα απέναντι στον σημερινό τουρκικό λαό. Αποτελεί υποχρέωση να διατηρηθεί η ιστορική γνώση, να αναγνωρίζεται ο ανθρώπινος πόνος και να προστατεύεται η ελευθερία της έκφρασης.

Από τον Γρηγόριο Ε΄ και τον Κυπριανό μέχρι τον Ρήγα Φεραίο, τον Ματθαίο Κωφίδη και τον Νικόλαο Καπετανίδη, η Ιστορία διασώζει ονόματα ανθρώπων που θανατώθηκαν από την οθωμανική ή την κεμαλική εξουσία.

Πίσω τους βρίσκονται εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι που δεν άφησαν πίσω τους γνωστά ονόματα, αλλά άφησαν απογόνους, μνήμες και μια ιστορική κληρονομιά που εξακολουθεί να ζει.

Και ίσως αυτό να είναι το ουσιαστικότερο μήνυμα της 21ης Σεπτεμβρίου.

Μπορείς να σκοτώσεις έναν δημοσιογράφο. Δεν μπορείς, όμως, να εξαφανίσεις την αλήθεια που πρόλαβε να γράψει.

Πηγή: Huffington Post

Καλαμαριά: Ένωσαν τον Πόντο με τη μακρινή Ιαπωνία χτίζοντας γέφυρες πολιτισμού

Καλαμαριά: Ένωσαν τον Πόντο με τη μακρινή Ιαπωνία χτίζοντας γέφυρες πολιτισμού
Καλαμαριά: Ένωσαν τον Πόντο με τη μακρινή Ιαπωνία χτίζοντας γέφυρες πολιτισμού

Μία υπέροχη και βαθιά συγκινητική βραδιά στην Πλαζ Αρετσούς έζησαν οι κάτοικοι της Καλαμαριάς, την Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου 2026. Μια βραδιά μνήμης, μουσικής και πολιτισμού, που ένωσε τον Πόντο με τη μακρινή Ιαπωνία.

Η συναυλία «Από τον Πόντο στον Ήλιο», με τον Ματθαίο Τσαχουρίδη, ήταν αφιερωμένη στη μνήμη του Παύλου Γαβριηλίδη, του ανθρώπου που εμπνεύστηκε το όνομα αυτής της ξεχωριστής διοργάνωσης όπου οι φίλοι μας από την Ιαπωνία συνάντησαν την ποντιακή παράδοση.

Και χθες αποδείχθηκε πως οι μεγάλες αποστάσεις μικραίνουν όταν τις γεφυρώνουν ο πολιτισμός, η παράδοση και η αληθινή φιλία.

Καλαμαριά: Ένωσαν τον Πόντο με τη μακρινή Ιαπωνία χτίζοντας γέφυρες πολιτισμού

Όπως τόνισε και η Δήμαρχος Καλαμαριάς, όλα ξεκίνησαν από «έναν άνθρωπο, έναν επιστήμονα, έναν φίλο, μία σπίθα» που σιγά σιγά έγινε φλόγα.

Μίλησε με συγκίνηση για τους Ιάπωνες φίλους που αγάπησαν την Ελλάδα, την ελληνική γλώσσα και τον Ποντιακό Ελληνισμό, για τη διδασκαλία ελληνικών και ποντιακών στην Ιαπωνία και για μια σχέση που, παρά τη γεωγραφική απόσταση, έχει γίνει πλέον πολύ στενή.

Σε μια συμβολική στιγμή της βραδιάς, η Δήμαρχος πρόσφερε στον Κόσουκε Φουκούντα, τον Ιάοωνα καθηγητή που μεταφράζει Καζαντζάκη στα ιαπωνικά και μιλά με αγάπη για τον Πόντο, την Αργώ, το έμβλημα του Δήμου Καλαμαριάς, το καράβι που κουβαλά τη θάλασσα, την προσφυγική μνήμη και την ταυτότητα του τόπου μας.

Καλαμαριά: Ένωσαν τον Πόντο με τη μακρινή Ιαπωνία χτίζοντας γέφυρες πολιτισμού

«Μακάρι να ήμασταν πιο κοντά», είπε χαρακτηριστικά, ώστε αυτές οι ανταλλαγές να μπορούν να γίνονται ακόμη συχνότερα, υπογραμμίζοντας όμως ότι παρά την απόσταση «η ψυχική σχέση είναι πάρα πολύ στενή».

Σημαντική στήριξη στην πολιτιστική αυτή γέφυρα είχε ο Ποντιακός Σύλλογος Καλαμαριάς «Οι Μίθριοι», δυναμώνοντας αυτή τη μοναδική γέφυρα φιλίας.

Η Καλαμαριά ξέρει να θυμάται. Ξέρει να τιμά τις ρίζες της. Και ξέρει να ανοίγει την αγκαλιά της στον κόσμο. Από τον Πόντο στον Ήλιο, από την Καλαμαριά ως την Ιαπωνία.

«Καλούσεια»: Η μνήμη έγινε θεσμός και η καρδιά του Ποντιακού πολιτισμού χτυπά δυνατά στο Ωραιόκαστρο

«Καλούσεια»: Η μνήμη έγινε θεσμός και η καρδιά του Ποντιακού πολιτισμού χτυπά δυνατά στο Ωραιόκαστρο
«Καλούσεια»: Η μνήμη έγινε θεσμός και η καρδιά του Ποντιακού πολιτισμού χτυπά δυνατά στο Ωραιόκαστρο

Με τη μνήμη να συναντά την παράδοση, τη συγκίνηση να κορυφώνεται μέσα από τα ποντιακά τραγούδια και τον πολιτισμό να περνά από γενιά σε γενιά, πραγματοποιήθηκαν χθες βράδυ στο 2ο Γυμνάσιο Ωραιοκάστρου τα «Καλούσεια», η καθιερωμένη πλέον πολιτιστική διοργάνωση του Δήμου Ωραιοκάστρου, που είναι αφιερωμένη στη μνήμη και το έργο του Νίκου Καλούση και στην ανάδειξη της πολύτιμης παρακαταθήκης του Ποντιακού Ελληνισμού στον τόπο.

Τα «Καλούσεια» αποτελούν έναν θεσμό μνήμης, πολιτισμού και υπερηφάνειας για τον Δήμο Ωραιόκαστρο. Κάθε χρόνο τιμώνται άνθρωποι, οι οποίοι με τη διαδρομή και την προσφορά τους κράτησαν ζωντανή τη μουσική, τον χορό και την παράδοση του Πόντου.

Στη φετινή διοργάνωση τιμήθηκαν τρεις άνθρωποι με σημαντική προσφορά στον ποντιακό πολιτισμό: Δαμιανός (Μπούλης) Χαραλαμπίδης, Ανέστης Πολυχρονίδης και Γιώργος Κεσίδης.

«Καλούσεια»: Η μνήμη έγινε θεσμός και η καρδιά του Ποντιακού πολιτισμού χτυπά δυνατά στο Ωραιόκαστρο

Η βραδιά ξεκίνησε με το καλωσόρισμα της παρουσιάστριας-αφηγήτριας Αγγελικής Παμπουκίδου και ξεδιπλώθηκε μέσα από βίντεο-αφιερώματα, μουσική και χορό, δημιουργώντας ένα ιδιαίτερα συγκινησιακό κλίμα.

Στην πρώτη ενότητα προβλήθηκε βίντεο αφιερωμένο στον Ανέστη Πολυχρονίδη, ενώ ακολούθησαν χοροί από την Ένωση Ποντίων Ωραιοκάστρου και Φίλων (ΕΠΩΦ), τον Μορφωτικό Πολιτιστικό Σύλλογο Μεσαίου «Νέα Κοτύωρα» και τραγούδια από την ορχήστρα.

Στη δεύτερη ενότητα προβλήθηκε βίντεο για τον Γεώργιο Κεσίδη. Η μουσική παρουσία απέκτησε μάλιστα ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς εμφανίστηκαν στην μουσική σκηνή της εκδήλωσης ο Θεόδωρος Κεσίδης, στο κλαρίνο -γιος του τιμώμενου- και ο Γιάννης Κεσίδης στο τραγούδι, -εγγονός του. Ακολούθησαν ποντιακοί χοροί.

«Καλούσεια»: Η μνήμη έγινε θεσμός και η καρδιά του Ποντιακού πολιτισμού χτυπά δυνατά στο Ωραιόκαστρο

Η τρίτη ενότητα ήταν αφιερωμένη στον Δαμιανό (Μπούλη) Χαραλαμπίδη και περιλάμβανε δύο βίντεο-αφιερώματα. Ιδιαίτερη στιγμή αποτέλεσε η παρουσίαση της «Φραγοσυριανής», την οποία χόρεψαν οι Δαμιανός (Μπούλης) Χαραλαμπίδης, Ξενοφών (Ξένος) Σοφιανίδης και Νικόλας Πιλαλίδης.

Ακολούθησε η «Σέρα», ένας χορός που συγκέντρωσε μαθητές του τιμώμενου προσώπου, Δαμιανού (Μπούλη) Χαραλαμπίδη και συγκεκριμένα τους Θοδωρή Ματσουκατίδη, Χριστόφορο (Χρίστο) Σημαιοφορίδη, Κυριάκο Μωυσίδη, Γιάννη Πανίδη, Γιάννη Κοροσίδη, Δημήτρη Αμπερίδη, Χαράλαμπο (Άκη) Καζαντζίδη, Νίκο Αμοιρίδη και Κυριάκο Πετρίδη.

«Καλούσεια»: Η μνήμη έγινε θεσμός και η καρδιά του Ποντιακού πολιτισμού χτυπά δυνατά στο Ωραιόκαστρο

Οι απονομές

Η συγκίνηση κορυφώθηκε κατά τη διάρκεια των απονομών.

Ο Δημήτρης Καρασαββίδης, αντιδήμαρχος Υποδομών, Ευταξίας και Καθημερινότητας του Πολίτη, ο οποίος εμπνεύστηκε τα «Καλούσεια», απένειμε την τιμητική πλακέτα στον Δαμιανό (Μπούλη) Χαραλαμπίδη.

Στην συνέχεια τιμήθηκε ο Ανέστης Πολυχρονίδης. Την τιμητική πλακέτα απένειμε η αντιδήμαρχος Αθλητισμού, Σοφία Δημητριάδου.

Τέλος, τιμήθηκε ο Γιώργος Κεσίδης. Ο εντεταλμένος σύμβουλος Πολιτικής Προστασίας, Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και διαχείρισης στόλου οχημάτων, Κώστας Μοσχοβόπουλος, απένειμε την τιμητική πλακέτα στον γιο του Θεόδωρο Κεσίδη και στον εγγονό του Γιάννη Κεσίδη.

«Καλούσεια»: Η μνήμη έγινε θεσμός και η καρδιά του Ποντιακού πολιτισμού χτυπά δυνατά στο Ωραιόκαστρο

Π. Τσακίρης: «Τα Καλούσεια είναι ένας ζωντανός θεσμός»

Τον χαιρετισμό του δημάρχου Ωραιοκάστρου, Παντελή Τσακίρη, ο οποίος δεν μπόρεσε να παραστεί στην εκδήλωση λόγω της συμμετοχής του σε αποστολή της ΚΕΔΕ στο Βελιγράδι, μετέφερε ο αντιδήμαρχος, Δημήτρης Καρασαββίδης.

Ο δήμαρχος τόνισε ότι αποτελεί σταθερή επιλογή της Δημοτικής Αρχής η ανάδειξη του ποντιακού στοιχείου του Δήμου και η τιμή σε ανθρώπους που συμβάλλουν στη διατήρηση και τη ζωντανή συνέχεια του Ποντιακού Πολιτισμού. «Φέτος τιμούμε τον Δαμιανό Χαραλαμπίδη, τον Ανέστη Πολυχρονίδη και τον Γιώργο Κεσίδη», ανέφερε, εκφράζοντας τις ευχαριστίες του σε όλους όσοι εργάστηκαν για τη διοργάνωση και την ευχή τα «Καλούσεια» να συνεχίσουν να αποτελούν έναν ζωντανό θεσμό μνήμης, πολιτισμού και υπερηφάνειας για τον Δήμο Ωραιοκάστρου.

«Καλούσεια»: Η μνήμη έγινε θεσμός και η καρδιά του Ποντιακού πολιτισμού χτυπά δυνατά στο Ωραιόκαστρο

Δ. Καρασαββίδης: «Τα Καλούσεια ανήκουν πλέον στον Δ. Ωραιοκάστρου»

Ιδιαίτερα συγκινητικός ήταν ο χαιρετισμός του αντιδημάρχου Δημήτρη Καρασαββίδη, ο οποίος είχε την αρχική έμπνευση για τη δημιουργία των «Καλουσείων». Αναφέρθηκε στη διαδρομή της διοργάνωσης, από μια αρχική ιδέα έως τη σημερινή της καθιέρωση: «Πριν από λίγα χρόνια ήταν απλώς μια ιδέα. Μια ιδέα που γεννήθηκε από την ανάγκη να τιμήσουμε έναν σπουδαίο άνθρωπο του τόπου μας, τον Νίκο Καλούση, και μαζί του όλους εκείνους που αφιέρωσαν τη ζωή τους στη διατήρηση και τη διάδοση του ποντιακού πολιτισμού. Σήμερα, όμως, μπορούμε να το πούμε με περηφάνια: Τα “Καλούσεια” έγιναν θεσμός».

Όπως σημείωσε χαρακτηριστικά, ένας θεσμός δεν ανήκει πλέον σε εκείνον που τον εμπνεύστηκε, αλλά στην κοινωνία, στους ανθρώπους της και στις επόμενες γενιές. «Και τα “Καλούσεια” ανήκουν πλέον στο Ωραιόκαστρο», υπογράμμισε.

«Καλούσεια»: Η μνήμη έγινε θεσμός και η καρδιά του Ποντιακού πολιτισμού χτυπά δυνατά στο Ωραιόκαστρο

Αναφερόμενος στους τρεις τιμώμενους, σημείωσε ότι, όπως και ο Νίκος Καλούσης, κράτησαν αναμμένη τη φλόγα της παράδοσης, επισημαίνοντας πως ο πολιτισμός δεν αποτελεί απλώς ανάμνηση του παρελθόντος, αλλά «τη γέφυρα που ενώνει το χθες με το αύριο».

Ο αντιδήμαρχος ευχαρίστησε τους καλλιτέχνες, τους χορευτές, την ΕΠΩΦ, τον Σύλλογο «Νέα Κοτύωρα» και όλους όσοι συνέβαλαν στη διοργάνωση, δίνοντας παράλληλα μια υπόσχεση για το μέλλον: «Τα “Καλούσεια” θα συνεχίσουν να μεγαλώνουν. Γιατί η μνήμη δεν πρέπει να σβήσει. Η παράδοση δεν πρέπει να χαθεί. Και η ψυχή του Πόντου πρέπει να συνεχίσει να χτυπά δυνατά. Στο Ωραιόκαστρο, στην Ελλάδας, στις καρδιές όλων μας».

«Καλούσεια»: Η μνήμη έγινε θεσμός και η καρδιά του Ποντιακού πολιτισμού χτυπά δυνατά στο Ωραιόκαστρο

Συμμετείχαν οι καλλιτέχνες Αλέξης Παρχαρίδης, Θοδωρής Κοτίδης (τραγούδι), Φάνης Κουρουκλίδης (λύρα), Μιχάλης Σιώπης (κλαρίνο), Γιώργος Καραϊωάννου (πλήκτρα) και Κώστας Ζώης (νταούλι). Την εκδήλωση παρουσίασε η Αγγελική Παμπουκίδου. Συμμετείχαν τα χορευτικά συγκροτήματα της Ένωσης Ποντίων Ωραιοκάστρου και Φίλων (ΕΠΩΦ) και του Συλλόγου Μεσαίου «Νέα Κοτύωρα». Τη σκηνοθετική επιμέλεια και τη δημιουργία των βίντεο υπογράφει ο Πάνος Μπουντούρογλου.

Η βραδιά ολοκληρώθηκε με τραγούδι και χορό για όλους, σε ένα μεγάλο ποντιακό αντάμωμα. Την εκδήλωση υποστήριξαν μέλη της ΕΘΕΛΟΔ Δρυμού.

Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου 2026

Μουσική βραδιά και εκπαιδευτικό εργαστήρι για τον Ποντιακό Κεμανέ στο Μόναχο

Μουσική βραδιά και εκπαιδευτικό εργαστήρι για τον Ποντιακό Κεμανέ στο Μόναχο
Μουσική βραδιά και εκπαιδευτικό εργαστήρι για τον Ποντιακό Κεμανέ στο Μόναχο

Μία μουσική βραδιά και εκπαιδευτικό εργαστήρι για τον Ποντιακό Κεμανέ στο Μόναχο θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2026, στο Πολιτιστικό Κέντρο της Ενορίας των Αγίων Πάντων στο Μόναχο το οποίο φιλοξενεί μια πολιτιστική μέρα αφιερωμένη στον Ποντιακό και Καππαδοκικό Ελληνισμό, με επίσημο προσκεκλημένο τον Γιώργο Πουλαντσακλή.   

Ο Γεώργιος Πουλαντσακλής, μαζί με τους Στέφανο Κωφίδη και Γιώργο Ψωμιάδη στα κρουστά, μας προσκαλούν σε παραδοσιακές μελωδίες, τραγούδια και ήχους του Ποντιακού και Καππαδοκικού Ελληνισμού.

Νωρίτερα την ίδια μέρα, πραγματοποιείται ένα διαδραστικό εργαστήριο και μάθημα μουσικής για μικρούς και μεγάλους. 

Ειδικότερα: Ζωντανό παίξιμο, παρουσίαση του οργάνου από κοντά, κατασκευαστικές λεπτομέρειες, μουσικά παραδείγματα και ερωτήσεις/συμμετοχή του κοινού.

Στόχος μέσα από το εργαστήριο να ακουστεί "ζωντανά" η ιστορία ενός οργάνου που ταξίδεψε μέσα στον χρόνο.

Είσοδος: 8 €

Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 2026

Δραπετσώνα: Εκδηλώσεις Μνήμης και Τιμής στον Εθνομάρτυρα του Πόντου Νίκο Καπετανίδη

Δραπετσώνα: Εκδηλώσεις Μνήμης και Τιμής στον Εθνομάρτυρα του Πόντου Νίκο Καπετανίδη
Δραπετσώνα: Εκδηλώσεις Μνήμης και Τιμής στον Εθνομάρτυρα του Πόντου Νίκο Καπετανίδη

Η Ένωση Ποντίων Πειραιώς – Κερατσινίου – Δραπετσώνας διοργανώνει το Σάββατο 19 και την Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2026 τα «Καπετανίδεια 2026», μια εκδήλωση Μνήμης και Τιμής αφιερωμένη στον μεγάλο Πόντιο δημοσιογράφο, αγωνιστή και Εθνομάρτυρα Νίκο Καπετανίδη.

Στην ανακοίνωσή της η Ένωση Ποντίων Πειραιώς – Κερατσινίου – Δραπετσώνας, τονίζει:

«Με σεβασμό στην ιστορική μας μνήμη και ευγνωμοσύνη στους ανθρώπους που αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για τον Ποντιακό Ελληνισμό, τιμούμε τον Νίκο Καπετανίδη και κρατούμε ζωντανή τη μνήμη και την ιστορική του παρακαταθήκη.

Ιδιαίτερη θέση στο πρόγραμμα των φετινών «Καπετανιδείων 2026» θα έχει και το λεύκωμα της Ένωσης, μέσα από το οποίο αποτυπώνεται και αναδεικνύεται η ιστορία, η πορεία και η προσφορά της Ένωσής μας. Στο πλαίσιο της εκδήλωσης θα γίνει ειδική αναφορά στην έκδοση και στους συγγραφείς και συντελεστές που συνέβαλαν στη δημιουργία του.

Οι εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν στην έδρα της Ένωσης (Καπετανίδου 81 & Σωκράτους, Δραπετσώνα) το Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου στις 19:30 και την Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου στις 11:00 π.μ.