Ο Πόντος στην Εθνεγερσία

του Δημήτρη Νατσιού
Δάσκαλος

«Είναι δε εις θέσιν οι Πόντιοι να αποτελέσουν τους φρουρούς του Ελληνισμού. Εν πρώτοις, είναι έργον εις το οποίον έχουν συνηθίσει από αιώνων. Περιβαλλόμενοι εν τη απομακρύνσει των από ξένα φύλα, παλαίοντες διαρκώς προς αυτά, αφομοιούντες παρά αφομοιούμενοι, αποτελούσι τον ισχυρότερον τύπον της ελληνικής φυλής». (Στρατηγός Καθενιώτης, σύμβουλος του Ελευθερίου Βενιζέλου).

Ήταν Μάιος του 1453, όταν έπεφτε στην πόλη του Ρωμανού, «ο τελευταίος Έλληνας». Ένα μοιραίο, κατά Καβάφη, πουλί, έφερε στην Τραπεζούντα των Μεγάλων Κομνηνών την ζοφερή είδηση: «Η Ρωμανία πάρθεν». Μετά από 8 χρόνια ο Πορθητής κυριεύει και την αυτοκρατορία του Πόντου. Αρχίζει η μακρά περίοδος της αιχμαλωσίας. Μία-μία οι ελληνικές αυτοκρατορίες, που συστάθηκαν μετά την άλωση της Πόλης από τους Φράγκους, θυσιάζονται για να σωθεί η Δύση.

Η Δύση που αφού σφετερίστηκε, σύλησε και δήωσε το «Βυζάντιο», προσπάθησε τους επόμενους αιώνες να αλώσει και πολιτιστικά τον Ελληνισμό. Η καθ’ ημάς Ανατολή καθυβρίζεται, υποτιμάται, η συμβολή της στον ευρωπαϊκό πολιτισμό αποκρύπτεται. Για 400 και 500 χρόνια η Ρωμηοσύνη, εκτός από το μαχαίρι του Τούρκου, υπομένει τις ιεραποστολικές ορδές των Λατίνων. Τρώνε τα θεριά αλλά η μαγιά μένει. Το 1962 ο Ουνίτης πατριάρχης Μάξιμος Δ’ ομολογούσε κυνικότατα στην Β’ βατικάνειο σύνοδο: «Ο σουλτάνος ζητούσε από τους Έλληνες φόρους και δοσίματα. Αντίθετα η λατινική Δύση αξίωνε το σώμα και την ψυχή, την υποταγή του πνεύματος, τον στραγγαλισμό της ελευθερίας». Ή όπως το λέει ο Άγιος των Σκλάβων, Κοσμάς ο Αιτωλός: «Και τι; Άξιος ήτο ο Τούρκος να έχη βασίλειον; Άλλ’ ο Θεός του το έδωκε διά το καλόν μας. Και διατί δεν ήφερεν ο Θεός άλλον βασιλέα… Διότι ήξευρεν ο Θεός πως τα άλλα ρηγάτα (σ.σ. τα ευρωπαϊκά) μας βλάπτουν εις την πίστιν και ο Τούρκος δεν μας βλάπτει, άσπρα δώστ’ του και καβαλλίκευσέ τον από το κεφάλι». Εδώ στην πολύπαθη Ρωμηοσύνη συνέβη το εξής ιστορικώς πρωτόγνωρο. Να αγωνίζεται ένα έθνος να περισωθεί όχι από τον κατακτητή που δεσμεύει την ελευθερία του σώματος, αλλά από αυτούς που επιχειρούν να περιορίσουν την πνευματική του ελευθερία. Το Γένος όμως δεν χάνεται, έχει την κιβωτό του, την Εκκλησία, τον θεματοφύλακα της ταυτότητας του Ελληνισμού. Έτσι φτάσαμε στο ’21.

Συνηθίζουμε οι σύγχρονοι Έλληνες να γιορτάζουμε την επέτειο της Εθνικής Παλιγγενεσίας και να περιοριζόμαστε μόνο σε γεγονότα που έχουν σχέση με την δημιουργία του λυμφατικού νεοελληνικού κρατιδίου. Η Μικρά Ασία, ο Πόντος, εκεί που μέχρι το 1922 επιβίωνε ακραιφνής Ελληνισμός, απουσιάζουν προκλητικά από τις επίσημες ιστοριογραφίες με αποτέλεσμα να δημιουργείται η άποψη πως οι Έλληνες του Πόντου, που μας ενδιαφέρουν στο παρόν αφιέρωμα, περίπου συνεργάστηκαν με τους Τούρκους ή στην καλύτερη περίπτωση, παρέμειναν απαθείς και αμέτοχοι κατά την Επανάσταση. Ξέρουμε πολλά για την περίοδο της Τουρκοκρατίας στον ελλαδικό χώρο. Και ο Πόντος; Εκεί όπου κατοικούσε «το ισχυρότερον ελληνικό φύλο», τι έκανε την περίοδο της σκλαβιάς; Μετά το ’22, ίσως με έκπληξη έμαθαν οι Ελλαδίτες ότι εσφάγησαν 1.500.000 Έλληνες της Μ. Ασίας και άλλα 2.500.000 εκ. προσφυγοποιήθηκαν. Πώς κατόρθωσαν αυτοί οι τελευταίοι Ρωμιοί να διατηρήσουν την εθνική συνείδηση ζωντανή για τόσους αιώνες; Και όμως εκεί στα βουνά και στα μοναστήρια του Πόντου επέζησε ο φρουρός του Ελληνισμού, ο Πόντος.

Ένα τραγούδι της εποχής λέει: «Έρθεν ο Τούρκον ο κακόν κι εκόνεψεν σην χώραν/τ’ ομάλα (πεδιάδες) Τούρκ’ς εγόμωσεν (γέμισε) και τα βουνά λεβέντους.» Πάνω στα βουνά του Πόντου «οι κλέφτες», οι «εσχιάδες» (=εκδικητές), όπως αποκαλούνταν στον Πόντο, ανακουφίζουν τους πληθυσμούς από τις ατιμίες και κακουργήματα των δυναστών. Πολλοί κάτοικοι για να διαφυλάξουν την ορθόδοξη πίστη καταφεύγουν στην θρησκευτική προσποίηση. Έχουμε χιλιάδες κρυπτοχριστιανούς, Σταυριώτες ονομάστηκαν, παίρνοντας το όνομα αυτό από το κατεξοχήν κρυπτοχριστιανικό χωριό, το Σταυρίν της Αργυρούπολης. Το μεγάλο ψυχικό δράμα του κρυπτοχριστιανισμού, μία κατάσταση μεταβατική των Χριστιανών προς τον εξισλαμισμό, σε ορισμένες περιοχές της Μικράς Ασίας κράτησε ολόκληρους αιώνες (από το β΄μισό του 17ου αι. ως το 1856, τότε που δημοσιεύτηκε το Χάτι-Χουμαγιούν. Και εξασφάλισε το δικαίωμα της ανεξιθρησκίας στις εθνότητες της Τουρκίας), για μερικούς μέχρι το 1908, τότε που έγινε η ανακήρυξη του τουρκικού Συντάγματος, ενώ για άλλους μέχρι το 1922. Στο σημείο αυτό θα αναφέρω το εξής συνταρακτικό γεγονός στον Πόντο από την εφαρμογή του Χάτι-Χουμαγιούν το 1856: Στο Τσεβισκλκούκ της Ματσούκας αποφασίστηκε από τον Δήμαρχο και τον μουλά, θρησκευτικό αρχηγό των μωαμεθανών, να προσέρχονται για μερικές μέρες από την ανατολή μέχρι τη δύση του ήλιου, όσοι από τους Κρυπτοχριστιανούς ήθελαν να ομολογήσουν μπροστά τους δημόσια πως είναι χριστιανοί, ώστε δίπλα στα τουρκικά ονόματά τους να καταγραφούν και τα πραγματικά χριστιανικά ονόματά τους. Ήταν η τελευταία μέρα της καταγραφής και είχε δύσει πλέον ο ήλιος. Ο Δήμαρχος ετοιμάζεται να υπογράψει το πρωτόκολλο και να λήξει η διαδικασία. Τότε ο μουλάς Βαϊτζόγλου του λέει: «Μην βιάζεσαι. Περίμενε λίγο.» «Τι να περιμένουμε; Ο ήλιος έδυσε και δεν υπάρχει κανένας», του απαντά ο Δήμαρχος. «Υπάρχει ακόμη ένας, και αυτός είμαι εγώ» απαντά ο μουλάς. Και τον βλέπουν αποσβολωμένοι οι Τούρκοι να γράφει στον κατάλογο: «Γεώργιος Κηρυτόπουλος. Επάγγελμα ιερέας». Αυτά ζούσε ο Ποντιακός Ελληνισμός. Γνώριζε ότι μόνον η διατήρηση της Ορθόδοξης Πίστης θα περιφρουρήσει και την ελληνικότητά του. Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος βροντοφωνάζει ο Πόντιος αρχηγός Υψηλάντης. Πολλοί διακηρύττουν με ανδρεία την πίστη τους. Το στέφανο του νεομάρτυρα τους αναμένει. Όπως γράφει ο καθηγητής Απ. Βακαλόπουλος «Η θυσία τους τόνωσε όχι μόνο το θρησκευτικό συναίσθημα του λαού, αλλά και το πνεύμα της αντίστασης απέναντι των κατακτητών. Έτσι οι νεομάρτυρες στην πραγματικότητα ήσαν και εθνομάρτυρες».

Φτάνουμε στο 1800. Το σάλπισμα του πρωτομάρτυρα της λευτεριάς Ρήγα μεταφέρεται και στον Πόντο. Στον Θούριό του αναφέρεται στους Πόντιους Μαυροθαλασσινούς: «Λεβέντες Μαυροθαλασσινοί, ο βάρβαρος ως πότε θε να σας τυραννεί». Την ίδια εποχή 4.000 Μπαφραίοι θανατώνονται από τους Τούρκους, ρίχνονται δεμένοι πισθάγκωνα και πνίγονται στον ποταμό Άλυ. Οι πρόγονοι του «φίλου» Ερντογάν» επιδίδονται με μαεστρία στην μόνη τέχνη που διακρίθηκαν και διακρίνονται: την σφαγή του άμαχου πληθυσμού.

Το 1814 ιδρύεται η Φιλική Εταιρεία. Αρχηγός της ορίζεται ο Αλέξανδρος Υψηλάντης. Οι Υψηλάντες ήταν μια από τις αρχοντικές και παλιές ποντιακές οικογένειες του Φαναρίου της Πόλης, κατάγονταν από την Υψηλή, ένα παλιό χωριό του Όφι, στον Πόντο. Την άνοιξη του 1821 ο Αλ.Υψηλαντής κηρύσσει τον πόλεμο της ανεξαρτησίας στη Μολδοβλαχία.

Από την πρώτη στιγμή της διακήρυξης περί ελευθερίας του Υψηλάντη, Έλληνες νέοι σπουδαστές σπεύδουν από διάφορα μέρη και οργανώνονται κατά τα πρότυπα του θηβαϊκού «Ιερού Λόχου», με αρχηγό τον Λασσάνη. Πολλοί, ίσως οι περισσότεροι, ήταν Πόντιοι. Στις 7 Ιουνίου του 1821 στο Δραγατσάνι, πέφτουν οι περισσότεροι στο πεδίο της μάχης. Από τους διασωθέντες είναι γνωστά τα ονόματα 19 Ποντίων αγωνιστών του Ιερού Λόχου.

Ας σημειωθεί εδώ ότι ο Τούρκος σουλτάνος κήρυξε τον Ιερό Λόχο ως ποντιακή στρατιωτική μονάδα και με την πρόφαση αυτή, έσφαξε τότε τους προκρίτους της Αργυρούπολης. Επί δύο χρόνια οι κάτοικοι της Αργυρούπολης, κι άλλων περιοχών του Πόντου, δεν είχαν δικαίωμα να παίρνουν νερό την ημέρα από τις βρύσες τους, έστω κι αν αυτές βρίσκονταν μέσα στην αυλή τους. Ερμηνεύοντας το φιρμάνι οδηγούμαστε με βεβαιότητα στο συμπέρασμα ότι ο Ιερός Λόχος αποτελούνταν στην πλειοψηφία του από Πόντιους φοιτητές.

Από την άλλη μεριά οι Πόντιοι ενίσχυσαν τον μεγάλο αγώνα της ανεξαρτησίας και με χρήματα. Ένα σοβαρό παράδειγμα οικονομικής ενίσχυσης της Ελληνικής Επανάστασης είναι και η περίπτωση του λόγιου άντρα Ηλία Κανδήλη ή Κανδήλογου. Από τη μεγάλη παρουσία που απέκτησε με το εμπόριο, ένα μεγάλο μέρος, 500 λίρες Αγγλίας, το άφησε κληρονομιά στον Αλέξανδρο Υψηλάντη για τη Φιλική Εταιρεία.

Δεν έχουμε δυστυχώς πολλές μαρτυρίες για το θέμα της συμβολής του Πόντου στην Επανάσταση του ’21. Η ολοκληρωτική καταστροφή του Ποντιακού Ελληνισμού συνεπέφερε και καταστροφή των μαρτυριών. Σε γραπτά όμως κείμενα αγωνιστών του ’21 πολλές φορές γίνεται μνεία εκατοντάδες για «Μαυροθαλασσίτες», «Τραπεζούντιους», «Σινωπείς», «Αργυρουπολίτες». Όλοι αυτοί οι μαχητές ήταν Πόντιοι εθελοντές που πολέμησαν γενναία για την απελευθέρωση της πατρίδας. Έδωσε, λοιπόν, και ο Πόντος τον φόρο τον αιματηρό για την ελευθερία της σημερινής πατρίδας μας. Για 100 χρόνια από την επανάσταση του ’21 ανθούσε η ευλογημένη γη των Κομνηνών. Ως την μαύρη μέρα. Και μετά σιωπή, απόκρυψη, άψογη στάση. Τίποτε δεν πρέπει να λεχθεί που θα ερεθίσει τους Τούρκους, η ελληνοτουρκική φιλία δεν πρέπει να διαταραχθεί με ασήμαντες λεπτομέρειες. Η ιστορία του Ποντιακού Ελληνισμού, τα μεγαλεία και οι άθλοι της Ρωμανίας να λησμονηθούν.

Ανάγκη μεγάλη να μάθει ο εκσυγχρονιζόμενος Ρωμηός πως η ιστορική μνήμη είναι ασυμβίβαστη με την δολοφονική Νέα Τάξη Πραγμάτων. Η μόνη αναφορά που ανέχεται «το εθνικό κέντρο» για τον Πόντο είναι τα συκοφαντικά ανέκδοτα. Θα ακουστούν μεθαύριο στα μηνύματα των επισήμων οι γνωστές κοινοτοπίες, οι νεφελώδεις και πομπώδεις φράσεις, ο στόμφος πίσω από τον οποίο κρύβεται το τίποτα. Θα ακουστούν οι «τροπαιούχοι του άδειου λόγου»… Θα ακουστούν οι ηχηρές γελοιότητες περί της Ενωμένης Ευρώπης, τα ίδια, μονότονα πράγματα θα ξανακουστούν…

«Τότε μεγαλουργούσαν οι καρδιές, τώρα μεγαλουργούν τα χρήματα» έλεγε ο Κανάρης. Τότε το ’21 ξεσηκώθηκαν καρδιές ρωμαίικες, τώρα επικάθησαν στο σβέρκο μας Γραικύλοι, που ονομάζουν την ανανδρία τους σωφροσύνη. («Το σώφρων του ανάνδρου πρόσχημα εστί»). Δεν θέλω ‘γω καινούργια η ξένα δώρα/παληά δικά μου πλούτη σου ζητώ» λέει ο Παλαμάς.

Αυτά τα παλιά πλούτη είναι το αίμα των παιδιών του Πόντου, της Θράκης, της Μακεδονίας που σήμερα η μικρά και έντιμος Ελλάς τα κρύβει κάτω από τα τουρκο-ευρωπαϊκά σαρίκια της. Αλλά με τα «παληά πλούτη» θα ασχοληθεί ο «προοδευτικός» σκοταδισμός; Μονάχη έγνοια του η τύχη των λαθρομειονοτήτων που ζουν στην Ελλάδα.

«Και τι θε ν’ απογίνει
με τη…μειονότητα
των λιγοστών Ελλήνων
δω μέσα στην Ελλάδα»
γράφει ο Χρίστος Κατσιγιάννης.

Κλείνουμε με τα λόγια του ποντιακής καταγωγής ηρωικού αρχηγού της Φιλικής Εταιρείας που σε μια παράγραφο της προκηρύξεως συνοψίζει και τον σκοπό και το μήνυμα της Επανάστασης:
«…Είναι καιρός να αποτινάξωμεν τον αφόρητον τούτον ζυγόν, να ελευθερώσωμεν την Πατρίδα, να κρημνίσωμεν από τα νέφη την ημσέληνον, δια να υψώσωμεν το σημείον, δι ου πάντοτε νικώμεν: λέγω τον Σταυρόν και ούτω να εκδικήσωμεν την Πατρίδα και την Ορθόδοξον ημών Πίστιν από την ασεβή των ασεβών καταφρόνησιν».

(Το κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε τον Μάρτιο του 2003, στην εφ. «Χρόνος» του Κιλκίς. Τα βιβλιογραφικά βοηθήματα που χρησιμοποιήθηκαν για την ιστορία του Πόντου είναι η κλασική «Ιστορία του Ποντιακού Ελληνισμού» του Χρ. Σαμουηλίδη, «Τα απελευθερωτικά στρατεύματα του Ποντιακού Ελληνισμού» του Αχ. Ανθεμίδη και «Τραπεζούντα» του Γ. Μίλλερ).

Πηγή: Ακτίνες

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΠΟΝΤΙΩΝ ΠΑΤΡΩΝ "Ο ΦΑΡΟΣ"

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος πραγματοποιήθηκε με επιτυχία ο ετήσιος χορός του Σωματείου «Φάρος Ποντίων» Πατρών στο κατάμεστο «Αρχοντικό της Ευτυχίας».

«Μάγεψαν» οι μουσικοί Παναγιώτης Παπαδόπουλος (αγγείο – λύρα), Νίκος Κοκκινίδης (λύρα), Τάσος Παρχαρίδης (τραγούδι), Νίκος Φιλιππίδης (νταούλι) και Γιάννης Φιλιππίδης (τραγούδι) που ταξίδεψαν από τον Τετράλοφο Κοζάνης για να μας μεταφέρουν με τον ήχο τους στις αλησμόνητες πατρίδες, δίνοντας τον αυθεντικό παραδοσιακό ήχο της αιώνιας πατρίδας μας!

Το θερμό χειροκρότημα κέρδισαν τα μέλη του χορευτικού του συλλόγου Βασίλης Αδαμόπουλος, Βάνα Στεφανίδη, Ηλιάνα Λεβαντίδη, Παντελής Λιάσος, Γωγώ Γαλάνη, Μαρία Κωτσαλίδου, Θανάσης Παπασπυρόπουλος, Κέλλυ Παγούνη, Συμέλα Λαζαρίδη, Σπύρος Κοτσαλίδης, Γιώτα Αλευρή, Γιάννα Τσιτσάρα, Αλέξανδρος Φραγκούλης, Σοφία Λιακοπούλου, Δημήτρης Βούλγαρης, Βάσω Πανουτσακοπούλου, Μαρία Βούλγαρη και Αριάδνη Στεφανίδη που με την καθοδήγηση του καταξιωμένου χοροδιδάσκαλου Κωνσταντίνου Παυλίδη παρουσίασαν παραδοσιακούς ποντιακούς χορούς.

Το «παρών» όχι μόνο στην εκδήλωση αλλά και στην πίστα έδωσε ο Αντιδήμαρχος Οικονομικών κ. Παναγιώτης Βαφέας με την ποντιακής καταγωγής σύζυγό του.

Ο τυχερός της βραδιάς ήταν το μέλος του σωματείου κ. Γιάννης Λαζαρίδης που κέρδισε ένα χρυσό αντίγραφο ποντιακής λύρας (σε μικρογραφία).

Το κέφι ήταν ατελείωτο και κράτησε μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες με την παρουσία πολλών μελών και φίλων του σωματείου, στηρίζοντας τη μεγάλη προσπάθεια που γίνεται από το Σωματείο να παραμείνει ζωντανή η παράδοση και ο Ποντιακός Ελληνισμός, που δοκιμάζεται τον τελευταίο καιρό.







Σωματείο Ποντίων Πατρών "Ο Φάρος"
Ελ. Βενιζέλου 38 και Σολωμού (Κτήριο ΑΔΕΠ)
Πάτρα
Τ.Κ. 26333
Τηλ. & Fax: 2610337313
www.farospontionpatron.gr
info@farospontionpatron.gr

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ "Ο ΕΥΞΕΙΝΟΣ ΠΟΝΤΟΣ"

Την Τετάρτη 15 Φεβρουαρίου 2012 ο Σύλλογος Ποντίων Μεταμόρφωσης «Ο Εύξεινος Πόντος» πραγματοποίησε επίσκεψη στο πλανητάριο έπειτα από την πρωτοβουλία που είχε η χορευτική ομάδα του συλλόγου.

Η εκπληκτική μουσική και φωτογραφία της ταινίας με τον τίτλο «Μυστήρια του Νείλου» με τα εφέ και τον όγκο της εικόνας, μας χάρισαν μια μοναδική εμπειρία σαν να ζούσαμε την κάθε σκηνή. Μετά το τέλος της ταινίας, συγκεντρωθήκαμε στο χώρο υποδοχής του ιδρύματος και ανταλλάξαμε απόψεις για αυτό που ζήσαμε.

Σύλλογος Ποντίων Μεταμόρφωσης «Ο Εύξεινος Πόντος»
Κ. Βάρναλη 12
Μεταμόρφωση
Τ.Κ. 14452
Τηλ. & Fax. 2102826656
www.efxsinospontos.blogspot.gr
sp.metamorfosis@gmail.com

Τουρκία, Γενοκτονίες και μειονότητες. Μια ενδιαφέρουσα ανάλυση

του Βασίλη Κυρατζόπουλου

Στις 23/1/2012 η Γαλλική Γερουσία ενέκρινε το νόμο «περί άρνησης αναγνωρισμένων γενοκτονιών». Αν και οι πάντες προσπάθησαν να περιορίσουν το γεγονός σ’ ότι αφορά τα αδικήματα κατά των Αρμενίων που διαπράχθηκαν την περίοδο 1916 – 1919, στα άρθρα που ψηφίστηκαν δεν περιλαμβάνονται οι λέξεις Αρμένιοι ή Αρμενία.

Στις συζητήσεις που έγιναν στην Γερουσία (αλλά και σ’ αυτές που έγιναν στη Βουλή), ο βασικός αντίλογος επικεντρώθηκε στο ότι ο εν λόγω νόμος, περιορίζει «την ελευθερία του λόγου». Όμως, όπως τονίστηκε στις συζητήσεις, το Ακαδημαϊκό Άσυλο θα προστατεύσει κάθε επιστήμονα, που βούλεται να προβάλει τις όποιες αντιρρήσεις μέσω Πανεπιστημιακής κοινότητας. Άρα ο νόμος προσπαθεί να προστατεύσει τους απογόνους των θυμάτων από μη επιστημονικές καθοδηγούμενες προβολές, που ισχυρίζονται ότι «δεν υπήρξε καμία γενοκτονία κατά των Αρμενίων», παραχαράζοντας την ιστορία.

Περισσότερο δε οι εν λόγω προβολές δημιουργούν κοινωνικές αντιπαραθέσεις και έξαρση ρατσιστικών εκδηλώσεων ένθεν κακείθεν. Εξ άλλου το γεγονός τονίζεται στο προοίμιο των συζητήσεων, στο οποίο αναγράφεται ότι «ο νόμος είναι προέκταση της 28/11/2008 απόφασης της Ευρωβουλής»[1]. Ο νόμος που επικυρώθηκε από την Γαλλική Γερουσία δεν περιορίζεται, ούτε σε χρονικά περιθώρια αλλά ούτε και σε συγκεκριμένα γεγονότα (όπως αυτά που συνέβησαν κατά των Αρμενίων). Καλύπτει το Ολοκαύτωμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, τα Γεγονότα σε Νταρφούρ, Καμπότζη, Ρουάντα κ.ά., στα οποία το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο αναγνώρισε ότι διαπράχθηκαν αδικήματα γενοκτονίας. Προφανώς θα καλύψει και κάθε άλλο γεγονός που θα καταδικαστεί στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο.

Αντιδράσεις στην Τουρκία

Ο Τούρκος Πρωθυπουργός R.Tayyip Erdoğan, ως πρώτη αντίδραση, για το ευρύ κοινό, ανακάλεσε τον Τούρκο Πρέσβη από το Παρίσι, απειλεί να απελάσει περίπου 50.000 Αρμένιους (λαθρο)μετανάστες από την Τουρκία[2]. Στην πρακτική να τρομοκρατήσει τους γηγενείς Αρμένιους της Κωνσταντινούπολης (που διαθέτουν Τουρκική Υπηκοότητα), το Υπουργείο Παιδείας πρόσθεσε την δίγλωσση εφημερίδα AGOS[3], στις απαγορευμένες προς ανάγνωση εφημερίδες στο σχολικό διαδίκτυο της Τουρκίας[4]. Από την άλλη, ενώ τα Τουρκικά Δικαστήρια, με τις δίκες που συνεχίζονται (Ergenekon, Balyoz), όπου μανιωδώς κυνηγάνε το βαθύ κράτος, αποφάνθηκαν ότι η δολοφονία του Χιράντ Ντινκ ήταν μία μοναδική περίπτωση που την σχεδίασε κάποια συμμορία αλητών. Βέβαια οι χονδροειδέστατες πολιτικές, κατακρίθηκαν από πολλούς Τούρκους δημοσιογράφους[5]. Όμως η πραγματικά «πονηρή πολιτική» εμφανίζεται στις αράδες των εξυγιανθέντων νόμων «περί μειονοτικών ιδρυμάτων», που επικροτήθηκε από τους πάντες.

Σύντομη Θεωρητική Προσέγγιση

Πάντα υπήρξε το ερώτημα: Γιατί οι Αρμένιοι διαχρονικά πέτυχαν τόσα πολλά και οι Έλληνες (περισσότερο δε οι Κωνσταντινουπολίτες) δεν μπόρεσαν να αναδείξουν σε διεθνή κλίμακα τα ιστορικά πάθη τους; Η απάντηση πολλών θα επικεντρωθεί στα κυβερνητικά λάθη του Ελλαδικού Κράτους[6]. Όμως είναι μόνο αυτό;

Οι κοινωνιολογικές μελέτες, που διεξάχθηκαν στα θύματα του ολοκαυτώματος σ’ ότι αφορά τις κοινωνικές σχέσεις τους πριν και μετά των απάνθρωπων γεγονότων, απόδειξαν ότι τα διαφορετικά βιώματα (εμπειρίες) που αποκομίζει ξεχωριστά κάθε θύμα από τις γενοκτόνες πράξεις, τον αναγκάζει να αντιδράσει με διαφορετικό τρόπο στο υπόλοιπο της ζωής του και ως προς τους θύτες αλλά και ως προς τους συμπάσχοντες ομόθρησκούς του. Δηλαδή η σχέση του Ιουδαίου από την Θεσσαλονίκη, που ακολούθησε το ΕΑΜ στα βουνά της Μακεδονίας με τον γείτονα Ιουδαίο, που επιβίωσε από το Άουσβιτς ποτέ δεν επανήλθε στο προπολεμικό επίπεδο, ενώ ο άγνωστος Ιουδαίος, που επιβίωσε στο Άουσβιτς είχε πολύ καλή επικοινωνία με τον αντίστοιχο της Θεσσαλονίκης. Ο αντάρτης Ιουδαίος από την Αθήνα μεταπολεμικά επικοινωνούσε άριστα μ’ αυτόν της Θεσσαλονίκης[7].

Αν και η χρονική περίοδος Ιουδαϊκής Γενοκτονίας (Ολοκαύτωμα), 1932 – 1943 είναι συντομότερη απ’ αυτή των Αρμενίων 1902 – 1919, τα γεγονότα προετοιμασίας και εκτέλεσης ομοιάζουν πάρα πολύ. Έτσι διαπιστώνεται μία μαζική εξόντωση σε σύντομο χρονικό διάστημα, στο οποίο μεσολαβεί ένας παγκόσμιος πόλεμος. Σήμερα οι Αρμένιοι 3ης μέχρι και 5ης γενιάς, απαλλαγμένοι από τα βιώματα των άμεσα παθόντων και της δεύτερης γενιάς που έζησε έναν υπερπροστατευτισμό από τους παθόντες γονείς τους, έσκυψαν σε πρωτογενή ιστορικά δεδομένα και κατάφεραν να έχουν ένα κοινό πόρισμα, με το οποίο ξεκίνησαν τον αγώνα αναγνώρισης «των απάνθρωπων πρακτικών», που υπέστησαν οι πρόγονοί τους. Και πέτυχαν!

Οι αντίστοιχες γενοκτόνες πρακτικές στους Κωνσταντινουπολίτες εφαρμόστηκαν με δόσεις και σε μεγάλο χρονικό εύρος, όπου οι κοινωνικές σχέσεις πήραν πολυδιάστατη μορφή. Δηλαδή σε κάθε χρονικό διάστημα μετά το 1920 συνυπήρχαν γενιές παθόντων με διαφορετικά βιώματα, γενιές που μεγάλωσαν με υπερπροστατευτισμό και γενιές που γαλουχήθηκαν σε διαφορετικό εκπαιδευτικό σύστημα. Παράλληλα στους παθόντες επικρατούσε μια παράλογη «αποσιώπηση γεγονότων» προς τις επόμενες γενιές.

Αν στην συμβίωση των διαφορετικών ομάδων στους ίδιους χώρους προστεθούν και οι διαχρονικές διαφορές του παρελθόντος (Πατριαρχικοί – Λαϊκοί, Δημοτικιστές – οπαδοί αρχαΐζουσας, ομάδες που δέχονται εσωτερικές επιρροές, ομάδες που δέχονται εξωτερικές επιρροές, κ.ά.), δικαιολογείται το γεγονός, ότι στον 20ο αιώνα οι Κωνσταντινουπολίτες άρχοντες ποτέ δεν συναντήθηκαν στην ίδια πολιτική συνιστάμενη. Έτσι δεν έχασαν μόνο την ευκαιρία να αναδείξουν τα πάθη τους, αλλά και δεν κατόρθωσαν να γράψουν την δική τους ιστορία, την οποία έχουν αναλάβει να γράψουν Τούρκοι επιστήμονες με την δική τους ερμηνεία[8].

Σημερινή κατάσταση στην Κωνσταντινούπολη

Με τα κατορθώματα των εθνικιστικών κυβερνήσεων της δεκαετίας του 1990, η Τουρκία αρχές του 21ου αιώνα βρέθηκε σε δεινή πολιτική θέση και χρεωμένη στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Όλες οι εκθέσεις για την πορεία της Τουρκίας προς ένταξη στην ΕΕ, τόνιζαν τις αδικίες κατά των μειονοτήτων και την απόκλιση των οικονομικών δεικτών. Ερχόμενοι στην εξουσία οι «ισλαμιστές» με το κόμμα Δικαιοσύνη και Πρόοδος (AK Parti), διώχνουν το ΔΝΤ και ξεκινούν την νομοθετική εξυγίανση, με απώτερο σκοπό την ισότητα των πολιτών της Τουρκίας.

Η αργή νομοθετική αλλαγή (λόγω στρατού και τέως προέδρου Sezer) συντελεί στις συνεχείς καταδίκες της Τουρκίας από τα Δικαστήρια Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων υπέρ των μειονοτικών ιδρυμάτων που εδρεύουν στην Τουρκία. Το γεγονός αυτό δημιουργεί αγανάκτηση στην νομική ομάδα υπεράσπισης του τουρκικού δημοσίου στην Χάγη, η οποία παραιτείται. Κάτω από τις προαναφερόμενες πιέσεις, η Τουρκία με συνεχείς νομοθετικές ρυθμίσεις καταλήγει στο Ν.5737 του 2008, περί των Ιδρυμάτων (Βακουφιών, Vakıf) και ξεκινά διάλογο με τους εναπομείναντες ιθύνοντες της ομογένειας (μετά από 85 χρόνια), προβάλλοντας πάντα «την αρχή της αμοιβαιότητας».

Αρχίζουν να ευδοκιμούν οι προσπάθειες επανασύστασης κοινοτήτων. Οι προσπάθειες στηρίζονται με επιφυλάξεις, από περίπου 300 Ελλαδίτες Πανεπιστημιακούς, που εργάζονται στα ιδιωτικά Πανεπιστήμια της Τουρκίας και φοιτητές. που βρίσκονται στην Τουρκία για μετεκπαίδευση και διατριβή, και άλλους τόσους ιδιωτικούς υπαλλήλους, που στελεχώνουν τις ελληνικές επιχειρήσεις που έχουν αποδημήσει στην Τουρκία. Επίσης το άνοιγμα προς αραβόφωνους Έλληνες της Αντιόχειας ενδυναμώνει τη Ρωμαίικη δραστηριότητα στην Τουρκία. Αρχές του 2012, αν και η Θεολογική Σχολή της Χάλκης παραμένει παράνομα κλειστή, σημειώνονται και «ευχάριστα γεγονότα» για την ομογένειά μας, όπως:

• Αρχές του σχολικού έτους (2011 – 2012), επιτρέπονται να μεταφερθούν από την Ελλάδα σχολικά βιβλία στα ομογενειακά σχολεία, που είχαν περιοριστεί στην δεκαετία του 1970.

• 11/1/2012, δίνεται άδεια λειτουργίας ομογενειακού σχολείου στους Αγ. Θεοδώρους της Ίμβρου, που είχε παυτεί στην δεκαετία του 1960.

• 4/2/2012, έναρξη λειτουργίας τελωνείου στην Ίμβρο, όπου θα δοθεί ευκαιρία σε πλοία να «δέσουν» απευθείας στην Ίμβρο.

• 9/2/2012, επιστρέφει το δημοτικό σχολείο του Γαλατά στην ομογένεια (που είχε κατασχεθεί από τις τουρκικές αρχές στην δεκαετία του 1970).

• Ξεκίνησαν οι συζητήσεις μεταξύ Υπ. Παιδείας της Τουρκίας και ομογενειακών παραγόντων, για να γίνουν δεκτά παιδιά που δεν έχουν τουρκική υπηκοότητα στα ομογενειακά σχολεία, ούτως ώστε τα παιδιά των Ελλαδιτών που κατοικούν στην Τουρκία να μπορούν να φοιτήσουν στα ομογενειακά σχολεία.

Όμως τα «πράγματα» είναι τόσο ρόδινα;

Οι πονηριές του νομικού κράτους

Οι συζητήσεις εάν η Τουρκική Δημοκρατία είναι κράτος Δικαίου ή κράτος Νόμων, έχουν ξεκινήσει από την ίδρυση της Μεγάλης Βουλής της Άγκυρας (1920) και συνεχίζονται μέχρι των ημερών μας. Πάντως σ’ όλη την ιστορία της Τουρκικής Δημοκρατίας η ρητή εφαρμογή των νόμων και η ερμηνεία αυτών στις δικαστικές αίθουσες είχαν άμεση σχέση με τα άτομα που ασκούν εξουσία στην επικράτεια παρά με την φιλοσοφική αρχή του Δικαίου.

Για την λειτουργία των ευαγών ιδρυμάτων[9] (vakıf=βακούφι) κάθε κοινότητα βασίζονταν (από Βυζαντινή περίοδο, το οποίο υιοθετήθηκε και από το Θεοκρατικό κράτος των Οθωμανών) στα εισοδήματα (Akar=ακάρ) που προέρχονταν από την εκμετάλλευση των ακινήτων (Hayrat=χαϊράτ) που είχαν δωριθεί στα εν λόγω ιδρύματα. Κάθε ακίνητο που δωρίζονταν σε θρησκευτικό θεσμό απαλλάσσονταν από φόρους και κρατική δήμευση με τα Χρυσόβουλα εν καιρώ Βυζαντίου και τα Σουλτανικά Φερμάνια εν καιρώ Οθωμανικού κράτους. Τα ακίνητα που δωρίζονταν στα ιδρύματα συνοδεύονταν με έγγραφο (Vakfiye=βακφιέ), στο οποίο αναγράφονταν ο λόγος και ο σκοπός της δωρεάς. Εάν ο σκοπός έπαυε να υπάρχει ή για κάποιο λόγο το ίδρυμα δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει στο σκοπό ίδρυσής του, τα εν λόγω ακίνητα επιστρέφονταν στους δωρητές ή στους κληρονόμους αυτών και έπαυε η ευνοϊκή μεταχείριση προς αυτά. Από την ίδρυση του κοσμικού κράτους της Τουρκικής Δημοκρατίας, το εν λόγω θεοκρατικό σύστημα άρχισε να ελέγχεται από την Γενική Διεύθυνση των Βακουφιών (ΓΔΒ), που αναλάμβανε την διαχείριση των ακινήτων (mazbut=κατειλημμένο) για τα ιδρύματα που σταματούσαν την δραστηριότητά τους (χωρίς να ελεγχθεί ο λόγος αυτού).

Η Τουρκική Δημοκρατία την περίοδο 1936-37 χωρίς να λάβει υπ’ όψιν τα Χρυσόβουλα ή τα Σουλτανικά Φερμάνια, θεωρεί ιδρυτικά ακίνητα μόνο αυτά που έχουν δηλωθεί στο φορολογικό δηλωτικό του έτους 1936. Τα ιδρύματα των κοινοτήτων χάνουν περίπου 4.000 ακίνητα.

Το 1974, μετά τα «Κυπριακά», ο Άρειος Πάγος της Τουρκίας δέχεται ως vakfiye μόνο τα δηλωτικά του 1936. Έτσι όλα τα ακίνητα που είχαν δωριθεί στην περίοδο 1936 – 1974 μεταβιβάζονται στην ΓΔΒ ως Mazbut[10].

Όταν στα μέσα της δεκαετίας 1990 οι εν λόγω πρακτικές καταγγέλλονται στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και στις αρχές του 2000 εμφανίζεται σωρεία καταδικαστικών αποφάσεων, η ΓΔΒ με νέο κανονισμό λειτουργίας αποφασίζει αυτοδίκαια να συμψηφίσει τα mazbut ακίνητα μεταξύ των Βακουφιών για να είναι πιο αποδοτικά! Αρχίζει ο συμψηφισμός (takas) χριστιανικών ακινήτων με ακίνητα Μουσουλμανικών Βακουφιών.

Ο Νόμος 5737 (του 27/2/2008) και η εγκύκλιος της 27/9/2012, έρχονται να εξαλείψουν τις εν λόγω αδικίες και αρχίζουν να επιστρέφονται τα ακίνητα που φιλοξενούσαν τα ιδρύματα. Όμως κωλυσιεργούν σ’ ότι αφορά τα ακίνητα που επιφέρουν έσοδα στα ιδρύματα. Εδώ αρχίζει το δεύτερο θέατρο του παραλόγου, που δεν έχει σημειωθεί από κανέναν δημοσιογράφο ή ιθύνοντα των ιδρυμάτων. Συγκεκριμένα:

Βάσει αρθ. 7 τα ακίνητα που πέρα των 10 ετών δεν διευθύνονται από κοινοτική διεύθυνση (vakıf yönetımi, yöneticisi) ή είναι σε κατάσταση mazbut παραμένουν στην κυριότητα της ΓΔΒ (δηλαδή αυτά που μας λήστεψαν, έπρεπε να τα διευθύνουμε;)

Βάσει αρθ. 14, με την αίτηση της κοινοτικής διοίκησης, ακίνητο που φιλοξενεί κάποια δραστηριότητα ενός ιδρύματος βάσει του vakfiye, μπορεί να αλλαχθεί με απόφαση του Βακουφικού Συμβουλίου (Vakıflar Meclisi). Άρα εάν ένα σχολείο θέλουμε να το επινοικιάσουμε θα αποφανθεί το Βακουφικό Συμβούλιο, όμως εάν θέλουμε να το μετατρέψουμε ξανά σε σχολείο απαιτείται ξανά απόφαση Βακουφικού Συμβουλίου! Και βάσει άρθ.15, εάν δεν μπορεί να γίνει η μετατροπή, το Συμβούλιο μπορεί να αποφανθεί την ρευστοποίηση του ακινήτου υπέρ του ιδρύματος! Δηλαδή ίδρυμα με μεγάλο ταμείο χωρίς χώρο λειτουργίας. Εάν δε, υπάρξει εκποίηση (για οποιοδήποτε λόγο) βάσει άρθ. 27 τα ακίνητα του ιδρύματος παραχωρούνται στην ΓΔΒ, ενώ τα υπόλοιπα αγαθά στου ιδίου είδους Βακούφια. Δηλαδή εάν χρειαστεί να εκποιηθεί ένα μη Μουσουλμανικό Βακούφι (Cemaat vakfı), ναι μεν όποια κεφάλαια και/ή σκεύη που διαθέτει θα μεταφερθούν σ’ άλλο μη Μουσουλμανικό Βακούφι, πλην ακινήτων που θα κρατικοποιηθούν.

Βάσει άρθ. 29 του κανονισμού, εάν το κεφάλαιο ή ο κύκλος εργασιών είναι στα αντίστοιχα μεγέθη που ορίζει το Εμπορικό Δίκαιο, τα Βακούφια είναι αναγκασμένα να τηρούν βιβλία τρίτης κατηγορίας. Άρα τίθεται άμεσα το ζήτημα αξιολόγησης των ιστορικών ακινήτων (όπως το Ζωγράφειο Λύκειο, η Μεγάλη του Γένους Σχολή, η Αστική Σχολή της Χαλκηδόνας κ.ο.κ). Βάσει άρθ. 24 του Νόμου τα εν λόγω ακίνητα πρέπει να ασφαλίζονται επ’ ονόματι της ΓΔΒ με έξοδα του ιδρύματος. Παράλληλα τα ιδρύματα καλούνται να επιδώσουν το 5% του καθαρού κέρδους τους στην ΓΔΒ (αρθ. 22 κανονισμού λειτουργίας), ως ελεγκτικά έξοδα. Τα υπόλοιπα έσοδα απαλλάσσονται από φόρους μόνο κατόπιν έγκρισης της ΓΔΒ. Δηλαδή εάν άρει οποτεδήποτε την σχετική έγκριση, τα ιδρύματα θα είναι φορολογικά υπόχρεα. Βάσει αρθ. 27, εάν κάποιο ίδρυμα δεν είναι σε θέση να καταβάλει τους φόρους, τα ακίνητα περνούν στην κυριότητα της ΓΔΒ.

Όλα τα Βακούφια υπόκεινται σ’ έλεγχο από τους ελεγκτές της ΓΔΒ. Σε περίπτωση που παραβιαστούν άρθρα του Εμπορικού ή Αστικού Κώδικα, το ίδρυμα υπόκειται σε χρηματικό πρόστιμο (άρθ. 123 – 129 της εγκυκλίου). Εάν κάποιο ίδρυμα τιμωρηθεί πάνω από δύο φορές με χρηματικό πρόστιμο, υπόκειται σε εκποίηση (μ’ όλα τα επακόλουθα που αναφέραμε).

Χωρίς να μακρηγορήσουμε, με μία πρόχειρη ανάγνωση των σχετικών άρθρων, διαπιστώνουμε ότι με μία κακόβουλη εφαρμογή του νέου νόμου άνετα μπορούν να εκποιηθούν τα ακίνητα των ιδρυμάτων. Έτσι χωρίς έσοδα θα χαθούν και τα ίδια τα ακίνητα που παρέχουν κοινοτικές υπηρεσίες (εκπαίδευση, νοσηλεία κ.ά.).

Κλείνοντας

Το μοναδικό ευχάριστο είναι ότι οι Οικουμενική Ομοσπονδία των Κωνσταντινουπολιτών, έχει αποκτήσει φωνή στα Ηνωμένα Έθνη (από τις 7/2/2012) και στις Βρυξέλλες. Το παράλογο είναι ότι οι ιθύνοντες των Ιδρυμάτων στην Κωνσταντινούπολη παρασυρόμενοι από τις θετικές προσεγγίσεις της κυβέρνησης του AK Parti, άρχισαν να επινοικιάζουν σχολικά κτίρια σε ιδιώτες με μακράς διάρκειας συμβόλαια, και είναι άγνωστο στην ημερομηνία λήξης των συμβολαίων, ποιος θα διαχειρίζεται τους νόμους που ψηλαφίσαμε. Βέβαια καλό θα ήταν να καταβληθούν προσπάθειες για ποιοτική εκπαίδευση στα σχολεία μας παρά δια μέσου σχολικών κτηρίων να καταβάλλονται προσπάθειες απόκτησης θετικού ταμείου. Εξ άλλου βλέποντας την Ελλάδα θα έχουν διαπιστώσει ότι η ευημερία από την φτώχεια απέχει μόνο δύο κυβερνητικές αποφάσεις.

Σημειώσεις

[1] Στις 28/11/2008 η Ευρωβουλή αποφάσισε την τιμωρία «εχθρικών αντιδράσεων» κατά των ξένων και των ρατσιστικών συμπεριφορών. Ζήτησε την εναρμόνιση των Συνταγμάτων και των Νόμων των κρατών μελών της Ε.Ε.

[2] Ο νέος νόμος περί «ξένων ταξιδιωτών και ξένων που παραμένουν στην Τουρκία» (Ν.5683) αρχίζει να ισχύει από 1/2/2012.

[3] Η εφημερίδα των Αρμενίων της Κωνσταντινούπολης, της οποίας ο δολοφονηθείς δημοσιογράφος Χιράντ Ντινκ ήταν αρχισυντάκτης και εκδότης.

[4] Κοίτα 23/1/2012 ηλεκτρονική εφημερίδα Bianet, συντάκτης Ekin Karaca, άρθρο ‘Sakıncalı’ AGOS. Στην δικτυακή αναζήτηση ή στην σχετική έκκληση δεν εμφανίζεται η αντίστοιχη ιστοσελίδα της Εφημερίδας στους σχολικούς Η/Υ.

[5] Όπως, Engin Ardınç της εφημερίδα Sabah, Baskın Oran από Radikal, Ayşe Hür από Hrıstiyan Gazete κ.ά.

[6] Κοίτα άρθρο Β. Κυρατζόπουλος Ο Πολίτης τεύχη 527,528,529, «Πώς και πότε η Θεοδοσιούπολη έγινε Erzerum και η Κωνσταντινούπολη İstanbul, όπως στα ηλεκτρονικά μέσα: www.andibaro.gr/node/2795, www.elzoni .gr/html/ent/339/ent.8339.asp, επίσης κοίτα sir Βασίλειος Μαρκεζίνης, Η Ελλάδα των κρίσεων, εκδόσεις Λιβάνη, Αθήνα 2011.

[7] Περιοδικό Χρονικά τομ. 34, αρ.φυλ. 234, σελ.3 άρθρο της Κερασιάς Μαλαγιώργη.

[8] Κοίτα Baskın Oran, Türkiyeli Gayrimüslimler üzerine, İletişim, Κων/πολη 2011, Türkiye ve Ortadoğu Forumu Vakfı (ίδρυμα ιστορικής μελέτης Τουρκίας και Μ. Ανατολής), ομάδα συγγραφέων, Resmi Tarih Araştırmaları, Άγκυρα 2010 -, Envali Metruke olayı, Nevzat Onaran Belge κ.ά.

[9] Αυτά μπορούσαν να είναι, σχολεία, νοσοκομεία, ορφανοτροφεία, αγιάσματα (πηγές πόσιμου νερού), κέντρα απελευθέρωσης αιχμαλώτων, θυμάτων απαγωγής και δημεύσεων, συσσίτια, μορφωτικά κέντρα κ.ά. Στο Οθωμανικό κράτος τα εν λόγω ιδρύματα λειτουργούσαν αναγκαστικά κάτω από κάποιο θρησκευτικό χώρο.

[10] Κοίτα ρεπορτάζ του Sedat Gülmez, περιοδικό Aksiyon στις 9/1/2012.

Πηγή: Infognomon Politics

Τουρκία: Γενοκτονίες των Χριστιανών, 96 χρόνια άρνησης: ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ

«Τούρκοι ιστορικοί»(!) κόπτονται και αναζητούν στοιχεία για τις «σφαγές» των Χριστιανών στη Μικρά Ασία και στον Πόντο.

1ο σκίτσο: «Πες μου πηγάδι, τι υπάρχει στο παρελθόν μου;» 3ο σκίτσο: «Καλύτερα να μην ρωτούσα!»

(Η γελοιογραφία είναι του Τούρκου καρικατουρίστα Dagistan Cetinkaya που δημοσιεύθηκε στο τουρκικό τύπο στις 18 Οκτωβρίου, 2010.)

Και ορισμένοι Τούρκοι είναι υπερήφανοι για το παρελθόν τους!

Εμείς να τους βοηθήσουμε, προσφέροντας αυτά τα ολίγα στοιχεία:

Πηγή: Infognomon Politics

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΝΕΑΣ ΣΑΝΤΑΣ

Νέο Δ.Σ. στο Σύλλογο Ποντίων Νέας Σάντας Κιλκίς

Από το Σύλλογο Ποντίων Νέας Σάντας Κιλκίς, ανακοινώθηκε η σύνθεση του νέου Δ.Σ, που προέκυψε από την Γενική Εκλογοαπολογιστική Συνέλευση.

Πρόεδρος: Χρήστος Πουνερίδης
Αντιπρόεδρος: Δημήτριος Χαραλαμπίδης
Γεν. Γραμματέας: Χαράλαμπος Ασλανίδης
Ταμίας: Ελένη Αλβανίδου
Μέλος Νίκος Παπαδήμας.


Σύλλογος Ποντίων Νέας Σάντας Κιλκίς
Νέα Σάντα Κιλκίς
Τ.Κ. 61100
Τηλ. 2341064067

Μέτρια συμμετοχή στις εκλογές και νέα εποχή για το σύλλογο

«Τα προηγούμενα χρόνια, πετύχαμε να κάνουμε τη Λέσχη γνωστή στο πανελλήνιο, αλλά και στο εξωτερικό. Ο στόχος της νέας διοίκησης θα είναι, να την καθιερώσουμε στην Ελλάδα και παγκόσμια», δήλωσε στον «Κ.Τ.» ο νέος, κατά πάσα πιθανότητα, πρόεδρος και πρώτος σε ψήφους στις εκλογές, Χαράλαμπος Αλεξανδρίδης.


Μία νέα εποχή για τη Λέσχη Ποντίων Νομού Καβάλας, θέλει να «εγκαινιάσει» το νέο διοικητικό συμβούλιο που προέκυψε από τις αρχαιρεσίες της περασμένης Κυριακής και θα συγκροτηθεί σε σώμα τις επόμενες ημέρες. Πρώτος σε ψήφους αναδείχτηκε ο απερχόμενος πρόεδρος, Χαράλαμπος Αλεξανδρίδης, ο οποίος δήλωσε στον «Κ.Τ.» τα εξής: «Καταρχάς, θέλω να ευχαριστήσω όλους όσοι με τίμησαν με τη ψήφο τους στις εκλογές αυτές. Το νέο διοικητικό συμβούλιο θα απαρτίζεται από πέντε παλιά και δύο νέα μέλη, τα οποία αγαπούν τη Λέσχη και τους Πόντιους. Ευελπιστώ ότι θα έχουμε αγαστή συνεργασία και όλοι μαζί θα προσπαθήσουμε να οδηγήσουμε τη Λέσχη ακόμα πιο μπροστά. Τα προηγούμενα χρόνια, πετύχαμε να κάνουμε τη Λέσχη γνωστή στο πανελλήνιο, αλλά και στο εξωτερικό. Ο στόχος της νέας διοίκησης θα είναι, να την καθιερώσουμε στην Ελλάδα και παγκόσμια. Προσωπικά, δεσμεύομαι πως θα αγωνιστώ ανεπηρέαστος και με αυταπάρνηση για την ανάδειξη της παράδοσης, των εθίμων, των παραδόσεων και της ιστορίας του ποντιακού ελληνισμού. Το ίδιο πιστεύω ότι θα πράξουν και οι συνεργάτες μου στο διοικητικό συμβούλιο». Ο Χ. Αλεξανδρίδης, ως πρώτος σε ψήφους σύμβουλος, θα προσκαλέσει τα εκλεγέντα μέλη στην πρώτη συνεδρίαση, με σκοπό να γίνει η κατανομή των θέσεων στη διοίκηση. Κατά πάσα πιθανότητα, θα είναι και πάλι πρόεδρος της Λέσχης στη νέα θητεία. Όσον αφορά τη συμμετοχή στις εκλογές, προσήλθαν να ψηφίσουν 152 από τα 183 οικονομικά τακτοποιημένα μέλη. «Περίμενα μεγαλύτερη συμμετοχή, για να είμαι ειλικρινής. Ίσως να επηρέασε την προσέλευση η κρίση που περνάμε», σχολίασε ο Χ. Αλεξανδρίδης. Έπειτα από την καταμέτρηση των έγκυρων ψηφοδελτίων, οι επτά πρώτοι σε σταυρούς προτίμησης ήταν οι: Χ. Αλεξανδρίδης 109, Γιώργος Χαρπαντίδης 99, Στάθης Ευφροσυνίδης 84, Μαρία Μιχαηλίδου 82, Γιάννης Ασλανίδης 68, Βασίλης Κάτσικας 61 και Στέφανος Ακριτίδης 59.

Πηγή: Κ-Τύπος

Ανακοίνωση του Συλλόγου Ελλήνων Ποντίων Bonn/Rhein-Sieg

Ο Σύλλογος Ελλήνων Ποντίων Bonn/Rhein-Sieg ανακοινώνει ότι κατά τις εκλογές της 28ης Ιανουαρίου 2012 επανεκλέχθηκε το νέο προεδρείο του Συλλόγου.

Το Δ.Σ. του συλλόγου για τα επόμενα δυο χρόνια αποτελούν οι:

Πρόεδρος: Μιλτιάδης Κασκαρίδης
Αντιπρόεδρος: Παύλος Ξηρομερίτης
Γραμματέας: Φώτης Σεπίδης
Ταμίας: Παύλος Συμεωνίδης
Αναπλ. γραμματέας: Μαρία Ξανθοπούλου
Αναπλ. ταμίας: Πινελόπη Κυριαζή
Σύμβουλοι: Σοφία Δημητριάδου, Στέλιος Δημητριάδης, Αντώνης Ξανθόπουλος.

Ένωσις Ποντίων Esslingen, ένας αξιόλογος Σύλλογος που ανανεώνεται συνεχώς

του Γιάννη Δελόγλου

Esslingen. Στον ενωμένο χώρο του Ποντιακού Ελληνισμού του Esslingen, πρωτεύουσας του ομώνυμου νομού, ένας μεγάλος αριθμός νέων καλλιεργεί την παράδοση μέσα από τη μουσική, τα τραγούδια, τους χορούς, την κουζίνα, το θέατρο αλλά και τη φιλοξενία, χάρισμα των απανταχού Ποντίων. Είναι ένας αξιόλογος σύλλογος που ανανεώνεται συνεχώς σε όλες τις βαθμίδες της διοίκησης μέσα από το πλούσιο φυτώριο που έχει και που στηρίζει το μέλλον του. Ένα μέλλον που διαγράφεται λαμπρό μέσα από τον πλούτο των χορών που ενώνει τη νεολαία, και των ευκαιριών που δίνει η παράδοση.

Το νεαρό της ηλικίας του διοικητικού συμβουλίου είναι ένα παράδειγμα για πολλούς συλλόγους και σωματεία. Πηγή αυτής της επιτυχίας στην Ένωση Ποντίων Esslingen είναι το παραγωγικό έργο της Συντονιστικής Επιτροπής της Νεολαίας του Συλλόγου, που ανεβάζει τον πήχυ στις απαιτήσεις των μελών. Των ανθρώπων εκείνων που στηρίζουν το σύλλογο από την ημέρα της ίδρυσής του και που στέκονται συνεχώς στο πλευρό της νεολαίας. Οι μέχρι τώρα δραστηριότητες του συλλόγου φανερώνουν την εκτός έδρας δραστηριότητά του. Ενώ εντός των «συνόρων» συμμετέχει και ανταποκρίνεται σε όλες τις προκλήσεις, βοηθάει με δυναμικό τις εκδηλώσεις της ενορίας, εκτός συναντάμε την Ένωση Ποντίων σε όλα τα δρώμενα που διοργανώνει το δευτεροβάθμιο όργανό τους, η Ομοσπονδία Συλλόγων Ελλήνων Ποντίων Ευρώπης ήτοι: Συνδιασκέψεις και Συναπαντήματα Νεολαίας, Φεστιβάλ Ποντιακών χορών, Συνέδρια, Σεμινάρια Ιστορίας και Λαογραφίας, μουσικών οργάνων και χοροδιδασκάλων. Συμμετέχει σε εκδηλώσεις άλλων συλλόγων εντός και εκτός Γερμανίας, φιλοξενεί κατά καιρούς αδελφά Σωματεία από την Ελλάδα και καλλιτέχνες για τις κάθε είδους εκδηλώσεις που διοργανώνει.

Στα πλαίσια μιας εκ των διοργανώσεων για την νεολαία του Συλλόγου, που έγινε από το διοικητικό Συμβούλιο, βρεθήκαμε στην αίθουσα εκδηλώσεων του Bergheim όπου αντικρίσαμε, νιώσαμε, και θαυμάσαμε τα χαριτωμένα Ποντιόπουλα, που κατάγονται από διάφορα μέρη της Ελλάδος, να δίνουν το δικό τους μήνυμα για το τι μπορούν να πετύχουν. Και έχουν πετύχει πολλά με τη σιγουριά και το χαμόγελό τους. Τόσο η επιτροπή της Νεολαίας όσο και το διοικητικό Συμβούλιο τους παροτρύνει να συνεχίσουν με ομόνοια και αγάπη το πατριωτικό τους έργο. Την ίδια χαρά ένιωσαν οι εκπρόσωποι της Ένωσις Ποντίων και από τον επιχειρηματία Κυριάκο Δεμερτζίδη που βρίσκεται πάντα στο πλευρό τους.

Όλη αυτή η πολιτιστική κληρονομιά που προωθείτε προς τα έξω με τις φιλότιμες προσπάθειες παλαιών και νέων παραγόντων έχει σε όλη τη διαδρομή του συλλόγου τις ευλογίες του Ιερατικού Προϊσταμένου του Ορθοδόξου Ι.Ν. «Ευαγγελισμού της Θεοτόκου» Πρωτοπρεσβύτερο Μιχαήλ Νεονάκη και λειτουργεί κάτω από την αιγίδα του Ελληνικού Γενικού Προξενείου Στουτγάρδης, η κατ‘ εξοχήν επίσημη Ελληνική Αρχή στη Γερμανία, και βέβαια με την έγκριση και αναγνώριση του Πρωτοδικείου της πόλεως.

Αυτό το υπέροχο σύνολο, που αγκάλιασε τον Ποντιακό, και όχι μόνο, Ελληνισμό του Esslingen και της ευρύτερης περιοχής το διοικούν οι: Γεώργιος Ευσταθίου (Πρόεδρος), Ιωάννης Κέρογλου (Αντιπρόεδρος), Ελένη Τσακιρίδου (Γραμματέας), Χαρίκλεια Σολτάνογλου (Ταμίας), Βασίλειος Παρασκευάς (Υπεύθυνος Χορευτικού), Γεώργιος Μπούγαλης (Υπεύθυνος Δημ. Σχέσεων), Ιωάννα Καλογεροπούλου (Μέλος).

Πηγή: Ελληνική Γνώμη

Κλοπή μνημείου του "Πόντιου Αντάρτη" στο Πέραμα Αττικής!

Μετά τα καλώδια της ΔΕΗ επιτήδειοι έβαλαν τώρα στο μάτι, χωρίς κανένα ίχνος ντροπής και ευαισθησίας, ιστορικά μας μνημεία, ανεκτίμητης συναισθηματικής αξίας. Αυτή τη φορά, οι κλέφτες «δούλεψαν» πάλι νύχτα στο πάρκο Κωνσταντινουπόλεως στην περιοχή του Περάματος. Εκεί βρίσκεται το μνημείο με τον Πόντιο αντάρτη, ένα χάλκινο μνημείο βάρους τουλάχιστον 120 κιλών.

Μνημείο ιδιαίτερης συναισθηματικής σημασίας για την περιοχή, δεδομένου ότι οι περισσότεροι κάτοικοί της έχουν ποντιακή καταγωγή.

Οι επιτήδειοι, δεν δίστασαν να κλέψουν την μπρούτζινη πρόσοψη του μνημείου, προκειμένου να το πουλήσουν σε χυτήριο. Κι όλα αυτά για να αποκομίσουν το φοβερό ποσό των … 250 ευρώ!

Ο δήμαρχος της περιοχής κ. Παντελής Ζουμπούλης ο οποίος υπέβαλλε μήνυση κατά αγνώστων, μίλησε για το περιστατικό στο protothema.gr: «Το μνημείο αυτό είναι 5-6 χρόνια στην περιοχή και βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το δημαρχείο. Προχθές το πρωί πηγαίνοντας προς το γραφείο, διαπίστωσα ότι έλειπε το μισό μνημείο. Αμέσως πήγα στην αστυνομία και κατήγγειλα το γεγονός. Δυστυχώς κάποιοι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν τι θα πει πατρίδα. Αυτό το άγαλμα έχει συναισθηματική αξία για τους κατοίκους του Περάματος. Δίνω λοιπόν, το ποσό των 400 ευρώ, στους δράστες για να μας το επιστρέψουν. Δεν νομίζω να κερδίσουν πάνω από 250 ευρώ από την πώληση του».

Πάντως ο δήμαρχος του Περάματος υπόσχεται στους κατοίκους της περιοχής ότι η βλάβη θα αντικατασταθεί το επόμενο διάστημα. Ωστόσο, κρούει τον «κώδωνα του κινδύνου» στις αστυνομικές αρχές καθώς υποστηρίζει ότι φοβάται πως θα ακολουθήσουν και άλλα τέτοια φαινόμενα. «Κάτι πρέπει να γίνει για την ασφάλεια των πολιτών μας και των περιουσιακών μας στοιχείων», λέει χαρακτηριστικά.

Πηγή: Πρώτο Θέμα

Αφιέρωμα στον Ποντιακό Ελληνισμό

Την Παρασκευή 23 Μαρτίου 2012 στις 22:00 ο τηλεοπτικός σταθμός "Αχελώος Τηλεόραση" από το Αγρίνιο θα παρουσιάσει ένα αφιέρωμα στην Ποντιακό Ελληνισμό.

Καλεσμένοι στο στούντιο είναι είναι ο πρώην δήμαρχος Απολλωνίων Λευκάδας Γιώργος Λογοθέτης, π. πανεπιστημιακός, π. διευθυντής της ΕΤ3 και επί 17 χρόνια δημοσιογράφος και σκηνοθέτης τηλεοπτικών εκπομπών της Σουηδικής Τηλεόρασης.

Κατά την διάρκεια της εκπομπής θα παρουσιαστεί και ένα τηλεοπτικό αφιέρωμα στον μοναδικό Πόντιο καλιτέχνη-τραγουδιστή Χρύσανθο που δημιούργησε ο Γιώργος Λογοθέτης για την Σουηδική Τηλεόραση με την κ. Φωτεινή Χαραλαμπίδου η οποία επίσης εργάστηκε επί χρόνια στην Σουηδική Τηλεόραση.

Στην εκπομπή θα παρουσιαστούν και τηλεοπτικά ντοκουμέντα από ταξίδια του κ. Λογοθέτη και της κ. Χαραλαμπίδου στον Πόντο και θα γίνει ιδιαίτερη αναφορά στο Ποντιακό Φεστιβάλ που με πρωτοβουλία του κ. Λογοθέτη οργάνωσε ο Δήμος Απολλωνίων Λευκάδας.

Η εκπομπή θα παρουσιαστεί αμέσως μετά το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του σταθμού στις 21:15 το βράδυ και θα μεταδοθεί ψηφιακά από το Ιντερνετ στην σελίδα: http://www.axeloostv.gr

Πηγή: Kilkis Daily

H «Διασπορά» της ΕΤ3 στον Πόντο - Μέρος Γ΄

Η Κερασούντα και η Αμάσεια, το Ιασόνειο Ακρωτήριο με τον Αη Νικόλα, ο Αη Γιώργης στο Γκιουμούς Χατζίκιοϊ και η Αγία Σοφία της Κωνσταντινούπολης είναι οι τελευταίοι σταθμοί του τηλεοπτικού οδοιπορικού της «Διασποράς» της ΕΤ3 που θα μεταδοθεί το Σάββατο, 24 Μαρτίου 2012, στις 13.30.

Τα μέλη του Συλλόγου Ποντίων Αυγής μιλούν στη Χρύσα Σάμου για τις αλησμόνητες πατρίδες, τις διώξεις και τα βασανιστήρια των προγόνων, τις οδοιπορίες τη νύχτα στα άγνωστα μέρη μέχρι να φθάσουν στη νέα πατρίδα, τις απώλειες των δικών τους και τελικά την εγκατάσταση στην Αυγή Θεσσαλονίκης.

Μοιράζονται τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους για την προσκυνηματική αυτή εμπειρία, καθώς και για το χρέος που τους οδήγησε σε ένα δωδεκαήμερο οδοιπορικό αναζήτησης και μνήμης.

«Ένα νόστιμο φουντούκι, αυτό είναι ο Πόντος για όλους μας» αναφέρει χαρακτηριστικά κάποιος στην κάμερα της εκπομπής και δακρύζει…

Αρχισυνταξία-παρουσίαση: Χρύσα Σάμου
Εικονολήπτης: Αβραάμ Αβραμίδης
Μοντάζ: Νίκος Παπαναστασίου
Μουσική επιμέλεια Βασίλης Πολατίδης
Τηλεσκηνοθεσία: Τάνια Χατζηγεωργίου

ΕΥΞΕΙΝΟΣ ΛΕΣΧΗ ΒΕΡΟΙΑΣ

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 18 Φεβρουαρίου 2012, ο παιδικός αποκριάτικος χορός της Ευξείνου Λέσχης Βέροιας.

Με ζωντάνια και πηγαία διάθεση γλεντιού τα μέλη του χορευτικού τμήματος και οι μικροί και μεγάλοι φίλοι της Λέσχης διασκέδασαν, χόρεψαν και τραγούδησαν, κάτω από τους ήχους της μουσικής του καρναβαλιού.

Πιερότοι, μασκαράδες, μπαλαρίνες, βασίλισσες και ιππότες, μάγισσες με τα σκουπόξυλα, πειρατές, χανούμισσες και ότι άλλο αστείο και παραμυθένιο συμπλήρωσε τον κατάλογο των στολών, με τις οποίες έκαναν την εμφάνιση τους οι συμμετέχοντες στην πιο κεφάτη γιορτή της χρονιάς.

Το Διοικητικό Συμβούλιο ευχαριστεί τους χορηγούς της εκδήλωσης :

1. Αφοί Ελευθεριάδη - Κατάστημα ειδών υγιεινής
2. Ζ-Κ Ζευγαρόπουλος-Καρολίδης - Επαγγελματικά συστήματα καθαρισμού, εξοπλισμοί καταστημάτων
3. Ευρωπληροφορική - Κωστόπουλος Τάσος - Κέντρο ελευθέρων σπουδών και πληροφορικής

Και φυσικά τις κυρίες Κλεονίκη Θεοδωρίδου, Μαριάννα Ιωαννίδου, Ευγενία Καρβαριώτου, Ελένη Κάσσου, Σταυρούλα Κόβα - Ορφανίδου, Όλγα Μελικιώτη, Ιωάννα Μπρανιώτου, Γαλήνη Πορουτσίδου, Γιώτα Στολτίδου, Νικολέτα Τοπίδου, Δέσποινα Τριανταφυλλίδου και Σοφία Τσανασίδου οι οποίες προσέφεραν πλήθος εδεσμάτων και λιχουδιών.

Για το Δ.Σ.

Ο Πρόεδρος
Χαράλαμπος Καπουρτίδης

Ο Γ. Γραμματέας
Αρχιμήδης Ιντζεβίδης

ΕΥΞΕΙΝΟΣ ΛΕΣΧΗ ΒΕΡΟΙΑΣ
Λ. Πορφύρα 1, Πανόραμα
Βέροια
Τ.Κ. 59100
Τηλ. 2331072060
Fax 2331028356
www.elverias.gr
info@elverias.gr

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΥΚΑΣΙΩΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ "Ο ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ"

Ο Σύλλογος Καυκασίων Καλαμαριάς "Ο Προμηθέας" και το καλλιτεχνικό τμήμα θεάτρου του συλλόγου σας προσκαλούν το Σάββατο 24 Μαρτίου 2012 και ώρα 20:00 στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς "Μελίνα Μερκούρη" στην Ποντιακή Θεατρική Παράσταση: "Γάμπρε, Φούστορον Τρως;" του Λάζου Τερζά, σε σκηνοθεσία Γιάννη Γεωργιάδη,

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΥΚΑΣΙΩΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ "Ο ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ"
ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ 20 ΚΑΙ ΒΡΥΟΥΛΩΝ (ΤΕΡΜΑ ΛΕΩΦΟΡΕΙΩΝ Νο 6 ΚΑΙ Νο 7)
ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ
Τ.Κ. 55132
ΤΗΛ. & FAX: 2310451318
karslides1924@yahoo.gr

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ Ν. ΞΑΝΘΗΣ

Οι Σύλλογοι Ποντίων, Εβριτών και Κρητικών της Ξάνθης, διοργάνωσαν από κοινού, το Σάββατο 18 Φεβρουαρίου 2012 και ώρα 19.00 στο Δημοτικό αμφιθέατρο, την μουσικό - χορευτική παράσταση «Όταν ανταμώνουν οι λύρες».

Κάποιοι αποδέχονται την λύρα σαν τον πρόγονο των έγχορδων μουσικών οργάνων με δοξάρι. Άλλοι την διακρίνουν σε Κεμετζέ, σε Θρακιώτικη ή σε Κρητική.

Για μας είναι το μουσικό όργανο σύμβολο, το όργανο με το γλυκόλαλο ήχο που αιώνες τώρα είναι συνυφασμένο απόλυτα με τους καημούς των ερωτευμένων, τους πόνους της ξενιτιάς, τους κόπους της επιβίωσης, τα δάκρια της προσφυγιάς, τους αγώνες της πατρίδας μας.

Πόντιοι, Εβρίτες και Κρητικοί, νιώθοντας να διακατεχόμαστε από κοινά οράματα, συν διοργανώσαμε αυτήν την πολιτιστική παρέμβαση, που αναδεικνύει τις κοινές αισθητικές μας αξίες και τις διαφορετικότητες της φυσιογνωμίας μας.

Με την συνοδεία λύρας, παρουσιάσαμε χορούς, ακούσματα και δρώμενα από την Κρήτη, τον Πόντο και την Θράκη.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ Ν. ΞΑΝΘΗΣ
Πάροδος Θερμοπυλών 8
Ξάνθη
Τ.Κ. 67100
Τηλ. 2541078811
Fax 2541028200
www.spnx.gr
pontos@xan.gr

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΓΟΥΜΕΝΙΣΣΑΣ «ΔΙΟΓΕΝΗΣ Ο ΣΙΝΩΠΕΥΣ»

Ο Πολιτιστικός Ποντιακός Σύλλογος Γουμένισσας «Διογένης ο Σινωπεύς» σας προσκαλεί το Σάββατο 24 Μαρτίου 2012 στις 7 το απόγευμα στο Πολιτιστικό Κέντρο Γουμένισσας στην πετυχημένη ποντιακή κωμωδία «Ο Χωρέτες» του Φίλωνα Κτενίδη, σε σκηνοθεσία Γιάννη Γεωργιάδη, του Πολιτιστικού Ποντιακού Συλλόγου Μουριών Κιλκίς »ΤΟ ΜΠΕΛΛΕΣ».

Θα προηγηθεί κλήρωση της λαχειοφόρου αγοράς με δώρα, πολυκαφετιέρα και χύτρα ταχύτητος.

Είσοδος 5 €.

Με τιμή
το Δ.Σ.

Πολιτιστικός Σύλλογος Ποντίων Γουμένισσας «Διογένης ο Σινωπεύς»
Παλαιό Δημαρχείο Γουμένισσας
Τ.Κ. 61300
Τηλ. 2343043675, 6971893814
Fax 2343043675
syllogospontiongoumenissa@hotmail.gr

Εκδήλωση-Βιβλιοπαρουσίαση της Λέσχης Ποντίων Καβάλας

Πηγή: Ένα Channel

Έφυ΄εν ο Λάμπης τη Ρουσσάβας…

της Μυροφόρας Ε. Ευσταθιάδου

Κάθε απώλεια ενός προσώπου είναι επώδυνη. Όταν, όμως, το πρόσωπο αυτό είναι αγαπητό σε πολλούς, το συναίσθημα της απώλειας συνοδεύεται και από την απώλεια ενός κομματιού της κοινωνικής ζωής. Ένα σημαντικό «κομμάτι» που συνδιαμόρφωνε την κοινωνική ζωή του Δήμου Ελλησπόντου Κοζάνης, και όχι μόνο, ήταν ο «Χουσεΐν». Την Τρίτη, 13 Μαρτίου 2012, έφυγε από κοντά μας ο Χαράλαμπος Παταρίδης, σε ηλικία 58 ετών. Λυράρης και κατασκευαστής λύρας, ζούσε με την οικογένειά του στον Άγιο Δημήτριο Κοζάνης. Καταγωγή, από το χωριό Μελιανάντων του Χαψίκιοι.

Δεν ήταν «αναγνωρίσιμος» στο ευρύ ποντιακό κοινό ο Χουσεΐν. Στο τελευταίο αντίο, όμως, το πλήθος που ήρθε να τον αποχαιρετήσει άγγιζε τις δύο χιλιάδες… Γιατί; Γιατί παρόλα τα προβλήματα που κλόνιζαν την υγεία του δεν έλεγε ποτέ όχι σε μουχαπέτ΄.

Μάλλον το επιδίωκε. Γιατί μπορούσε να μιλάει με τις ώρες για το πότε πρέπει να κόψει το κάθε δέντρο, άλλο ημέρα κι άλλο νύχτα, για να κατασκευάσει τη λύρα. Γιατί έπαιζε λύρα απλά, παραδοσιακά, «χαψικιεέτ΄κα». Γιατί είχε «παρωνύμ΄» ο «Χουσεΐν», (από τον τότε βασιλιά της Ιορδανίας). Γιατί ήταν ο λυράρης που έπαιξε στη Λιβερά τα Μωμο΄έρια στην πρώτη αναβίωση του δρωμένου, το 2009. Γιατί το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου ανέβηκε το μονοπάτι της Παναγίας Σουμελά του Πόντου, ντυμένος με τα ζίπκας, παίζοντας λύρα και τραγουδώντας. Γιατί κανείς δεν είχε να πει κακό λόγο για το Χουσεΐν. Γιατί με ένα τηλεφώνημα μπορούσε να βρεθεί στην άκρη της γης για χάρη των συγγενών και φίλων του. Γιατί είχε απίστευτο ποντιακό χιούμορ και αυτοσαρκασμό. Γιατί ήταν πάντα με το χαμόγελο στα χείλη. Γιατί είχε καθαρό ποντιακό βλέμμα…

Ο Λάμπον ασ΄ οι Παταράντας, ο Λάμπης τη Ρουσσάβας, ήταν ένας παραδοσιακός λαϊκός άνθρωπος, σαν αυτούς που ήρθαν τότε από τον Πόντο. Υπάρχουν και σήμερα τέτοιοι τύποι και δεν είναι μεγάλοι σε ηλικία. Λαϊκοί τύποι υπάρχουν ακόμη και στην πόλη. Είναι αυτοί που δεν είναι «δήθεν». Είναι αυτοί που όταν πάνε στον Πόντο, γίνονται ένα με τον τόπο και τους ανθρώπους του. Που απολαμβάνουν κάθε εικόνα και μυρωδιά εκεί.

Σχεδόν σε κάθε οικογένεια υπάρχει ένας τέτοιος τύπος. Το λάθος όλων μας είναι ότι δε δίνουμε σημασία στην αυθεντικότητα της σημερινής εποχής και προσπαθούμε να δημιουργήσουμε νέο-παραδοσιακά πρότυπα από διηγήσεις και απομιμήσεις. Ένα ακόμη λάθος είναι να μην αποδίδουμε την αξία που αρμόζει στους μη επαγγελματίες καλλιτέχνες, προσμετρώντας την αξία του λυράρη με δεξιοτεχνικά μόνο κριτήρια.

Ο Χουσεΐν, δήλωσε ότι θα ξαναπάει στον Πόντο το 2013. Γιατί τότε θα ερχόταν ο αδελφός του από την Αυστραλία… Δεν κατάφερε να τηρήσει την υπόσχεσή του. Κατάφερε, όμως, να αποχαιρετήσει τον Ελλήσποντο, λίγες μέρες πριν «φύγει» με ένα παρατεταμένο μουχαπέτ΄ μιας εβδομάδας, από χωριό σε χωριό. Ένα μουχαπέτ΄ που χαράχτηκε βαθιά στη μνήμη όλων, γιατί ο πόθος του για γλέντι ξεπερνούσε κάθε προηγούμενο. Μόνο στη Σκήτη δεν πρόφτασε να πάει… Τραγουδώντας επαναλάμβανε ξανά και ξανά ένα δίστιχο:

Αν αποθάνω για τ΄ εμέν ΄κί θέλω εγώ να κλαίτεν,
τα κεμεντζέδες να παίζ΄νε, τρα΄ωδίας να λέτεν…

Έπαιξε η λύρα του φίλου του Γιώργου Αμαραντίδη, του Σιμούλ΄ αλλά δε μπόρεσε κανείς να ακολουθήσει την προσταγή του Λάμπου «να μη κλαίτεν»…

* Η εκπομπή "Αληθινά Σενάρια" που θα μεταδοθεί την Πέμπτη 22 Μαρτίου 2012 θα αφιερωθεί στη μνήμη του Χαράλαμπου Παταρίδη.

ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ «ΕΥΞΕΙΝΟΣ ΠΟΝΤΟΣ»

Ο Σύλλογος Ποντίων Κομοτηνής και Περιφέρειας "Ο Εύξεινος Πόντος", σας προσκαλεί στον ετήσιο χορό του το Σάββατο 24 Μαρτίου 2012 και ώρα 21:00 στο κοσμικό κέντρο "Βράχος Νο2", σε ένα πλούσιο ποντιακό πρόγραμμα με την ορχήστρα του Λάζου και του Γιώργου Ιωαννίδη.

Τιμή πρόσκλησης 15 ευρώ.

Κρατήσεις στα τηλ.: 6945503390, 6948180679.

ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ «ΕΥΞΕΙΝΟΣ ΠΟΝΤΟΣ»
Βενιζέλου 46
Κομοτηνή
Τ.Κ. 69100
Τηλ. 2531035485, 6932657593

ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΛΩΝΑΚΙΩΝ "ΠΟΝΤΟΣ"

Ο Μορφωτικός Σύλλογος Αλωνακίων "Πόντος" σας προσκαλεί να παρακολουθήσετε την θεατρική παράσταση "Ο θείον ασ΄σην Αμερικήν", από το θεατρικό τμήμα του.

Το έργο βασίζεται στο ομώνυμο έργο του Δημήτρη Ψαθά "Φωνάζει ο κλέφτης", σε ελεύθερη μετάφραση στην ποντιακή διάλεκτο.

Η παράσταση θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 25 Μαρτίου 2012 στις 8:00 μ.μ. στην αίθουσα του Συλλόγου.

Η τιμή εισόδου είναι 5 € για τους άνω των 18 χρονών.

Σας καλούμε να στηρίξετε με την παρουσία σας την προσπάθεια των ερασιτεχνών ηθοποιών του θεατρικού τμήματος και να βοηθήσετε στην ανάδειξη της ποντιακής γλώσσας.

Με τιμή.

Το Δ.Σ.

Μορφωτικός Σύλλογος Αλωνακίων "Πόντος"
Αλωνάκια - Κοζάνη
T.Θ. 123
Τ.Κ. 50100
Τηλ. - Fax: 2461091007
www.mspontos-alonakion.gr
info@mspontos-alonakion.gr