ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ ΕΥΡΩΠΗΣ

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ ΕΥΡΩΠΗΣ
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΝΕΟΛΑΙΑΣ Ο.Σ.Ε.Π.Ε.
www.osepe.de

"ΨΩΜΙΑΔΕΙΟΝ" ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

"Ψωμιάδειον"
Πολιτιστικό Κέντρο Ποντιακού Ελληνισμού
Μετσόβου 30 και Νοταρά 45, Αθήνα
Τηλ.: 210 52 31 966 Fax: 210 52 21 950
info@psomiadion.gr

Αθήνα 20.02.2008

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το «Ψωμιάδειον» Πολιτιστικό Κέντρο Ποντιακού Ελληνισμού στο πλαίσιο του Σχεδίου Δράσης «Ποντιακός Ελληνισμός: Ο πλούτος της παράδοσης συναντά τη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα», διοργανώνει ημερίδα για τον ποντιακό χορό, τη Δευτέρα 3 Μαρτίου και ώρα 19:00 στην αίθουσα του Χορευτικού Ομίλου Ποντίων «ΣΕΡΡΑ», Πειραιώς 68, Μοσχάτο (ποντιακό κέντρο «ΚΟΡΤΣΟΠΟΝ»).

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

• Χαιρετισμός εκπροσώπου του «Ψωμιάδειου» Πολιτιστικού Κέντρου Ποντιακού Ελληνισμού.
• Ομιλία με θέμα: «Ο ποντιακός χορός χθες και σήμερα», από το χοροδιδάσκαλο και ερευνητή του ποντιακού χορού κ. Νίκο Ζουρνατζίδη.
Η ομιλία περιλαμβάνει τις ενότητες:
1) Γεωγραφική ανάλυση των περιοχών του Πόντου και μετακινήσεις πληθυσμών.
2) Ποιους επηρεασμούς δέχτηκε ο χορός από τους νέους χώρους εγκατάστασης των Ποντίων.
3) Παραδοσιακά κεφαλοδεσίματα και χτενίσματα.
4) Ζωντανή παρουσίαση των χορών από ομάδα χορευτών του Χορευτικού Ομίλου Ποντίων «ΣΕΡΡΑ», με το ύφος της κάθε περιοχής (διαφοροποίηση ενός χορού από τη μία περιοχή στην άλλη).
• Θα ακολουθήσει δεξίωση.

Η Υπεύθυνη Γραφείου Τύπου
Ερμίδου Γεωργία

Το Ποντιακό ζήτημα σήμερα

του Φάνη Μαλκίδη

Μέρος της ομιλίας του Φάνη Μαλκίδη στην παρουσίαση των βιβλίων του Κωνσταντίνου Ε. Φωτιάδη για τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, στη Δράμα.

Το Ποντιακό, αποτελεί ένα θέμα το οποίο απασχολεί την κοινωνία και την επιστήμη τα τελευταία χρόνια, παρότι το κομμάτι αυτό του μείζονος Ελληνισμού συνεισέφερε σε διάφορες χρονικές φάσεις στα ελλαδικά και ελληνικά πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά θέματα. Το Ποντιακό ζήτημα με τις τρεις συνιστώσες του (γενοκτονία ελληνόφωνοι στην Τουρκία και ιδιαίτερα στον τόπο διαβίωσής τους στον Πόντο, και οι Πόντιοι της πρώην Σοβιετικής Ένωσης), ενώ θα έπρεπε να αποτελούσε θέμα προτεραιότητας για την επιστημονική έρευνα, την κοινωνική- συλλογική δραστηριότητα και την εξωτερική πολιτική, δεν αποτέλεσε σε καμία περίπτωση, πρωταγωνιστικό θέμα.

Μετά το 1922- 1923, το ζήτημα της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου απουσίαζε από την επίσημη πολιτική ατζέντα και συζήτηση στην ελληνική κοινωνία. Στην μεν πολιτική σφαίρα οι Πόντιοι ήταν μία μεγάλη, συμπαγής λόγω παραδόσεων κοινωνική ομάδα όπου ο κάθε κρατικός -πολιτικός -κομματικός σχηματισμός μπορούσε να υλοποιήσει θέματα πελατειακής πολιτικής. Στην ελληνική κοινωνική- συλλογική δομή τις περισσότερες φορές οι Πόντιοι ταυτιζόταν με το χορό και το τραγούδι. Παρά το αρνητικό όμως κλίμα, η σιωπή και η λήθη δεν κυριαρχούν αιώνια, και όταν στις 24 Φεβρουαρίου 1994 η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως «Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στο Μικρασιατικό Πόντο», ημέρα που ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα, φάνηκε ότι κάτι μπορεί να αλλάξει. Τουλάχιστον από τους θεσμούς που πρέπει να υπερασπίζουν το συμφέρον του λαού και της ιστορίας. Εντούτοις ο χρόνος έδειξε ότι δεν έγιναν τα δέοντα για τη διεθνοποίηση, από την ελληνική πολιτεία, της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Έτσι πολλές φορές η ημέρα τιμής των μαζικά δολοφονημένων Ποντίων περιορίστηκε στο τυπικό του νόμου, στην τυπολατρία της τελετής κάθε 19η Μαΐου στο ηρώο της πόλης - μέχρι σήμερα δεν έχει ανεγερθεί εθνικό μνημείο- ή συρρικνώθηκε εν μέσω άλλων προτεραιοτήτων που αμφισβήτησαν τη διάθεση του πολιτικού κόσμου να υπερασπιστεί τη μνήμη. Όπως άλλωστε έγινε και στις περιπτώσεις των ελληνόφωνων του Πόντου και των Ελλήνων, ποντιακής καταγωγής, που ζουν στην πρώην Σοβιετική Ένωση, ή έχουν έλθει στην Ελλάδα.

Έτσι η υπόθεση της διεθνοποίηση της γενοκτονίας δεν αποτέλεσε μία υπόθεση του ελληνικού κράτους, δηλαδή της πολιτικής του όπως θα έπρεπε να είναι ακολουθώντας παραδείγματα άλλων κρατικών θεσμών, και έγινε ζήτημα των συλλογικών αντιπροσωπεύσεων των Ελλήνων, στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Η πρωτοβουλία των συλλόγων, των τοπικών αυτοδιοικητικών θεσμών να στηρίξουν την έκθεση και τις εκδηλώσεις για τον Πόντο, στη Δράμα, αποδεικνύει τα παραπάνω. Τα ίδια έγιναν και στην Καβάλα, στη Βέροια, στη Θεσσαλονίκη, το Βόλο, στη Ρωσία και ελπίζουμε και αλλού. Επίσης φαίνεται ότι μπροστά στη στάση των κεντρικών πολιτικών θεσμών να απαξιώνουν την ελληνική ιστορία και το αίτημα των Ελλήνων για την αναγνώριση της γενοκτονίας από ξένες κυβερνήσεις και κοινοβούλια, ώθησε τους Έλληνες του εξωτερικού να κινηθούν «εκτός πρωτοκόλλου» και να αναζητήσουν αυτοί τα δικαιοσύνη. Αυτό αποδεικνύεται από τις δεκάδες αναγνωρίσεις της γενοκτονίας από θεσμούς των ΗΠΑ, από τη Διεθνή Ένωση Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών, αυτό δείχνει η έκθεση - εκδήλωση για τον Πόντο, που πραγματοποιήθηκε στο ομοσπονδιακό κοινοβούλιο του Καναδά, στην πρωτεύουσα Οτάβα.

Ο Ποντιακός Ελληνισμός- όπως άλλωστε και ο Θρακικός και ο Ιωνικός (μικρασιατικός) Ελληνισμός- δεν είναι δυνατό να αγνοείται από την ελληνική πολιτεία. Μία πολιτεία η οποία δεν πράττει τα καίρια, όπως έγραφε ο Αισχύλος. Στην περίπτωση αυτή όταν οι θεσμοί βρίσκονται σε κρίση, ή όταν δεν μπορούν, την ευθύνη για την ανάδειξη του Ποντιακού και κάθε άλλου σημαντικού ζητήματος, στην Ελλάδα και το εξωτερικό, την αναλαμβάνουν οι πολίτες. Αυτοί τουλάχιστον έχουν δείξει ότι σέβονται την ιστορία και την αλήθεια.

ΠΑΥΛΟΣ ΚΟΖΑΛΙΔΗΣ - Αναζητώντας τη χαμένη πατρίδα

Τη Δευτέρα 3 Μαρτίου 2008 στις 8 μ.μ., στο κεντρικό κτήριο του Μουσείου Μπενάκη επί της οδού Κουμπάρη 1, εγκαινιάζεται η φωτογραφική έκθεση του Παύλου Κοζαλίδη, με τίτλο "Αναζητώντας τη χαμένη πατρίδα" που διοργανώνει το Φωτογραφικό Αρχείο του Ιδρύματος. Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 13 Απριλίου 2008. Πρόκειται για φωτογραφίες με θέμα τους Έλληνες ποντιακής καταγωγής που κατοικούν ακόμη στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας και συγκεκριμένα στις χώρες Τουρκία, Γεωργία, Ουκρανία και Ρωσία. Η συγκεκριμένη φωτογραφική εργασία του Παύλου Κοζαλίδη ολοκληρώθηκε με την υποστήριξη του Μουσείου Μπενάκη.

Ο Παύλος Κοζαλίδης γεννήθηκε στον Πειραιά το 1961 και μεγάλωσε στον Καναδά όπου μετανάστευσε η οικογένειά του, όταν ο ίδιος ήταν επτά ετών. Στα τέλη της δεκαετίας του ’80 ξεκίνησε ερασιτεχνικά την ενασχόλησή του με τη φωτογραφία και με την επανεγκατάσταση της οικογένειάς του στην Αθήνα, αποφάσισε να ασχοληθεί συστηματικά με το μέσο. Έχει ταξιδέψει για περισσότερο από είκοσι χρόνια, φωτογραφίζοντας στην Ασία, την Αφρική, τη νότια και κεντρική Αμερική. Η έκθεση Αναζητώντας τη χαμένη πατρίδα, είναι η πρώτη παρουσίαση της δουλειάς του.

Ο ίδιος άρχισε να επισκέπτεται την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, έχοντας στο νου του τις διηγήσεις των μελών της οικογένειάς του, οι οποίοι έφυγαν από τη γενέτειρά τους Ορντού της Τουρκίας και εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα με την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923. Του μιλούσαν για το σπίτι τους, το μοναδικό τετραώροφο νεοκλασικό της περιοχής, που από τα παράθυρά του φαινόταν η θάλασσα, για τις γιορτές στο σπίτι αυτό, τα πολύβουα γλέντια των Ποντίων, τη γενικότερα χαρούμενη και εύπορη ζωή τους, αλλά και την ειρηνική τους συμβίωση με τους Τούρκους. Στα ταξίδια του αυτά μπορεί να εντόπισε το σπίτι του παππού του, δεν κατάφερε να εντοπίσει όμως τη μαγεία και τη ζεστασιά που εισέπραττε από τις διηγήσεις των δικών του ανθρώπων για την πατρίδα από την οποία έφυγαν, αφήνοντας πίσω σπίτια και περιουσίες. Στις περιοχές της πρώην Σοβιετικής Ένωσης αντίκρισε τη φτώχεια και την εγκατάλειψη, το παράπονο και την απογοήτευση. Την πίκρα των ανθρώπων που δεν είχαν τον τρόπο να φύγουν όταν κατέρρευσε το σοβιετικό καθεστώς και οι συνθήκες της ζωής τους δυσκόλεψαν. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν, τον βοηθούσαν πρόθυμα, με όποιο τρόπο μπορούσαν. Τον φιλοξενούσαν στα σπίτια τους, εκεί κοιμόταν και έτρωγε, άκουγε τις ιστορίες και τα παράπονά τους. Για εκείνους ήταν σα να αντιπροσώπευε την Ελλάδα που δεν μπόρεσαν να φτάσουν. Με τις φιλικές σχέσεις που ανέπτυσσε, συμμετείχε στα μυστήρια που τελούνταν -γάμους, βαπτίσεις, κηδείες- καθώς και στα εποχικά έθιμα που ευλαβικά διατηρούσαν όσοι είχαν παραμείνει στις εστίες τους.

Στις εικόνες του, μέσα από την ιδιαίτερη ματιά του, αιχμαλώτισε με διάχυτη ευαισθησία και εμφανή τρυφερότητα την ιδιαίτερη ζωή τους, προσπαθώντας να ισορροπήσει μεταξύ της συγκίνησής του και της άρτιας σύνθεσης τού κάδρου του. Όπως αναφέρει η Αλεξάνδρα Μόσχοβη, ο Κοζαλίδης διαθέτει την «’αυτοσυγκέντρωση, πειθαρχία στη σκέψη και αισθαντικότητα’, ώστε να συνταχθεί πλήρως με ένα τέτοιο θέμα».

Την έκθεση έχει επιμεληθεί ο ίδιος ο φωτογράφος. Τον δίγλωσσο κατάλογο που τη συνοδεύει επιμελήθηκε η συνεργάτης του Φωτογραφικού Αρχείου Γεωργία Ιμσιρίδου και περιλαμβάνει 62 φωτογραφίες και κείμενα
των Θανάση Αυγερινού, Γεωργίας Ιμσιρίδου και Αλεξάνδρας Μόσχοβη.


Ώρες λειτουργίας
Δευτέρα, Τετάρτη,
Παρασκευή,
Σάββατο:9.00-17.00
Πέμπτη: 9.00-24.00
Κυριακή: 9.00-15.00
Τρίτη: κλειστά

Μουσείο Μπενάκη
Κουμπάρη 1
106 74 Αθήνα
τηλ.: 210-367 1000
www.benaki.gr

ΕΥΞΕΙΝΟΣ ΛΕΣΧΗ ΒΕΡΟΙΑΣ

Το Σάββατο 23 Φεβρουαρίου 2008 στα γραφεία της Ευξείνου Λέσχης Θες/νίκης, πραγματοποιήθηκε η πρώτη συνάντηση της Π.Ο.Ε. με θέμα το χορό και την ενδυμασία.

Της ομάδας προεδρεύει ο κ. Αλεξανδρίδης Κώστας μέλος του κεντρικού συμβουλίου της Π.Ο.Ε. Η επιτροπή αποτελείται από 30 μέλη - χοροδιδάσκαλους και προσωπικότητες του χορού από όλη την Ελλάδα.

Αρχικός στόχος της επιτροπής θα αποτελέσει αρχικά η συλλογή και καταγραφή όλου του διαθέσιμου υλικού σχετικά με το χορό στον ιστορικό Πόντο. Σε δεύτερη φάση θα γίνει η αξιολόγηση, η επιστημονική προσέγγιση και πιστοποίηση της έρευνας και στην τελική φάση τα πορίσματα της επιτροπής θα αποτελέσουν την επίσημη εκδοχή της ταυτότητας των ποντιακών χορών από την πλευρά της Π.Ο.Ε.

Με την ολοκλήρωση της έρευνας θα ακολουθήσει μια σειρά επιμορφωτικών σεμιναρίων σε όλες τις Περιφέρειες της Π.Ο.Ε. για την πληρέστερη ενημέρωση των ενδιαφερομένων.

Την επιτροπή πλαισιώνουν άνθρωποι που είτε έχουν αφήσει εποχή ως χορευτές και χοροδιδάσκαλοι, είτε έχουν εντρυφήσει ιδιαίτερα στα θέματα της ενδυματολογίας και λαογραφίας.

1. Αλεξανδρίδης Κ.
2. Αμαραντίδης Σ.
3. Ασβεστάς Β.
4. Γρηγοριάδης Γ.
5. Ευθυμιάδης Ε.
6. Ζερζελίδης Τ.
7. Ζουρνατζίδης Ν.
8. Θεοδωρίδης Χ.
9. Καλπίδου Λ.
10. Κανετίδης Π.
11. Καραβελάς Μ.
12. Κασαμπαλίδης Γ.
13. Κεσαπίδης Γ.
14. Κεσίδης Γ.
15. Μαρόπουλος Γ.
16. Μωυσίδης Κ.
17. Μιχαηλίδης Γ.
18. Νικολαΐδης Γ.
19. Νικολαΐδης Κ.
20. Παλασίδης Ν.
21. Παπουτσίδης Κ.
22. Παύλογλου Γ.
23. Πετρίδης Μ.
24. Πιλαλίδης Θ.
25. Πολατίδης Β.
26. Σαββίδου Σ.
27. Σαραφίδης Γ.
28. Σιψίδου Σ.
29. Σοφιανίδης Ξ.
30. Σωματαρίδης Ν.
31. Τσιλογλανίδης Π.

Ασβεστάς Βασίλης
Χοροδιδάσκαλος Ε.Λ.Β.
Μέλος της επιτροπής

ΕΥΞΕΙΝΟΣ ΛΕΣΧΗ ΒΕΡΟΙΑΣ
Λ. Πορφύρα 1, Πανόραμα
Βέροια
Τ.Κ. 59100
Τηλ. 2331072060
Fax 2331028356
www.elverias.gr
info@elverias.gr