 |
| Το πάρκο – έκπληξη με την τεράστια Ποντιακή λύρα σε μια ανεξερεύνητη γωνιά της Θεσσαλονίκης |
Καλοκαίρι ήρθε, τα σχολεία και οι δραστηριότητες τελειώνουν και τι καλύτερο από το να εκμεταλλευτείς επιτέλους τα ελεύθερα απογεύματα, να πάρεις τα παιδιά σου και να περάσεις όμορφες στιγμές, φυσικά εκτός σπιτιού.
Τα ερωτήματα βέβαια που ταλανίζουν κάθε γονιό είναι λίγο πολύ τα ίδια. Πού θα πάμε τώρα, τι θα έχει για τα παιδιά εκεί, θα βρούμε κάτι και για εμάς; Εάν είσαι από τα δυτικά σου έχουμε μια πρόταση.
Εάν δεν είσαι, ήρθε η ώρα να πάρεις την απόφαση να έρθεις και προς τη… west side πλευρά της πόλης.
Πάμε λοιπόν μια βόλτα στο Πάρκο Ποντιακής Γενοκτονίας στη Νικόπολη Θεσσαλονίκης.
Στο χώρο δεσπόζει μια τεράστια ποντιακή λύρα, τα αποκαλυπτήρια της οποίας έγιναν πριν από λίγες ημέρες.
Το μνημείο, αφιερωμένο στο ιστορικό μουσικό όργανο του Πόντου, συμβολίζει τη διατήρηση της παράδοσης, της συλλογικής μνήμης και της πολιτιστικής ταυτότητας των Ποντίων.
Η ποντιακή λύρα, άρρηκτα συνδεδεμένη με την ιστορία, τον ξεριζωμό αλλά και την επιβίωση του ποντιακού ελληνισμού, αποκτά πλέον τη δική της ξεχωριστή θέση σε έναν χώρο υψηλού συμβολισμού.
Το Μνημείο Ποντιακής Λύρας τοποθετήθηκε δίπλα στην προτομή του Φίλωνα Κτενίδη, ιδρυτή της Νέας Ιεράς Μονής Παναγίας Σουμελά, αλλά και κοντά στην αναθηματική πλάκα που είναι αφιερωμένη στις 353.000 ψυχές των θυμάτων της Γενοκτονίας των Ποντίων.
Η ανέγερση του μνημείου πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία και προσφορά του Νικολάου Νταβάκη, με τη στήριξη του εντεταλμένου δημοτικού συμβούλου Νικολάου Ορφανίδη.
Φίλων Κτενίδης, ο Κτήτορας της Νέας Ιεράς Μονής Παναγίας Σουμελά
Ο Φίλων Κτενίδης (1889-1963) υπήρξε, ένας άνθρωπος πολυσχιδής, με πλούσιο έργο, πρωτεργάτης του Ποντιακού Ελληνισμού που αφιέρωσε τη ζωή του στη διατήρηση της ποντιακής ταυτότητας και ιστορικής μνήμης.
Γιατρός, θεατρικός συγγραφέας δημοσιογράφος, εκδότης της Ποντιακής Εστίας, ιδρυτής (1951) και πρώτος πρόεδρος του σωματείου «Παναγία Σουμελά» και εμπνευστής της ιδέας για ανιστόρηση της μονής της Παναγίας Σουμελά στην Καστανιά Βερμίου.
Γεννήθηκε στην Τραπεζούντα, μεγάλωσε στην Κρώμνη, αποφοίτησε με άριστα από το Φροντιστήριον Τραπεζούντος και σπούδασε ιατρική. Υπηρέτησε ως γιατρός στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και στον Μικρασιατικό Αγώνα.
Έζησε και έδρασε στη Θεσσαλονίκη, αφήνοντας βαθύ αποτύπωμα στον προσφυγικό Ελληνισμό.
Διακρίθηκε ως λογοτέχνης με κορυφαίο, το μνημειώδες ποίημα «Η Καμπάνα του Πόντου», που περιγράφει με γλαφυρότητα την ζωή και τον αναγκαστικό ξεριζωμό των Ελλήνων του Πόντου, ενώ έγραψε θεατρικά έργα που απαθανάτισαν τα ήθη και έθιμα του Πόντου, θεμελίωσαν και στέριωσαν το ποντιακό θέατρο στην Ελλάδα.
Εξέδωσε το λαογραφικό περιοδικό Ποντιακή Εστία, με στόχο τη συγκέντρωση και διαφύλαξη των ιστορικών και λαογραφικών θησαυρών του Πόντου, περιοδικό το οποίο βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών.
Πολύτιμος συνεργάτης του εθνομάρτυρα Νίκο Καπετανίδη, για τον οποίο έγραφε αργότερα: «Δεν ήξερα αν γράφαμε παίζοντας ή αν παίζαμε γράφοντας».
Απεβίωσε στις 13 Ιουλίου 1963, σε ηλικία 74 ετών, αφήνοντας συντετριμμένους τους συνοδοιπόρους του.
Εγκαινιάστηκε το 2020
Το Πάρκο της Νικόπολης, όπως ήταν η μέχρι πρότινος ονομασία του, εγκαινιάστηκε το καλοκαίρι του 2020.
Ήταν μάλιστα μια ιδιαίτερη στιγμή για την περιοχή καθώς η Νικόπολη αποκτούσε τον πρώτο οργανωμένο χώρο πρασίνου της έπειτα από 50 χρόνια.
Το πάρκο, με σύγχρονο εξοπλισμό, χρηματοδοτήθηκε από ευρωπαϊκούς πόρους της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας με 1,2 εκατ. ευρώ.
Το 2024 αποφασίστηκε ομόφωνα από το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Παύλου Μελά η πλατεία στον προσφυγικό συνοικισμό της Νικόπολης να μετονομαστεί σε «Πλατεία της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου».
Παιδική χαρά, άπλετος χώρος και παγκάκια
Στα συν για τους γονείς η παιδική χαρά που υπάρχει στο χώρο με αρκετά παιχνίδια.
Το πάρκο διαθέτει άπλετο χώρο ώστε τα παιδιά να κάνουν ποδήλατο ή πατίνι.
Ιδιαίτερα χρήσιμα φυσικά τα παγκάκια που υπάρχουν κατά μήκος του πάρκου, τα οποία μάλιστα είναι αρκετά μεγάλα, οπότε δύσκολα δε θα βρείτε να καθίσετε κάπου.
Στα πέριξ του πάρκου υπάρχουν mini market και take away καφέ, ενώ λίγα μέτρα παρά πέρα στην καρδιά της Νικόπολης λειτουργούν και fast food και πιτσαρίες.
Ακριβώς δίπλα από την συγκεκριμένη πλατεία υπάρχει ο Ιερός Ναός Αγίου Σπυρίδωνος. Βλέποντας την εκρηκτική αύξηση της ανοικοδόμησης και συνάμα του πληθυσμού της περιοχής στα τέλη της δεκαετίας του 90′, ο Μητροπολίτης Διονύσιος ξεκίνησε την αναζήτηση του κατάλληλου χώρου για την ανέγερση ενοριακού ναού, που θα κάλυπτε τις λατρευτικές ανάγκες των κατοίκων της περιοχής.
Ο χώρος βρέθηκε και έτσι στις 20 Μαΐου 2003 τέθηκε ο θεμέλιος λίθος από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη κ.κ. Διονύσιο, και ορίσθηκε ο Ιερός Ναός να τιμάται στο όνομα του εν Αγίοις πατρός ημών Σπυρίδωνος επισκόπου Τριμυθούντος του θαυματουργού.
Έτσι άρχισαν οι εργασίες για την κατασκευή της κατακόμβης, οι οποίες ολοκληρώθηκαν με τη συνδρομή του πιστού λαού της περιοχής τον Ιούνιο του 2007. Έτσι στις 9 Ιουνίου 2007 τελέσθηκαν τα θυρανοίξια της κατακόμβης του Ιερού Ναού, από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Νεαπόλεως & Σταυρουπόλεως κ.κ. Βαρνάβα, γεγονός που σήμανε και την έναρξη της λειτουργίας του. Σήμερα έχουν ξεκινήσει οι εργασίες ανεγέρσεως του επάνω Ιερού Ναού. Σημαντικό γεγονός, στην μικρή πορεία της ζωής της νεοσύστατης ενορίας, ήταν η έλευση και παραμονή για μία εβδομάδα, 24 – 30 Μαΐου 2008, της δεξιάς χειρός του Αγίου Σπυρίδωνος από την Ιερά Μητρόπολη Κερκύρας.
Λίγα μέτρα πιο πέρα βρίσκεται και ένας ακόμα ναός-σύμβολο της περιοχής. Ο Ιερός Ναός Αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ.
Η εκκλησία θεμελιώθηκε το 1998 από ομογενείς που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή τη δεκαετία του 1990, προερχόμενοι από χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Κάτοικοι του οικισμού, περισσότεροι οικοδόμοι και τεχνίτες, εργάστηκαν εθελοντικά για την ανέγερση του ναού, ενώ άλλοι προσέφεραν χρήματα. Μέρος των εξόδων κάλυψε επίσης και ο Ιβάν Σαββίδης.
Από το 2001 υπάρχει στο ναό λείψανο του Αγίου Σεραφείμ που δώρισε στον μακάριστο Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο ο Πατριάρχης Μόσχας Αλέξιος.
Από το 2018 ένας επίχρυσος τρούλος, δωρεά του επιχειρηματία Ιβάν Σαββίδη, κοσμεί πλέον την οροφή της εκκλησίας.
Το βάρος του αγγίζει τους 2 τόνους. Από αυτούς 1,5 τόνος είναι ο εσωτερικός μεταλλικός σκελετός και 500 κιλά ζυγίζουν τα φύλλα χαλκού που βάφτηκαν στη συνέχεια με «χρυσό» χρώμα και τελικά καλύφθηκε. Τα μυστήρια τελούνται κατά το ήμισυ στη ρωσική γλώσσα.
Νικόπολη: Μια συνοικία που αναζητά ακόμη την ταυτότητα της
Το τι εστί Νικόπολη, τα είχαμε καταγράψει σε ένα οδοιπορικό στην περιοχή πριν από τέσσερα χρόνια.
Το όνομα της περιοχής παραπέμπει στο χωριό Νικόπολη του νομού Σερρών, από όπου και καταγόταν η πλειοψηφία των πρώτων οικιστών.
Η γειτονιά χτίστηκε μέσα σε πέντε χρόνια. Ξεκίνησε το 1995, εντατικοποιήθηκε το 2000, μέχρι το 2005 είχαν χτιστεί τα πάντα και συγκεντρώθηκε ο πληθυσμός. Η Πολιτεία, ο δήμος ή όποιος έπρεπε να κάνει τις παρεμβάσεις των δημόσιων έργων δεν μπορούν να προλάβουν αυτή την ταχύτητα της ιδιωτικής επένδυσης και συνεπώς πολλά πράγματα έμεναν αφρόντιστα. Ο δήμος από την πλευρά του έκανε παρεμβάσεις με νέα σχολεία, κτλ, αλλά όλες οι δημόσιες επενδύσεις ήρθαν όλες μεταγενέστερα.
Πηγή: Parallaximag
