ΕΝΩΣΗ ΠΟΝΤΙΩΝ ΝΟΜΟΥ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ

Παρουσίαση Ημερολογίου 2010

Το Ημερολόγιο της Ενώσεως Ποντίων Νομού Μαγνησίας είναι αφιερωμένο στη Γη του Πόντου, στη γη των προπάππων, των παππούδων και των γονιών μας και είναι βγαλμένο μέσα από ποντιακή ψυχή στα δύο προσκυνήματα που οργάνωσε ο Σύλλογος με επιτυχία στον Ιστορικό Πόντο τα καλοκαίρια του 2006 και του 2009.

Η εκστρατεία του Ιάσονα με τους Αργοναύτες στην Κολχίδα, ανατολικά της Τραπεζούντας, για την απόκτηση του Χρυσόμαλλου Δέρατος, αποτελεί έναν από τους πιο δημοφιλείς μύθους της ελληνοποντιακής αρχαιότητας που αναφέρεται στις πρώτες σελίδες του ημερολογίου.

Ο μύθος γύρω από την Αργοναυτική Εκστρατεία σηματοδοτεί, ίσως την αρχική επαφή του Ελληνικού στοιχείου με την περιοχή του Πόντου.

Αρχαιολογικά ευρήματα από τις παραλιακές πόλεις του Βόρειου και Νότιου Εύξεινου Πόντου παρέχουν τις πρώτες ειδήσεις και τοποθετούν την παρουσία των Ελλήνων στον Πόντο πριν το 1000 π.Χ.

Από τον 8ου π.Χ. αιώνα Μιλήσιοι, Μεγαρείς, Αθηναίοι ιδρύουν αποικίες ολόγυρα στις ακτές του Ευξείνου Πόντου και τα ανεξίτηλα εκείνα σημάδια μας οδηγούν και μας ξυπνούν τις μνήμες τις ιστορικές.

Αμισός, Κοτύωρα, Κερασούντα, Τραπεζούντα, Πάφρα, Νεοκαισάρεια, Σεβάστεια, Σούρμενα, Κρώμνη, Τσάλκα, Όφη, Οινόη, Σταυρίν, Τσάλ, Αργυρούπολη... ξετυλίγονται στο φως.

Η Μαύρη θάλασσα, αυτή η ιστορική θάλασσα των θρυλικών Αργοναυτών και των Μυρίων του Ξενοφώντα, τα αγαπημένα αλπικά βουνά, τα ποτισμένα με το αίμα των αρχαίων, μεσαιωνικών, νεότερων και σύγχρονων υπερασπιστών και μαρτύρων, τα οροπέδια, τα ποτάμια, τα πανέμορφα Παρχάρια, τα Μοναστήρια, οι πόλεις με τις εντυπωσιακές αρχαίες και βυζαντινές κληρονομιές, όλα τούτα που εμείς οι οδοιπόροι ζήσαμε στον Πόντο, διαδραματίζονται στο φετινό μας ημερολόγιο συνθέτοντας τη φυσιογνωμία, τη συνείδηση και την ταυτότητά μας.

Σας το παραδίδουμε, είναι κατάθεση ψυχής και ευχόμαστε να αξιωθείτε να επισκεφτείτε όλοι την πανέμορφη πατρίδα των προγόνων μας.

Ας θυμηθούμε μαζί, μια εξέχουσα φωτεινή μορφή, τον αείμνηστο πατριώτη Λεωνίδα Ιασωνίδη, κυρίως σαν αθεράπευτο νοσταλγό του Πόντου, ο οποίος καταγόταν από την Πουλαντζάκη του Νομού Τραπεζούντας και ήταν γόνος εύπορης οικογένειας. Αποφοίτησε αριστούχος από το περιλάλητο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας, ήταν πτυχιούχος της Νομικής Σχολής της Κωνσταντινούπολης, με σπουδές στην Αγγλία, διδάκτορας της Νομικής Σχολής των Παρισίων και βουλευτής και Υπουργός των Ελληνικών Κυβερνήσεως της εποχής.

Για 40 χρόνια διέθεσε τον εαυτό του στους πρόσφυγες της Ελλάδας όντας αθεράπευτος νοσταλγός του Ελληνικού Πόντου, ψάλλοντας τις δόξες του και κλαίγοντας τις συμφορές του.

Πάνω όμως από όλα τα βαθιά του συναισθήματα για την πατρίδα, τον χαρακτήριζε η θρησκευτικότητα και η κοχλάζουσα φιλοπατρία του. Από την Ρουμανία και την Ρωσία, από την Κωνσταντινούπολη και το Παρίσι, την Αθήνα και το Λονδίνο και ιδίως από την Θεσσαλονίκη ως Υπουργός, έζησε σαν πρωταγωνιστής το δράμα των προσφύγων σε όλες τις πράξεις και τις σκηνές του.

Το 1954 θα γράψει για τον Πόντο:
...Ποτέ μου δεν λησμονώ τον Πόντο του οποίου είμαι γέννημα και θρέμμα, και όπως έλεγα κάποτε και από το Βήμα της Βουλής: θα πεθάνω νοσταλγός, θα πεθάνω πρόσφυγας, θα πεθάνω Πόντιος!

Κάποτε στην αρχαιότητα, ρώτησαν κάποιον εάν η πατρίδα είναι το μέρος εκείνο, όπου κανείς καλοζεί. Και αυτός απάντησε:
...Μην πιστεύεις σε κείνο που λέει ότι λησμόνησε την γενέτειρά του. Τα χείλη του το λένε μόνο, η ψυχή του πάντοτε παραμένει πιστή στον τόπο όπου γεννήθηκε!

Έτσι και εγώ. Και με μένα όλοι οι Πόντιοι! Περιδιάβηκα πολλές χώρες αλλά ο νους μου είναι πάντοτε στη πατρίδα μου που αποτελεί το αγκυροβόλι μου!

Πέρυσι πήγα για έντεκα μέρες, μετά 40 χρόνια και θα μου μείνει αλησμόνητο το ταξίδι αυτό. Ας αξιωνόμουνα μία ακόμη φορά να πάω στα μέρη εκείνα! Στα μέρη που αποτελούν την Ιερουσαλήμ των παιδικών μου χρόνων!

Τα μέρη εκείνα όπου τελείωσα το Γυμνάσιο της Τραπεζούντας, το παλαίφατο Ελληνικό Φροντιστήριο. Πέθαναν συμμαθητές μου. όλοι οι καθηγητές μου. Πέθανε ο σοφός Γυμνασιάρχης Ματθαίος Παρανίκας. Πέθανε ο Αθηναγόρας, Μητροπολίτης κατόπιν, ο πρώτος που συστηματοποίησε τα κηρύγματα στην Τραπεζούντα. Πέθανε ο Ιωάννης Παρχαρίδης, ο λαμπρός καθηγητής. Ο καθηγητής των ρωσσικών Κ. Σαουλίδης.

Όλοι ήταν χρηστοί και χρήσιμοι.

Αλλά είμαστε περήφανοι σαν πρόσφυγες και για ένα άλλο λόγο.

Μεταφέραμε από την Μονή Σουμελά την Εικόνα της Παναγίας στα βουνά του Βερμίου και πολύς οφείλεται έπαινος στον παιδικό μου φίλο Φίλωνα Κτενίδη, διότι αν δεν ήταν εκείνος και ο ενθουσιασμός του ούτε η Παναγία Σουμελά θα έφευγε από το Βυζαντινό Μουσείο, ούτε το Βέρμιο θα γινόταν το Νέο Όρος Μελά, ούτε θα ζωογονιόταν το αίσθημα όλης της Ελλάδας και ιδίως της Βόρειας Ελλάδας.

Ξέρετε ο Φαλμεράγιερ την πρώτη κατοικία της Παναγίας στο Πόντο την παρομοιάζει με τις Άλπεις, με την Ελβετία την παραβάλλει ο Χάμιλτον και ένας άλλος Γάλλος την ονομάζει: Παράδεισο!

Πράγματι: όσοι επισκεφθήκαμε εκείνα τα άγια χώματα στα δύο οδοιπορικά της Ενώσεως στον Ιστορικό Πόντο ζήσαμε για λίγο στον παράδεισο της δικής μας ψυχής και των δικών μας ανθρώπων που έφυγαν...

Σ΄ αυτόν τον παράδεισο μεταφέρει νοερά το Ημερολόγιο της Ενώσεως για την καινούργια χρονιά του 2010 με φωτογραφίες από τον σημερινό Πόντο.

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΝΟΜΟΥ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ
ΗΛΙΑΔΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ