ΕΛΘ: 100 χρόνια από την ίδρυση εμβληματικών αθλητικών συλλόγων που σχετίζονται με τον Προσφυγικό Ελληνισμό

ΕΛΘ:  100 χρόνια από την ίδρυση εμβληματικών αθλητικών συλλόγων που σχετίζονται με τον Προσφυγικό Ελληνισμό

Η Εύξεινος Λέσχη Θεσσαλονίκης διοργανώνει και προσκαλεί τα μέλη και τους φίλους του συλλόγου στην εκδήλωση που είναι αφιερωμένη στη συμπλήρωση 100 χρόνων από την ίδρυση εμβληματικών αθλητικών συλλόγων που σχετίζονται με τον προσφυγικό ελληνισμό.

Ομιλητές:

- Γιώργος Λυσαρίδης, πρ. Πρόεδρος Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης

«Προσφυγικός αθλητισμός»

- Ανέστης Στεφανίδης, πολιτικός επιστήμων

«Ο ΠΑΟΚ των προσφύγων»

- Μαρία Καζαντζίδου, ιστορικός (Ιστορικό Αρχείο Προσφυγικού Ελληνισμού)

«100 χρόνια “Απόλλων Καλαμαριάς”. Προσφυγική εγκατάσταση, συλλογική συγκρότηση και κοινωνική καταξίωση»

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2026, στις 7 μ.μ. στην αίθουσα εκδηλώσεων της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης (Λεωφ. Νίκης 13, 2 ος όροφος)

Συντονίζει ο αντιπρόεδρος της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης, κ. Κυριάκος Χατζηκυριακίδης, Επίκουρος Καθηγητής Α.Π.Θ.

Ποντιακή παραδοσιακή μουσική: Άσε με να κάνω λάθος!

Ποντιακή παραδοσιακή μουσική: Άσε με να κάνω λάθος!

Γράφει ο Θανάσης Στυλίδης

Δικηγόρος - Λυράρης

Άσε με να κάνω λάθος!

Έχει χρόνια που εμφανίστηκε αυτό το είδος μουσικών. Έχει καιρό που υπήρξε αυτό το είδος ανθρώπων. Από καταβολής κόσμου, θα έλεγα.

Δεν θα φιλοσοφήσω, γιατί δεν μπορώ. Θα προσπαθήσω όμως, για μια ακόμη φορά, κουραστικά και μονότονα ίσως, να σκιαγραφήσω μερικές σκέψεις για έναν χώρο που από «μικροθέας», από τα μικράτα μου δηλαδή, με βασανίζει, με πληγώνει, αλλά και με τρέφει ψυχικά. Την ποντιακή μουσική, την ποντιακή «παράδοση» και τους μουσικούς της.

Πολλοί μου λένε «τέρεν τη δουλεία σ’». Τι κόλλημα είναι αυτό; Τι να κάνω, ρε παιδιά; Αρρωστάκι είμαι...

Ακολουθώντας, λοιπόν, αυτό το πολυδιάστατο πάθος μου, σήμερα θα καταπιαστώ με ένα θέμα που δεν έχω θίξει μέχρι τώρα, τουλάχιστον όχι με τον τρόπο που το σκέφτομαι. Είναι κάτι που με απασχολεί συχνά και θέλω να το μοιραστώ μαζί σας, ιδιαίτερα με τους νέους λυράρηδες, από τους οποίους πολλοί με συμπαθούν και άλλοι, όπως μαθαίνω, όχι. Οι περισσότεροι, φυσικά, δεν με ξέρουν καν.

Να, λοιπόν, η σκέψη μου.

Χαιρόμαστε για τα νέα παιδιά που ασχολούνται με την παραδοσιακή μουσική. Εγώ κυρίως χαίρομαι με τα νέα παιδιά που ασχολούνται με την αληθινή ποντιακή μουσική. Το έχουμε χιλιοπεί, το ότι κρατάει κάποιος μια λύρα δεν σημαίνει αυτομάτως ότι παίζει ποντιακή μουσική.

Βλέπω, λοιπόν, αυτά τα καταπληκτικά παιδιά, τα παιδιά των ωδείων, των δασκάλων, των ατελείωτων ωρών μελέτης, να αναλώνονται σε έναν εξαντλητικό αγώνα αντιγραφών. Έχουν χωριστεί σε σχολές και διαγκωνίζονται για το ποιος θα αντιγράψει καλύτερα τον Γώγο Πετρίδη, τον Κωστάκη, τον Αϊβάζ, τον Μήτια.

Τους θαυμάζω αυτούς τους νεαρούς. Τους θαυμάζω γιατί αγωνίζονται υπηρετώντας ένα είδος που μάλλον δεν θα τους εξασφαλίσει ποτέ πρόσβαση στα μεγάλα ακροατήρια, τα οποία, δυστυχώς, περί άλλων τυρβάζουν. Κι όμως, παρά το διαφαινόμενο αδιέξοδο, αυτοί επιμένουν. Επιμένουν στον μοναχικό δρόμο του δωματίου, της μελέτης, της μικρής παρέας, του "μουχαπετιού", που εσφαλμένα πολλοί επιμένουν να το λένε "παρακάθ".

Και είναι σωστό αυτό. Γιατί, όταν υπάρχει έλλειψη βιωματικής εμπειρίας, όταν δεν υπάρχει πια εκείνη η ζωντανή παραδοσιακή ζωή από την οποία θα αντλήσεις χρώματα, ακούσματα, συναισθήματα και συμπεριφορές για να τα μεταφέρεις στη μουσική σου, το πρώτο στάδιο της πορείας προς το ποθούμενο είναι αναγκαστικά η αντιγραφή των παλιών μαστόρων της μουσικής μας τέχνης.

Από κάπου πρέπει να ξεκινήσεις. Και τι καλύτερο από το να μαθητεύσεις δίπλα στους μεγάλους, έστω και μέσα από τις ηχογραφήσεις που μας άφησαν; Να ακούσεις, να μελετήσεις, να προσπαθήσεις να καταλάβεις όχι μόνο τι έπαιζαν, αλλά και πώς και γιατί το έπαιζαν.

Μόνο που εδώ αρχίζουν οι προβληματισμοί μου.

Γιατί η αντιγραφή, όσο αναγκαία κι αν είναι στην αρχή, δεν μπορεί να αποτελεί αυτοσκοπό. Είναι το μέσο, όχι ο προορισμός. Είναι το πρώτο σκαλοπάτι και όχι το τελευταίο.

Πέραν αυτού, μετά λύπης μου διαπιστώνω ότι αυτή η μοναχική πορεία αφήνει και κάποιες «παραξενιές».

Αυτά τα παιδιά έχουν απορροφηθεί τόσο πολύ στην προσπάθειά τους να μη τους ξεφύγει ούτε μία κεραία, ούτε μία δοξαριά της εκάστοτε κλασικής εκτέλεσης, ώστε φοβάμαι πως, επικεντρωμένα στο δέντρο, όσο μεγάλο κι αν είναι αυτό, χάνουν το δάσος.

Και το δάσος είναι η ίδια η μουσική.

Χάνουν, δηλαδή, την προσωπική τους έκφραση και, μαζί μ' αυτήν, κάτι από την ουσία της μουσικής. Γιατί, κακά τα ψέματα, ο άλλος τρόπος είναι που κάνει τη διαφορά. Εκείνος ο ανεπαίσθητα διαφορετικός τρόπος, που δεν διδάσκεται εύκολα, δεν αποτυπώνεται σε παρτιτούρες και δεν αντιγράφεται με μαθηματική ακρίβεια.

Γιατί να ακούω εκτελέσεις που εκ των προτέρων γνωρίζω την επόμενη "τοξαριά" ; Πόσες φορές σκέφτηκα " κανείται .....λίγη αληθινή μουσική ρε παιδιά"!

Γιατί το διαφορετικό, κατά τη γνώμη μου, γεννιέται πολλές φορές σε μια στιγμή που όλα πηγαίνουν αλλιώς από τα συνηθισμένα, τα απόλυτα, τα στυλιζαρισμένα. Το υποτιθέμενο "λάθος" είναι αυτό που μπορεί να γεννήσει το καινούργιο. Μια απρόσμενη "στραβή" δοξαριά, μια διαφορετική μουσική φράση, μια μικρή απόκλιση από το καθιερωμένο, που ξαφνιάζει ευχάριστα τ' αφτιά και συγκινεί.

Άλλωστε, αναρωτιέμαι, οι μεγάλοι μάστορες που σήμερα αντιγράφουμε με τόση ευλάβεια γεννήθηκαν μεγάλοι; Αντέγραφαν κι αυτοί κάποιον άλλον μέχρι την τελευταία δοξαριά ή μήπως κάποια στιγμή τόλμησαν να παίξουν με τον δικό τους τρόπο; Μήπως αυτό ακριβώς που σήμερα θεωρούμε κλασικό υπήρξε κάποτε μια προσωπική απόκλιση από το συνηθισμένο;

Δεν πειράζει, λοιπόν, να ξεφεύγουμε από την πεπατημένη της αντιγραφής μιας εκτέλεσης, όσο αξεπέραστη κι αν θεωρείται αυτή. Δεν είναι ιεροσυλία να βάλεις κάτι από τον εαυτό σου. Αρκεί, βέβαια, να γνωρίζεις τι υπηρετείς, να έχεις κατανοήσει το ύφος και την αισθητική της μουσικής σου και να μη βαφτίζεις κάθε αυθαιρεσία προσωπική δημιουργία.

Γιατί άλλο πράγμα είναι η ελευθερία που γεννιέται από τη γνώση και άλλο η αυθαιρεσία που γεννιέται από την άγνοια.

Περαιτέρω, αυτή η μουσική στάση θεωρώ ότι έχει και άλλες παρενέργειες. Θα τις έλεγα ακόμη και ψυχοσωματικές, αν και δεν είμαι ειδικός να τις χαρακτηρίσω. Με λύπη μου διαπιστώνω ότι σε αρκετούς από τους νέους εκτελεστές καλλιεργείται ένας μουσικός εγωισμός που ξεπερνά κατά πολύ τον καλώς εννοούμενο.

Και εδώ τα πράγματα γίνονται, κατά τη γνώμη μου, σοβαρότερα.

Πόσες φορές δεν είδαμε σε μουχαπέτια κάποια νεαρά παιδιά να παίρνουν τη λύρα και να μην την αφήνουν με τίποτα; Πόσες φορές δεν είδαμε, όταν η λύρα φεύγει από τα χέρια τους και περνάει σε κάποιον άλλον, αυτοί να ξύνονται, να αδιαφορούν, να ασχολούνται με το κινητό τους ή ακόμη χειρότερα, να κοιτούν αφ' υψηλού τον επόμενο λυράρη;

Κάποιοι μάλιστα μοιάζουν να περιμένουν πότε θα τελειώσει ο άλλος για να ξαναπάρουν τη λύρα στα χέρια τους. Δεν ακούν για να απολαύσουν. Ακούν για να κρίνουν, να συγκρίνουν, να εντοπίσουν το λάθος. Κι αν ο άλλος δεν ανήκει στη δική τους "σχολή", ακόμη χειρότερα.

Η διασκέδαση γι' αυτούς αρχίζει και τελειώνει μόνο όσο παίζουν οι ίδιοι.

Όταν παίζουν, απαιτούν την προσοχή όλων. Όταν όμως παίζει κάποιος άλλος, η προσοχή αυτή εξαφανίζεται. Λες και η παρέα είναι ένα άτυπο διαγωνιστικό ακροατήριο, όπου ο καθένας περιμένει τη σειρά του για να επιδείξει την τεχνική του κατάρτιση.

Και αναρωτιέμαι, αυτό είναι το μουχαπέτι; Αυτό μας παρέδωσαν οι παλιοί; Αυτή είναι η κοινωνική λειτουργία της ποντιακής μουσικής; Μια τέτοια συμπεριφορά είναι παντελώς ξένη προς την ποντιακή παράδοση, όπου η παρέα είναι πρωτίστως μια συμμετοχική διαδικασία.

«Μουχαπέτ» σημαίνει κυριολεκτικά συζήτηση, κουβέντα, επικοινωνία. Και, κατ' επέκταση, από κοινού αναζήτηση. Δεν είναι μια σκηνή με πρωταγωνιστή τον λυράρη και θεατές τους υπόλοιπους. Είναι μια συνάντηση ανθρώπων που μοιράζονται συναισθήματα, μνήμες, τραγούδια, χαρές και καημούς.

Στο πραγματικό μουχαπέτι ο λυράρης δεν παίζει για να τον θαυμάσουν. Παίζει για να επικοινωνήσει. Δεν επιβάλλεται στην παρέα, γίνεται μέρος της. Ακούει τον τραγουδιστή, παρακολουθεί τον χορευτή, αισθάνεται τον διπλανό του. Ξέρει πότε να παίξει, αλλά ξέρει και πότε να σωπάσει. Και, κυρίως, ξέρει να χαίρεται όταν παίζει κάποιος άλλος. Γιατί και η ακρόαση είναι συμμετοχή. Ίσως μάλιστα να είναι μια από τις δυσκολότερες μορφές της.

Δεν μπορείς να υπηρετείς μια μουσική που γεννήθηκε και αναπτύχθηκε μέσα στη συλλογικότητα και, την ίδια στιγμή, να συμπεριφέρεσαι σαν να είσαι το μοναδικό πρόσωπο που έχει σημασία μέσα στην παρέα. Δεν μπορείς να επικαλείσαι διαρκώς τους παλιούς μαστόρους και να αγνοείς το ανθρώπινο περιβάλλον μέσα στο οποίο εκείνοι έζησαν και δημιούργησαν.

Γιατί η παράδοση δεν είναι μόνο οι νότες, οι δοξαριές, τα γυρίσματα και οι σκοποί. Είναι και ο τρόπος που στέκεσαι απέναντι στον άλλον. Είναι το ήθος της παρέας, η γενναιοδωρία, ο σεβασμός, η χαρά να μοιράζεσαι αυτό που ξέρεις και αυτό που αισθάνεσαι. Και φοβάμαι πως, αν χάσουμε αυτό το στοιχείο, όση τεχνική τελειότητα κι αν αποκτήσουμε, κάτι πολύ ουσιαστικό θα έχει χαθεί από τη μουσική μας.

Ας μη θεωρηθούν όλα αυτά ως μια γενική καταδίκη των νέων λυράρηδων. Κάθε άλλο. Υπάρχουν εξαιρετικά παιδιά, με σπάνιο ταλέντο, γνώση, σεμνότητα και πραγματική αγάπη για τη μουσική μας. Και είναι πολλά. Σ' αυτά άλλωστε στηρίζω την ελπίδα μου.

Ούτε ισχυρίζομαι ότι οι παλιοί ήταν όλοι άγιοι και απαλλαγμένοι από εγωισμούς, αντιζηλίες και ανθρώπινες αδυναμίες. Κάθε άλλο. Απλώς πιστεύω ότι η μουσική μας, ως κοινωνική και πολιτισμική έκφραση, κουβαλάει μια φιλοσοφία που δεν πρέπει να χαθεί μέσα στην αγωνία της τεχνικής τελειότητας και της προσωπικής αναγνώρισης.

Ας μάθουμε, λοιπόν, από τους μεγάλους. Ας τους μελετήσουμε όσο μπορούμε περισσότερο. Ας αντιγράψουμε τις δοξαριές τους, ας αναζητήσουμε τα μυστικά τους. Αλλά κάποια στιγμή ας προσπαθήσουμε να ακούσουμε και τον δικό μας εαυτό.

Και, πάνω απ' όλα, ας μάθουμε να ακούμε και τον διπλανό μας.

Γιατί το ζητούμενο δεν είναι μόνο πως θα παίξεις καλά λύρα. Είναι να μπορέσεις, μέσα από τη λύρα, να επικοινωνήσεις με τον άλλον. Να τον συγκινήσεις, να τον κάνεις να τραγουδήσει, να θυμηθεί, να χαρεί, να πονέσει. Να αισθανθεί ότι αυτό που παίζεις δεν είναι μια επίδειξη δεξιοτεχνίας, αλλά κάτι που τον αφορά προσωπικά.

Τελικά το ζητούμενο είναι να γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος

Αυτό είναι παρέα. Αυτό είναι μουχαπέτι. Αυτός, για μένα είναι ο Πόντιος λυράρης.

Γιατί το "αρχή τοξάρι πίσω" μπορεί να είναι και "αρχή τοξάρι μπροστά".

Αρκεί το τοξάρι να στοχεύει στην καρδιά του συνδιασκεδαστή μας και όχι στην προσωπική μας ματαιοδοξία.

Εκδήλωση - αφιέρωμα στους Πόντιους που πολέμησαν και έδωσαν τη ζωή τους στο Έπος του ’40

Εκδήλωση - αφιέρωμα στους Πόντιους που πολέμησαν και έδωσαν τη ζωή τους στο Έπος του ’40

Ο Ποντιακός Σύλλογος Πτολεμαΐδας διοργανώνει και προσκαλεί τα μέλη και τους φίλους του συλλόγου στην εκδήλωση τιμής για τους Πόντιους πρόσφυγες που πολέμησαν και έδωσαν τη ζωή τους στο Έπος του ’40, την Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2026 και ώρα 20:30 στο αμφιθέατρο του συλλόγου.

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης θα γίνει εκτενής αναφορά στην συνεισφορά των Ποντίων στρατιωτών του νομού Κοζάνης.

Ομιλητής: Βασίλειος Κωνσταντινίδης

Το Μνημείο της Γενοκτονίας και η πρόταση για την δημιουργία Ποντιακού πολιτισμικού τοπόσημου στην Πτολεμαΐδα

Το Μνημείο της Γενοκτονίας και η πρόταση για την δημιουργία Ποντιακού πολιτισμικού τοπόσημου στην Πτολεμαΐδα

Γράφει ο Αντώνης Μαυρίδης Δημοσιογράφος - Πολιτισμολόγος

Το Μνημείο της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου στην πρωτοπόρα πανελλαδικά Πτολεμαϊδα για την αναγνώριση της Γενοκτονίας, ήταν ένα οφειλόμενο χρέος, έστω και με καθυστέρηση δεκαετιών.

Το μνημείο τοποθετήθηκε στα τέλη του 2024 και με τα αποκαλυπτήρια του στις 11 Οκτωβρίου του 2026, μέσα στο Πάρκο Ποντιακού Ελληνισμού- απέναντι από τον Ιερό Ναό της Αγίας Σκέπης στην Πτολεμαϊδα- κλείνει ένα κεφάλαιο.

Ένα τέτοιο μνημείο όμως , δεν μπορεί σε καμία περίπτωση, να μείνει απλά ως ένα ακόμη μνημείο, ενός σπουδαίου εικαστικού καλλιτέχνη, του Θόδωρου Ζυρπιάδη.

Όπως είχα πει και προτείνει δημόσια τα προηγούμενα χρόνια, ως Πρόεδρος του Ποντιακού Συλλόγου Πτολεμαϊδας, στον τόπο μας μπορεί και πρέπει να δημιουργηθεί ένα ευρύτερο ποντιακό πολιτισμικό τοπόσημο περιοχής, το οποίο μάλιστα θα έχει τη δυνατότητα ένταξης σε χρηματοδοτικά προγράμματα, με την ανάλογη μελέτη και ετοιμότητα.

Πρόκειται για έναν ολοκληρωμένο πολιτισμικό θύλακα με ποντιακή ταυτότητα , πέριξ του εξαιρετικού κτηρίου του Ποντιακού Συλλόγου, στην 25ης Μαρτίου και Γουμεράς.

Η οριοθέτηση του ευρύτερου αυτού ποντιακού τοπόσημου, περιλαμβάνει μεταξύ άλλων, το κτήριο του Συλλόγου και το μνημείο στο πάρκο, την Εκκλησία της Αγίας Σκέπη, το πάρκο Μελανοφρύδη με την ιδιαίτερη συμβολική και ιστορική του σημασία, αλλά και τους νέους δρόμους που ονοματοδοτούνται με ονόματα- σύμβολα για τον Πόντο, όπως ο δρόμος της 19ης Μαϊου.

Με επίκεντρο του τοπόσημου στην Πτολεμαϊδα, τον χώρο μεταξύ 25ης Μαρτίου, Καραζάνου, Αδύσσης και Γουμεράς, τα κτήρια -τα πάρκα-τα μνημεία -οι δρόμοι αλλά και η Εκκλησία, θα αποτελούν μία ενιαία ενότητα, ώστε μέσα από την πρόταση μου να μπορούν να δικτυωθούν και να αναδείξουν την ποντιακή ταυτότητα μίας ευρύτερης συνοικίας.

Η δημιουργία ενός Ποντιακού πολιτισμικού τοπόσημου στην Πτολεμαΐδα, θα λειτουργήσει ως ένας επισκέψιμος πυκνωτής ιστορικής μνήμης και προϋποθέτει την δημιουργία έργων υποδομής, σε όλα τα σημεία του ευρύτερου χώρου.

Στο πλαίσιο αυτό, μπορούν να διαμορφωθούν, μεταξύ άλλων:

- «Θεματικοί περίπατοι σύνδεσης» με τα μνημεία, πάρκα και δρόμους του οριοθετημένου ποντιακού τοπόσημου.

- Αναπλάσεις, αρχιτεκτονική αναβάθμιση και κατάλληλη σήμανση στον άξονα όλων των σημείων του χώρου.

- Hχητικοί ξεναγοί για τους επισκέπτες που περπατούν σε όλα τα σημεία- χώρους της περιοχής που έχει οριοθετηθεί.

- Kέντρο τεκμηρίωσης της ιστορίας των Ποντίων και της τοπικής ιστορίας, με νέους επιστήμονες.

- Γαστρονομικά σημεία και χώροι εργαστηρίων παραδοσιακών ποντιακών γεύσεων.

- Ψηφιακή φωταποθήκη για να μπορεί ο καθένας να φέρνει παλιές φωτογραφίες και αντικείμενα ώστε να ψηφιοποιούνται και

- Διαδραστικό χάρτη υποδοχής , με οθόνη αφής σε όλη την έκταση του.

Η δημιουργία ενός τέτοιου πρωτοποριακού ποντιακού τοπόσημου περιοχής στην Πτολεμαϊδα και η σύνδεση του επίσης με την εκπαίδευση, θα δέσει αρμονικά το παρελθόν και το παρόν, με το μέλλον των νέων γενεών στον τόπο μας.

Παναγία Σουμελά: Η Τραπεζούντα ζητά επιστροφή κειμηλίων - Μεταφέρθηκαν το 1925

Παναγία Σουμελά: Η Τραπεζούντα ζητά επιστροφή κειμηλίων - Μεταφέρθηκαν το 1925

Έναν αιώνα μετά τη μεταφορά ιστορικών κειμηλίων από την Παναγία Σουμελά στην Άγκυρα, το ζήτημα της επιστροφής τους στην Τραπεζούντα επανέρχεται στο προσκήνιο, αυτή τη φορά με πρωτοβουλία Τούρκου δημοτικού συμβούλου.

Το αίτημα διατυπώθηκε σε συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Τραπεζούντας, με πρόταση τα κειμήλια να εκτεθούν σε νέο μουσείο της περιοχής.

Η μεταφορά στην Άγκυρα το 1925

Τα κειμήλια φέρονται να εντοπίστηκαν το 1925 στη Μονή Παναγίας Σουμελά, ιστορικό θρησκευτικό κέντρο του ποντιακού ελληνισμού, και στη συνέχεια να μεταφέρθηκαν στην Άγκυρα για συντήρηση.

Η μεταφορά τους έγινε κατόπιν εντολής του Σουκρού Σαράτσογλου, μετέπειτα πρωθυπουργού της Τουρκίας.

Αίτημα για επιστροφή και έκθεση στην Τραπεζούντα

Το ζήτημα έθεσε ο δημοτικός σύμβουλος του Νέου Κόμματος, Τουρχάν Εγιούμπογλου, ζητώντας την επιστροφή των κειμηλίων στην περιοχή από την οποία προέρχονται.

Η πρότασή του προβλέπει την παρουσίασή τους σε νέο μουσείο της Τραπεζούντας, επαναφέροντας στο δημόσιο διάλογο την τύχη αντικειμένων που συνδέονται με την ιστορική και θρησκευτική κληρονομιά της Παναγίας Σουμελά.

Μεταξύ των κειμηλίων φέρεται να είναι ένα επιχρυσωμένο στέμμα, ασημένια εκκλησιαστικά σκεύη και πολλά χειρόγραφα.

Η Άγκυρα δεν εμφανίζεται πρόθυμη

Ο δήμαρχος Τραπεζούντας, Αχμέτ Μετίν Γκεντς, αποκάλυψε ότι είχε ήδη γίνει ανεπίσημη προσέγγιση προς την Άγκυρα, χωρίς θετική ανταπόκριση.

«Έχετε θέσει και παλαιότερα το θέμα ως πρόταση. Κάναμε μια προφορική παρέμβαση. Δεν είναι διατεθειμένοι να παραδώσουν αυτά τα κειμήλια. Ας κάνουμε, όμως, μια πιο δυναμική παρέμβαση προς την Άγκυρα για το ζήτημα αυτό», δήλωσε.

Ο ίδιος γνωστοποίησε επίσης ότι έχουν ξεκινήσει ενέργειες για την επιστροφή 1.400 χειρογράφων από τη Ρωσία, τα οποία μεταφέρθηκαν εκεί μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Πηγή: Sigma Live

Εθελοντική αιμοδοσία από την Ένωση Ποντίων Πιερίας

Εθελοντική αιμοδοσία από την Ένωση Ποντίων Πιερίας

Η Ένωση Ποντίων Πιερίας διοργανώνει την 57η εθελοντική αιμοδοσία την Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2026, με στόχο την ενίσχυση της προσφοράς αίματος και τη στήριξη των συνανθρώπων μας που έχουν ανάγκη.

Η αιμοδοσία θα πραγματοποιηθεί από τις 09:00 έως τις 13:00, στο Πνευματικό – Πολιτιστικό Κέντρο της Ένωσης, στην οδό Μητροπολίτου Τραπεζούντος Χρυσάνθου 13, στην Κατερίνη.

Με σύνθημα «Με το αίμα μου δίνω αυτό που είμαι και όχι αυτό που έχω», η Ένωση Ποντίων Πιερίας καλεί τους πολίτες να συμμετάσχουν στην πρωτοβουλία, αφιερώνοντας λίγα λεπτά από τον χρόνο τους για να προσφέρουν ένα πολύτιμο δώρο ζωής.

Οι «Αργοναύτες» παρουσίασαν το Ποντιακό θέατρο στην Ακρινή Κοζάνης

Οι «Αργοναύτες» παρουσίασαν το Ποντιακό θέατρο στην Ακρινή Κοζάνης

Η θεατρική ομάδα της Ένωσης Ποντίων Ν. Κιλκίς παρουσίασε το έργο «Χωρίς εσέν κι’ γίνουμαι, χωρίς εσέν κ’ ευτάγω» του Δημήτρη Νικοπολιτίδη, σε σκηνοθεσία Παναγιώτη Δαμιανίδη.

Το Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2026, η θεατρική ομάδα της Ένωσης Ποντίων Ν. Κιλκίς «Οι Αργοναύτες» βρέθηκε στην Ακρινή Κοζάνης, όπου παρουσίασε στον Πολυχώρο Ακρινής τη θεατρική παράσταση «Χωρίς εσέν κι’ γίνουμαι, χωρίς εσέν κ’ ευτάγω» του Δημήτρη Νικοπολιτίδη, έπειτα από πρόσκληση του Συλλόγου Ακρινής.

Η παράσταση πραγματοποιήθηκε σε ένα ιδιαίτερα ζεστό και φιλόξενο κλίμα, με το κοινό να ανταποκρίνεται με ενθουσιασμό και γέλιο στις κωμικές στιγμές του έργου. Η θερμή υποδοχή κορυφώθηκε στο τέλος με ένα παρατεταμένο και εγκάρδιο χειροκρότημα προς τους συντελεστές, επιβεβαιώνοντας την όμορφη επικοινωνία που αναπτύχθηκε ανάμεσα στη θεατρική ομάδα και τους θεατές.

Τη σκηνοθεσία της παράστασης ανέλαβε ο Παναγιώτης Δαμιανίδης, ενώ επί σκηνής εμφανίστηκαν, κατά σειρά εμφάνισης, οι: Παναγιώτης Δαμιανίδης, Γιάννης Ζουγγουρίδης, Αθανάσιος Λαβασάς, Αντωνία Ζαϊκού, Σοφία Παναγιωτίδου, Μιχάλης Σουλαμίδης, Αιμίλιος Σαββίδης, Μεταμόρφη Καλεντερίδου, Αθηνά Τσαλουχίδου, Μαίρη Αντωνιάδου, Κώστας Μαστορίδης, Κώστας Παυλίδης, Δέσποινα Κουσίδου, Ρένα Μιχαηλίδου και Παρθένα Απατσίδου.

Η παρουσία των «Αργοναυτών» στην Ακρινή αποτέλεσε ακόμη μία όμορφη ευκαιρία ανάδειξης του ποντιακού θεάτρου και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Τέτοιες συναντήσεις αποδεικνύουν τη δύναμη του πολιτισμού να φέρνει τους ανθρώπους κοντά, μέσα από τη γλώσσα, το γέλιο και την κοινή αγάπη για την παράδοση.

Η Ένωση Ποντίων Ν. Κιλκίς «Οι Αργοναύτες» ευχαριστεί θερμά τον Σύλλογο Ακρινής για την πρόσκληση και τη φιλοξενία, καθώς και όλους τους συντελεστές που συνέβαλαν στην πραγματοποίηση της παράστασης.

"Ανθεί και φέρει": Η τέχνη που ενώνει τον Πόντο με την Κρήτη

"Ανθεί και φέρει": Η τέχνη που ενώνει τον Πόντο με την Κρήτη

Η Ιερά Μητρόπολη Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου, παράλληλα με το κορυφαίο εκκλησιαστικό γεγονός της έλευσης της Ιερής Εικόνας της Παναγίας Σουμελά για πρώτη φορά στο Ρέθυμνο, σας προσκαλεί στην ατομική έκθεση ζωγραφικής της Σοφίας Αμπερίδου, με τίτλο «Ανθεί και φέρει».

Η έκθεση πραγματοποιείται στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «160 Χρόνια Αρκαδικής Εθελοθυσίας», υπό την αιγίδα του Δήμου Ρεθύμνης και της Περιφέρειας Κρήτης. Με την ευγενική υποστήριξη του Συλλόγου Ποντίων και Φίλων Π.Ε. Ρεθύμνης «Αροθυμία».

Στη νέα της έκθεση, η ζωγράφος και ιστορικός Ελληνικού Πολιτισμού Σοφία Αμπερίδου μετατρέπει τον καμβά σε ένα φωτεινό περιβόλι, όπου η ιστορική μνήμη αναγεννάται. Ιδιαίτερα γνωστή για το έργο της γύρω από την προσφυγιά και τον ελληνισμό του Πόντου και της Ιωνίας, η καλλιτέχνιδα γεφυρώνει αυτή τη φορά τον Εύξεινο Πόντο με την Κρήτη. Με πινελιές γεμάτες ένταση, κίνηση και φως -σαν τα «ψιμύθια» της αγιογραφίας που δίνουν πνοή στο σκοτάδι- η ποντιακή λύρα σμίγει με την κρητική, και οι χορευτές συναντιούνται με περήφανα βήματα και ζάλα στο ίδιο ριζιμιό*.

Μέσα από έργα που ξεκινούν από τα νεανικά της χρόνια και φτάνουν έως σήμερα, η εικαστικός αποτυπώνει ιστορικά, ηρωικά και νοσταλγικά πρόσωπα που φέρνουν ολοζώντανο το παρελθόν στο παρόν. Οδηγός σε αυτό το ταξίδι γίνεται ο γνωστός ποντιακός θρήνος, υπενθυμίζοντας ότι τίποτα δεν χάθηκε, αφού η παράδοση και η μνήμη «ανθούν και φέρουν κι άλλο».

Κάθε πίνακας αποτελεί απόδειξη της πολιτισμικής μας συνέχειας. Τα σύμβολα του ποντιακού και του κρητικού πολιτισμού δεν είναι στοιχεία του χθες, αλλά ζωντανοί καρποί ενός δέντρου που ψηλώνει. Η Σοφία Αμπερίδου μάς καλεί να αντικρίσουμε τα έργα της ως «μικρά βιβλία» ιστορίας, θυμίζοντάς μας πως όσο δημιουργούμε και θυμόμαστε, οι ρίζες μας θα παραμένουν βαθιές και οι πατρίδες μας θα ανθίζουν αιώνια.

Η Ιερά Μητρόπολη Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου προσκαλεί το κοινό να επισκεφθεί την έκθεση, η οποία αναδεικνύει με μοναδικό τρόπο τους βαθείς ιστορικούς και πολιτιστικούς δεσμούς του Πόντου με την Κρήτη.

Εγκαίνια Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2026, ώρα 18.00

Διάρκεια έκθεσης: 23.10.2026 – 30.10.2023

Ώρες λειτουργίας: Πρωί 8:00 – 14:00 & Απόγευμα 18:00 – 21:00

Το ακοίμητο καντήλι του Πόντου παραμένει αναμμένο

Το ακοίμητο καντήλι του Πόντου παραμένει αναμμένο

Με συγκλονιστικές μαρτυρίες για την πίστη, την ανθρώπινη αντοχή και τη δύναμη της ιστορικής μνήμης έπεσε η αυλαία του Φεστιβάλ Ποντιακών Εκδηλώσεων «Από τον Πόντο στο Ωραιόκαστρο – Άμον τ’ ακοίμετον καντήλαν», που διοργάνωσε ο Δήμος Ωραιοκάστρου από τον Μάιο έως τον Οκτώβριο του 2026.

Η προβολή του ντοκιμαντέρ «Κρυπτοχριστιανοί» του δημοσιογράφου Νίκου Ασλανίδη, χθες το απόγευμα στον ιερό ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ωραιοκάστρου, αποτέλεσε το επίκεντρο μιας εκδήλωσης αφιερωμένης στην ιστορία, την πίστη και την πολιτιστική κληρονομιά του Ποντιακού Ελληνισμού.

Το Φεστιβάλ, που τελούσε υπό την αιγίδα του υπουργείου Πολιτισμού, ανέδειξε μέσα από τις δράσεις του τις ιστορικές ρίζες, τις παραδόσεις και την πολιτιστική ταυτότητα των Ποντίων που εγκαταστάθηκαν στον Δήμο Ωραιόκαστρο, τιμώντας τη μνήμη των προγόνων και μεταφέροντας την παρακαταθήκη τους στις νεότερες γενιές.

Η ιστορία των «Κλωστών» και η δύναμη της πίστης

Για το ντοκιμαντέρ «Κρυπτοχριστιανοί» μίλησε ο δημιουργός του, Νίκος Ασλανίδης, ο οποίος καταγράφει μια από τις λιγότερο γνωστές, αλλά συγκλονιστικές σελίδες της ιστορίας του Πόντου: την ιστορία των ανθρώπων που αναγκάστηκαν να κρύψουν τη χριστιανική τους πίστη, διατηρώντας την ζωντανή μέσα από τελετές σε κρυφούς χώρους και πρακτικές, από γενιά σε γενιά.

Οι λεγόμενοι «Κλωστοί», οι άνθρωποι που κράτησαν κρυφή τη θρησκευτική τους ταυτότητα σε συνθήκες διωγμών και καταπίεσης, αποτελούν ένα ισχυρό σύμβολο ανθρώπινης αντοχής και υπεράσπισης της ελευθερίας της συνείδησης. Η ιστορία τους, που συνδέεται άρρηκτα με την ιστορική διαδρομή του Πόντου και τις ανατροπές του ξεριζωμού, φωτίζει τη δύναμη της πίστης και της μνήμης ακόμη και στις πιο δύσκολες συνθήκες.

Η σύνδεση του Αγίου Αθανασίου Αρχιεπισκόπου Τραπεζούντας με το Ωραιόκαστρο

Η προβολή πραγματοποιήθηκε σε μια ημέρα με ιδιαίτερο συμβολισμό για την τοπική κοινωνία, καθώς το πρωί τελέστηκαν στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου οι λατρευτικές εκδηλώσεις για τον εορτασμό του Αγίου Αθανασίου του Δαιμονοκαταλύτου, Αρχιεπισκόπου Τραπεζούντος.

Για τον Άγιο και τη σύνδεσή του με το Ωραιόκαστρο, καθώς και για την επιλογή να φιλοξενηθεί η προβολή στον χώρο συναθροίσεων του ναού, μίλησε ο προϊστάμενος του ναού, π. Νικόλαος Μοναστηρίδης.

Η ιστορία του Αγίου συνδέεται με τον παπα-Ευστάθιο Γραμματικόπουλο, ο οποίος γεννήθηκε στην Τραπεζούντα το 1872 και, κατά τον ξεριζωμό, μετέφερε μαζί του στο Ωραιόκαστρο μια μικρή ασημένια λειψανοθήκη, που περιείχε τμήμα από το αρχιερατικό άμφιο του Αγίου Αθανασίου. Το κειμήλιο διασώθηκε χάρη στη φροντίδα της οικογένειάς του και παραδόθηκε αργότερα στον ιερό ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου, όπου φυλάσσεται μέχρι σήμερα.

Η διαδρομή αυτού του κειμηλίου αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο οι πρόσφυγες μετέφεραν στο νέο τόπο εγκατάστασής τους όχι μόνο τις μνήμες της πατρίδας, αλλά και τα ιερά τους σύμβολα, διατηρώντας ζωντανή τη σύνδεση του Ωραιοκάστρου με τον Πόντο.

Χαιρετισμό απηύθυνε η πρόεδρος της Ένωσης Ποντίων Ωραιοκάστρου και Φίλων (ΕΠΩΦ), Χρυσούλα Κουρουκερέζη, η οποία ευχαρίστησε τη διοίκηση του Δήμου Ωραιοκάστρου και τον δήμαρχο, Παντελή Τσακίρη, για τη διοργάνωση του Φεστιβάλ και την πρωτοβουλία του να αναδειχθούν η ιστορία και ο πολιτισμός των Ποντίων που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή. Παράλληλα, υπογράμμισε τη σημασία της συνεργασίας των φορέων και των ποντιακών συλλόγων για τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης και τη συνέχιση της πολιτιστικής παράδοσης.

Τον χαιρετισμό του δημάρχου Ωραιοκάστρου, Παντελή Τσακίρη, μετέφερε η αντιδήμαρχος Σύγχρονου Πολιτισμού, Χριστίνα Ζάπρα, εκφράζοντας και τις ευχαριστίες του προς τον ιερό ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου και τους ιερείς για τη φιλοξενία, τον Νίκο Ασλανίδη για το έργο του, την ΕΠΩΦ και τους ποντιακούς συλλόγους, το υπουργείο Πολιτισμού για την αιγίδα, καθώς και τους χορηγούς επικοινωνίας, την ΕΡΤ3, τον 95,8 FM και τον 102FM.

Ιδιαίτερη μνεία έγινε σε όλους όσοι εργάστηκαν από τον Μάιο έως τον Οκτώβριο για την υλοποίηση του Φεστιβάλ.

Στον χαιρετισμό του, ο δήμαρχος συνέδεσε τη μνήμη του Αγίου Αθανασίου με την ιστορία των Κρυπτοχριστιανών, αναδεικνύοντας δύο διαφορετικές, αλλά εξίσου δυνατές όψεις της διατήρησης της πίστης και της ταυτότητας: το κειμήλιο που διασώθηκε χάρη σε μια προσφυγική οικογένεια και την πίστη που άνθρωποι στον Πόντο κράτησαν κρυμμένη μέσα τους επί αιώνες. Όπως χαρακτηριστικά σημείωσε, το Φεστιβάλ ολοκληρώνεται, αλλά το ακοίμητο καντήλι της μνήμης παραμένει αναμμένο.

Από τον Μάιο έως τον Οκτώβριο, το Φεστιβάλ Ποντιακών Εκδηλώσεων «Από τον Πόντο στο Ωραιόκαστρο – Άμον τ’ ακοίμετον καντήλαν» έφερε την ιστορία και τον πολιτισμό του Πόντου στους δρόμους, στους δημόσιους χώρους και στους πολιτιστικούς πυρήνες της πόλης, αναδεικνύοντας τη βαθιά σχέση του Δήμου Ωραιοκάστρου με την προσφυγική του κληρονομιά.

Η τελική εκδήλωση έδωσε έναν ιδιαίτερο συμβολισμό στην ολοκλήρωση αυτής της διαδρομής: το φως που διασώθηκε μέσα από τον ξεριζωμό, την πίστη και τις δοκιμασίες παραμένει ζωντανό μέσα από τις ιστορίες των ανθρώπων και τη συλλογική μνήμη. Το Φεστιβάλ έριξε αυλαία. Το ακοίμητο καντήλι του Πόντου, όμως, συνεχίζει να φωτίζει την ιστορία, την ταυτότητα και τον πολιτισμό του Δήμου Ωραιοκάστρου.

Στα αποκαλυπτήρια του Μνημείου Γενοκτονίας των Ποντίων ο Μητροπολίτης Φλωρίνης

Στα αποκαλυπτήρια του Μνημείου Γενοκτονίας των Ποντίων ο Μητροπολίτης Φλωρίνης

Την Κυριακή Δ΄ Λουκά (του Σπορέως), 11 Οκτωβρίου 2026, κατά την οποία η Εκκλησία τιμά και τη μνήμη των Αγίων Πατέρων της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου, ο Μητροπολίτης Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας κ. Ειρηναίος χοροστάτησε στον Όρθρο και κατά τη Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Αγίου Στεφάνου και Οσίας Παρασκευής της Επιβατινής Πτολεμαΐδας, όπου εκκλησιάστηκε μεγάλος αριθμός πιστών.

Στο κήρυγμά του, ο Μητροπολίτης αναφέρθηκε στην παραβολή του Σπορέως, τονίζοντας ότι ο σπόρος είναι ο λόγος του Θεού και το χωράφι η ανθρώπινη καρδιά. Επισήμανε ότι όλοι ακούμε το ίδιο Ευαγγέλιο, όμως δεν το δεχόμαστε και δεν το εφαρμόζουμε με τον ίδιο τρόπο. Υπογράμμισε ότι η πίστη δεν περιορίζεται στην ακρόαση του λόγου του Θεού, αλλά χρειάζεται να εκφράζεται καθημερινά με έργα αγάπης, συγχώρησης και προσφοράς.

Στη συνέχεια, έκανε ιδιαίτερη αναφορά στους Αγίους Πατέρες της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου, οι οποίοι υπερασπίστηκαν την τιμή των ιερών εικόνων και διαφύλαξαν την ορθόδοξη πίστη. Τόνισε ότι, όπως οι Πατέρες αγωνίστηκαν για να διατηρήσουν ανόθευτη την πίστη, έτσι και οι σημερινοί χριστιανοί καλούνται να τη διατηρούν ζωντανή μέσα στην καθημερινότητά τους. Ολοκληρώνοντας, προέτρεψε τους πιστούς να καλλιεργούν την καρδιά τους με την προσευχή, τη μετάνοια και τη συμμετοχή στα Μυστήρια της Εκκλησίας, επισημαίνοντας ότι «δεν αρκεί να ακούμε τον Χριστό, χρειάζεται να Τον ζούμε».

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, ο Μητροπολίτης Φλωρίνης παρέστη στην εκδήλωση για τα αποκαλυπτήρια του Μνημείου Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, η οποία διοργανώθηκε με πρωτοβουλία του Ποντιακού Συλλόγου Πτολεμαΐδας, σε συνεργασία με τον Δήμο Εορδαίας.

Λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών, το επίσημο μέρος της εκδήλωσης πραγματοποιήθηκε στο αμφιθέατρο του Ποντιακού Συλλόγου Πτολεμαΐδας, αντί του αρχικά προγραμματισμένου υπαίθριου χώρου.

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης τελέστηκε Επιμνημόσυνη Δέηση για τα θύματα της Γενοκτονίας, ενώ χαιρετισμούς απηύθυναν ο Πρόεδρος του Ποντιακού Συλλόγου Πτολεμαΐδας κ. Ιωάννης Καρύδης και ο Δήμαρχος Εορδαίας κ. Παναγιώτης Πλακεντάς. Ακολούθησε παρουσίαση του μνημείου από τον δημιουργό του, εικαστικό κ. Θεόδωρο Ζυρπιάδη.

Αμέσως μετά την ολοκλήρωση της εκδήλωσης, όλοι οι παριστάμενοι μετέβησαν στον χώρο όπου έχει τοποθετηθεί το μνημείο, απέναντι από τον Ιερό Ναό Αγίας Σκέπης Πτολεμαΐδας, όπου πραγματοποιήθηκαν τα αποκαλυπτήριά του.

Το νέο μνημείο αποτελεί διαρκές σημείο ιστορικής μνήμης και τιμής προς τα θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Παράλληλα, υπενθυμίζει στις νεότερες γενιές τις δοκιμασίες και τους αγώνες του Ποντιακού Ελληνισμού, διατηρώντας ζωντανή την ιστορική του παρακαταθήκη και το χρέος της μνήμης.

Πηγή: Orthodox Times

Ποντιακές παραδόσεις στο Άλσος με τη «Μαύρη Θάλασσα»

Ποντιακές παραδόσεις στο Άλσος με τη «Μαύρη Θάλασσα»

Μουσικοχορευτικό σεργιάνι στον Πόντο πραγματοποίησε η Ένωση Ποντίων Νέας Σμύρνης-Αγίου Δημητρίου-Παλαιού Φαλήρου «Η Μαύρη Θάλασσα» στο υπαίθριο θέατρο του Άλσους της πόλης, στο πλαίσιο των Ιωνικών Γιορτών του Δήμου.

Η εκδήλωση, που έγινε το Σάββατο 3 Οκτωβρίου, ξεκίνησε με την παρουσίαση της προέδρου Ράνιας Χρυσοχοΐδου, η οποία αναφέρθηκε στις τοπικές ιδιαιτερότητες των ποντιακών χορών, των ρυθμών και των φορεσιών. Η ίδια μίλησε για τα ηχοχρώματα, τις αλληλοεπιδράσεις και τις διαφοροποιήσεις στην ποντιακή διάλεκτο.

Στη μουσική επιμέληση της εκδήλωσης συμμετείχαν εξαίρετοι μουσικοί: ο Γιάννης Φωτιάδης στη λύρα, ο Φώτης Κοζυράκης στη λύρα και στο τραγούδι, ο Χάρης Παπαδόπουλος στο γαβάλ, ο Παύλος Φωτιάδης στο λαούτο, ο Γιάννης Καζαντζίδης στη λύρα και ο Φίλιππος Πουρπουτίδης στο ντούλι. Τη χορωδία της Ένωσης διηύθυνε η μουσικολόγος Δέσποινα Κανάκη-Χρυσοχοΐδου.

Πηγή: NSTV

Η Ιερά Εικόνα της Παναγίας Σουμελά για πρώτη φορά στο Ρέθυμνο

Η Ιερά Εικόνα της Παναγίας Σουμελά για πρώτη φορά στο Ρέθυμνο

Με ιδιαίτερη χαρά και βαθιά συγκίνηση, η Ιερά Μητρόπολις Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου αναγγέλλει την έλευση, για πρώτη φορά στο Ρέθυμνο, της ιστορικής και σεβάσμιας Ιεράς Εικόνας της Παναγίας Σουμελά, από το ομώνυμο Ιερό Προσκύνημα του Βερμίου, από το Σάββατο 24 έως και την Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2026.

Η έλευση της Ιεράς Εικόνας αποτελεί ένα ξεχωριστό πνευματικό και εκκλησιαστικό γεγονός για τον τόπο μας, καθώς παρέχει στο ευσεβές πλήρωμα της τοπικής μας Εκκλησίας την ιδιαίτερη ευλογία να προσκυνήσει την περίπυστη Εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη μακραίωνη ορθόδοξη παράδοση, την πίστη και την ιστορική μνήμη του Ποντιακού Ελληνισμού.

Η επίσημη υποδοχή της Ιεράς Εικόνας θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2026, στις 5:30 μ.μ., στον Ιερό Ναό των Αγίων Τεσσάρων Μαρτύρων της πόλεως Ρεθύμνης.

Την Ιερά Εικόνα θα συνοδεύσουν στο Ρέθυμνο ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων και ο Πρόεδρος του Ιερού Ιδρύματος «Παναγία Σουμελά» κ. Γεώργιος Τανιμανίδης, μαζί με κληρικούς και λαϊκούς.

Κατά το διάστημα από το Σάββατο 24 έως και την Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2026, η Ιερά Εικόνα θα παραμένει προς προσκύνηση στον Ιερό Ναό των Αγίων Τεσσάρων Μαρτύρων της πόλεως Ρεθύμνης, με μοναδική εξαίρεση τη Δευτέρα 26 Οκτωβρίου, κατά την οποία θα μεταφερθεί προσωρινά στο Πέραμα και στα Ανώγεια και, μετά το πέρας της επισκέψεως, θα επιστρέψει στον ίδιο Ιερό Ναό, σύμφωνα με το ακόλουθο πρόγραμμα:

Στο Πέραμα

• Η Ιερά Εικόνα θα βρίσκεται στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου, από τις 8:00 π.μ. έως τις 4:00 μ.μ.

• Στις 8:00 π.μ. θα τελεσθεί Αρχιερατικό Συλλείτουργο.

Στα Ανώγεια

• Η Ιερά Εικόνα θα βρίσκεται στον Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, από τις 5:00 μ.μ. έως τις 9:00 μ.μ.

• Στις 5:00 μ.μ. θα τελεσθεί Εσπερινός.

Το αναλυτικό πρόγραμμα των Ιερών Ακολουθιών και των εκδηλώσεων που θα πραγματοποιηθούν κατά τις ημέρες της παραμονής της Ιεράς Εικόνας στην Ιερά Μητρόπολή μας θα ανακοινωθεί προσεχώς.

Παράλληλη έκθεση ζωγραφικής «Ανθεί και φέρει»

Παράλληλα με το κορυφαίο αυτό εκκλησιαστικό γεγονός και στο πλαίσιο των επετειακών εκδηλώσεων για τα «160 Χρόνια Αρκαδικής Εθελοθυσίας», η Ιερά Μητρόπολις Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου, με τη στήριξη της Περιφέρειας Κρήτης – Περιφερειακής Ενότητας Ρεθύμνης και του Δήμου Ρεθύμνης, διοργανώνει την ατομική έκθεση ζωγραφικής της Σοφίας Αμπερίδου, με τίτλο «Ανθεί και φέρει», στην αίθουσα εκδηλώσεων του Ιερού Ναού των Αγίων Τεσσάρων Μαρτύρων στο Ρέθυμνο.

Η Σοφία Αμπερίδου, ζωγράφος και ιστορικός Ελληνικού Πολιτισμού, γνωστή για το έργο της γύρω από την προσφυγιά και τον Ελληνισμό του Πόντου και της Ιωνίας, γεφυρώνει εικαστικά τον Εύξεινο Πόντο με την Κρήτη. Μέσα από έργα που εκτείνονται από τα νεανικά της χρόνια έως σήμερα, ιστορικά πρόσωπα, σύμβολα και βιώματα ζωντανεύουν, ενώ η ποντιακή λύρα συναντά την κρητική, προβάλλοντας την κοινή ιστορική μνήμη και τη συνέχεια της παράδοσης.

Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2026, στις 6:00 μ.μ. Η έκθεση θα διαρκέσει από τις 23 έως και τις 30 Οκτωβρίου 2026. Ώρες λειτουργίας: 8:00 π.μ.–2:00 μ.μ. και 6:00 μ.μ.–9:00 μ.μ. Πληροφορίες για την έκθεση: Σοφία Αμπερίδου, τηλ. 694 221 9170.

Η Ιερά Μητρόπολις Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου απευθύνει εγκάρδια πρόσκληση προς ολόκληρο το θεοτοκόφιλο πλήρωμα της τοπικής μας Εκκλησίας, τον Ιερό Κλήρο, τις Μοναστικές Αδελφότητες, τις τοπικές Αρχές, τους εκπροσώπους των φορέων και των συλλόγων και όλους τους ευσεβείς χριστιανούς του τόπου μας, να συμμετάσχουν στην επίσημη υποδοχή και στις Ιερές Ακολουθίες, να προσέλθουν με πίστη και ευλάβεια για να προσκυνήσουν την Ιερά Εικόνα και να επικαλεστούν τις πρεσβείες και τη μητρική προστασία της Υπεραγίας Θεοτόκου. Η Ιερά Μητρόπολις προσκαλεί επίσης όλους να επισκεφθούν την έκθεση ζωγραφικής, η οποία αναδεικνύει τους ιστορικούς και πολιτιστικούς δεσμούς του Πόντου με την Κρήτη.

Ας αποτελέσουν οι ημέρες αυτές μια ξεχωριστή ευκαιρία κοινής προσευχής, πνευματικής ενίσχυσης και ανανέωσης της εμπιστοσύνης μας προς την Παναγία Μητέρα του Κυρίου μας, την ακαταίσχυντη προστασία και ακατάπαυστη μεσιτεία όλων όσοι προστρέχουν με πίστη στη χάρη Της.

Η Γαστρονομική παράδοση του Πόντου, παρουσιάζεται στο Σύλλογο Ποντίων Φοιτητών Θεσσαλονίκης

Η Γαστρονομική παράδοση του Πόντου, παρουσιάζεται στο Σύλλογο Ποντίων Φοιτητών Θεσσαλονίκης

Ο Σύλλογος Ποντίων Φοιτητών και Σπουδαστών Θεσσαλονίκης προσκαλεί τα μέλη και τους φίλους του σε μια ξεχωριστή παρουσίαση ποντιακών εδεσμάτων, αφιερωμένη στις γεύσεις, τις μνήμες και τη γαστρονομική κληρονομιά του Πόντου.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2026, στις 19:00, στις εγκαταστάσεις του Συλλόγου, Πετροπουλακιδών 3, με την Ευγενία Δροσίδου, η οποία θα ταξιδέψει τους παρευρισκόμενους μέσα από παραδοσιακές συνταγές και γεύσεις που μεταφέρουν από γενιά σε γενιά την ιστορία και τον πολιτισμό του Πόντου. 

Μέσα από την παρουσίαση, οι τυχεροί που θα βρεθούν στο Σύλλογο των φοιτητών, θα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν καλύτερα χαρακτηριστικά ποντιακά εδέσματα και να ανακαλύψουν τη σημασία τους στην καθημερινότητα και τις παραδόσεις των Ποντίων.

Καλαμαριά: Συνεργασία του Δήμου με τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Ποντίων Εκπαιδευτικών για νέες συνεργασίες

Καλαμαριά: Συνεργασία του Δήμου με τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Ποντίων Εκπαιδευτικών για νέες συνεργασίες

Με ιδιαίτερη χαρά η Δήμαρχος Καλαμαριάς υποδέχθηκε στο Δημαρχείο Καλαμαριάς το Διοικητικό Συμβούλιο του Πανελλήνιου Συνδέσμου Ποντίων Εκπαιδευτικών, το οποίο πραγματοποίησε την εισαγωγική του συνεδρίαση για τον στρατηγικό σχεδιασμό του εκπαιδευτικού έτους 2026–2027.

Στη διάρκεια της συνάντησής η Χρύσα Αράπογλου είχε την ευκαιρία να συζητήσει με το Σύνδεσμο για το σχεδιασμό του για τη νέα χρονιά: εκπαιδευτικά προγράμματα, ημερίδες και σεμινάρια, δράσεις για την Ποντιακή διάλεκτο και ιστορία, συνεργασίες με πανεπιστήμια, Δήμους και εκπαιδευτικούς φορείς, καθώς και πρωτοβουλίες μνήμης και πολιτισμού.

Ιδιαίτερα σημαντική είναι η κοινή πρόθεση να προχωρήσουν οι δύο πλευρές στην υπογραφή Συμφώνου Συνεργασίας μεταξύ του Δήμου Καλαμαριάς και του Πανελλήνιου Συνδέσμου Ποντίων Εκπαιδευτικών, δημιουργώντας ένα σταθερό πλαίσιο για κοινές δράσεις και συνέργειες με ουσιαστικό εκπαιδευτικό και πολιτιστικό αποτύπωμα.

Στη συνεδρίαση συμμετείχαν οι: Κώστας Ανθόπουλος, Κώστας Αβραμίδης, Γιούλη Γεωργιάδου, Γιώτα Ιωακειμίδου,  Γιάννης Καϊλάρης, Μιχάλης Καραβέλας, Γιάννης Λαζαρίδης, Γρηγόριος Πουγαρίδης και Φρόσω Χαραλαμπίδου.

Η ιστορική μνήμη δεν είναι μόνο υπόθεση του παρελθόντος. Είναι γνώση, παιδεία και ευθύνη για το μέλλον.

Τραπεζούντα: Επιστροφή στο «συρτάρι» για το σχέδιο τελεφερίκ στη Μονή Παναγίας Σουμελά

Τραπεζούντα: Επιστροφή στο «συρτάρι» για το σχέδιο τελεφερίκ στη Μονή Παναγίας Σουμελά

Απρόοπτα εμπόδια και νέες καθυστερήσεις αντιμετωπίζει το σχέδιο κατασκευής τελεφερίκ στη Μονή Παναγίας Σουμελά στην Τραπεζούντα, καθώς το έργο απορρίφθηκε για άλλη μια φορά από το Συμβούλιο Προστασίας Πολιτιστικών Αγαθών.

Την είδηση έκανε γνωστή ο δήμαρχος Τραπεζούντας, Αχμέτ Μετίν Γκεντς, ο οποίος ανακοίνωσε ότι η δημοτική αρχή προχωρά σε ριζική επανεξέταση και αναθεώρηση του σχεδιασμού προκειμένου να ξεπεραστούν τα θεσμικά και προστατευτικά εμπόδια.

Η «πέτρα του σκανδάλου»: Το παρεκκλήσιο και οι περιορισμοί

Βασικός λόγος για την απόρριψη του φακέλου από το αρμόδιο συμβούλιο αποτελεί η χωροθέτηση του τερματικού σταθμού. Πιο συγκεκριμένα, η παρουσία ενός παρεκκλησίου κοντά στην προτεινόμενη είσοδο και στον τελικό σταθμό του τελεφερίκ δημιουργεί αυστηρούς περιορισμούς προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς, καθιστώντας απαγορευτική την υλοποίηση του έργου με την τρέχουσα μορφή του.

Η περιοχή γύρω από το εμβληματικό μοναστήρι προστατεύεται από αυστηρούς κανόνες διατήρησης του τοπίου και των μνημείων. Παρά τις δυσκολίες, η δημοτική αρχή εμφανίζεται αποφασισμένη να προσαρμόσει το έργο. Ο δήμαρχος Αχμέτ Μετίν Γκεντς τόνισε ότι το σχέδιο θα επανασχεδιαστεί λαμβάνοντας υπόψη όλες τις υποδείξεις και τις παρατηρήσεις των αρμόδιων φορέων.

Το τελεφερίκ σχεδιάστηκε με σκοπό να διευκολύνει την πρόσβαση των χιλιάδων προσκυνητών και τουριστών που συρρέουν καθ' όλη τη διάρκεια του έτους στο ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας Σουμελά, μειώνοντας την κυκλοφοριακή πίεση και προστατεύοντας παράλληλα το ευαίσθητο φυσικό περιβάλλον του όρους Μελά.

Πηγή: eMakedonia

Παρουσία του Μητροπολίτη Κιλκίς ο αγιασμός των «Αργοναυτών» για τη νέα χρονιά

Παρουσία του Μητροπολίτη Κιλκίς ο αγιασμός των «Αργοναυτών» για τη νέα χρονιά

Σε κλίμα ιδιαίτερης χαράς και με την παρουσία μελών, χορευτών, γονέων και φίλων του Συλλόγου, πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2026 ο καθιερωμένος Αγιασμός της Ένωσης Ποντίων Νομού Κιλκίς «Οι Αργοναύτες», στο εντευκτήριο του Συλλόγου.

Τον αγιασμό τέλεσε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πολυανής και Κιλκισίου κ. Βαρθολομαίος, ο οποίος απηύθυνε τις ευχές του προς τον Σύλλογο, τα μέλη και τους ανθρώπους που συμμετέχουν στις δράσεις του.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο Δήμαρχος Κιλκίς κ. Δημήτρης Κυριακίδης και ο Αντιδήμαρχος Πολιτισμού Κιλκίς κ. Θεμιστοκλής Κοσμίδης, επιβεβαιώνοντας τη σταθερή παρουσία και στήριξη της Δημοτικής Αρχής στις πολιτιστικές δράσεις και πρωτοβουλίες της πόλης.

Χαιρετισμό απηύθυνε ο Πρόεδρος της Ένωσης Αθανάσιος Λαβασάς, καλωσορίζοντας τους παρευρισκόμενους και ευχόμενος σε όλους μια χρονιά με υγεία, δημιουργία και όμορφες στιγμές.

Αναφέρθηκε στη σημασία των ανθρώπων που αποτελούν τον Σύλλογο, από τα παιδιά και τους νέους μέχρι τους χοροδιδασκάλους, τους μουσικούς, τους γονείς, τα μέλη και όλους όσοι στηρίζουν έμπρακτα την προσπάθεια των «Αργοναυτών».

Στη συνέχεια, τον λόγο πήρε ο Δήμαρχος Κιλκίς Δημήτρης Κυριακίδης, ο οποίος απηύθυνε τον δικό του χαιρετισμό και τις ευχές του προς την Ένωση, αναγνωρίζοντας τη διαχρονική παρουσία και προσφορά της στα πολιτιστικά δρώμενα του τόπου.

Ο αγιασμός αποτέλεσε μια όμορφη αφορμή για τα μέλη και τους ανθρώπους του Συλλόγου να βρεθούν μαζί, σηματοδοτώντας τη συνέχεια μιας ακόμη δημιουργικής περιόδου για τους «Αργοναύτες», με τις δραστηριότητες και τα τμήματα του Συλλόγου να συνεχίζουν κανονικά την πορεία τους.

Η Ένωση Ποντίων Νομού Κιλκίς «Οι Αργοναύτες» ευχαριστεί θερμά τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πολυανής και Κιλκισίου κ. Βαρθολομαίο για την παρουσία και τις ευχές του, καθώς και τον Δήμαρχο Κιλκίς κ. Δημήτρη Κυριακίδη και τον Αντιδήμαρχο Πολιτισμού κ. Θεμιστοκλή Κοσμίδη για την παρουσία τους και τη στήριξή τους.

Αλλάζει ονομασία η οδός Κεμάλ Ατατούρκ στον Μούτταλο, πώς θα λέγεται

Αλλάζει ονομασία η οδός Κεμάλ Ατατούρκ στον Μούτταλο, πώς θα λέγεται

Απόφαση για τη μετονομασία της οδού Κεμάλ Ατατούρκ, στη συνοικία Μούτταλος, έλαβε χθες το Δημοτικό Συμβούλιο Πάφου, κατά τη διάρκεια της συνεδρίασής του.

Μετά από ψηφοφορία, το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε κατά πλειοψηφία όπως η οδός μετονομαστεί σε «Μνήμης και Ελπίδας».

Υπέρ της αλλαγής της ονομασίας τάχθηκε η πλειοψηφία του Δημοτικού Συμβουλίου, καθώς και ο δημαρχεύων Πάφου, Άγγελος Ονησιφόρου, ενώ αποχή τήρησαν οι δημοτικές ομάδες του ΔΗΚΟ και του ΑΚΕΛ.

Εξάλλου σε ανακοίνωσή του, ο δημαρχεύων Πάφου Άγγελος Ονησιφόρου ανέφερε ότι η επιλογή της ονομασίας «Μνήμης και Ελπίδας» δεν αποτελεί απλώς αλλαγή ονόματος, αλλά μια επιλογή με συμβολισμό και ευθύνη.

Όπως σημείωσε, η «Μνήμη» παραπέμπει στον σεβασμό της ιστορίας και στη διατήρηση της μνήμης των πληγών, των δοκιμασιών και των ανθρώπων που έζησαν πριν από τις σημερινές γενιές, υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι η μνήμη δεν πρέπει να μετατρέπεται σε μίσος.

Η «Ελπίδα», σύμφωνα με τον κ. Ονησιφόρου, συμβολίζει την ανάγκη η ιστορία να μην κρατά την κοινωνία αιχμάλωτη στο παρελθόν, αλλά να λειτουργεί ως μάθημα για τη δημιουργία ενός καλύτερου μέλλοντος.

Ο δημαρχεύων τόνισε ότι η νέα ονομασία επιδιώκει να μεταφέρει ένα μήνυμα ειρήνης, συμφιλίωσης, σεβασμού και ειρηνικής συνύπαρξης.

Παράλληλα, ξεκαθάρισε ότι στόχος δεν είναι η αναμόχλευση πληγών ή η δημιουργία νέων πολιτικών και κοινωνικών αντιπαραθέσεων, ούτε η αντικατάσταση ενός διχασμού με έναν άλλο.

«Επιλέγουμε να κρατήσουμε τη μνήμη ζωντανή και την ελπίδα ανοιχτή», ανέφερε.

Σύμφωνα με τον κ. Ονησιφόρου, η πραγματική τιμή προς όσους προηγήθηκαν δεν βρίσκεται στη διαιώνιση της έχθρας, αλλά στη δυνατότητα να γνωρίζουμε την ιστορία, να διδασκόμαστε από αυτήν και να δημιουργούμε έναν τόπο όπου οι επόμενες γενιές θα μπορούν να ζουν με ασφάλεια, αξιοπρέπεια και αλληλοσεβασμό.

Κλείνοντας, ο δημαρχεύων έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στον συμβολισμό των δύο λέξεων της νέας ονομασίας, σημειώνοντας: «Η “Μνήμη” μάς θυμίζει από πού ερχόμαστε. Η “Ελπίδα” μάς δείχνει πού θέλουμε να πάμε».

Όπως ανέφερε, ανάμεσα στη μνήμη και την ελπίδα βρίσκεται η ευθύνη της κοινωνίας «να μην ξεχνάμε, αλλά και να μην επιτρέπουμε στο παρελθόν να μας στερεί το μέλλον».

Ενάντια στην Απόφαση το ΑΚΕΛ

Πέρασε από το Δημοτικό Συμβούλιο Πάφου η μετονομασία της οδού Κεμάλ Ατατούρκ στον Μούτταλο, με το ΑΚΕΛ Πάφου να εκφράζει την διαφωνία του για την απόφαση της πλειοψηφίας.

Το κόμμα μιλά για μια «πολιτική επιλογή που δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από τη σημερινή συγκυρία του Κυπριακού. Την ώρα που ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ καταβάλλει προσπάθεια για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων και οικοδόμηση εμπιστοσύνης ανάμεσα στις δύο κοινότητες, κάποιοι επιλέγουν να ανοίξουν ένα ζήτημα που ενισχύει την αντιπαράθεση αντί την επαναπροσέγγιση.»

Όπως τονίζει το κόμμα, δεν είναι αυτό το μήνυμα που χρειάζεται σήμερα η Κύπρος. Η Κυβέρνηση δεν μπορεί να κρύβεται.

«Ο Δήμος Πάφου ζήτησε επίσημα τη θέση της Κυβέρνησης και του Υπουργείου Εξωτερικών. Η απάντηση δεν ήρθε. Η Κυβέρνηση επέλεξε να κρυφτεί. Την ίδια ώρα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας προωθεί νέα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, μεταξύ άλλων και πρόταση για αναγραφή στα ελληνικά των ονομάτων πόλεων και χωριών στις κατεχόμενες περιοχές.»

Δεν μπορεί η Κυβέρνηση να μιλά διεθνώς για οικοδόμηση εμπιστοσύνης και στο εσωτερικό να επιλέγει τη σιωπή όταν τίθενται ζητήματα που επηρεάζουν το κλίμα μεταξύ των δύο κοινοτήτων, προσθέτει το ΑΚΕΛ Πάφου, σημειώνοντας πως «η αντίφαση είναι προφανής».

«Την ίδια στιγμή ο ΔΗΣΥ δηλώνει ότι στηρίζει την επαναπροσέγγιση και τη λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Στην Πάφο, όμως, η δημοτική του ομάδα ήταν αυτή που ενέγραψε το θέμα της μετονομασίας στον Μούτταλο και ψήφισε υπέρ, μαζί με το ΕΛΑΜ, τον δημαρχεύοντα και άλλους δημοτικούς συμβούλους.»

Οι πολιτικές θέσεις κρίνονται από τις πράξεις, όχι μόνο από τις διακηρύξεις, προσθέτει το κόμμα, ενώ κρίνει πως ο ΔΗΣΥ οφείλει να εξηγήσει πώς η συγκεκριμένη επιλογή υπηρετεί την επαναπροσέγγιση και τη δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης που ο ίδιος δηλώνει ότι επιδιώκει.

«Δεν αμφισβητούμε το δικαίωμα της κοινωνίας να τιμά τη μνήμη και να συζητά την ιστορία της. Αμφισβητούμε όμως πολιτικές επιλογές που, στη συγκεκριμένη συγκυρία, μπορούν να βαθύνουν την καχυποψία και να προσφέρουν επιχειρήματα σε όσους πολεμούν την επανένωση. Για εμάς, η απάντηση στην κατοχή και στη διχοτόμηση δεν είναι περισσότερη διαίρεση. Είναι η λύση. Δεν θα συμβιβαστούμε με μια Κύπρο δύο χωριστών πραγματικοτήτων».

Ενώ τονίζει πως θέλει επανέναρξη των διαπραγματεύσεων, ουσιαστική επαναπροσέγγιση των δύο κοινοτήτων και λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, με πολιτική ισότητα, που θα επανενώνει την πατρίδα και τον λαό μας.

«Αυτός πρέπει είναι ο δρόμος της Πάφου. Αυτός είναι ο δρόμος της Κύπρου.», καταλήγει.

Πηγή: Alpha News

Δύο Ποντιακά μονόπρακτα στη Στέγη, από την Εύξεινο Λέσχη Βέροιας

Δύο Ποντιακά μονόπρακτα στη Στέγη, από την Εύξεινο Λέσχη Βέροιας

Η Εύξεινος Λέσχη Βέροιας σε συνδιοργάνωση με το σύλλογο Πολυτέκνων Νομού Ημαθίας, θα παρουσιάσουν δύο Ποντιακά μονόπρακτα, το «Ήντιαν λέει η γυναίκαμ» και το «Δόκτωρ Νταγιές», σε σκηνοθεσία του Λευτέρη  Τσαχουρίδη, με τη συμμετοχή του θεατρικού τμήματος της Ευξείνου Λέσχης.

Οι δύο κωμωδίες κινούνται στο γνώριμο ύφος του ποντιακού θεάτρου, με έμφαση στο χιούμορ, τη γλώσσα και τα στοιχεία της ποντιακής παράδοσης.

Η παράσταση θα δοθεί τη Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2026, στις 8.00 μ.μ. στην Αντωνιάδειο Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών (αίθουσα Οδυσσέα Γωνιάδη), με δωρεάν είσοδο.

Την καθιερωμένη εκδήλωση «Αριστεία» πραγματοποίησε η Εύξεινος Λέσχη Φλώρινας

Την καθιερωμένη εκδήλωση «Αριστεία» πραγματοποίησε η Εύξεινος Λέσχη Φλώρινας

Πραγματοποιήθηκε το πρωί της Κυριακής 4 Οκτωβρίου, στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του Δήμου Φλώρινας, η καθιερωμένη ετήσια εκδήλωση «Αριστεία» της Ευξείνου Λέσχης Φλώρινας.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με προσφωνήσεις και χαιρετισμούς από τον Πρωτοπρεσβύτερο Χρήστο Βασιλειάδη, τον Βουλευτή Σταύρο Παπασωτηρίου, τον Αντιπεριφερειάρχη Αθανάσιο Τάσκα και την Αντιπρόεδρο της ΕΛΦ Ιωάννα Χρυσοχοίδου, ενώ στο ιστορικό της εκδήλωσης αναφέρθηκε η Αλεξία Σελεμίδου.

Στη συνέχεια τον λόγο έλαβε ο Αντιστράτηγος ε.α. Λάζαρος Καμπουρίδης, ο οποίος ανέπτυξε το ιδιαίτερα επίκαιρο θέμα «Η τουρκική απειλή στη Θράκη, στο Αιγαίο και στην Κύπρο». Με τεκμηριωμένο και αναλυτικό λόγο αναφέρθηκε στις σύγχρονες γεωπολιτικές εξελίξεις και στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο Ελληνισμός, αναδεικνύοντας τη σημασία της ιστορικής γνώσης, της εγρήγορσης και της εθνικής ενότητας.

Ακολούθησε η ομιλία της ιστορικού – φιλολόγου Παρασκευής Μαυρομάτη με θέμα «Η ιστορία της εικόνας της Παναγίας της Λάλογλης». Η ομιλήτρια παρουσίασε την ιστορική διαδρομή και τη σημασία της εικόνας, φωτίζοντας μια ακόμη πτυχή της ποντιακής ιστορικής και θρησκευτικής κληρονομιάς. Η εισήγηση αποτέλεσε μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα αναφορά στη μνήμη, την παράδοση και την πνευματική παρακαταθήκη του Ποντιακού Ελληνισμού.

Ξεχωριστή στιγμή της εκδήλωσης αποτέλεσε ασφαλώς η απονομή των υποτροφιών στους αριστεύσαντες μαθητές της Β’ Λυκείου κατά το σχολικό έτος 2025-2026. Η Εύξεινος Λέσχη Φλώρινας, μέσα από τον θεσμό των Αριστείων, τίμησε τους μαθητές που ξεχώρισαν για τις επιδόσεις και την προσπάθειά τους, επιβραβεύοντας έμπρακτα την εκπαιδευτική αριστεία και ενθαρρύνοντας τη νέα γενιά να συνεχίσει με επιμονή και συνέπεια την πορεία της.

Πηγή: Νέα Φλώρινα