Η Ο.Ν.Ν.Ε.Δ. ανεβάζει τον πήχη ψηλότερα και δείχνει τον δρόμο!

Το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, μέλος του οποίου είναι και η Ν.Δ. θα προωθήσει σε όλα τα ευρωπαϊκά όργανα την ποινικοποίηση της άρνησης των γενοκτονιών εναντίον των χριστιανικών λαών της Ανατολής. Αυτός είναι και ο στόχος της ΟΝΝΕΔ, που αναλύθηκε στην εκδήλωση που πραγματοποίησε στον Κιλκίς η οργάνωση, το Σάββατο 16 Απριλίου 2011.

Ο πρόεδρος της οργάνωσης Ανδρέας Παπαμιμίκος στην ομιλία του κάλεσε όλες τις πολιτικές νεολαίες να συμπορευθούν με την ΟΝΝΕΔ στον αγώνα που κάνει σε ευρωπαϊκό επίπεδο για την καταδίκη των γενοκτονιών ως εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας.



Ομιλητές της εκδήλωσης ήταν ο Χρύσανθος Λαζαρίδης, σύμβουλος του προέδρου της Ν.Δ. και καθηγητής Ν. Λυγερός, ο Αντ. Παυλίδης, Πρόεδρος του Πανελληνίου Συνδέσμου Ποντίων Εκπαιδευτικών, ενώ συντονιστής ήταν ο κ. Αναστάσιος Καζαντζίδης, Εκπαιδευτικός.

Χαιρετισμό απηύθυναν ο Πρόεδρος της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος κ. Γ. Παρχαρίδης, ο Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Ασσυρίων κ. Κ. Μπατσάρας και εκπρόσωπος της αρμένικης κοινότητας.

Ο τίτλος της εκδήλωσης ήταν «Η ευρωπαϊκή καταδίκη των γενοκτονιών ως εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας».


Ακολουθεί ο χαιρετισμός του προέδρου της ΟΝΝΕΔ Αντρέα Παπαμιμίκου:

Εκλεκτοί Προσκεκλημένοι, κυρίες και κύριοι

Με την πρωτοβουλία μας αυτή, αποδεικνύουμε ότι εκτός απ’ τον αγώνα που κάνουμε για ν’ ανοίξουν καλύτερες προοπτικές για το μέλλον της νέας γενιάς της χώρας μας, παράλληλα ενδιαφερόμαστε για πολύ μεγαλύτερα, πολύ σημαντικότερα πράγματα. Γιατί πραγματικά το ζήτημα της Γενοκτονίας είναι ένα τεράστιας αξίας ζήτημα, που δεν περιορίζεται στις σχέσεις 2 ή 3 χωρών, δεν αφορά μόνο 1, 2 ή 3 έθνη. Σύμφωνα με το σχετικό ψήφισμα του ΟΗΕ του 1948, πρόκειται για ζήτημα που αφορά όλη την ανθρωπότητα, για το μεγαλύτερο έγκλημα που μπορεί να πραγματοποιηθεί. Έτσι ο αγώνας για την αποκατάσταση αυτού του εγκλήματος ξεπερνά τα όρια μιας νεολαιίστικης παράταξης, ενός κόμματος, ενός λαού. Αποκτά πανανθρώπινη αξία.

Έχουμε κάθε λόγο ως ΟΝΝΕΔ όχι μόνο να είμαστε υπερήφανοι για την πρωτοβουλία μας, αλλά ακόμη να προβληματιζόμαστε για τη συνέχεια αυτής της πρωτοβουλίας, για να έχει προοπτική και να μην είναι απλά μια τουφεκιά στον αέρα, όπως λέει ο λαός μας. Έτσι αποφασίσαμε να καλέσουμε και τις νεολαίες των υπόλοιπων ελληνικών κομμάτων να συμπαραταχθούν στον αγώνα μας, νάρθουν μαζί μας, να συνυπογράψουν το σχετικό ψήφισμα που θα εκδώσουμε, να ζητήσουμε απ’ το Ευρωκοινοβούλιο να αναγνωρίσει το έγκλημα της Γενοκτονίας των χριστιανικών λαών της Ανατολής Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων και να καλέσει τις χώρες της Ευρώπης, όχι μόνο ν’ αναγνωρίσουν όλες το έγκλημα αυτό, αλλά παράλληλα να προχωρήσουν στην ποινικοποίηση της μη αναγνώρισής του. Γιατί αυτό θ’ αποτελέσει την ασφαλιστική δικλείδα για την προώθηση και παράλληλα την εμβάθυνση της αναγνώρισης των Γενοκτονιών.

Όμως η βαθύτερη ουσία της πρωτοβουλίας μας αυτής βρίσκεται στο μέλλον. Είναι βέβαιο ότι αν υπήρχαν διεθνείς μηχανισμοί που θα αναγνώριζαν το έγκλημα αυτό -όπως και κάθε άλλο- έγκαιρα, τότε δεν θα υπήρχαν, ή τουλάχιστον θα αποτρέπονταν σε μεγάλο βαθμό, οι Γενοκτονίες του 20ου αιώνα των λαών του κόσμου που ακολούθησαν μέχρι σήμερα. Με άλλα λόγια η διεθνής αναγνώριση μιας Γενοκτονίας, έχει ως στόχο κυρίως την αποτροπή των επόμενων Γενοκτονιών.

Η νεολαία μας, πρωτοπόρα όπως πάντα, μπαίνει μπροστά απ’ το πολιτικό σύστημα και καλεί όλα τα κόμματα και τις νεολαίες νάρθουν μαζί μας. Η φίλη και γείτων Τουρκία, αντί να απειλεί, αντί να χάνει την ψυχραιμία της αρνούμενη τον εαυτό της και την ιστορία της, έχει ένα μόνο δρόμο: να συμφιλιωθεί με την ιστορική πραγματικότητα και ν’ αποδεχθεί το έγκλημα που πραγματοποιήθηκε κατά την περίοδο 1914-1923 εναντίον των λαών της Ανατολής, που το μοναδικό τους έγκλημα ήταν ότι ήταν διαφορετικοί, ήταν Χριστιανοί. Η αποδοχή του εγκλήματος, μετά την αρχική έκπληξη, αλλά και οδύνη που πιθανόν να προκαλέσει για την άγνωστη μέχρι τότε αλήθεια – γιατί άλλα μαθαίνει η νέα γενιά της Τουρκίας μέσα απ’ τα βιβλία- είναι βέβαιο ότι θα εμπεδώσει σιγά-σιγά ένα κλίμα ειρήνης και δημιουργικής συνεργασίας μεταξύ όχι μόνο των 2 λαών, αλλά όλων των λαών της περιοχής. Και αυτό είναι ένα όραμα που μας εμπνέει στον αγώνα μας.


Ακολουθεί περίληψη της εισήγησης του Νίκου Λυγερού:

Ποινικοποίηση και ανθρώπινα δικαιώματα

Το γενικό θέμα της αναγνώρισης μιας γενοκτονίας εμπλουτίζει τον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ο λόγος είναι απλός. Η έννοια της γενοκτονίας είναι νομολογικά αφαιρετική. Αυτό σημαίνει ότι ενώ η απλοϊκή προσέγγιση της γενοκτονίας είναι αυτονόητη, σπάνια γνωρίζουμε τα κριτήρια σε διεθνές επίπεδο. Από μόνος του αυτός ο λόγος δημιουργεί προβλήματα κατανόησης εκ μέρους των μη ειδικών που γενικεύουν αυθαίρετα το πλαίσιο ή το απομονώνουν για να λειτουργεί με τα προσωπικά τους κριτήρια.

Η αναγνώριση της γενοκτονίας δεν είναι ένας στόχος από μόνος του. Ανήκει σε μια πολύπλοκη και περίπλοκη νομική διαδικασία διόρθωσης. Είναι λοιπόν μόνο και μόνο το πρώτο στάδιο μιας στρατηγικής που λειτουργεί υπέρ του θύματος και εναντίον του δήμιου διότι η γενοκτονία είναι ένα έγκλημα εναντίον της ανθρωπότητας. Κατά συνέπεια, το θύμα είναι η ίδια η ανθρωπότητα ακόμα και αν αυτό εκφράζεται μόνο από μια μερίδα του πληθυσμού της. Δυστυχώς, αυτό το γενικό νοητικό σχήμα δεν είναι και δεν γίνεται κατανοητό σε όλους. Επιπλέον ο καθένας μας έχουμε φυλετικά αντανακλαστικά που μας εμποδίζουν να δούμε όλη τη δομή μιας διαδικασίας που ενσωματώνει την αναγνώριση και την ποινικοποίηση.

Η δεύτερη είναι η φυσιολογική νομική συνέχεια της αναγνώρισης και δεν αποτελεί μια εξαίρεση στα νομολογικά δεδομένα. Όπως είναι πιο ισχυρή εφόσον βασίζεται στην αναγνώριση, μιντιολογικά προκαλεί περισσότερες αντιδράσεις. Όμως αυτές οι αντιδράσεις είναι προσχήματα.

Δημιουργούνται δήθεν για να προστατέψουν την ελευθερία έκφρασης, όμως στην ουσία καταπατούν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα. Και αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά οι ειδικοί των ανθρωπίνων δικαιωμάτων διότι το χρησιμοποιούν και έντεχνα μάλιστα οι φανατικοί της λήθης που δεν αναγνωρίζουν καν την έννοια της γενοκτονίας. Το επιχείρημά τους είναι απλοϊκό. Μπορεί να υπάρχει νόμος για την αναγνώριση της γενοκτονίας, αλλά αφού δεν υπάρχει νόμος που ποινικοποιεί το αδίκημα της μη αναγνώρισης, μπορούν άνετα να επιτίθενται στους ανθρώπους που διεκδικούν την αναγνώριση. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο δίνεται μια μάχη της ειρήνης όπου οι αδιάφοροι δεν βοηθούν τα θύματα. Τα ιδεολογικά τους αντανακλαστικά βάζουν εμπόδια σε όλη τη διαδικασία.

Στην Ελλάδα, το θέμα της αναγνώρισης της γενοκτονίας των Ποντίων είναι ακόμα στις αρχές του και μπορούμε να φανταστούμε από τώρα τα προβλήματα που θα προκαλέσει η ποινικοποίηση όταν φτάσουμε σε αυτό το στάδιο. Οι γνώσεις μας στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι ελάχιστες και για αυτόν τον λόγο δεν χρησιμοποιούμε αποτελεσματικά το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και δεν έχουμε κάνει ακόμα μαζικές προσφυγές. Όμως όταν θα έρθει αυτή η ώρα, θα πρέπει να έχουμε σκεφτεί από πριν τη στάση μας για τις άλλες γενοκτονίες. Διότι η τακτική της τουρκικής προπαγάνδας είναι απλή. Θα χτυπήσει κάθε αδύναμο σημείο της στρατηγικής μας. Κατά συνέπεια, πρέπει να ενεργοποιήσουμε ένα συμμαχικό πλαίσιο που θα αφοπλίζει εξ αρχής αυτήν την τακτική και αυτό γίνεται μόνο με έναν τρόπο.

"Νομίζω πως είμαστε λίγο πιο σημαντικοί από τις φώκιες, επίσης και λίγο πιο σημαντικοί από τις χελώνες καρέτα-καρέτα, ενώ όμως έχουν γραφτεί τόσες σελίδες και έχουν γίνει τόσες δράσεις για αυτά τα θέματα, για τις Γενοκτονίες δεν έχει δοθεί η πρέπουσα σημασία... αυτό ίσως δείχνει ότι είμαστε αρκετά βάρβαροι".
Λαζαρίδης Χρύσανθος (16.04.2011, Κιλκίς)

Πηγή: TaXalia

ΕΝΩΣΗ ΠΟΝΤΙΩΝ ΠΙΕΡΙΑΣ

Το Δ.Σ. της Ένωσης Ποντίων Πιερίας αισθάνεται την ανάγκη να ευχαριστήσει δημόσια τον Νευροχειρουργό-Επίκουρο Καθηγητή του Α.Π.Θ., Χρήστο Αντωνιάδη για την οικονομική ενίσχυση του Συλλόγου μας, με σκοπό την έκδοση του δεύτερου παραμυθιού και DVD με τίτλο ¨Ο Ψωμάς π’ εθέλεσεν να πετά¨.

Ο Χρήστος Αντωνιάδης, εκτός από καταξιωμένος επιστήμονας, διακρίνεται ιδιαίτερα και για το πνευματικό, συγγραφικό και ποιητικό του έργο.

Επίσης είναι γνωστός για τους στίχους πολλών τραγουδιών που έγιναν επιτυχίες και τραγουδιούνται από όλους τους πόντιους. Ιδιαίτερη συγκίνηση προκαλούν οι στίχοι του τραγουδιού ¨την Πατρίδα μ’ έχασα¨, που αγγίζουν τις ψυχές όλων μας.

Βασικός στόχος και αγωνία του Χρήστου Αντωνιάδη είναι η συμβολή του στην προσπάθεια διάσωσης και διάδοσης της Ποντιακής Διαλέκτου.

Η Ένωση Ποντίων Πιερίας, στον ετήσιο χορό της στις 19-2-2011, είχε τη χαρά να τιμήσει αυτόν τον Πόντιο Αγωνιστή, για την προσφορά του στον πολιτισμό και την Ποντιακή παράδοση.

Η μεγάλη Ποντιακή οικογένεια έχει ανάγκη από πνευματικούς ανθρώπους, σαν το Χρήστο Αντωνιάδη, που με πάθος, σεμνότητα και ανιδιοτέλεια θα συνεγείρουν και θα ηγηθούν της προσπάθειας για την σωτηρία της Ποντιακής Διαλέκτου από τον κίνδυνο αφανισμού της.

Ευχή μας είναι, το έργο του να βρει μιμητές.


ΕΝΩΣΗ ΠΟΝΤΙΩΝ ΠΙΕΡΙΑΣ
Μητροπολίτη Τραπεζούντος Χρύσανθου 13
Κατερίνη
Τ.Κ 60100
Τηλ. 2351023941
www.enosipontionpierias.gr
info@enosipontionpierias.gr

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΥΚΑΣΙΩΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ "Ο ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ"

Ο Σύλλογος Καυκασίων Καλαμαριάς "Ο Προμηθέας" παρουσιάζει μαζί με τον Σύλλογο Ποντίων Κολχικής Φλώρινας "ΑΡΓΟΝΑΥΤΕΣ", την Εύξεινο Λέσχη Φλώρινας και την "Ποντιακή Ιδέα" του Ν. Καυκάσου την Ποντιακή Θεατρική Κωμωδία του Λάζου Τερζά "Γάμπρε Φούστουρον Τρως;" σε σκηνοθεσία Γιάννη Γεωργιάδη την Κυριακή 29 Μαΐου 2011 στις 11:30 π.μ.

Τιμή Πρόσκλησης 5 €.


ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΥΚΑΣΙΩΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ "Ο ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ"
ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ 20 ΚΑΙ ΒΡΥΟΥΛΩΝ (ΤΕΡΜΑ ΛΕΩΦΟΡΕΙΩΝ Νο 6 ΚΑΙ Νο 7)
ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ
Τ.Κ. 55132
ΤΗΛ. & FAX: 2310451318
karslides1924@yahoo.gr

Εκπομπή στην ΕΡΑ Σερρών για την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου

Για να ακούσετε την εκπομπή πατήστε εδώ.

The persecution of Greeks as described in German and Austrian documents

The following article is an excerpt from the one volume synopsis of a fourteen-volume set entitled The Genocide of the Greeks of Pontus by Dr. Constantine Fotiadis, Professor of History at Aristotle University in Thessaloniki Greece.

Members of the Pontian Greek Society of Chicago have translated the following article from Chapter E’, that is posted here with the permission of Dr .C. Fotiadis.

Click here for this article in Greek

Due to disagreement over the policy of pogroms implemented by the military command of their country, it has been established that certain German diplomats made successive appeals to the civilian administration aiming to free themselves of any liability regarding the Young Turks’ genocidal measures, especially after the world-wide protest over the Armenian Genocide. On July 16 1916, Kückhoff, the German consul in Samsun, informed the German Ministry of Internal Affairs in Berlin that he had: “valid information that the entire Greek population of Sinope and the coast of Kastamoni province have been sent into exile. According to the Turks, exile equals extermination, because even those who escape being murdered will die, mostly of disease and starvation.”558

Kwiatkowski, the Austrian vice-consul in Samsun, was also anxious about the new measures imposed by the Young Turks, initially against the male population, as this was certain to facilitate the realization of their goals. He therefore informed Buriàn, the Austrian Minister of Foreign Affairs, of the decisions taken by the mutesharif of Samsun, Rafet Bey: “On November 26, Rafet Bey told me: ‘We must finish off the Greeks, just like we did with the Armenians…’. On November 28 1916, Rafet Bey told me: ‘Now is the time to be done with the Greeks. Today I sent forces into the province to kill any Greeks they encounter’. I fear that all Greeks will be deported or exiled, much as I fear the repetition of last year’s actions.”559

However, these objective views bore no fruit, as the German government did not pay heed. It is now generally accepted that the Young Turks would never have dared to instigate the murder of three million people—Armenians, Greeks, Syrians and several other Christian minorities in Asia Minor—without the political and military assistance of Germany, which had provided for the reorganization of the Ottoman army in 1913. In support of this view, Assyrian refugee G. Yonan stated that the massacre of Christians would have been impossible to accomplish, at least to this extent, had it not been for the support of Germany’s military force in Turkey, which, during World War I, had been reinforced with over 800 German Army officers, fully equipped and financially supported by the German Government.560

Death in its most horrible form was now omnipresent on the Black Sea coast. The Greek embassy in St. Petersburg informed the Greek Ministry of Foreign Affairs of the plight of Greeks living in the area around Trebizond:

…On April 15, the Greek inhabitants of 16 villages in the Vazelon area, Trebizond province, were ordered to relocate to the interior of Argyroupolis by the Turkish authorities. Fearing that they might be slaughtered on the way, as happened to the Armenians, they abandoned their households and entered the forest, hoping to be saved by a quick Russian advance. Of this population, which amounted to some 6,000 people, 650 sought refuge in the Monastery of Vazelon, in which there were already another 1,500 refugees from Trebizond; 1,200 crept into a cave close to the village of Kounaka, and the rest scattered around various hiding places in the surrounding forest. All the houses in these villages were plundered and all property found was looted by the Turkish army. Those who had hidden in the cave were forced to surrender due to starvation. In order to avoid being ravaged, 26 girls and women threw themselves into the river which lies close to the village Gefyra and drowned, despite all efforts to save them… After the Russian army had advanced to Argyroupolis, Dr. K. Fotiadis and I were the first to reach the Monastery of Vazelon. I have to admit that it is impossible for me to describe what I witnessed. Everything was torn to pieces, both in the villages and in the Monastery… Five Greek corpses lay unburied and decomposing in the yard of the monastery… Inside the Monastery, with a gaping lance wound in the chest, lay the naked, decapitated body of Kyriaki, a 20-year-old young woman from the village of Thersa in a position indicating how she had been violated.561

On September 7 1916, Mithrinek, who had been appointed German ambassador after the recall of von Metternich, informed Berlin about the clearing actions undertaken by the vali of Kastamonu against the Greeks: “In Sinope, the operation lasted four hours. The Greek population, amounting to 4,500 people, was transferred partly to Boyabat and Kastamonu and partly to Turkish villages in the vilayet. The same measures were applied in Inepolis, as well as some other villages.”562

Having learnt of the atrocities being committed by their allies, the Austrian consuls changed tack and started to send explicit telegrams to the Austrian Ministry of Foreign Affairs containing specific references to the great danger threatening the Greeks. To some extent, their German colleagues followed the same method, albeit within the bounds of diplomatic decorum, in partial proof of their nation’s liability.

In December 1916 and January 1917, Pallavicini, the Austrian ambassador to Istanbul, informed his government of the latest events on the Black Sea coast, and specifically the fate of Samsun:

“December 11 1916. Five Greek villages were plundered and burned. The inhabitants were sent away.

December 12 1916. Villages around the city are on fire.

December 14 1916. Whole villages are burning, including school buildings and churches.

December 17 1916. Eleven villages were burned in the Samsun province. The plundering continues.The villagers are being abused.

December 31 1916. About eighteen villages have been burnt to the ground. Fifteen were partly burned. About sixty women were raped. Even churches were plundered.”563

At the same time, German ambassador Kühlmann informed Chancellor Hollweg in Berlin, that: “The consuls in Samsun (Bergfeld) and Kerasun (Schede) have submitted reports concerning the immediate threat of the relocation of the coastal Greek population… Up to now, 250 guerrillas have been murdered. No prisoners are taken. Five villages have been reduced to ashes”. According to another report by Kühlmann, dated December 16: “…A great number of Greek refugee families, mostly women and children, are being marched from the coast to Sivas. The situation is desperate.”564

The German consuls were fully aware that mass relocation as the most modest means of extermination, was unjustifiable even within the context of standard warfare. Being mindful of the burden of guilt borne by both the Young Turks and their own nation, the consuls were desperately trying to warn their headquarters, namely the Ministry of Foreign Affairs in Berlin, about the consequences of their decisions. In one of his letters, dated September 14 1916, Bergfeld indirectly accepted his personal moral responsibility, as well as that of Turkey and its ally, Germany, against neutral nations: “Attacks on human life and property, which were observed during the transportation of Armenians, will be repeated. Those sent into exile will die in the thousands of disease, starvation and mistreatment. This would greatly harm Turkey’s image in the eyes of neutral states. Any survivors would live in poverty, thus leaving commerce in the hands of people who would inflict problems on the Muslim population worse than those ever caused by the locals. For all the above reasons, the mass relocation of Greeks should be considered a highly perilous undertaking.”565 In the same document, it is stated that Muslims who had become affluent after the removal of the Armenians, were now making efforts to send all Greeks into exile, thus providing themselves with a new opportunity to increase their wealth.

Undoubtedly, the ‘experience’ gained during the relocation of the Armenians rendered the Young Turks capable of acting more methodically and systematically in the case of the Greeks. In order to keep criminal acts secret, so as not to arouse the indignation of neutral countries and international humanistic organizations, Cemal Pasha strictly prohibited photographs to be taken either of the displaced,566 their endless death marches, or of crimes being committed against them thus explaining the lack of documentation. However, Cemal Pasha did not succeed in covering up these crimes; concrete evidence is provided by consular and ambassadorial reports by Turkey’s allies, in which one may find detailed accounts not only of Young Turk and Kemalist crimes, but also of European hypocrisy.

The reports and complaints of clerical, political and intellectual representatives of the Greek population all point to Germany’s role in carrying out criminal acts. There were many reports that never made it to their destination, due to censorship and strict surveillance of the Greek authorities. In one of his reports, German vice-consul Schulenberg admitted that everyone was under surveillance and that the secure transfer of news on the events to individuals or various official quarters was impossible. In September 1916, after his meeting with the metropolitan of Samsun, Germanos Karavangelis, Schulenberg wrote: “Soon after I arrived in Samsun (in early May, almost two months after the legation), I was visited by the metropolitan bishop, who drew my attention to the particularly difficult situation faced by the Greeks. The metropolitan requested that I take a letter to the Patriarch, because none of his recent letters had reached their destination. It is true that all provincial administrators of Anatolia, from the vali to the most insignificant kaimakam, censor letters in the most shameless manner, in order to prevent protests or accounts of their deeds.”

Germanos Karavangelis’ letter of May 1916 never reached its destination; instead of delivering it to the Ecumenical Patriarch, the pro-Turkish German embassy forwarded it to Berlin. The envelope containing the letter referring to the persecutions of Christians is still kept in the archives of the German Ministry of Foreign Affairs. Its concealment testifies once again to Germany’s role as an accomplice. Senior German public servants decided to bury the danger signals and desperate cries for help inside the dark archives of Berlin and then Bonn. Brought to light for the first time, the letter in which the metropolitan gives an account of rape, murder and lawless acts by the local Muslim population and irregular forces of Laz Chetes is presented as written: “Your All Holiness: The plight of the Greek population in the Samsun province has been indescribable since the arrival of the newly-appointed Turkish-Cretan mutesharif of Samsun (named Canik) this past November. Claiming to be going after deserters, he has sent gendarmes together with an irregular army of Laz throughout the area, having ordered them to torment and afflict villages so that not a spark of life, honour or property is left in the villagers.”

Due to the dreadful news that arrived daily at the Orthodox Metropolis of Samsun, metropolitan Germanos was frequently compelled to complain to the German consulate and especially to the consul himself, who appreciated the metropolitan’s morals, culture and work.567 For the first time, the metropolitan raised the point that all Greeks should be transferred to Romania, so that they would not meet the fate of the Armenians. He considered armed or unarmed struggle the last solution when no other could be found.568 Such a state of desperation supports the view that armed struggle, which commenced mainly after the mass relocation of Pontian Greeks in the winter of 1916, was the only way out of the grim deadlock brought about by the Young Turks.

During his trip to Istanbul, the US consul in Trebizond had also described the life of Greeks on the western Black Sea coast in the bleakest terms. Part of his report, warning of the imminent danger of the extermination of all Greeks, was forwarded to the Greek Ministry of Foreign Affairs through the Greek Embassy in St. Petersburg on May 7 1916: “Having been notified yesterday, I advise you that, according to my information, the Greeks beyond Trebizond are being displaced by the Turks under the pretext of saving them, but with the intention of destroying them. It is feared that the situation will become generalized as the Russian army advances, leading to the total annihilation of the already-suffering Greek population. Please forward this information to Istanbul, so that action can be taken to order the Turkish authorities to protect the Greeks. The US Consul has been instructed to forward this appeal to the Ambassador in Constantinople.”569

Owing to the arbitrary and groundless accusation that the Greeks were receiving weapons from the Russians, all the Greeks from Sinope to Alacam were displaced; the coast of the Kerasun vilayet was destroyed; and, according to metropolitan Germanos, the 100,000 Greeks in the coastal areas between Alacam and Kerasun were threatened with the same fate.570

Συζήτηση στη Ελληνική Βουλή για τη Διεθνοποίηση και προώθηση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, 19-05-2011. Τα συμπεράσματα δικά σας!!!

ΕΥΞΕΙΝΟΣ ΛΕΣΧΗ ΑΡΓΟΥΣ ΟΡΕΣΤΙΚΟΥ

Γενική Συνέλευση – Αρχαιρεσίες Συλλόγου

Σας καλούμε την Κυριακή 29 Μαίου 2011 και ώρα 11:00 π.μ. στο χώρο της Ευξείνου Λέσχης σε τακτική Γενική Συνέλευση, με θέμα τον απολογισμό πεπραγμένων του απερχόμενου Δ.Σ. και τις αρχαιρεσίες για την ανάδειξη νέου Δ.Σ.

Σε περίπτωση μη απαρτίας, η Γενική Συνέλευση θα πραγματοποιηθεί την επόμενη Κυριακή 5 Ιουνίου 2011 στον ίδιο χώρο και ώρα.


Εύξεινος Λέσχη Άργου Ορεστικού
Μεγάλου Αλεξάνδρου 46
Άργος Ορεστικό
Τ.Κ. 52200
Τηλ. 2467043370

Η γενοκτονία των Ελλήνων σήμερα.

«Νομικές, Διπλωματικές και Πολιτικές διαστάσεις της Γενοκτονίας των Ελλήνων»

Μέρος της εισήγησης του Φάνη Μαλκίδη στο 2ο Συμπόσιο με θέμα "Η Γενοκτονία των Ελλήνων. Από τη Σιωπή και την άρνηση στη διεκδίκηση και την αναγνώριση" που οργάνωσε ο Σύλλογος Μικρασιατών Πτολεμαίδας

"Η Τουρκία εδώ και χρόνια αρνείται το έγκλημα της γενοκτονίας ενάντια στους Έλληνες, ενώ πολλές χώρες έχουν υιοθετήσει νόμους, με τους οποίους έχουν καταδικαστεί άτομα που αρνούνται τη Γενοκτονία.

Οι τουρκικές αρχές υποστηρίζουν ότι οι θάνατοι ήταν αποτέλεσμα εμφυλίου πολέμου, ασθενειών και λιμού, και ότι θύματα υπήρξαν και από τις δυο πλευρές.

Υποστηρίζεται από την Τουρκία ότι:
- Ότι απειλούνταν η «εθνική ασφάλεια» της οθωμανικής αυτοκρατορίας,
- Ότι υπήρξε προδοσία από τους Έλληνες,
- Αμφισβητείται ο αριθμός των Ελλήνων που ζούσαν στο οθωμανικό κράτος,
- Ότι η Ανατολία δεν ήταν πατρίδα των Ελλήνων.

Επίσης προπαγανδίζεται ότι:
Δεν ήταν προσχεδιασμένο το έγκλημα, αλλά οι δολοφονίες έγιναν από άτακτα σώματα, δεν υπήρξαν διαταγές των Νεότουρκων και πως δεν είναι 1.000.000 τα θύματα αλλά 300.000 και οι Τούρκοι έχασαν το ίδιο διάστημα 3.000.000.

Η Γενοκτονία όμως υλοποιήθηκε και κάθε άρνησή της δεν μπορεί να μας οδηγήσει στο μέλλον.

Η Gulan Avci, μέλος του Σουηδικού κοινοβουλίου, η οποία ψήφισε την αναγνώριση της γενοκτονίας το Μάρτιο του 2010, αναφέρει σχετικά τα εξής:

«…κάθε φορά που ακόμα μία χώρα αναγνωρίζει τη γενοκτονία η αλήθεια πλησιάζει λίγο πιο κοντά στην Τουρκία. Δεν είναι πλέον δυνατόν να ξεφεύγει ή να παραμένει σιωπηλή για το παρελθόν. Ήρθε η ώρα η Τουρκία να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία.

Το τελευταίο στάδιο της Γενοκτονίας είναι η άρνησή της και δυστυχώς σήμερα η Τουρκία βρίσκεται σε αυτό ακριβώς το στάδιο. Ήρθε η ώρα να συμφιλιωθεί η Τουρκία με την Κεμαλική της κληρονομιά…

Αυτό που συνέβη ήταν Γενοκτονία. Οι επιφανέστεροι επιστήμονες και ιστορικοί του κόσμου έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι επρόκειτο για γενοκτονία. Η άσκηση πίεσης στο τουρκικό κράτος προκειμένου αυτό να αποδεχθεί μία ξεκάθαρη συζήτηση σχετικά με τη Γενοκτονία και να επιτρέψει την πρόσβαση του έξω κόσμου στα αρχεία ελπίζουμε ότι θα οδηγήσει στην αναγνώριση της Γενοκτονίας. Η αναγνώριση της γενοκτονίας δεν αποτελεί πλήγμα για την Τουρκία. Αντιθέτως, η μη αναγνώρισή της αποτελεί πλήγμα για τη δικαιοσύνη. Και είμαι αρκετά πεπεισμένη ότι η δικαιοσύνη μόνο καλό μπορεί να κάνει. Η δικαιοσύνη πρέπει να εφαρμοστεί στην Τουρκία…

Όσο η Τουρκία προσπαθεί να κουκουλώσει το θέμα δεν θα υπάρξει ποτέ συμφιλίωση.

Αν η μνήμη των θυμάτων δεν αποκατασταθεί οι άνθρωποι δεν θα μπορέσουν να επουλώσουν τις πληγές τους και να συνεχίσουν. Για αυτό είναι σημαντικό όλες οι δυνάμεις, οι οποίες πιστεύουν σε ανθρώπινες αξίες, να συνεχίσουν να αγωνίζονται και να ασκούν πίεση στην Τουρκία προκειμένου να αρχίσει να λέει την αλήθεια και να παραδεχθεί τη Γενοκτονία».

Η προσπάθεια για αναγνώριση συνεχίζεται και ο αγώνας θα είναι νικηφόρος, παρά τα εμπόδια, την προπαγάνδα και το ψεύδος."

Εφημερίδα "Ελεύθερος Τύπος", 19-05-2011

Δήλωση βουλευτή Σ. Αναστασιάδη για την 19η Μαΐου, Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου

Ο Βουλευτής Β΄ Θεσσαλονίκης και αναπληρωτής του Τομέα Πολιτικής Μεταφορών και Επικοινωνιών της Νέας Δημοκρατίας κ. Σάββας Αναστασιάδης, για την ημέρα γενοκτονίας των ποντίων έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Κάθε χρόνο στις 19 Μαΐου οι ποντιακής καταγωγής Έλληνες, μαζί με τον απανταχού Ελληνισμό, θυμόμαστε και τιμούμε τους αδικοχαμένους Έλληνες του Πόντου.

Θυμόμαστε και δεν θα υποστείλουμε τη σημαία της διεθνούς αναγνώρισης της γενοκτονίας, που υπέστησαν συστηματικά από τους Νεότουρκους και τον Κεμάλ, οι πρόγονοί μας.

Θυμόμαστε και θα θυμίζουμε και σ' εκείνους που θέλουν να ξεχάσουμε ότι εμείς είμαστε εδώ και δε θα κουραστούμε ν' αγωνιζόμαστε, μέχρις ότου τα αθώα θύματα της κεμαλικής θηριωδίας βρουν τη δικαίωση.

Είναι το χρέος μας, απέναντί τους».

19 Μαΐου 1919. Γενοκτονία των Ποντίων

του Παναγιώτη Θεοδωρίδη

19 Μαΐου 1919.

Είναι η αποφράς ημέρα του Ποντιακού Ελληνισμού. Είναι η ημέρα που ο Μουσταφά Κεμάλ, ο επονομαζόμενος «Ατατούρκ» αποβιβάζεται στη Σαμψούντα, δήθεν για να ειρηνεύσει την περιοχή. Με το σύνθημα «η Τουρκία στους Τούρκους» έθεσε σε εφαρμογή το σχέδιο των Νεότουρκων για την τελειωτική εξόντωση του ελληνικού πληθυσμού σε όλο τον Πόντο με θύματα 353.000 Ελληνοπόντιους.


19 Μαΐου

Κάθε χρόνο την ημέρα αυτή εκπληρώνουμε ένα ηθικό, ιστορικό και εθνικό καθήκον. Τιμούμε τη μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού και διεκδικούμε αγωνιστικά τη διεθνή αναγνώριση της.

«Ο ανά τον κόσμο διάσπαρτος Ποντιακός Ελληνισμός, αμάχητο τεκμήριο και ζωντανό κομμάτι του οικουμενικού ελληνισμού αγωνίζεται συντονισμένα και με κάθε θεμιτό μέσο για τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των προγόνων μας» αναφέρει σε ανακοίνωση της η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος. Και συνεχίζει:

ΖΗΤΟΥΜΕ

- Από την Τουρκία να αναγνωρίσει το διαπραχθέν έγκλημα σε βάρος των Ελλήνων του Πόντου.

- Από την ελληνική κυβέρνηση να εντάξει την Ποντιακή Γενοκτονία στα προς συζήτηση και διευθέτηση εκκρεμή ζητήματα με την Τουρκική κυβέρνηση.

- Από το Ελληνικό Κοινοβούλιο να εκπληρώσει την υπόσχεση έκδοσης σε έξι γλώσσες του τόμου με τα ντοκουμέντα της Γενοκτονίας.

- Από ολόκληρο τον πολιτικό κόσμο της χώρας να υποστηρίξει ενεργά το αίτημα της αναγνώρισης της Γενοκτονίας, όπως έπραξαν, εφτά Πολιτείες των Η.Π.Α. (Νέα Υόρκη, Νιου Τζέρσεϊ, Κολούμπια, Νότια Καρολίνα, Πενσυλβάνια, Κλήβελαντ, Ρόουντ Άιλαντ), οι Ευρωβουλευτές στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το Σεπτέμβριο του 2006, οι βουλευτές της Νότιας Αυστραλίας τον Απρίλιο του 2009, το Σουηδικό Κοινοβούλιο το Μάρτιο του 2010 και τα μέλη της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη μελέτη των Γενοκτονιών το Δεκέμβριο του 2007.

Στις δίκαιες διεκδικήσεις του οργανωμένου ποντιακού χώρου, όλοι οι Έλληνες πρέπει να ενώσουμε τη φωνή μας και να στείλουμε ένα ξεκάθαρο μήνυμα: ότι σε καμία περίπτωση δεν θα επιτρέψουμε να αποσιωπείται και να απωθείται σκόπιμα εκτός μνήμης στο όνομα και στο βωμό της αμφιβόλου αποτελεσματικότητας πολιτικής της ελληνοτουρκικής προσέγγισης. Είναι βεβαίως ευκταία και επιθυμητή η φιλία και η συνεργασία μεταξύ των λαών, όχι όμως όταν αυτή επιδιώκεται μονομερώς πάση θυσία και η προσπάθεια οικοδόμησης της φτάνει μέχρι και τον στραγγαλισμό της συλλογικής εθνικής μνήμης.

Σε αυτό το δύσκολο και πολυμέτωπο αγώνα υπήρξαν σημαντικές προσωπικότητες, καταξιωμένοι επιστήμονες, οι οποίοι προσέφεραν τα μέγιστα.

Ένας από τους πρωτεργάτες, ο οραματιστής, κοινωνιολόγος και πολιτικός επιστήμονας, ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης (ο οποίος ήταν και ο κεντρικός ομιλητής στην εκδήλωση της Παμποντιακής την Πέμπτη στις 19 Μάη 2011 στην πλατεία Αγίας Σοφίας στη Θεσσαλονίκη) ανέφερε μεταξύ άλλων σε ομιλία του κατά τα αποκαλυπτήρια του μνημείου της Ποντιακής Γενοκτονίας στην Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ: «Στον μυθικό μας κόσμο ο Πόντος είναι παρών με τον Προμηθέα, τους Αργοναύτες, τον Ιάσωνα, τις Αμαζόνες.

Σύμφωνα με την Ελληνική αντίληψη για την γέννηση του κόσμου είναι ένα από τα συστατικά της δημιουργίας του.

Στον ιστορικό μας κόσμο είναι παρών με τις Ελληνικές πόλεις – κράτη Σινώπη –Αμισός – Τραπεζούς – Κερασούς. Τους Μιθριδάτες Βασιλείς του Πόντου. Ο Μιθριδάτης ο Στ΄ ο Ευπάτωρ έστησε άγαλμα του Πλάτωνα στην Ακαδημία που δημιούργησε στην Αθήνα ο μεγάλος φιλόσοφος.

Στους Κομνηνούς αυτοκράτορες της αυτοκρατορίας της Τραπεζούντος (1204 – 1461). Στους Υψηλάντες ηγέτες της Ελληνικής και Βαλκανικής Επανάστασης ενάντια στο Οθωμανικό παρασιτικό, φεουδαρχικό καθεστώς τον 19ο αιώνα. Μια νέα Δημοκρατία για να τιμήσει τα ιδανικά και τον αγώνα τους ταυτιζόμενη με αυτά έδωσε σε μια από τις νέες πόλεις της το όνομα τους. Το Υψηλάντη στο Μίσιγκαν. Η Δημοκρατία αυτή ήταν οι ΗΠΑ.

Επί χιλιετίες ο Πόντος ήταν Οικονομικό και Εμπορικό κέντρο αλλά και κέντρο Πολιτισμού. Ο φιλόσοφος Διογένης αυτός που μας έδωσε την λέξη «κοσμοπολίτης» εξ ου και το Cosmopolitan, ο γεωγράφος και ιστορικός Στράβων, ο σωτήρας της Ελληνικής κλασσικής γραμματείας, των βιβλίων από την Οθωμανοϊσλαμική ολοκληρωτική βαρβαρότητα και μεγάλος πατέρας του Ευρωπαϊκού και Δυτικού Πολιτισμού ο Βησσαρίων, ήταν Πόντιοι.

Ο Πόντος ήταν πρότυπο αρμονικών σχέσεων ανάμεσα στο φυσικό, ανθρώπινο αρχιτεκτονικό τοπίο. Ανάμεσα στους λαούς, τους πολιτισμούς, τους ανθρώπους. Αυτή η αρμονία διαταράχθηκε βίαια από ολοκληρωτικές ιδεολογίες. Αυτό το ιστορικό Πολιτισμικό κέντρο δολοφονήθηκε και ρίχθηκε στην υπανάπτυξη. Αυτό σήμαινε η Οθωμανική Τουρκική κατάκτηση, το Σουλτανικό καθεστώς, το πλέον βάρβαρο καθεστώς που γνώρισε η Ανθρωπότητα. Το τελικό όμως χτύπημα δόθηκε από μια ιδεολογία του θανάτου που αντιπροσώπευε και αντιπροσωπεύει ο Κεμαλισμός. Ακόμη και τώρα και άλλοι λαοί της Μικράς Ασίας γνωρίζουν αυτόν τον γενοκτονικό ρατσισμό διαρκείας.

Ο Πόντος σήμερα είναι ερείπια εκκλησιών, μοναστηριών, ανακτόρων, παλατιών, κυβερνείων, κατοικιών, εκπαιδευτηρίων, χωριών, πόλεων, κάστρων που απετέλεσαν εκλεκτά δημιουργήματα του παγκόσμιου πολιτισμού. Αν δεν δολοφονούνταν θα ήταν ωραιότερα από την Τοσκάνη, την Βουργουνδία, την Ανδαλουσία. Το σουλτανικό τουρκικό Ισλάμ όμως ήταν πολύ διαφορετικό από αυτό της Ανδαλουσίας, ήταν βάρβαρο και καταστροφικό.

Σε κανένα μέρος του κόσμου δεν συναντάς τόσα ερείπια μνημείων. Εδώ οι Ταλιμπάν προϋπήρξαν κατά περιόδους, δολοφονούσαν ανθρώπους και μνημεία, ήταν περισσότερο βάρβαροι και τον προηγούμενο αιώνα είχαν την υποστήριξη και της Ευρώπης και των Σοβιέτ. Μια ανήθικη συμμαχία.

Μέσα σε αυτά τα ερείπια συναντάς σήμερα τους τελευταίους φύλακες, τους απόγονους αυτού του πολιτισμού που μετά από αιώνες ολοκληρωτικών και ρατσιστικών τυφώνων επιμένουν να ομιλούν την πλησιέστερη προς την αρχαία ελληνική ομιλούμενη σήμερα γλώσσα. Είναι οι μεγάλοι αυτόχθονες πληθυσμοί των εξισλαμισμένων ακόμη και κρυπτο Χριστιανών Ποντίων που έμειναν στον Πόντο

Το αίτημα της αληθινής Δημοκρατίας είναι πολύ πιο ισχυρό και πιο ώριμο στην Μικρά Ασία. Δεκαετίες πριν είπα ότι αποτελεί την βασική προϋπόθεση για την σταθερότητα, την ειρήνη, την ανάπτυξη και την ευημερία στην ευρύτερη περιοχή. Άλλο όμως Κεμαλικό απαρτχάιντ και άλλο Δημοκρατία.

Ιστορικά η Μικρά Ασία, η Ιωνία είναι η γενέτειρα της Δημοκρατίας τόσο της Ευρώπης όσο και της Ασίας. Αυτό διδάσκει η ιστορία.

Οι λαοί της Μικράς Ασίας και της Μεσοποταμίας έχουν δικαίωμα στη δική τους Άνοιξη και τη Δημοκρατία και επόμενα την Ειρήνη.

Εικόνες, ιστορικά πρόσωπα, έργα τέχνης με αναφορές στον Πόντο γεμίζουν και κοσμούν σήμερα πολλά μουσεία της Ευρώπης. Τελευταία έμαθα ότι σε μια εκκλησία της Βορείου Ιταλίας διακρίνει κανείς το πρόσωπο της Μαρίας της Κομνηνής, πριγκίπισσας της Τραπεζούντας. Ήταν η ωραιότερη γυναίκα στον κόσμο το 1400. Γράφτηκαν το 18ο αιώνα οπερέτες γι αυτήν στην Ευρώπη.

Οι Πόντιοι όμως δεν είναι ένας λαός των μουσείων. Είμαστε το πλέον μαρτυρικό κομμάτι του Ελληνισμού και των Ευρωπαϊκών λαών. Γνωρίσαμε όλους τους ολοκληρωτισμούς Κεμαλισμό, Ναζισμό, Φασισμό, Σταλινισμό. Είμαστε σε διαρκή προσφυγιά. Είμαστε όμως ένας λαός υπαρκτός, με σάρκα και οστά, με υψηλό αίσθημα αξιοπρέπειας και αυτοσεβασμού. Είμαστε πολύ περισσότεροι από ότι ήμασταν μετά την γενοκτονία και τον ξεριζωμό, διασκορπισμένοι σε όλη τη γη. Ο Κεμάλ δεν έλυσε το Ποντιακό ζήτημα διά της σφαγής, απέτυχε. Ο Πόντος δεν εξαφανίστηκε από το χάρτη της γης όπως ήθελε. Οι Πόντιοι που έμειναν στον Πόντο είναι πολύ υπερήφανοι και ευτυχισμένοι να λένε ότι είναι Πόντιοι..».

Ο Πολυχρόνης Ενεπεκίδης, ομότιμος καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης, σε εκδήλωση της Ελευθεροτυπίας και του περιοδικού «Ε» για την Ποντιακή Γενοκτονία είπε: «Η γενοκτονία α λα τούρκα είναι βουβή, πονηρή, ανατολίτικη, δεν έχει θεωρητικό μπαγκράουντ, αλλά μάλλον πρακτικά πλιατσικολογικό. Οι εκτοπίσεις και οι εξορίες δεν οδηγούν σε κανένα Άουσβιτς με τους διαβολικά οργανωμένους μηχανισμούς της φυσικής εξόντωσης του ανθρώπου. Ήταν ένα Άουσβιτς εν ροή, οι άνθρωποι πέθαιναν καθ' οδόν, δεν περπατούσαν για να φθάσουν κάπου. Περπατούσαν για να πεθάνουν από την κακουχία και την πείνα. Αυτό ήταν το διαβολικό σύστημα, πονηρά οργανωμένο».

«Η λήθη ποτέ δε βοηθά στην αδελφοποίηση και την προσέγγιση των λαών και των εθνών. Αντίθετα η αναγνώριση, η αμοιβαία κατανόηση και η επίλυση των προβλημάτων ανοίγουν το δρόμο της ειρήνης και της προόδου.

Ο απανταχού της γης Ελληνισμός με πρωτοπόρα τα Προσφυγικά Σωματεία της Ελλάδας και της Διασποράς, θα πρέπει να ακολουθήσει το αρμενικό παράδειγμα. Το ποντιακό ζήτημα, ως εθνικό ζήτημα θα πρέπει να το δούμε πολιτικά και όχι κομματικά και τα επόμενα χρόνια να το αναδείξουμε ως το υπ’ αριθμόν ένα πολιτικό ζήτημα της Ελλάδας. Οφείλουμε επίσης να υπερασπιστούμε το ύψιστο χρέος μας απέναντι στα 353.000 αθώα θύματα με τον τίμιο και διαρκή αγώνα για την αναγνώριση της Γενοκτονίας, προστατεύοντάς τον από τους επαγγελματίες λαθρεπιβάτες ποντιοσωτήρες, που καραδοκούν με ταπεινά κίνητρα την οικονομική, κοινωνική και πολιτική τους ανέλιξη και αναμένουν την κατάλληλη ευκαιρία να γίνουν όργανα ενδεχόμενων σκοτεινών μηχανισμών, επιδιώκοντας την υποβάθμιση, περιθωριοποίηση ή ακόμη και την προσβολή της ιστορικής μας μνήμης και της ίδιας της τρισχιλιόχρονης ιστορίας μας.

Ένας από αυτούς τους λαούς, που έχει υποστεί όλες τις μορφές και τις μεθόδους Γενοκτονίας και συγκεκριμένα από το ίδιο στρατοκρατικό καθεστώς που είναι υπεύθυνο για το ολοκαύτωμα του αρμενικού λαού, τον αφανισμό της κουρδικής εθνότητας και τη διχοτόμηση της Κύπρου, είναι και ο ελληνισμός του Πόντου.

Ο ποντιακός ελληνισμός δοκίμασε όλες τις κατηγορίες, όπως αυτές αναφέρονται στη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών ως πράξεις Γενοκτονίας.

Η Ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων, με απαράδεκτη ηθικά καθυστέρηση εβδομήντα χρόνων, αποφάσισε ομόφωνα στις 24 Φεβρουαρίου 1994 την αναγνώριση της 19ης Μαΐου ως ημέρας μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου από τους Νεότουρκους και τους Κεμαλικούς για τα εγκλήματα που διέπραξαν την περίοδο 1916-1923» τόνισε χαρακτηριστικά στην ομιλία του τον Φεβρουάριο του 2010 στην Κοζάνη, στα πλαίσια της Πολυθεματικής Έκθεσης ΠΟΝΤΟΣ-ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ, που διοργάνωσε ο Δήμος Κοζάνης, ο Καθηγητής Νέας Ελληνικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας Κωνσταντίνος Φωτιάδης, ένας επιστήμονας ο οποίος έδωσε την ψυχή του και συνεχίζει απερίσπαστος να μάχεται για την προώθηση του ζητήματος της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού, με το μνημειώδες έργο του.

Δε θα ξεχάσω ποτέ, όταν είχα την τύχη να ακούσω από κοντά, σε μια από τις πολλές χαρισματικές ομιλίες που πραγματοποίησε για τη Γενοκτονία των Ποντίων, τον Κύπριο Αγωνιστή, Επίτιμο Πρόεδρο του Κ.Σ. ΕΔΕΚ Βάσο Λυσσαρίδη:

«Αν ξεχάσω την Αμισό, τη Σάντα θα έχω ενταφιάσει την αξιοπρέπεια μου.

Δεν θέλουμε να αρμενίζουμε στη χαμένη Ποντιακή Ιθάκη και να ξεγράψουμε καινούριες πατρίδες.

Πάνω από όλα με κυνηγάει η Κούνακα με τις Πόντιες να εξευτελίζουν τον θάνατο και μια γονατισμένη σιωπηλή ανθρωπότητα.

Με τον Morgentau να δηλώνει ότι τα δεινά των Ελλήνων ήσαν εξ ίσου μεγάλα με των Αρμενίων και ξένους μάρτυρες όπως ο Sortiaux να ομολογούν ότι όσοι δολοφονούνταν ήσαν οι τυχερότεροι.

Μας κυνηγούν οι Ακριτίδηδες και οι Καπετανίδηδες που πρώτοι εξευτέλισαν τους απαγχονιστές τις αγχόνες….

Αν σιωπήσω για τους Πόντιους ας παραμείνω για πάντα βουβός γιατί δεν μου αρμόζει πια ο λόγος.

Αν διαγράψω τις εκατοντάδες χιλιάδες δολοφονημένους Πόντιους, τα εκατομμύρια της Ιωνίας δεν έχω δικαίωμα ύπαρξης γιατί ζωή χωρίς αξιοπρέπεια δεν έχει νόημα.

Αγαπώ όλους τους λαούς. Σέβομαι την εθνικότητα όλων. Όμως απαιτώ σεβασμό και στη δική μου.

Αν δεν γονατίσεις, ούτε νεκρό δεν μπορούν να σε γονατίσουν.

Κι εμείς δεν θα γονατίσουμε.

Στρατιές νεκρών και ζωντανών στον αγώνα.

Ένα το τέρμα, η δικαίωση».

Υ.Γ. Τα παραπάνω αποσπάσματα είναι χαρισμένα εξαιρετικά:

- στους ιστορικούς που μιλούν «για συνωστισμό στο λιμάνι της Σμύρνης»

- στους Δημάρχους που σκέφτονται να μετονομάσουν κεντρική οδό της Θεσσαλονίκης σε οδό Κεμάλ Ατατούρκ

- στους εμπνευστές και ηθικούς αυτουργούς του Υπουργείου Παιδείας που τόλμησαν πέρυσι ανήμερα της επετείου Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων, να βάλουν ως θέμα στις Πανελλαδικές Εξετάσεις «Το Σπίτι του Κεμάλ»

- σε όλους τους «ψευτοκουλτουριάρηδες» -τάχα και δήθεν όπως λέει και ο συνάδελφος μου Τοτόρος- τους "open mind” πολιτικούς, δημοσιογράφους, κ.α. που τολμούν να προσβάλλουν με τις πράξεις και τη στάση τους τη μνήμη των 353.000 αδικοχαμένων Ελλήνων του Πόντου…

Πηγή: News In News

Παρουσίαση του περιοδικού Άμαστρις στη Δράμα

Η Μέριμνα Ποντίων Κυριών Δράμας σε συνεργασία με Ποντιακά σωματεία της πόλης και υπό την αιγίδα του Δήμου Δράμας παρουσιάζει την Τετάρτη 25 Μαΐου στις 20:00 στην αίθουσα τελετών του Δημοτικού Μεγάρου Δράμας το περιοδικό Άμαστρις. Η παρουσίαση θα γίνει από τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Δράμας κ.κ. Παύλο, τον εκδότη κ. Τάσο Κυριακίδη και τον εκδότη του ίδιου του περιοδικού κ. Δημήτρη Πιπερίδη.


Λίγα λόγια για το περιοδικό...

Το περιοδικό «Άμαστρις» δημιουργήθηκε πριν από δύο χρόνια από έναν κύκλο νέων ανθρώπων που ήθελαν να εκφράσουν με αυτόν τον τρόπο την αγάπη τους για «τον Πόντο, τους ανθρώπους του και τον πολιτισμό τους». Αυτός άλλωστε είναι και ο υπότιτλος του καλού περιοδικού, το οποίο έχει κυκλοφορήσει μέχρι σήμερα 19 τεύχη, που διακρίνονται για την καλαισθησία τους και κυρίως για την πρωτοτυπία της ύλης τους.

Εξέχουσα θέση στη θεματολογία του περιοδικού - πέρα από την αναμενόμενη έμφαση στα θέματα της ποντιακής ιστορίας και λαογραφίας-καταλαμβάνουν οι σύγχρονες διεθνοπολιτικές εξελίξεις που αφορούν την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, το κρίσιμο ζήτημα του εκδημοκρατισμού της σύγχρονης Τουρκίας σε συνάρτηση πάντα με το ζήτημα των Ελληνόφωνων Μουσουλμάνων του Πόντου, μεταφράσεις αποσπασμάτων από τον Τουρκικό και αγγλόφωνο τύπο που αφορούν το Ποντιακό ζήτημα, τα ζητήματα της ποντιακής μουσικής κλπ.

Σε κάθε τεύχος του φιλοξενεί μία εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη από μία σημαντική προσωπικότητα που έχει συμβάλει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στην ανάδειξη της ιστορίας και του πολιτισμού του Ποντιακού λαού. Μέχρι σήμερα έχει φιλοξενήσει τον καθηγητή Ιστορίας Κωνσταντίνο Φωτιάδη, που είναι και επικεφαλής της επιστημονικής επιτροπής του περιοδικού, την Ελληνοαμερικανίδα συγγραφέα κα Τέα Χάλοου, τον καθηγητή Κοινωνιολογίας κ. Νεοκλή Σαρρή το Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Δράμας κ.κ. Παύλο κ.ά.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΗΣ «ΑΚΡΙΤΕΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ»

Το τμήμα μουσικού εργαστηρίου παραδοσιακών οργάνων του Συλλόγου Ποντίων Σταυρούπολης «Ακρίτες του Πόντου» σας καλεί την Δευτέρα 23 Μαΐου 2011 και ώρα 20:30 στο κέντρο Πολιτισμού «Χρήστος Τσακίρης» του Δήμου Παύλου Μελά (Λαγκαδά 223, Σταυρούπολη), στην Ποντιακή Μουσική Συναυλία: «Γλυκέα Λαλίας».

Τιμώντας και αναγνωρίζοντας τη γυναικεία παρουσία στα μουσικά δρώμενα της Ποντιακής μουσικής, στηρίζοντας το παρών και το μέλλον και αναδεικνύοντας το τιμημένο παρελθόν της.

Άξιοι εκπρόσωποί της η Σοφία Παπαδοπούλου και οι νεότερες Πέλλα Νικολαΐδου & Ελένη Σαμανίδου.

Θα παρουσιαστούν μουσικές και τραγούδια επιλεγμένα από τις πρώτες δισκογραφικές δουλειές της μεγάλης κυρίας καθώς και από τις νεώτερες άξιες φωνές μας.

Οργάνωση: Μουσικό εργαστήρι παραδοσιακών οργάνων του Συλλόγου Ποντίων Σταυρούπολης «Ακρίτες του Πόντου»
Μουσική επιμέλεια–Κείμενα: Γιώργος Πουλαντζακλής.


Σύλλογος Ποντίων Σταυρούπολης «Ακρίτες του Πόντου»
Όθωνος 12
Σταυρούπολη - Θεσσαλονίκη
Τ.Κ. 56429
Τηλ. 2310667891, 2310608600
Fax 2310608818
www.akritestoupontou.gr
info@akritestoupontou.gr

Βλακεία ή πρόκληση; Και τα δύο πάντως χωρίς όρια!

Δήλωση-σοκ Μπουτάρη: Τιμή να είναι η Θεσσαλονίκη γενέτειρα του Κεμάλ

Προκαλεί για μία ακόμη φορά ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, προχωρώντας σε εγκωμιαστικά σχόλια για τον σφαγέα Ποντίων και Μικρασιατών.

Σε μια νέα προκλητική δήλωση προχώρησε σήμερα ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπουτάρης, από την Κωνσταντινούπολη, επιφυλάσσοντας εγκωμιαστικά σχόλια για τον Κεμάλ Ατατούρκ, τον υπ' αριθμόν ένα υπεύθυνο της γενοκτονίας των Ποντίων και των Αρμενίων, αλλά και σφαγέα των ελληνικών πληθυσμών στη Μικρά Ασία.

Συγκεκριμένα, σε δηλώσεις του μετά τη συνάντηση με τον δήμαρχο Κωνσταντινούπολης, Καντίρ Τοπμπάς, ο κ. Μπουτάρης τόνισε ότι αισθάνεται ιδιαίτερη τιμή που η Θεσσαλονίκη είναι η γενέτειρα του Μουσταφά Κεμάλ, χωρίς βέβαια να αναλογίζεται ότι στην πόλη όπου είναι δήμαρχος κατοικούν χιλιάδες Πόντιοι και Μικρασιάτες.

«Οι σχέσεις Ελλάδας - Τουρκίας σημειώνουν σταθερή πρόοδο», τόνισε από την πλευρά του ο κ. Τοπμπάς, προσθέτοντας ότι επιθυμεί να ενισχυθούν οι σχέσεις της Κωνσταντινούπολης με τη Θεσσαλονίκη. «Η Θεσσαλονίκη σημαίνει πολλά για τους Τούρκους, ως η πόλη στην οποία γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Κεμάλ Ατατούρκ», δήλωσε.

Κατά τα άλλα, ο κ.Μπουτάρης ανέφερε ότι είναι ιδιαίτερα χαρούμενος που επισκέπτεται την Πόλη, η οποία συνυπήρξε με τη Θεσσαλονίκη από τα βάθη της Ιστορίας, ενώ δήλωσε πως επιθυμεί οι πολίτες των δύο χωρών να γνωρίσουν τη Θεσσαλονίκη και την Κωνσταντινούπολη, ότι επιθυμεί να γνωρίσουν οι Τούρκοι τα οθωμανικά μνημεία της Θεσσαλονίκης και ότι πιστεύει πως οι ανταλλαγές φοιτητών και το άνοιγμα νέων πανεπιστημίων σίγουρα θα αναπτύξουν τις σχέσεις των δύο χωρών.

«Αυτό που είναι σημαντικό», τόνισε, «είναι οι Τούρκοι να αισθάνονται σαν το σπίτι τους στην Θεσσαλονίκη, όπως οι Έλληνες αισθάνονται σαν το σπίτι τους στην Κωνσταντινούπολη». Είπε ακόμα ότι στόχος της επίσκεψής του είναι η μεταφορά τεχνογνωσίας σε θέματα διαχείρισης πόλης.

Ο κ. Toπμπάς κάλεσε ομάδες Ελλήνων τεχνικών να επισκεφτούν την Πόλη για να επωφεληθούν από την εμπειρία της Δημαρχίας σε θέματα χωροταξικού σχεδιασμού, μεταφορών, διαχείρισης στερεών αποβλήτων και υπηρεσιών του Δήμου.

«Η μεταφορά τεχνογνωσίας και εμπειρίας συνιστά σημαντική συνεισφορά στις σχέσεις των δύο χωρών», είπε και τόνισε ότι πιστεύει σε μια γόνιμη συνεργασία με τον κ. Μπουτάρη.

Ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης συναντήθηκε ακόμη με παράγοντες του τουρισμού και ανακοίνωσε ότι από την 27η Μαΐου οι Τουρκικές Αερογραμμές αρχίζουν απευθείας πτήσεις από την Κωνσταντινούπολη στη Θεσσαλονίκη.

Πηγή: Voria

«Υποτιθέμενη» η Ποντιακή Γενοκτονία κατά τη Σιμπέλ Μουσταφάογλου!

Με δελτίο τύπου αναφέρεται στα ζητήματα που έθεσε ο «Σπάρτακος», παρέχει κάλυψη στον αντιδήμαρχο Ριτβάν Μολλά Ισά για τις αλυτρωτικές του τουρκοπαρέες, κάνει όμως λόγο και για την «υποτιθέμενη ποντιακή γενοκτονία»!

Βρήκαμε στο τουρκόφωνο περιοδικό «Αζινλίκτσα» (15-5-2011) το δελτίο τύπου που εξέδωσε η επικεφαλής του συνδυασμού «Πρώτο Βήμα για την Ισότητα» (και εκλεκτή του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής στις πρόσφατες αυτοδιοικητικές εκλογές) Σιμπέλ Μουσταφάογλου. Με το κείμενο αυτό προσπαθεί να ψελλίσει κάποιες απαντήσεις σε όσα έθεσε κατά την τελευταία συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Κομοτηνής (στις 12 Μαϊου 2011) ο επικεφαλής του «Σπάρτακου» Νεκτάριος Δαπέργολας, όσον αφορά: α) τη συμμετοχή του αντιδημάρχου Κομοτηνής Ριτβάν Μολλά Ισά στη Γενική Συνέλευση του «Συλλόγου Αλληλεγγύης Τούρκων Δυτικής Θράκης», β) την απότιση τιμής στην Ημέρα Μνήμης της Ποντιακής Γενοκτονίας και γ) την ανάγκη εφαρμογής επιτέλους της υπάρχουσας νομοθεσίας που επιβάλλει την παράλληλη τουλάχιστον χρήση και της ελληνικής γλώσσας στις επιγραφές των καταστημάτων.

Η Σιμπέλ Μουσταφάογλου στο δελτίο αυτό λέει πολλά και κωμικά, όπως π.χ. εκείνο το ανεκδιήγητο ότι με την ερώτηση Δαπέργολα για το αν θα τιμηθεί η Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού, στοχοποιούνται τάχα μου οι πολιτικοί και οι αξιωματούχοι της μειονότητας (τουτέστιν, πάρε λόγια και τράβα στο παζάρι)! Πέραν των κωμικών όμως, ιδιαίτερη σημασία έχει η πλήρης κάλυψη που παρέχει στον Ριτβάν Μολλά Ισά, επαναφέροντας και αυτή το άκρως διασκεδαστικό επιχείρημα της ιδιωτικής επίσκεψης, καθώς και της ελευθερίας επισκέψεων σε οποιαδήποτε εκδήλωση. Το χειρότερο όμως όλων και το πλέον εξοργιστικό είναι η αναφορά της στην «υποτιθέμενη ποντιακή γενοκτονία». Ποιος νομιμοποιεί αλήθεια επιτέλους αυτήν την κυρία να προβαίνει ανενόχλητη σε όλες αυτές τις απίστευτες προκλήσεις, από τις προεκλογικές της περιοδείες στα χωριά της Κομοτηνής παρέα με τους ψευτομουφτήδες και τους πράκτορες του Προξενείου και υπό τους ήχους οθωμανικών εμβατηρίων, έως την όλη μετεκλογική της στάση και την τωρινή χυδαία απαξίωση προς το αίμα των παππούδων μας, σ’ ένα από τα μεγαλύτερα και πλέον αποτρόπαια μαζικά εγκλήματα της Παγκόσμιας Ιστορίας; Ο πολιτικός της προϊστάμενος Μουσταφά Σάρνιτς; Ο κόσμος της Κομοτηνής; Το DEB, δηλαδή το κόμμα του φασίστα πράκτορα Αχμέτ Σαδίκ, υπό την αιγίδα του οποίου εξελέγη δημοτική σύμβουλος; Ή μήπως το ΠΑΣΟΚ, που δεν έχει τολμήσει ακόμη να τη διαγράψει από μέλος του; Ποια είναι εν τέλει τα ακριβή όρια ανάμεσα στη γελοιότητα, την κακοήθεια και την ασυδοσία;

Για την ιστορία, παραθέτουμε αμέσως ολόκληρο το δελτίο τύπου της Σιμπέλ Μοσταφάογλου (σε μετάφραση Μ.Κ.):

«Στο Δημοτικό Συμβούλιο που έλαβε χώρα στις 12 Μαΐου 2011, πέρα από τη συνηθισμένη ατζέντα, συζητήθηκαν και τρία θέματα που εισηγήθηκε ο πρόεδρος του συνδυασμού «Σπάρτακος» κος Δαπέργολας.

Ο κος Δαπέργολας υποστήριξε ότι οι ταμπέλες των μαγαζιών και των τραπεζών που έχουν ξένες λέξεις, αποτελούν πρακτική που αντιτίθεται στον ελληνικό πολιτισμό. Ζήτησε δε από το Δήμο Κομοτηνής, να εφαρμόσει όσα προβλέπει ο νόμος.

Ο κος Δαπέργολας ισχυρίστηκε ότι όταν περιπλανιέται στα δρομάκια της Κομοτηνής, νιώθει σαν να βρίσκεται υπό αγγλική, γαλλική και τουρκική διοίκηση. Ο Δήμαρχος δήλωσε ότι θα κάνει ό, τι προβλέπει ο νόμος για το συγκεκριμένο ζήτημα και το θέμα δεν συζητήθηκε. Ένα ακόμα θέμα που έθιξε ο κος Δαπέργολας, είναι η συμμετοχή του αντιδημάρχου Ριντβάν Μολλά Ισά, στο Γενικό Συμβούλιο του Συλλόγου Αλληλεγγύης των Τούρκων της Δυτικής Θράκης (BTTDD). Ο κος Δαπέργολας ζήτησε να ενημερωθεί για τη συμμετοχή του κου Ριντβάν Μολά Ισά στην εκδήλωση ενός συλλόγου που σύμφωνα με τα λεγόμενα του ιδίου του κου Δαπέργολα, συκοφαντεί την Ελλάδα σε όλο τον κόσμο και συνάπτει συνεργασίες με τους Γκρίζους λύκους. Όπως διευκρινίστηκε, ο αντιδήμαρχος δεν συμμετείχε στην εν λόγω εκδήλωση ως μέλος της δημοτικής Αρχής ενώ, πριν παραστεί σε αυτήν, πήρε σχετική άδεια.

Το τρίτο θέμα το οποίο έθιξε ο κύριος Δαπέργολας ήταν η μέρα μνήμης της υποτιθέμενης γενοκτονίας των Ποντίων. Όπως έγινε γνωστό, καθώς πολλοί Έλληνες οργανώνουν τελετές μνήμης για τους νεκρούς τους, αξιωματούχοι και πολιτικοί από τη Δυτική Θράκη, θα συμμετέχουν στην πορεία προς το σπίτι του Κεμάλ Ατατούρκ, στη Θεσσαλονίκη. Αργότερα δε, θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση και στην Τουρκία. Ρωτήθηκε λοιπόν, ο Δήμος για τα σχέδια του εκείνη την ημέρα. Ως συνασπισμός «Πρώτο Βήμα προς την Ισότητα», διευκρινίσαμε ότι όλοι καταλάβαμε τι ήθελε να πει ο κος Δαπέργολας. Οι στόχοι και των τριών θεμάτων που έθιξε στο Δημοτικό Συμβούλιο είναι όλοι ίδιοι. Δηλώνουμε ότι ο καθένας είναι ελεύθερος να συμμετέχει σε όποια εκδήλωση επιθυμεί. Επίσης, δεν λήφθηκε καμία απόφαση παραχώρησης άδειας για τις εκδηλώσεις στις οποίες δεν θα συμμετέχει κανένας. Διευκρινίσαμε ακόμα ότι την ώρα που ο κος Δαπέργολας ζητά να ενημερωθεί για τις εκδηλώσεις, στοχοποιώντας τους πολιτικούς και τους αξιωματούχους της μειονότητας, χωρίς να του έχει παραχωρηθεί αυτό το δικαίωμα, με τον ίδιο τρόπο μπορούμε κι εμείς να ζητήσουμε να ενημερωθούμε για διάφορες εκδηλώσεις. Προσθέσαμε δε ότι το Δημοτικό Συμβούλιο δεν είναι χώρος επίλυσης εθνικών ζητημάτων αλλά επίλυσης των προβλημάτων όλων όσοι μας ψήφισαν. Στην απάντησή μας ότι τα θέματα αυτά θα πρέπει να τα αφήσουμε στους ιστορικούς, ο κος Δαπέργολας απάντησε ότι είναι ιστορικός. Κι εμείς λοιπόν λήξαμε το ζήτημα, ισχυριζόμενοι ότι στην περίπτωση αυτή, η ομιλία του θα πρέπει να γίνει σε άλλους χώρους, αντί του Δημοτικού Συμβουλίου».

Μια ερώτηση μόνο, εν κατακλείδι: για ποιες εκδηλώσεις θα επιθυμούσε ενημέρωση η Σιμπέλ Μουσταφάογλου; Υπάρχει δηλαδή αυτή τη στιγμή κεμαλική ή οθωμανική ή σκέτη ισλαμική γιορτή που να μην εορτάζεται στη Θράκη (και μάλιστα εις…δεκαπλούν), ώστε να τολμά να υποδηλώνει και παράπονα; Δεκάδες τέτοιες εκδηλώσεις γίνονται καθημερινά και μέσα στην Κομοτηνή και στα χωριά της περιοχής, με την παρουσία του πρόξενου, των ψευτομουφτήδων και εκατοντάδων τουρκοφρόνων (στη 2η φωτογραφία βλέπουμε και την ίδια στην πρώτη σειρά των “επισήμων” σε εκδήλωση που έγινε στο Προξενείο τον περασμένο Νοέμβριο στη μνήμη του Κεμάλ). Ο «Σπάρτακος» ένα βασικότατο ζήτημα έθεσε, να τολμήσουμε να αποτίσουμε επιτέλους στοιχειώδη φόρο τιμής ως αυτοδιοίκηση στο αίμα εκατοντάδων χιλιάδων προγόνων μας, και η απάντηση των ελληνοφώνων (απ’ όλες τις παρατάξεις) ήταν ότι καλό είναι να μην προκαλούμε (σ.σ. κι όσοι δεν το είπαν με τα χείλη τους, το είπαν με τη σιωπή τους). Για τι επιθυμεί να ενημερωθεί λοιπόν η κυρία Σιμπέλ; Δεν είναι για μια ακόμη φορά προφανές ότι όσο θα μένουν ασύδοτοι, τόσο περισσότερο θα αποθρασσύνονται; Τι έτι χρείαν έχετε μαρτύρων;

Πηγή: Προξενείο ΣΤΟΠ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ Ν. ΞΑΝΘΗΣ

Οι κάτοικοι της Ξάνθης και των γύρω χωριών, Ποντιακής και μη καταγωγής, τίμησαν για μια ακόμα φορά την 19η Μαΐου, ημέρα που έχει καθιερωθεί από την Βουλή των Ελλήνων ως Ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας 353.000 προγόνων μας στον Πόντο που σφαγιάσθηκαν και εξοντώθηκαν με τον πιο βάρβαρο τρόπο από την λαίλαπα του Τουρκικού Εθνικισμού από το 1914-1923.

Η αθρόα προσέλευση των συμπολιτών μας και η συμμετοχή των αρχόντων της πόλης στην επιμνημόσυνη δέηση του Μητροπολίτη μας, στον χώρο του μνημείου Προσφυγικού Ελληνισμού, για την ανάπαυση των ψυχών των αδικοχαμένων, αλειτούργητων και άταφων προγόνων μας, αποδίδει μεγάλη τιμή στον Ποντιακό Ελληνισμό.

Πληροφορηθήκαμε, δυστυχώς, ότι σε άλλο χώρο και συγκεκριμένα στην Κεντρική Πλατεία της Ξάνθης, η αγανάκτηση συμπατριωτών μας, αποτέλεσμα της προκλητικής κίνησης μελών της Λέσχης Κλασσικού Αυτοκινήτου Κωνσταντινούπολης να διασχίσουν την πόλη μας εν πομπή και να σταθμεύσουν στην Κεντρική Πλατεία, κατά την διάρκεια μιας μέρας που το Έθνος των Ελλήνων αποδίδει τιμές στην Μνήμη των 353.000 αθώων θυμάτων της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, στάθηκε αφορμή για την ανταλλαγή διαξιφισμών που σταμάτησαν εν τη γενέσει τους.

Καταδικάζουμε απερίφραστα πράξεις προβοκάτσιας που αποβλέπουν στην δημιουργία εντυπώσεων και προκλήσεων ανάμεσα στους δύο λαούς.

Δηλώνουμε ότι η ιστορία των δύο λαών είναι καταγεγραμμένη και βασίζεται πάνω σε πραγματικά ιστορικά γεγονότα τα οποία κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει πολύ περισσότερο να διαφοροποιήσει με τις όποιες ενέργειες του.

Καλούμε όποιους επιδιώκουν να δημιουργήσουν προβλήματα να πάψουν να προκαλούν και να αφήσουν τους λαούς των δύο χωρών, που η μοίρα τους έφερε να ζουν στην ίδια γειτονιά, να ζήσουν ειρηνικά ασχολούμενοι με την πρόοδο και την ευημερία τους.


ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ Ν. ΞΑΝΘΗΣ
Πάροδος Θερμοπυλών 8
Ξάνθη
Τ.Κ. 67100
Τηλ. 2541078811
Fax 2541028200
www.spnx.gr
pontos@xan.gr

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ Ν. ΑΤΤΙΚΗΣ

Ο Σύλλογος Ποντίων Φοιτητών Ν. Αττικής σας προσκαλεί στην Εκδήλωση Μνήμης για την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, την Τρίτη 24 Μαΐου 2011 και ώρα 18:00 μ.μ. στο Πάντειο Πανεπιστήμιο (Λεωφόρος Συγγρού 136, Αθήνα), Αμφιθέατρο "Σάκη Καράγιωργα ΙΙ" (στο καινούργιο κτίριο, απέναντι από την πρυτανεία).

Την εκδήλωση θα πλαισιώνουν δύο ομιλητές:
- Ο Καθηγητής Κοινωνιολογίας και Ιστορίας Νεοκλής Σαρρής με θέμα ομιλίας "Η νοηματοδότηση της Γενοκτονίας των Ποντίων σήμερα".
- Ο υποψήφιος Διδάκτωρ Ανθρωπολογίας Νίκος Μιχαηλίδης με θέμα ομιλίας " Η διαχείρηση της μνήμης στη σημερινή Τουρκία: το παράδειγμα της Τραπεζούντας".

Κατά την διάρκεια της εκδήλωσης θα παρουσιαστεί βίντεο σχετικά με την Γενοκτονία.


Σύλλογος Ποντίων Φοιτητών Ν. Αττικής
Π. Ράλλη & Θηβών 250
Αιγάλεω
Τ.Κ. 12244
Τηλ. & Fax 2105913536, 6946707080
spfna@windowslive.com

Η θλίψη για τον Πόντο δεν αρκεί...

της Ελίνας Γαληνού

Εβδομήντα πέντε χρόνια μετά την εξόντωση του Ποντιακού Ελληνισμού από τον Μουσταφά Κεμάλ, η Ελληνική Βουλή καθιέρωσε επιτέλους επίσημα την 19η Μαίου ως Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας τους. Τόσα χρόνια χρειάστηκε να περιμένουν οι μάρτυρες και απόγονοι των θυμάτων της τουρκικής βαρβαρότητας, για να αναγνωριστεί η τραγωδία τους ιστορικά στην Ελλάδα. Ωστόσο, οι 353.000 επίσημα καταγεγραμμένοι νεκροί και οι άλλοι τόσοι ξεριζωμένοι και διασκορπισμένοι αγνοούμενοι, αποτελούν πάντοτε για τους Πόντιους μια μνήμη στοιχειωμένη στην ψυχή.

Η πατρώα γη τους, που φιλοξένησε έναν πολιτισμό χιλιετιών, έγινε θέατρο μιας θηριωδίας που υπηρετούσε τα επεκτατικά σχέδια του Κεμάλ, και την επιδίωξή του να εξολοθρεύσει τις αλλότριες εθνικές ή θρησκευτικές μειονότητες. Ο Ποντιακός Ελληνισμός, υπέστη εντελώς άδικα απίστευτες βαρβαρότητες και βασανιστήρια, αναγκαζόμενος να εγκαταλείψει τα εδάφη ώστε να σβήσουν τα ίχνη του από την περιοχή.

Όμως η ιστορία δεν τελείωσε εκεί, τότε. Η βάρβαρη τουρκική χείρα, εξακολούθησε το "αφομοιωτικό" της έργο, εφαρμόζοντας άγρια βασανιστήρια και δολοφονίες χριστιανών από το ισλαμο-κεμαλικό κατεστημένο. Προς έκπληξη πολλών, το συνεχίζει με ανάλογο τρόπο ακόμα και σήμερα. Η άσκηση βίας και τρομοκρατίας, στοχεύει συνεχώς στις εκφάνσεις του αυτόχθονου πολιτισμού, απαγορεύοντας την επικοινωνία στην Ποντιακή γλώσσα και επιχειρώντας να καταστρέψει την πολιτισμική και ιστορική ταυτότητα της περιοχής.

Οι εκδηλώσεις μνήμης που γίνονται κάθε χρόνο, μας φέρνουν στο νου θλιβερές μνήμες, αλλά αυτό δεν αρκεί. Ο αγώνας που κάνουν οι Πόντιοι, είναι πολύ μεγάλος για να επιβραβευτεί με λίγα μόνο δάκρια από την πλευρά των Ελλήνων της κεντρικής Ελλάδας. Και ας μην ξεχνάμε, τα βρεγμένα μάτια στεγνώνουν εύκολα, αλλά η λήθη πληρώνεται ακριβά γιατί καμιά φορά εκδικείται... Αν η Ιστορία είναι ένα δώρο του Θεού στους ανθρώπους για να θυμούνται πώς βάδισαν στους δρόμους της ζωής, οι πικρές μνήμες θα έπρεπε να θεωρούνται διπλό δώρο. Γιατί ο πόνος διδάσκει και η διδαχή του συμβαδίζει με την διάρκεια της οδυνηρής μνήμης.

Αν λοιπόν οι εκδηλώσεις μνήμης της Ποντιακής τραγωδίας ή άλλων συναφών, μας γεννούν κάποια συναισθήματα θλίψης, ας σταθούμε λίγο παραπάνω να σκεφτούμε. Ισως κάποιοι θεωρούν ότι οι ιστορίες των Ποντίων, δεν αφορούν τόσο πολύ εμάς τους παλιολαδίτες. Ισως αγνοούν ακόμα το μέγεθος εκείνης της τραγωδίας ή δεν έχουν εκτιμήσει τις μακροπρόθεσμες συνέπειές του στην εξέλιξη της ελληνικής επικράτειας, εδαφικά και πολιτισμικά. Έπειτα, ας μην ξεχνάμε κάτι ακόμα "Μηδενί συμφορά ονειδίσεις, κοινή γαρ η τύχη και το μέλλον αόρατον...". Η ατυχία του ποντιακού ελληνισμού και εν γένει του Μικρασιατικού, είναι ατυχία πανελλήνιας εμβέλειας, ενώ ο τουρκικός επεκτατισμός, μια τάση που συνεχώς αναζωπυρώνεται εις βάρος της Ελλάδας.

Η αναγνώριση της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού, δεν είναι απλώς ένα δικαίωμά του -που θα έπρεπε να θεωρείται αναμφισβήτητο. Είναι χρέος όλων των Ελλήνων προς τους εαυτούς μας, εφ΄όσον μας αφορά η Ιστορία της πατρίδας μας. Της πατρίδας που πέρασε τα πάνδεινα από την τουρκική βαρβαρότητα και που δεν έπαψε ακόμα να κινδυνεύει από τον τουρκικό επεκτατισμό, παρ΄όλες τις ατελέσφορες μέχρι τώρα προσπάθειες της "ελληνοτουρκικής φιλίας". Γι΄αυτό, ας σταθούμε ευλαβικά δίπλα στον μακροχρόνιο αγώνα των Ποντίων αδελφών μας αναγνωρίζοντας συνειδητά και υπεύθυνα ότι η τραγωδία του ξεριζωμού τους, συνιστά για την Τουρκία ένα στίγμα βαρβαρότητας ανεξίτηλο. Είναι ένα χρέος εθνικό και ιστορικό που μονάχα η θλίψη μας στις ετήσιες τελετές μνήμης της Γενοκτονίας, δεν αρκεί για να το καλύψει...

Πηγή: Infognomon Politics

A New Study from the Gomidas Institute: “Talaat Pasha’s Report on the Armenian Genocide, 1917”

In 2008 Murat Bardakci, the Turkish journalist and historian, published a facsimile of a report on Ottoman Armenians from Talaat Pasha’s private archives. The report had been given to Bardakci by Talaat’s widow in 1982. In his own presentation of the untitled and undated report, Bardakci acknowledged that the materials he was presenting were open to interpretation. He called the report “A General Account of the Armenian Population after the Population Transfer [Tehcir] (possibly 1915-1916).”[1] Bardakci’s work was somewhat derided by Turkish nationalist historians and generally ignored by others.[2]

A more recent study re-examined Talaat’s report using Ottoman records for a completely different interpretation. The new study identified sufficient evidence that Talaat’s report was based on a special survey he had ordered in February 1917 and it produced some of the reports that appear to have been produced after the survey was ordered. These reports, from the Turkish archives, showed identical or near identical statistics to Talaat’s report.

The recent study also showed that the focus of the report was not simply about the distribution of Ottoman Armenians in 1917 (as suggested by Bardakci) but about more specific categories of information. It focused on the number of “native” Armenians in different provinces, those from “other provinces,” and those who were “outside of their native province” in 1917. Such data was presented alongside official Ottoman statistics showing the distribution of Armenians in different provinces in 1914. According to the new study, this peculiar category of data–ordered by the circular of February 1917–allowed Talaat Pasha to estimate the number of Armenians who had been deported from each province, the number of the deported who were still alive in other provinces in 1917, and the number of deported who remained within their own provinces. According to the historian Ara Sarafian, who conducted the new study, each of these categories represented a specific category of victims of the Armenian Genocide.

Talaat’s 1917 report showed that most Ottoman Armenians had disappeared between 1914 and 1917. Talaat’s figures (corrected in the original for undercounts) showed that around 1,150,000 Armenians could not be accounted for in the Empire in 1917. It also showed that most Armenian deportees who survived in 1917 were not in the so-called resettlement zone declared by Ottoman authorities for propaganda purposes. The removal of Armenians was hardly a population transfer, as Murat Bardakci and Turkish nationalists have argued.

Consequently, the new study has contested Bardakci’s original characterisation of the 1917 report and renamed it, “Talaat Pasha’s Report on the Armenian Genocide, 1917” with a critical presentation of the data in question, including two maps and appendixes, as well as a detailed breakdown of the 1917 figures according to Talaat Pasha’s focus in his own summary-analysis. The entire study and its maps comprising “Talaat Pasha’s Report on the Armenian Genocide, 1917” are available for downloading at http://www.gomidas.org/books/TalaatPasha1917.htm

Talaat Pasha Map 1

Talaat Pasha Map 2

[1] Murat Bardakçý, Talat Paþa’nýn Evrak-ý Metrukesi : Sadrazam Talat Paþa’nýn özel arþivinde bulunan Ermeni tehciri konusundaki belgeler ve hususi yazýþmalar [The Remaining Documents of Talaat Pasha: Documents and Important Correspondence Found in the Private Archives of Sadrazam Talaat Pasha about the Armenian Deportations], Istanbul: Everest Yayýnlarý, 2008, pp. 105-139.

[2] Sabrina Tavernise, “A devastating document is met with silence in Turkey,” The New York Times, 8 March 2009.

Πηγή: Azad Alik

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΑΣ

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ποντίων Τριανταφυλλιωτών Θεσσαλονίκης διοργανώνει, την Κυριακή 22 Μαΐου 2011 και ώρα 9:00 με 12:30, εθελοντική αιμοδοσία η οποία θα πραγματοποιηθεί στο χώρο του εντευκτηρίου του συλλόγου (Παν. Τσαλδάρη 3, πίσω από τον Άγιο Ελευθέριο στη Σταυρούπολη).

Όπως είναι ήδη γνωστό οι ανάγκες της τράπεζας αίματος είναι πολύ μεγάλες πάντοτε. Γι' αυτό το λόγο είναι πολύ σημαντικό να δώσουμε όλοι μας το παρόν και να προσφέρουμε δέκα λεπτά από το χρόνο μας για ένα σκοπό τόσο σημαντικό.Ελπίζουμε και αυτή τη φορά να είμαστε όλοι μας εκεί.


ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΑΣ
Παν. Τσαλδάρη 3
Σταυρούπολη - Θεσσαλονίκη
Τ.Κ. 56430
Τηλ. & Fax 2310600626
Kιν. 6944911886
www.syllogos-triantafyllias.blogspot.com
triantafyllia1980@hotmail.gr

Πρόγραμμα εκδηλώσεων Μνήμης Περιφέρειας Αττικής

Πρόγραμμα εκδηλώσεων Μνήμης Δήμου Πεντέλης

ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ & ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΙΠΟΤΑΜΩΝ "ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ"

Ο Μορφωτικός & Πολιτιστικός Σύλλογος Διποτάμων Δράμας «Ο Άγιος Νικόλαος» σας προσκαλεί στην παρουσίαση του βιλίου του Όμηρου Μαυρίδη με θέμα "Το αμπέλι μας στον Πόντο" το Σάββατο 21 Μαΐου 2011, στις 7:30 μ.μ. στο Δημοτικό Ωδείο Δράμας.

Θα ακολουθήσει εκδήλωση με χορούς και τραγούδια του Πόντου από τα χορευτικά του Συλλόγου.

Ομιλητές:

- Σάββας Παπαδόπουλος, Εκπαιδευτικός-Λαογράφος
- Διαμαντής Λαζαρίδης, Εκπαιδευτικός-Συγγραφέας
- Βασίλειος Χατζηθεοδωρίδης, Εκπαιδευτικός-Συγγραφέας

Μορφωτικός & Πολιτιστικός Σύλλογος Διποτάμων Δράμας «Ο Άγιος Νικόλαος»
Αρκαδιουπόλεως 10
Δράμα
Τ.Κ. 66100
Τηλ. 2521033585, 6972077021

ΠΟΝΤΙΑΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ "ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ" ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ (ΔΕΝΔΡΟΠΟΤΑΜΟΥ) ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Ο Ποντιακός Πολιτιστικός Σύλλογος "Αναγέννηση" Αγίου Νεκταρίου (Δενδροποτάμου) Θεσσαλονίκης σας καλεί την Κυριακή 22-5-2011 και ώρα 9:30 στο μνημόσυνο για την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, που θα πραγματοποιηθεί στον Ι.Ν. Αγίου Νεκταρίου στον Δενδροπόταμο.


ΠΟΝΤΙΑΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ "ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ" ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ (ΔΕΝΔΡΟΠΟΤΑΜΟΥ) ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ 9
Τ.Κ. 54628
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΤΗΛ. - ΦΑΞ: 2310559466
www.anagennisiagiounektariou.gr
syllogospontion@anagennisiagiounektariou.gr

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε το θεατρικό δρώμενο «Εξέβαμεν σην Πάτραν»

Το δρώμενο έγινε στο πλαίσιο εκδηλώσεων που διοργανώνει το σωματίο Φαρος Ποντίων.

Το θεατρικό δρώμενο «Εξέβαμεν σην Πάτραν» παρουσιάστηκε με επιτυχία στο κατάμεστο από κόσμο αμφιθέατρο του Συνεδριακού Κέντρου του Α.Τ.Ε.Ι. Πατρών, το βράδυ της Τετάρτης 18 Μαΐου 2011. H εκδήλωση εντασσόταν στο πλαίσιο των εκδηλώσεων που διοργανώνει το σωματείο «Φάρος» Ποντίων για την ημέρα Μνήμης της Ποντιακής Γενοκτονίας (19 Μαΐου).


Ο «Φάρος» Ποντίων της Πάτρας ανέλαβε φέτος να παρουσιάσει ένα πρωτότυπο θεατρικό δρώμενο. Επρόκειτο για τη μεταφορά σκηνών και ιστοριών από μια περιπέτεια που όλοι έχουμε ακούσει ότι έγινε, αλλά λίγες φορές έχουμε ασχοληθεί να μάθουμε κάτι περισσότερο… Μαρτυρίες και ντοκουμέντα που δείχνουν τα πολλά πρόσωπα της πόλης, και το σκληρό πρόσωπο της προσφυγιάς…


Εξάλλου, η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας - Περιφερειακή Ενότητα Αχαΐας, ο Δήμος Πατρέων, το Α.Τ.Ε.Ι. Πάτρας και το Σωματείο «Φάρος» Ποντίων Πατρών σάς προσκαλούν να τιμήσετε με την παρουσία σας τις εκδηλώσεις που συνδιοργανώνουν για την Ημέρα Μνήμης της Ποντιακής Γενοκτονίας την Κυριακή 22 Μαΐου 2011, στην Επιμνημόσυνη δέηση στο Μητροπολιτικό Ναό Ευαγγελιστρίας Πατρών, στις 10.00 μ.μ., με ομιλητή το συνταξιούχο δικηγόρο - συγγραφέα Παύλο Μαρινάκη. Θα ακολουθήσει τρισάγιο και κατάθεση στεφάνων στην πλατεία Εθνικής Αντιστάσεως (Πλ. Όλγας).


Μοναδικές ήταν οι ερμηνείες της Δώρας Πετρίδου, καθώς «ταξίδευε» με τη λύρα του Δημήτρη Τσιαβδαρίδη, ενώ στο νταούλι ήταν ο Γιάννης Πουπούλης.

Στους ρόλους οι: Μίλτος Σπυρόπουλος, Νίκος Διαμάντης, Χρύσα Σπυριδωνίδου, Αριάδνη Στεφανίδη, Μαρίνα Παπαδοπούλου, Ηλίας Αναστασόπουλος, Βασίλης Τάσσης, Γιάννης Κολέσης, Λένα Πρόγκα, Σοφία Λιακοπούλου, Νούλα Κοτσίδου, Σοφία Μιχαηλίδου.

Το χορευτικό τμήμα του σωματείου «Φάρος» Ποντίων Πατρών (χοροδιδάσκαλος Γιάννα Τσιτσάρα): Βασίλης Αδαμόπουλος, Γιώτα Αλευρή, Άννα Βούλγαρη, Μαρία Βούλγαρη, Γεωργία Γαλάνη, Θωμάς Καραΐσκος Νίκος Λιβάνης, Σοφία-Χριστίνα Μπαράκου, Αναστασία Μυστηλιάδου, Παναγιώτης Παγώνης, Βάσω Πανουτσακοπούλου, Μάρθα Στασινού, Βάνα Στεφανίδου, Αναστασία Τσελεπή, Μαρία Τσίγκα, Δέσποινα Χριστοφορίδου, Κωνσταντίνα Χορμπά.

Σκηνοθεσία: Ηλίας Αναστασόπουλος.

Τεχνικοί: Σπύρος Νικολακόπουλος (video), Μπάμπης Κοτσίδης, Μπάμπης Σεβαστιάδης (φωτισμό).

Το θεατρικό δρώμενο βασίστηκε σε μια ιδέα - κείμενο του Ισίδωρου Σιδερόπουλου.

Πηγή: The Best News

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΛΩΝΙΩΝ ΠΙΕΡΙΑΣ "ΔΙΟΓΕΝΗΣ Ο ΚΥΝΙΚΟΣ"

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Αλωνίων «Διογένης ο Κυνικός», σας προσκαλεί στις εκδηλώσεις για την 92η επέτειο Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 22 Μαΐου 2011 στις 7.00 μ.μ. στην Αίθουσα Πολλαπλών Χρήσεων του Γυμνασίου Αλωνίων.

Πρόγραμμα εκδηλώσεων

19:00 μ.μ. Τρισάγιο στην μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονία από τον ιερέα της ενορίας.
Ενός λεπτού σιγή για τα θύματα της Γενοκτονίας των Ποντίων.
Χαιρετισμός από την πρόεδρο του πολιτιστικού συλλόγου.

19.30 μ.μ. Ομιλία για την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου με κεντρικό ομιλητή της εκδήλωσης τον Μιχάλη Καραβελά.

20.15 μ.μ. Παρουσίαση - Προβολή του ντοκιμαντέρ "Τα χνάρια των Αργοναυτών" του Ερευνητικού Κέντρου «Αγιος Γεώργιος Περιστερεώτα».

Υπό την αιγίδα του Δήμου Πύδνας-Κολινδρού


ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΛΩΝΙΩΝ ΠΙΕΡΙΑΣ "ΔΙΟΓΕΝΗΣ Ο ΚΥΝΙΚΟΣ"
ΑΛΩΝΙΑ ΠΙΕΡΙΑΣ
Τ.Κ. 60064
ΤΗΛ. 6974024815
www.alonia-pierias.gr
mavrom57@otenet.gr

ΠΟΝΤΙΑΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ "ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ" ΒΟΣΤΩΝΗΣ

Την Κυριακή 22 Μαΐου 2011, θα τελεσθεί μνημόσυνο στην μνήμη των 353.000 αδικοχαμένων προγόνων μας, οι οποίοι πλήρωσαν με την ζωή τους την Ελληνικότητα και την πίστη τους!

Όλοι μας καλούμεθα να είμαστε εκεί, να τιμήσουμε τους νεκρούς μας!

Με πατριωτικούς χαιρετισμούς, Υείαν και Ευλοΐαν!


PONTIAN SOCIETY "PANAGIA SOUMELA" OF BOSTON
587 Albany Street
Boston, MA 02118
Telephone: (617) 338-7453
www.panagiasoumelaboston.com
webmaster@panagiasoumelaboston.com