Γενοκτονία των Ποντίων, ιστορική μνήμη και κατευνασμός της Τουρκίας

Γενοκτονία των Ποντίων, ιστορική μνήμη και κατευνασμός της Τουρκίας

Δεν θα πρέπει ποτέ να ξεχνούμε την 19η Μαΐου, ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας Ποντιακού Ελληνισμού. 353,000 Ελληνοπόντιοι δολοφονήθηκαν από το οθωμανικό (και μετέπειτα, Κεμαλικό καθεστώς) σε όλη την περίοδο 1915-1923. Τεχνηέντως αποσιωπάται το ότι ουσιαστικά δεν πρόκειται μόνο περί γενοκτονίας των Ποντίων, αλλά ότι επρόκειτο περί οργανωμένου σχεδίου εθνοκάθαρσης του ελληνισμού της Ανατολίας, με θύματα άνω του ενός εκατομμυρίου ψυχών και περί τους 1,3 εκατομμύρια εκτοπισθέντες, είτε βιαίως, είτε χωρίς την θέλησή τους προς της Ελλάδα (λόγω της μετέπειτα συμφωνίας ανταλλαγής πληθυσμών).

Με το πρόσφατο εξαιρετικό βιβλίο τους οι ισραηλίτες καθηγητές Benny Morris και Dror Ze’evi «The thirty year genocide – Turkey’s destruction of its Christian minorities 1894-1924» του 2019, που εκδόθηκε από το Harvard University Press, δηλαδή από κορυφαίου επιπέδου διεθνή εκδοτικό οίκο, όπως και το βιβλίο του Ηeinz A. Richter «Ο ελληνισμός στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Εκτοπισμοί, διωγμοί και ξεριζωμός (1913-1923)», αποδεικνύεται με αδιάσειστα στοιχεία η συστηματική και οργανωμένη εθνοκάθαρση, οι εκτοπισμοί και το ξερίζωμα των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, όπως και των Αρμενίων και των Ασσυρίων. Υπάρχουν και άλλα εξίσου σχετικά, επιστημονικώς αξιόλογα και αντικειμενικά βιβλία. Περιέργως, τα βιβλία αυτά δεν έχουν προβληθεί καθόλου στην ελληνική κοινωνία.

Η γενοκτονία των Αρμενίων έχει αναγνωριστεί από πάνω από 30 κυβερνήσεις διεθνώς, και είναι χρέος και των ελληνικών κυβερνήσεων, να σεβαστούν την ιστορία, να μην φοβούνται να μην δυσαρεστήσουν την σημερινή νέο-οθωμανική και αναθεωρητική Τουρκία, και να επιδιώξουν (σε συνεργασία με Ελληνικές και μη ομάδες πιέσεις σε ΗΠΑ και αλλού) αντίστοιχες επιτυχίες διεθνοποίησης του θέματος.

Στον αντίποδα, κάποιοι, που είτε κινούνται από συγκεκριμένους ιδεολογικούς κύκλους και ιδεοληψίες, είτε στα πλαίσια ενός ευρύτερου πολιτικού στόχου, του κατευνασμού της Τουρκίας, επιδιώκουν μια μεθόδευση ιστορικού “συμψηφισμού”. Καλλιεργούν δηλαδή την άποψη ότι δήθεν ο Ελληνικός Στρατός (που εξ ορισμού τον δέχονται μόνο ως ιμπεριαλιστικό εργαλείο εθνικισμού και στρατό κατοχής, αλλά όχι ως απελευθερωτική δύναμη) διενήργησε εκτεταμένα εγκλήματα στην Μικρά Ασία την περίοδο της εκεί παρουσίας του.

Όσοι το υποστηρίζουν αυτό στην Ελλάδα, συνήθως παραθέτουν, εσκεμμένα και εις γνώση τους, ως ιστορικά τεκμήρια, κάποια “ντοκουμέντα”, τα περισσότερα των οποίων είναι όμως προϊόν ψευδών ειδήσεων και προπαγάνδας που καλλιεργούσε σε ελεγχόμενες εφημερίδες της εποχής τεχνηέντως κυρίως ο ιταλικός στρατός που συνόρευε στην Μικρά Ασία με τον ελληνικό (δείτε χάρτη Συνθήκης Σεβρών). Η ιταλική παρουσία στην Μικρά Ασία δεν ήθελε με τίποτα την εκεί παρουσία του ελληνικού στρατού, θεωρώντας τον ευθέως ανταγωνιστικό στα ευρύτερα ιμπεριαλιστικά σχέδιά του. Οι Ιταλοί γνώριζαν ότι η δική τους παρουσία μειονεκτούσε γιατί είχε μόνο ιμπεριαλιστικά χαρακτηριστικά, εν αντιθέσει με την ελληνική, που είχε εθνικό και πολιτισμικό υπόβαθρο και απαράγραπτα ιστορικά δικαιώματα από την απώτατη αρχαιότητα. Ήθελαν λοιπόν, μέσω διαβολής και προπαγάνδας, να βγάλουν τον ελληνικό στρατό στην περιοχή από την μέση.

Σε μικρότερο βαθμό, τέτοιες κατηγορίες αναπαρήγαγε και ο βρετανικός τύπος. Το γιατί, και ποιοι βρίσκονταν πίσω από αυτή την ειδεχθή και βρώμικη συμπαιγνία παραγωγής ψευδών ειδήσεων κατά των συμφερόντων του ελληνισμού στην περιοχή (που κάποιοι επικαλούνται ως σοβαρά δημοσιευμένα ιστορικά πειστήρια) το εξηγεί ο Τζορτζ Χόρτον, που υπηρετούσε ως γενικός πρόξενος των ΗΠΑ στη Σμύρνη εκείνη την περίοδο, με το βιβλίο του – γροθιά στο στομάχι, «Η Μάστιγα της Ασίας» αν διαβαστεί προσεκτικά.

Συνεπώς, τα περισσότερα “ιστορικά τεκμήρια” με τις δήθεν θηριωδίες του ελληνικού στρατού στην Μικρά Ασία, εντάσσονται στο πλαίσιο μιας καλλιεργούμενης επαναγραφής της ιστορίας, εξυπηρετώντας συγκεκριμένους πολιτικούς και ιδεολογικούς στόχους.

Δεν υποστηρίζω ότι κατά την περίοδο της Μικρασιατικής Εκστρατείας (Μάιος 1919 – Σεπτέμβριος 2022) δεν συνέβησαν μεμονωμένου χαρακτήρα ακρότητες μελών ή ομάδων του ελληνικού στρατού κατά την εκεί παρουσία του. Κάτι τέτοιο δεν μπορεί να αποκλεισθεί. Είναι όμως τελείως διαφορετικό από την προπαγανδιστική και ανεδαφική ιστορικά θέση που καλλιεργείται, εδώ και χρόνια, δυστυχώς και εντός των τειχών, περί οργανωμένων εγκληματικών δράσεων του ελληνικού στρατού στο σύνολό του.

Κάποιοι ίσως αντιλαμβάνονται ότι η καλλιεργούμενη “ελληνοτουρκική προσέγγιση” που μεθοδεύεται εδώ και τρεις δεκαετίες, θα πρέπει να συνοδεύεται, μεταξύ άλλων, και από μια προσπάθεια επαναγραφής της ελληνικής ιστορίας, που μεταξύ άλλων, θα εμπεριέχει και το λέκιασμα της ελληνικής προσπάθειας στην Μικρά Ασία, με απώτερο σκοπό να ακυρώσει την ιστορική του νομιμότητα, μέσα από μια λογική “συμψηφισμού εγκλημάτων” με την Τουρκία.

Έτσι – υποτίθεται – θα κατανοήσουμε καλύτερα τους Τούρκους, και θα εξασφαλισθεί καλύτερα η ειρήνη στην περιοχή μας. Δια της καλλιέργειας της ιστορικής λήθης και ιστορικών ενοχών στις ψυχές – κυρίως – των νέων Ελλήνων. Με την σειρά της η καλλιέργεια ψευδών ιστορικών ενοχών και η ιστορική σύγχυση που θα δημιουργήσει, θα κάνουν τη δουλειά τους… Άρνηση, αμφισβήτηση, καλλιέργεια ηττοπάθειας και μιας λογικής του, “δεν βαριέσαι βρε αδερφέ, ας τα βρούμε με την Τουρκία, να τελειώνουμε”, δηλαδή, συμβιβασμός και κατευνασμός, γκριζοποίηση του Αιγαίου, και τελική ήττα του Ελληνισμού μέσω συνδιαχείρισης του Αιγαίου και της Κρήτης με την Τουρκία. Επίσης, αποκοπή του ομφάλιου λώρου της Ελλάδος με την αδελφή Κύπρο, μέσω της Μεγίστης (Καστελόριζου). Και τέλος, ενδεχομένως μια ακόμη στρατηγική και καταστροφική, μελλοντική ήττα του Ελληνισμού.

Μη γένοιτο! Οι Έλληνες δεν θα επιτρέψουν ποτέ ξανά μια νέα Μικρασιατική Καταστροφή!

Πηγή: Νέος Κόσμος

Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου

Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου

Ένα εκλεκτό τμήμα του Ελληνισμού ζούσε στα βόρεια της Μικράς Ασίας, στην περιοχή του Πόντου, μετά τη διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η άλωση της Τραπεζούντας το 1461 από τους Οθωμανούς δεν τους αλλοίωσε το φρόνημα και την ελληνική τους συνείδηση, παρότι ζούσαν αποκομμένοι από τον εθνικό κορμό. Μπορεί να αποτελούσαν μειονότητα -το 40% του πληθυσμού, αλλά γρήγορα κυριάρχησαν στην οικονομική ζωή της περιοχής, ζώντας κυρίως στα αστικά κέντρα.

Η οικονομική τους ανάκαμψη συνδυάστηκε με τη δημογραφική και την πνευματική τους άνοδο. Το 1865 οι Έλληνες του Πόντου ανέρχονταν σε 265.000 ψυχές, το 1880 σε 330.000 και στις αρχές του 20ου αιώνα άγγιζαν τις 700.000. Το 1860 υπήρχαν 100 σχολεία στον Πόντο, ενώ το 1919 υπολογίζονται σε 1401, ανάμεσά τους και το περίφημο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας. Εκτός από σχολεία διέθεταν τυπογραφεία, περιοδικά, εφημερίδες, λέσχες και θέατρα, που τόνιζαν το υψηλό τους πνευματικό επίπεδο.

Το 1908 ήταν μια χρονιά-ορόσημο για τους λαούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τη χρονιά αυτή εκδηλώθηκε και επικράτησε το κίνημα των Νεότουρκων, που έθεσε στον περιθώριο τον Σουλτάνο. Πολλές ήταν οι ελπίδες που επενδύθηκαν στους νεαρούς στρατιωτικούς για μεταρρυθμίσεις στο εσωτερικό της θνήσκουσας Αυτοκρατορίας.

Σύντομα, όμως, οι ελπίδες τους διαψεύστηκαν. Οι Νεότουρκοι έδειξαν το σκληρό εθνικιστικό τους πρόσωπο, εκπονώντας ένα σχέδιο διωγμού των χριστιανικών πληθυσμών και εκτουρκισμού της περιοχής, επωφελούμενοι της εμπλοκής των ευρωπαϊκών κρατών στο Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το ελληνικό κράτος, απασχολημένο με το «Κρητικό Ζήτημα», δεν είχε τη διάθεση να ανοίξει ένα ακόμη μέτωπο με την Τουρκία.

Οι Τούρκοι με πρόσχημα την «ασφάλεια του κράτους» εκτοπίζουν ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού στην αφιλόξενη μικρασιατική ενδοχώρα, μέσω των λεγόμενων «ταγμάτων εργασίας» («Αμελέ Ταμπουρού»). Στα «Τάγματα Εργασίας» αναγκάζονταν να υπηρετούν οι άνδρες που δεν κατατάσσονταν στο στρατό. Δούλευαν σε λατομεία, ορυχεία και στη διάνοιξη δρόμων, κάτω από εξοντωτικές συνθήκες. Οι περισσότεροι πέθαιναν από πείνα, κακουχίες και αρρώστιες.

Αντιδρώντας στην καταπίεση των Τούρκων, τις δολοφονίες, τις εξορίες και τις πυρπολήσεις των χωριών τους, οι Ελληνοπόντιοι, όπως και οι Αρμένιοι, ανέβηκαν αντάρτες στα βουνά για να περισώσουν ό,τι ήταν δυνατόν. Μετά τη Γενοκτονία των Αρμενίων το 1915, οι τούρκοι εθνικιστές υπό τον Μουσταφά Κεμάλ είχαν πλέον όλο το πεδίο ανοιχτό μπροστά τους για να εξολοθρεύσουν τους Ελληνοπόντιους. Ό,τι δεν κατάφερε ο Σουλτάνος σε 5 αιώνες το πέτυχε ο Κεμάλ σε 5 χρόνια!

Το 1919 οι Έλληνες μαζί με τους Αρμένιους και την πρόσκαιρη υποστήριξη της κυβέρνησης Βενιζέλου προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα αυτόνομο ελληνοαρμενικό κράτος. Το σχέδιο αυτό ματαιώθηκε από τους Τούρκους, οι οποίοι εκμεταλλεύθηκαν το γεγονός για να προχωρήσουν στην «τελική λύση».

Στις 19 Μαΐου 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των Γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του. Μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 οι Ελληνοπόντιοι που έχασαν τη ζωή τους ξεπέρασαν τις 350.000.

Όσοι γλίτωσαν από το τουρκικό σπαθί κατέφυγαν ως πρόσφυγες στη Νότια Ρωσία, ενώ γύρω στις 400.000 ήλθαν στην Ελλάδα. Με τις γνώσεις και το έργο τους συνεισέφεραν τα μέγιστα στην ανόρθωση του καθημαγμένου εκείνη την εποχή ελληνικού κράτους και άλλαξαν τις πληθυσμιακές ισορροπίες στη Βόρειο Ελλάδα.

Με αρκετή, ομολογουμένως, καθυστέρηση, η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα στις 24 Φεβρουαρίου 1994 την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.

Πηγή: Νέος Κόσμος

Θεσσαλονίκη: Άναψε η «Φλόγα της Μνήμης» για τις 353.000 ψυχές της Γενοκτονίας των Ποντίων

Θεσσαλονίκη: Άναψε η «Φλόγα της Μνήμης» για τις 353.000 ψυχές της Γενοκτονίας των Ποντίων

Τη «Φλόγα της Μνήμης» για τα 353.000 θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου άναψε απόψε ο δήμος Θεσσαλονίκης, σε ειδική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στον χώρο του Μνημείου Γενοκτονίας Ποντιακού Ελληνισμού στην πλατεία Αγίας Σοφίας στο κέντρο της πόλης.

Υπό τους ήχους ποντιακής λύρας, αλλά και ασμάτων και ποιημάτων που αφηγούνταν τον ξεριζωμό και τη σφαγή των Ελλήνων του Πόντου, πολιτικά και αυτοδιοικητικά στελέχη, εκπρόσωποι ποντιακών συλλόγων και φορέων, αλλά και πολίτες, τίμησαν τα 106 χρόνια από τη μελάνη αυτή σελίδα της ιστορίας.

«Αποδίδουμε σήμερα τον ελάχιστο οφειλόμενο φόρο τιμής στα θύματα ενός στυγνού εγκλήματος, που σήμερα, 106 χρόνια μετά, ζητούν ακόμα τη δικαίωση», τόνισε ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Στέλιος Αγγελούδης, απευθύνοντας έκκληση για ομοψυχία στο συλλογικό αίτημα της δικαίωσης και της αναγνώρισης της Ποντιακής Γενοκτονίας. «Κρατούμε αναμμένη τη φλόγα της μνήμης για να στείλουμε όλοι μαζί, ενωμένοι, και θέλω να το θυμόμαστε αυτό, ενωμένοι, το μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση: ο αγώνας για τη διεθνή αναγνώριση των γενοκτονικών πολιτικών που εφαρμόστηκαν στον Πόντο δεν πρόκειται να σταματήσει, το αντίθετο μάλιστα» είπε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε: «Οφείλουμε να εντείνουμε τις προσπάθειες, να συντονίσουμε τον βηματισμό μας, ώστε ολόκληρος ο κόσμος να μάθει την πραγματική αλήθεια, τα τραγικά γεγονότα που οδήγησαν στον αφανισμό 353.000 ψυχών. Ό,τι αφήνουμε πίσω ξεχνιέται κι εμείς πρέπει να παραμείνουμε συνεπείς στη δέσμευσή μας πως δεν πρόκειται να αφήσουμε τα εγκλήματα να ξεχαστούν. Γιατί η λήθη είναι μια δεύτερη γενοκτονία».

«Είναι μάθημα ζωής να αντιστέκεσαι στη γενοκτονία, στη γενοκτονία της μνήμης. Είμαστε η μνήμη των γενοκτονημένων λοιπόν, μιλάμε με το στόμα των νεκρών μας προγόνων, αυτών που χάθηκαν στα τάγματα εργασίας, έμειναν άταφα τα κορμιά τους και μένει σε εμάς ένα χρέος. Και το χρέος μας είναι να έρθει η δικαίωση. Η δικαίωση η οποία δεν έχει στόχο την εκδίκηση. Απλά θέλουμε τη δικαίωση των ανθρώπων μας» ανέφερε από την πλευρά της η πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων, Χριστίνα Σαχινίδου.

Παίρνοντας τον λόγο ο αντιπρόεδρος της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος, Αναστάσιος Αντωνιάδης, τόνισε πως «σκοπός είναι σε όλη την Ελλάδα, τα επόμενα χρόνια, τις ημέρες αυτές να ανάβει μια τέτοια φωτιά, μία τέτοια φλόγα που θα μας θυμίζει τα χρόνια της Γενοκτονίας». «Εχουμε χρέος για την ιστορία και σήμερα και αύριο και όσο χρειαστεί, να αγωνίζομαστε για τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας» πρόσθεσε και εξέφρασε την «επιτακτική» ανάγκη για δημιουργία μουσείου του προσφυγικού αγώνα του ποντιακού Ελληνισμού στη Θεσσαλονίκη.

Η εκπρόσωπος της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, περιφερειακή σύμβουλος, Όλια Βασιλάκου, δήλωσε πως «106 χρόνια από αυτό το αιματηρό ξερίζωμα, το καθήκον μας είναι να είμαστε ένα, να είμαστε παρόντες και να είμαστε διαβασμένοι, να γνωρίζουμε την ιστορία μας, όχι μόνο σήμερα, κάθε μέρα, κάθε χρόνο, όλα τα χρόνια, για πάντα. Γιατί ως Έλληνες αυτό μας ενώνει, η ιστορία, οι ρίζες μας και τα γεγονότα και πρέπει να είμαστε όλοι ενωμένοι σε αυτό για τη δικαίωση».

Σε δηλώσεις του, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Νίκος Ανδρουλάκης, που παρέστη στην εκδήλωση, τόνισε: «Τιμούμε σήμερα τη μνήμη των εκατοντάδων χιλιάδων θυμάτων της Ποντιακής Γενοκτονίας όπως αυτή καθιερώθηκε το 1994 από τη Βουλή των Ελλήνων μετά από πρωτοβουλία της κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου. Τιμούμε τη μνήμη των ανθρώπων που ξεριζώθηκαν από τις πατρογονικές τους ρίζες, τιμούμε τη μνήμη των ανθρώπων που ήρθαν εδώ, στον τόπο τους, και μεγαλούργησαν. Έχουμε χρέος να αγωνιστούμε ως Πολιτεία με όλες μας τις δυνάμεις για να υπάρχει διεθνής αναγνώριση της Ποντιακής Γενοκτονίας. Δεν είναι μόνο ένα εθνικό στοίχημα, είναι ένας πανανθρώπινος στόχος γιατί μόνο η συλλογική, ισχυρή μνήμη είναι δύναμη αποτροπής από ανάλογες θηριωδίες κατά της ανθρωπότητας, ιδιαίτερα σε μια εποχή που αυτός ο εφιάλτης είναι ακόμα εδώ».

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, λύρα έπαιξε η Σοφία Αραπίδου, απαγγελία έκανε η Άννα Αποστολίδου, ενώ στη φωνή βρισκόταν η Γιώτα Παπαδοπούλου. Τα χορευτικά της εκδήλωσης επιμελήθηκαν τα τμήματα ελληνικών χορών του δήμου Θεσσαλονίκης.

Στην εκδήλωση, που διοργάνωσε ο δήμος Θεσσαλονίκης, παρευρέθηκαν, μεταξύ άλλων, ο υφυπουργός Εσωτερικών, τομέας Μακεδονίας-Θράκης, Κώστας Γκιουλέκας, οι βουλευτές της ΝΔ, Θεόδωρος Καράογλου και Δημήτρης Κούβελας, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Πέτρος Παππάς και στελέχη του γραφείου του κόμματος, η βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ, Κατερίνα Νοτοπούλου, ο πρόεδρος της ΠΕΔΚΜ και δήμαρχος Πυλαίας Χορτιάτη, Ιγνάτιος Καϊτεζίδης, ο συντονιστής του πρωθυπουργικού γραφείου στη Θεσσαλονίκη, Γιάννης Παπαγεωργίου, ο αντιπεριφερειάρχης Θεσσαλονίκης, Κώστας Γιουτίκας, ο αντιδήμαρχος Πολιτισμού, Βασίλης Γάκης, ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, Στυλιανός Κατρανίδης κ.α.

Πηγή: Voria

Μουσική παράσταση για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου στη Νέα Ιωνία

Μουσική παράσταση για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου στη Νέα Ιωνία

Μια μουσική παράσταση αφιερωμένη στη Μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου θα πραγματοποιήσει η Ένωση Ποντίων Μαγνησίας, τη Δευτέρα 19 Μαΐου 2025 μπροστά στο Μνημείο Γενοκτονίας (Μανδηλαρά με Μ. Μερκούρη, Άλσος Α. Βαλαχή στη Ν. Ιωνία).

Η είσοδος για το κοινό θα είναι ελεύθερη.

Νάουσα: Εκδηλώσεις μνήμης για την Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού

Νάουσα: Εκδηλώσεις μνήμης για την Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού

Η Εύξεινος Λέσχη Ποντίων Νάουσας - Εθνική Βιβλιοθήκη Αργυρουπόλεως «Ο Κυριακίδης» τιμώντας την ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού, διοργανώνει Εκδηλώσεις Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου από τις 19 έως τις 25 Μαΐου 2025.

Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων έχει ως εξής:

Δευτέρα 19 Μαΐου 2025

10:00 π.μ. | Κτίριο Ευξείνου Λέσχης Ποντίων Νάουσας “Η Εθνική Βιβλιοθήκη Αργυρουπόλεως ως διασωθείσα της Γενοκτονίας”, Ενημερωτική εκδήλωση για μαθητές Β’ βάθμιας εκπαίδευσης. Σε συνεργασία με το 1ο Λάππειο Γυμνάσιο Νάουσας.

8:30 μ.μ. | Πλατεία Δημαρχίας & Δημοτικό Πάρκο“ Φλόγα της Μνήμης”, Συμβολική φωταγώγηση του Δημαρχείου και του Μνημείου της Γενοκτονίας. Σε συνεργασία με τον Δήμο Η.Π. Νάουσας.

Δευτέρα 19 - Παρασκευή 23 Μαΐου 2025

9:00 π.μ. - 1:00 μ.μ. και 5:00 μ.μ. - 7:00 μ.μ. | Γ.Ν. Νάουσας“. Δίνουμε αίμα για το αίμα που χάθηκε”, Εβδομάδα εθελοντικής αιμοδοσίας στο Γενικό Νοσοκομείο Νάουσας. Σε συνεργασία με το Τμήμα Αιμοδοσίας του Γ.Ν. Νάουσας.

Σάββατο 24 Μαΐου 2025

7:00 π.μ. | Μητροπολιτικός Ι.Ν. Μεταμορφώσεως Σωτήρος Όρθρος και Αρχιερατική Θεία Λειτουργία10:00 π.μ. | Μητροπολιτικός Ι.Ν. Μεταμορφώσεως Σωτήρος. Τέλεση μνημοσύνου με τη χοροστασία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ.κ. Παντελεήμονος.

11:15 π.μ. | Κεντρική Πύλη Δημοτικού Πάρκου. Επιμνημόσυνη δέηση στο Μνημείο Γενοκτονίας, Επιμνημόσυνη ομιλία από τον πανοσιολογιότατο Αρχιμ. Παντελεήμων Παπαεμμανουήλ, Μέλος της Ευξείνου Λέσχης Ποντίων Νάουσας – Εθνικής Βιβλιοθήκης Αργυρουπόλεως «Ο Κυριακίδης». Κατάθεση στεφάνων, Εθνικός Ύμνος.

Κυριακή 25 Μαΐου 2025

10:00 π.μ. | Πανελλήνιο Ιερό Προσκύνημα “Παναγία Σουμελά”. Συμμετοχή στις κεντρικές εκδηλώσεις μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Διοργάνωση από την Π.Ε. Ημαθίας.

6:00 μ.μ. | Σημείο εκκίνησης “Γαλάκεια”. Ιστορικός περίπατος στους τόπους εγκατάστασης των προσφύγων με την Δρ. Αντωνία Χαρίση, με τίτλο «Ιχνηλατώντας την εγκατάσταση και την ιστορική παρουσία των προσφύγων στη Νάουσα του α’ μισού του 20ου αι.». Σε συνδιοργάνωση με τους Φίλους Ιστορικού Αρχείου Νάουσας.