ΑΝΑΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΜΠΛΗΓΑΔΕΣ…
«Για να φτάσουν οι Αργοναύτες στα παράλια του Εύξεινου Πόντου, έπρεπε να περάσουν υποχρεωτικά ανάμεσα από τις τρομακτικές και αδιαπέραστες μέχρι τότε Συμπληγάδες Πέτρες. Ένα περιστέρι, σύμβολο Ειρήνης και Πολιτισμού, προπορεύθηκε και τους έδειξε τον τρόπο…»
ΚΕΜΑΛ ΑΤΑΤΟΥΡΚ: ΕΙΡΗΝΟΠΟΙΟΣ ή ΓΕΝΟΚΤΟΝΟΣ;
Έγκλημα εκ προμελέτης θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η κατάθεση στεφάνου προς τιμήν του Κεμάλ Πασά από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό της χώρας κ. Καραμανλή στην πρόσφατη επίσημη επίσκεψη του στην Τουρκία.
Έγκλημα κατά της μνήμης της γενοκτονίας 353.000 χιλιάδων Ποντίων που έπεσαν θύματα του Κεμαλισμού και βρήκαν φρικτό θάνατο, μένοντας οι περισσότεροι άταφοι, αναζητώντας «ηρεμία ψυχής» με την αναγνώριση και δικαίωση τους από τους επιγόνους τους και την Ιστορία, στη βάση της διεθνούς αναγνώρισης της γενοκτονίας τους, προς γνώση και αποφυγή μελλοντικής επανάληψης παρόμοιων γεγονότων.
Και ήταν το έγκλημα αυτό του Πρωθυπουργού «εκ προμελέτης», διότι είχε ήδη λάβει ο ίδιος πολύ πριν την επίσκεψη του τα ψηφίσματα – επιστολές από τις Ομοσπονδίες των Ποντιακών Σωματείων με τις οποίες σύσσωμος ο Ποντιακός Ελληνισμός αξίωσε από τον Πρωθυπουργό να σεβαστεί τη μνήμη των χιλιάδων θυμάτων και να μην την προσβάλλει με την απόδοση τιμής στον Γενοκτόνο τους.
Μάταια όμως.
Οι εκκλήσεις και οι παραινέσεις για σεβασμό του συνόλου του Ποντιακού ελληνισμού, νεκρών και ζωντανών, εντός και εκτός της Χώρας, καθώς και για σεβασμό του Νόμου με τον οποίο αναγνωρίστηκε η γενοκτονία των Ποντίων από την Βουλή των Ελλήνων, έπεσαν στο κενό, απέμεναν «βοή σε ώτα μη ακουόντων».
Αντί να καταδικάσει ο Πρωθυπουργός τη συντελεσθείσα γενοκτονία και να διατυπώσει τη θέση της χώρας ενάντια στην επανάληψη τέτοιων φαινομένων, έγραψε φαρδιά πλατιά στο βιβλίο επισκεπτών του μαυσωλείου του Κεμάλ, για να υπάρχουν και οι έγγραφες αποδείξεις του εγκλήματός του: «Ο Κεμάλ Ατατούρκ με τον Ελευθέριο Βενιζέλο είχαν το πολιτικό θάρρος, τη βούληση και τη διορατικότητα να μην αφήσουν συγκρούσεις και τραγωδίες του παρελθόντος να γίνουν εμπόδιο σε προσπάθειες οικοδόμησης ενός καλύτερου μέλλοντος Ειρήνης και συνεργασίας προς όφελος των δύο λαών της χώρας μας».
Ειρηνοποιός ήταν λοιπόν ο Κεμάλ;
Άδικα τον αναφέρουν οι ιστορικοί αλλά και οι εκατοντάδες ακόμη επιζώντες της θηριωδίας του ως Γενοκτόνο;
Θα ξαναγράψουμε τώρα την Ιστορία;
Απορία γεννά το γεγονός ότι ενώ έγινε τόσος σάλος για το βιβλίο της Ιστορίας της 6ης Δημοτικού και κυρίως για την αναφορά ότι «συνωστίζονταν ο Έλληνες στο λιμάνι της Σμύρνης» με τελικό αποτέλεσμα την απόσυρση του βιβλίου, για την απότιση τιμής στον «ειρηνοποιό» Κεμάλ από τον Πρωθυπουργό, τηρήθηκε «σιγή ιχθύος».
Απόλυτη σιγή.
Ένοχη σιγή.
Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, όπως της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Αμερικής - Καναδά, και κάποιων σωματείων και μερικών πατριωτών, οι υπόλοιποι επίσημοι και ανεπίσημοι φορείς, οργανώσεις, Ποντιακές Ομοσπονδίες, κόμματα, Πόντιοι βουλευτές, έγιναν συνένοχοι με την «κραυγαλέα σιωπή» τους.
Η Αξιωματική αντιπολίτευση και οι βουλευτές τους, γιατί κοινώς «είχαν λερωμένη τη φωλιά τους» καθώς το 2000 ο Γιώργος Παπανδρέου, ως ο τότε υπουργός Εξωτερικών της Κυβέρνησης Σημίτη επισκέφτηκε και αυτός το μαυσωλείο του Κεμάλ και προέβη σε «τεμενάδες».
Οι βουλευτές του Κυβερνώντος Κόμματος αλλά και Ομοσπονδίες, φορείς, Μέσα μαζικής Ενημέρωσης κ.α. που το υποστηρίζουν, σιωπούν διότι δεν θέλουν να έρθουν σε ευθεία σύγκρουση με τον Πρωθυπουργό γιατί φοβούνται μη χάσουν τη στήριξη του.
Κι ο Πρωθυπουργός;
Προφανώς ανέλαβε το πολιτικό κόστος (το οποίο με την επιβληθείσα σιωπή έχει ως στόχο να περιορίσει) προκειμένου να εξευμενίσει την αδιάλλακτη Τουρκική πλευρά –ας μην ξεχνάμε ότι μέρες πριν την επίσκεψη δημιουργήθηκε νέα ένταση στην περιοχή των Ιμίων- με απώτερο στόχο την προσωπική του προβολή παρουσιαζόμενος ως συνομιλητής με τους Τούρκους για τα καίρια ζητήματα της Χώρας. Ποια είναι αυτά; Η επαναλειτουργία της θεολογικής Σχολής της Χάλκης!!! Μία επαναλαμβανόμενη «καραμέλα» που έχει αναδειχθεί σκοπίμως ως εθνικός στόχος και που θα αποτελέσει μελλοντικά (η ενδεχόμενη λειτουργία της Σχολής) το άλλοθι της όποιας Κυβέρνησης μας για το ξεπούλημα του Αιγαίου, τον περιορισμό της εδαφικής μας κυριαρχίας και της ναυτικής μας ζώνης, έχοντας ήδη ξεπουλήσει την Ιστορία μας και τις διεκδικήσεις μας για διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων και του Ελληνισμού της Ανατολής. Διότι πώς να ζητήσουμε από τη διεθνή κοινότητα να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Ποντίων από τον Κεμάλ, όταν με τον πιο επίσημο τρόπο τον αναγνωρίζουμε ως Ειρηνοποιό, έχοντας μάλιστα καταθέσει ως χώρα πρόταση δια στόματος Ελευθέριου Βενιζέλου για απονομή και Νόμπελ ειρήνης;
Τι έχουμε να πούμε στους Αρμένιους που κατάφεραν να διεθνοποιήσουν τη δική τους γενοκτονία από τον Κεμαλισμό;
Τι απαντά ο Πρωθυπουργός στον Αρμένιο και τον Ιρανό ομόλογό του που δεν προσκύνησαν στο μαυσωλείο του Κεμάλ κατά τη δική τους επίσημη επίσκεψη στην Τουρκία, όταν προφασίζεται το Πρωτόκολλο για την πράξη του;
Τι οφέλη αποκόμισε η Ελλάδα από την επίσκεψη του Πρωθυπουργού στην Τουρκία και γιατί ήταν επιβεβλημένη επίσημη επίσκεψη του σε αυτήν; Σε κάθε περίπτωση μπορούσε τουλάχιστον να αρνηθεί την επίσκεψη, εάν του επέβαλλαν να προσκυνήσει τον τάφο του Κεμάλ και όχι να υπερθεματίζει γράφοντας τα ανωτέρω περί ειρήνης & συνεργασίας. Άλλωστε οι περισσότεροι Πρωθυπουργοί ΔΕΝ επισκέφτηκαν την Τουρκία, γιατί απλώς δεν είχαν τίποτα να κερδίσουν από μία τέτοια επίσκεψη και απέφυγαν την εθνική μας ταπείνωση.
Πώς να συγκρίνουμε αυτή τη στάση της Ελλάδας σε σχέση με της Γαλλίας που αναγνώρισε τη γενοκτονία των Αρμενίων παρά τις έντονες αντιδράσεις των Τούρκων;
Να θυμίσουμε την απολογητική στάση της Ελλάδας που «τόλμησε» να ανεγείρει μνημείο της Γενοκτονίας των Ποντίων στη Θεσσαλονίκη;
Είναι βέβαιο ότι η συνεργασία των δύο λαών θα είναι προς όφελος και των δύο πλευρών. Επίσης είναι βέβαιο ότι η επίτευξη μόνιμου περιβάλλοντος Ειρήνης πρέπει είναι διαρκής στόχος μας. Για να επιτευχθεί όμως Εθνική συμφιλίωση οφείλει η Τουρκία να συμφιλιωθεί πρώτα με την Ιστορία της, ακολουθώντας το παράδειγμα της Γερμανίας που αποκήρυξε το Ναζισμό και τα εγκλήματά του. Οφείλει επίσης να σταματήσει τις προκλήσεις και τα τελεσίγραφα τύπου «cazus beli». Και η Ελληνικές κυβερνήσεις πρέπει να αποτινάξουν την τακτική της υποχωρητικότητας και τη νοοτροπία του ραγιαδισμού, ακολουθώντας πάγιες, διαχρονικές πολιτικές που θα επανακτίσουν σε βάθος χρόνου την εθνική μας αξιοπρέπεια και θα κερδίσουν το διεθνή σεβασμό των θέσεων μας.
Το μυστικό για να εξαναγκάσουμε όλοι εμείς, ο απλός λαός την εκάστοτε Κυβέρνηση να υιοθετήσει τέτοιες πολιτικές, είτε Έλληνες είτε Τούρκοι, βρίσκεται στο «πολιτικό κόστος» που θα έχει κάθε αντίθετη πολιτική επιλογή αυτών των Κυβερνήσεων. Το μυστικό είναι να μας βρουν σύσσωμους ενάντια τους.
Και αυτό δεν είναι μονάχα δικαίωμα μας.
Είναι χρέος του κάθε ενός ενεργού πολίτη. Γιατί ο «ενεργός πολίτης» είναι ο μόνος στον οποίο μπορούμε να ελπίζουμε και να εμπιστευόμαστε.
Λάζαρος Κουμπουλίδης
Έφορος Δημοσίων Σχέσεων
Ευξείνου Λέσχης Βέροιας
Παρασκευή 21 Μαρτίου 2008
Πέμπτη 20 Μαρτίου 2008
ΕΥΞΕΙΝΟΣ ΛΕΣΧΗ ΠΟΝΤΙΩΝ ΚΑΙ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΩΝ Ν. ΤΡΙΚΑΛΩΝ

Το Βιβλιοπωλείο “Κηρήθρες” στα Τρίκαλα και οι εκδόσεις “Μεταίχμιο” με την σύμπραξη και ενεργή συμμετοχή της «Ευξείνου Λέσχης Ποντίων και Μικρασιατών N. Τρικάλων», παρουσίασαν στο βιβλιόφιλο Τρικαλινό κοινό το αξιόλογο βιβλίο του Βασίλη Τζανακάρη «Δακρυσμένη Μικρασία 1912-1922 τα χρόνια που συντάραξαν την Ελλάδα». Το βιβλίο προλόγισαν ο φιλόλογος και ιστορικός Αγαθοκλής Αζέλης και ο πρόεδρος της Ευξείνου Λέσχης Τρικάλων, κος Αποστολίδης Κοσμάς, οποίος και είπε:
Την Πατρίδαμ έχασα
Έκλαψα και πόνεσα
Λύουμε κι αροθυμώ
Ν ανασπάλω κι πορώ.
Μίαν κι άλλον ση ζωή μ'
Σο πεγάδι μ' σην αυλή μ'
Νέροπον ας έπινα
Και τ' ομάτ μ' έπλυνα
Έκλαψα και πόνεσα
Λύουμε κι αροθυμώ
Ν ανασπάλω κι πορώ.
Μίαν κι άλλον ση ζωή μ'
Σο πεγάδι μ' σην αυλή μ'
Νέροπον ας έπινα
Και τ' ομάτ μ' έπλυνα
Η λαϊκή μούσα ήταν και είναι πάντα ο καλύτερος εκφραστής των ανθρώπινων συναισθημάτων. Οι παραπάνω στίχοι του ποντιακού άσματος εκφράζουν τα συναισθήματα που προκάλεσαν τα ιστορικά γεγονότα του 1922, της γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και του Πόντου. Και να τονίσω πως δεν πρόκειται απλά για μια «καταστροφή» ως είθισται να αναφερόμαστε στη μικρασιατική καταστροφή, αλλά για ένα καλά οργανωμένο και εκτελεσμένο σχέδιο εξόντωσης της ελληνικής φυλής και των χριστιανικών πληθυσμών ολόκληρης της Μικράς Ασίας.
Οι συνέπειες της μικρασιατικής καταστροφής είναι ακόμη ζωντανές. Ακόμη βρίσκονται εν ζωή, λιγοστοί μεν, κάποιοι που έζησαν από κοντά την αποφράδα εκείνη μέρα που η Σμύρνη τυλίχτηκε στους καπνούς και το πυκνό ντουμάνι σκίασε την ιστορία χιλιάδων χρόνων.
Οι αυτόπτες μάρτυρες και οι απόγονοι αυτών, όλοι εμείς, δεν ξεχάσαμε και δεν πρέπει αν ξεχάσουμε. «Πατρίδα μου ζεις , όσο σε θυμόμαστε». Γιατί η ιστορία δεν πλαστογραφείται. Δεν μετριέται με έτη και δεκαετίες αλλά με αιώνες και χιλιετίες.
Η ιστορία συνεχίζεται και όπως γινόταν πάντα εμείς τη φτιάχνουμε.
Σήμερα ας σκουπίσουμε τα δάκρυα που προκάλεσαν τα γεγονότα του 22, ας κλείσουμε τα μάτια και ας κάνουμε όλοι μαζί ένα σεργιάνι. Ας προσπαθήσουμε να αναπολήσουμε με τα μάτια της ψυχής μας τις ομορφιές και τις χάρες της αγαπημένης πατρίδος, της γαλανόλευκης άλλοτε γης, της γης της χαράς και της εργασίας, της γης της προκοπής, ας δούμε τα γεγονότα, ας αναλογιστούμε τι έφταιξε κι ας θωρρήσουμε αισιόδοξα το μέλλον με πάγιο αίτημα τη διεθνή και ειδικότερα από την κυβέρνηση της Τουρκίας αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και του Πόντου, όχι με διάθεση εκδίκησης αλλά προκειμένου να αποκατασταθεί η ιστορική αυτή εκκρεμότητα από την πλευρά του κεμαλικού κράτους. Γιατί οι φίλοι πάνω απ όλα πρέπει να αναγνωρίζουν τα λάθη τους.Ως Εύξεινος Λέσχη Ποντίων και Μικρασιατών Ν. Τρικάλων οφείλουμε να συγχαρούμε το συγγραφέα Βασίλη Τζανακάρη για τη Δακρυσμένη Μικρασία και να τον ευχαριστήσουμε που σήμερα βρίσκεται κοντά μας. Ας ελπίσουμε ότι η Μικρασία και η Ελλάδα δεν θα δακρύσουν ποτέ ξανά.
Το βιβλίο πραγματεύεται τα δρώμενα της εποχής από τα αριστοκρατικά σαλόνια των Βερσαλλιών, από το Παρίσι που ήταν η ελπίδα πολλών, στην πρώτη γραμμή πυρός στο Εσκί Σεχίρ, στο Αφιόν Καραχισάρ, στην Αλμυρά Έρημο και τον Σαγγάριο ποταμό. Κωσταντινούπολη, Σμύρνη, Αθήνα... Εικόνες και ιστορίες από το "ωσαννά ο ερχόμενος" στην τελευταία λειτουργία του Χρυσοστόμου Σμύρνης κι από εκεί στο δρόμο του θανάτου , του ξεριζωμού και της προσφυγιάς.
O Βασίλης Τζανακάρης, είναι συγγραφέας και δημοσιογράφος. Ζει στην πόλη των Σερρών και για τριάντα συναπτά έτη εκδίδει το μηνιαίο περιοδικό "Γιατί". Βιβλία του που έχουν εκδοθεί είναι: "Τα παλικάρια τα καλά σύντροφοι τα σκοτώνουν" και "Τότε που ξημέρωνε σκοτάδι". Κείμενα, μελέτες, συνεντεύξεις και ποιήματα του έχουν δημοσιευτεί σε πολλές εφημερίδες των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης.
Εύξεινος Λέσχη Ποντίων & Μικρασιατών Ν. Τρικάλων
Καλαμπάκας 28
Τρίκαλα
Τ.Κ. 42100
Τηλ. & Fax: 2431074588
www.efxeinostrikalon.gr
pontiakostrikalon@yahoo.gr
Τετάρτη 19 Μαρτίου 2008
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΕΠΤΑΜΥΛΩΝ Ν. ΣΕΡΡΩΝ "ΑΚΡΙΤΕΣ"
Ο Σύλλογος Ποντίων Επταμύλων Ν. Σερρών "Ακρίτες" διοργανώνει σε συνεργασία με τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ν. Σερρών και σας προσκαλεί στην παρουσίαση του βιβλίου: "Ρούπελ, Αναμνήσεις των Πρωταγωνιστών" του Ηλία Κοτρίδη που θα γίνει την Τετάρτη 26 Μαρτίου 2008, στις 8:00 μ.μ., στην αίθουσα της δημόσιας κεντρικής βιβλιοθήκης Ν. Σερρών.
Το βιβλίο θα παρουσιάσει ο φιλόλογος, Ιωάννης Ρωμανίδης.
Σύλλογος Ποντίων Επταμύλων Ν. Σερρών "Ακρίτες"
Επτάμυλοι Σερρών
Τ.Κ. 62100
Τηλ. & Fax: 2321058522
www.akritesserron.gr
akritesserron@yahoo.gr
ΕΝΩΣΗ ΠΟΝΤΙΩΝ ΠΙΕΡΙΑΣ
Η ποντιακή διάλεκτος χθες και σήμερα
Ομιλία με θέμα την ποντιακή διάλεκτο, χθες και σήμερα οργάνωσε με επιτυχία το Σάββατο το απόγευμα η Ένωση Ποντίων Πιερίας στο πνευματικό της κέντρο.
Ομιλητές ήταν η κα Ανθή Ρεβυθιάδου, Επίκουρος καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αιγαίου και ο κ. Βασίλειος Σπυρόπουλος, Λέκτορας του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Τους ομιλητές προλόγισε ο ιστορικός, συγγραφέας και φιλόλογος κ. Γιάννης Καζταρίδης.
Οι ομιλητές σημείωσαν στο μεγάλο ρίσκο που διατρέχουν να αφανιστούν οι διάλεκτοι, ανάμεσα σε αυτές και η ποντιακή. Μάλιστα παρουσίασαν έρευνες και προσπάθειες που έγιναν στην Αυστραλία και την Αμερική για τη διάσωση των διαλέκτων των ιθαγενών.
«Οι διάλεκτοι αποτελούν το θησαυρό της γλώσσας και του πολιτισμού μας και θα πρέπει να προσπαθήσουμε όλοι, ώστε αυτή η τοπική δυναμική και η τοπική αξία να διασωθεί. Αν πεθάνουν οι διάλεκτοι, θα πεθάνει και ο πολιτισμός», τόνισε μεταξύ άλλων η κ. Ρεβυθιάδου, η οποία παράλληλα αναφέρθηκε στη συμβολή των πολιτών και των συλλόγων σε αυτήν την κατεύθυνση.

ΕΝΩΣΗ ΠΟΝΤΙΩΝ ΠΙΕΡΙΑΣ
Μητροπολίτη Τραπεζούντος Χρύσανθου 13
Κατερίνη
Τ.Κ 60100
Τηλ. 2351023941
www.enosipontionpierias.gr
info@enosipontionpierias.gr
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΘΡΥΛΟΡΙΟΥ
Στυλοβάτης της οικογένειας και της ζωής η γυναίκα στον Πόντο
Ένας σύλλογος από αυτούς που χαίρεσαι να στηρίζεις και να βοηθάς είναι ο ακούραστος σύλλογος ποντίων γυναικών Θρυλορίου που για τρίτη φορά φέτος οργάνωσε αφιέρωμα στην ποντιακή κουζίνα, τις αυθεντικές γεύσεις και τα χειροποίητα εδέσματα, καλώντας την γνωστή λαογράφο και συγγραφέα Παρθένα Κατίδου – Τσακμακίδου, να σκιαγραφήσει την μορφή της Πόντιας γυναίκας και το ρόλο της.
Η εκδήλωση κινήθηκε σε τρία συστατικά, στην γνώση και την εξιστόρηση, στην μουσική και χορευτική ποντιακή πανδαισία και στην εξαιρετική γεύση φαγητών που υπάρχουν ακόμη στα ποντιακά σπίτια. Μπουφέδες με τα γνωστά πισία, τα φασόλια με το μαυρολάχανο, πληγούρι με κοτόπουλο, σιρόν, αριστές, πορτς, πίτα με σπανάκι, κεφτέδες μάλαθου, χαψία, πίτα με σταφίδες, τυρόψωμο, ντολμαδάκια αμπελόφυλλα, το χαβίτς, τους λαχανοντολμάδες και τόσα άλλα φαγητά, γεύθηκαν εν αφθονία, όλοι οι παρευρισκόμενοι στη εκδήλωση, συνδυάζοντας όλα τα θετικά στοιχεία μιας ολοκληρωμένης εκδήλωσης για την οποία οι γυναίκεςς του Θρυλορίου δέχθηκαν τα συγχαρητήρια.
Η αντιδήμαρχος πολιτισμού Μάγδα Γοιαμουστάρη δεν έκρυψε την συγκίνησή της όταν πληροφορήθηκε ότι η προσκεκλημένη ομιλήτρια ήταν συμφοιτήτρια και συγκάτοικος της μητέρας της και έτσι στο πρόσωπό της έβλεπε την μορφή της. Την ευχαρίστησε για την παρουσία της, αποκάλυψε ότι και η ίδια από την πλευρά της μητέρας της είναι πόντια, ενώ η γιαγιά της Ροδάμα παινευόταν ότι έκανε «τα καλύτερα πισία».
«Παρόλο που είμαι λαλίστατη για τέτοιες παρουσίες, το μόνο σχόλιό μου είναι ότι βρήκα τη μάνα μου, γιατί μόλις τώρα έμαθα ότι η κ. Πόπη, η περίφημη φιλόλογος, γιατί έχω ακούσει πάρα πολλά για την ίδια, ήταν συμφοιτήτρια με την Δέσποινα Συμεωνίδου την μητέρα μου, ήταν κολλητές φίλες, με την ίδια τρέλα για την παράδοση και αγάπη για τον τόπο μας, αγάπη για τα αρχαία και για την φιλολογία. Όταν έχουμε τέτοιους ανθρώπους και μάλιστα τους βλέπουμε ζωντανούς και όρθιους, είναι η ελπίδα μας για το μέλλον και είμαστε και εμείς πιο αισιόδοξοι ως η νεότερη γενιά», θα πει η κ. Γιαμουστάρη.
Την αμέριστη στήριξη του δήμου στις πρωτοβουλίες του συλλόγου, διαβεβαίωσε ο δήμαρχος Δημήτριος Κοτσάκης, που παραβρέθηκε με την σύζυγό του, ενώ χαιρετισμό απηύθυνε η πρόεδρος της ΔΕΠΑΚ Νίκη Μουστάκα, που ευχήθηκε να χαρακτηρίζει πάντα τον σύλλογο αυτή η διάθεση της προσφοράς και να ανταμώνουμε στις χαρές και η εκπρόσωπος της πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων Αναστασία Ευθυμιάδου. Την εκδήλωση τίμησε η εκπρόσωπος του υπουργού Παιδείας Ευριπίδη Στυλιανίδη, η οποία διάβασε μήνυμα του υπουργού, ο εκπρόσωπος του βουλευτή Γιώργου Πεταλωτή, ο αντινομάρχης Κώστας Κατσιμίγας και ο αρχηγός της μείζονος αντιπολίτευσης στο νομαρχιακό συμβούλιο Μιχάλης Αθανασιάδης.
«Η θέση της γυναίκας στον Πόντο ήταν πάντα περιθωριακή αν και ποτέ δεν έγινε μια σημαντική αναφορά στο ρόλο της γυναίκας από την επιστήμη της ιστορίας. Η περιγραφή της κινείται στα του οίκου της και αναφέρεται ως οικοδέσποινα κυρίως, θα πει η ομιλήτρια που παρουσίασε πικρές αλήθειες, λέγοντας ότι επειδή η ιστορία είναι ανδροκρατούμενη απαλείφθηκε η συμμετοχή και η αναφορά στις γυναίκες με εξαίρεση ένα ποίημα, η γυναίκα του Μονόλενη, όπου εκθειάζεται η εργατικότητα, η συζυγική πίστη, η ομορφιά». «Η πόντια γυναίκα διατηρεί τις παραδόσεις, μεταλαμπαδεύει την γλώσσα, τους χορούς, τα παραμύθια, διδάσκει τις αρχές και τις αξίες που διδάχθηκε από την δική της μάνα, είναι ενάρετη, πιστή στο στεφάνι της, σέβεται και κρατά ψηλά την σημαία της οικογενειακής τιμής. Εκκλησιάζεται τακτικά, γηροκομεί τους γέροντες, περιποιείται τα ζώα, κάνει βαριές ανδρικές δουλειές και όταν οι περιστάσεις το απαιτούν παίρνει τα όπλα και υπερασπίζεται τον τόπο όπως συνέβαινε στην Σάντα», θα πει η ομιλήτρια.
Πάντως το κορίτσι όταν γεννιέται είναι σχεδόν ανεπιθύμητο, μάλιστα οι πόντιοι δεν έδιναν προίκα στα θηλυκά γι’ αυτό δεν υπάρχει ούτε ένα προικοσύμφωνο, δεν είχαν πατρική περιουσία, ενώ η συμπεριφορά προς τις νέες γυναίκες ήταν απαράδεκτη. Η νύφη έπλυνε τα πόδια του πεθερού και της πεθεράς αν και ήταν νέοι. Δεν είχε δικαίωμα να μιλήσει στα πεθερικά, ενώ η πεθερά επέβαλε την γνώμη της δεν της αντιμιλούσε κανείς και ξεχνώντας τα δικά της βάσανα σα νέα, φερόταν στις νύφες σατραπικά και σκληρά. Διαφοροποίηση κατά τη ομιλήτρια υπήρχε στα αστικά κέντρα όπου τα κορίτσια πήγαιναν στο παρθεναγωγείο, μάθαιναν μαντολίνο ή πιάνο σε δασκάλους μουσικής αν και η νοοτροπία που υπήρχε στις ίδιες τις πόντιες στην ύπαιθρο, ήταν ότι είναι ανάξιες να μάθουν γράμματα κι έμεναν κυριολεκτικά αναλφάβητες, γιατί πίστευαν ότι είχαν «λίγο μυαλό»!
Η γυναίκα στον Πόντο λοιπόν είχε ένα καταλυτικό ρόλο γιατί δεν ήταν μόνο η μάνα, το στήριγμα της οικογένειας, κρατούσε τα πάντα κ. Τσακμακίδου.
-Η γυναίκα στον Πόντο ήταν κόρη, μάνα, πεθερά, τα πάντα. Ιδιαίτερα στον δικό μου τον τόπο ήταν και πολεμίστρια, γιατί εγώ κατάγομαι από την Σάντα του Πόντου. Ήταν γυναίκες δραστήριες, δυνατές, ενάρετες, αξιόλογες. Βέβαια διαφορετική η ζωή στις αστικές περιοχές, διαφορετική στους αγροτικούς πληθυσμούς. Στις αστικές περιοχές οι γυναίκες ήταν πιο δραστήριες, είχαν πολιτιστικές δραστηριότητες, ενώ οι αγρότισσες…
Οι σημερινές Πόντιες έχουν κληρονομήσει αυτά τα στοιχεία;
-Βεβαίως. Έχουν κληρονομήσει την φιλοξενία η οποία είναι το κύριο χαρακτηριστικό των Ποντίων, την αγάπη στα γράμματα γιατί δεν επένδυσαν στο κομπόδεμα οι Πόντιοι, επένδυσαν στις σπουδές και γι’ αυτό αναπτύξαμε μία κοινωνία παιδιών τώρα που είναι αξιόλογα μέλη της κοινωνίας της ελλαδικής. Και αυτό οφείλεται στη μάνα που δίνει το ήθος στα παιδιά, η μάνα είναι αυτή που διαμορφώνει τους χαρακτήρες».
Τα ποντιακά εδέσματα ενεργοποιούν την μνήμη.
Μας ωθούν να ανατρέξουμε στα σύμβολα, τους μύθους μας, να βυθιστούμε στην νοσταλγία του χθες, να θυμηθούμε την ιστορία μας.
Η πρόεδρος του συλλόγου Ποντίων γυναικών Θρυλορίου Αγαθή Αμαξοπούλου ευχήθηκε η επόμενη εκδήλωση να γίνει του χρόνου στον δικό τους χώρο στο Θρυλόριο που αποτελεί διακαή επιθυμία όλων των μελών του συλλόγου. «Η ποντιακή κουζίνα διαμορφώθηκε βασισμένη στην τέχνη της νοικοκυράς και λιγότερο στα πλούσια υλικά της. Παράλληλα είναι εμφανής ο επηρεασμός από την κουζίνα των Αρμένιων και των Ρώσων. Έχει ξεπεράσει τα όρια της γεύσης και από γευστικό και αισθησιακό ερέθισμα έχει διευρυνθεί σε πολιτισμικό βίωμα. Είναι μια υγιεινή παραδοσιακή κουζίνα όπου τα φαγητά είναι απλά στην παρασκευή τους, αλλά νόστιμα και θρεπτικά στο σύνολό τους. Δεν περιλαμβάνει συχνή χρήση κρέατος, τα δε τυροκομικά παρασκευάζονται περισσότερο από αγελαδινό γάλα. Τα ποντιακά εδέσματα ενεργοποιούν την μνήμη. Μας ωθούν να ανατρέξουμε στα σύμβολα, τους μύθους μας, να βυθιστούμε στην νοσταλγία του χθες, να θυμηθούμε την ιστορία μας. Τα φαγητό είναι ένα ταξίδι στο χώρο και στο χρόνο, την γεύση, τους ήχους και τα χρώματα, ένα ταξίδι σ΄αυτό που περιέγραφαν ο παππούς και η γιαγιά από τις βουνοκορφές του Καυκάσου και τον Εύξεινο Πόντο», θα πει για να αναφερθεί στο χρέος να διασωθεί η ποντιακή κουζίνα και να μείνει σαν κληρονομιά στις επόμενες γενιές.
Η εμφάνιση του χορευτικού συγκροτήματος των νέων παιδιών η «Κερασούντα και το Γαρς» έδωσε την λεβεντιά και την ζωντάνια των ποντιακών χορών με τις επεξηγηματικές παρουσιάσεις του εκπαιδευτικού κ. Βασιελιάδη, ενώ όλα τα μέλη της ζωντανής ορχήστρας επάξια εισέπραξαν το χειροκρότημα όλων.
Την εκδήλωση τίμησαν ακόμη με την παρουσία τους ο πρόεδρος του ΔΕΠΕΘΕ Γ. Ναβροζίδης, ο πρόεδρος της ΔΕΣΚΟΜ Γιάννης Τσαβδαρτζής, η διευθύντρια του ΙΕΚ και νομαρχιακή σύμβουλος Βούλα Νεστωράκη - Καλαϊτζόγλου, η πρόεδρος των βρεφονηπιακών σταθμών και του ΚΕΦΟ Κομοτηνής Έλενα Αντωνακάκη, η πρ. έφορος αρχαιοτήτων Νικολίτσα Κοκοτάκη, η πρόεδρος του συλλόγου Κερασούντα και το Γαρς Χρύσα Μαυρίδου, η δραστήρια Ελμάς Ιμάμογλου, πρόεδροι άλλων συλλόγων, Πόντιοι της Κομοτηνής και του Θρυλορίου, πλήθος κόσμου.

18-03-2008, Εφημερίδα ΧΡΟΝΟΣ
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΘΡΥΛΟΡΙΟΥ
ΘΡΥΛΟΡΙΟ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ
Τ.Κ. 69100
Ένας σύλλογος από αυτούς που χαίρεσαι να στηρίζεις και να βοηθάς είναι ο ακούραστος σύλλογος ποντίων γυναικών Θρυλορίου που για τρίτη φορά φέτος οργάνωσε αφιέρωμα στην ποντιακή κουζίνα, τις αυθεντικές γεύσεις και τα χειροποίητα εδέσματα, καλώντας την γνωστή λαογράφο και συγγραφέα Παρθένα Κατίδου – Τσακμακίδου, να σκιαγραφήσει την μορφή της Πόντιας γυναίκας και το ρόλο της.
Η εκδήλωση κινήθηκε σε τρία συστατικά, στην γνώση και την εξιστόρηση, στην μουσική και χορευτική ποντιακή πανδαισία και στην εξαιρετική γεύση φαγητών που υπάρχουν ακόμη στα ποντιακά σπίτια. Μπουφέδες με τα γνωστά πισία, τα φασόλια με το μαυρολάχανο, πληγούρι με κοτόπουλο, σιρόν, αριστές, πορτς, πίτα με σπανάκι, κεφτέδες μάλαθου, χαψία, πίτα με σταφίδες, τυρόψωμο, ντολμαδάκια αμπελόφυλλα, το χαβίτς, τους λαχανοντολμάδες και τόσα άλλα φαγητά, γεύθηκαν εν αφθονία, όλοι οι παρευρισκόμενοι στη εκδήλωση, συνδυάζοντας όλα τα θετικά στοιχεία μιας ολοκληρωμένης εκδήλωσης για την οποία οι γυναίκεςς του Θρυλορίου δέχθηκαν τα συγχαρητήρια.
Η αντιδήμαρχος πολιτισμού Μάγδα Γοιαμουστάρη δεν έκρυψε την συγκίνησή της όταν πληροφορήθηκε ότι η προσκεκλημένη ομιλήτρια ήταν συμφοιτήτρια και συγκάτοικος της μητέρας της και έτσι στο πρόσωπό της έβλεπε την μορφή της. Την ευχαρίστησε για την παρουσία της, αποκάλυψε ότι και η ίδια από την πλευρά της μητέρας της είναι πόντια, ενώ η γιαγιά της Ροδάμα παινευόταν ότι έκανε «τα καλύτερα πισία».
«Παρόλο που είμαι λαλίστατη για τέτοιες παρουσίες, το μόνο σχόλιό μου είναι ότι βρήκα τη μάνα μου, γιατί μόλις τώρα έμαθα ότι η κ. Πόπη, η περίφημη φιλόλογος, γιατί έχω ακούσει πάρα πολλά για την ίδια, ήταν συμφοιτήτρια με την Δέσποινα Συμεωνίδου την μητέρα μου, ήταν κολλητές φίλες, με την ίδια τρέλα για την παράδοση και αγάπη για τον τόπο μας, αγάπη για τα αρχαία και για την φιλολογία. Όταν έχουμε τέτοιους ανθρώπους και μάλιστα τους βλέπουμε ζωντανούς και όρθιους, είναι η ελπίδα μας για το μέλλον και είμαστε και εμείς πιο αισιόδοξοι ως η νεότερη γενιά», θα πει η κ. Γιαμουστάρη.
Την αμέριστη στήριξη του δήμου στις πρωτοβουλίες του συλλόγου, διαβεβαίωσε ο δήμαρχος Δημήτριος Κοτσάκης, που παραβρέθηκε με την σύζυγό του, ενώ χαιρετισμό απηύθυνε η πρόεδρος της ΔΕΠΑΚ Νίκη Μουστάκα, που ευχήθηκε να χαρακτηρίζει πάντα τον σύλλογο αυτή η διάθεση της προσφοράς και να ανταμώνουμε στις χαρές και η εκπρόσωπος της πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων Αναστασία Ευθυμιάδου. Την εκδήλωση τίμησε η εκπρόσωπος του υπουργού Παιδείας Ευριπίδη Στυλιανίδη, η οποία διάβασε μήνυμα του υπουργού, ο εκπρόσωπος του βουλευτή Γιώργου Πεταλωτή, ο αντινομάρχης Κώστας Κατσιμίγας και ο αρχηγός της μείζονος αντιπολίτευσης στο νομαρχιακό συμβούλιο Μιχάλης Αθανασιάδης.
«Η θέση της γυναίκας στον Πόντο ήταν πάντα περιθωριακή αν και ποτέ δεν έγινε μια σημαντική αναφορά στο ρόλο της γυναίκας από την επιστήμη της ιστορίας. Η περιγραφή της κινείται στα του οίκου της και αναφέρεται ως οικοδέσποινα κυρίως, θα πει η ομιλήτρια που παρουσίασε πικρές αλήθειες, λέγοντας ότι επειδή η ιστορία είναι ανδροκρατούμενη απαλείφθηκε η συμμετοχή και η αναφορά στις γυναίκες με εξαίρεση ένα ποίημα, η γυναίκα του Μονόλενη, όπου εκθειάζεται η εργατικότητα, η συζυγική πίστη, η ομορφιά». «Η πόντια γυναίκα διατηρεί τις παραδόσεις, μεταλαμπαδεύει την γλώσσα, τους χορούς, τα παραμύθια, διδάσκει τις αρχές και τις αξίες που διδάχθηκε από την δική της μάνα, είναι ενάρετη, πιστή στο στεφάνι της, σέβεται και κρατά ψηλά την σημαία της οικογενειακής τιμής. Εκκλησιάζεται τακτικά, γηροκομεί τους γέροντες, περιποιείται τα ζώα, κάνει βαριές ανδρικές δουλειές και όταν οι περιστάσεις το απαιτούν παίρνει τα όπλα και υπερασπίζεται τον τόπο όπως συνέβαινε στην Σάντα», θα πει η ομιλήτρια.
Πάντως το κορίτσι όταν γεννιέται είναι σχεδόν ανεπιθύμητο, μάλιστα οι πόντιοι δεν έδιναν προίκα στα θηλυκά γι’ αυτό δεν υπάρχει ούτε ένα προικοσύμφωνο, δεν είχαν πατρική περιουσία, ενώ η συμπεριφορά προς τις νέες γυναίκες ήταν απαράδεκτη. Η νύφη έπλυνε τα πόδια του πεθερού και της πεθεράς αν και ήταν νέοι. Δεν είχε δικαίωμα να μιλήσει στα πεθερικά, ενώ η πεθερά επέβαλε την γνώμη της δεν της αντιμιλούσε κανείς και ξεχνώντας τα δικά της βάσανα σα νέα, φερόταν στις νύφες σατραπικά και σκληρά. Διαφοροποίηση κατά τη ομιλήτρια υπήρχε στα αστικά κέντρα όπου τα κορίτσια πήγαιναν στο παρθεναγωγείο, μάθαιναν μαντολίνο ή πιάνο σε δασκάλους μουσικής αν και η νοοτροπία που υπήρχε στις ίδιες τις πόντιες στην ύπαιθρο, ήταν ότι είναι ανάξιες να μάθουν γράμματα κι έμεναν κυριολεκτικά αναλφάβητες, γιατί πίστευαν ότι είχαν «λίγο μυαλό»!
Η γυναίκα στον Πόντο λοιπόν είχε ένα καταλυτικό ρόλο γιατί δεν ήταν μόνο η μάνα, το στήριγμα της οικογένειας, κρατούσε τα πάντα κ. Τσακμακίδου.
-Η γυναίκα στον Πόντο ήταν κόρη, μάνα, πεθερά, τα πάντα. Ιδιαίτερα στον δικό μου τον τόπο ήταν και πολεμίστρια, γιατί εγώ κατάγομαι από την Σάντα του Πόντου. Ήταν γυναίκες δραστήριες, δυνατές, ενάρετες, αξιόλογες. Βέβαια διαφορετική η ζωή στις αστικές περιοχές, διαφορετική στους αγροτικούς πληθυσμούς. Στις αστικές περιοχές οι γυναίκες ήταν πιο δραστήριες, είχαν πολιτιστικές δραστηριότητες, ενώ οι αγρότισσες…
Οι σημερινές Πόντιες έχουν κληρονομήσει αυτά τα στοιχεία;
-Βεβαίως. Έχουν κληρονομήσει την φιλοξενία η οποία είναι το κύριο χαρακτηριστικό των Ποντίων, την αγάπη στα γράμματα γιατί δεν επένδυσαν στο κομπόδεμα οι Πόντιοι, επένδυσαν στις σπουδές και γι’ αυτό αναπτύξαμε μία κοινωνία παιδιών τώρα που είναι αξιόλογα μέλη της κοινωνίας της ελλαδικής. Και αυτό οφείλεται στη μάνα που δίνει το ήθος στα παιδιά, η μάνα είναι αυτή που διαμορφώνει τους χαρακτήρες».
Τα ποντιακά εδέσματα ενεργοποιούν την μνήμη.
Μας ωθούν να ανατρέξουμε στα σύμβολα, τους μύθους μας, να βυθιστούμε στην νοσταλγία του χθες, να θυμηθούμε την ιστορία μας.
Η πρόεδρος του συλλόγου Ποντίων γυναικών Θρυλορίου Αγαθή Αμαξοπούλου ευχήθηκε η επόμενη εκδήλωση να γίνει του χρόνου στον δικό τους χώρο στο Θρυλόριο που αποτελεί διακαή επιθυμία όλων των μελών του συλλόγου. «Η ποντιακή κουζίνα διαμορφώθηκε βασισμένη στην τέχνη της νοικοκυράς και λιγότερο στα πλούσια υλικά της. Παράλληλα είναι εμφανής ο επηρεασμός από την κουζίνα των Αρμένιων και των Ρώσων. Έχει ξεπεράσει τα όρια της γεύσης και από γευστικό και αισθησιακό ερέθισμα έχει διευρυνθεί σε πολιτισμικό βίωμα. Είναι μια υγιεινή παραδοσιακή κουζίνα όπου τα φαγητά είναι απλά στην παρασκευή τους, αλλά νόστιμα και θρεπτικά στο σύνολό τους. Δεν περιλαμβάνει συχνή χρήση κρέατος, τα δε τυροκομικά παρασκευάζονται περισσότερο από αγελαδινό γάλα. Τα ποντιακά εδέσματα ενεργοποιούν την μνήμη. Μας ωθούν να ανατρέξουμε στα σύμβολα, τους μύθους μας, να βυθιστούμε στην νοσταλγία του χθες, να θυμηθούμε την ιστορία μας. Τα φαγητό είναι ένα ταξίδι στο χώρο και στο χρόνο, την γεύση, τους ήχους και τα χρώματα, ένα ταξίδι σ΄αυτό που περιέγραφαν ο παππούς και η γιαγιά από τις βουνοκορφές του Καυκάσου και τον Εύξεινο Πόντο», θα πει για να αναφερθεί στο χρέος να διασωθεί η ποντιακή κουζίνα και να μείνει σαν κληρονομιά στις επόμενες γενιές.
Η εμφάνιση του χορευτικού συγκροτήματος των νέων παιδιών η «Κερασούντα και το Γαρς» έδωσε την λεβεντιά και την ζωντάνια των ποντιακών χορών με τις επεξηγηματικές παρουσιάσεις του εκπαιδευτικού κ. Βασιελιάδη, ενώ όλα τα μέλη της ζωντανής ορχήστρας επάξια εισέπραξαν το χειροκρότημα όλων.
Την εκδήλωση τίμησαν ακόμη με την παρουσία τους ο πρόεδρος του ΔΕΠΕΘΕ Γ. Ναβροζίδης, ο πρόεδρος της ΔΕΣΚΟΜ Γιάννης Τσαβδαρτζής, η διευθύντρια του ΙΕΚ και νομαρχιακή σύμβουλος Βούλα Νεστωράκη - Καλαϊτζόγλου, η πρόεδρος των βρεφονηπιακών σταθμών και του ΚΕΦΟ Κομοτηνής Έλενα Αντωνακάκη, η πρ. έφορος αρχαιοτήτων Νικολίτσα Κοκοτάκη, η πρόεδρος του συλλόγου Κερασούντα και το Γαρς Χρύσα Μαυρίδου, η δραστήρια Ελμάς Ιμάμογλου, πρόεδροι άλλων συλλόγων, Πόντιοι της Κομοτηνής και του Θρυλορίου, πλήθος κόσμου.

18-03-2008, Εφημερίδα ΧΡΟΝΟΣ
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΘΡΥΛΟΡΙΟΥ
ΘΡΥΛΟΡΙΟ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ
Τ.Κ. 69100
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)