ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΕΠΤΑΜΥΛΩΝ Ν. ΣΕΡΡΩΝ "ΑΚΡΙΤΕΣ"

Τέλεση Μνημοσύνου - Επιμνημόσυνη Δέηση και κατάθεση στεφάνων στη Μνήμη των Ελλήνων του Πόντου

O Σύλλογος Ποντίων Επταμύλων Ν. Σερρών "Οι Ακρίτες" συμμετείχε στην τέλεση μνημόσυνου στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Των Παμμεγίστων Ταξιαρχών Σερρών για τα 91 χρόνια από την αποφράδα εκείνη ημέρα της 19ης Μαΐου του 1919, όταν την ίδια μέρα, στην Τουρκία, στη μαρτυρική Αμισό (Σαμψούντα) αλλά και σε άλλες πόλεις, γίνονται εκδηλώσεις για την έναρξη της τελικής φάσης της γενοκτονίας των ελληνικών χριστιανικών πληθυσμών, την οποία βέβαια οι Τούρκοι αποκαλούν «απελευθερωτικό αγώνα». Επειδή οι ενδείξεις και οι πράξεις λατρείας του Κεμάλ και μάλιστα από κρατικούς λειτουργούς αυξάνονται και πληθύνονται στην Ελλάδα, καλούμε εκείνους των οποίων η συμπόνια προς τους Τούρκους ή ακόμα και η υπερηφάνειά τους για τον Κεμάλ ξεχειλίζει, να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Γιατί εδώ, σ’ αυτή τη χώρα, δεν μπορούν να είναι και με τους γενοκτόνους και με τα θύματα.

Στην συνέχεια τελέστηκε επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνων, στην πλατεία Ελευθερίας, στον ανδριάντα του Ιερομάρτυρα Χρυσοστόμου Επισκόπου Σμύρνης.

Σύσσωμη η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία καθώς και οι πολιτιστικοί Σύλλογοι του νομού, Ποντιακοί και μη, παραβρέθηκαν για να τιμήσουν τους Έλληνες που χάθηκαν άδικα στον Πόντο.







Σύλλογος Ποντίων Επταμύλων Ν. Σερρών "Ακρίτες"
Επτάμυλοι Σερρών
Τ.Κ. 62100
Τηλ. & Fax: 2321058522
www.akritesserron.gr
akritesserron@yahoo.gr

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ WAIBLINGEN "ΟΙ ΑΡΓΟΝΑΥΤΕΣ"

Ολοκληρώθηκε με επιτυχία ο 4ος χορός νεολαίας του Συλλόγου Ποντίων Waiblingen "Οι Αργοναύτες" που έγινε το Σάββατο 8 Μαΐου 2010 sto Beutelsbacher Halle, με τους καλλιτέχνες Πέλα Νικολαΐδη, Ματθαίο Τσαχουρίδη, Κώστα & Γιάννη Ξανθόπουλο όπως και τους Νίκο Αλαματίδη, Μπάμπη Θεοδωρίδη και Χρήστο Λαμπριανίδη και Ηλία Φωτιάδη.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους συλλόγους που μας τίμησαν με την παρουσία τους όπως και στον πρόεδρο της Ο.Σ.Ε.Π.Ε. κ. Γιάννη Μπουρσανίδη, το κ. Αμανάτιο Ταγκαλίδη, τον κ. Ιωάννη Δελόγλου και όλους τους φίλους του συλλόγου μας.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ WAIBLINGEN "ΟΙ ΑΡΓΟΝΑΥΤΕΣ"
Emil Münz Strasse 14/1
71332 Waiblingen
Til. 07151/502136, 0174/3513559
www.opontos.de
tdamas@arcor.de

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΕΔΕΣΣΑΣ "Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΓΑΒΡΑΣ"

Ο Σύλλογος Ποντίων Έδεσσας θα συμμετάσχει την Παρασκευή 18 Ιουνίου 2010 στις εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται στην παραλία Θεσσαλονίκης, στα πλαίσια της έκθεσης που διοργανώνει η Νομαρχία Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με τη Νομαρχία Πέλλας (περίπτερο Ν. Πέλλας).

Η συμμετοχή του συλλόγου μας αφορά:
• στην παρουσίαση παραδοσιακών ποντιακών χορών από το χορευτικό τμήμα ενηλίκων στις 8.00 μ.μ. και
• στην παράσταση του θεατρικού μονόπρακτου στην ποντιακή διάλεκτο, αφιερωμένο στην γενοκτονία του ποντιακού ελληνισμού από το θεατρικό τμήμα του στις 9.15 μ.μ. (Σενάριο Κοσμάς Τσίναλης, σκηνοθεσία Ροζαλία Γαβριηλίδου)

Η παρουσία σας θα ενισχύσει την προσπάθεια των μελών των τμημάτων του συλλόγου μας και θα προσφέρει σε σας στιγμές συγκίνησης.

Την επόμενη μέρα (Σάββατο 19 Ιουνίου 2010) το χορευτικό θα παρουσιάσει το πρόγραμμά του στις εκδηλώσεις φεστιβαλικού χαρακτήρα, αφιερωμένες στους Κρήτες που έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού αγώνα και πραγματοποιούνται υπό την αιγίδα της Νομαρχίας Πέλλας και του Δήμου Έδεσσας, στο ανοιχτό θέατρο Γαβαλιώτισσα της Έδεσσας

Από το Δ.Σ. του Συλλόγου


ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΕΔΕΣΣΑΣ "Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΓΑΒΡΑΣ"
ΜΕΛΕΝΙΚΟΥ 18
ΕΔΕΣΣΑ
Τ.Κ. 58200
ΤΗΛ. 2381022729, 6973554438, 6971530312
syllogospontionedessas@yahoo.gr

ΕΝΩΣΗ ΠΟΝΤΙΩΝ ΜΕΛΙΣΣΙΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ

Στις 19 ιουνίου στις 8:30 στον προαύλιο χώρο της Ένωσης Ποντίων Μελισσίων θα πραγματοποιηθεί ο ετήσιος χορός μας που θα τον πλαισιώσουν οι καλλιτέχνες: Στάθης Παυλίδης (τραγούδι), Ανέστης Ιωακειμίδης (λύρα - τραγούδι), Μιχάλης Σιώπης (κλαρίνο), Λεωνίδας Τεκτονίδης (λύρα), Νικηφόρος Ιωαννίδης (νταούλι), Γιώργος Κοσμίδης (πλήκτρα).

Τιμή πρόσκλης 25 (συμπεριλαμβάνει φαγητό, αναψυκτικά, κρασί).

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 2108044368, 2108047298


Ένωσης Ποντίων Μελισσίων Αττικής
Παναγή Τσαλδάρη 13
Μελίσσια Αττικής
Τ.Κ. 15127
Τηλ. 2108044368 - 2106136279
Fax 2106136279
www.ep-ma.com
info@ep-ma.com

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ Ν. ΞΑΝΘΗΣ

Η Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού τιμήθηκε και φέτος με τις καθιερωμένες εκδηλώσεις.

Στις 19 Μαΐου 2010, από το πρωί, μέλη του Συλλόγου Ποντίων Ν. Ξάνθης βρέθηκαν στον χώρο του μνημείου προσφυγικού ελληνισμού όπου διένειμαν φυλλάδια για την Γενοκτονία ενώ παράλληλα μουσικά κομμάτια από την "Καμπάνα του Πόντου" και άλλα ανάλογα τραγούδια ακούγονταν από μεγαφωνική εγκατάσταση.

Ανάλογη εκδήλωση πραγματοποιήθηκε και στην κεντρική πλατεία της πόλης της Ξάνθης όπου ο Σύλλογος Ποντίων Φοιτητών Ξάνθης διένειμε φυλλάδια και dvd με θέμα την Γενοκτονία, που ετοίμασαν οι φοιτητές, κάτω από τους ήχους τραγουδιών που αναφέρονταν στην χαμένη πατρίδα.

Το απόγευμα της ίδιας μέρας, στις 19.30, τελέσθηκε μνημόσυνο χοροστατούντως του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Ξάνθης και Περιθεωρίου κ.κ. Παντελεήμονα με την παρουσία του Νομάρχη Ξάνθης, εκπροσώπου του Βουλευτή Ξάνθης κ. Κοντού Αλέξανδρου, του αντιδημάρχου Ξάνθης κ. Κωνσταντινίδη Λεωνίδα ως εκπρόσωπο του Δημάρχου Ξάνθης, Νομαρχιακών και Δημοτικών συμβούλων, προέδρων άλλων σωματείων και πολλών πολιτών.

Ακολούθησε ομιλία του Προέδρου του συλλόγου για το ιστορικό της ημέρας και κατέληξε: "Οι νεκροί του Πόντου ζητούν δικαίωση μέσα από τις νεώτερες γενιές. Γενιές που μπορεί να μη μιλάνε καλά τα Ποντιακά, να μην τους διδάχθηκε η ιστορία όπως έπρεπε, αλλά είναι πιο Πόντιοι και από τους προγόνους μας.

Ενωμένοι απέναντι στο πεπρωμένο μας με τόλμη και συνέπεια αλλά και με σεβασμό απέναντι στις εκατοντάδες χιλιάδες των νεκρών συμπατριωτών μας.

Ξέρουμε να παλεύουμε. Να αγωνιζόμαστε. Να διεκδικούμε. Η ώρα της δικαίωσης δεν θα αργήσει. Και σ' αυτόν τον αγώνα λίγοι θα είναι εκείνοι που θα μας συμπαρασταθούν και πολλοί που θα μας πολεμήσουν.

Εμείς οι Πόντιοι ξέρουμε να εκτιμούμε αυτούς που υποστηρίζουν το δίκαιο αίτημα μας.

Αλλά έχουμε υπομονή. Και μέχρι τότε θα βροντοφωνάζουμε. Όχι μωρέ... δεν ξεχνάμε.

Γιατί όπως έγραψε και ο νομπελίστας ποιητής μας Γεώργιος Σεφέρης, "Είμαστε ένας λαός με παλικαρίσια ψυχή, που κράτησε τα βαθιά κοιτάσματα της μνήμης του σε καιρούς ακμής και σε αιώνες διωγμών και άδειων λόγων. Τώρα που ο τριγυρινός μας κόσμος μοιάζει να θέλει να μας κάνει τρόφιμους ενός οικουμενικού πανδοχείου, θα την απαρνηθούμε άραγε αυτή τη μνήμη; Θα το παραδεχθούμε τάχα να γίνουμε απόκληροι;"

Στην συνέχεια σε παρακείμενη αίθουσα του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου ο αγαπητός Φάνης Μαλκίδης αναφέρθηκε, σε ομιλία που διοργανώθηκε από τον σύλλογο "Ποντίων Χορευτών οι Τραντέλλενες", στα γεγονότα της Γενοκτονίας.

Την Κυριακή, 23 Μαΐου, τελέσθηκε, παρουσία των αρχών της πόλης η επίσημη Δοξολογία. Από την εκκλησία οι νέες και νέοι του συλλόγου συνοδεία ποντιακής λύρας μετέβησαν στο χώρο του μνημείου όπου κατατέθηκαν στέφανια.

Οι όλες εκδηλώσεις έκλεισαν με την παράθεση καφέ στους επισήμους, τα μέλη και τους φίλους των Ποντίων, στην αίθουσα της Λέσχης του συλλόγου όπου το τμήμα γυναικών είχε ετοιμάσει ποντιακά γλυκά και κεράσματα.










ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ Ν. ΞΑΝΘΗΣ
Πάροδος Θερμοπυλών 8
Ξάνθη
Τ.Κ. 67100
Τηλ. 2541078811
Fax 2541028200
www.spnx.gr
pontos@xan.gr

ΕΝΩΣΗ ΠΟΝΤΙΩΝ ΠΟΛΙΧΝΗΣ

Με παιδικές φιγούρες και χαμόγελα γέμισε την Παρασκευή 4 Ιουνίου 2010 το αλσύλλιο Πολίχνης-Μετεώρων.

Περισσότερα από 1200 παιδιά δημοτικών σχολείων της ευρύτερης περιοχής του Δήμου Πολίχνης βρέθηκαν στο δάσος για την εκδήλωση που οργανώθηκε με αφορμή την Παγκόσμια ημέρα Περιβάλλοντος.

Στο μοναδικό περιαστικό Άλσος που υπάρχει στο πολεοδομικό συγκρότημα Θεσσαλονίκης και συγκεκριμένα στην προέκταση της οδού Αγνώστου Στρατιώτη, εκατοντάδες παιδιά διασκέδασαν με την ψυχή τους παίρνοντας μέρος σε υπαίθριες δραστηριότητες και διαδραστικά παιχνίδια.

Οι μικροί μαθητές διασκέδασαν κάνοντας εναέρια περάσματα -flying fox- δίχτυ αναρρίχησης, λάστιχα, πέρασμα με ιμάντες, τοξοβολία, μαθήματα προσανατολισμού, ενώ είχαν την ευκαιρία να συμμετάσχουν και σε ένα ιδιαίτερο παιχνίδι, το παιχνίδι του θησαυρού. Την ομάδα που κατάφερε να βρει τον κρυμμένο θησαυρό, τίμησε ο Δήμαρχος Πολίχνης Κώστας Θεοδωρίδης με δάφνινα στεφάνια και ένα αναμνηστικό βιβλίο.

Παράλληλα στο χώρο υπήρχαν σημεία, όπου πραγματοποιούνταν εικαστικές παρεμβάσεις και διαλέξεις για διάφορα περιβαλλοντικά θέματα, ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον έδειξαν παιδιά και εκπαιδευτικοί στην επίδειξη που σχετίζονταν με τις προσπάθειες κατάσβεσης από ομάδα πυροσβεστών καθώς και στην επίδειξη για την υπαίθρια διαβίωση.

Αυτή τη χρονιά, συντονισμένα συμμετείχαν και παγκόσμιοι φορείς όπως η WWF, Μεσόγειος SOS, αλλά και οι ελληνικές εταιρίες -φορείς που ασχολούνται με το περιβάλλον όπως η «ΚΑΛΛΙΣΤΩ», «ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ», «Η ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ», αλλά και Δυνάμεις της Πυροσβεστικής, Συστήματα Προσκόπων, η ΕΥΑΘ, η Ένωση Ποντίων Πολίχνης, η Ένωση Πολιτών Μετεώρων, οι Φίλοι του Δάσους κ.ά

Στην εκδήλωση πέραν των εκατοντάδων παιδιών, παραβρέθηκαν γονείς και πολλοί πολίτες, γιατί στόχος της εκδήλωσης ήταν να ευαισθητοποιηθεί και να γίνει ενεργός πολίτης κάθε κάτοικος, όπως επίσης και να καταδειχθεί σε όλους πόσο απαραίτητη είναι η προστασία του περιβάλλοντος.


Ένωση Ποντίων Πολίχνης
Αθανασίου Διάκου 26
Πολίχνη, Θεσσαλονίκη
Τ.Κ. 56533
Τηλ. & Fax: 2310666810
www.pontioipolichnis.gr
info@pontioipolichnis.gr

ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΠΟΝΤΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ (Δι.Συ.Π.Ε.)

Προς την Υπουργό Εθνικής Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων
Αξ. κ. Άννα Διαμαντοπούλου

Κυρία Υπουργέ,

Η Διεθνής Συνομοσπονδία Ελλήνων Ποντίων (Δι.Συ.Π.Ε.), εκφράζοντας τα συναισθήματα των 3,000,000 και πλέον Ελλήνων Ποντίων, του κόσμου, που εκπροσωπούνται και συμμετέχουν στο τρτιοβάθμιο όργανό μας, δια των κατά τόπους εθνικών Ποντιακών Ομοσπονδιών και των 600 περίπου οργανωμένων Ποντιακών Σωματείων τους, διαμαρτύρεται με τον πλέον κάθετο και έντονο τρόπο, για το προκλητικό και κατάπτυστο γεγονός του ότι , στις πανελλήνιες εξετάσεις και μάλιστα στις 19 Μαΐου, ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και όλων των χριστιανικών πληθυσμών της τότε Ανατολίας, δόθηκε σαν θέμα, στους υποψήφιους «Στου Κεμάλ το Σπίτι», του «συγγραφέα» Γιώργου Ιωάννου.

Είμαστε βέβαιοι ότι, δεν υπάρχει, ούτε ένας λογικός (με τη σωστή έννοια του όρου) άνθρωπος, να μη καταδικάζει αυτή την τόσο προκλητική, αήθη , υβριστική και ασεβή στη μνήμη των (άνω των) 2,000,000 χριστιανών, θυμάτων του αιμοσταγούς αυτού ανθρωπόμορφου ειδεχθούς κτήνους, του Μουσταφά Κεμάλ, του επονομαζόμενου Ατατούρκ, από τους οποίους οι 353,000 ήταν οι Έλληνες του Πόντου.

Με πολλή μεγάλη προσπάθεια, χαρακτηρίζουμε, αυτό το ανοσιούργημα, ηλιθιότητα.

Αλήθεια, κανένας από τους «σοφούς» που δεν χωρούν ούτε όρθιοι στο Υπουργείο σας, κυρία Υπουργέ, για να «περιφρουρούν» το «επίπεδο» της παιδείας των παιδιών της Ελλάδος, δεν έκανε τον κόπο να διαβάσει αυτό το περίφημο και τόσο «σοβαρό σύγγραμμα», για να διαπιστώσει ότι, πουθενά δεν αναφέρεται, ο «συγγραφέας» του, στο «θεόπνευστο» και τόσο «θεάρεστο» έργο του «Αγίου» Μουσταφά Κεμάλ-Ατατούρκ;

Κυρία Υπουργέ,

Γνωρίζετε εσείς και οι «σοφοί» του περίγυρού σας ότι, η Βουλή των Ελλήνων, με απόλυτη πλειοψηφία, το 1994, ψήφισε νόμο, καθιερώνοντας την 19η Μαΐου, σαν ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού;

Γνωρίζετε, ακόμη ότι, με πρωτοβουλία ενός άλλου, ομογάλακτόυ σας στην Κυβέρνηση, του κ. Σηφουνάκη και με την παρουσία πολλών «καθηγητών» και άλλων «φιλεύσπλαχνων», ο αιμοσταγής αυτός εγκληματίας Μουσταφά Κεμάλ, Γενοκτόνος όλων των Χριστιανικών πληθυσμών της τότε Ανατολίας, τιμήθηκε, στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο της Αθήνας, ίδρυμα που ανήκει στη δική σας ευθύνη;

Αλήθεια, γιατί «τιμήθηκε» ο Μουσταφά Κεμάλ; Μήπως, για την εφευρετικότητά και τη σατανικότητά του, στον τρόπο βασανισμού των περίπου 2,000,000 αθώων θυμάτων του, νηπίων, παιδιών, νεαρών παρθένων κοριτσιών, γερόντων και γριών; Ή μήπως για το περίφημο εκείνο «επιτέλους τους ξεριζώσαμε»;

Επειδή, η σημερινή Κυβέρνηση, ήρθε στην εξουσία και άρχισε τη θητεία της με το σύνθημα «΄Ολα στο φως», ρίχτηκε στη μεγάλη προσπάθεια της εξυγίανσης των οικονομικών της χώρας, γιατί εσείς, κυρία Υπουργέ, ενώ έχετε στη διάθεσή σας γνωμάτευση της Ολομέλειας του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και το πόρισμα του ελέγχου των ορκωτών λογιστών, για έναν Οργανισμό Δημοσίου Δικαίου, που οι οργανωμένοι φορείς των Ποντίων, με αγώνες ετών έφεραν στην επιφάνεια, δεν βοηθάτε το έργο της Κυβέρνησής σας, με μερικά εκατομμύρια ευρώ, τι στιγμή που προσπαθεί να ανακαλύψει, έστω και ένα κρυμμένο ευρώ;

Πράξεις, όπως οι παραπάνω, τις θεωρούμε ιδιαίτερα προσβλητικές και απαράδεκτες, για να μη τις χαρακτηρίσουμε όπως θα έπρεπε. Προκαλούν την αξιοπρέπεια κάθε απλού και τίμιου ανθρώπου και δεν τιμούν αυτούς που τις κάνουν, εκτός και αν δεν γνωρίζουν την έννοια των όρων «αξιοπρέπεια» και «τιμή» ή, δημιουργούν την εύλογη απορία και αμφιβολία, όλων μας, αν έχουν τιμή και αξιοπρέπεια. Αν αυτά, τα πραγματικά, άθλια και ταπεινωτικά για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, γεγονότα, της απόδοσης «τιμής» της μνήμης στον «άνθρωπο» που «κέρδισε» την πατρότητα του στυγερού και αποτρόπαιου εγκλήματος κατά του ανθρώπινου γένους, αυτού της γενοκτονίας, γίνονταν σε οποιαδήποτε άλλη χώρα, η πιο φυσιολογική συνέπεια θα ήταν να παραιτηθεί η αρμόδια Υπουργός, ή, η κυβέρνησή της.

Οποιαδήποτε προσπάθεια δικαιολογίας, ότι όλα αυτά είναι «τυχαία» ή «φυσικά», στην πιο ευνοϊκή περίπτωση, θα θεωρηθεί πρόκληση και θράσος. Η διαμαρτυρία μας αυτή, επεκτείνεται και προς όλους τους «Πόντιους» Βουλευτές, όλων των κομμάτων της Βουλής των Ελλήνων. Αλήθεια, δεν βρέθηκε ούτε ένας με, έστω και λίγο «Ποντιακόν ναμούσιν»; Τόσο πολύ τους «στέρεψε», όπως αποδεικνύεται από τα γεγονότα, το Ποντιακό φιλότιμο; Το «χρέος», όπως το θεωρούν όλοι οι απλοί και αγνοί Πόντιοι, στη μνήμη των 353,000 αθώων θυμάτων της Ποντιακής Γενοκτονίας;

Σε αυτούς τους, «γενναίους» και «ανδρείους», αλλά, «βολεμένους» υπενθυμίζουμε, γιατί όπως φαίνεται «ξέχασαν» ότι, στην «Ποντιακή» διάλεκτο υπάρχει και ένας όρος, που δεν τον βρίσκεις σε καμιά άλλη διάλεκτο, αυτός του «Τραντέλλενα». Όλα τους τα «ενδιαφέροντα», όπως φαίνεται, εξαντλούνται στο «βόλεμα», ο καθένας τους, μέσα στο «μαντρί» που ανήκει. Τόσο δειλοί, άνανδροι και τιποτένιοι είναι;

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

Ηλίας Τσεκερίδης
Αναπλ. Πρόεδρος

ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΠΟΝΤΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ (Δι.Συ.Π.Ε.)
Χαλκοκονδύλη 9
Αθήνα
Τ.Κ. 10677
Ελλάδα
Τηλ. 2103821567
Fax 2103821107

Να αναγνωριστεί η γενοκτονία των Ποντίων

«Να πιέσει η ελληνική κυβέρνηση τη γείτονα χώρα Τουρκία ώστε να αναγνωρίσει τη γενοκτονία των Ποντίων, ως ελάχιστη πράξη αναγνώρισης της θυσίας των συμπατριωτών μας» ζήτησαν οι εκπρόσωποι των Ποντιακών Σωματείων του Νομού Λάρισας, στην εκδήλωση μνήμης που πραγματοποιήθηκε στη συνοικία Αβέρωφ στη Λάρισα.

Οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν με την πανηγυρική θεία λειτουργία που πραγματοποιήθηκε στον Ι.Ν. Αναλήψεως στο Αβέρωφ, την εκφώνηση του ιστορικού της ημέρας και την κατάθεση στεφάνων από τον εκπρόσωπο της κυβέρνησης, υφυπουργό Οικονομικών κ. Φίλιππο Σαχινίδη, τον βουλευτή της ΝΔ κ. Μάξιμο Χαρακόπουλο, τον δήμαρχο Λαρισαίων κ. Κώστα Τζανακούλη, τον Γενικό Διευθυντή της Περιφέρειας κ. Κώστα Μέγα, τον αντινομάρχη κ. Γιώργο Φακή και την πρόεδρο της ΕΚΕ ΟΠΣΕ (Εφορεία Κεντρικής Ελλάδος της Ομοσπονδίας Προσφυγικών Σωματείων Ελλάδος) κ. Μαρία Παπαδοπούλου.

Σε δηλώσεις του ο πρόεδρος του Συλλόγου Ποντίων Ν. Λάρισας κ. Τάσος Σταμπουλίδης επανέλαβε «το αίτημα των απανταχού Ποντίων να αναγνωριστεί η γενοκτονία των συμπατριωτών του, για να τιμήσουμε τη μνήμη τους».

Από την πλευρά του ο δήμαρχος κ. Τζανακούλης ανέφερε ότι «από την αρχή της θητείας του, υποδέχτηκε με θέρμη τους Πόντιους στην πόλη», αναφέρθηκε στην κατασκευή του μνημείου για τις αλησμόνητες πατρίδες που δημιούργησε η Δημοτική Αρχή στην πλατεία Αβέρωφ και συμπλήρωσε ότι η ανάπλαση της πλατείας είναι στις άμεσες προτεραιότητες της Δημοτικής Αρχή. Κατέληξε, τονίζοντας το σημαντικό έργο των Σωματείων του Πόντου, με τα οποία η Δημοτική Αρχή έχει άριστη συνεργασία».

Στις εκδηλώσεις μνήμης παρέστησαν μεταξύ άλλων εκπρόσωποι διάφορων Ποντιακών Σωματείων της Κεντρικής Ελλάδας, εκπρόσωποι στρατιωτικών αρχών της πόλης, η εκδότης - διευθυντής της «Ε» Δανάη Δημητρακοπούλου κ.ά.

Ο κ. Μ. ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος μετά τις εκδηλώσεις για την ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων στη συνοικία Αβέρωφ έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Η εξαφάνιση των Ελλήνων της Ανατολής από τα εδάφη της βίαια μεταλλασσόμενης σε εθνικό κράτος οθωμανικής αυτοκρατορίας αποτέλεσε άλλοτε επίσημη και άλλοτε ανεπίσημη πολιτική της Άγκυρας καθ’ όλη τη διάρκεια του προηγούμενου αιώνα.

Η Γενοκτονία αποτέλεσε μια συνειδητή επιλογή του καθεστώτος των Νεότουρκων, πολιτική που ακολούθησε πιστά και ο Μουσταφά Κεμάλ, στην προσπάθεια να καταστεί η Τουρκία εθνικό κράτος.

Η πρόσφατη αναγνώριση από το σουηδικό κοινοβούλιο με μια ιστορική απόφαση, της Γενοκτονίας των Ποντίων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων αποδεικνύει ότι η διεθνής κοινότητα παραμένει ευαίσθητη στο θέμα της αναγνώρισης εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας που συνέβησαν στο πρόσφατο ή απώτερο παρελθόν.

Εάν η Τουρκία επιθυμεί να έχει ευρωπαϊκό μέλλον οφείλει να συμβιβαστεί με την ιστορία της.

Η αναγνώριση της Γενοκτονίας των χριστιανικών λαών της Ανατολής από την Άγκυρα είναι ουσιαστικά πράξη εξιλέωσης της Τουρκίας».

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΕΠΤΑΜΥΛΩΝ Ν. ΣΕΡΡΩΝ "ΑΚΡΙΤΕΣ"

91η Επέτειος Μνήμης Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού

Ο Σύλλογος Ποντίων Επταμύλων Ν. Σερρών «Οι Ακρίτες», η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ποντιακών Σωματείων (ΠΟΠΣ) και τα Ποντιακά Σωματεία του Νομού Σερρών τίμησαν με την παρουσία τους την κεντρική εκδήλωση Εθνικής Μνήμης για την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου που πραγματοποιήθηκε στην Πλατεία Ελευθερίας των Σερρών.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με πορεία από τα δικαστήρια της πόλης επί της οδού Μεραρχίας ως την στην πλατεία Ελευθέριας. Στη συνέχεια προβλήθηκε ταινία μικρού μήκους με θέμα «Μνήμη του Γένους» και έγινε η κεντρική ομιλία με τον Διεθνολόγο Πανεπιστημιακό κκ Καρακωστάνογλου Βενιαμίν. Η χορωδία, τραγουδιστές και λυράρηδες του Νομού έδωσαν ψυχή και μελωδία στην εκδήλωση που έκλεισε με χορούς της περιοχής Μπάφρας του Πόντου και τον αρχαίο πολεμικό χορό Σέρρα που χόρεψαν πυρριχιστές από τους συλλόγους του νομού Σερρών.

Την επέτειο τίμησαν με την παρουσία τους ο Πρόεδρος της ΠΟΠΣ κκ Αποστολίδης Χαράλαμπος, η Γενική Γραμματέας της ΠΟΠΣ κα Σαχινίδου Χριστίνα, ο Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης κ.κ. Θεολόγος, ο Νομάρχης Σερρών κ. Στέφανος Φωτιάδης, ο Νομάρχης Θεσσαλονίκης κ. Παναγιώτης Ψωμιάδης, ο κ. Παναγιώτης Σωτηρόπουλος ως εκπρόσωπος του Υφυπουργού Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας & Ναυτιλίας κ. Μάρκου Μπόλαρη, Νομαρχιακοί Σύμβουλοι, Δήμαρχοι του Ν. Σερρών, η εκπρόσωπος του Δημάρχου Σερρών & Πρόεδρος του ΔΗΠΕΘΕ Σερρών κα Καλλιόπη Ευαγγελίδου, Δημοτικοί Σύμβουλοι, ο Πρόεδρος του Ιερού Ιδρύματος Παναγία Σουμελά κ. Γεώργιος Τανιμανίδης, εκπρόσωποι ποντιακών σωματείων και πλήθος κόσμου.













Σύλλογος Ποντίων Επταμύλων Ν. Σερρών "Ακρίτες"
Επτάμυλοι Σερρών
Τ.Κ. 62100
Τηλ. & Fax: 2321058522
www.akritesserron.gr
akritesserron@yahoo.gr

Οι Ποντιακοί Σύλλογοι του Ν.Πιερίας για το θέμα των πανελλαδικών εξετάσεων αλλά και την δήλωση της βουλευτού Πιερίας Μ.Μίχου για το θέμα των προσφύγων

Στους υποψηφίους μαθητές των Πανελλαδικών εξετάσεων θεωρητικής κατεύθυνσης στο μάθημα της πολυτεχνίας, φέτος ανήμερα της 19ης Μαΐου, Ημέρας Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, τέθηκε το θέμα «Το σπίτι του Κεμάλ» από το διήγημα του Γιώργου Ιωάννου.

Το διήγημα αναφέρεται σε μία Τουρκοπούλα από τη Θεσσαλονίκη, η οποία επισκέπτεται το σπίτι της στη Θεσσαλονίκη, δίπλα σε αυτό του Μουσταφά Κεμάλ, μετά την ανταλλαγή.

Ως προς το συγκινησιακό μέρος του διηγήματος και τον ανθρώπινο πόνο που προκαλεί η βίαιη μετακίνηση των πληθυσμών δεν έχουμε να σημειώσουμε τίποτε. Γι’ αυτό και την ανταλλαγή των πληθυσμών με την Γενοκτονία των Ελλήνων της Ανατολής την αποκαλέσαμε επανειλημμένα ένα άθλιο παζάρι των λαών.

Εξετάζοντας όμως το θέμα μιας προσωπικής στιγμής, της τουρκοπούλας εν προκειμένω, μένει στο σκοτάδι όλη η ιστορία, αυτή της Γενοκτονίας. Το θέμα το οποίο διαπραγματεύεται το διήγημα είναι σίγουρα σημαντικό, όμως είναι ένα ήσσονος σημασίας γεγονός μπροστά στην τραγωδία που προηγήθηκε και σε ένα απληροφόρητο κοινό απομένει η συμπάθεια, που είναι και δική μας, προς ένα κοριτσόπουλο που έζησε ένα μέρος της τραγωδίας. Μάλιστα κοντά στο σπίτι του Κεμάλ, στον οποίο καμία αναφορά δεν γίνεται.

Εξισώνεται με αυτό τον τρόπο η κτηνωδία της Γενοκτονίας, ενός εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας και του αφανισμού ενός λαού, με την προσωπική περιπέτεια ενός ατόμου!

Η πρόθεση του Υπουργείου Παιδείας δεν είναι καλοπροαίρετη. Το έχει αποδείξει όλα αυτά τα χρόνια.

Η κεμαλολαγνεία του πιο φιλοκεμαλικού κράτους στην Ευρώπη είναι έκδηλη.

Ο Μουσταφά Κεμάλ, αποκαλούμενος Ατατούρκ είναι ο Χίτλερ των Ελλήνων και η αναφορά στο πρόσωπό του δεν είναι αθώα. Δεν μπορεί ανήμερα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και της Μ. Ασίας, την 19 Μαΐου, που σημαίνει την καταστροφή του Ελληνικού πληθυσμού, να τίθεται ως θέμα ένα τέτοιο κείμενο από το οποίο η συμπάθεια στην τουρκοπούλα εκτείνεται σε όλη την ατμόσφαιρα του δρώμενου και αγγίζει και «το σπίτι του Κεμάλ» καθώς και αυτόν τον ίδιο.

Αυτό το υποσυνείδητα κατευθυνόμενο μήνυμα αποτελεί ύβρη και ατιμία. Πόσο μάλλον που από το σπίτι αυτό το 1955 μετά το σαμποτάζ εκεί των Τούρκων, ακολούθησε ο αφανισμός των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης.

Τελευταία γινόμαστε μάρτυρες στη χώρα μας προσπαθειών αθώωσης του Κεμάλ και του Νεοτουρκικού ρατσισμού με δημοσίευση άρθρων, πραγματοποίηση εκδηλώσεων κεμαλολαγνείας την στιγμή που στη σημερινή Τουρκία υπάρχουν γενναίες φωνές που αναγνωρίζουν τις μεγάλες ενοχές της Τουρκίας απέναντι στους πληθυσμούς των Αρμενίων, Ελλήνων, Ασσυρίων, Χαλδαίων που αφανίστηκαν από το κεμαλικό καθεστώς.

Ας σκεφτούμε πώς θα φάνταζε η εξύμνηση του Χίτλερ, ιδιαίτερα από τις χώρες που υπέστησαν τον ναζισμό και τα Ολοκαυτώματα.

Θα ήταν μια γροθιά στα ανθρώπινα δικαιώματα και στον Πολιτισμό γενικότερα.

Εκτός από οργή, προκαλεί θλίψη και τόση ντροπή.

Μια πολιτική ειρήνης και πραγματικής φιλίας περνάει μέσα από την αναγνώριση των λαθών, των εγκλημάτων που διεπράχθησαν και τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και αυτά δεν μπορεί να εκφραστούν μέσα από διαδικασίες νεοραγιαδισμού και αυτοταπείνωσης.

Θέλει αρετή και τόλμη η Ελευθερία. Αν λείψει ένα από τα δύο πρώτα δεν θα υπάρξει το τελευταίο.

Δεν θα υπάρξει η εσωτερική ελευθερία, η ελευθερία των συνειδήσεων. Όλοι έχουμε δικαίωμα και υποχρέωση στη Μνήμη και σεβασμό στην ιστορική αλήθεια.


Ως προς το περιεχόμενο της τοποθέτησης της βουλευτού του νομού μας, κας Μίχου Μαρίας, σχετικά με το νομοσχέδιο για τις «Σύγχρονες διατάξεις για την Ελληνική ιθαγένεια και την πολιτική συμμετοχή ομογενών και νομίμως διαμενόντων μεταναστών και άλλες ρυθμίσεις», προφανώς αναφέρεται στην δυνατότητα του κράτους να αντιμετωπίσει ένα μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα. Αυτό της ρύθμισης πολλών εκκρεμοτήτων και της ενσωμάτωσης των νομίμως διαμενόντων μεταναστών στη χώρα μας.

Νομίζουμε όμως ότι η σύγκριση των τότε Ελλήνων προσφύγων με την σημερινή πραγματικότητα ήταν ατυχής. Η εντύπωση της ταύτισης των Ελλήνων προσφύγων με τους σημερινούς μετανάστες σε πολλούς παραμένει έντονη.

Μια διευκρίνιση εκ μέρους της βουλευτού μας ίσως θα ήταν σκόπιμη.

Τότε επρόκειτο για Ελληνικούς πληθυσμούς σε αντίθεση με τη σημερινή πραγματικότητα, αν και η προσφυγιά και η μετανάστευση συγκεντρώνουν πολύ πόνο και δυσεπίλυτα προβλήματα.

Η διαδικασία της υποδοχής και της ενσωμάτωσης των Ελλήνων προσφύγων μετά την καταστροφή ήταν ιδιαίτερα δύσκολη, απαίτησε πολύ χρόνο και αντιμετώπισε συχνά έναν έκδηλο ρατσισμό που ακόμη και σήμερα εκφράζεται με υφέρποντα τρόπο. Με αυτό το τελευταίο δεν εννοούμε φυσικά την κ. Μίχου.

ΟΙ ΠΟΝΤΙΑΚΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΠΙΕΡΙΑΣ

- Ένωση Ποντίων Ν. Πιερίας
- Ποντιακός Σύλλογος Κατερίνης «Παναγία Σουμελά»
- Πολιτιστικός Ποντιακός Σύλλογος Λεπτοκαρυάς «Ο ΞΕΝHΤΕΑΣ»
- Πολιτιστικός Σύλλογος Σιδηροδρομικού Σταθμού Κατερίνης
- Πολιτιστικός Σύλλογος Πλατανακίων «Ο Πόντος»
- Ποντιακός Πολιτιστικός Σύλλογος «Άργος» Άνω Αγίου Ιωάννου
- Εκπολιτιστικός Σύλλογος Αλωνίων «Διογένης ο Κυνικός»
- Ποντιακή Θεατρική Σκηνή Πιερίας
- Κοινωνικό και Μορφωτικό Σωματείο Νέας Χράνης «ΤΟ ΑΘΑΝΑΤΟ»
- Μορφωτικός Ποντιακός Σύλλογος «Αλέξανδρος Υψηλάντης» Νέας Τραπεζούντας Μορφωτικός - Ποντιακός Σύλλογος Κορινού «Εύξεινος Πόντος»
- Λαογραφικός Σύλλογος Διάδοσης της Ποντιακής Παράδοσης «Ο Πυρίχειος» Σφενδάμης

Η απάντηση της βουλευτού Μαρίας Μίχου

Μαρία Μίχου: Δεν είχα καμία πρόθεση να θίξω τους Έλληνες πρόσφυγες

Αμ’ έπος αμ’ έργον ήρθε η απάντηση της βουλευτίνας Πιερίας του ΠΑΣΟΚ Μαρίας Μίχου στους δώδεκα Ποντιακούς Συλλόγους του νομού, που την «έψεξαν» (χθες) για όσα περί προσφύγων και μεταναστών είχε αναφέρει κατά τη διάρκεια της συζήτησης σχετικού νομοσχεδίου στη Βουλή, εκτιμώντας ότι έθιγαν τους Έλληνες πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής.

«Θεωρώ υποχρέωσή μου αλλά και προσωπική ανάγκη, να διευκρινίσω ότι δεν είχα καμία πρόθεση να συγκρίνω ή να ταυτίσω τους Έλληνες πρόσφυγες, με τους σημερινούς μετανάστες», τονίζει σε δήλωσή της η κ. Μίχου.

Και διευκρινίζει:
«Είναι αυτονόητο, ότι σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να γίνει σύγκριση μεταξύ των Ελλήνων προσφύγων, που ξεριζώθηκαν από την πατρίδα τους, και μετέτρεψαν τον πόνο τους σε δημιουργία στην Ελλάδα, και των σημερινών μεταναστών που επιλέγουν τη χώρα μας, ως έναν καλύτερο τόπο για το μέλλον τους. Όπως πολύ σωστά επισημαίνεται στη δήλωση των ποντιακών συλλόγων, προφανώς και αναφέρομαι στη δυνατότητα του κράτους να αντιμετωπίσει ένα μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα.

Στην ομιλία μου στη Βουλή, αναφέρθηκα στη σημαντική συμβολή των Ελλήνων προσφύγων στην κοινωνική και πολιτισμική ανάπτυξη του Νομού Πιερίας και την αφομοίωση της ξεχωριστής κουλτούρας τους από την περιοχή μας. Γιατί πραγματικά πιστεύω ότι οι Έλληνες πρόσφυγες κοινωνικά και πολιτισμικά, συνέβαλλαν τα μέγιστα στην ανάπτυξη του Νομού μας αλλά και ευρύτερα της Ελλάδος. Μέχρι σήμερα έχω δείξει ξεκάθαρα, την εκτίμηση που τρέφω στους Έλληνες πρόσφυγες και επομένως και στον Ποντιακό Ελληνισμό και στη μοναδική κουλτούρα τους. Αισθάνθηκα δε, ιδιαίτερη τιμή όταν η Βουλή με όρισε ως εκπρόσωπο, να καταθέσω στεφάνι στο μνημείο της Γενοκτονίας των Ποντίων.

Ακόμα θα ήθελα να προσθέσω ότι είναι κοινώς αποδεκτό, ότι οι έλληνες πρόσφυγες σφράγισαν τη νεοελληνική κοινωνία: σε πολιτικό επίπεδο τάχθηκαν στον προοδευτικό χώρο και διακρίθηκαν πολλοί από αυτούς στους κοινωνικούς αγώνες. Σε οικονομικό επίπεδο, προσέφεραν νέες δυνατότητες στο εμπόριο και στη βιοτεχνία, ενώ συνέβαλλαν καθοριστικά στην αναζωογόνηση της αγροτικής οικονομίας. Σε κοινωνικό επίπεδο, οι έλληνες πρόσφυγες έφεραν στην πατρίδα μας τον τρόπο ζωής τους, τις συνήθειές τους, τη μουσική τους, την κουζίνα τους και έδωσαν νέα πνοή στα γράμματα και στις τέχνες. Η προσφορά τους αναγνωρίστηκε και αναγνωρίζεται διαχρονικά.

Προσωπικά έχω την τιμή να εκπροσωπώ έναν νομό με μεγάλο ποσοστό ελλήνων προσφύγων στην πληθυσμιακή του σύνθεση (Πόντιους, Μικρασιάτες, Θρακιώτες), τους οποίους και θέλω να ευχαριστήσω θερμά για όλη την προσφορά τους».

Υπενθυμίζεται ότι οι Ποντιακοί Σύλλογοι Πιερίας θεώρησαν ότι η βουλευτής έκανε μια «ατυχή» ταύτιση των Ελλήνων προσφύγων της Μικρασιατικής καταστροφής με τους σημερινούς μετανάστες.

«Τότε επρόκειτο για Ελληνικούς πληθυσμούς», αντέτειναν, εκτιμώντας ότι είναι αυτονόητος και σαφής ο διαχωρισμός τους από τους αλλοδαπούς μετανάστες στη χώρα μας. «Αν και», όπως αναγνωρίζουν, «η προσφυγιά και η μετανάστευση συγκεντρώνουν πολύ πόνο και δυσεπίλυτα προβλήματα».

Πηγή: Epta News & Epta News

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΛΩΝΙΩΝ ΠΙΕΡΙΑΣ "ΔΙΟΓΕΝΗΣ Ο ΚΥΝΙΚΟΣ"

Εκδήλωση μνήμης για τα 353.000 θύματα της γενοκτονίας των Ποντίων πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Κυριακής 23 Μαΐου 2010, με πρωτοβουλία του Πολιτιστικού Συλλόγου Αλωνίων «ΔΙΟΓΕΝΗΣ Ο ΚΥΝΙΚΟΣ» και υπό την αιγίδα του Δήμου Πύδνας Πιερίας, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «19η Μαΐου» ημέρα εθνικής μνήμης για την γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου.

Η εκδήλωση, λόγω κακοκαιρίας, πραγματοποιήθηκε μέσα στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του Γυμνασίου Αλωνίων και ξεκίνησε με επιμνημόσυνη δέηση από τον ιερέα της ενορίας Νικόλαο Παρασκευαΐδη και τον ιερέα του Δ.Δ. Κούκου πατέρα Χρυσόστομο και τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή για τα θύματα της Γενοκτονίας των Ποντίων.

Στη συνέχεια η πρόεδρος του συλλόγου Αργυρώ Ασλανίδου, καλωσόρισε τους επισήμους και τον κόσμο, που κατέκλεισε την αίθουσα, ενώ ο Δήμαρχος Πύδνας κ. Δημήτριος Βασιλειάδης, ανέπτυξε το θέμα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν από πλευράς επισήμων ο αντινομάρχης Πιερίας κ. Αθανάσιος Φωτίου, ο οποίος εκπροσώπησε τον Νομάρχη Πιερίας κ. Παπαστεργίου, ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Πύδνας κ. Γιώργος Χαλκίδης, η Δημοτική Σύμβουλος του Δήμου Πύδνας Κυριακή Μαυρομμάτη, ο Διευθυντής του Γυμνασίου Αλωνίων Λάζ. Παπαδόπουλος κ.ά.

Εκ μέρους των ποντιακών σωματείων την εκδήλωση τίμησαν ο αντιπρόεδρος της «ΕΥΞΕΙΝΟΥ ΛΕΣΧΗΣ» Θεσσαλονίκης Γεώργιος Μαυρομμάτης, ο πρόεδρος της Θεατρικής Σκηνής Πιερίας Φίλιππος Τσολακίδης.

Στη συνέχεια η θεατρική ομάδα του σωματείου «ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΠΙΕΡΙΑΣ», παρουσίασε το θεατρικό έργο «Ο ΦΙΛ’ ΠΟΝ» του Στάθη Ευσταθιάδη, που αναφέρεται στις τραγικές στιγμές της Γενοκτονίας και η εκδήλωση έκλεισε μέσα σε χειροκροτήματα και αισθήματα βαθιάς συγκίνησης.


ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΛΩΝΙΩΝ ΠΙΕΡΙΑΣ "ΔΙΟΓΕΝΗΣ Ο ΚΥΝΙΚΟΣ"
ΑΛΩΝΙΑ ΠΙΕΡΙΑΣ
Τ.Κ. 60064
ΤΗΛ. 6974024815
www.alonia-pierias.gr
mavrom57@otenet.gr

Ζωντάνεψαν «Μνήμες» στην κεντρική εκδήλωση στα Γιαννιτσά

Άψογες οργανωτικά και με ουσιαστικό περιεχόμενο ήταν οι φετινές εκδηλώσεις Μνήμης για την επέτειο της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού που πραγματοποιήθηκαν στα Γιαννιτσά. Σε αυτό βοήθησε η συμμετοχή από Ποντιακά Σωματεία όλου του νομού Πέλλας αφού οι εκδηλώσεις έγιναν κάτω από την αιγίδα της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Πέλλας σε συνεργασία με το δήμο Γιαννιτσών και τη ΔΕΠΑΓ.

Την Κυριακή το πρωί στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Γιαννιτσών τελέστηκε επιμνημόσυνη δέηση υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των θυμάτων της Γενοκτονίας και ακολούθησε σχετική ομιλία από τον πρόεδρο του Συλλόγου Ποντίων Γιαννιτσών Παντελή Σπανίδη.

Στη συνέχεια στο χώρο της πλατείας του συνοικισμού της Νέας Τραπεζούντας Γιαννιτσών όπου βρίσκεται και το Μνημείο του Ποντιακού Ελληνισμού τελέστηκε Επιμνημόσυνη δέηση και στη συνέχεια έγινε κατάθεση στεφάνων από το δήμαρχο Γιαννιτσών Νικόλαο Παπανικολάου, από τους εκπροσώπους πολιτικών, τοπικών και άλλων Αρχών καθώς και από Φορείς και Συλλόγους. Μέσα σε κλίμα συγκίνησης η στρατιωτική φιλαρμονική έπαιξε τον εθνικό ύμνο και κρατήθηκε ενός λεπτούς σιγή. Μετά το τέλος της τελετής οι παρευρισκόμενοι κατευθύνθηκαν στο Πνευματικό Κέντρο Γιαννιτσών και περιηγήθηκαν στην έκθεση φωτογραφίας από τον Πόντο του Απόστολου Ασλανίδη, μέσα από την οποία παρουσιάζεται σημερινή εικόνα των χωριών, των εκκλησιών, της Μονής Παναγίας Σουμελά, της Τραπεζούντας και άλλων πόλεων ενώ παρατίθενται και φωτογραφίες με μεγάλο ιστορικό ενδιαφέρον που αναφέρονται στην περίοδο των θλιβερών γεγονότων της Γενοκτονίας και του ξεριζωμού των Ποντίων.

Οι εκδηλώσεις κορυφώθηκαν με την παρουσίαση του Ποντιακού Δρώμενου με τον τίτλο «Μνήμες» που καθήλωσε τους θεατές και δημιούργησε μια έντονα φορτισμένη συναισθηματικά ατμόσφαιρα.

Μετά το τέλος της συγκλονιστικής αυτής εκδήλωσης στους παρευρισκόμενους προσφέρθηκαν από γυναίκες μέλη των Ποντιακών Συλλόγων των Γιαννιτσών παραδοσιακά ποντιακά εδέσματα.

Τα Ποντιακά Σωματεία που έδωσαν το παρόν με τις αντιπροσωπείες τους φορώντας παραδοσιακές στολές ήταν: Εύξεινος Λέσχη Γιαννιτσών, Σύλλογος Ποντίων Γιαννιτσών, Σύλλογος Ποντίων Λεπτοκαρυάς «Οι Τραντέλλενοι», Σύλλογος Ποντίων Μεσιανού, Σύλλογος Ποντίων Δυτικού, Σύλλογος Ποντίων Σκύδρας, Σύλλογος Ποντίων Σεβαστειανών, Σύλλογος Ποντίων Έδεσσας «Θεόδωρος Γαβράς» και Σύλλογος Ποντίων Αλώρου.

Στις εκδηλώσεις παρευρέθηκαν η υφυπουργός Εσωτερικών Θεοδώρα Τζάκρη, ο Νομάρχης Πέλλας Μιχάλης Καραμάνης, ο δήμαρχος Γιαννιτσών Νικόλαος Παπανικολάου, οι βουλευτές Ηλίας Θεοδωρίδης και Γιώργος Καρασμάνης, ο διοικητής της ΙΙ Μηχανοκίνητης Μεραρχίας Πεζικού Δημήτριος Τζιότζιος, ο αναπληρωτής διοικητής της Αστυνομικής Διεύθυνσης Πέλλας Λάτμος Πέτρος, ο διοικητής της Π.Υ. Γιαννιτσών Γεώργιος Παυλίδης, αντιδήμαρχοι και πρόεδροι επιχειρήσεων και Οργανισμών του δήμου Γιαννιτσών, εκπρόσωποι Συλλόγων και Σωματείων και πλήθος κόσμου.

ΠΑΜΠΟΝΤΙΑΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ

Θεσσαλονίκη, 10-6-2010

Iδιαίτερη ικανοποίηση προκάλεσε στον ποντιακό ελληνισμό η ανακοίνωση της πρόσφατης απόφασης της Τουρκικής Κυβέρνησης να επιτρέψει την τέλεση Θείας Λειτουργίας στην ιστορική Ιερά Μονή Παναγία Σουμελά του Πόντου κάθε χρόνο στις 15 Αυγούστου, χοροστατούντος του Παναγιοτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου.

Η απόδοση της ιστορικής ιεράς Μονής στην Θεία Λατρεία, ύστερα από 87 χρόνια σιωπής αποκαθιστά έστω μερικώς τα ιστορικά δικαιώματα του ποντιακού ελληνισμού αλλά και τα πνευματικά δικαιώματα του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην περιοχή του ιστορικού Πόντου.

Η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος εκφράζει την ιδιαίτερη ηθική ικανοποίηση για την εξέλιξη αυτή και προτρέπει τα 375 σωματεία μέλη της να συμμετέχουν εφέτος στις 15 Αυγούστου στην πρώτη Πανηγυρική θεία λειτουργία, που θα τελεστεί χοροστατούντος του Οικουμενικού Πατριάρχου.

Ο Γενικός Γραμματέας
Κωνσταντίνος Γαβρίδης

Ο Πρόεδρος
Γεώργιος Παρχαρίδης


ΠΑΜΠΟΝΤΙΑΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ
Λ. ΝΙΚΗΣ 1
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Τ.Κ. 54624
ΤΗΛ. 2310227822
FAX 2310227213
www.poe.org.gr
info@poe.org.gr

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΟΚΩΜΗΣ

Παρουσίαση του βιβλίου "Γεννηθείς εις Καύκασον Ρωσίας"

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ποντοκώμης σας προσκαλεί στην παρουσίαση του βιβλίου των Ανδρέα Αθανασιάδη και Χρήστου Μιχαηλίδη "Γεννηθείς εις Καύκασον Ρωσίας".

Ομιλητές: Παντελής Σαββίδης, δημοσιογράφος ΕΤ-3 Καλεντερίδης Σάββας, συγγραφέας, εκδότης εκδόσεων Ινφογνώμων, Κωνσταντακόπουλος Δημήτρης, δημοσιογράφος Κόσμος του Επενδυτή, Περιοδικό "Επίκαιρα".

Συντονιστής της εκδήλωσης ο Καρυπίδης Θεόδωρος, δημοσιογράφος του FLASH TV.

Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί στην Κοζάνη, το Σάββατο, 12 Ιουνίου και ώρα 19:30 στο Κοβεντάρειο.


Πρόλογος του εκδότη

Το ανά χείρας πόνημα «Γεννηθείς εις Καύκασον Ρωσίας» των Ανδρέα Αθανασιάδη και Χρήστου Μιχαηλίδη είναι ένα φιλόδοξο συγγραφικό και εκδοτικό εγχείρημα, αφού μέσα από τις 384 σελίδες του επιχειρείται η συνολική ιστορική πλαισίωση της περιπετειώδους πορείας μιας ομάδας ανθρώπων, που ξεκίνησαν από τον Πόντο, το 1878, για να εγκατασταθούν στο Κυβερνείο Καρς του Καυκάσου, να παραμείνουν εκεί για περίπου σαράντα χρόνια, όπου θα απορροφήσουν δημιουργικά πολιτισμικές και ιδεολογικές επιρροές της περιοχής και της ιστορικής συγκυρίας, και στη συνέχεια να κινήσουν για το ταξίδι προς την προαιώνια πατρίδα, την Ελλάδα.

Η περιπέτειά τους όμως δεν σταματά εκεί, αφού το ελληνικό κράτος δεν διέθετε την απαραίτητη παιδεία και πρακτική ώστε να κατανοήσει την ιστορία και τη νοοτροπία των ανθρώπων αυτών και να δημιουργήσει αντίστοιχες υποδομές για την υποδοχή και ενσωμάτωσή τους. Στην Ποντοκώμη Κοζάνης δε, όπου εγκαταστάθηκαν οι ήρωές μας, η διαδικασία της ομαλής κοινωνικής και πολιτισμικής ενσωμάτωσης των ανθρώπων αυτών δυσχεραινόταν ακόμα περισσότερο από τη θέση του οικισμού, στα όρια της περιοχής εγκατεσπαρμένης με τα χωριά των Σλαβόφωνων της Εορδαίας.

Το γεγονός αυτό, που παρατηρείται και σε άλλες περιοχές όπου εγκαταστάθηκαν Καυκάσιοι, δηλ. πληθυσμοί Ελλήνων που προέρχονται από το Καρς, καθορίζει σε κάποιο βαθμό και την πολιτική συμπεριφορά αλλά και τη στάση των Ποντοκωμιτών απέναντι στο ελληνικό κράτος την περίοδο του Μεσοπολέμου και κυρίως την περίοδο της Κατοχής και του Εμφυλίου, όπου παίζεται η κύρια πράξη του δράματος.

Οι Ποντοκωμίτες, παθιασμένοι αγωνιστές και ιδεολόγοι, μπαίνουν στη φωτιά της Αντίστασης και παρασύρονται στη δίνη των τραγικών εξελίξεων του εμφύλιου σπαραγμού και της μετεμφυλιακής περιόδου, πληρώνοντας βαρύ τίμημα.

Ενώ η κοινωνία της Ποντοκώμης προσπαθεί να σβήσει τα σημάδια αυτής της περιπετειώδους και τραγικής ιστορικής διαδρομής και να απολαύσει τους καρπούς της τελευταίας και μόνιμης, όπως πίστευαν, ιδιαίτερης πατρίδας, πριν καλά-καλά συμπληρωθούν εκατό χρόνια από τον τελευταίο Ξεριζωμό, ετοιμάζεται για μια άλλη μετεγκατάσταση, τη φορά αυτή υπό την πίεση της εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων λιγνίτη που υπάρχουν κάτω από το χωριό.

Ακριβώς αυτή τη στιγμή, που οι ταινιόδρομοι της ΔΕΗ προετοιμάζονται να εξαφανίσουν την Ποντοκώμη από το χάρτη, τη στιγμή που η κοινωνία του χωριού, θέλοντας και μη, ετοιμάζεται να δεχτεί αυτή την καινούργια μεγάλη αλλαγή, έρχεται το εγχείρημα των συγγραφέων του παρόντος βιβλίου να σκιαγραφήσει την ιστορία των Καυκασίων του χωριού, θησαυρίζοντας πολύτιμες πληροφορίες, που σε κάθε άλλη περίπτωση θα είχαν χαθεί στους "ταινιόδρομους" της Ιστορίας.

Ελπίζουμε η έκδοση αυτή, η οποία είναι εξαντλητικά τεκμηριωμένη, εκτός του ότι διασώζει πολύτιμα ιστορικά στοιχεία, που αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής ιστορίας, να συμβάλλει στην πολυπόθητη ενότητα του λαού μας, αφού η ανάδειξη της ιστορικής αλήθειας είναι το πιο πολύτιμο και στέρεο εργαλείο για την εξασφάλισή της.

Σάββας Καλεντερίδης


Πολιτιστικός Σύλλογος Ποντοκώμης
Ποντοκώμη, Κοζάνη
Τ.Κ. 50200
Τηλ. & Fax: 2461086000
www.pontokwmi.gr
pontokwmi@hotmail.gr

Ξαναζωντανεύει η Σουμελά στην Τραπεζούντα

Αναμφισβήτητα πρόκειται για ιστορικό γεγονός καθώς μετά από 88 χρόνια το ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας της Σουμελά στην Τραπεζούντα θα "ξαναζωντανέψει". Όπως φέρεται να αποφάσισε η τουρκική κυβέρνηση η πρώτη Θεία Λειτουργία στην Παναγία Σουμελά μετά το 1922 - που σήμερα λειτουργεί σαν μουσείο- πρόκειται να τελεσθεί ανήμερα του δεκαπενταύγουστου, προεξάρχοντος του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου.

Σύμφωνα με πληροφορίες ο Τούρκος υπουργός πολιτισμού κ. Γκιουνάϊ γνωστοποίησε την σχετική απόφαση της Τουρκικής Κυβέρνησης στον Οικουμενικό Πατριάρχη, το βράδυ της Δευτέρας (07/06), στο περιθώριο συναυλίας που δόθηκε στον Ναό της Αγ. Ειρήνης.

Η απόφασή της Τουρκικής Κυβερνήσεως κοινοποιήθηκε, την Τρίτη (08/06) και επισήμως δια σχετικού εγγράφου της προς το Πατριαρχείο. Να σημειωθεί ότι η απόφαση της Άγκυρας ήρθε να επιβεβαιώσει τις προφορικές διαβεβαιώσεις που είχε δώσει προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη ο αρμόδιος υπουργός Πολιτισμού.

Η ιστορία του μοναστηρίου

Πρόκειται για μια ιστορική εξέλιξη, για μια αναγέννηση της λειτουργικής ζωής του ιστορικού μοναστηριού, συμβόλου του Ποντιακού Ελληνισμού.

Tο 1922 οι Tούρκοι κατέστρεψαν ολοσχερώς το μοναστήρι. Aφού πρώτα λήστεψαν όλα τα πολύτιμα αντικείμενα που υπήρχαν μέσα στη μονή, μετά έβαλαν φωτιά.

Oι μοναχοί πριν την αναγκαστική έξοδο το 1923 έκρυψαν μέσα στο παρεκκλήσι της Aγίας Bαρβάρας την εικόνα της Παναγίας, το ευαγγέλιο του Oσίου Xριστοφόρου και τον σταυρό του αυτοκράτορα της Tραπεζούντας Mανουήλ Kομνηνού.

Mε ενέργειες του τότε πρωθυπουργού της Eλλάδας Eλευθερίου Bενιζέλου, το 1930, όταν στα πλαίσια της προωθούμενης τότε ελληνοτουρκικής φιλίας ο Tούρκος πρωθυπουργός Ισμέτ Ινονού επισκέφτηκε την Αθήνα, δέχτηκε μια αντιπροσωπεία να πάει στον Πόντο και να παραλάβει τα σύμβολα της ορθοδοξίας και του ελληνισμού. H εικόνα φιλοξενήθηκε για 20 χρόνια στο Bυζαντινό Mουσείο της Aθήνας.

Το 1951 ο Φίλων Kτενίδης έκανε πράξη την επιθυμία όλων των Ποντίων, με τη θεμελίωση της Νέας Παναγίας Σουμελά στις πλαγιές του Βερμίου στην Καστανιά της Βέροιας, όπου και φυλάσσεται μέχρι σήμερα η εικόνα.

Πηγή: Digital Crete

Η γενοκτονία των ποντίων και η αναζήτηση των ορφανών

Η εκδήλωση των ποντίων συγκλόνισε την Γερμανία

του Γιάννη Δελόγλου

Στην πανεπιστημιούπολη Aachen των 265.000 κατοίκων, των 46.000 φοιτητών, της πόλης που φιλοξενεί 2.000 Έλληνες εκ των οποίων αρκετοί σπούδασαν και έμειναν εκεί, άλλοι ασχολούνται με ελεύθερα επαγγέλματα, στην πόλη παραγωγής σοκολάτας, άνθησε το ποντιακό στοιχείο και στο όνομα της Παναγίας Σουμελά ίδρυσαν τον Σύλλογό τους που σκορπά των ευωδιά και την λεβεντιά του Πόντου, στη φιλόξενη περιοχή της Ρηνανίας.

Εκεί, οι 11 Σύλλογοι Ποντίων της Ρηνανίας - Βεσφαλίας έκαναν ένα ακόμη μεγάλο ιστορικό βήμα συνδιοργανώνοντας την ημέρα μνήμης για να αποτίσουν φόρο τιμής στις 353.000 θύματα της γενοκτονίας των προγόνων τους. Για να θυμίσουν και να θυμηθούν όλα εκείνα τα δραματικά γεγονότα που υπέστησαν οι Χριστιανοί του Πόντου και να θωρακίσουν αυτά που διασώθηκαν από μαρτυρίες επιζόντων, αλλά και από ιστορικούς που έκαναν το μεγάλο τους χρέος στον μαρτυρικό Πόντο.

Στο Aachen ο επιβλητικός καθεδρικός Ιερός Ναός της ορθόδοξης ενορίας του Αγίου Δημητρίου αγκάλιασε τα ποντιόπουλα των Συλλόγων: Παναγία Σουμελά Aachen, Ξενιτέας, Dusseldorf, Αργοναύτες Koln, Παναγία Σουμελά Bielefeld, Ποντιακή Εστία Krefeld, Ξενιτέας Dortmund, Υψηλάντης Frechen, Δημήτριος Ψαθάς Herten, Παναγία Σουμελά Ludescheid, Εύξεινος Πόντος Neuss και Ακρίτας Wuppertal, καθώς επίσης και τον Σύλλογο Ποντίων Βρυξελλών καμίαν κ' εν αργός και μέσα σε κλίμα θλίψης, πόνου και πίκρας έψαλαν δεήσεις για τις ψυχές των θυμάτων της θηριωδίας των Νεότουρκων.

Εκεί έφεραν στη μνήμη τους για μια ακόμη φορά τις εκκλησίες που κάηκαν, τους ιερείς που θυσιάστηκαν για την πίστη τους, αλλά και τους πιστούς που κατέκαψαν οι αιμοσταγείς Τούρκοι μέσα σε πολλές εκκλησίες του Πόντου. Εκεί στον ιερό χώρο ξαναθυμήθηκαν τα άταφα Ποντιόπουλα, τις πορείες θανάτου του άμαχου πληθυσμού που ήταν έργο του χριστιανού Γερμανού στρατηγού Λήμαν Φον Σάντερς, σε μια εποχή όπου η πολιτισμένη Ευρώπη ούτε έβλεπε και ούτε ήθελε να ακούσει τις κραυγές αγωνίας και απόγνωσης των αθώων ανθρώπων αλλά ούτε έδινε σημασία ακόμα και στις αναφορές ξένων διπλωματών που κατέγραφαν με οργή τα σατανικά σχέδια του Μουσταφά Κεμάλ.

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Λεύκης κ.κ. Ευμένιος ο αιδεσιμώτατος εφημέριος Ανδρέας Πλώτας και ο χορός των ιεροψαλτών, έχοντας στο εκκλησίασμα τα φλογερά ελληνόπουλα, το μέλλον της πατρίδας που έριχνε ματιές καλοσύνης, απηύθυναν ύμνους και προσευχές για την ανάπαυση των αδικοχαμένων θυμάτων της Γενοκτονίας, μέσα σε κλίμα πένθους και σπαραγμού.

Εκεί στον ιερό για όλους χώρο «διαβάστηκαν» τα κόλυβα όπως προβλέπουν οι κανόνες της ορθόδοξης λατρείας, κάτω από την σκιά των λαβάρων όλων των συλλόγων και τα υγρά βλέμματα των Ποντιόπουλων.

Εκεί όπου ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συλλόγων Ελλήνων Ποντίων Ευρώπης κ. Γιάννης Μπουρσανίδης απηύθυνε στο εκκλησίασμα το «Πάτερ ημών» στην ποντιακή διάλεκτο. Εκεί που ο ανάλογος στολισμός με λουλούδια αλλά και τα στολίδια της κοινωνίας με την όμορφη - λεβέντικη παρουσία τους με παραδοσιακές ενδυμασίες και ανησυχία έδιναν το παρόν για νέες αναζητήσεις την ιστορία των προγόνων τους. Εκεί όπου ο Άγιος Λεύκης τόνισε μεταξύ άλλων: Ένας λαός που ξεχνάει τους νεκρούς του, ο λαός αυτός είναι καταδικασμένος.

Επειδή εμείς οι Έλληνες και ιδιαίτερα εσείς οι Πόντιοι Έλληνες δεν θέλετε να πεθάνετε, γι' αυτό επιμένετε να ενθυμείστε τους νεκρούς σας. Γι' αυτό και αξίζουν σε όλους εσάς θερμά συγχαρητήρια. Στο σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα ακούσαμε που μας μίλησε περί ενότητας. Αυτή η ενότητα είναι και το μήνυμα όχι μόνο του σημερινού ευαγγελίου, αλλά και το μήνυμα της σημερινής τελετής του ιερού μνημοσύνου για τους Πόντιους αδελφούς μας.

Μας καλούν αυτοί οι νεκροί να κρατήσουμε την ενότητά μας, ως κόρη οφθαλμού για να μπορέσουμε να προοδεύσουμε, για να μπορέσουμε να δώσουμε νόημα στους ανθρώπους, για να μπορέσουμε να βοηθήσουμε την ύπαρξή μας στο μέλλον. Με αυτό το μήνυμα, σας παρακαλώ, να φύγουμε από το ναό και με αυτό το μήνυμα να τελειώσουμε τις εκδηλώσεις που προετοίμασαν οι 11 σύλλογοί μας. Θερμά συγχαρητήρια σε όλους εκείνους που αγωνίζονται για να κρατήσουν ζωντανή την υπόθεση της Γενοκτονίας τον Ποντίων.

ΕΚΕΙ ΟΠΟΥ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΕΓΙΝΑΝ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙΑ

Δεν ήταν μόνο η ενός λεπτού σιγή που καθήλωσε τους απογόνους εκείνων που έδωσαν τη ζωή τους για την Ελλάδα και την Ορθοδοξία. Ήταν οι συγκλονιστικές στιγμές αφηγήσεων ποιημάτων και θλιβερών τραγουδιών που έψαχναν τα δάκρυα για να σβήσουν τον πόνο. Αυτά τα αγγελούδια του Ποντιακού παράδεισου, ανθισμένα λουλούδια στον κήπο της ιστορίας, λύγισαν με την απόδοσή τους, τους παραβρισκόμενους στην αίθουσα Aula των εκπαιδευτηρίων της πόλεως.

Τίμησαν με την παρουσία τους ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Λεύκης κ.κ. Ευμένιος, ο Πρόεδρος της ΟΕΣΕΠΕ κ. Γιάννης Μπουρσανίδης, η εκπρόσωπος του Γεν. Προξενείου κα Βασιλική Τσουραπά, ο καθηγητής και συγγραφέας κ. Γεώργιος Ανδρεάδης, ο πρόεδρος των Ελλήνων Ακαδημαϊκών στην Ρηνανία - Βεσφαλία κ. Ζώης Βρεττός, ο Αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Επιχειρηματιών κ. Φαίδων Κοτσαμπόπουλος, ο Πρόεδρος της Κοινότητας κ. Γιώργος Γεωργιάδης, ο επιχειρηματίας - ιστορικός κ. Σταμάτης Κουρτίδης, ο Πρόεδρος της Γερμανοελληνικής Εταιρείας κ. Tscherner, έλληνες αξιωματικοί από τις βάσεις του ΝΑΤΟ στο Brunsum της Ολλανδίας και το Geilenkirchen Γερμανίας, εκπρόσωποι των συλλόγων της πόλεως. Ελληνικός πολιτιστικός Σύλλογος, Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων, Σύλλογος Σερραίων «ο Στρυμών», Σύλλογος Ηπειρωτών «Πύρρος», Αθλητικός Όμιλος «Νίκη» και αθλητικός πολιτιστικός Σύλλογος της πόλεως Eschuleiler «Μέγας Αλέξανδρος».

Ο πολυσχιδής ευπατρίδης κ. Βασίλειος Λαζαρίδης, καταξιωμένος επιχειρηματίας στο Aachen και πρόεδρος του τοπικού Συλλόγου «Παναγία Σουμελά» ως οικοδεσπότης καλωσόρισε όλους τους προσκεκλημένους τους συλλόγους, το πλήθος των 500 και πλέον απογόνων του Πόντου και τα 100 και πλέον παιδιά των Συλλόγων που πρωταγωνίστησαν σε όλο το πρόγραμμα των εκδηλώσεων που άγγιξε μικρούς και μεγάλους.

Ο Ποντιολάτρης Πρόεδρος αφού τόνισε για τη σημασία των εκδηλώσεων, κάλεσε στο βήμα τον άγιο Λεύκης Ευμένιο που ευχαρίστησε ιδιαίτερα και τους μη Πόντιους που τίμησαν το μνημόσυνο και τις υπόλοιπες εκδηλώσεις. Ο σεπτός Ιεράρχης τόνισε ακόμα: Θαυμάζω τον ελληνισμό της Γερμανίας, γι' αυτό και βρίσκομαι κοντά σας με ιδιαίτερη συγκίνηση, χαρά και υπερηφάνεια. Γιατί εσείς δοκιμάσατε την οργή του ξεριζωμού από τις εστίες σας και συγχρόνως όμως προβάλατε τον ηρωισμό και επιδείξατε το θάρρος και την αντοχή. Είναι τα χαρακτηριστικά του ανθρώπινου πνεύματος, το οποίο αντιστέκει στην χειρότερη μορφή του που μπορεί να επιβάλει άνθρωπος σε άνθρωπο. Βρίσκομαι ανάμεσά σας τώρα και όλα αυτά τα χρόνια σε σας του Πόντιους, το ποντιακό στοιχείο.

Πέρασε κάμπους πολλούς μέχρι να φέρει την θάλασσα στην άλλη θάλασσα, όπως γράφει ο Σεφέρης. Βρίσκομαι ανάμεσά σε σας που μείνατε στον πρωταρχικό σας στόχο να οικοδομήσετε τα προπύργια της ειρήνης, στο νου των ανθρώπων. Κρατήσατε γενιές και γενιές τώρα ψηλά τα σύμβολα της μητέρας πατρίδας. Ακόμη θέλω να σας υπενθυμίσω τα λόγια του σημερινού Ευαγγελίου κατά τα οποία ο Χριστός καλούσε - παρακαλούσε τον πατέρα του να κρατήσει ενωμένους τους μαθητές του. Και εμείς ας παρακαλέσουμε τον Θεό των προγόνων μας να μας κρατήσει ενωμένους και σαν ποντιακό στοιχείο και σαν γενικότερα ελληνικό στοιχείο. Γιατί μόνο ΕΝΩΜΕΝΟΙ μπορούμε να νικήσουμε τον πόλεμο που γίνεται εις βάρος της πατρίδας μας και της φυλής μας. ΕΝΟΤΗΤΑ λοιπόν αδέλφια.

Το μεγάλο δράμα του ξεριζωμού αναπαράστησαν τα φλογερά ελληνόπουλα με μια ξεχωριστή ευαισθησία. Σχημάτισαν την πορεία εξόντωσης των ταγμάτων εργασίας, την πορεία μετακινήσεων στην ορεινή ενδοχώρα αλλά και πορεία εξόδου από την κόλαση που δημιούργησαν οι ορδές των Μουσταφά Κεμάλ και Τοπάλ Οσμάν όπως τις σχεδίασε ο σατανικός νους του Γερμανού στρατηγού Λήμαν Φον Σάντερς. Αναπαράσταση που έδινε ζωντανά την εικόνα του μαρτυρίου των γυναικών με τα παιδιά στην αγκαλιά, τους ανήμπορους ηλικιωμένους και τους ταλαιπωρημένους προγόνους αυτής της υπερήφανης, λεβέντικης γενιάς.

Στη συνέχεια ο πρόεδρος της ΟΣΕΠΕ κ. Γιάννης Μπουρσανίδης τόνισε μεταξύ άλλων: «Ενωμένοι θυμίζουμε ότι γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου δεν ολοκληρώθηκε με τον άδικο χαμό χιλιάδων Ελλήνων. Στην παγκόσμια ιστορία της ανθρωπότητας προστέθηκαν πολλές σκοτεινές σελίδες που γράφτηκαν από τους επιζώντες και από τους πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στις πέντε ηπείρους. Η 19η Μαϊου είναι ημέρα τιμής και μνήμης για κάθε Έλληνα. Τη μέρα αυτή ο πόνος μετατρέπεται σε ιστορικό και εθνικό χρέος απέναντι στους 353.000 Ποντίους αδελφούς μας που θυσιάστηκαν στη Γενοκτονία.

Μετατρέπεται για εμάς τους μετανάστες, μεγαλύτερους σε ηλικία, ευθύνη απέναντι στις επόμενες γενιές και στην ανθρωπότητα. Εμείς οι Έλληνες του Πόντου γνωρίζουμε καλά ότι μόνο μέσα από την αλήθεια μπορούμε να κατακτήσουμε το κοινό μας μέλλον με τη γείτονα χώρα». Κλείνοντας είπε ακόμα «Ας θέσουμε ως στόχο μας την 19η Μαΐου 2019! Εκατό χρόνια μετά την ημερομηνία ορόσημο για τον ελληνισμό του Πόντου και όλης της Μικράς Ασίας. Στόχο να βάλουμε μέσα στα επόμενα εννιά χρόνια που έρχονται να γνωστοποιήσουμε με ψυχραιμία και σύγχρονο τρόπο τα δεινά του λαού μας».

Η εκπρόσωπος του Γ. Προξενείου Κολωνίας κα Βασιλική Τσουραπά, τόνισε:

«Όταν μιλάμε για τον Ποντιακό Ελληνισμό το πρώτο που μας έρχεται στο μυαλό είναι η δύναμη της αυτοσυντήρησης που αυτό το κομμάτι του ελληνισμού ανέπτυξε και διατήρησε μέσα του και άντεξε στον χρόνο, αιώνες πολλούς, ζωντανό σημερινό μνημείο της απρόσκοπτης συνέχισης του ελληνικού έθνους, από αρχαιοτάτων χρόνων... όταν μιλάμε για τον ποντιακό ελληνισμό, το δεύτερο που μας έρχεται στο νου είναι η αρετή της προκοπής.

Προκομμένος λαός, δουλευτάρης, δουλεμένος στα δύσκολα της ζωής, έχει στα γονίδιά του τη δύναμη της θέλησης να αναγεννηθεί, να ξαναδημιουργήσει μέσα από την τέφρα, να μην το βάλει κάτω. Άφησε πίσω «αλύτρωτες πατρίδες» και με το σφρίγος που τον διακρίνει παρέσυρε όπου εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα, τον ελλαδικό πληθυσμό σε μια αξιοθαύμαστη άμιλλα ανοικοδόμησης της πατρίδας μας.

Με την ολοκλήρωση του χαιρετισμού της κ. Τσουραπά ο ελληνολάτρης πρόεδρος κ. Βασ. Λαζαρίδης αφού την ευχαρίστησε τόνισε ότι αυτά θα πρέπει να ακουστούν και στην Αθήνα εκεί όπου φωλιάζουν τα γεγονότα και περιμένουν λύσεις. Ο πρόεδρος της κοινότητας κ. Γ. Γεωργιάδης απηύθυνε χαιρετισμό και στη συνέχεια ο πρόεδρος των Ελλήνων Ακαδημαϊκών κ. Ζωής Βρεττός δήλωσε την αλληλεγγύη και τη συμπαράσταση του Δ.Σ. στο δίκαιο αγώνα. Δεν ζητούμε εκδίκηση, αναγνώριση και δικαίωση, απαιτούμε.

Επίσης και ο αντιπρόεδρος του συλλόγου επιχειρηματιών κ. Φαίδων Κοτσαμπόπουλος συνετάχθει στον αγώνα των Ποντίων για αναγνώριση της γενοκτονίας και ευχήθηκε κάθε επιτυχία στο έργο των συλλόγων.

Ο ταγματάρχης κ. Παναγιώτης Καλαθάς τόνισε: "Πάνω από όλα η ιστορία διδάσκει. Ο Ποντιακός Ελληνισμός κατόρθωσε μέσα στα χρόνια, τηρώντας ευλαβικά τις παραδόσεις, να διατηρήσει δυναμικά την ελληνική πολιτιστική κληρονομιά του, τα ήθη και έθιμα της ιδιαιτέρας πατρίδας του. Η σημερινή μέρα, πάνω από όλα, είναι ημέρα γνώσης, οράματος και ελπίδας για το μέλλον, όχι μόνον για τον ποντιακό ελληνισμό, αλλά για τους όπου γης Ελληνες.

Αλλά και ο ιστορικός κ. Σ. Κουρτίδης ανέπτυξε τη διαδρομή και το τέλος των Ποντίων στον ιστορικό Πόντο με όλα τα γεγονότα και τα μαρτύρια που υπέστησαν οι χριστιανοί από τις διώξεις των Τούρκων με την ένοχη ανοχή της πολιτισμένης Ευρώπης.

Ο κεντρικός ομιλητής, καθηγητής κ. Γιώργος Ανδρεάδης, με ένα χειμαρρώδη λόγο έπιασε το σφυγμό του ακροατηρίου και πέρασε με όλα τα στοιχεία τη ροή των γεγονότων, κάνοντας συχνά αναφορά στους ιερωμένους, τους ανθρώπους των γραμμάτων και τις θυσίες των απλών ανθρώπων που ζούσαν ειρηνικά στον τόπο που γεννήθηκαν.

Αναφέρθηκε στα στημένα δικαστήρια από όπου δεν γλίτωνε κανείς, αλλά και στη σκληρότητα των άτακτων τσετών που γύμνωναν ακόμα και τα σώματα των απαγχονισμένων χριστιανών που πλήρωσαν με τη ζωή τους την πίστη και την ελληνική τους καταγωγή.

Και όταν ο νεαρός δημοσιογράφος Νίκος Καπετανίδης ζήτησε το λόγο από το δικαστή, ο τελευταίος νόμισε ότι λύγισε το ποντιόπουλο και προκειμένου να τον ξευτελίσει του έδωσε το λόγο. Τότε ο θαρραλέος δημοσιογράφος τόνισε ότι ποτέ του δεν αγωνίστηκε για την ίδρυση κράτους στον Πόντο. Αυτό προς στιγμή έδωσε χαρά στον Τούρκο δικαστή, αλλά ο δυναμικός νέος τους άφησε όλους άναυδους όταν δήλωσε ότι αυτός αγωνιζόταν με πάθος για την ένωση του Πόντου με την Ελλάδα!

Χαρακτηριστική αναφορά έκανε ο ομιλητής και στις δεκάδες χιλιάδες των ορφανών παιδιών που άλλα κατέληξαν σε σπίτια Τούρκων, άλλα πουλήθηκαν και άλλα τα πήρε ο Ερυθρός Σταυρός. Και αυτή η περίπτωση είναι μια νέα μορφή Γενοκτονίας συμπλήρωσε ο ομιλητής.

Τέλος η μεγάλη επιτυχία των εκδηλώσεων που συγκλόνισε τη Γερμανία ήταν μια αξιόλογη συλλογική προσπάθεια που συντόνισε με ευχέρεια ο Ποντιολάτρης Βασ. Λαζαρίδης που είχε δίπλα του όλους τους Πρόεδρους τα μέλη των Δ.Σ. κυρίως της Παναγίας Σουμελά Aachon αλλά και τον αθόρυβο, δημιουργικό και ακούραστο υπεύθυνο δημοσίων σχέσεων της ΟΣΕΠΕ κ. Ηλία Μαυριδη που πέτυχε στην αποστολή του, όμως και ο Τάσος Τσαβδαρίδης που ήταν κοντά στη νεολαία

Σε μια νεολαία που τίμησαν με την παρουσία τους τα μέλη της Συντονιστικής Επιστροπής Σεβαστή Συμεωνίδου και Αντώνης Παράσογλου.

Η δική μας άποψη για το φέσι...

Η δική μας άποψη για το φέσι...

του *Δημήτρη Πιπερίδη

Κατ’ αρχήν θεωρώ ότι το θέμα που ανέκυψε τον τελευταίο καιρό με την εμφάνιση των ποντιακών χορευτικών συγκροτημάτων επισκιάζει -αν όχι αμαυρώνει- την πολύ θετική πρόοδο που έχει συντελεστεί τα τελευταία χρόνια στο χώρο της ποντιακής ενδυμασίας.

Όποιος συμμετείχε σε ποντιακό χορευτικό συγκρότημα κατά τη δεκαετία του ’70 ή του ’80, ιδιαίτερα παιδικό ή εφηβικό, καταλαβαίνει πολύ καλά τι εννοώ. Αν εξαιρέσουμε κάποιες ακρότητες της τελευταίας περιόδου, θεωρώ ότι η εμφάνιση των χορευτικών μας συγκροτημάτων δεν υπήρξε ποτέ περισσότερο προσεγμένη και η ποιότητα των αντιγράφων των παραδοσιακών μας κοστουμιών περισσότερο επιμελημένη απ’ ότι σήμερα. Από την άλλη νιώθω εξαιρετικά άβολα μέσα στο γενικότερο κλίμα υπό το οποίο διεξάγεται η σχετική συζήτηση, αφού υπέρ της μίας ή της άλλης άποψης έχουν ήδη ταχθεί ή ακόμη και πρωτοστατήσει πρόσωπα με τα οποία με συνδέουν μακροχρόνιοι δεσμοί φιλίας και τα οποία εκτιμώ και τιμώ για την προσφορά τους. Είμαι βέβαιος ότι θα αναγνωρίσουν αυτή μου τη δυσκολία και θα σεβαστούν το δικαίωμα μου να εκφράσω κι εγώ ελεύθερα την άποψή μου, χωρίς κατ’ ανάγκην να ταυτίζεται με τη δική τους.

Νομίζω ότι για να τοποθετηθεί κανείς υπεύθυνα πάνω στο θέμα, θα πρέπει πρώτα να έχει απαντήσει σε ορισμένα βασικά επί μέρους ερωτήματα. Το πρώτο από αυτά, σχεδόν αυτονόητο, έχει να κάνει με την ενδυματολογική πραγματικότητα που επικρατούσε στον ιστορικό Πόντο. Ως προς τούτο λοιπόν, θεωρώ ότι τα στοιχεία είναι σαφή και δεν επιδέχονται ιδιαίτερης ερμηνείας: όλες οι γραπτές πηγές συμφωνούν ότι η ζίπκα, το βασικό κατά την κρατούσα αντίληψη αντρικό ποντιακό ένδυμα, υπήρξε επίκτητο στοιχείο της ποντιακής λαϊκής ενδυμασίας, εμφανίστηκε κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, πάλεψε με την παλαιότερη ενδυμασία (που περιελάμβανε και σαλβάρια και ποτούρια και φέσια και πολλά ακόμη ενδυματολογικά στοιχεία που φαντάζουν σήμερα στα μάτια μας και ανατολίτικα και παρωχημένα) και τελικά επικράτησε.

Προσωπικά, ποσώς με απασχολεί η προέλευσή της. Δεν προσθέτει τίποτε στην εθνική μου αυτοπεποίθηση η ψευδαίσθηση ότι αυτό που φορούσε ο παππούς μου, αποτελεί ντε και καλά φυσική μετεξέλιξη της αρχαίας χλαμύδας. Αν οι πρόγονοί μου έκριναν ότι αυτή η ενδυμασία, δηλαδή «τα ζίπκας», τους βόλευε κι ενδεχομένως τους εξέφραζε, εμένα μου περισσεύει.

Άλλωστε, πρέπει να είναι κανείς κυριολεκτικά τυφλός για να μην αντιλαμβάνεται ότι το ανδρικό ενδυματολογικό σύνολο που εμείς αποκαλούμε «ποντιακά», αποτελεί στην πραγματικότητα (με κάποιες μικρές παραλλαγές) την κοινή ανδρική ενδυμασία ολόκληρης της ανατολικής λεκάνης της Μαύρης Θάλασσας. Ζίπκες φορούσαμε εμείς, ζίπκες φορούσαν και οι Λαζοί, ζίπκες φορούσαν και οι γεωργιανοί συγχωριανοί του Ιωσήφ Βησσαρίοβιτς Στάλιν που είδαμε πρόσφατα από την κρατική τηλεόραση να πανηγυρίζουν τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου σε ένα σπάνιο ρώσικο κινηματογραφικό στιγμιότυπο. Ποιος την ανακάλυψε και ποιος τη χάρισε στους υπόλοιπους, είναι ερωτήματα που θα πρέπει να απαντηθούν κάποτε από τους ειδικούς (κι απ’ ότι γνωρίζω, ο χώρος μας δεν διαθέτει επί του παρόντος επιστήμονες με ανάλογη εξειδίκευση).

Έχω την εντύπωση ότι όσοι μετέχουμε σε αυτή τη συζήτηση, τείνουμε συνήθως να παραγνωρίζουμε το γεγονός ότι οι ανθρώπινες κοινωνίες δεν υπήρξαν ποτέ τόσο ομοιόμορφες, όσο ένα σύγχρονο χορευτικό συγκρότημα. Πολύ περισσότερο ο Πόντος των αρχών του 20ου αιώνα, που ήταν μια περιοχή η οποία βίωνε δυναμικά τη μετάβασή της από παραδοσιακή κτηνοτροφική και αγροτική κοινωνία, σε κοινωνία με ευδιάκριτα προβιομηχανικά και προκαπιταλιστικά χαρακτηριστικά. Επομένως είναι μάλλον απίθανο να εκφραζόταν ενδυματολογικά τόσο μονοδιάστατα, όσο πιστεύουν πολλοί σήμερα. Από όλα τα στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας, βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα ότι ο Πόντος της επίμαχης περιόδου ζούσε έναν ενδυματολογικό πλουραλισμό αντίστοιχο της κοινωνικής και παραγωγικής του πολυμορφίας. Ένα πλήθος εγχωρίων ενδυματολογικών συνόλων, άλλοτε περισσότερο κι άλλοτε λιγότερο τυποποιημένων, με κυρίαρχο τη ζίπκα, έδινε τη δική του μάχη απέναντι στα ευρωπαϊκά ενδύματα, τα «στενά» όπως τα έλεγαν οι παλαιοί, που τα τελευταία χρόνια επελαύναν σε βάρος των εγχώριων ενδυματολογικών συνηθειών. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι αν δεν έρχονταν τα τραγικά γεγονότα της γενοκτονίας και του ξεριζωμού να ανακόψουν αυτή την τάση, σήμερα δεν θα μιλούσαμε ούτε για ζίπκες, ούτε για σαλβάρια, ούτε για φέσια και τα τοιαύτα. Θα μιλούσαμε για τις ρεντικότες και τα ευρωπαϊκά κοστούμια που φορούσαν οι κάτοικοι των πόλεων, αλλά και για τις πρόχειρες και άτεχνες απομιμήσεις της ευρωπαϊκής ενδυμασίας, που κατασκεύαζαν οι κάτοικοι της υπαίθρου.

Από εκεί και πέρα το κρίσιμο θέμα είναι η έκταση που πήραν όλες αυτές οι ιστορικά τεκμηριωμένες ενδυματολογικές μεταβολές. Οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, οι συγγραφείς που μνημονεύουν την παλαιά επιχώρια ενδυμασία, κάνουν πάντα ρητή αναφορά στη βαθμιαία εξαφάνισή της. Ο αείμνηστος συμπατριώτης μου Μιλτιάδης Νυμφόπουλος (ο πασίγνωστος ως ιστορικός, αδικημένος όμως ως λαογράφος) σε ένα σπάνιας αξίας χειρόγραφό του που βρίσκεται κατατεθειμένο στο αρχείο του Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών, αναφέρει ότι όταν ήταν παιδί, δηλαδή κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 1890, οι γεροντότεροι συγχωριανοί του φορούσαν σαλβάρ, κάποιοι άλλοι ποτούρ (το οποίο προσφυώς αποκαλεί «μεταβατικό τύπο» ανάμεσα στο σαλβάρ και τη ζίπκα) και οι υπόλοιποι ζίπκα. Αν τώρα ανατρέξουμε στα ονόματα των ανθρώπων που μνημονεύει -γιατί είναι τόσο σχολαστικός, ώστε να απαριθμεί ακόμη και ονομαστικώς τους συγχρόνους του που φορούσαν τον κάθε ένα από τους τύπους ενδυμασίας που περιγράφει- θα διαπιστώσουμε ότι εκείνοι που φορούσαν σαλβάρ ήταν όλοι ανεξαιρέτως άνθρωποι μεταξύ των 70 και 80 χρόνων (δηλαδή με βάση τη δημογραφικά δεδομένα της εποχής μάλλον υπερήλικες), ενώ εκείνοι που φορούσαν ποτούρ ήταν όλοι μεσήλικες, δηλαδή άνθρωποι γεννημένοι μεταξύ του 1850-1860. Επομένως δικαιολογημένα θα μπορούσε κανείς να συμπεράνει κανείς ότι το σαλβάρι, τη νεκρανάσταση του οποίου επιχειρούν σήμερα καλή τη πίστη οι πλέον νεωτερίζοντες των χοροδιδασκάλων μας, ήταν ήδη από την εποχή εκείνη μια τελειωμένη υπόθεση.

Και κάτι ακόμη. Κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 1950 μια ομάδα νέων από το χωριό μου, τη Νέα Σάντα Κιλκίς, αποφάσισε να συγκροτήσει θεατρικό όμιλο και χορευτικό συγκρότημα και να περιοδεύσει στα χωριά της Μακεδονίας όπου ζούσαν Σανταίοι, προκειμένου να συγκεντρώσει χρήματα για την ανέγερση ενός ξενώνα στην Παναγία Σουμελά.

Συγκέντρωσαν λοιπόν σε ένα καφενείο όσους από τους ηλικιωμένους πλέον αντάρτες της Σάντας παρέμεναν στη ζωή και τους ζήτησαν τη βοήθειά τους στα θέματα του χορού και τις ενδυμασίας. Οι γέροντες τους ανέφεραν τα ονόματα των δύο-τριών γνωστότερων ραφτάδων της Τραπεζούντας, στους οποίους έραβαν οι ίδιοι τις ζίπκες τους, και τους συμβούλευσαν να ψάξουν να τους βρουν. Τελικά και μετά από πολύ κόπο ανακάλυψαν τον τελευταίο «τερζή», έναν ηλικιωμένο Ματσουκάτε που ζούσε στην πόλη της Πτολεμαΐδας, ο οποίος και ανέλαβε να τους ράψει έξι αντρικές στολές όμοιες με αυτές που έραβε στην Τραπεζούντα (γραπτή μαρτυρία του μακαρίτη πλέον Γιώργου Παρχαρίδη, κατατεθειμένη στο αρχείο του Συλλόγου Ποντίων Νέας Σάντας). Το θέμα είναι ότι κανένας από τους γέροντες που συγκεντρώθηκαν εκείνο το βράδυ στο καφενείο του «Χοντρού» στη Νέα Σάντα, δε σκέφτηκε να τους προτείνει να ράψουν σαλβάρια ή ποτούρια ή να προμηθευτούν φέσια. Πολύ απλά γιατί οι άνθρωποι εκείνοι γνώριζαν καλύτερα από τον καθένα ότι αυτή η συζήτηση είχε τελειώσει πολλά χρόνια πριν, όταν οι ίδιοι ήταν παιδιά.

Το δεύτερο, και κατά την άποψή μου σημαντικότερο, ερώτημα που έχουμε να απαντήσουμε, έχει να κάνει με το ιδεολογικό υπόβαθρο της ενδυματολογικής πραγματικότητας, την οποία περιγράψαμε. Δηλαδή με το αν η υιοθέτηση της μίας ή της άλλης από τις ενδυμασίες στις οποίες αναφερθήκαμε, συνοδευόταν από την πεποίθηση αυτού που τη φορούσε, ότι με τον τρόπο αυτό συμμετείχε σε μια διαδικασία εθνικού, εθνοτικού, ταξικού ή οποιουδήποτε άλλου αυτοπροσδιορισμού. Εδώ είναι που η κουβέντα επανέρχεται στο φέσι. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το φέσι φορέθηκε. Το θέμα όμως είναι αν έστω και ένας από αυτούς που το φόρεσε, το θεώρησε ποτέ στοιχείο της ταυτότητάς του. Νομίζω ότι αν είχαμε ανατρέξει εξ αρχής στο έργο των ειδικών, των ολίγων τουρκολόγων που διαθέτουμε, όπως π.χ. ο καθηγητής Νεοκλής Σαρρής, θα διαπιστώναμε ότι η ευρεία διάδοση του συγκεκριμένου καλύμματος της κεφαλής δεν υπήρξε τίποτε άλλο παρά ενδυματολογική επιταγή του πρώιμου οθωμανικού εκσυγχρονισμού των αρχών του 19ου αιώνα. Η προτίμηση σε αυτό δεν γινόταν σε αντιδιαστολή προς τη μαυροθαλασσίτικη κουκούλα ή το ευρωπαϊκό καπέλο, όπως εσφαλμένα πιστεύουμε σήμερα, αλλά προς το παλαιοοθωμανικό σαρίκι. Φορώντας λοιπόν ένας Έλληνας της Τραπεζούντας φέσι (τις περισσότερες φορές σε συνδυασμό με την ευρωπαϊκή του ενδυμασία) δε δήλωνε κατ’ ανάγκην καλός Τούρκος, αλλά καλός υπήκοος του σουλτάνου, Οθωμανός πολίτης πιστός στις «λελογισμένες» εκσυγχρονιστικές επιταγές της κυβέρνησής του. Αυτή ήταν η μόνη ιδεολογική λειτουργία της συγκεκριμένης ενδυματολογικής επιλογής, αλλά και η μόνη, πιστεύω, την οποία είχαν κατά νουν όσοι από τους πρόγονούς μας την ακολούθησαν.

Χάνοντας την ιδιότητα του Οθωμανού πολίτη με την εφαρμογή της συνθήκης της Λωζάννης, ένιωσαν ότι εκλείπει και ο μοναδικός λόγος να τη συνεχίσουν. Από την άποψη αυτή έχουν απόλυτο δίκιο όσοι επικαλούνται τα γνωστά περιστατικά μαζικής απόρριψης φεσιών στη θάλασσα, όταν τα πλοία που κουβαλούσαν τους πρόσφυγες έμπαιναν στην ανοιχτή θάλασσα του Αιγαίου. Κι επειδή εσχάτως και αυτό το επιχείρημα αμφισβητήθηκε, προτείνω στους ενδιαφερόμενους να ανατρέξουν στο «ψηφιακό αρχείο προφορικών μαρτυριών» του Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών, που είναι εδώ και μερικούς μήνες ελεύθερα προσβάσιμο μέσω του διαδικτύου. Θα βρουν αρκετές τέτοιες μαρτυρίες, και μάλιστα από έναν σοβαρό φορέα, ο οποίος μόνον για εθνικιστικές τάσεις δεν μπορεί να κατηγορηθεί. (Για να μην αναφερθώ στο περιστατικό με το φέσι, που διηγείται στις επόμενες σελίδες αυτού εδώ του τεύχους ο Ιεροκλής Γωνιάδης).

Ακόμη σημαντικότερο θεωρώ ένα άλλο στοιχείο. Όπως ζούσαμε εμείς στον Πόντο, ζούσαν και πολλοί άλλοι. Όπως έχουμε εμείς σήμερα χορευτικά συγκροτήματα, έχουν κι αυτοί. Δεν υπάρχει ούτε ένα από τα δεκάδες τουρκικά χορευτικά συγκροτήματα που τα τελευταία χρόνια ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια στις πόλεις και τα χωριά της Μαύρης Θάλασσας, που να εμφανίζεται με φέσι. Οι σημερινοί δηλαδή κάτοικοι της Μαύρης Θάλασσας, πολίτες του τουρκικού κράτους και σε πολλές περιπτώσεις μαχητικοί θιασώτες του τουρκικού εθνικισμού, θεωρούν το φέσι ξένο προς τη μαυροθαλασσίτικη ταυτότητά τους. Όχι όμως κι εμείς! Μήπως λοιπόν θα πρέπει να τους διαφωτίσουμε; Μήπως θα ήταν σκόπιμο, αφού πάμε κάθε καλοκαίρι στην Τραπεζούντα, να προσπαθήσουμε να τους πείσουμε ότι κάνουν λάθος; Αν είναι δυνατόν!

Παρεμπιπτόντως, μου έλεγε κάποιος φίλος που επισκέφτηκε πρόσφατα ένα από τα λεγόμενα chats, που χρησιμοποιεί η σημερινή νεολαία της Τραπεζούντας, ότι έχουν πλήρη εικόνα της δικής μας διαμάχης γύρω από το φέσι, την οποία και χλευάζουν (κυρίως οι νέοι σε ηλικία και περισσότερο «ψαγμένοι» από τους ποντιόφωνους, που αντιλαμβάνονται καλύτερα από εμάς το άτοπο και άγονο των δικών μας αναζητήσεων).

Προσωπικά συμφωνώ απόλυτα με την επιλογή της Επιτροπής Ποντιακών Μελετών να εκθέσει στο μουσείο της μια ενδυμασία με σαλβάρια και φέσι, ως στοιχείο της ενδυματολογικής μας ιστορίας. Κατά τον ίδιο τρόπο, δεν θα είχα κανένα πρόβλημα αν έβλεπα ένα Πόντιο χορευτή με φέσι και σαλβάρια στο πλαίσιο μιας επιστημονικά τεκμηριωμένης παρουσίασης και εφόσον κάποιος ειδικός εξηγούσε στο κοινό ότι η ενδυμασία που βλέπει αντιστοιχεί σε μια συγκεκριμένη φάση της ιστορίας μας. Όπως και δεν θα είχα κανένα πρόβλημα με ένα ποντιακό χορευτικό συγκρότημα που θα παρουσίαζε χορούς μίας μόνο περιοχής, ντυμένο με την αντίστοιχη τοπική ενδυμασία π.χ. εκείνη των Ποντίων του Καρς.

Πιστεύει όμως κανείς ότι κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει στα ανοιχτά πανηγύρια στα οποία εμφανίζονται (και πολύ καλώς πράττουν) τα χορευτικά μας συγκροτήματα;

Εν κατακλείδι, θεωρώ ότι η σχολή την οποία συνηθίζω να αποκαλώ νεωτερική ή νεωτερίζουσα λαογραφία και στην οποία προσωπικά είχα επενδύσει ουκ ολίγες προσδοκίες, πιστεύοντας ότι θα συνέβαλε στην απάλειψη των σοβαρών στρεβλώσεων με τις οποίες επιβάρυναν την εικόνα του λαϊκού μας πολιτισμού προχειρότητες και επιπολαιότητες δεκαετιών, κατέληξε να αναλώνει τις δυνάμεις και τη ζωτικότητά της σε σχήματα λαογραφικώς προθύστερα και νεωτερισμούς δεοντολογικά αμφιλεγόμενους. Δεν θεωρώ πρόοδο το να εμφανίζουμε νέα παιδιά ντυμένα ως υπερήλικες γέροντες, όπως επίσης δεν θεωρώ πρόοδο την εμμονή σε ενδυματολογικές επιλογές, τις οποίες ο λαός μας δεν ένιωσε ποτέ την ανάγκη να συντηρήσει. Είμαι περήφανος για την ανθεκτικότητα της εθνοτοπικής ταυτότητας των Ελλήνων του Πόντου, όπως επίσης και για το αίσθημα της αυτοσυντήρησης που την τροφοδοτεί. Για αυτόν ακριβώς το λόγο πιστεύω ότι αν οι γενιές που έχουν πλέον φύγει, είχαν την παραμικρή πεποίθηση ότι το φέσι ή το σαλβάρι υπήρξαν αναπόσπαστα στοιχεία της ταυτότητάς τους, θα είχαν βρει τον τρόπο να τα διασώσουν...


* Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στο 11ο φύλλο του περιοδικού Άμαστρις.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ WAIBLINGEN "ΟΙ ΑΡΓΟΝΑΥΤΕΣ"

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ WAIBLINGEN "ΟΙ ΑΡΓΟΝΑΥΤΕΣ"
Emil Münz Strasse 14/1
71332 Waiblingen
Til. 07151/502136, 0174/3513559
www.opontos.de
tdamas@arcor.de