ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΛΕΥΚΟΤΟΠΙΤΩΝ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ «ΕΥΞΕΙΝΟΣ ΠΟΝΤΟΣ»

Ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Λευκοτοπιτών Θεσσαλονίκης "Ο ΕΥΞΕΙΝΟΣ ΠΟΝΤΟΣ" σας προσκαλεί στα αποκαλυπτήρια του μνημείου γενοκτονίας του Ποντιακού Ελλήνισμού, που θα πραγματοποιηθούν το Σάββατο 28 Αυγούστου 2010 στις 18:00 στο Δ.Δ. Λευκοτόπου Δήμου Αχινού, Νομού Σερρών.

Ακολουθεί περιφορά της εικόνας του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου, μέγας εσπερινός και αμέσως μετά πολιτιστικές εκδηλώσεις με τη συμμετοχή ποντίων καλλιτεχνών και χορευτικών συγκροτημάτων.

Εκπολιτιστικός Σύλλογος Λευκοτοπιτών Θεσ/νίκης "Εύξεινος Πόντος"
Θεμιστοκλή Σοφούλη 11
Σταυρούπολη, Θεσ/νίκη
Τ.Κ. 56429
Τηλ. & Fax: 2310668475

Η Παναγιά της ελπίδας και του ξεριζωμού

Της ΕΥΓΕΝΙΑΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΥ

Η φετινή γιορτή της Παναγιάς γιορτάστηκε με διαφορετική λαμπρότητα σε κάθε ποντιακό σπίτι σε κάθε γωνιά της γης. Μετά από 88 ολόκληρα χρόνια, η Παναγία Σουμελά, η Παναγιά του ξεριζωμού, το θρησκευτικό και πολιτιστικό σημείο αναφοράς ενός λαού που ξεριζώθηκε με τον πλέον βάρβαρο τρόπο από τα χώματά του, «ζωντάνεψε», υμνήθηκε, «φανέρωσε» την δύναμή της, μία δύναμη που ποτέ δεν έπαψε να ενώνει, να δίνει θάρρος και ελπίδα και να συμπαραστέκεται στον Ποντιακό ελληνισμό.

Το μοναστήρι της Παναγίας Σουμελά στην Τραπεζούντα άνοιξε και πάλι τις πόρτες του για να στεγάσει ύμνους και μαρτυρίες πίστης των απογόνων του ποντιακού ελληνισμού που το δημιούργησε και το κράτησε ζωντανό κομμάτι μίας ολόκληρης πατριάς.

Πρωτοστάτης και συνεργάτης αυτής της προσπάθειας ο ηγέτης της ελληνορθόδοξης πίστης, Πατριάρχης Βαρθολομαίος.

Γι΄ αυτό, φέτος η γιορτή της Παναγιάς στα ποντιακά σπίτια της Ελλάδας, της Αμερικής, της Αυστραλίας, και όπου αλλού υπάρχουν Έλληνες Πόντιοι είχε μία πικρόγλυκη γεύση δικαίωσης που κοιμόταν για χρόνια τώρα στο πλευρό μίας μικρής ελπίδας που η φλόγα της θα συνεχίσει να τρεμοπαίζει όπως την φλόγα τόσων κεριών που δέχθηκε η Παναγιά της ελπίδας και του ξεριζωμού στην χάρη της για πάνω από 1.600 χρόνια τώρα.

Ο «Νέος Κόσμος» μίλησε με τρεις ποντιακής καταγωγής συμπαροίκους, απογόνους εκείνων που στέριωσαν στα «άγια χώματα» της Τραπεζούντας το μοναστήρι της Παναγιάς σύμβολο. Και οι τρεις τους κατάγονται από εκεί και επισκέφθηκαν τα χώματα των πατέρων τους, προσκύνησαν και δάκρυσαν την Παναγιά της πατρίδας τους και μοιράζονται μαζί μας την μυστηριακή σχέση τους με εκείνα τα χώματα, εκείνον τον ουρανό, εκείνα τα λαγκάδια, εκείνες τις μνήμες και εκείνη την μεγάλη Παναγιά. Την ίδια στιγμή όμως εκφράζουν τα συναισθήματα και τις σκέψεις που βασανίζουν και αναστατώνουν ταυτόχρονα το μυαλό και την καρδιά τους, σήμερα, και με δεδομένη αυτήν την ιστορική συγκυρία που η Παναγιά τους αξιώνει να ζήσουν έστω και από τόσο μακριά.

1996: ΡΩΜΑ: ΤΑΞΙΔΙ «ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΚΑΙ ΕΥΘΥΝΗΣ»

«H ψυχή μου φτερούγιζε ήταν ένα όνειρο που γινόταν πραγματικότητα. Γευόμουν το μεγαλείο της επιστροφής στα χώματα του πατέρα μου του παππού μου. Συναισθήματα μπερδεμένα, σκέψεις αλλόκοτες και τα δάκρυα στα μάτια μου να επιβεβαιώνουν ότι αυτά τα χώματα, αυτός ο τόπος είναι κομμάτι του ποια είμαι, της ρίζας μου. Ποτέ πάλι δεν είχα δει αυτόν τον τόπο, οι αναμνήσεις του παππού, του πατέρα ήταν όμως αρκετές. Ήταν δικός μου τόπος.

Το τοπίο μαγευτικό δεν βρίσκω λόγια να περιγράψω την διαδρομή που διανύαμε καθώς ανεβαίναμε στην Παναγιά. Ανάβαση στο όρος Μελά και προσκύνημα», λέει η Ρώμα Σιάχου που επισκέφθηκε εκείνα τα μέρη του ονείρου το 1996 και συνεχίζει...

«Όταν φτάσαμε, κύματα οργής και μία απερίγραπτη συγκίνηση με έπνιγαν. Από την μια, η Παναγιά μας, τραυματισμένη από τη θηριωδία των Τούρκων, σπασμένη γκρεμισμένη και, από την άλλη, η παρουσία της έντονη σαν να με περίμενε από καιρό. Δεν έπαψε ποτέ και δεν θα πάψει ποτέ να υπάρχει μέσα μου. Έκλεισα εκείνες τις εικόνες για πάντα στην καρδιά μου».

Ρωτάω την Ρώμα πώς νοιώθει σήμερα που οι καμπάνες της Παναγίας Σουμελά θα ηχήσουν πάλι. «Δεν έχω αυταπάτες, δεν ελπίζω σε ένα θαύμα, ξέρω ότι οι λόγοι είναι τουριστικοί, όμως, δεν παραβλέπω την συμβολική δύναμη αυτής της εξέλιξης για τον ποντιακό ελληνισμό και σίγουρα ελπίζω ότι δεν θα ξεχαστεί η δικαιωματική μας παρουσία σε εκείνη την πανέμορφη γωνιά που βρίσκονται οι ρίζες μας».

2005: ΧΡΗΣΤΟΣ: ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ

«Ένας κόμπος λύπης και οργής με μία ελπίδα ότι θα βρω τα χνάρια της οικογένειάς μου με συντρόφευαν σε εκείνο το ταξίδι. Επιτέλους, σκεφτόμουν, επιστρέφω στην γη των γονιών μου», λέει ο Χρήστος Παρχαρίδης που επισκέφθηκε την Τραπεζούντα και το μοναστήρι μαζί με τον γιό του το 2005.

«Όταν έφτασα εκεί, τα λόγια είχαν παγώσει στο λαρύγγι μου. Κουβέντα δεν μπορούσα να αρθρώσω. Οι γονείς μου είναι από τη Ματσούκα και η περιπλάνησή μου στην πόλη για να βρω το πατρικό μου σπίτι με είχε ήδη εξαντλήσει ψυχολογικά, λίγο πριν φτάσουμε στο μοναστήρι. Αγωνία, ελπίδα και απελπισία μαζί είχαν ήδη κάνει τη δουλειά τους. Μετά ήρθε το τοπίο και η αφοπλιστική του ομορφιά να προστεθεί σε αυτά μου τα συναισθήματα και διαδοχικά το εντυπωσιακό μοναστήρι. Ανεβήκαμε επάνω. Έκανα τον σταυρό μου, άναψα κερί. Κοίταξα γύρω μου. Καταστροφή, αλλά και παρουσία. Θυμός, δέος, πίκρα, λύπη, ελπίδα. Δεν ξέρω τι άλλο να σας πω. Όλα αυτά τα συναισθήματα έγιναν πύρινη μπάλα μέσα μου καθώς τα μάτια μου προσπαθούσαν να καταγράψουν κάθε γωνιά του. Έβλεπα τις εικόνες να κλαίνε λες και μου ζητούσαν βοήθεια. Το γεγονός ότι ακόμα και βεβηλωμένες έστεκαν εκεί σε πείσμα των χρόνων, σε πείσμα της θηριωδίας που αντίκρισαν μαρτυρούσε την δύναμη της πατριάς μας. Απόμεινα έτσι να κοιτώ και να μην βλέπω. Να ακούω και να μην καταλαβαίνω τι γινόταν γύρω μου. Στιγμές μελαγχολικής έκστασης που δεν είχα ζήσει πάλι στη ζωή μου. Αυτό θυμάμαι και θέλω να το ξαναζήσω».

«Ξέρω ότι σήμερα ανοίγει πάλι το μοναστήρι. Ξέρω όμως και τι είδαν τα μάτια μου. Το μοναστήρι μπορεί να ανοίγει αλλά παραμένει σε βέβηλα χέρια. Με συγκινεί αυτή η εξέλιξη και ελπίζω κάποια στιγμή να βρεθώ εκεί τέτοιες μέρες όμως δεν με ικανοποιεί το γεγονός ότι είναι στην ουσία μία τουριστική επιχείρηση».

2005: ΛΑΜΠΗΣ: ΜΙΑ ΚΟΥΚΛΑ

«Αποφάσισα να συνοδεύσω τον πατέρα μου, να τον βοηθήσω να βρει το πατρικό του. Γι’ αυτό πήγα», λέει ο Λάμπης Παρχαρίδης που έχει γεννηθεί στην Αυστραλία.

«Η ποντιακή μουσική τρέχει στο αίμα μου, είναι η ζωή μου, είναι κομμάτι αυτού που είμαι και η μουσική φλέβα της οικογένειάς μου ξεκινά από τον παππού. Ήθελα να δω τον τόπο του, τον τόπο μας. Το όφειλα στους πρόγονούς μου. Και ήταν παράδεισος. Ένας επίγειος παράδεισος που δεν πιστεύω ότι υπάρχει δεύτερός του πάνω στη γη. Τα μάτια μου έβλεπαν και το μυαλό μου δεν πίστευε στην τόση ομορφιά. Και εκεί στην κορυφή του παραδείσου, μία κούκλα...». Αυτή ήταν η πρώτη εντύπωση που έκανε στον Λάμπης το μοναστήρι της Παναγίας Σουμελά, «ως κούκλα» το περιγράφει...

Και συνεχίζει: «Εγώ θαύμασα τους χώρους του ως αρχιτεκτονικό θαύμα. Δεν μπορούσα να χωνέψω πως 1.600 χρόνια πριν άνθρωποι κατάφεραν να χτίσουν αυτό το αριστούργημα. Από την μια, να νοιώθεις δέσμιος εκείνης της γης, να θαυμάζεις αυτό το αριστούργημα και, από την άλλη, να βλέπεις εικόνες, τοιχογραφίες κατεστραμμένες από την ασυνειδησία της τουρκικής παρουσίας. Εξοργίστηκα αλλά αυτή η οργή ήταν εσωτερική, ήταν σιωπηλή. Το δέος που μου προκαλούσε ο τόπος, καταλάγιαζε την οργή μου».

«Όσο για σήμερα δεν πιστεύω ότι αλλάζει τίποτα. Εμείς το σπίτι των παππούδων μου δεν καταφέραμε να το βρούμε. Ούτε ο Πόντος θα βρει ποτέ τους Έλληνες που τον κατοίκησαν, τον αγάπησαν και τον ανέδειξαν. Ορφανέψαμε όλοι και ο τόπος μας από εμάς και εμείς από τον τόπο μας».

Πηγή: Νέος Κόσμος

ΕΝΩΣΗ ΠΟΝΤΙΩΝ Ν. ΚΙΛΚΙΣ "ΟΙ ΑΡΓΟΝΑΥΤΕΣ"

"Αργοναυτικά 2010"

Η Ένωση Ποντίων Ν. Κιλκίς "Οι Αργοναύτες" σας καλεί στις εκδηλώσεις "Αργοναυτικά 2010" που θα πραγματοποιηθούν την Πέμπτη 26 και την Παρασκευή 27 Αυγούστου 2010 στις 20:30 στο παλιό αεροδρόμιο Κιλκίς (πίσω από τις Α΄εργατικές κατοικίες και το LIDL).

Τις εκδηλώσεις θα πλαισιώσουν τα χορευτικά τμήματα του συλλόγου των Αργοναυτών καθώς και του Συλλόγου Ποντίων Σταυρούπολης "Ακρίτες του Πόντου". Την Πέμπτη 26 Αυγούστου θα παρουσιαστεί θεατρικό μονόπρακτο από την θεατρική ομάδα του συλλόγου των Αργοναυτών. Επίσης θα τιμηθούν πόντιοι καλλιτέχνες και θα υπάρχει πλούσιο καλλιτεχνικό πρόγραμμα.


Ένωση Ποντίων Ν. Κιλκίς "Οι Αργοναύτες"
21ης Ιουνίου 163
Κιλκίς
Τ.Κ. 61100
Τηλ. & Fax: 2341022125
www.argonaftes.eu
argonautes.kilkis@gmail.com

ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΒΡΑΔΙΑ ΣΤΑ ΔΙΑΒΑΤΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Ο Δήμος Εχεδώρου σας προσκαλεί στην Ποντιακή Μουσική Βραδιά που πραγματοποιεί την Παρασκευή 27 Αυγούστου 2010 στις 20:00 στο γυμνάσιο Διαβατών.

Τη μουσική βραδιά πλαισιώνουν οι:

- Αλέξης Παρχαρίδης(τραγούδι),
- Γιάννης Σανίδης(λύρα),
- Γιώργος Μουστόπουλος(τραγούδι),
- Δαμιανός Ακριτίδης(λύρα).

Είσοδος Ελεύθερη.

ΔΙΗΜΕΡΟ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΝΕΩΝ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΑΣ ΝΟΜΟΥ ΗΜΑΘΙΑΣ

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Νέων Αγίας Τριάδας σε συνεργασία με το Δήμο Μελίκης σας προσκαλούν στο διήμερο εκδηλώσεων που πραγματοποιούν στις 27 και 28 Αυγούστου 2010 στο προαύλιο του δημοτικού σχολείου Αγίας Τριάδας.

Πρόγραμμα

- Παρασκευή 27 Αυγούστου στις 21:00, χοροί κεντρικής Μακεδονίας από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Νέων Αγίας Τριάδας και ποντιακοί χοροί από την Ένωση Ποντίων Πολίχνης. Δημοτικό πρόγραμμα "Χάλκινα Γουμένισας" με την ορχήστρα του Αργύρη και Χρήστου Μάντσιου. Ποντιακό πρόγραμμα με το Στέργιο Ζιμπιλιάδη στο τραγούδι, τον Πόλυ Εφραιμίδη στη λύρα και τον Σάββα Φερενίδη στο νταούλι.

- Σάββατο 28 Αυγούστου στις 21:00, χοροί δυτικής Μακεδονίας από τον Ε.Μ.Α.Σ "Μέγας Αλεξάνδρος" Λευκοπηγής Κοζάνης, ποντιακοί χοροί τον Μορφωτικό Σύλλογο Ποντίων Ν. Προδρόμου "Ο ΑΚΡΙΤΑΣ". "Γιορτή Μπάμιας" με προσφορά τοπικών εδεσμάτων με κύριο συστατικό την μπάμια. Ομιλία με θέμα τη διατροφική αξία της μπάμιας από τον διαιτολόγο-διατροφολόγο Αθανάσιο Τόπη. Λαϊκό και δημοτικό πρόγραμμα με δεκαμελή ορχήστρα. Ποντιακό πρόγραμμα με τον Δαμιανό Χωραφαϊδη στη λύρα και το τραγούδι και τον Παναγιώτη Ζιώγα στο νταούλι.

Η εκδηλώσεις τελούν υπό την αιγίδα της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ημαθίας.

Είσοδος ελεύθερη.

Θεία Λειτουργία στην Ιερά Μονή Παναγίας Σουμελά στην Τραπεζούντα

Παρακολουθείστε μέσα από το Livemedia την πρώτη Λειτουργία στην Ιερά Μονή Παναγίας Σουμελά στην Τραπεζούντα μετά από 88 χρόνια μέσα από το

http://www.livemedia.gr/default.aspx?action=showMedia&id=1305&albumID=8


καθώς και το μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου από το


http://www.livemedia.gr/default.aspx?action=showMedia&id=1307&albumID=8

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΙΚΡΟΛΙΜΝΗΣ

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Πικρολίμνης σας καλεί στο πολιτιστικό διήμερο που διοργανώνει την Παρασκευή 27 και το Σάββατο 28 Αυγούστου.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 27 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
- Γιώργος Ορφανίδης
- Αντώνης Νικηφορίδης

ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
- Άγγελος Αγαθαγγελίδης
- Γιάννης Μπουλουκάς


Πολιτιστικός Σύλλογος Πιρκολίμνης
Πικρολίμνη Κιλκίς
Τ.Κ. 61100
Τηλ. & Fax 2341091311, 6947206323

Η Σουμελά, ο Βαρθολομαίος, η Τουρκία, η Ρωσία και το έντονο παρασκήνιο

Ελάχιστες ώρες μετά την πανηγυρική λειτουργία του Οικουμενικού Πατριάρχη ανήμερα τον Δεκαπενταύγουστο στην Παναγία Σουμελά στον Πόντο, διεφάνησαν οι πρώτες εμπλοκές.

Σε μια χρονική συγκυρία όπου ο διεθνής ορίζοντας είναι ευμετάβλητος, οι ισορροπίες στις διακρατικές σχέσεις ευάλωτες και είναι διάχυτη η εντύπωση ότι ζούμε μια σταδιακή αλλαγή των γεωπολιτικών δεδομένων στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής, η ενέργεια του Φαναρίου να προχωρήσει στην τέλεση λειτουργίας στον αύλειο χώρο της ιστορικής Μονής είχε τις παρενέργειές της.

Οι Τούρκοι ζητούν τέμενος

Οι επικοινωνιακές δοξασίες τηλεοράσεων και εφημερίδων για την «ιστορικότητα» του γεγονότος και την «αγία και πάνσεπτη» τελετή ήταν ακόμη νωπές, όταν ο Τούρκος πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν με απλό, κατηγορηματικό και ωμό τρόπο αξίωσε από τηλεοράσεως τη λειτουργία, όχι απλώς τζαμιού, αλλά τεμένους, όχι σε κάποια Ελληνική επαρχία, αλλά στην «καρδιά» της χώρας, στην πρωτεύουσα, την Αθήνα.

Όλοι ξαφνικά αντελήφθησαν στην Αθήνα πως η λειτουργία στην αυλή ενός μοναστηριού στον Πόντο (πέραν βέβαια της αυτονόητης και αναμφίβολης συμβολικότητας για τους Έλληνες του Πόντου και την ιστορία μας την οποία δεν υποβαθμίζουμε), ισοδυναμούσε για την τουρ­κική κυβέρνηση με την ίδρυση τε μένους (δηλαδή τζαμιού, θεολογικής βιβλιοθήκης και σχολής) στην «καρδιά» του ελληνικού κράτους.

«Μόνο με την επαναλειτουργία της Αγιά Σοφιάς «ως μονής, ούτε καν ως εκκλησίας, θα μπορούσε να διαπραγματευτεί κανείς τις απαιτήσεις Ερντο­γάν» τόνιζαν χαρακτηριστικά κύκλοι της ιεραρχίας στην Μονή Πετράκη, που είδαν εξαρχής με επιφύλαξη την πρωτοβουλία Βαρθολομαίου για τη λειτουργία στη Σουμελά. Την ίδια στιγμή, έγκυροι θεολογικοί κύκλοι και έμπειροι διπλωμάτες της οδού Ζαλοκώστα διερωτώντο «με ποιον συνεννοείται στην Αθήνα» ο Πατριάρχης.

Υπάρχει απευθείας επικοινωνία με τον πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου ή όλα γίνονται μέσω της ψυχρής και δαιδαλώδους διπλωματικής οδού;

Εμπλοκή με Αγιά Σοφιά

Οι ίδιοι κύκλοι υπενθυμίζουν στους συνομιλητές τους την κατ' ιδίαν συνάντηση που είχαν πρόσφατα στην Κωνσταντινούπολη οι Βαρθολομαίος και Παπανδρέου, αλλά και την απάντηση που έδωσε ο πρωθυπουργός σε ερώτηση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΛΑΟΣ, Αλέξη Ροντούλη, στη Βουλή στις αρχές Αυγούστου, λίγες ημέρες πριν από τον Δεκαπενταύγουστο.

«Σεβόμαστε και στηρίζουμε το Οικουμενικό Πατριαρχείο» δήλωσε ο πρωθυπουργός, και αναφερόμενος στην επικείμενη πρωτοβουλία για τέλεση λειτουργίας στην Αγιά Σοφιά της Πόλης ανήμερα της 17ης Σεπτεμβρίου από ομογενείς των ΗΠΑ περιορίστηκε να δηλώσει πως η συγκεκριμένη πρωτοβουλία έχει προαναγγελθεί «από τον παρελθόντα Μάιο, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι «τα θέματα που άπτονται της εκκλησιαστικής τάξης και εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του Οικουμενικού Πατριαρχείου».

Επισημαίνεται πως για την πρωτοβουλία να τελεστεί λειτουργία στην Αγιά Σοφία ανήμερα της ονομαστικής εορτής Σοφίας, Πίστεως, Ελπίδος και Αγάπης (17 Σεπτεμβρίου) υπάρχουν σοβαρές και ουσιαστικές αντιρρήσεις. Το Φανάρι δεν έχει πάρει θέση μέχρι σήμερα, καθώς ακόμη και η επιλογή της ημερομηνίας είναι αυτονόητα παράλογη και αποδεικνύει αν μη τι άλλο, στοιχειώδη και παιδαριώδη άγνοια εκ μέρους των διοργανωτών: Η Αγιά Σοφιά δεν είναι αφιερωμένη στην Αγία Σοφία αλλά στην Ύπατη Σοφία του Ένσαρκου Λόγου του θεού...

Και οι Ρώσοι στο παιχνίδι

Και να ήταν μόνον οι παρενέργειες με τη γείτονα Τουρκία... Ελάχιστες ώρες επίσης μετά που έσβησαν οι προβολείς της επικοινωνιακής δημοσιότητας για τη λειτουργία του Δεκαπενταύγουστου στη Σουμελά στο πάζλ των διεκδικήσεων και ανταλλαγμάτων προστέθηκε -ίσως όχι αδίκως με βάση τα νέα πληθυσμιακά δεδομένα- και το ρωσικό Πατριαρχείο!

Οι κύκλοι της Ιεραρχίας της Ελλάδος που έβλεπαν με επιφύλαξη την πρωτοβουλία Βαρθολομαίου τονίζουν σήμερα πως δεν μπορεί ο Πατριάρχης να μην αντιλαμβανόταν πως η κίνηση αυτή θα ξυπνούσε τους Ρώσους Ορθοδόξους, οι οποίοι έχουν εισρεύσει κατά δεκάδες χιλιάδες στην Τουρκία.

Είναι μάλιστα τόσο μεγάλη πληθυσμιακά και τόσο έντονη οικονομικά η παρουσία τους στην Τουρκία, που το ρωσικό Πατριαρχείο έχει αναγκαστεί να προχωρήσει στην εφαρμογή ειδικού έκτακτου σχεδιασμού για τη δημιουργία ρωσικών ενοριών.

Αυτή τη στιγμή λοιπόν, η λειτουργία έστω και στην αυλή της ιστορικής Μονής μπορεί να λειτουργήσει ευεργετικά και για το ρωσικό Πατριαρχείο, όπως επίσης και για τα εκατομμύρια Ορθοδόξων Ουκρανών, Γεωργιανών, Καζακστανών, Αρμενίων και Αμπχαζών...

Το ρωσικό ενδιαφέρον εκδηλώθηκε ήδη, σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, με έντονες επιστολές διαμαρτυρίας τόσο του Ρώσου υπερ-πρωθυπουργού Βλαντιμίρ Πούτιν, όσο και του υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ προς τον Ερντογάν, με τις οποίες ζητούν να προνοήσει η τουρκική κυβέρνηση ώστε να μην εμφανίζεται ο κ. Βαρθολομαίος ως ο μόνος εκφραστής των εν Τουρκία Ορθοδόξων.

Επίσης, έντονη υπήρξε και η διαμαρτυρία μέσω του Ελληνορώσου βουλευτή της κρατικής Δούμας της Ρωσικής Ομοσπονδίας κ. Ιβάν Σαββίδη, ο οποίος ισχυρίζεται ότι πρωτοστάτησε στο παρελθόν σε αντίστοιχα προσκυνήματα στην ίδια Μονή, και μάλιστα τονίζει ότι μετέφερε την ιστορική εικόνα της Παναγίας της Σουμελά στον Πόντο...

Χρυσές δουλειές για όλους

Ένα ακόμη κεφάλαιο που φαίνεται ότι ανοίγει -ενδεχόμενα εν αγνοία του Φαναριού- είναι το κεφάλαιο εσόδων για την τουρκική οικονομία.

Εάν τελικά οι Τούρκοι επιτρέψουν την τέλεση λειτουργιών στις αυλές μοναστηριών ή τζαμιών -πρώην εκκλησιών ανά τη χώρα τους- ανοίγει αυτόματα μια πηγή πλούτου για τον τουρισμό.

Ο θρησκευτικός - προσκυνηματικός τουρισμός αναπτύσσεται διεθνώς με αλματώδη ρυθμό και την Τουρκία τη συμφέρει να ανοίξει το κεφάλαιο αυτό, καθώς, όπως προείπαμε, η είσοδος τουριστών είναι της τάξης των εκατομμυρίων ετησίως από τα κράτη της πρώην Ανατολικής Ευρώπης και της πρώην Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Είναι, φυσικό λοιπόν το Πατριαρχείο τους να διεκδικεί από το Φανάρι τη διαχείριση αυτών των προσκυνημάτων και βέβαια το οικονομικό όφελος από τη μετάβαση εκατομμυρίων πιστών.

Πηγή: Ρομφαία

Η Ρωμανία κι αν πέρασεν ανθεί και φέρει κι άλλο

Η Ένωση Ποντίων Ν. Κιλκίς «ΟΙ ΑΡΓΟΝΑΥΤΕΣ» πραγματοποίησε ταξίδι-οδοιπορικό στις αλησμόνητες πατρίδες (Πόντος–Καρς) επ΄ ευκαιρία της συμπλήρωσης 40 χρόνων παρουσίας και προσφοράς του συλλόγου. Η διάρκεια της δεύτερης «Αργοναυτικής εκστρατείας» διήρκησε 13 ημέρες και ήταν κουραστικό, μακρύ αλλά με πολλές εικόνες, συναισθήματα και πρωτόγνωρες εμπειρίες από αυτές που μένουν ανεξίτηλα στην μνήμη του καθενός.

Το πρόγραμμα και οι στάσεις είχαν ως εξής:

1Η ΗΜΕΡΑ: ΚΙΛΚΙΣ – ΚΩΝ/ΠΟΛΗ: Περνώντας έξω από την Κεσάνη – Μάλγαρα – Ραιδεστός άφιξη στην Κών/πολη αργά το απόγευμα όπου κατάκοποι από το ταξίδι ετοιμάστηκαν για την επόμενη μέρα.

2Η ΗΜΕΡΑ: ΚΩΝ/ΠΟΛΗ – ΑΜΑΣΕΙΑ: Αναχώρηση για Αμάσεια δια μέσου Ατά Παζάρ και Μπολού.

3Η ΗΜΕΡΑ: ΑΜΑΣΕΙΑ – ΣΑΜΨΟΥΝΤΑ: Επίσκεψη και περιήγηση της Αμάσειας, εκεί όπου απαγχονίστηκαν 174 Πόντιοι τον Σεπτέμβριο του 1921 στην κεντρική πλατεία. Την πόλη διασχίζει ο ποταμός Γεσίλ Ιρμάκ, και πάνω από την πόλη, στο βουνό, δεσπόζουν τα δύο κάστρα της. Στην πλαγιά του βουνού υπάρχουν οι επιβλητικοί, λαξευτοί τάφοι των Μιθριδατών τους οποίους και επισκεφθήκαμε. Αναχώρηση για Σαμψούντα.

4Η ΗΜΕΡΑ: ΣΑΜΨΟΥΝΤΑ – ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑ: Γνωριμία με την πόλη. Βλέπουμε την καθολική εκκλησία της SANTA MARIA, το μεγάλο πάρκο, το γραφικό λιμάνι για να βρεθούμε στην άνω πόλη που μας προσφέρει μια πανοραμική θέα της Σαμψούντας. Ακολουθώντας τον παραλιακό δρόμο περνάμε απ΄ όλα τα γνωστά μας χωριά και πόλεις του Πόντου όπως, ΤΣΑΡΣΑΜΠΑ, ΘΕΡΜΗ, ΟΙΝΟΗ, ΦΑΤΣΑ, ΠΕΡΣΕΜΠΕ, για να φθάσουμε στην ΟΡΝΤΟΥ και συνεχίζοντας την διαδρομή μας θα περάσουμε από το χωριό του Ιασωνίδη, το Πουλαντζάκι για να καταλήξουμε στην όμορφη ΚΕΡΑΣΟΥΝΤΑ. Και τέλος στην πρωτεύουσα του πόντου στην ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑ.

5Η ΗΜΕΡΑ: ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑ – ΚΑΡΣ: Αφού ξεκουραστήκαμε αναχωρούμε μέσω Βαΐπούρτης και Ερζερούμ για Κάρς.

6Η ΗΜΕΡΑ: ΚΑΡΣ: Έχει ήδη γίνει η ανάλογη προεργασία με τοπικούς οδηγούς για να μπορέσουν όλοι όσοι ενδιαφέρονται να πάνε στα χωριά όπου ζούσαν και οι παπούδες τους. Γνωριμία των υπολοίπων της πόλης του Κάρς.

7Η ΗΜΕΡΑ: ΚΑΡΣ – ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑ: Γεμάτοι εικόνες και συναισθήματα αυτοί που πήγαν στα χωριά τους αλλά και οι υπόλοιποι αναχωρούνγια επιστροφή όπου μέσω Αρντβίν, Αρνεσέν, Ριζούντα και Σούρμενα φτάνουμε στην Τραπεζούντα από διαφορετικό δρόμο ώστε να δούμε και άλλες περιοχές.

8Η ΗΜΕΡΑ: ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑ – ΜΑΤΣΟΥΚΑ – Π. ΣΟΥΜΕΛΑ – ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ: Επίσκεψη στο περίφημο μοναστήρι της ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΟΥΜΕΛΑΣ στη Ματσούκα χτισμένο πάνω σε απότομο βράχο με 1700 χρόνια ιστορία βαθιά ριζωμένη στην καρδιά του Έλληνα Πόντιου. Προσκύνημα και προσευχή στο ναό που ήταν χτισμένος μέσα στον βράχο. Το μονοπάτι που οδηγεί στο μοναστήρι ελικοειδές και ανηφορικό μέσα από οργιάζουσα βλάστηση, μοιάζει σαν τάμα με στόχο να φτάσεις στην κορυφή στο μοναστήρι.

9Η ΗΜΕΡΑ: ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑ: Αυτοί που ενδιαφέρονται να επισκεφθούν τα εκεί χωριά έχουν ήδη κλείσει με τους τοπικούς οδηγούς για να μπορέσουν να είναι όσο το δυνατό πιο ανώδυνο γιατί τα μέρη είναι δύσβατα και μακρινά.

10Η ΗΜΕΡΑ: ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑ – ΣΑΜΨΟΥΝΤΑ: Περιήγηση της ιστορικής αυτής πόλης. Επίσκεψη στην Αγία Σοφία, το Φροντιστήριο, τις εκκλησίες της Αγίας Άννας, την Παναγία την Χρυσοκέφαλο, και την εκκλησία του Αγίου Ευγενίου προστάτη της πόλης, το μαυσωλείο της Γκιούλ Μπαχάρ, το αρχοντικό του τραπεζίτη Θεοφύλακτου. Συνεχίζοντας θα ανεβούμε στο ύψωμα Σουκ Σου όπου βρίσκεται η βίλα του τραπεζίτη Καπαγιαννίδη και τέλος μία γενική άποψη για την «βασιλεύουσα» του Πόντου.

11Η ΗΜΕΡΑ: ΣΑΜΨΟΥΝΤΑ – ΚΩΝ/ΠΟΛΗ: Αφήνοντας πίσω μας το Πόντο και με ενδιάμεσες στάσεις καθ΄ οδόν και μετά από ένα πολύωρο ταξίδι φθάνουμε στην γέφυρα του Βοσπόρου που ενώνει την Ασία με την Ευρώπη για να καταλήξουμε στην Κων/πολη.

12Η ΗΜΕΡΑ: ΚΩΝ/ΠΟΛΗ: Επίσκεψη στο Ορθόδοξο Πατριαρχείο, ο Οικουμενικός Πατριάρχης μας περιμένει για να συνομιλήσει μαζί μας και να μας δώσει την ευλογία του. Όλο αυτό μας χρειαζότανε έμοιαζε σαν ανταμοιβή για την κούραση και την επιμονή να δούμε όσο περισσότερα γίνεται. Συνέχεια έχει η Παναγία των Βλαχερνών, όπου ψάλθηκε για πρώτη φορά ο Ακάθιστος Ύμνος το 626 μ.Χ. για να καταλήξουμε στην εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής στο Μπαλουκλί με τους τάφους των Πατριαρχών.

13Η ΗΜΕΡΑ: ΚΩΝ/ΠΟΛΗ – ΚΙΛΚΙΣ: Επίσκεψη την πασίγνωστη εκκλησία της Αγίας Σοφίας, θα δούμε το εντυπωσιακό Μπλε Τζαμί, τον Βυζαντινό ιππόδρομο με τους 3 υπέροχους οβελίσκους του Θεοδοσίου και Κων/νου, τον Κεράτιο Κόλπο και την γέφυρα του Γαλατά. Επίσης το καταπληκτικό μουσείο, άλλοτε παλάτι Τόπ Καπί με τους θησαυρούς των Σουλτάνων και τα Βυζαντινά Κάστρα του Θεοδοσίου.

Η εκδρομή χαρακτηρίζεται πολύ καλή γιατί το σύνολο των συμμετεχόντων μπόρεσε να επισκεφθεί τα μέρη που ενδιέφεραν τον καθένα. Με καλή οργάνωση και αρκετή ανοχή και συμμετοχή που πρέπει να χαρακτηρίζει μία τόσο μεγάλη αποστολή. Στο τελείωμα της εκδρομής μας μένουν εικόνες ανεξίτηλες, βαθιά χαραγμένες, για πολλούς ίσως είναι ταξίδι ζωής να αντικρίσουν και να περπατήσουν σε μέρη όπου μόνο σαν παραμύθια άκουγαν από τις γιαγιάδες και τους παππούδες που είχαν έρθει από εκεί. Λίγο χώμα από το χωριό κάποια πέτρα από κάποιο τοίχο, την επίσκεψη του Πατριαρχείου, όπου μας δέχθηκε ο ίδιος ο Πατριάρχης, την λιτή μεγαλοπρέπεια της Αγίας Σοφίας, την γραφική και τόσο ελληνική Τραπεζούντα, την άγρια ομορφιά της Τόνυας με τους ιδιότυπους κατοίκους του το απόμακρο Καρς και τόσες άλλες εικόνες όπου όλα έρχονται και τελειώνουν στο: «Η ΡΩΜΑΝΙΑ ΚΙ ΑΝ ΕΠΕΡΑΣΕΝ ΑΝΘΕΙ ΚΑΙ ΦΕΡΕΙ ΚΙ ΑΛΛΟ».

Πηγή: Ειδήσεις

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΔΙΤΩΝ "ΤΟ ΜΑΤΖΙΚΕΡΤ"

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Απανταχού Ολυμπιαδιτών "ΤΟ ΜΑΤΖΙΚΕΡΤ" σας προσκαλεί στο "5ο Αντάμωμα στην Ολυμπιάδα" που θα πραγματοποιηθεί στην πλατεία Ολυμπιάδας Λάρισας.

Πρόγραμμα

- Παρασκευή 27 Αυγούστου στις 21:00 λαϊκή βραδιά με τους: Αναστάσιο Καζαντζίδη και Σπυριδούλα Καζαντζίδου στο τραγούδι, Θοδωρή Τυρέλη στο μπουζούκι, Ιωσήφ Τσεντεκίδη στο αρμόνιο, Γεώργιο Αγγέλου στα κρουστά. Στο ποντιακό πρόγραμμα: ο Λάμπης Μαυρίδης στο τραγούδι, ο Δήμος Μαυρίδης στη λύρα, ο Αλέξανδρος Αλχαζίδης στο νταούλι και ο Ιωσήφ Τσεντεκίδης αρμόνιο.

- Σάββατο 28 Αυγούστου στις 21:00 ποντιακό παραδοσιακό γλέντι με τους: Μιχάλη Κουρτίδη στο τραγούδι, Αλέξη Στεφανίδη και Δημήτρη Αμπερίδη στη λύρα, Γεώργιο Τοπαλίδη στο αρμόνιο, Αλέξανδρο Αλχαζίδη στο νταούλι και δημοτική ορχήστρα.

- Κυριακή 29 Αυγούστου στις 08:00 θεία Λειτουργία, 10:30 επιμνημόσυνη δέηση, 11:00 τιμητική διάκριση στον παγκόσμιο κυπελούχο ποδηλασίας Ιωάννη Ταμουρίδη, 11:30 ομιλία από τον δημοσιογράφο Γαβριήλ Αβραμίδη με θέμα "Το Ποντιακό Ζήτημα στο Μέλλον", 12:00 παρουσίαση παραδοσιακών χορών.

Συνδιοργάνωση Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Λάρισας, Διεύθυνση Πολιτισμού Αθλητισμού-Νεολαίας, Πολιτιστικός και Αθλητικός Οργανισμός Ν.Α. Λάρισας και Επαρχείο Ελασσώνος.

Πολιτιστικός Σύλλογος Απανταχού Ολυμπιαδιτών "Το Ματζικέρτ"
Σπάρτης 14
Κατερίνη
Τ.Κ. 60100
Τηλ. 6942983043

Ο Πόντος... ενώνει, με διαβατήριο τη γλώσσα

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ
ΦΟΡΗΣ ΠΕΤΑΛΙΔΗΣ

Διαβατήριο αποτελεί η ποντιακή γλώσσα. Αυτό το κοινό σημείο αναφοράς με τους Τούρκους Πόντιους βρήκαν οι Ελληνες που ταξίδεψαν στην Τραπεζούντα για την Παναγία Σουμελά. «Παιδίτσο, άγου πε τη μάνα σου, ουκ επορώ κι έρχουμε» («Παιδάκι μου, πήγαινε να πεις στη μάνα σου ότι δεν μπορώ να έρθω»). Άραγε, ποια γλώσσα είναι αυτή; Όπως λέει ο ομότιμος καθηγητής του Παιδαγωγικού Τμήματος του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Χρίστος Τσολάκης, είναι η πιο κοντινή στην αρχαία ελληνική γλώσσα. Και είναι η ποντιακή διάλεκτος που χρησιμοποιεί σήμερα η γιαγιά για να μιλήσει στον εγγονό της στο χωριό Σαράχο (σημερινό Οζούν Γκιολ), στις «ποντιακές Άλπεις», στην περιοχή του Όφη στον Πόντο. Την ίδια διάλεκτο, με παραλλαγές, μιλούν στα χωριά και τις πόλεις της Τραπεζούντας, στην κοιλάδα του Όφη και στο οροπέδιο της Τόνιας, στα Σούρμενα του Πόντου, χιλιάδες κάτοικοι, που την έμαθαν από τους παππούδες και τις γιαγιάδες τους.

Η ποντιακή διάλεκτος είναι αυτή που ενώνει εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, αυτούς που ζουν στον ιστορικό Πόντο, όπως επίσης και τους χιλιάδες ξεριζωμένους Πόντιους που με τη Συνθήκη της Λοζάνης ήρθαν στην Ελλάδα, την Ευρώπη, την Αμερική και την Αυστραλία, αλλά και τους οικονομικούς μετανάστες, Πόντιους μουσουλμάνους που σκόρπισαν σε ολόκληρη την Τουρκία και τις άλλες χώρες του κόσμου.

Ύστερα από χρόνια σιωπής, κατά τα οποία ο ποντιακός κεμεντζές και η ποντιακή διάλεκτος κυνηγήθηκαν στην Τουρκία, οι Πόντιοι μουσουλμάνοι επέμεναν και κατάφεραν να κρατήσουν ζωντανές τις παραδόσεις και τη γλώσσα τους. Κι όταν ήρθαν καλύτερες μέρες, η ποντιακή διάλεκτος βγήκε από τα σπίτια τους και τώρα, περπατώντας την πλατεία της Τραπεζούντας και των Σουρμένων, ακούς τα νέα παιδιά, αγόρια και κορίτσια, να μιλούν ποντιακά και όχι τούρκικα. Φυσικά, στα χωριά η ποντιακή είναι η μητρική τους γλώσσα και όχι η τούρκικη την οποία μαθαίνουν στα σχολεία. Η ποντιακή είναι η γλώσσα επικοινωνίας τους στις μεταξύ τους συναναστροφές αλλά και στους στίχους των τραγουδιών τους. Ό,τι δεν μπόρεσαν να εξαφανίσουν οι τουρκικές αρχές τώρα προσπαθούν να το οικειοποιηθούν. Οι Πόντιοι της Τουρκίας αρχίζουν να καταλαβαίνουν πως η γλώσσα αυτή δεν είναι αρχαία τουρκική διάλεκτος, όπως προσπαθούν να τους πείσουν οι επίσημες αρχές. Στα σπίτια που άφησαν οι ξεριζωμένοι Πόντιοι σήμερα κατοικούν Πόντιοι μουσουλμάνοι ή και Τούρκοι. Όμως δέχονται με ικανοποίηση την επίσκεψη των απογόνων των Ελλήνων Ποντίων που έζησαν στην περιοχή.

Παναγιώτης Σελβιαρίδης: «Είναι ένας σεβασμός στον πολιτισμό μας»

Ο καθηγητής Ιατρικής του ΑΠΘ, νευροχειρουργός Παναγιώτης Σελβιαρίδης εδώ και χρόνια πηγαίνει στο χωριό του παππού του, το Καπίκιοϊ της Ματσούκας, εκεί όπου βρίσκονται όλα τα ιστορικά μοναστήρια, της Παναγίας Σουμελά, του Αγίου Ιωάννη Βαζελώνος και του Αγίου Γεωργίου Περιστερεώτα. Το 1994 βρήκε το σπίτι του παππού του, Παναγιώτη, ο οποίος, φεύγοντας το 1923 με τον ξεριζωμό, κάλεσε ένα φίλο του Τούρκο από γειτονικό χωριό και του είπε: «Το σπίτι είναι καινούργιο, το έχτισα πριν από δύο χρόνια. Τώρα εμείς φεύγουμε. Εάν έρθουμε, μου το δίνεις· εάν όχι, το κρατάς». Ο παππούς Παναγιώτης δεν επέστρεψε ποτέ. Όμως ο καθηγητής Ιατρικής Παναγιώτης Σελβιαρίδης επέστρεψε το 1994, συναντήθηκε με το φίλο του παππού του και έκτοτε διατηρεί σχέσεις με την οικογένεια και τους συγχωριανούς του. Του είπαν, μάλιστα: «Αυτό το σπίτι είναι δικό σου. Έλα να το πάρεις», όμως εκείνος αρνήθηκε, απαντώντας τους πως η επιθυμία του παππού του ήταν να μείνουν αυτοί. Φέτος, με την ευκαιρία της Θείας λειτουργίας στην Παναγία Σουμελά, πήγε και βρήκε το γιο του φίλου του παππού του και τη σύζυγό του, η οποίοι άνοιξαν το σπίτι τους και τον υποδέχτηκαν ως οικοδεσπότη. «Ήταν συγκλονιστική η φιλοξενία. Οι άνθρωποι αυτοί κράτησαν έναν πολιτισμό που εμείς εδώ στην Ελλάδα τον έχουμε ξεχάσει. Έχουν μία πηγαία φιλοξενία, όπως είχαν οι παππούδες μας. Όμως μου έκανε μεγάλη εντύπωση και το ότι η βρύση που έχτισε ο προπάππος μου στο χωριό, με την επιγραφή «Αυτό το πηγάδι εκτίσθη παρά του κ. Χαράλαμπου Σελβιαρίδη. 1883», κι ενώ έγινε πρόσφατα καινούργια, εκείνη έμεινε ως δείγμα πως εδώ κατοικούσαν χριστιανοί πριν από την ανταλλαγή. Αυτός είναι ένας σεβασμός στον πολιτισμό μας».

Κώστας Γαβρίδης: ο Χουσεΐν, το χωριό και το σπίτι

Ο Κώστας Γαβρίδης, δικηγόρος της Θεσσαλονίκης, γενικός γραμματέας της Π.Ο.Ε. και πρώην πρόεδρος της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης, πήγε για πρώτη φορά στον Πόντο το 1979, συνοδεύοντας τον πατέρα του, Γιάννη, για να επισκεφτεί το σπίτι όπου γεννήθηκε στο χωριό Χαψίκιοϊ της Ματσούκας, από το οποίο έφυγε σε ηλικία 10 ετών. Μόλις έφτασε στην Τραπεζούντα, επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον παιδικό του φίλο Χουσεΐν Περβανόγλου, ο οποίος εκείνη την περίοδο ήταν πρόεδρος του χωριού. Η συνάντηση ήταν συγκινητική και, αφού τους έγινε θερμή υποδοχή, κατευθύνθηκαν στο σπίτι όπου γεννήθηκε ο Γιάννης Γαβρίδης, στον οποίο ο παιδικός του φίλος είπε: «Τώρα, βρες το μόνος σου». Πήρε το δρόμο με τη συνοδεία του γιου του Κώστα και έπειτα από τόσα χρόνια τα βήματά του τον οδήγησαν στο πατρικό του σπίτι. Εκεί βρήκαν τους νέους κατοίκους, οι οποίοι τους υποδέχτηκαν φιλικά. Φέτος ο Κώστας Γαβρίδης, στο πλαίσιο της επίσκεψής του στον Πόντο για να παραστεί στη θεία λειτουργία που τελέστηκε στην Παναγία Σουμελά, ξαναπήγε στο χωριό του πατέρα του, διατηρώντας έτσι τη σχέση του με τις προγονικές του εστίες.

Αχιλλέας Βασιλειάδης: «Μιλάμε και συνεννοούμαστε στα ποντιακά»

Ο ηθοποιός του ποντιακού θεάτρου και τραγουδιστής Αχιλλέας Βασιλειάδης πηγαίνει εκδρομές στον Πόντο εδώ και τριάντα χρόνια, συνοδεύοντας γκρουπ Ελλήνων, ενώ στη Θεσσαλονίκη είναι συνδιοκτήτης του μουσικού ποντιακού κέντρου «Παρακάθ’», τόπο μουσικής συνάντησης των Ποντίων. Πέρυσι μαζί με το λυράρη και συνιδιοκτήτη του μαγαζιού Κώστα Σιαμίδη εμφανίζονταν δύο φορές το μήνα, από το φθινόπωρο έως το Μάιο, στη συνοικία Πέραν της Κωνσταντινούπολης, στην κεντρικότερη οδό Ιστικλάρ, όπου έπαιζαν ποντιακά τραγούδια για τους Τούρκους υπηκόους και όσες φορές πήγαιναν δεν έπεφτε καρφίτσα. «Ο Πόντος είναι η ψυχή μας», μας είπε: «Εδώ αναβαπτιζόμαστε, βρίσκουμε τα αδέλφια της καρδιάς μας, μιλάμε και συνεννοούμαστε στα ποντιακά. Έχουμε κοινές ρίζες και κοινό μέλλον. Δεν είναι τυχαίο που χιλιάδες Πόντιοι κάθε χρόνο επισκέπτονται την πατρίδα των γονιών τους και η φιλοξενία που μας προσφέρουν οι ντόπιοι κάτοικοι», καταλήγει ο Αχιλλέας Βασιλειάδης.

Μουσταφά Γκιουνάι: «Αγαπώ τους Πόντιους, θέλω να τους βλέπω»

Ο Μουσταφά Γκιουνάι από τα Σούρμενα του Πόντου ασχολείται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία, έχει στην καρδιά του τον πολιτισμό του Πόντου και μας μίλησε σε άψογα ποντιακά. «Αγαπώ», ανέφερε, «τους Πόντιους, θέλω να τους βλέπω να χορεύουν, να τραγουδούν και να κάνουμε μαζί γλέντια στις πόλεις και τα παρχάρια στα ψηλά βουνά. Θέλω να επικοινωνούμε, να έρχονται στον Πόντο και εμείς να πηγαίνουμε στην Ελλάδα. Η ποντιακή διάλεκτος και ο ποντιακός ελληνισμός μας ενώνουν. Για μας είναι θετικό βήμα που έγινε η θεία λειτουργία φέτος στην Παναγία Σουμελά στη Ματσούκα».

Αϊβάζ Σελαχεντίν: «Να βρούμε τους Πόντιους και να αγαπάμε ο ένας τον άλλον»

Ο συνταξιούχος δάσκαλος Αϊβάζ Σελαχεντίν ήταν από τους πρώτους που συνόδευσε τους Πόντιους από την Ελλάδα στην περιοχή της Τραπεζούντας στις αρχές της δεκαετίας του 1980 για να πάνε στα χωριά των παππούδων τους. Ο ίδιος γεννήθηκε στον οικισμό Ποντίλα της κοινότητας Χαψίκιοϊ και τους συνόδευε στις επισκέψεις τους, ενώ σήμερα και τα παιδιά και τα ανίψια του έχουν τα μικρά λεωφορεία (ντολμούζ) και ακολουθούν τα βήματά του. Όταν τον ρωτήσαμε πώς βλέπει το γεγονός της επίσκεψης του Πατριάρχη στην Πόντο και της θείας λειτουργίας στην Παναγία Σουμελά μας είπε στα ποντιακά: «Είναι πολύ καλό αυτό το γεγονός. Είμαστε δύο γείτονες, θα ήθελα να έρχεται ο ένας πιο κοντά στην άλλο. Να πραγματοποιούνται επισκέψεις, να έρχεστε εσείς και να πάμε κι εμείς στην Ελλάδα να βρούμε τους Πόντιους και να αγαπάμε ο ένας τον άλλον».

Νιχάτ Ουστά: «Εμείς εδώ έχουμε μνημεία του πολιτισμού τους»

Στα Πλάτανα (Ακσαμπάτ) της Τραπεζούντας ο Νιχάτ Ουστά έχει δικό του εστιατόριο, όπως και άλλα τρία στην ευρύτερη περιοχή, με ξακουστά κεφτεδάκια. Το μαγαζί του επισκέπτονται από τον πρωθυπουργό Ταγίπ Ερντογάν μέχρι και επιχειρηματίες της γειτονικής χώρας. Αγαπάει τους Πόντιους και με κάθε τρόπο το δείχνει. Θέλει μάλιστα να ανοίξει αντίστοιχο εστιατόριο και στην Ελλάδα. Μαζί με τους γιους του, Βολκάν και Οκάν, θέλουν να χτίσουν μια «μικρή αυτοκρατορία» στο χώρο της εστίασης και να δημιουργήσουν αντίστοιχο χώρο και στη Θεσσαλονίκη, αφού μέχρι τώρα κάθε μέρα τα μαγαζιά του πουλάνε 500 κιλά κιμά. «Τους Πόντιους τους αγαπώ, γιατί έχουν ιστορία και πολιτισμό και πρέπει να τα σεβόμαστε. Εμείς εδώ έχουμε μνημεία του πολιτισμού τους». Δεν είναι τυχαίο που στο διαφημιστικό τρίπτυχο των εστιατορίων του κυρίαρχη θέση καταλαμβάνουν τα ελληνικά μνημεία του Πόντου.

Αντέμ Εκίζ: «Είμαστε αδέλφια της καρδιάς με τους Πόντιους

Ο λυράρης και τραγουδιστής Αντέμ Εκίζ γεννήθηκε στα Σούρμενα του Πόντου και είναι αγαπητός στην Τουρκία αλλά και στην Ελλάδα. Παίζει παραδοσιακά ποντιακά τραγούδια της περιοχής των Σουρμένων, τόσο στην Τουρκία όσο και στην Ελλάδα, όπου τον καλούν ποντιακοί σύλλογοι. Έχει μάλιστα εκδώσει δύο CD με Έλληνες καλλιτέχνες με παραδοσιακή ελληνική μουσική. Τον συναντήσαμε σε αναψυκτήριο της παραλίας των Σουρμένων του Πόντου, όπου μαζί με το λυράρη Νίκο Μιχαηλίδη έπαιξαν ποντιακά σε εκατοντάδες πολίτες του Πόντου. «Εγώ τα ποντιακά τα έμαθα από τους παππούδες μου. Είναι η γλώσσα μου και με αυτά συνεχίζω. Είμαστε αδέλφια της καρδιάς με τους Πόντιους της Ελλάδας και όλου του κόσμου. Ο Πόντος είναι η κοινή μας μοίρα. Γι’ αυτόν τραγουδάμε, χορεύουμε και γλεντάμε. Δημιουργούμε κοινό πολιτισμό κι ας είμαστε μακριά», μας είπε.

Πανοραμική άποψη της Τραπεζούντας από τα τείχη
Ο εστιάτορας στα Πλάτανα της Τραπεζούντας Νιχά Ουστά, με τους δύο του γιους Βολκάν και Οκάν
Ο Αϊβάζ Σεχαλεντίν από την Ποντίλα του Χαψίκιοϊ
Ο Μουσταφά Γκιουνάϊ από τα Σούρμενα του Πόντου
Πόντιοι από την Ελλάδα και την Τουρκία χορεύουν τον χορό Σέρρα
Νέοι χορεύουν ποντιακούς χορούς στα Σούρμενα του Πόντου
Ο Αχιλλέας Βασιλειάδης με μουσουλμάνους στα Σούρμενα του Πόντου

Πηγή: Αγγελιοφόρος

Ένας Πόντιος στην Τουρκία

Τι ζητούσε να βρει ένας Βορειοελλαδίτης ποντιακής καταγωγής που ταξίδεψε με λεωφορείο από την Κοζάνη στη γη των προγόνων του, στην Παναγία Σουμελά; Διαβάστε το «ημερολόγιό» του.

ΠΕΜΠΤΗ, 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
Από την Κοζάνη στην Κομοτηνή
Ξεκινάμε από την Κοζάνη. Μια μεγάλη συντροφιά. Με πούλμαν. Προορισμός μας η Τραπεζούντα, κι ακόμα παραπέρα. Η Παναγία η Σουμελιώτισσα. Το προσκύνημα των παππούδων μας. Εκεί όπου εκείνοι οι ευλογημένοι άνθρωποι είχαν δουλέψει κι είχαν προκόψει. Κι ύστερα, το 1922, τους έδιωξαν οι Τούρκοι. Όσους δεν σκότωσαν, τους ανάγκασαν να φύγουν. Καλά καλά δεν πρόλαβαν να πάρουν μαζί τους λίγο χώμα απ΄ τα μέρη τους. Ανέστιοι ήρθαν. Πρόσφυγες. Γι΄ αυτό ποθούν να γυρίσουν εκεί. Γι΄ αυτό πάμε στη Σουμελά κι εμείς σήμερα. Για προσκύνημα. Για να δούμε τη γη των παππούδων μας. Για να φέρουμε εμείς λίγο χώμα, ό,τι δεν μπόρεσαν να πάρουν εκείνοι.

Δεν πάμε για να δηλώσουμε ότι είμαστε έτοιμοι να ανακτήσουμε οτιδήποτε. Πόντιοι είμαστε, δεν είμαστε εξωγήινοι- και παρά τα όσα λένε στα ανέκδοτα, σκεφτόμαστε όπως σκέφτονται και οι υπόλοιποι κανονικοί άνθρωποι. Ειρηνικοί άνθρωποι. Δεν θέλουμε πολέμους. Θέλουμε ησυχία, υποδομές, πρόοδο. Αλλά διεκδικούμε το δικαίωμα να μπορούμε να επισκεφτούμε τα μέρη για τα οποία μαθαίνουμε μόνο από τις ιστορίες των παλιών. Δικαιούμαστε να ανάβουμε κερί στους ναούς μας, όπου κι αν βρίσκονται, δικαιούμαστε να μνημονεύουμε τους νεκρούς μας.

Ξέρω, ξέρω. Την ίδια ώρα που εγώ διεκδικώ τα αυτονόητα, άλλοι τα χρησιμοποιούν για τους δικούς τους, ιδιοτελείς λόγους. Ο Ψωμιάδης, π.χ., ο υποψήφιος περιφερειάρχης, που ήθελε να μαζέψει μια λίστα ονομάτων, τους βιαίως τεθνεώτες στους διωγμούς των Ποντίων, δεν μπορεί να κινείται από ανιδιοτέλεια, δεν δείχνουν ανιδιοτέλεια οι πράξεις του χρόνια τώρα. Διάβασα ότι τον αποδοκίμασαν και στο κόμμα του. Μακάρι. Είναι καιρός να καταλάβουν και οι πολιτικοί που θέλουν να εκπροσωπούν τον κόσμο της προσφυγιάς, ότι ο σύγχρονος Γιωρίκας δεν είναι κορόιδο, δεν άγεται και δεν φέρεται από κομματάρχες. Αποφάσισα μόνος το ταξίδι μου, μόνος το πληρώνω- δεν μου περισσεύουν- και νιώθω μόνο αγωνία και συγκίνηση. Αληθινή συγκίνηση, όχι επιδεικτική- αυτή που μεταφράζεται σε μεγάλους σταυρούς και πατριωτισμό, με εθνικούς ύμνους και εξαπτέρυγα. Δεν είναι η ώρα για εθνικούς ύμνους, το είπε κι ο Πατριάρχης. Μόνο συγκίνηση, λοιπόν. Και περιέργεια.

Φτάνουμε στην Κομοτηνή. Στο λεωφορείο θα ανεβούν και τέσσερα παιδιά από ΄δώ. Η παρέα μεγαλώνει. Πάμε εκδρομή στην Τουρκία.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 13 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
Στην τουρκική αουτοστράντα
Ξύπνησα στην Κωνσταντινούπολη. Διασχίσαμε τον Βόσπορο, περάσαμε στην Ασία αξημέρωτα, καταπίνουμε αχόρταγα τα χιλιόμετρα. Ο δρόμος είναι απροσδόκητα καλός. Αουτοστράντα διπλής κατευθύνσεως ώς τη διασταύρωση για την Άγκυρα υποδειγματικός. Αλλά κι από εκεί και πέρα, η κατασκευή του συνεχίζεται με γρήγορους ρυθμούς. Τελειώνει όπου να ΄ναι, κάτι δύσκολα κομμάτια μόνο έχουν μείνει. Το ταξίδι είναι εύκολο- λιγότερο δύσκολο απ΄ όσο περίμενα.

Μου τηλεφωνούν στο κινητό από την Ελλάδα, σήμα- καμπάνα, η Τουρκία επενδύει στα δίκτυα, οδικά, τηλεφωνικά... Άγνωστοι, λέει, μπήκαν και προκάλεσαν βανδαλισμούς στο μουσουλμανικό νεκροταφείο Κομοτηνής. Έσπασαν τάφους, έγραψαν συνθήματα μίσους. Υποψιάζομαι ότι το έκαναν για μένα, που δεν μπορώ να μισήσω ούτε μυρμήγκι. Ξέρω κάποιους που θέλουν η λειτουργία του Δεκαπενταύγουστου στην Παναγία Σουμελά να εξελιχθεί σε βήμα όπου θα παιανίσουν εθνεγερτικά εμβατήρια. Πολλοί απ΄ αυτούς μιλούν για λογαριασμό εμού, του Ποντίου. Πιστεύουν ότι το μόνο που ξέρω είναι να μιλάω με ετοιματζήδικα κλισέ. Ξέρουν ότι όλη μου τη ζωή, στο κλειστό περιβάλλον της οικογένειας και του σχολείου, άκουγα τον ρυθμό της λύρας και τα τραγούδια που δίνουν υποσχέσεις συλλογικού κλέους: «Η Ρωμανία κι αν έπαρθεν ανθεί και φέρει κι άλλο». Ναι, αλλά πού ανθεί- και τι φέρει; Ζορίζομαι να φαντασιωθώ μια διαρκή πολεμική βεντέτα. Γιατί άραγε; Μήπως επειδή είμαι Πόντιος ορθολογιστής;

Ραμαζάνι στη Σαμψούντα
Mένουμε στη Σαμψούντα, μια πόλη μισού εκατομμυρίου κατοίκων στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας. Φτάσαμε την κατάλληλη ώρα. Βράδυ. Οι μουσουλμάνοι που έχουν Ραμαζάνι βγαίνουν αυτή την ώρα για φαγητό. Βγαίνουμε κι εμείς, η κλειστή παρέα μας. Είναι ώρα για ένα ποτό. Γυρνούμε το κέντρο της πόλης, μπαίνουμε στο μεγάλο σκεπαστό παζάρι της παραλίας, φτάνουμε μέχρι το λιμάνι, όπου οι περιπατητές μπορούν να χαζέψουν το ομοίωμα του καραβιού «Πάντερμα» απ΄ όπου αποβιβάστηκε ο Κεμάλ Ατατούρκ στις 19 Μαΐου 1919 για να φτιάξει τη σύγχρονη Τουρκία- παρασύροντας στο διάβα του και τους Έλληνες, πρώτα τον ελληνικό στρατό και κατόπιν τους ελληνικούς πληθυσμούς της περιοχής που θα γινόταν η επικράτεια του κράτους του. Και τους Ποντίους, που ήδη είχαν υποστεί τους εκτεταμένους, δολοφονικούς διωγμούς του αγά Τοπάλ Οσμάν.

Γύρω γύρω είναι Ραμαζάνι και στη μέση μια εθνοπατριωτική φανφάρα του τουρκικού πατριωτικού κιτς. Και το χειρότερο, δεν πωλείται πουθενά σταγόνα αλκοόλ. Πίσω στο ξενοδοχείο, τουλάχιστον εκεί μπορούμε να παραγγείλουμε μια μπίρα Εφ Ες Πίλσεν.

ΣΑΒΒΑΤΟ 14 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
Ο Κεμάλ στην Υπαπαντή
Μπαίνουμε στην πόλη Ορντού. Κι εδώ υπήρξε ανθηρή ελληνική κοινότητα. Βλέπουμε τα σπίτια της, τις εκκλησίες της, τα σχολεία της (περίφημη εδώ ήταν η Ψωμιάδειος Αστική Σχολή που, όχι, δεν την είχε κάποιος πρόγονος ενός γνωστού μας). Η Υπαπαντή, που λειτουργεί ως Πολιτιστικό Κέντρο και είναι επισκέψιμη, με πληγώνει, όχι ως Πόντιο μόνο, αλλά και ως πολίτη. Χώρος λατρείας κάποτε, σήμερα είναι αίθουσα συγκέντρωσης νέων. Τι είδους νέοι άραγε συγκεντρώνονται εδώ, σήμερα, ποιους ομιλητές ακούνε να μιλάνε από την άλλοτε Ωραία Πύλη, ανάμεσα σε μια τεράστια τουρκική σημαία και ένα επίσης τεράστιο στερεότυπο πορτρέτο του Κεμάλ; Πώς μπορεί μια πόλη με τέτοιο οδικό και επικοινωνιακό δίκτυο να έχει ακόμα νέους που, αντί να χαζεύουν, έστω, τον μεγάλο κόσμο εκεί έξω στο Ιντερνετ, έρχονται στο Πολιτιστικό Κέντρο, πρώην Υπαπαντή, και ακούνε ομιλίες ή βλέπουν φολκλόρ υπό το βλέμμα του ιδρυτή.

Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε, αλλά τα αυταρχικά καθεστώτα διατηρούν την ισχύ τους προβάλλοντας την ακινησία, λίγη αυστηρότητα και πολλή ιστορία, πολλή εθνική αυταρέσκεια και μια διδασκαλία που δεν ανέχεται τον άλλο, τον γείτονα, τον διαφορετικό. Οι εθνικισμοί, σήμερα, επενδύουν στις κλειστές κοινωνίες και στην κοινωνική υστέρηση. Στον αναδελφισμό, που θα έλεγε ένας άλλος γνωστός μας.

Μου λείπει ένας καφές, πουθενά δεν κάνουν εσπρέσο- κι όπου τα καταφέρνουν, άσε καλύτερα. Μου λείπει κι ένα σοβαρό ποτό, μια βότκα, ας πούμε - στις απέναντι ακτές της Μαύρης Θάλασσας, στη Ρωσία, ας πούμε, έχει άφθονη, εδώ ούτε σταγόνα. Μου λείπουν κι άλλα, πολλά. Παρατηρώ, αίφνης, για παράδειγμα, ότι δεν βλέπω ούτε έναν τοίχο λερωμένο έστω από κακοσχεδιασμένα γκράφιτι. Από τα αστικά κέντρα της Τουρκίας απουσιάζει η κατ΄ εξοχήν αστική τέχνη.

Αν δεν είχα σήμα-καμπάνα στο κινητό και γρήγορο Ίντερνετ (σχεδόν) παντού θα έλεγα ότι στον Πόντο δεν έχει φτάσει η παγκοσμιοποίηση. Καθυστερεί πολύ, πάντως.

ΚΥΡΙΑΚΗ, 15 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
Το προσκύνημα και το κήρυγμα
Στην Τραπεζούντα βρέχει, ύστερα βγαίνει ήλιος, βρέχει, ήλιος ξανά. Ανεβαίνουμε προς την κωμόπολη Ματσούκα, σε λίγο θα φτάσουμε στην Παναγία Σουμελά. Δεν είναι οι δεκάδες χιλιάδες προσκυνητές που υπόσχονταν τα φλύαρα ΜΜΕ, αλλά ίσως είναι καλύτερα. Στο πλάτωμα, απ΄ όπου αρχίζει το δρομάκι που οδηγεί στο μοναστήρι, εκεί που είναι στημένες τρεις γιγαντοοθόνες, η συγκίνηση των γύρω μου είναι εμφανής. Τη μαρτυρά η σιωπή τους. Ευλαβικοί προσκυνητές παρακολουθούν τα γκρο πλάνα του Πατριάρχη που λειτουργεί, κοιτάζουν με δέος τον βράχο στα πλευρά του οποίου έχει λαξευτεί η μοναστική πολιτεία.

Είναι γνήσια συγκίνηση, τη βλέπεις να καθρεφτίζεται στα πρόσωπα των πιστών- που είναι νέοι αλλά είναι και γέροντες. Την αισθάνεσαι στο τρέμουλο της φωνής του Πατριάρχη που ψάλλει, κι ύστερα στον λόγο που εκφωνεί, στα ελληνικά και στα τουρκικά. Οικουμενικότητα, ελευθερίες. Αυτό είναι το μήνυμά του. Πολύ μοντέρνο μήνυμα, αν μάλιστα σκεφτεί κανείς ότι οι θρησκείες εκφράζουν αιτήματα προμοντέρνων κοινωνιών.

Το τέλος του λόγου του έχει μια αναφορά στο στιχάκι για τη Ρωμανία «που έπαρθεν». «Να ανθήσει», λέει ο Βαρθολομαίος. Για να προσθέσει: «Μέσα μας». «Να ανθήσει μέσα μας και να φέρει κι άλλο». Είναι η πιο ακριβής, ποιητική και ταυτόχρονα πολιτική διακήρυξη της πιο γνήσιας εθνικής συνείδησης. Μέσα μας, εμείς, η ταυτότητά μας- σε έναν κόσμο ετερότητας, έναν κόσμο ελευθεριών, που χρειάζεται το περιεχόμενο και της δικής μας ταυτότητας, για να γίνει πλουσιότερος, δημιουργικότερος.

ΔΕΥΤΕΡΑ, 16 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
Με λίγο χώμα στις χούφτες
Όλοι έχουν πάρει χώμα και μερικές πέτρες από την περιοχή της Σουμελά, από την Τραπεζούντα, από τη γη των παππούδων μας. Αν ήξεραν οι Τούρκοι ότι το χώμα θα ήταν εξαγώγιμο προϊόν, σίγουρα θα είχαν βάλει φόρους.

Στον δρόμο της επιστροφής, στο πούλμαν αντηχεί ένα ποντιακό τραγούδι που θεωρείται κλασικό. Διηγείται την ιστορία ενός παλικαριού που έπεσε στον πόλεμο κι ένας αετός κρατά στα γαμψά νύχια του ένα χέρι από το τεμαχισμένο κουφάρι του. Ένα αγαπημένο πρόσωπο ζητά από τον αετό να του δώσει πίσω το κομμένο χέρι. «Δεν σ΄ το δίνω», απαντά εκείνος, «τώρα μου ανήκει, αλλά μπορώ να σου δείξω πού κείτεται το κουφάρι του παλικαριού».

Αναλογίζομαι τα λόγια του μακάβριου τραγουδιού. Ο ηρωισμός στην εποχή μας έχει άλλο περιεχόμενο. Σκέπτομαι ότι μπορεί να είμαι Πόντιος αλλά είμαι κι ένας σύγχρονος άνθρωπος που ζει σε μια σύγχρονη κοινωνία. Είμαι περήφανος για τις ρίζες μου, αλλά κοιτάζω πιο πολύ μπροστά. Αντλώντας δύναμη, φυσικά, και από ό,τι έμεινε πίσω, απ΄ ό,τι είναι μέσα μου αλλά και, κυρίως, από τη ζωή γύρω μου. Αυτό είναι το στοίχημα, να μη χαθεί η επαφή με την πραγματική ζωή γύρω, να μην αλλάξουν οι προτεραιότητες. Χαλαρώνω στο κάθισμά μου και απολαμβάνω το κατάφυτο τοπίο, έξω, που περνά μπροστά από τα μάτια μου. Καλό ταξίδι.

Σημείωση: ο «Πόντιος αφηγητής» του παραπάνω σημειώματος έχει αντλήσει τα υλικά του από τους συνταξιδιώτες μου στο λεωφορείο για την Τραπεζούντα: την Ελένη, τη Μαρία, τη Μάρω, την Αγάπη, τον Αποστόλη, τον Ρούλη, την Ερμιόνη... Όλες και όλοι ποντιακής καταγωγής αλλά, ταυτόχρονα, «κανονικοί» άνθρωποι της καθημερινότητάς μας.

Το εσωτερικό του ναού της Υπαπαντής, στην πόλη Ορντού. Σήμερα λειτουργεί ως πολιτιστικό κέντρο της νεολαίας. Στη θέση του αρχάγγελου Μιχαήλ, ο Κεμάλ!

Κατανυκτικό το κλίμα μέσα στην οργιώδη βλάστηση, στη διάρκεια της Λειτουργίας του Δεκαπενταύγουστου στην Παναγία Σουμελά, 88 χρόνια μετά

Γυναίκες με τσεμπέρια βγαίνουν δειλά στα παράθυρά τους για να παρατηρήσουν τους επισκέπτες με τα δυτικά ρούχα που ήρθαν στην Τραπεζούντα, στη γη των παππούδων τους

Μέσα στο κατάφυτο δάσος, πλάι στα αναψυκτήρια, στη βάση του βράχου όπου έχει λαξευτεί η Μονή της Παναγίας Σουμελά, οι προσκυνητές παρακολουθούν τη λειτουργία από τρεις τηλεοπτικές γιγαντοοθόνες

Πηγή: Τα Νέα

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ...

Παρακολουθείστε ένα video που ετοίμασε η ΔΕΛΤΑ Τηλεόραση, με το Γενικό Διεθυντή του σταθμού Νίκο Πετρίδη και το Γιάννη Νικολαΐδη, πρόεδρο του Συλλόγου Ποντιακής Νοελαίας Ν. Ροδόπης "Η Τραπεζούντα". Μέσα από το φακό της κάμερας θα παρακολουθήσουμε μαζί την πορεία προς και από την Ιερά Μονή της Κυράς του Πόντου.

Το οδοιπορικό της προσφυγιάς

Το οδοιπορικό των ξεριζωμένων Ποντίων από τις εστίες τους και την περιπλάνηση τους στην αναζήτηση μιάς νέας πατρίδας για να αποκάμουν το δυσβάσταχτο φορτίο του πρόσφυγα, να ανθίσει και πάλι η ελπίδα της ζωής, πραγματεύεται η παράσταση «Ο Πόντος στην Αναρράχη» που διοργανώνει ο Σύλλογος Ποντίων Αναρράχης την Πέμπτη 26 Αυγούστου στις 7.30 το απόγευμα στην τοποθεσία ΜΕΛΙΟ μπροστά από το εξωκλήσι Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Την επόμενη ημέρα στον ίδιο χώρο θα πραγματοποιηθούν θρησκευτικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις.

Πρόκειται για ένα αφιέρωμα στην ιστορική μνήμη, στους ταλαιπωρημένους προγόνους μας που εξαναγκάστηκαν κάτω από τις επιταγές συμφερόντων και σκοπιμοτήτων να πάρουν τον κακοτράχαλο δρόμο της προσφυγιάς, και να υποστούν τα πάνδεινα για να φθάσουν στην Ελλάδα. Από εκεί και πέρα ξεκινά η περιπλάνηση και η αναζήτηση του τόπου όπου θα θέσουν τα θεμέλια της νέας τους ζωής. Ένας τόπος πλούσιος σε νερά, με φυσικές ομορφιές, και γόνιμη γή. Εγγύηση αρχικά για την επιβίωση τους και στη συνέχεια για την προκοπή τους. Αντικρουόμενατα συναισθήματα. Πίκρα, πόνος, αβεβαιότητα για το αύριο, αντάμα, με τη χαρά, την αισιοδοξία, την ελπίδα. Γνώση και διδάγματα για τους νεότερους .

Ήδη οι πρόβες στις οποίες συμμετέχουν κάτοικοι από την Αναρράχη, την Κρυόβρυση και την Άρδασσα βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη και ο καθένας από τους συμμετέχοντες προσπαθεί να δώσει τον καλλίτερο του εαυτό ώστε το αποτέλεσμα να»αντικατοπτρίζει» τις συνθήκες εκείνων των ημερών του ’22 αλλά και των συναισθημάτων που διακατείχαν τους πρωταγωνιστές. Αμέσως μετά οι πρωτοχορευτές της πρώην Ευξείνου Λέσχης Πτολεμαΐδας θα παρουσιάσουν τον πυρρίχιο χορό.

Το υλικό για την παράσταση άντλησαν οι συντελεστές του Συλλόγου Ποντίων Αναρράχης μέσα από γραπτές μαρτυρίες, αρχεία, φωτογραφίες, βιβλιογραφία έτσι ώστε να αποδοθεί κατά τον πλέον αυθεντικό τρόπο. Εξ άλλου η συνύπαρξη ήχου, φωτογραφίας, αφήγησης, θα παραπέμπει σε ένα πολυθέαμα. Η προσπάθεια αυτή, πρωτόγνωρη για τις δυνατότητες ενός Περιφερειακού Πολιτιστικού Συλλόγου που υπηρετεί τη μνήμη και την παράδοση από το 1971, ξεκίνησε στις αρχές του 2010 με τη συμμετοχή πολλών ατόμων οι οποίοι δούλεψαν εντατικά και έκαναν το καλλίτερο δυνατό. Κάτι που επεσήμανε και ο Νίκος Μωυσίδης πρόεδρος του Συλλόγου Ποντίων Αναρράχης φιλοδοξώντας ότι η πρωτοβουλία αυτή θα «συμπαρασύρει» δημιουργικά και τους άλλους εκφραστές του ποντιακού στοιχείου στην περιοχή ώστε να αναδείξουν πτυχές της ανεξάντλητης δεξαμενής της παράδοσης και της ιστορίας του Πόντου.

Ο Πόντος... στην Αναρράχη

Σκηνοθεσία-Παρουσίαση: Καραλευθέρης Παντελής
Κείμενα θεατρικού: Ζουρουφίδης Κωνσταντίνος
Θεατρική σκηνοθεσία: Βασιλειάδης Παναγιώτης
Πληροφορική υποστήριξη: Χαλκίδης Γιώργος
Επιμέλεια θεατρικού: Ελευθεριάδης Γεωργούλης
Παίζουν οι μουσικοί: Καζαντζίδης Κ. - Σοφιανίδης Γ. - Σεχίδης Θ. Καραπαναγιωτίδης Γ. - Καζαντζίδης Α. - Χαλκίδης Χ. - Τσαρσιταλίδης Χ. - Καζαντζίδης Γ.
Απαγγέλουν- Ψάλλουν: Πλακεντάς Νίκος - Κόλλιας Θεόδωρος
Πυρίχειο Χορεύουν: Καραβέλας Μιχάλης - Ιωσηφίδης Κυριάκος - Στεφανίδης Στέφανος - Μωυσιάδης Παναγιώτης - Καλομενίδης Απόστολος (Λάκης)

Πηγή: Πρωινός Λόγος

Παναγία Σουμελά του Πόντου, η Παναγία που ενώνει

Κορυφαίο θρησκευτικό και ιστορικό γεγονός χαρακτήρισε τη Θεία Λειτουργία στην Παναγίας Σουμελά στην Τραπεζούντα ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος κατά την ομιλία του στην Ιερά Μονή. Ευχήθηκε δε το προσκύνημα αυτό να είναι «μια επιπλέον γέφυρα επικοινωνίας και εμπιστοσύνης ανάμεσα εις τους δύο λαούς».

«Ας είναι η Παναγία η Σουμελιώτισσα, η κυρία του Πόντου εγγυήτρια καλύτερων ημερών δια τους λαούς μας, οι οποίοι συναντώνται σήμερον εις το εδώ εορτάζον πανίερον σέβασμά της», ευχήθηκε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος.

Συγκεκριμένα οι πύλες του προαύλιου χώρου της Παναγίας Σουμελά άνοιξαν στις 7 το πρωί και πλήθος πιστών, μεταξύ άλλων, από την Ελλάδα, τη Ρωσία, την Ουκρανία και τη Γεωργία, βαστώντας κεριά, άρχισαν να βαδίζουν προς τη Μονή, πολλοί εξ αυτών δακρυσμένοι. Σε σημεία του μονοπατιού Πόντιοι με την παραδοσιακή λύρα υποδέχονταν τους προσκυνητές με τραγούδια. Από τους χιλιάδες πιστούς, ωστόσο, που συνέρευσαν στην Τραπεζούντα μόλις εξακόσιοι, που είχαν ειδική πρόσκληση, κατάφεραν να παρακολουθήσουν από κοντά τη Λειτουργία. Οι υπόλοιποι βίωσαν τις ιστορικές αυτές στιγμές μέσω των γιγαντοοθονών και των ηχείων που είχαν στήσει οι τοπικές αρχές και εισήλθαν στη Μονή για να προσκυνήσουν μετά το πέρας της Λειτουργίας. Για την αποφυγή οποιουδήποτε επεισοδίου, στον ευρύτερο χώρο βρισκόταν από νωρίς το πρωί μεγάλη δύναμη της τουρκικής αστυνομίας.

Στις δέκα η Θεία Λειτουργία ξεκίνησε, προεξάρχοντος του Οικουμενικού Πατριάρχη, ο οποίος έγινε δεκτός με την επευφημία «Άξιος» και χειροκροτήματα. Ο κ. Βαρθολομαίος χαιρέτισε τους πιστούς, ευλόγησε μικρά παιδιά, προσκύνησε αντίγραφο της εικόνας της Παναγίας Σουμελά και το ιερό Ευαγγέλιο και εισήλθε στο καθολικό για να φορέσει την αρχιερατική στολή. Στη συνέχεια μαζί με το Μητροπολίτη Δράμας Παύλο και τον εκπρόσωπο του Πατριαρχείου Μόσχας Επίσκοπο Τύχωνα επέστρεψαν στο προαύλιο για να τελέσουν από κοινού τη Θεία Λειτουργία. Υπενθυμίζεται πως η τελευταία φορά που τελέστηκε Λειτουργία στην Παναγία Σουμελά ήταν το 1923, πριν από τις ανταλλαγές πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, καθώς και ότι η άδεια για την επαναλειτουργία της Μονής –όχι μόνο φέτος αλλά κάθε Δεκαπενταύγουστο– δόθηκε από τις τουρκικές αρχές τον Ιούνιο.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, ο καταγόμενος από τον Πόντο μητροπολίτης Δράμας Παύλος προσέφερε ως δώρο στον Οικουμενικό Πατριάρχη μία ποδιά γυναίκας, η οποία κεντήθηκε πριν το 1918 και μετά τον ξεριζωμό των Ελλήνων του Πόντου βρέθηκε στη Μακεδονία.

Ο μητροπολίτης Παύλος ευχαρίστησε εκ μέρους όλων των Ποντίων τον Οικουμενικό Πατριάρχη για τις προσπάθειές του να τελεστεί θεία λειτουργία στη Μονή Σουμελά, σύμβολο των Ελλήνων του Πόντου.

Την ίδια ώρα, Πόντιοι με λύρες τραγούδησαν τραγούδια για την Παναγία και τα μάτια όλων γέμισαν δάκρυα.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης, συγκινημένος, είπε ότι η ποδιά που του προσέφερε ο μητροπολίτης Δράμας δεν είναι ένα απλό δώρο. Πρόκειται, τόνισε, για ιερό κειμήλιο, το οποίο θα αποθησαυριστεί στο σκευοφυλάκιο του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Ο κ. Βαρθολομαίος εξέφρασε την ευχή να υπάρξει ενότητα μεταξύ όλων των Ποντίων και των οργανώσεών τους και προσευχήθηκε για την ειρήνη του σύμπαντος κόσμου.

Επίσης, ο Πατριάρχης απηύθυνε μήνυμα στον Πατριάρχη Μόσχας Κύριλλο και είπε ότι θα είναι ιδιαίτερη χαρά του, μια επόμενη χρονιά, να έρθει και ο ίδιος να συλλειτουργήσουν στην Παναγία Σουμελά της Τραπεζούντας. Τις θερμές ευχές του Πατριάρχη Μόσχας μετέφερε ο εκπρόσωπός του, επίσκοπος Τύχων.

Γιάννης Νικολαϊδης,«Το μήνυμα της ημέρας είναι αγάπη, αλληλεγγύη, αυτογνωσία»

Τις εντυπώσεις του από το ιστορικό αυτό γεγονός μετέφερε στον ΠτΘ ο πρόεδρος του Συλλόγου Ποντίων Ροδόπης «Η Τραπεζούντα» που παρακολούθησε την Θεία Λειτουργία. «Το κλίμα ήταν εξαιρετικά συγκινητικό. Αισθάνθηκα δέος μπροστά στο μεγαλείο της ημέρας. Θεωρώ ότι είναι η πλέον λαμπρή ημέρα για όλο τον Ελληνισμό και ειδικότερα για τον ποντιακό ελληνισμό μετά το 1923 με την υπογραφή της Συνθήκης της Λοζάννης έως σήμερα. Ήταν μια μέρα που είδαμε χιλιάδες πιστούς ποντιακής, και όχι μόνο καταγωγής να τιμούν με την παρουσία τους αυτή την ημέρα την Μεγαλόχαρη. Ήταν Έλληνες από όλα τα μέρη του κόσμου, Γερμανία, Αμερική, Αυστραλία, Γαλλία και βέβαια από την Ρωσία όπου ο Ιβάν Σαββίδης έφερε μια οργανωμένη αποστολή. Μέσα από όλη αυτή την προσπάθεια αναδεικνύεται και ο Οικουμενικός χαρακτήρας του Πατριαρχείου, διότι υπήρξε συμμετοχή στην λειτουργία και ιερέων της ρωσικής εκκλησίας και ακούστηκαν και κάποια σημεία της Θείας Λειτουργίας στα ρώσικα. Ο λόγος του Πατριάρχη ήταν πραγματικά συγκινητικός. Τον άκουσα λέξη προς λέξη και πραγματικά εκτός από συγκηνητικός ήταν άρτιος και εντυπωσίασε τους πάντες. Ο συμβολισμός αυτής της ημέρας είναι πολύ σημαντικός και για την Ορθοδοξία και για τον οικουμενικό χαρακτήρα της. Θα πρέπει όμως να τονίσω και την παρουσία πολλών ανθρώπων από την γύρω περιοχή που ίσως από περιέργεια, ίσως γιατί ένοιωσαν έτσι, βρέθηκαν εκεί όπως ο δήμαρχος της Ματσούκας. Οι αρχές της Τουρκίας ήταν εξαιρετικές και πραγματικά δείχνει ότι η Τουρκία έχει κάνει βήματα και προς την χώρα μας και προς την Ευρώπη. Ελπίζουμε ότι κάθε χρόνο θα τελείται η Θεία Λειτουργία. Ως ποντιακός ελληνισμός βεβαίως και θα στηρίξουμε το Οικουμενικό Πατριαρχείο».

Όπως μεταφέρει ο κ. Νικολαΐδης παρών στη Θεία Λειτουργία ήταν το Διοικητικό Συμβούλιο της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδας με τον πρόεδρο κ. Παρχαρίδη, παρούσα ήταν η πρόεδρος του Συνδέσμου Ποντιακών Σωματείων Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης κ. Μαυρίδου, επίσης παρών ήταν ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων Ελλάδας και μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, πολλά ποντιακά σωματεία. «Πραγματικά ήταν ένα αντάμωμα ποντίων στον Πόντο με αφορμή την Ιερά πανήγυρι της Παναγίας της Σουμελιώτισας».

Μεταξύ των συγκινητικών στιγμών που περιγράφει ο κ. Νικολαϊδης αυτή που ο μητροπολίτης Δράμας μίλησε στα ποντιακά και τραγούδησε το τραγούδι της Παναγίας Σουμελά «Σουμέλα λέν την Παναγιά, Σουμέλα λεν’ και σέναν», ενώ χαρακτήρισε άψογη την συμπεριφορά των τουρκικών αρχών. «Όλη η διοργάνωση ήταν τέλεια οργανωμένη». Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του οι προσκυνητές ήταν περίπου επτά χιλιάδες. «Ξανά και ξανά έβλεπες ανθρώπους να έρχονται για να κοινωνήσουν γιατί πολλοί ήταν αυτοί που κοινώνησαν στο μοναστήρι. Κάποιοι θεωρώ ότι δεν πρόλαβαν να κοινωνήσουν. Εμείς ήμασταν μέσα στο μοναστήρι και μέσα εκεί πρέπει να ήταν πάνω από πεντακόσιοι γιατί μάλλον θεωρώ ότι έγινε κάποια υπέρβαση στον αριθμό αυτών που μπήκαν μέσα. Ο κόσμος ήθελε να βιώσει την κάθε στιγμή αυτής της Θείας Λειτουργίας. Ήταν χιλιάδες. Από έξω από το μοναστήρι μέχρι κάτω από της Παναϊας το ποτάμ’ όπως λέμε οι Πόντιοι όλο το μονοπάτι ήταν γεμάτο και όταν τραγούδησε στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Μητροπολίτης Παύλος της Δράμας το τραγούδι της Παναγίας Σουμελάς το οποίο συνόδευε με την λύρα του ο γαμπρός του μητροπολίτη Θανάσης Στυλιανίδης δικηγόρος το τραγούδι ακουγόταν σε όλα τα λαγκάδια και την όμορφη κοιλάδα της Παναγίας Σουμελά. Ήταν πολύ μεγάλη η συγκίνηση που δεν περιγράφεται».

Ο συμβολισμός της ημέρας για τους Ποντίους

Όσον αφορά στον συμβολισμό της όλης προσπάθειας ο κ. Νικολαϊδης υποστηρίζει ότι «για τους πόντιους το μήνυμα της ημέρας είναι αγάπη, αλληλεγγύη, αυτογνωσία αλλά και σκέψη για το αύριο και για το ποιοι πραγματικά είμαστε. Τα τελευταία χρόνια έγιναν κάποιες προσπάθειες καταγραφής της ιστορίας μας, αξιέπαινες προσπάθειες αλλά υπάρχουν κάποια κενά. Δεν γνωρίζουμε πολλά για την καταγωγή και ιστορία μας και αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με την παιδεία αλλά και με την καθημερινότητά μας. Πηγαίνοντας στον Πόντο μαθαίνουμε ποιοι πραγματικά είμαστε, διότι βρίσκουμε ζωντανά σημεία της γλώσσας και κουλτούρας μας. Θα σας πω ότι με την παρέα μου την προηγούμενη ημέρα το Σάββατο ανεβήκαμε σε ένα χωριό το οποίο απλά το επισκεφθήκαμε. Οι κάτοικοί του δεν μας άφησαν να φύγουμε και μας ανέβασαν στα Παρχάρια τους συγκεντρώθηκαν όλοι από τα καλύβια τους έγινε μια όμορφη παρέα, γευτήκαμε την ποντιακή κουζίνα, χορέψαμε, έπεσαν πιστολιές γιατί υπάρχει εκεί αυτή η παράδοση».

Συγκίνηση από την συνέντευξη του Ιβάν Σαββίδη

Συγκινητική επίσης ήταν και η συνέντευξη του Ρώσου βουλευτή ποντιακής καταγωγής Ιβάν Σαββίδη στα μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Τουρκίας στην ρωσική γλώσσα. «Σε ερώτηση με έντεχνο τρόπο από τους Τούρκους δημοσιογράφους να καταθέσει την άποψή του για την ποντιακή γενοκτονία τους ζήτησε να σκεφθούν τους λόγους για τους οποίους ο ίδιος γεννήθηκε στην Ρωσία και όχι στον Πόντο, όπως επίσης σε ένα δεύτερο σημείο σε ερώτηση για το μεγάλο ενδιαφέρον για την Παναγία Σουμελά τους ζήτησε να σκεφθούν ποιος έκτισε αυτή την μονή και αν δεν μπορούν να το καταλάβουν τους είπε ότι ο ίδιος είναι απόγονος προγόνων που συνέβαλαν στο κτίσιμό της και για αυτό έχει κάθε λόγο να ενδιαφέρεται για το μέλλον της μονής».

Ιωάννης Σιδηράς, Γεγονός πνευματικό, θεολογικό, εκκλησιαστικό, ιστορικό συμβολικό

Σχολιάζοντας το θέμα και ειδικότερα την ομιλία του Πατριάρχη κ. κ. Βαρθολομαίου ο θεολόγος και εκκλησιαστικός ιστορικός κ. Ιωάννης Σιδηράς ανέφερε ότι «η χθεσινή Θεία Λειτουργία στο Ιερό Παλλάδιο, στην Ακρόπολη του Ποντιακού Ελληνισμού, που είναι το μεγαλομονάστηρο της Παναγίας Σουμελά, ήταν μια όντως μυσταγωγία γης και ουρανού. Η Θεία Χάρις, «η τα ασθενή θεραπεύουσα και τα ελλείποντα αναπληρούσα», επεφύλαξε στον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο, στον Πρώτο Επίσκοπο της Κατ’ Ανατολάς Ορθοδόξου Εκκλησίας, την ιδιαίτερη ευλογία, την ανεπανάληπτη ευκαιρία ζωής και ιστορίας να τελέσει το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας εκεί, στον καθηγιασμένο και αιματοποτισμένο τόπο της Σουμελιώτισσας Παναγιάς. Ήταν Πασχαλιά, ήταν Ανάσταση, ήταν ουρανού κατάνυξη, ήταν όντως παρεμβολή Θεού το γεγονός της τελέσεως της Θείας Ευχαριστίας από τον Οικουμενικό Πατριάρχη. Γύρω από την Αγία Τράπεζα, καθώς τελούνταν το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, συνενώνονταν η στρατευομένη Εκκλησία των Ορθοδόξων με την θριαμβεύουσα Εκκλησία του Ουρανού, ψυχές ζώντων και κεκοιμημένων. Γύρω από το Θρονί της Υπεραγίας Θεοτόκου, μέσα στο Πάσχα του Καλοκαιριού, συντελέσθηκε ένα γεγονός που δείχνει ότι ηττήθηκαν οι όροι και η νομοτέλεια της ιστορικής πραγματικότητας υπερπηδήθηκαν εμπόδια, καταπατήθηκαν κωλύματα και η Χάρις του Θεού, ο δάκτυλος του Κυρίου που κατευθύνει τον ρου της ιστορίας και του ανθρωπίνου γένους ζωντάνεψε το Θρονί της Σουμελιώτισσας Παναγιάς. Πολύ εύστοχα ομίλησε ο Παναγιότατος και τόνισε ότι το δάκρυ της Παναγιάς έπαψε πλέον να κυλά γιατί είδε τα ανά την οικουμένη τέκνα της να είναι γύρω από το σέβασμά της, που είναι το Μοναστήρι της στο Όρος του Μελά. Γεγονός πνευματικό, θεολογικό, εκκλησιαστικό, ιστορικό συμβολικό. Χθες αναστήθηκαν μνήμες, παραδόσεις, ήθη, έθιμα, ιστορία, τα τζοβαϊρικά του γένους μας, όπως γράφει ο Μακρυγιάννης, τα φυλλοκάρδια τόσο ανά την Οικουμένη Ορθοδόξων αλλά και οι ψυχές των κεκοιμένων, εν ειρήνη τελειωθέντων ή μαρτυρικώς σφαγιασθέντων, βρήκαν επιτέλους την πνευματική ανάπαυσή τους.

Η απόφαση της κυβερνήσεως Ερντογάν ήταν ρηξικέλευθη, ήταν τολμηρή ήταν ουσιαστική. Ανεξαρτήτως της ικανοποιήσεως σκοπιμοτήτων που ωφελούν την γειτονική χώρα το γεγονός είναι ένα και μοναδικό. Μέσα από τις τροφές της ιστορίας ο δάκτυλος του Κυρίου που κατευθύνει τα πράγματα στον κόσμο έφερε το όνειρο σε επίπεδο πραγματικότητας. Τελικά ο Πόντος αναστήθηκε, η Σουμελιώτισσα γιορτάσθηκε, οι ψυχές των αδελφών Ελλήνων Ποντίων αναπαύθηκαν και οι ζώντες, οι επιγενόμενοι ζουν από χθες τον αναβαπτισμό μέσα στην μεγάλη κολυμβήθρα της Ορθοδόξου πίστεως, παραδόσεως, την Κολύμβήθρα την νοερή που είναι η Σουμελιώτισα Παναγιά. Δεν υπάρχουν λόγοι και σκέψεις που μπορούν να αποδώσουν και να αποτυπώσουν αυτό το οποίο συνετελέσθη. Το Πάσχα φέτος της Παναγιάς, το Πάσχα του Θέρους, το δεύτερο Πάσχα της Ορθοδοξίας είναι γεγονός και θα μπορούσα έστω και καθ’ υπερβολήν να πω ότι το «Χριστός Ανέστη» ήταν σαν να ακουγόταν στους βράχους, στους τοίχους, στα κελιά του μεγαλομονάστηρου της Υπεργαίας Θεοτόκου του Πόντου. Η χάρις του Θεού θα φέρει και άλλα και για τον Πόντο και για το Πατριαρχείο και για την Ελληνική ομογένεια. Ο Παναγιότατος φαίνεται, και έτσι είναι, ότι επελέγη από την Θεία Χάριν να ζήσει ο ίδιος, αλλά κυρίως να διακονήσει και να προσφέρει στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και εις την ανά τον κόσμο Ορθοδοξία, στιγμές ουράνιες, αγγελικές με την ταπεινοφροσύνη του, την πίστη του, με το Φαναριώτικο φρόνημά του κατάφερε σε συνεργασία με την κυβέρνηση Ερντογάν να αναστήσει αυτό που ήταν θαμμένο σε σιωπή. Λάλησαν χθες οι ουρανοί λάλησε και η γη και το μήνυμα είναι ένα «Ει θεός μεθ’ ημών, ουδείς καθ’ ημών».

Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος «Η Παναγία η Σουμελιώτισσα, εγγυήτρια καλύτερων ημερών διά τους δύο λαούς μας»

Η πρώτη Θεία Λειτουργία μετά από 87 χρόνια στην Παναγιά του Πόντου, την σκαρφαλωμένη στον απόκρημνη πλαγιά του όρους Μελά, σκόρπισε συγκίνηση στους χιλιάδες πιστούς που συγκεντρώθηκαν από τα πέρατα της γης για να προσκυνήσουν στο Ναό που προσεύχονταν οι πρόγονοι τους.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο πρώτος προκαθήμενος της Ορθοδοξίας που λειτούργησε στο ιστορικό Μοναστήρι της γης του Πόντου κόμπιασε πολλές φορές καθώς μιλούσε. Εμφανώς συγκινημένος είπε στους προσκυνητές πως με τη θεία λειτουργία «ηνώθη και πάλιν, μετά από εννέα περίπου δεκαετίας, η αγιοτόκος και αγιοτρόφος γη του Πόντου με τον ουρανόν!».

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης άρχισε την ομιλία του με τον στίχο του Αγίου Κοσμά του Μελωδού «Πανηγυριζέτωσαν οι θεόφρονες». Επεσήμανε ότι ο λόγος του ιερού υμνογράφου «προσλαμβάνει εφέτος δια τη μητέρα Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως και τα ανά τον κόσμο τέκνα της, νέας διαστάσεις.

Σήμερα ο Πόντος γίνεται πραγματικά Εύξεινος, καθώς δέχεται καραβάνια ολόκληρα προσκυνητών που γεμίζουν τις ανηφοριές των βουνών που οδηγούν στον ιερό βράχο της Παναγίας.

Σήμερα ζούμε ένα κορυφαίο θρησκευτικό και ιστορικό γεγονός. Σήμερα σταματούν «τα δάκρε τη Παναΐας» καθώς υποδέχεται εδώ πολυάριθμα τα παιδιά της «εκ δυσμών, και βορρά, και θαλάσσης, και εώας. Όλα αυτά τα ογδόντα οκτώ χρόνια «λήθαργου και σιωπής», τόνισε ο Οικουμενικός Πατριάρχης, «η ακοίμητος κανδήλα της μνήμης και ευλάβειας προς τη Σουμελιώτισσα έκαιε και επότιζε και καθοδηγούσε την πορεία όλων των Ποντίων, όλων των Ρωμιών, όλων των ορθοδόξων που έλεγαν στην προσευχή τους “Σουμελά μας Παναγία, την εικόνα σου εγώ, τη σεπτή και την αγία έδρα για να προσκυνώ”».

Ο κ. Βαρθολομαίος δεν παρέλειψε σ’ εκείνο το σημείο να ευχαριστήσει την τουρκική κυβέρνηση για την άδεια που έδωσε ώστε να επαναλειτουργήσει η Μονή, αναφέροντας συγκεκριμένα πως οι πύλες της Παναγίας Σουμελά άνοιξαν «κατόπιν της αδείας των εντίμων τοπικών αρχών της Τουρκίας, τας οποίας και επαινούμεν και ευχαριστούμεν. Εις το παλλάδιον της ιστορικής ευλάβειας του Πόντου, όλης της Μικράς Ασίας, της Νοτίου Ρωσίας, της Ουκρανίας, εις την πανίερον αυτήν πατριαρχική μονή, ακούστηκε και πάλι, γλυκύτατον, το πεποικιλμένη τη θεία δόξη ιερά και ευκλεής παρθένε, μνήμην σου». Ακολούθως διαβεβαίωσε πάντες πως «οι χριστιανοί συνερεύσαμεν εδώ σήμερον ως άγγελοι ειρήνης και φιλίας, με τα καλύτερα δι’ αυτούς αισθήματα. Η Παναγία, άλλωστε, μας ενώνει όλους, εάν λάβωμεν υπ’ όψιν ότι πάρα πολλά θαύματα και θεραπείας ποικίλων ασθενειών έκανε αδιακρίτως η Σουμελιώτισσα και εις χριστιανούς και εις μουσουλμάνους, και εις Ρωμιούς και εις Τούρκους, Ρώσους, Γεωργιανούς και Ρουμάνους».

Καταλήγοντας, σε κλίμα συναισθηματικά φορτισμένο, ο κ. Βαρθολομαίος ευχήθηκε «ας είναι η Παναγία η Σουμελιώτισσα, η κυρία του Πόντου, εγγυήτρια καλύτερων ημερών διά τους δύο λαούς μας, οι οποίοι συναντώνται σήμερον εις το εδώ εορτάζον πανίερον σέβασμά της» και «το προσκύνημα αυτό να είναι μια επιπλέον γέφυρα επικοινωνίας και εμπιστοσύνης ανάμεσα εις τους δύο λαούς».

Ολοκληρώνοντας την ομιλία του ο Πατριάρχης κάλεσε τους προσκυνητές, επιστρέφοντας στις πατρίδες τους, να κρατήσουν σαν αναμμένη πασχαλινή λαμπάδα τη «θεομητορική ελπίδα του Σουμελιώτικου Δεκαπενταύγουστου».

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης μίλησε επίσης στο τέλος της Θείας Λειτουργίας και στην τουρκική γλώσσα.

Πηγή: Παρατηρητής της Θράκης

5ο Φεστιβάλ Λύρας

Με επιτυχιά διοργανώθηκε το 5ο Φεστιβάλ Λύρας στο κηποθέατρο της Αλεξανδρούπολης από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Ποντιών Ν. Έβρου "Αλέξιος Κομνηνός".

Παρουσιάστηκαν κατά σειρά: Θρακιώτικη, Κρητική και Ποντιακή Λύρα.

Την θρακιώτικη λύρα που έπαιξε το συγκρότημα Θρακιώτικη ζυγιά (λυράρης ο Αλέξης Παρτινούδης) συνόδευσε το χορευτικό του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Γυναικών Μαϊστρου " Η Αγία Μαρίνα".

Την κρητική λύρα παρουσιάσε το συγκρότημα Ροζονάρηδες.

Έπαιξαν ποντιακή λύρα οι Φώτης Μαρμαρίδης, Μιχάλης Παπαδόπουλος και Αντωνιάδης Ματθαίος.








Πηγή: Evros Power

Να αποσφραγιστεί αμέσως ο χώρος της Λέσχης Ποντίων Καβάλας για να λειτουργήσει κανονικά το σωματείο

Δεν μας είναι καθόλου ευχάριστο να μιλάμε για το αυτονόητο, τη στιγμή μάλιστα που άλλοι και ιδιαίτερα οι εμπλεκόμενοι έχουν διαστρέψει την πραγματικότητα και θεωρούν ως σωστό το λάθος. Ωστόσο θα δημοσιεύσουμε και θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε στην επιστολή του Δημήτρη Αναστασιάδη, ο οποίος αναφέρεται στην περιπέτεια της Λέσχης Ποντίων Καβάλας και τη διένεξη που δημιουργήθηκε με τον ενοικιαστή του κυλικείου, που βρίσκεται στο κτίσμα της Λέσχης στην περιοχή των Χιλίων στην Καβάλα. Δεν μπορούμε να διανοηθούμε, πως, για παραβάσεις του κυλικείου μπορεί να σφραγιστούν τα γραφεία ενός Συλλόγου, έστω κι αν φιλοξενείται στον ίδιο χώρο. Να μην λειτουργεί στην ουσία ο Σύλλογος, λόγω υγειονομικών και εργατικών παραβάσεων του κυλικείου τις οποίες διαπίστωσαν οι υπηρεσίες. Είναι σαν να υπάρχουν αντίστοιχες παραβάσεις στο κυλικείο κάποιου αεροδρομίου και για το λόγο αυτό να σφραγίζουν το αεροδρόμιο. Πριν από λίγες μέρες γράψαμε ένα σχετικό σχόλιο το οποίο δεν άρεσε καθόλου στο γιο του ενοικιαστή του κυλικείου, το Δημήτρη Αναστασιάδη και του ζητήσαμε να εκφράσει τις απόψεις του με επιστολή του, πράγμα το οποίο έκανε. Ωστόσο τα υποτιθέμενα δικαιολογητικά τα οποία μας έστειλε συνημμένα καθόλου δεν δικαιολογούν κατά την άποψή μας μετά την προσεκτική ανάγνωσή τους την αντίθεση που έχει με τη διοίκηση της Λέσχης Ποντίων και ακόμη περισσότερο καθόλου δεν δικαιολογεί το ότι έχτισε την πόρτα του γραφείου της Λέσχης με το πρόσχημα ότι κατασκευάστηκε κατά παράβαση της σχετικής Πολεοδομικής Νομοθεσίας. Στο συμφωνητικό μίσθωσης αναφέρεται πραγματικά η ενοικίαση του χώρου όπως και στην άδεια ίδρυσης και λειτουργίας του καταστήματος. Σε όλα τα άλλα έγγραφα καταγράφονται οι παραβάσεις οι οποίες διαπιστώθηκαν από τις υπηρεσίες, όπως είναι ανοιχτά ερμάρια και τα συσωρευμένα άχρηστα αντικείμενα (κάσες, πλαστικά δοχεία, ξύλα) στη βεράντα του καταστήματος. Οι άλλες παραβάσεις έχουν να κάνουν με την εργατική νομοθεσία και τη μη κανονική ασφάλιση εργαζομένης. Υπάρχουν όμως και δύο επιστολές του Λάζαρου Αναστασιάδη, μία προς τον Εισαγγελέα και μία προς τη Λέσχη με τις οποίες ζητείται να αδειάσουν το χώρο που χρησιμοποιούσαν σαν γραφείο τα μέλη της διοίκησης για να σφραγίσει την πόρτα. Όπως καταλαβαίνουν οι αναγνώστες μας πουθενά δεν αναφέρεται σημείο τριβής που να δικαιολογεί τη στάση του εν λόγω κυρίου καθώς και των αρμόδιων για τη σφράγιση του καταστήματος αρχών. Είναι αδιανόητο να σφραγίζουν την πόρτα του Συλλόγου επειδή στο εσωτερικό υπάρχει ένα κυλικείο το οποίο δεν πρέπει να λειτουργήσει. Βέβαια το ζήτημα βρίσκεται στα δικαστήρια και εκεί θα ληφθούν οι ανάλογες αποφάσεις. Από τα στοιχεία που μας προσκόμισε ο Δημήτρης Αναστασιάδης συμπεραίνουμε ότι όλο το δίκιο είναι με τη διοίκηση της Λέσχης Ποντίων και τίποτε δεν υπάρχει για να μας πείσει για το αντίθετο. Η επιστολή που μας έστειλε ο Δημήτρης Αναστασιάδης έχει ως εξής:

Αγαπητέ κύριε Γανίτη,
Σας στέλνω την παρούσα επιστολή και σας ζητώ να τη δημοσιεύσετε, διότι απηχεί τις απόψεις μου και εκφράζει και τη μοναδική πραγματικότητα στην υπόθεση της Λέσχης Ποντίων. Αφορμή στάθηκε δημοσίευμα της εφημερίδας σας που αναφερόταν στην υπόθεση αυτή, χωρίς όμως να λαμβάνει υπόψη του, προφανώς, κάποια σημαντικά γεγονότα, τα οποία σας γνωστοποιώ κάτωθι:

Ο πατέρας μου Λάζαρος Αναστασιάδης νοίκιασε το χώρο της Λέσχης Ποντίων στις 15-04-2006, προκειμένου να το χρησιμοποιήσει ως καφέ-ουζερί, εξυπηρετώντας τους θαμώνες του χώρου, Ποντίους και μη, αφού κανένα άλλο μέλος της Λέσχης δεν μπορούσε και δεν αναλάμβανε την ευθύνη να λειτουργήσει το χώρο και να μαζέψει τον ποντιακό κόσμο της Καβάλας και πάλι στη Λέσχη. Σε αυτή του την απόπειρα ωθήθηκε και από την απόλυτη συναίνεση της διοίκησης, η οποία συμφωνούσε τόσο με την ιδέα αυτή όσο και με το πνεύμα λειτουργίας του μαγαζιού και με το πρόσωπο του Λάζαρου Αναστασιάδη. Άλλωστε, ο πατέρας μου διετέλεσε επί χρόνια λυράρης στη Λέσχη και έχει μία αναμφισβήτητη προσφορά στο χώρο αυτό.

Παρά ταύτα, στην πορεία, επήλθε για διάφορους λόγους, μη αναγόμενους σε υπαιτιότητα του πατέρα μου, διάσταση απόψεων μεταξύ των δύο πλευρών. Αποτέλεσμα ήταν η έναρξη ενός κυνηγητού του πατέρα μου με καταγγελίες και μηνύσεις από τη διοίκηση της Λέσχης, οι οποίες τον ταλαιπώρησαν και τον εξόντωσαν ηθικά, ενώ συνέβαλαν αιτιωδώς και στη σοβαρή επιβάρυνση της υγείας του. Σύρθηκε στα Δικαστήρια και μπλέχτηκε σε έναν μεγάλο δικαστικό αγώνα που δεν επιθυμούσε. Ακόμη και μετά από αυτά τα γεγονότα, οι καταγγελίες συνεχίστηκαν, με αποτέλεσμα να σφραγιστεί το κατάστημα της Λέσχης από το Δήμο Καβάλας και μετά από υποδείξεις της Διεύθυνσης Υγείας και να μαίνεται η δικαστική μάχη στα διοικητικά αυτή τη φορά Δικαστήρια. Σε αυτή τη διαδικασία σφράγισης, θεωρώ ότι τόσο ο Δήμος Καβάλας όσο και όλες οι συναρμόδιες υπηρεσίες εξετέλεσαν το καθήκον τους, χωρίς να υπολογίζουν την κομματική και δημοκρατική ή μη προέλευση του κάθε εμπλεκόμενου από τους πολλούς στην υπόθεση αυτή.

Θεωρώ ότι σύσσωμη η ποντιακή κοινότητα της Καβάλας γνωρίζει την αλήθεια και γιατί συμβαίνουν όλα αυτά, που σε καμία περίπτωση δεν ταιριάζουν με τις αρχές και τις αξίες των Ποντίων. Πλην, όμως, το ζήτημα έχει πλέον ηθική διάσταση και αποτελεί θέμα αξιοπρέπειας τόσο για τον πατέρα μου όσο και για εμένα και την οικογένειά μου.
Σας αποστέλλω πλήθος εγγράφων που αποδεικνύουν τα λεγόμενά μου και παραμένω στη διάθεσή σας για κάθε περαιτέρω διευκρίνιση.

Μετά τιμής
Δημήτριος Αναστασιάδης

Πηγή: Κ-Τύπος