Διήμερο πολιτιστικών εκδηλώσεων του Συλλόγου Ποντίων "Παναγία Σουμελά" Ludenscheid

Εκλογές στο Σύλλογο Ποντίων Φοιτητών Φλώρινας

Ο Σύλλογος Ποντίων Φοιτητών νομού Φλώρινας προσκαλεί όλους τους φοιτητές (εγγραμμένα μέλη και μη) στο ανοιχτό διοικητικό συμβούλιο που θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 28 Νοεμβρίου 2011 και ώρα 8 μ.μ. στην αίθουσα του συλλόγου (Μακεδονίας 1) με σκοπό τη συζήτηση θεμάτων που αφορούν τη δράση του συλλόγου και τον ορισμό ημερομηνίας διεξαγωγής εκλογών για την ανάδειξη του νέου Δ.Σ.

Τηλ. επικοινωνίας 6981042650.

ΕΝΩΣΗ ΠΟΝΤΙΩΝ ΠΟΛΙΧΝΗΣ

Η Ένωση Ποντίων Πολίχνης στα πλαίσια των δραστηριοτήτων της "Φροντίδα για τον συνάνθρωπο", διοργανώνει και σας καλεί στην έκτη εθελοντική αιμοδοσία που διοργανώνει με σύνθημα "Δίνω Ζωή, Είναι Στο Αίμα Μου" την Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2011 και ώρες 9:00-13:00, με την πολύτιμη συμβολή της κινητής μονάδας αιμοληψίας του Θεαγένειου Αντικαρκινικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης, στην αίθουσα του συλλόγου, Αθανασίου Διάκου 26, Πολίχνη Θεσσαλονίκης.

Παράλληλα στη βοηθητική αίθουσα του συλλόγου θα πραγματοποιηθεί το 2ο δωρεάν τεστ οστεοπόρωσης, με την πολύτιμη βοήθεια και προσφορά της ιατρού Βιβής Δ. Κατρανά, ειδικευθείσα-μετεκπαιδευθείσα στη Μ. Βρετανία.

Όποιος επιθυμεί να συνεισφέρει ακόμη και εφόσον δεν δύναται κατά την προγραμματισμένη ημερομηνία και ώρα, παρακαλώ να έρθει σε επικοινωνία με τον αρμόδιο του Δ.Σ. κο Παντελή Γιαννουλίδη (6976-973567) ή απευθείας με το Θεαγένειο Νσοκομείο, για την τράπεζα αίματος με την επωνυμία του συλλόγου.


Ένωση Ποντίων Πολίχνης
Αθανασίου Διάκου 26
Πολίχνη, Θεσσαλονίκη
Τ.Κ. 56533
Τηλ. & Fax: 2310666810
www.pontioipolichnis.gr
info@pontioipolichnis.gr

Ο «γολγοθάς» της Κατοχής

του Φόρη Πεταλίδη

Η προσφυγιά ήταν πρόσφατη. Δεν πρόλαβαν να σταθούν στα πόδια τους μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών με τη Συνθήκη της Λοζάνης, το 1923, και ήρθε ο νέος αγώνας για να κρατήσουν την Ελλάδα ελεύθερη. Πολέμησαν στο αλβανικό μέτωπο και στη Μακεδονία για να αποκρούσουν τον εχθρό, τη φασιστική Ιταλία και τη ναζιστική Γερμανία, αλλά οι μηχανοκίνητες ορδές του Χίτλερ σκέπασαν τον ελεύθερο ορίζοντα της χώρας μας. Η πείνα θέριζε τους κατοίκους των πόλεων. Και τότε οι πρόσφυγες δεν ξέχασαν την αλληλεγγύη στο συνάνθρωπο. Η Εύξεινος Λέσχη Θεσσαλονίκης στη Μακεδονία και η «Αργοναύται - Κομνηνοί» στην Καλλιθέα Αττικής έσωσαν από την πείνα χιλιάδες άτομα.

Τη δράση αυτών των δύο ποντιακών οργανώσεων μελέτησε ο Κυριάκος Στ. Χατζηκυριακίδης, δρ Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας και υπεύθυνος Δημοτικού Ιστορικού Αρχείου Κορδελιού - Ευόσμου και ξεναγεί τους αναγνώστες του «Α» στις δύσκολες συνθήκες της Κατοχής.

Η Εύξεινος Λέσχη Θεσσαλονίκης

Η δράση και η προσφορά της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης στην περίοδο του ελληνοϊταλικού πολέμου και της γερμανικής κατοχής θα μπορούσε να συνοψισθεί στους ακόλουθους άξονες: επιδόματα στους απόρους, συσσίτια παιδιών, περίθαλψη αρρώστων. Ηδη από το 1941 η λέσχη έσπευσε να βοηθήσει το έργο του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού σχετικά με τη φροντίδα των μικρών παιδιών. Το 1942 οργάνωσε μάλιστα και δύο αποστολές παιδιών άπορων οικογενειών της Καλαμαριάς (73 και 40 αντίστοιχα, ηλικίας 6-13 ετών) που στάλθηκαν στις 25 Μαρτίου 1942 και λίγο αργότερα στην περιοχή της Πτολεμαΐδας, για να σωθούν από το φάσμα της πείνας. Αλλα 33 φιλοξενήθηκαν από ποντιακές οικογένειες του Μεσσιανού Γιαννιτσών. Οι ανάδοχες οικογένειες απέστελλαν ακόμη και τρόφιμα στις οικογένειες των παιδιών στην Καλαμαριά. Κάθε παιδί έφερε μάλιστα επάνω του και επιστολή της «Ευγνωμονούσας Μάνας της Καλαμαριάς». Αξίζει, να αναφέρουμε τις χειρόγραφες σημειώσεις από το προσωπικό αρχείο του Μιχάλη Μεταλλείδη:

«Είμαι η τραγική γυναίκα της Καλαμαριάς, που βρέθηκε στην ανάγκη να χωρισθεί από το παιδί της, για να μην το βλέπει να μαραζώνει και να λιώνει από την πείνα, τη στέρηση και την ανέχεια. Είμαι εκείνη που το παιδί της βρίσκεται την ώρα τούτη στα χέρια σου. Κράτησέ το. Προστάτευσέ το. Χάρισέ του ένα ελάχιστο μέρος από τις φροντίδες σου».

Το 1942, η λέσχη στράφηκε και στην περίθαλψη των ασθενών απόρων συμπατριωτών, με σκοπό τον εντοπισμό και την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των αρρώστων, με παράλληλη διεξαγωγή εράνων. Το 1943 βοηθάει τους βομβόπληκτους των Συκεών, εξασφαλίζει ρούχα για παιδιά, προσφέροντας μάλιστα σημαντικό χρηματικό ποσό από το δικό της ταμείο.

«Αργοναύται - Κομνηνοί»

Οι «Αργοναύται - Κομνηνοί» ανέπτυξαν σχεδόν από τα πρώτα χρόνια της ίδρυσής τους (1930) μία ευρεία δράση, ευεργετική για το κοινωνικό σύνολο τόσο σε καιρό ειρήνης όσο και στις εμπόλεμες περιόδους που βίωσε η Ελλάδα. Με την επίθεση των ιταλικών στρατευμάτων, ο σύλλογος αποφάσισε την αποστολή δώρου σε κάθε Πόντιο και μη στρατιώτη στα βουνά της Βορείου Ηπείρου. Στο κάθε δέμα τοποθετούσαν: ένα ζεύγος μάλλινες κάλτσες, ένα προσόψι, μία κουβαρίστρα ή ένα μασουράκι, βελόνες και παραμάνες, κάρτες αλληλογραφίας και ένα μολυβάκι, ένα μικρό σαπούνι, ένα χακί μαντίλι, μία χτένα και δύο μικρά πακέτα τσιγάρα. Χάρη στις εισφορές των πατριωτών στάλθηκαν συνολικά 1.132 δέματα.

Το Σεπτέμβριο του 1941, μόλις 5 μήνες μετά την επικράτηση των δυνάμεων Κατοχής, άρχισαν για πρώτη φορά οι συζητήσεις για την αναγκαιότητα πραγματοποίησης συσσιτίων. Το σχέδιο για τη διοργάνωση του συσσιτίου ήταν πια έτοιμο στις αρχές του 1942. Με την έναρξη του συσσιτίου, το οποίο τουλάχιστον τις πρώτες ημέρες λειτούργησε μόνο με τις οικονομικές δυνάμεις του συλλόγου, προσήλθαν για εγγραφή άλλα 350 παιδιά. Αλλοι προσέφεραν χρήματα, άλλοι τρόφιμα και ψωμί, άλλοι το απαραίτητο νερό του συσσιτίου. Υπήρχαν και οι φορείς ή οι εταιρίες που προσέφεραν επανειλημμένα, σε κάθε κρίσιμη στιγμή, τη βοήθειά τους. Λίγες μόνον ημέρες μετά την έναρξη του συσσιτίου στην Καλλιθέα προτάθηκε, λόγω της επείγουσας κατάστασης, να σιτιστούν και τα παιδιά της Δραπετσώνας (γνωστή και ως ποντιακός συνοικισμός), καθώς οι ανάγκες του εκεί πολυπληθούς ποντιακού στοιχείου ήταν πολύ μεγάλες. Συνολικά, τα σιτιζόμενα παιδιά στην Καλλιθέα και στη Δραπετσώνα έφθασαν τα 500 (σίτιση μέρα παρά μέρα). Η λειτουργία του συσσιτίου συνεχίστηκε κανονικά και απρόσκοπτα μέχρι και τα μέσα του 1943. Τελικά, 2,5 χρόνια αφότου το συσσίτιο του συλλόγου είχε ξεκινήσει, σταμάτησε, την 1η Οκτωβρίου του 1944, με την απελευθέρωση.

Πηγή: Αγγελιοφόρος

ΠΑΜΠΟΝΤΙΑΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ

Επιστολή προς την Υπουργό Παιδείας κ. Άννα Διαμαντοπούλου σχετικά με το χρονίζον θέμα του νομικού και διοικητικού καθεστώτος του Ιδρύματος «Παναγία Σουμελά».

Θεσσαλονίκη 1-11-2011

Προς: Υπουργό Παιδείας δια βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων
κα Άννα Διαμαντοπούλου

Kυρία Υπουργέ,
Αναγκαζόμαστε να επανέλθουμε στο χρονίζον θέμα του νομικού και διοικητικού καθεστώτος του Ιδρύματος «Παναγία Σουμελά». Αδυνατούμε πραγματικά να κατανοήσουμε τους λόγους που το Υπουργείο δεν έχει προβεί ακόμη στην αποδοχή της υπ’ αρ. 52/2009 Γνωμοδότησης της Ολομέλειας του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και αναστείλατε τη νομοθετική πρωτοβουλία, που μας διαβεβαιώσατε ότι είχατε αναλάβει, γνωμοδότηση που προκλήθηκε με ερώτημα του Υπουργείου σας, προκειμένου να αρθούν νομικές διχογνωμίες, που ανέκυψαν σχετικά με το ισχύον και διέπον το Ιερό Ίδρυμα νομικό καθεστώς.

Υπενθυμίζουμε ότι κατά την ανωτέρω γνωμοδότηση του Ν.Σ.Κ. αλλά και σύμφωνα με όλες ανεξαιρέτως τις επιστημονικές γνωμοδοτήσεις, η αριθμ. 47/1973 Κανονιστική Διάταξη της Εκκλησίας της Ελλάδος είναι ανίσχυρη (οι εξενεχθείσες γνωμοδοτήσεις απλώς διαφοροποιούνται μερικώς ως προς τους λόγους μη ισχύος αυτής της διατάξεως) και ενώ κρίνεται γενικώς ότι ισχύει μόνο το Β. Δ. 924/1966 (παρεκκλίνει μόνο ο Επίτιμος Αντιπρόεδρος του Σ.τ.Ε. και Νομικός Σύμβουλος της Ιεραρχίας κ. Αναστάσιος Μαρίνος, που θεωρεί ότι δεν ισχύει ούτε αυτό το Β. Δ. και ότι «το νομικό καθεστώς του Ιδρύματος είναι μετέωρο»), το οικογενειοκρατικό καθεστώς, που διοικεί παράνομα επί 48 συναπτά έτη το Ίδρυμα, ενθαρρυνόμενο από την αναβλητικότητα και διστακτικότητα του Υπουργείου, εμπνεύστηκε και εισηγήθηκε στην Εκκλησία της Ελλάδος την ανασκευή της Κανονιστικής Διάταξης 47/1973 και η Εκκλησία της Ελλάδος ψήφισε πράγματι νέο κανονισμό, θεωρώντας ότι το Ίδρυμα είναι εκκλησιαστικό και ότι υπόκειται στον έλεγχο και εποπτεία της.

Σημειώνεται ότι με τον ψηφισθέντα νέο κανονισμό καθίσταται ασυγκρίτως πιο ασφυκτικός εν σχέσει προς το ήδη υπάρχον διοικητικό καθεστώς ο έλεγχος του ιδρύματος από το Σωματείο «Παναγία Σουμελά», δηλαδή από την καθολικώς αποδοκιμαζόμενη οικογενειοκρατία, η οποία δια καταλλήλου τροποποιήσεως του καταστατικού του Σωματείου που προηγήθηκε, κατέστησε αδύνατη την κατάλυση της βασιλείας της σ’ αυτό και μέσω αυτού στο Ιερό Ίδρυμα.

Και διερωτάται κάθε εχέφρων άνθρωπος, είναι δυνατόν να ολιγωρούμε μπροστά στην προκλητική αναίδεια της οικογενειοκρατίας, που μεθόδευσε μάλιστα και την περαιτέρω θεσμική ενίσχυσή της παρά την εκπεφρασμένη βούληση της ολότητας του οργανωμένου ποντιακού χώρου, παρά την αποδοκιμασία της από όλα ανεξαιρέτως τα πολιτικά κόμματα, παρά την γνώμη του πλέον αρμοδίου θεσμικού οργάνου, του Ν.Σ.Κ. αλλά και της ολότητας των ερμηνευτών της σχετικής νομοθεσίας, με τους πάντες να συμφωνούν στο εξής σημείο τουλάχιστον: Ότι το Ίδρυμα «Παναγία Σουμελά» είναι Ν.Π.Δ.Δ., υπάγεται αναντιρρήτως στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Παιδείας και ότι η Κανονιστική Διάταξη 47/1973 (που τροποποιήθηκε-αντικαταστάθηκε επί τα χείρω) και καθιστά αρμόδια την Εκκλησία της Ελλάδος είναι ανίσχυρη.

Κυρία Υπουργέ, εμείς, που για το θέμα αυτό και εξ ονόματος του Ποντιακού Ελληνισμού επισπεύσαμε όλες τις νομικά προβλεπόμενες θεσμικές διαδικασίες, δεν επιθυμούμε και δεν μας αρμόζει η ικανοποίηση του δικαιoμένου Επιμηθέως• να έρθουμε δηλαδή μελλοντικά και να πούμε ότι εμείς κάναμε ό,τι μπορούσαμε, ότι ενημερώσαμε, εισηγηθήκαμε, οχλήσαμε φορτικά κάθε αρμόδιο αλλά δεν υπήρξε η αναμενόμενη και εύλογη ανταπόκριση από την Πολιτεία. Σας μεταφέρουμε την έντονη και δικαιολογημένη δυσφορία του Ποντιακού Ελληνισμού για την επί μακρά σειρά ετών αναβλητικότητα και παρελκυστική τακτική που υπήρξε για το θέμα αυτό.

Η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος έχει ιερή υποχρέωση απέναντι στον Ελληνικό λαό και ειδικότερα στους Ποντίους να αγωνιστεί και θα αγωνιστεί αδιάλλακτα για να αποδοθεί το εθνικό και θρησκευτικό σύμβολο των Ποντίων Ελλήνων, η Παναγία Σουμελά στην ολότητα των Ποντίων.

Κυρία Υπουργέ, κάνουμε έκκληση προς εσάς να προχωρήσετε στην αποδοχή της αριθμ. 52/2009 Γνωμοδότησης της Ολομέλειας του Ν.Σ.Κ., που καταλήγει ότι το Ίδρυμα «Παναγία Σουμελά» ανήκει στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Παιδείας και όχι της Εκκλησίας της Ελλάδος. Δεν έχουμε βεβαίως τίποτε απολύτως με την Εκκλησία. Αντιθέτως πιστεύουμε ότι το Ιερό Ίδρυμα «Παναγία Σουμελά» πρέπει να απεκδυθεί τον κοσμικό χαρακτήρα, που κατέληξε να έχει και να επαναλειτουργήσει ως Σταυροπηγιακή Ιερά Μονή χωρίς βεβαίως να αγνοηθούν τα ιστορικά και πνευματικά δικαιώματα του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Μόνο η προοπτική αυτή ανταποκρίνεται στην ουσιαστική έννοια της θρυλούμενης ανιστόρισης.

Και επειδή γίνεται λόγος και για τον δήθεν περιορισμό που τίθεται προς το κράτος από το άρθρο 109 του Συντάγματος αναφορικά με τη συγκρότηση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος πρέπει επ’ αυτού να παρατηρηθούν τα εξής:

Α. Το θέμα αυτό έπεται της επειγόντως επιβαλλόμενης αποδοχής της ανωτέρω απόφασης του Ν.Σ.Κ. και της αποκατάστασης του Υπουργείου Παιδείας στην άσκηση της αρμοδιότητάς του στο Ίδρυμα.

Β. Κανένας απολύτως τέτοιος περιορισμός δεν υπάρχει. Το ίδρυμα κατά το ιδρυτικό Βασιλικό Διάταγμα είναι Ν.Π.Δ.Δ. και ο τρόπος διοίκησης και λειτουργίας του μπορεί να μεταβληθεί μόνο κατά την κυρίαρχη βούληση του Ιδρυτικού Φορέα, δηλαδή του κράτους και ειδικότερα του Υπουργείου Παιδείας. Δεν υπάρχει βέβαια κάποια διαθήκη ή κωδίκελο αλλά ούτε και η Τρίτη περίπτωση του άρθρου 109 του Συντάγματος, δηλαδή δωρεά περιέχουσα διατάξεις υπέρ Δημοσίου ή κοινωφελούς σκοπού, εκτός βεβαίως της αρχικής δωρεάς των 500 στρεμμάτων από την Κοινότητα Καστανιάς προς το Σωματείο «Παναγία Σουμελά», που έλαβε χώρα με την υπ’ αρ. 50/30.9.1952 Πράξη του Κοινοτικού Συμβουλίου Καστανιάς Ημαθίας (έγκριση με την από 2.1.1953 απόφαση του Υπουργείου Γεωργίας), η οποία πράξη παραχώρησης περιέχει μόνο δύο όρους: α) Να ιδρυθεί η Μονή Παναγία Σουμελά και β) να μην αποκλειστεί η βοσκή ζώων των κατοίκων της Κοινότητας Καστανιάς στην παραχωρούμενη έκταση. Καμία άλλη διάταξη πλην του βασιλικού Διατάγματος 924/1966 και της παράνομης 47/1973 Κανονιστικής Διάταξης της Εκκλησίας της Ελλάδος δεν αφορά την συγκρότηση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος.

Κυρία Υπουργέ, εκφράζοντας τη συντριπτική πλειονότητα του Ποντιακού Ελληνισμού σας καλούμε για ύστατη φορά να αποδεχθείτε τη γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, να ανακτήσει το Υπουργείο την ελεγκτική διοικητική και εποπτική αρμοδιότητά του στο Ίδρυμα και να προωθήσετε την εκδηλωθείσα ήδη νομοθετική πρωτοβουλία σας για την αλλαγή του νομικού και διοικητικού καθεστώτος του Ιδρύματος.

Ο Ποντιακός Ελληνισμός δεν ανέχεται μια δράκα οικογενειοκρατών να γελοιοποιεί τη Βουλή, τη νομιμότητα, τους θεσμούς, το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, την Επιστήμη (όλες τις γνωμοδοτήσεις επί του θέματος) και – ιδίως αυτό δεν το ανεχόμαστε πλέον - τον οργανωμένο ποντιακό χώρο.

Με εκτίμηση

Ο Πρόεδρος
Γεώργιος Παρχαρίδης
Καθηγητής Καρδιολογίας

Ο Γενικός Γραμματέας
Γεώργιος Γεωργιάδης
Δημοσιογράφος

ΠΑΜΠΟΝΤΙΑΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ
Λ. ΝΙΚΗΣ 1, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Τ.Κ. 54624
ΤΗΛ: 2310227822
FAX: 2310227213
www.poe.org.gr
info@poe.org.gr

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ «ΑΚΡΙΤΕΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ»

Ο Σύλλογος Ποντίων Ασπροπύργου «Οι Ακρίτες του Πόντου» στα πλαίσια ενημέρωσης για την Ιστορία και τον Πολιτισμό των Ποντίων σας προσκαλεί, τη Τετάρτη 30 Νοεμβρίου 2011, στις 19:00, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Συλλόγου στον οικισμό Γκορυτσάς.

Ομιλητής θα είναι ο Πρόεδρος του Πανελληνίου Συνδέσμου Ποντίων Εκπαιδευτικών, Δρ. Αντώνης Παυλίδης, με θέμα: «Ποντιακός ελληνισμός: Πορεία στο χώρο και το χρόνο. Μέρος 2ο: Οθωμανική περίοδος».

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ «ΑΚΡΙΤΕΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ»
Θέση Γκορυτσά
Ασπρόπυργος Αττικής
Τ.Θ. 7388
Τ.Κ. 19300
Τηλ. & Fax 2105599364
akrites.aspropirgou@gmail.com

ΑΝΑΜΕΝΕΤΑΙ «ΘΕΡΜΗ» Η Γ.Σ. ΤΗΣ ΠΟΕ ΣΤΙΣ 26 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

ΑΥΞΑΝΟΜΕΝΗ ΔΥΣΦΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΧΕΙΡΙΣΜΟΥΣ ΤΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΤΗΣ Π.Ο.Ε. Γ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΣΤΑ ΔΥΟ ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΟΥΜΕΛΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΕΙ ΤΗΝ Π.Ο.Ε. ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ

του Λάζαρου Κουμπουλίδη


Συμπληρώνεται ένας χρόνος από τη θριαμβευτική επανεκλογή του προέδρου της Π.Ο.Ε. Γ. Παρχαρίδη, κατόπιν τροποποίησης του Καταστατικού, ουσιαστικά μόνο για το λόγο αυτό, προκειμένου δηλαδή να παραταθεί η θητεία του, ελλείψει ικανού αντικαταστάτη.

Συμπληρώνεται κι ένας χρόνος ουσιαστικής απουσίας του Κώστα Γαβρίδη από το τιμόνι της Γραμματείας της Π.Ο.Ε. μετά την παράδοση του στο Γιώργο Γεωργιάδη, που κατάφερε όχι να εκπληρώσει τις προσδοκίες, αλλά να πραγματοποιήσει τους φόβους μας, γκρεμίζοντας με γοργούς ρυθμούς, ό,τι μεθοδικά και συλλογικά κτίζαμε αυτά τα χρόνια, Σωματεία και Διοίκηση μαζί, με πολύ κόπο.

Την αρχική έκπληξη διαδέχτηκε η δυσφορία και κατόπιν η αγανάκτηση από τους άστοχους και άκομψους χειρισμούς του Γραμματέα, ιδιαίτερα στα κορυφαία ζητήματα της αλλαγής του διοικητικού καθεστώτος της Παναγίας Σουμελά και της Αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ποντίων. Η Π.Ο.Ε. που μέχρι πρότινος έκτιζε γέφυρες και δημιουργούσε συμμαχίες, διογκώνοντας διαρκώς τη δύναμη της, έφτασε στο σημείο να προκαλεί αναίτια και να προσβάλλει θεσμικούς παράγοντες και απλούς πολίτες, κτίζοντας πλέον τοίχους και περιχαρακώνοντας το ΔΣ. Κατάφερε μέσα σε ένα χρόνο ο νέος Γραμματέας να απαξιώσει ικανά στελέχη του χώρου μας. Να προκαλέσει «ρήγμα» σε μία συντονισμένη προσπάθεια για επίλυση του χρόνιου προβλήματος της διοίκησης της Παναγίας Σουμελά με μία απρόκλητη και άνευ προηγουμένων αήθη έγγραφη επίθεση στην Υπουργό Παιδείας κα Άννα Διαμαντοπούλου, τη στιγμή που είχαν δρομολογηθεί λύσεις και είχε δημιουργηθεί κλίμα συνεργασίας και εμπιστοσύνης, προκαλώντας καίριο πλήγμα στην αξιοπιστία της Π.Ο.Ε. και τελικώς την ταπείνωσή της. Κατάφερε να διασπείρει τη διχόνοια εντός των κόλπων των Σωματείων της Π.Ο.Ε., ξεκινώντας από το Νομό Ημαθίας, όπου το «μέτωπο» μέχρι πρότινος ήτανε αραγές, με πλήρη σύμπνοια των Σωματείων και έκδοση κοινών ψηφισμάτων, προκειμένου να αποδυναμώσει την Εύξεινο Λέσχη Βέροιας που αποτελεί την αιχμή του δόρατος της Π.Ο.Ε. στο ζήτημα της Π. Σουμελά, πρωτοστατώντας στις επαφές με το Υπουργείο Παιδείας και άλλους θεσμικούς παράγοντες, αλλά έχοντας ήδη ξεκινήσει και δικαστικό αγώνα επιζητώντας λύση από το Συμβούλιο της Επικρατείας.

Αποτέλεσμα της διολίσθησης αυτής με ενέργειες του Γραμματέα και ανοχή του Προέδρου είναι η παραίτηση από την Επιτροπή της Π.Ο.Ε. για την Π. Σουμελά των Λάζαρου Κουμπουλίδη και Δώρας Μπαλτατζίδου, κατόπιν το ξέσπασμα του Δ.Σ. της Π.Ο.Ε. με αίτημα έξι μελών του που απαίτησαν την αντικατάσταση του Γραμματέα και συνολικά μία διάχυτη απογοήτευση στα Σωματεία που βλέπουν την Π.Ο.Ε. σε διαδικασία αποδόμησης, με το Γραμματέα σε ρόλο «μαινόμενου ταύρου σε υαλοπωλείο» και τον Πρόεδρο σε ρόλο «απλού παρατηρητή», ανήμπορου να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να ανακόψει την πόλωση και τη διαρροή στελεχών και Σωματείων, επιμένοντας σε μια λανθασμένη επιλογή και προστατεύοντας το Γραμματέα, αντί να προστατεύσει το έργο και την ενότητα της Παμποντιακής.

Η Γενική Συνέλευση των Σωματείων της Π.Ο.Ε. στις 26 Νοεμβρίου στην Αθήνα θα είναι μία ιστορική Συνέλευση.

Γιατί τα Σωματεία, τα μέλη του Δ.Σ. της Π.Ο.Ε. και κυρίως ο Πρόεδρος Γ. Παρχαρίδης θα αναλάβουν την ιστορική ευθύνη να δηλώσουν την αντίθεση ή να επιδείξουν την ανοχή τους στο κατρακύλισμα της Π.Ο.Ε. και να την οδηγήσουν αντίστοιχα σε πορεία νέας σύνθεσης ή οριστικής αποσύνθεσης.

Λάζαρος Κουμπουλίδης
Δικηγόρος

Αργοναύτης (Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2011)

ΠΟΝΤΙΑΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ «ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ»

Το διοικητικό συμβούλιο του Ποντιακού Συλλόγου Κατερίνης «Παναγία Σουμελά» σας προσκαλεί με ιδιαίτερη χαρά, στην αίθουσα εκδηλώσεων του συλλόγου, το Σάββατο 26 Νοεμβρίου 2011 και ώρα 6:00 μ.μ. στη ξεχωριστή ομιλία του Κώστα Διαμαντίδη, λογοτέχνη και συγγραφέα του «Ροδάφ΄ νον» και «Τ΄ αναντί του ρου», με θέμα: «Το χιούμορ στην Ποντιακή Διάλεκτο, στην Ποντιακή Κοινωνία».

ΠΟΝΤΙΑΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ «ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ»
Ηλιουπόλεως 40, Μυλαύλακος
Κατερίνη
Τ.Κ. 60100
Τηλ. - Φαξ: 2351021596
www.soumela.gr
panagiasoumela@freemail.gr

ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ ΠΟΝΤΙΑΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ "ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ"

"Υψηλάντειος Αγώνας Δρόμου 2011"

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε για μια ακόμη χρονιά ο "Υψηλάντειος Αγώνας Δρόμου 2011" στο χωριό μας τη Νέα Τραπεζούντα, με την συνεργασία του Συλλόγου μας «Αλέξανδρος Υψηλάντης» και του Αθλητικύ Πολιτιστικού Συλλόγου Δρομέων Πιερίας «ΖΕΥΣ», την 9η Οκτωβρίου 2011, ημέρα Κυριακή και ώρα 11:00.

Δεκάδες δρομείς από διάφορα μέρη της Ελλάδας ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα μας και τίμησαν με τη παρουσία τους τον αγώνα της Νέας Τραπεζούντας που αποκτά πλέον μια νέα δυναμική!

Οι δρομείς έτρεξαν τον αγώνα με ιδανικές καιρικές συνθήκες με φόντο τον Όλυμπο, την θάλασσα του Θερμαϊκού κόλπου και την Κατερίνη.

Στο αγωνιστικό μέρος νικητής ήταν ο Δημήτρης Τραπέζας με χρόνο 40.31 και ακολούθησε ο Ηλίας Μωϋσίδης με 41.33, μέλη και οι δύο του Αθλητικού Πολιτιστικού Συλλόγου Δρομέων Πιερίας «ΖΕΥΣ» με τρίτο τον Χατζηκωνσταντίνο Κωνσταντίνο με 41.55 του Συλλόγου Μαραθωνοδρόμων Λάρισας.

Στις γυναίκες για άλλη μια χρονιά νικήτρια αναδείχτηκε η Σουλιώτου Αλεξάνδρα με 49.22 του συλλόγου «Ζευς» με 2η την Τσιφλίδου Κούλα με χρόνο 51.50 ανεξάρτητη και τρίτη τη Μαυρουδή Κυριακή με χρόνο 54.07 με τα χρώματα του Συλλόγου «ΖΕΥΣ» .

Σε όλους τους αθλητές απονεμήθηκε μετάλλιο συλλεκτικό που από τη μια όψη είχε τη προτομή του Αλέξανδρου Υψηλάντη και από την άλλη όψη μια ποντιακή λύρα με το γνωστό ποντιακό στιχάκι "Η Ρωμανία και αν πέρασεν ανθεί και φέρει κι άλλο" καθώς επίσης και αναμνηστικό μπλουζάκι.

Μετά τον αγώνα ακολούθησαν οι απονομές, η δεξίωση με ποντιακά εδέσματα καθώς και πλούσιο μουσικοχορευτικό πρόγραμμα! Ο Ποντιακός Μορφωτικός Σύλλογος Νέας Τραπεζούντας βράβευσε όλους τους συλλόγους που βοήθησαν, ενώ ο σύλλογος «ΖΕΥΣ» το σύλλογο της Ν. Τραπεζούντας καθώς και την τελευταία αθλήτρια και τον τελευταίο αθλητή για την επιμονή και υπομονή που έδειξαν να τερματίσουν τον αγώνα. Ως έκπληξη ο τελευταίος αθλητής έλαβε μετάλλιο από τον πρώτο κλείνοντας έτσι με τον καλύτερο τρόπο τον αγώνα.

Ευχαριστούμε θερμά και όλους τους επικουρικούς συλλόγους που βοήθησαν για την επιτυχία του αγώνα.

- Το σώμα εθελοντών Σαμαρειτών Διασωστών και Ναυαγοσωστών του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού για την υγειονομική κάλυψη του αγώνα.
- Το Σύλλογο Ραδιοερασιτεχνών και τους κ. Σαραηλιδη (Πρόεδρο) και Κάλφα (Υπεύθυνο αγώνων).
- Την Ποδηλατική απόδραση Πιερίας και τον κ. Βασίλη Μίγκο.
- Τον Ποδηλατικό Περιβαλλοντικό Όμιλο Δίας Κατερίνης και τον πρόεδρο κ. Μπάκα.
- Την Τροχαία Περιφέρειας και το Διοικητή κ. Κακκάνη.
- Όλους τους εθελοντές των δύο συλλόγων.
- Τους φιλόξενους κατοίκους του χωριού.
- Όλους τους χορηγούς επικοινωνίας.
- Όλους τους χορηγούς του αγώνα για τις συγκινητικές προσφορές.

Ευχαριστούμε θερμά όλους εσάς που ταξιδέψατε και τιμήσατε με την παρουσία σας τον αγώνα μας.

Δίνουμε ραντεβού για τον Υψηλάντειο αγώνα δρόμου 2012 με τις θερμότερες ευχές μας για κάθε αγωνιστική και προσωπική επιτυχία καθώς και επίτευξη των στόχων σας σε όλους τους τομείς!


Μορφωτικός Ποντιακός Σύλλογος "Αλέξανδρος Υψηλάντης"
Ν. Τραπεζούντα Πιερίας
Τ.Θ 8004
Τ.Κ. 60100
Τηλ. & Fax: 2351091291
www.ipsilantis.gr
info@ipsilantis.gr

Με μεγαλοπρέπεια η εορτή του Αγίου Θεοδώρου του Γαβρά στον Πειραιά

Η μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου του Γαβρά εορτάσθηκε πανηγυρικά την Κυριακή 2 Οκτωβρίου στον Ιερό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, με Θεία Λειτουργία στην οποία ιερούργησε και κύρηξε το θείο λόγο ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, (γόνος Γορτυνίων Γαβράδων).

Ο Άγιος Θεόδωρος ο Γαβράς έζησε τον 11ο αιώνα και καταγόταν από την Άρτα της Χαλδίας και το 1098 μαρτύρησε στη Θεοδοσιούπολη για την χριστιανική πίστη.

Κατά το κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στο σαφές μήνυμα της αγάπης, που έστειλε ο Χριστός στους ανθρώπους, ακόμα και προς τους εχθρούς, όπως καταγράφηκε στην σχετική Κυριακάτικη Ευαγγελική περικοπή.

Επεσήμανε ότι ο Χριστός κατέστησε σαφές στον κάθε άνθρωπο ότι «αν θέλεις να είσαι μαθητής μου, πρέπει να αγαπήσεις αυτόν που σε εχθρεύεται, που σε πονάει, που σε περιφρονεί, που στέκεται απέναντί σου, αυτόν σε καλώ να αγαπήσεις και να δανείσεις εκεί που δεν περιμένεις τίποτα να πάρεις. Αυτό σημαίνει σπλάχνα οικτιρμών. Αυτοί είναι οι λόγοι του Κυρίου μας και αυτούς τους λόγους εγκολπώθηκαν οι μαθητές του. Και έτσι οι χριστιανοί ξεχώρισαν από ένα πράγμα. Από την αγάπη. Αυτή ήταν που τους έδωσε τη δύναμη να μπορέσουν να φέρουν το μήνυμα του Ευαγγελίου και της Σωτηρίας για τον Αναστάντα Χριστό σε όλο τον κόσμο. Γιατί δεν περιορίστηκαν στα λόγια. Γιατί δεν ήταν κούφια τα λόγια τους. Δ ήταν λόγια επικριτικά ή κριτικής. Ήταν λόγια προσφοράς, θυσίας και αγάπης...»

Στη συνέχεια σημείωσε ότι αντίστοιχος πρέπει να είναι ο λόγος της Εκκλησίας και σήμερα που η πατρίδα μας βιώνει αυτή τη μεγάλη κρίση και τόνισε: «Να γίνει λόγος επικριτικός για να βρώ τους υπευθύνους και τις ευθύνες; Είναι άραγε ο καιρός; Και βέβαια υπάρχουν ευθύνες. Αλλά επιτρέψτε μου προσωπικά να σας πω ότι στρέφομαι πρώτα στις δικές μου ευθύνες, γιατί δεν μπορεί, δεν μπορεί να μην έχω ευθύνες. Πως είναι δυνατόν ένας Ορθόδοξος λαός, όπως ο Ελληνικός, τον οποίο έχει η Ορθόδοξη Εκκλησία στο 90% και πλέον ως μέλη ζωντανά, υποτίθεται, να είναι ένας λαός που σήμερα ευτελίζετε σε όλο τον κόσμο για τον τρόπο που διαχειρίστηκε τα οικονομικά του, για τον τρόπο που έζησε και ζει, καταναλώνοντας πολύ περισσότερα από όσα ο ίδιος παράγει και δικαιούται να έχει. Πώς μπορώ να δικαιολογήσω ότι έχω ένα ορθόδοξο λαό ο οποίος εχθρεύεται το κράτος του το ίδιο.»

«Δε μπόρεσε ποτέ να συμφιλιωθεί με την ιδέα του κράτους, δεν θέλησε ποτέ να είναι απόλυτα συνεπής με τις υποχρεώσεις του, αλλά δημιούργησε ένα πολιτισμό διεκδικήσεων, ατονικών δικαιωμάτων, συντεχνιών, ανθρώπων και πραγμάτων που μόνο διεκδίκησαν και ποτέ δεν μίλησαν για τις πραγματικές και αληθινές υποχρεώσεις. Δεν μπορεί. Κάποια ευθύνη πρέπει να έχω κι εγώ, γιατί το κήρυγμά μου δεν ήταν τόσο ζωντανό όσο θα έπρεπε για να μπορέσω να πείσω τους ανθρώπους τί σημαίνει να είσαι συνεπής και για την κοινότητά σου, για τον τόπο σου, για την πολιτεία σου, για το κράτος σου. Δεν μπορεί, θα έχω κι εγώ ευθύνες γιατί δεν έπεισα ότι όταν κανείς αποφεύγει να φορολογηθεί σωστά αυτό είναι κλοπή», πρόσθεσε επίσης ο κ. Ιγνάτιος.

Επίσης τόνισε: «Όταν καταστρέφεις το περιβάλλον, αυτό είναι καταστροφικό για όλους. Δεν μπορεί, παρά να έχω κι εγώ ευθύνη γιατί δεν έπεισα ότι δεν υπάρχουν μόνο τα ατομικά δικαιώματα και δεν είναι ο άνθρωπος το κέντρο του κόσμου, αλλά οι άνθρωποι είναι αυτοί που συγκροτούν, ως πρόσωπα ζωντανού Θεού, την κοινότητα, στην οποία πρέπει κανείς να θυσιάσει και να θυσιαστεί για να συγκροτήσει μια κοινωνία αγάπης, αλληλεγγύης, συνέπειας, τιμιότητας, ευθύνης και αλήθειας.»

«Δεν μπορεί παρά να έχω κι εγώ ευθύνες, γιατί αυτός ο λαός μας ο ζωοποιημένος από τα νάματα της πίστεως προτίμησε τόσα χρόνια το έργο του ψέματος. Αυτή είναι η σκληρή αλήθεια. Και βέβαια τον οδήγησαν σε αυτό αναμφισβήτητα και οι άρχοντες του. Γιατί προτίμησαν κι αυτοί μπροστά στο κόστος, να γαλουχήσουν την κοινωνία στο ψέμα, να επενδύει σε αυτό και να φοβάται να ακούσει την αλήθεια που σήμερα τόσο τραγικά ... εμφανίζεται μπροστά μας», πρόσθεσε χαρακτηριστικά ο Μητροπολίτης.

Σε άλλο σημείο, ανέφερε: «Να γιατί είναι δύσκολος ο λόγος μας σήμερα. Γιατί θα πρέπει και εμείς ως πιστοί και ποιμένες να δούμε και πιο είναι και το δικό μας καθήκον, ποιός πρέπει να είναι ο δικός μας λόγος. Πρέπει να είναι λόγος συνοχής και ενότητας, γιατί αλλοίμονο σε ένα λαό διχασμένο. Θα γίνουν λάθη και γίνονται. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία. Όμως, ένας λαός ενωμένος τα λάθη του έχει ελπίδα να τα διορθώσει. Ένας λαός διχασμένος, σκορπισμένος, κατακερματισμένος σε συμφέροντα και ομάδες αυτός ο λαός θα χάσει και το πιο δίκιο του, όποιο κι αν είναι αυτό.»

«Να γιατί η Εκκλησία πρέπει να παραμείνει η μάνα του λαού, όπως ήταν πάντοτε έστω κι αν την περιφρόνησαν, την λοιδόρησαν, την πολέμησαν και την πολεμούν, την αμφισβητούν φανερά και δυνατά πλέον σε αυτόν τον ορθόδοξο τόπο. Η μάνα όσα κι αν υποστεί, ό,τι κι αν ακούσει από τα παιδιά της δεν παύει ποτέ να είναι μάνα. Έτσι είναι η Εκκλησία και μάλιστα θα έλεγα η μάνα όσο λοιδορείται και όσο δεν αναγνωρίζεται από τα παιδιά της, αυτή τόσο πιο πολύ αγαπά τα παιδιά της...», υπογράμμισε.

Κλείνοντας ο Μητροπολίτης Δημητριάδος, σημείωσε ότι «έτσι είναι η μάνα Εκκλησία και έτσι πρέπει να παραμείνει σήμερα με λόγο συνεπή, συνετό, ενωτικό, λόγο που θα συμβάλει στη συνοχή του λαού, λόγο που θα τον γεμίζει ελπίδα γιατί για μας η ελπίδα έχει όνομα, αδελφοί μου. Είναι ο Χριστός που σήμερα μας μίλησε για σπλάχνα οικτιρμών, για αγάπη στους εχθρούς, για συμπαράσταση και ζωντανή ελπίδα στον κάθε άνθρωπο...».

Αμέσως μετά, στο Πνευματικό Κέντρο του Ναού πραγματοποιήθηκε ειδική εκδήλωση που διοργάνωσε η Αδελφότητα των Απανταχού Γαβράδων «Ο Άγιος Θεόδωρος Γαβράς», κατά την οποία ομίλησε ο κ. Θεοφάνης Μαλκίδης, με θέμα «Ο Δούκας του Πόντου Άγιος Θεόδωρος Γαβράς και ο Μεσαιωνικός Πολιτισμός».

Ο κ. Μαλκίδης αναφέρθηκε στην ιστορική διαδρομή της οικογένειας των Γαβράδων, επικεντρώθηκε στον Άγιο Θεόδωρο Γαβρά και στην πορεία του Μεσαιωνικού Ελληνισμού.

Ο Άγιος Θεόδωρος Γαβράς, όπως ανέφερε ο κ. Μαλκίδης αποτέλεσε μία ιδιαίτερη προσωπικότητα στη Ρωμανία, με στρατιωτική και χριστιανική δράση, προσωπικότητα που κατόρθωσε και ανέδειξε την έννοια της αντίστασης στους εισβολείς. Όπως μας πληροφορεί η Άννα Kομνηνή «αφού κυρίεψε την Tραπεζούντα, έγινε ακαταμάχητος».

Ο Άγιος Θεόδωρος ο Γαβράς αποτελεί σήμερα έναν Άγιο του Πόντου, τον προστάτη φτωχών και αδυνάτων, τον κατεξοχήν προστάτη της μοναδικότητας της Ρωμανίας, ήρωα, σύμβολο αντίστασης, κατά των Τούρκων εισβολέων, έναν εθνάρχη που εμπνέει την οικογένειά του, τους Γαβράδες, τους Πόντιους και όλους τους Έλληνες.

Μετά την ομιλία, την οποία την παρακολούθησαν ο Δήμαρχος Μοσχάτου, μέλη της Αδελφότητας των Γαβράδων, πρόεδροι σωματείων, και πολίτες του Πειραιά, ακολούθησε μουσικό πρόγραμμα με παραδοσιακά ποντιακά τραγούδια, τα οποία ερμήνευσε ο Νίκος Γαβριάς- Γαβράς, ενώ ποιήματα στην ποντιακή απήγγειλε ο ηθοποιός Λάζος Τερζάς.

ΕΥΞΕΙΝΟΣ ΛΕΣΧΗ ΠΟΝΤΙΩΝ & ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΩΝ Ν. ΤΡΙΚΑΛΩΝ

Με Σέρα η έναρξη του Πανελλήνιου Παιδικού Τουρνουά Πάλης

Την περασμένη Κυριακή στις 9 Οκτωβρίου 2011, στην πόλη των Τρικάλων, διοργανώθηκε για 4η συνεχή χρονιά, από τον ΑΠΣ Τρίκαλα το Πανελλήνιο Παιδικό Τουρνουά Πάλης με κυρίαρχο σύνθημα «Από την αλάνα στην Παλαίστρα».

Η τελετή έναρξης ήταν μια δυνατή και φορτισμένη συγκινησιακά στιγμή όταν Πόντος και Θράκη έσμιξαν την παράδοση τους στους περήφανους χορούς και η Πάλη την αρχαία καταγωγή της.

Υπό τους ήχους της Ποντιακής Λύρας Πόντιοι πυρριχιστές χόρεψαν την Ποντιακή Σέρρα ενώ μπροστά τους, αθλητές παλαιστές «χόρευαν» το δικό τους άγριο χορό.

Την λύρα διαδέχθηκε η γκάιντα και τρεις Θρακιώτες μάγεψαν το κοινό με το λεβέντικο χορό τους, Τσέστο.

Η Εύξεινος Λέσχη Τρικάλων και ο σύλλογος Ποντίων Φοιτητών Λάρισας συμμετείχαν στην έναρξη της τελετής με τα χορευτικά τμήματα παραστάσεων και παρουσίασαν τους χορούς από Πόντο και Θράκη.

Εύξεινος Λέσχη Ποντίων & Μικρασιατών Ν. Τρικάλων

Καλαμπάκας 28

Τρίκαλα

Τ.Κ. 42100

Τηλ. & Fax: 2431074588

www.efxeinostrikalon.gr

pontiakostrikalon@yahoo.gr

ΕΥΞΕΙΝΟΣ ΛΕΣΧΗ ΒΕΡΟΙΑΣ

Τμήματα 2011-2012 Ευξείνου Λέσχης Βέροιας

1) Τμήμα Εκμάθησης Ποντιακών Χορών & Διαλέκτου

Λειτουργούν 5 τμήματα εκμάθησης Ποντιακών χορών.

- Το παιδικό αρχαρίων για τα παιδιά που ξεκινούν για πρώτη φορά με χοροδιδάσκαλο τον κ. Βασίλη Ασβεστά & βοηθούς τους Μαρία Ασβεστά & Κώστα Λαφτσίδη

Ώρα: 4:30 μ.μ. - 5.30 μ.μ.

Δάσκαλος διαλέκτου: Αβραάμ Πελαΐδης.

- Τo παιδικό τμήμα στο όποιο συμμετέχουν παιδιά έως 12 ετών με χοροδιδασκάλους τους Βασίλη Ασβεστά Μαρία Δεμερτζίδου

Ώρα: 5.00 μ.μ. – 6.30 μ.μ.

Δάσκαλος διαλέκτου: Αβραάμ Πελαΐδης

- Το εφηβικό τμήμα στο οποίο συμμετέχουν παιδιά από 12 έως 16 ετών με χοροδιδάσκαλο τους Βασίλη Ασβεστά & βοηθό τον Βαγγέλη Ιντζεβίδη

Ώρα: 6.00 μ.μ. – 7.30 μ.μ.

Δάσκαλος διαλέκτου: Αβραάμ Πελαΐδης

- Το μεγάλο τμήμα εκπροσώπησης στο οποίο συμμετέχουν χορευτές από 16 ετών και άνω με χοροδιδάσκαλο τον Βασίλη Ασβεστά

Ώρα 7.30 μ.μ. - 9.00 μ.μ.

- Το τμήμα ενηλίκων με χοροδιδάσκαλο τον Κυριάκο Παλασίδη.

Συνεργάτες των χοροδιδασκάλων

α) Ιφιγένεια Αμοιρίδου

β) Βάσω Ανανιάδου

Καλλιτεχνικός Διευθυντής: Δημήτρης Τσιάβος

2) Τμήμα νέων

Πρόεδρος: Ηρώ Φωστηροπούλου

3) Τμήμα παράδοσης Ποντιακής μουσικής

Λειτουργούν 3 τμήματα εκμάθησης ποντιακής μουσικής.

Λύρας με δάσκαλο τον Θόδωρο Βεροιώτη.

Ταούλ με δάσκαλο τον Δημήτρη Ουσταμπασίδη

4) Τμήμα αιμοδοσίας

Υπεύθυνος: Δημήτριος Γεωργαδάκης

5) Εφημερίδα Αργοναύτης

Διευθυντής: Μάκης Χωραφαΐδης

6) Ραδιοφωνική εκπομπή στο Ράδιο Αλεξάνδρεια με το Μελέτη Σισμανίδη κάθε Τετάρτη στις 8 μ.μ.

7) Ιματιοθήκη

Υπεύθυνη: Δήμητρα Ιωσηφίδου

Ανδρική: Χρήστος Καραγεωργίου

Γυναικεία: Δήμητρα Ιωσηφίδου

8) Ιστοσελίδα

Υπεύθυνος: Κυριάκος Παλασίδης

Όλα τα τμήματα πραγματοποιούν πρόβες όλο το χρόνο στο Πνευματικό Πολιτιστικό Κέντρο του Συλλόγου Λ. Πορφύρα 1 στο Πανόραμα.

Πληροφορίες στη γραμματεία του συλλόγου καθημερινά 4:30 έως 8:30 μ.μ. και στο τηλ. 2331072060 & με τον έφορο τμημάτων Σπύρο Θεοδωρίδη στο τηλ. 6975859593.

ΕΥΞΕΙΝΟΣ ΛΕΣΧΗ ΒΕΡΟΙΑΣ
Λ. Πορφύρα 1, Πανόραμα
Βέροια
Τ.Κ. 59100
Τηλ. 2331072060
Fax 2331028356
www.elverias.gr
info@elverias.gr

Αποκαλυπτήρια του μνημείου «Μάνα του Πόντου» στον Δήμο Περιστερίου

Σε μια σεμνή και λιτή τελετή, ο Δήμαρχος Περιστερίου Ανδρέας Παχατουρίδης πραγματοποίησε στις 23 Σεπτεμβρίου 2011 τα αποκαλυπτήρια του μνημείου «Μάνα του Πόντου», που φιλοξενείται επί της πλατείας Δημοκρατίας, πλησίον της παλιάς αγοράς της προσφυγικής μας πόλης και φιλοτέχνησε ο γλύπτης Ιωάννης Μπάρδης.

Πριν το σημαντικό αυτό για ολόκληρο τον Ελληνισμό γεγονός, είχε προηγηθεί στο κατάμεστο συνεδριακό κέντρο του νέου Δημαρχιακού Μεγάρου Περιστερίου, μια εκδήλωση με θέμα: «Ο ρόλος της μάνας στον αγώνα επιβίωσης του Ποντιακού Ελληνισμού» με κεντρικό ομιλητή τον κ. Σάββα Καλεντερίδη.

Μέσα σε παρατεταμένο θερμό χειροκρότημα υποδέχθηκαν οι Περιστεριώτες τον Πόντιο Βουλευτή της Αιτωλοακαρνανίας Παναγιώτη Κουρουμπλή, έναν από τους ελάχιστους εν’ ενεργεία πολιτικούς με αποδεδειγμένη πολιτική και κοινωνική συνείδηση, που σ’ αυτήν δύσκολη περίοδο μπορεί να κυκλοφορεί με ψηλά το κεφάλι.

Στον χαιρετισμό του, ο Δήμαρχος Ανδρέας Παχατουρίδης τόνισε ότι: «Με το μνημείο αυτό δεν τιμούμε μόνο όσους μαρτύρησαν, όσους δεν κατάφεραν να γυρίσουν, όσους δεν ευτύχησαν να φτάσουν μέχρις εδώ.

Τιμούμε και τον μόχθο, με τον οποίο οι Πόντιοι αποίκισαν αυτήν εδώ την πόλη. Τον κοινό με τους άλλους Περιστεριώτες μόχθο, που μετέτρεψε τον προσφυγικό συνοικισμό της Ευαγγελίστριας, από χωράφια και λασπουριά σε μια όμορφη πόλη».

Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε στο ακροατήριο η ομιλία του Μητροπολίτη Περιστερίου κ.κ. Χρυσόστομου, αλλά και η αναφορά του Μητροπολίτη Δράμας κ.κ. Παύλου με την απόδοση συγχαρητηρίων στον πατέρα του Δημάρχου, κ. Παναγιώτη Παχατουρίδη, γι’ αυτήν την σημαντική προσφορά του και την εκπλήρωση ενός πατριωτικού χρέους.

Για την «Μάνα του Πόντου» μίλησαν ακόμη ο Αντιπρ. Παμποντιακής Ομοσπ. Ελλάδος Κώστας Αλεξανδρίδης, η Γεν. Γραμματέας «Ψωμιάδειου» Πολιτιστικού Κέντρου Ποντιακού Ελληνισμού Γεωργία Ερμίδου, ο Πρόεδρος Συνδέσμου Ποντιακών Σωματείων Ελλάδας & Νήσων Γιώργος Βαρυθυμιάδης, ο Πρόεδρος της Ένωσης Ποντίων Περιστερίου Ισαάκ Ζορπίδης.

Η εκδήλωση που παρουσίασε ο ηθοποιός Πάνος Τερζάς έκλεισε με άσματα του Πόντου από τον Ευξείνιο Μουσικό Πολιτιστικό Σύλλογο και με τον Πυρρίχιο χορό «Σέρρα» από χορευτές της Ένωσης Ποντίων Περιστερίου.

Όλοι οι παρευρισκόμενοι και οι επισκέπτες, είχαν επίσης την δυνατότητα να θαυμάσουν μια έκθεση του «Ψωμιάδειου» Πολιτιστικού Κέντρου Ποντιακού Ελληνισμού με τίτλο: «Οδοιπορικό στον ιστορικό Πόντο», με παλαιές καρτ ποστάλ, που απεικόνιζαν κομμάτια της ιστορίας και του πολιτισμού των αλησμόνητων πατρίδων του Πόντου.

Πηγή: Peristeri News

ΕΥΞΕΙΝΟΣ ΛΕΣΧΗ ΠΟΝΤΙΩΝ ΝΑΟΥΣΑΣ

Αγιασμός των τμημάτων της Ευξείνου Λέσχης Νάουσας

Το Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου 2011 έγινε ο ετήσιος Αγιασμός των τμημάτων: Μπαλέτο, Ζωγραφική, Σκάκι, Θέατρο, Πολεμικές Τέχνες, Μοντέρνος Χορός, Γυμναστική, Πιάνο, Παραδοσιακός Χορός, Ποντιακή Λύρα, της Ευξείνου Λέσχης Ποντίων Νάουσας, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Συλλόγου.

Ο Πρόεδρος του Συλλόγου κ. Θεόφιλος Τεληγιαννίδης ευχήθηκε στα παιδιά και τους δασκάλους των τμημάτων καλή δημιουργική χρονιά και ευχαρίστησε τους γονείς που για μια ακόμη χρονιά εμπιστεύτηκαν τα παιδιά τους στο Σύλλογο.

Τις ευχές τους για καλή χρονιά με κέφι και πρόοδο έδωσαν και οι δάσκαλοι των τμημάτων.

Μετά τον Αγιασμό ακολούθησε βράβευση με απονομή τιμητικής πλακέτας στου μαθητές του Συλλόγου για την εισαγωγή τους στα Πανεπιστήμια: Ελισσάβετ Βαλαή, Βάσω Βαφέα, Αρετή Πέϊου και Ελβίρα Μωυσιάδου.

Στο κλείσιμο της εκδήλωσης μοιράστηκαν, προσφορά από τον Σύλλογο, τετράδια της UNICEF προτρέποντας τους μαθητές στην αξία του εθελοντισμού.


ΕΥΞΕΙΝΟΣ ΛΕΣΧΗ ΠΟΝΤΙΩΝ ΝΑΟΥΣΑΣ
Χατζηγρηγοριάδη 30
Νάουσα
Τ.Κ. 59200
Τηλ. 2332029650
Fax 2332022577
www.efxinoslesxi.gr
info@elpn.gr

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΠΟΝΤΙΑΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ "ΟΙ ΜΙΘΡΙΟΙ"

Στις 9 και 10 Σεπτεμβρίου 2011 πραγματοποιήθηκαν φέτος με επιτυχία τα "4α Κυνηγοπούλεια" στον προαύλιο χώρο του 4ου & 5ου γυμνασίου Καλαμαριάς, από τον Πολιτιστικό Ποντιακό Σύλλογο "Οι Μίθριοι" προς τιμή του Μιχάλη Κυνηγόπουλου με πολλά χορευτικά συκγροτήματα και παραδοσιακό Ποντιακό γλέντι. Την καλλιτεχνική επιμέλεια είχε ο χοροδιδάσκαλος, κ. Παναγιώτης Κυρμανίδης.

Πολιτιστικός Ποντιακός Σύλλογος "Οι Μίθριοι"
Ζηργανού 41β
Καλαμαριά
Τ.Κ. 55134
Τηλ. 2310471600, 2310434292
Fax 2310328470
www.mithrioi.blogspot.com
theodoridisp@gmail.com

Χρύσα Μαυρίδου, «Η Ποντιακή Διάλεκτος εκπέμπει SOS»

Σε συνέχεια του ρεπορτάζ σχετικά με την 7η Πανελλήνια Συνάντηση Ποντιακής Νεολαίας στον Κάλαμο της Αττικής δημοσιεύουμε σήμερα την ομιλία της εκπαιδευτικού και Προέδρου του Συνδέσμου Ποντιακών Σωματείων Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης της Π.Ο.Ε., Συντονίστρια της Επιτροπής Πολιτισμού της Π.Ο.Ε. με θέμα την ελληνική διάλεκτο του Πόντου, όπου με τον δικό της γλαφυρό τρόπο καταθέτει την άποψή της για το μέλλον της….

«Χρύσα δέβα φέρε τ’ αξινάρ’» μου είπε μια μέρα ο πατέρας μου. Μικρή εγώ τότε, παιδί δημοτικού, λίγο αυστηρός εκείνος, φοβήθηκα να τον ρωτήσω τι είναι το «αξινάρ’». Τρέχω στη μαμά μου «Μαμά ο μπαμπάς μου ζήτησε το «αξινάρ’», τι είναι δεν ξέρω» της λέω ψιθυριστά για να μην ακούσει. Εκείνη νιώθει την αγωνία μου και κρυφογελώντας παιχνιδιάρικα μου ψιθυρίζει στο αυτί «Αξινάρ’ είναι το τσεκούρι, πρόσεξε πως θα το μεταφέρεις».

Το βράδυ στο σπίτι η μαμά μου συζητάει το γεγονός με τον πατέρα μου. Εκείνος χαμογελά τρυφερά και της λέει: «Ελευθερία τα μωρά να μαθίεις ατά ποντιακά». Γνώριζε ότι το πρόωρο τέλος του θα του στερούσε τη δυνατότητα να μάθει τη μητρική του λαλιά στα παιδιά του. Άφησε όμως παρακαταθήκη στη μάνα μου να μας τη μάθει εκείνη. Όχι βέβαια στέλνοντάς μας σε ένα σχολείο που να διδάσκουν ποντιακά, κάτι τέτοιο δεν υπάρχει, αλλά στο σχολείο της οικογένειας, της γειτονιάς, του χωριού. Γιατί ακόμη τότε η μάνα, η καλομάνα, η γειτονάβα εκαλάτζευαν ποντιακά. Σ’ οσπίτ’, σην εκκλησίαν, σα παρακάθε, σα χωράφε, σα χαράντας, σα παναϋρε έναν έτον η γλώσσα, τα ποντιακά. Σα ποντιακά εγούζευαν, σα ποντιακά εχαίρουνταν, σα ποντιακά ετραγώδναν ή εμοιρολόγαναν. Έτσι η γλώσσα περνούσε αβίαστα από γενιά σε γενιά, όπως τα ήθη και έθιμα, ο χορός και το τραγούδι.

Ο ρόλος της καλομάνας

Εγώ ήμουν τυχερή γιατί μεγάλωσα σε ένα χωριό αμιγώς ποντιακό, σε μία οικογένεια, όπου και οι δύο γονείς ήταν πόντιοι και πάνω απ’ όλα με την καλομάνα την Όλγα στο σπίτι.

Ξέρετε τι σημαίνει καλομάνα; Δεν είναι απλά μια γιαγιά. Είναι η τρυφερότητα προσωποποιημένη. Είναι φορέας μητρικής γλώσσας, είναι πηγή πολιτισμού και ιστορίας, είναι το παρελθόν που σε αγκαλιάζει γλυκά και σε οδηγεί με ασφάλεια στο μέλλον. Γιατί οι ιστορίες της καλομάνας και της λυκογιαγιάς τα χειμωνιάτικα βράδια είναι ένα ταξίδι στη ζωή, οι συμβουλές της είναι το απόσταγμα της ζωής και η λαλιά της είναι η έκφραση της ψυχής, είναι ο πνευματικός μας πολιτισμός.

Όταν ρώτησα έναν ποντιόφωνο στη Λαραχανή της Ματσούκας, πως έμαθε και μιλάει τόσο καλά ποντιακά, μου απάντησε «Εγώ έμαθ’ άτα α σην καλομάνα μ’. Τεμόν τη μάνας ι μ’ η μάνα εκαλάτζευεν πολλά καλά ποντιακά, μανάχο ποντιακά εκαλάτζευεν».

«Ο διωγμός» της ποντιακής στα σχολεία

Παρότι ευτύχισα να μεγαλώσω με την καλομάνα στο σπίτι και σε ένα περιβάλλον ποντιακό, όχι μόνο στο πλαίσιο της οικογένειας αλλά και στο ευρύτερο κοινωνικό του χωριού, τόσο εγώ όσο και τα παιδιά της γενιάς μου δε μιλήσαμε ποτέ ποντιακά. Μόνο τα καταλαβαίναμε. Γιατί θα μου πείτε; Μα γιατί δεν επιτρεπόταν να μιλάνε τα παιδιά στο σχολείο ποντιακά. Γιατί όταν μετέφεραν στον προφορικό ή στο γραπτό τους λόγο – κυρίως στην έκθεση – φράσεις ή λέξεις από τη μητρική τους γλώσσα, κινδύνευαν να αποβληθούν από το σχολείο ή στην καλύτερη περίπτωση, να τιμωρηθούν με αρκετά χαστουκάκια. Και όλα αυτά με τη δικαιολογία ότι μιλώντας ποντιακά δε θα μπορέσουν να μάθουν καλά νεοελληνικά.

Έτσι οι πόντιοι γονείς, που θεωρούσαν και θεωρούν σπουδαία τη μόρφωση των παιδιών τους και με το φόβο να μην περιθωριοποιηθούν τα παιδιά τους όπως οι ίδιοι γιατί μιλούν διαφορετικά, έπαψαν να απευθύνονται στα παιδιά τους με τη μητρική τους γλώσσα. Μιλούσαν πλέον μόνο νεοελληνικά.

Και όταν η μητρική γλώσσα αναπόφευκτα έβγαινε από τα χείλη των παιδιών, τόσο στο μάθημα όσο και στο διάλειμμα, οι γονείς καλούνταν στο σχολείο για να απολογηθούν. Έτσι όταν ο Χρυσόστομος χτυπήθηκε από τον Παναγιώτη με μία χιονόμπαλα στο πρόσωπο, έτρεξε στο δάσκαλο κλαίγοντας και του είπε: «Κύριε, ο Παναγιώτης εντώκ’ εμε σο κατσίν». «Τι είπες;» του απάντησε ο δάσκαλος αγριεμένος και με γουρλωμένα μάτια. Ο Χρυσόστομος αμέσως κατάλαβε ότι ο δάσκαλος θύμωσε στο άκουσμα της ποντιακής λαλιάς και επανέλαβε στα νεοελληνικά: «Ο Παναγιώτης με χτύπησε στο πρόσωπο». «Φώναξε μου τον Παναγιώτη» είπε ο δάσκαλος και ο Χρυσόστομος τον υπάκουσε. Μόλις ο Παναγιώτης στάθηκε μπροστά στο δάσκαλο τέσσερα χαστούκια, αλλά τι χαστούκια, άστραψαν στο πρόσωπό του. Το θέμα όμως δεν έληξε εκεί Ο Χρυσόστομος πάει να φύγει και ο δάσκαλος τον φωνάζει: «Έλα και εσύ εδώ» και του ρίχνει δύο χαστούκια που δεν ξέχνιουνται εύκολα. «Αυτά γιατί μίλησες ποντιακά και αύριο να φέρεις τον πατέρα σου στο σχολείο». Ο κυρ Μήτσος την άλλη μέρα στάθηκε απέναντι στο δάσκαλο και άκουσε για το παράπτωμα του γιου του. «Ο γιος σας μίλησε ποντιακά. Τα παιδιά δεν πρέπει να μιλούν αυτή τη γλώσσα, ούτε και στο διάλειμμα. Σας παρακαλώ να μη μιλάτε ποντιακά στο σπίτι μπροστά στα παιδιά». Ο Κυρ Μήτσος απολογήθηκε: «Μα δεν μιλάμε στα παιδιά ποντιακά και δεν ξέρω που τα μαθαίνει.».

Ο Χρυσόστομος Τσατλίδης 53 χρονών σήμερα κάθε φορά που διηγείται αυτή την ιστορία αγγίζει το μάγουλό του με το έναν χέρι και με το άλλο την καρδιά του. Τον πόνο στο μάγουλο μπορεί να τον ξεχάσει, ποτέ όμως τον πόνο που νιώθει στην καρδιά όταν συλλογίζεται το διωγμό που υπέστη η μητρική του γλώσσα.

Κάθε γλώσσα θέλει τον τόπο της

Βέβαια δεν είναι ο διωγμός αυτός η μόνη αιτία που η ποντιακή διάλεκτος κινδυνεύει να χαθεί.

Ο Άνθιμος Παπαδόπουλος στο «Ιστορικόν Λεξικόν της Ποντιακής Διαλέκτου», το πρώτο ιστορικό διαλεκτικό λεξικό, που εκδόθηκε το 1958, γράφει στις πρώτες του γραμμές «Η Ποντιακή διάλεκτος υπό την γεωγραφικήν αυτής έννοιαν δεν υφίσταται πλέον. Οι ομιλούντες αυτήν Έλληνες του Πόντου, δια χιλιετηρίδων απόγονοι των αρχαίων Ιώνων αποίκων, μετά την αμοιβαίαν ανταλλαγήν των Ελλήνων της Τουρκίας και των Τούρκων της Ελλάδος το 1922 έχουν διασπαρεί εις όλην την Ελλάδαν. Και όπου μεν έχουν εγκατασταθεί εις συνοικισμούς ακραιφνώς ομογενείς, όπως εις την Μακεδονίαν, εκεί επί του παρόντος εξακολουθεί να ομιλήται η διάλεκτος όπως και εις τον Πόντον, αλλ’ όπου ανεμείχθησαν με άλλους πρόσφυγας προερχομένους άλλοθεν της Τουρκίας, όπως εκ της Ανατολικής Θράκης, εκεί έπαυσε να είναι ακραιφνής. Το ίδιο συμβαίνει και όπου ανεμείχθησαν με ιθαγενείς είτε των αστικών κέντρων είτε της υπαίθρου χώρας. Πάντως δε κατά νόμον φυσικόν θα συντελεσθή συν το χρόνο πλήρης πανταχού γλωσσικής αφομοίωσις των Ποντίων δια της επιδράσεως της κοινής Ελληνικής και θα έλθη χρόνος, ότε η διάλεκτος θα ανήκει πλέον εις την κατηγορία των νεκρών γλωσσών.».

Έτσι είναι, κάθε γλώσσα θέλει τον τόπο της, όπως λέει και ο δάσκαλος, με την πραγματική έννοια του όρου, Κώστας Ζουρουφίδης «Πατρίδα και γλώσσα έναν είν’. Εντάμαν πάγνε. Χάτε το έναν, το άλλο πα για τελείται, για μεταλλάεται».

Αν προσθέσουμε σε όλα τα παραπάνω την κυριαρχία της αγγλικής γλώσσας, που τείνει να μετατραπεί σε διεθνή και απειλεί με εξαφάνιση όχι μόνο διαλέκτους αλλά και εθνικές γλώσσες (ολιγομελείς).

Την αστικοποίηση, που οδηγεί αναπόφευκτα στην απομάκρυνση από τις τοπικές παραδόσεις και τα έθιμα, μέρος των οποίων αποτελούν οι τοπικές διάλεκτοι.

Το γεγονός ότι οι τοπικές διάλεκτοι δε μπορούν να παρακολουθήσουν τις εξελίξεις, ειδικά στον τομέα της τεχνολογίας, οπότε καταφεύγουν οι χρήστες τους στην περισσότερο «ευέλικτη» κοινή γλώσσα.

Την παθητικότητα και την αδιαφορία του κόσμου που συνήθισε να μην έχει πρόβλημα με την ποιότητα του πολιτισμού του.

Την εισβολή της τηλεόρασης, που όπως λέει ο δάσκαλος Ζουρουφίδης «Εσέβεν απές σ’ οσπίτ’ και εδίωξεν την καλομάναν, που εμάθιζέν ’μας να καλατζεύομεν τα ποντιακά. Το τρανόν το κακόν η γλώσσα μουν απές σ’ οσπίτ’ έπεθεν ατό».

Αν λοιπόν κάνουμε την πρόσθεση όλων αυτών των ενοχοποιητικών στοιχείων και πιθανών πολλών άλλων, καταλήγουμε δυστυχώς ότι η ποντιακή διάλεκτος βρίσκεται σε κίνδυνο.

Η λαλιά μας δεν θέλει τα μοιρολόγια μας

Σύμφωνα με τον «Άτλαντα των παγκόσμιων γλωσσών σε κίνδυνο» της UNESCO, η ποντιακή διάλεκτος κατατάσσεται στην κατηγορία κινδύνου «σίγουρα σε κίνδυνο», όπου τα παιδιά δε μαθαίνουν πλέον τη γλώσσα ως μητρική στο σπίτι.

Προσωπικά ομολογώ ότι συγκλονίστηκα όταν συνειδητοποίησα πως είμαι η γενιά που θα χρεωθεί την εξαφάνιση της ποντιακής μας λαλιάς, αφού δε μιλώ στα παιδιά μου ποντιακά ή μάλλον δε μιλούσα. Και χρησιμοποιώ παρελθοντικό χρόνο γιατί μετά το σοκ, τόλμησα και ξεπέρασα τις όποιες αναστολές μου και επιδόθηκα στο να μάθω να μιλώ τη μητρική μου γλώσσα, ξεπληρώνοντας το χρέος στον πατέρα μου και στα παιδιά μου. Στην αρχή προκαλούσα γέλια με την προφορά μου, σήμερα νιώθω περήφανη όταν οι μιζετέρ’ μου λένε «Ντο καλά καλατζεύς τα ποντιακά».

Πιστεύω ότι η λαλιά μας δε θέλει τα μοιρολόγια μας, θέλει να ανατρέψουμε τον επικείμενο θάνατό της, να της δώσουμε το φιλί της ζωής, όπως πολύ εύστοχα είπε ο Κώστας Διαμαντίδης.

Η γλώσσα μας είναι ζωντανή

Θα μου πείτε δεν είναι εύκολο. Φυσικά και δεν είναι, όμως όλα τα σπουδαία σε αυτό τον κόσμο με κόπο κατακτήθηκαν. Και μόνο το γεγονός ότι εσείς οι νέοι βρίσκεστε εδώ για να ακούσετε, να συζητήσετε, να θέσετε τους προβληματισμούς και τις προτάσεις σας για τη μητρική μας γλώσσα είναι ένα σημαντικό βήμα. Ίσως θα έλεγα το πιο σημαντικό μια και σε εσάς θα μεταφερθεί το χρέος της διάσωσής της. Και προλαβαίνουμε να τη σώσουμε πιστέψτε με.

Γιατί η γλώσσα μας δεν είναι νεκρή, είναι ζωντανή. Μιλιέται ακόμη στα ποντιακά χωριά, στα ποντιακά σπίτια, όπου υπάρχει εστία ποντιακού Ελληνισμού.

Μιλιέται ακόμη στον Πόντο όπως προέβλεψε ο Άνθιμος Παπαδόπουλος, αφήνοντας ένα παράθυρο ελπίδας στη δυσοίωνη πρόβλεψή του για τη διάλεκτό μας. «Εξαίρεση θα αποτελέσουν τα ιδιώματα του Όφεως και της Τόνγιας, περιφερειών της επαρχίας Τραπεζούντος, διότι οι ελληνόφωνοι κάτοικοι αυτών, απόγονοι εξισλαμισθέντων Ελλήνων, δεν υπήχθησαν εις την ανταλλαγήν ως μουσουλμάνοι την θρησκείαν».

Ο Ομέρ Ασάν, συγγραφέας του βιβλίου «Ο Πολιτισμός του Πόντου», μιλάει, με συντηρητικούς υπολογισμούς, για 300.000 ποντιόφωνους στην Τουρκία. «Σήμερα στην Τουρκία υπάρχουν ακόμη άτομα που μιλούν ή καταλαβαίνουν τα ποντιακά, που είναι η αρχαιότερη ζώσα διάλεκτος της Ελληνικής Γλώσσας. Τα μέλη αυτής ως κοινωνικής ομάδας κατάγονται από την Τραπεζούντα και βρίσκονται σε διάφορα μέρη της Τουρκίας, καθώς και στο εξωτερικό, ως μετανάστες. Τα ποντιακά ομιλούνται σε εξήντα χωριά της περιφέρειας Τραπεζούντας, τα περισσότερα από τα οποία βρίσκονται στην περιοχή του Όφη», δήλωσε στην συνέντευξή του στην εφημερίδα «Καθημερινή» το 2000.

Όποιος επισκέφθηκε τον Πόντο έχει διαπιστώσει την αλήθεια των λόγων του Ομέρ Ασάν. Το 2005, στο πρώτο μου ταξίδι στον Πόντο, ένα απόγευμα στα Σούρμενα, ο ποντιόφωνος Αζίζ, περίγραψε, μεταξύ άλλων, στην κάμερά μου, σε άπταιστα ποντιακά, τον τρόπο που μαγειρεύουν το χαβίτς: «Δουρβανίζουμεν και παίρουμεν τ’ απάν’ το βούτορον. Βάλουμεν σο τηγάν’ τ’ αλεύρ’ και φτάμε το χαβίτς. Λύουμεν το βούτορον, γύρουμεν εκεί απάν’, βάφτουμεν και τρώγουμεν».

Και όταν πέρσι το 2010, στο δεύτερό μου ταξίδι στον Πόντο βρέθηκα στη Λαραχανή της Ματσούκας, στο σπίτι της Σελμά, ένιωσα μεγάλη συγκίνηση, ακούγοντας τη νεαρή κοπέλα να χρησιμοποιεί αρχαίες ελληνικές λέξεις όπως «κνέσκεσαι» από το αρχαίο κνησμός. Δυο χιλιάδες περίπου χιλιόμετρα μακριά από την Ελλάδα, ψηλά σα ραχία του Πόντου, ακόμη διατηρούνται απομεινάρια της αρχαίας ελληνικής γλώσσας. Η μαγιά επομένως υπάρχει, μένει να αξιοποιηθεί σωστά.

Μιλιέται και από εσάς τους νέους, μέσα από τα ποντιακά δίστιχα και τραγούδια, τα οποία σήμερα αποτελούν το δυνατό χαρτί της διαλέκτου μας. Όταν μάλιστα ευτυχήσαμε να έχουμε στην ποντιακή οικογένεια τον επίκουρο καθηγητή Νευροχειρουργικής Κλινικής Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Χρήστο Αντωνιάδη, που ακολουθώντας πιστά τη ρήση του Ελύτη «Μόνη έγνοια η γλώσσα μου», εδώ και 15 χρόνια γράφει στίχους στα ποντιακά με μοναδικό στόχο να μη χαθεί η λαλιά μας, τότε σίγουρα «η ποντιακή διάλεκτος θα έχει διάρκεια για τουλάχιστον άλλα εβδομήντα χρόνια», όπως λέει χαρακτηριστικά ο ίδιος

Ο ρόλος του θεάτρου στην εκμάθηση της γλώσσας

Έχουμε όμως και το θέατρο. Δε μπορείτε να φανταστείτε πόσο δυνατό μέσο εκμάθησης της μητρικής μας γλώσσας μπορεί να γίνει το θέατρο, όταν κληθούν να συμμετάσχουν σ’ αυτό τα μικρά παιδιά. Στο Θρυλόριο ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ποντίων Θρυλορίου «Η Κερασούντα και το Γαρς» ανέβασε με τη νεοσύστατη παιδική θεατρική του ομάδα το έργο του Ηλία Υφαντίδη «Τη Ανεράδας η λαλία». Έπαιξαν δεκαεννιά παιδιά, ηλικίας από 5 έως 13 χρονών. Το αποτέλεσμα ήταν εκπληκτικό. Όχι μόνο τα χάταλα έμαθαν με απίστευτη ευκολία τα ποντιακά και έπαιξαν θαυμάσια, αλλά συνέχισαν να χρησιμοποιούν τις ποντιακές τους ατάκες και εκτός παράστασης, στο παιχνίδι τους, στο σπίτι τους, στο σχολείο και αυτή είναι η επιτυχία. Περιττό να σας αναφέρω ότι έμαθαν τους ρόλους και των υπολοίπων παιδιών. Το θεατρικό παιχνίδι συνεπήρε μικρούς και μεγάλους, υποδεικνύοντας μας το δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε για τη διάσωση της γλώσσας μας.

Ελπίδα και από τις εκδόσεις στην ποντιακή

Ελπιδοφόρα παραδείγματα επίσης αποτελούν προσπάθειες όπως το παραμύθι με τίτλο «Ο Πάρδον και ο Χαμαιλετάρτς», της Ένωσης Ποντίων Πιερίας, το οποίο δεν είναι άλλο από το μύθο του Αισώπου «Ο Γάτος και ο Μυλωνάς», στην ποντιακή διάλεκτο και το οποίο συνοδεύεται από το ομότιτλο D.V.D. κινουμένου σχεδίου στην ποντιακή επίσης διάλεκτο.

Ακόμη μια αξιόλογη προσπάθεια που επίσης απευθύνεται στις μικρές ηλικίες, αν και τα παραμύθια δεν έχουν ηλικία, είναι το βιβλίο της Χρυσάνθης Συμεωνίδου – Χείλαρη με τίτλο «Παραμύθια από τον Πόντο» στην ποντιακή διάλεκτο και στη νεοελληνική.

Και φυσικά δεν μπορώ να παραλείψω να αναφέρω την εκπληκτική ιδέα έκδοσης τριών κόμιξ της παγκοσμίως αγαπημένης σειράς κόμιξ Αστερίξ στα ποντιακά. Ο Γαλάτης ήρωας, οι περιπέτειες του οποίου έχουν πουληθεί σε 325 εκατομμύρια αντίτυπα των 33 ιστοριών με μεταφράσεις σε πάνω από 107 γλώσσες και διαλέκτους, γίνεται ο Αστερίκον που μιλάει ποντιακά, όπως και οι άλλοι ήρωες με τη βοήθεια του καθηγητή Γ. Σαββαντίδη, ο οποίος μετέφερε στην ποντιακή διάλεκτο τα κείμενα με τις περιπέτειες «Το Ζιζάνιον», «Σπαθιά και τριαντάφυλλα» και ο «Αστερίκον σα Ολυμπιακά τ’ αγώνας». Ένα εμπνευσμένο εγχείρημα, ελκυστικό για τους νέους ανθρώπους που συνδυάζει αρμονικά και παραγωγικά το χθες με το σήμερα και το αύριο, ωραιότατο παράδειγμα για το που πρέπει να κατευθυνθούμε στο ζήτημα της διάσωσης της μητρικής μας λαλιάς.

Να λοιπόν που υπάρχουν αξιόλογες προσπάθειες, ένα μικρό δείγμα των οποίων σας παρουσίασα σήμερα, που αν τις αξιοποιήσουμε και τις πολλαπλασιάσουμε, εκμεταλλευόμενοι το γεγονός ότι η ποντιακή διάλεκτος είναι ακόμη ζώσα, έχουμε σοβαρές ελπίδες να πετύχουμε τη διάσωσή της.

Αγώνας δρόμου για την καταγραφή της ποντιακής

Στην τελευταία συνεδρίαση της Επιτροπής Πολιτισμού της ΠΟΕ με θέμα την ελληνική διάλεκτο του Πόντου, κατατέθηκαν αξιόλογες προτάσεις, τις οποίες ομόφωνα το Δ.Σ. της Π.Ο.Ε. ενέκρινε και στις οποίες τον πρωταγωνιστικό ρόλο καλείστε να παίξετε εσείς οι νέοι.

Ο Σάββας Μαυρίδης, καθηγητής στο ΤΕΙ Θεσσαλονίκης και μέλος της Επιτροπής, πρόβαλε ένα μείζον πρόβλημα για τη διάλεκτο μας, για να μην πω για την αρχαία ελληνική, τη διάσωση της προφοράς της.

Ευτυχώς για τον πολιτισμό των ανθρώπων ο γραπτός λόγος της αρχαίας ελληνικής γλώσσας έχει διασωθεί, ο προφορικός όμως όχι. Για να μη θρηνήσουμε μια τέτοια απώλεια και με την ποντιακή διάλεκτο, αποφασίσαμε να επιδοθούμε σε έναν αγώνα δρόμου καταγραφής των παλαιότερων γενεών που έχουν απομείνει και μιλούν ποντιακά, με τη συνδρομή των ποντιακών σωματείων, κυρίως όμως με τη δική σας. Σας ζητώ λοιπόν να πάρετε επ’ ώμου τις κάμερες και να καταγράψετε τους παλιούς πόντιους της οικογένειάς σας, της γειτονιάς σας, του χωριού σας. Υπάρχουν ανάμεσά σας ακόμη, αρκεί να κοιτάξετε γύρω σας.

Αφού γίνει αυτό το έργο σε πρώτη φάση, πρωταγωνιστής θα γίνει το διαδίκτυο μέσω του οποίου θα φτάσει το υλικό αυτό σε όλο τον κόσμο.

Στόχος μας η δημιουργία πανεπιστημιακής έδρας ποντιακής διαλέκτου

Και επειδή η λαλιά μας δεν πρόκειται να διδαχθεί σε κανένα σχολείο, αποφασίσαμε να επιδιώξουμε τη δημιουργία μιας Πανεπιστημιακής έδρας με αντικείμενο την ποντιακή διάλεκτο. Το μάθημα μπορεί να είναι απλώς επιλογής στο πλαίσιο της Φιλολογίας ή της Γλωσσολογίας ή στο Παρευξεινείων. Συγχρόνως όμως αποτελεί ένα κίνητρο για τους φοιτητές και βέβαια όχι μόνο για τους Πόντιους. Διότι όπως λέει ο Νίκος Λυγερός, η Ποντιακή Διάλεκτος είναι ένας ζωντανός τρόπος να μελετηθούν και τα αρχαία ελληνικά ως ένας συμπληρωματικός τρόπος προσέγγισης.

Ως εκπαιδευτικός στην προσχολική αγωγή, έχοντας εμπειρία 18 χρόνων με μικρά παιδιά, θεωρώ ότι ο στόχος των προσπαθειών μας πρέπει να είναι οι παιδικές ηλικίες, εκεί που μπαίνουν οι βάσεις του ανθρώπινου οικοδομήματος. Και επειδή το παιχνίδι είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος μάθησης, ήρθε η ώρα να το επιστρατεύσουμε στην υπηρεσία της λαλιάς μας, φτιάχνοντας γλωσσικά παιχνίδια στα ποντιακά, όπως παιχνίδια μνήμης, σταυρόλεξα, του χαμένου θησαυρού και άλλα και μέσα από τους Συλλόγους μας, να δημιουργήσουμε κατά τόπους εργαστήρια γλώσσας που με απόλυτη βεβαιότητα σας λέω ότι θα προσελκύσουν και το πιο αδιάφορο παιδί. Εδώ χρειαζόμαστε τη δημιουργική φαντασία των νιάτων σας, την καλή γνώση της χρήσης της σύγχρονης τεχνολογίας που οι περισσότεροι τη διαθέτετε και τη δροσιά της νεανικής σας σκέψης και λογικής, αλλά και τη διάθεσή σας για προσφορά.

Και για να μη μείνουμε σε μεγαλόσχημες ευχές και θεωρητικές αναλύσεις, αντί επιλόγου, θα σας δείξω το μέλλον, την προοπτική στην πράξη σε όλη της την αισιόδοξη διάσταση, μέσα από απόσπασμα από την παιδική παράσταση «Τη Ανεράδας η λαλία» όπου τα παιδιά μιλούν ποντιακά).

Πηγή: Παρατηρητής της Θρακής

Οι «Αργοναύτες» στη Σικελία σε Διεθνές Φεστιβάλ

Στις 24-30 Αυγούστου η αποστολή του μεγάλου χορευτικού της Ένωσης Ποντίων Ν. Κιλκίς «Οι Αργοναύτες» βρέθηκε στο Lascari της Σικελίας για να πάρει μέρος σε φεστιβάλ παραδοσιακών χορών.

Συμμετέχουσα χώρα ήταν η Ρωσία καθώς και ιταλικά συγκροτήματα από την περιοχή της Σικελίας.

Την πρώτη ημέρα πραγματοποιήθηκε παρέλαση με επίδειξη χορευτικών φιγούρων στους δρόμους του Lascari κάτι σαν πρόσκληση για τους κατοίκους και επιβεβαίωση των συγκροτημάτων για την παρουσία τους καθώς και γνωριμία με τους χώρους και την γύρω περιοχή. Την δεύτερη ημέρα παραμονής έγινε επίσημη υποδοχή των συγκροτημάτων από τον δήμαρχο της πόλης με ανταλλαγή δώρων και αναμνηστικών και ακολούθησε ξανά παρέλαση των χορευτών στους δρόμους της πόλης.

Το βράδυ της ίδιας μέρας πραγματοποιήθηκε η κεντρική παράσταση με συμμετοχή τοπικού χορευτικού συγκροτήματος, του ρώσικου συγκροτήματος και η παράσταση έκλεισε με την παρουσία των «Αργοναυτών» αποσπώντας τον θαυμασμό και τα χειροκροτήματα των θεατών στην κεντρική πλατεία όπου γινόταν η εκδήλωση.

Το βράδυ της επόμενης μέρας η αποστολή του συλλόγου ταξίδεψε 40χλμ. μακρύτερα στο Caccamo μία μεγαλύτερη πόλη όπου είχαν εκδηλώσεις με χορευτικά ιταλικά σύνολα. Αφού έγινε η παρουσίαση όλων των συγκροτημάτων επιδόθηκαν αναμνηστικά από τον δήμαρχο της πόλης. Η εκδήλωση ξεκίνησε και τελείωσε με πολύ κέφι χορό και διάθεση, βάζοντας και πάλι την πινελιά του ποντιακού πολιτισμού, μουσικής και χορού που τόσο άρεσε σε αυτούς που παρακολούθησαν την παράσταση.

Η επόμενη μέρα ήταν ημέρα ξεκούρασης και επίσκεψης σε τουριστικά μέρη της περιοχής η οποία μαζί με την πόλη του Cefalu αποτελούν την καλύτερη τουριστική πρόταση της Σικελίας.

Την αποστολή συνόδεψαν ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος του συλλόγου που μαζί με τον χοροδιδάσκαλο και τα παιδιά του χορευτικού απέκτησαν εμπειρίες, εικόνες αλλά και φίλους στην περιοχή της Σικελίας, αφήνοντας πίσω τους υπόσχεση ότι αυτή η επαφή ήταν μόνο η αρχή και θα υπάρξει ανάλογο κάλεσμα ώστε να επισκεφθούν το Κιλκίς. Άλλη μία δράση του συλλόγου έφθανε στο τέλος της, ενταγμένη σε ένα πολύ δραστήριο καλοκαίρι με πολλές αποστολές και παρουσίες και πολυποίκιλες δραστηριότητες.

Πηγή: Kilkis Today

ΕΝΩΣΗ ΠΟΝΤΙΩΝ Ν. ΙΩΝΙΑΣ & ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ «Η ΡΩΜΑΝΙΑ»

Οι πρόβες του χορευτικού τμήματος της Ένωσης Ποντίων Ν. Ιωνίας & Ηρακλείου Αττικής "Η Ρωμανία" γίνονται κάθε Τετάρτη και ώρα 18:00 στη αίθουσα "Μίμης Καβούρης" του Πολιτιστικού Κέντρου Βίλα Στέλλα, Γαλήνης & Σοφίας 1, Νέο Ηράκλειο Αττικής.

ΕΝΩΣΗ ΠΟΝΤΙΩΝ Ν. ΙΩΝΙΑΣ & ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ «Η ΡΩΜΑΝΙΑ»
Στ. Καραγιώργη 1 & Αντύπα (Δημαρχείο Ηρακλείου)
Ηράκλειο Αττικής
Τ.Κ. 14121
Τηλ: 6945888678

i_romania@hotmail.com

Ηλίας Πετρόπουλος, επίκουρος καθηγητής τμήματος Παρευξεινίων του Δ.Π.Θ. - «Η ποντιακή διάλεκτος είναι ζωντανή»

Με θέμα «Η ένταξη της ποντιακής διαλέκτου στην καθημερινότητα των νέων» πραγματοποιήθηκε η έβδομη Πανελλήνια Συνάντηση Ποντιακής Νεολαίας της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος στον Κάλαμο από τις 2-4 Σεπτεμβρίου κατά την διάρκεια της οποίας επιστήμονες αλλά και μέλη της νεολαίας των Συλλόγων της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδας ασχολήθηκαν με ένα πολύ σημαντικό θέμα, αυτό της διατήρησης της ποντιακής διαλέκτου.

Συγκεκριμένα κατά την διάρκειά της αναπτύχθηκαν τα θέματα, «Η ποντιακή διάλεκτος εκπέμπει SOS» από την κ. Χρύσα Μαυρίδου, εκπαιδευτικό, Συντονίστρια στην Επιτροπή Πολιτισμού της Π.Ο.Ε. με θέμα τη γλώσσα, «Η έκδοση ενός επιστημονικά άρτιου εγχειριδίου για τη διδασκαλία της ποντιακής διαλέκτου, ως εργαλείο για τη διατήρησή της στο μέλλον» από τον Δρ Αντώνη Παυλίδη, κοινωνιολόγο, σχολικό σύμβουλο, «Η γλώσσα μου είναι τα όρια της σκέψης μου» από τον Δρ Νίκο Λυγερό, στρατιωτικό σύμβουλο, «Η ποντιακή διάλεκτος μέσα από το τραγούδι» από τον κ. Ηλία Πετρόπουλο, επίκουρο καθηγητή Ιστορίας στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, επισκέπτη καθηγητή στο Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδος, «Το ποντιακό θέατρο ως μέσο εκμάθησης της ποντιακής διαλέκτου» από τον κ. Ιωάννη Γεωργιάδη, ηθοποιό – σκηνοθέτη, ενώ παρουσιάσθηκε Θεατρική παράσταση από το Σύλλογο Ποντίων Λαυρίου Αττικής “Ο Μιθριδάτης” “Οι χωρέτες”, σε σενάριο-σκηνοθεσία Σιαμίδη Δημήτρη.

Με τον Ηλία Πετρόπουλο, επίκουρο καθηγητή στο Τμήμα του Τμήματος Παρευξεινίων στο Δημοκρίτειο, ένα από τους ομιλητές της συνάντησης, μιλά σήμερα ο ΠτΘ για το μέλλον της ποντιακής διαλέκτου. Ο κ. Πετρόπουλος ισχυρίζεται ότι η ποντιακή διάλεκτος είναι ζωντανή και καλεί τους συλλόγους πέρα από το χορό και το τραγούδι να ξεκινήσουν «μία διαδικασία καλλιέργειας και σωστής παιδείας στη νεολαία ώστε να δοθούν τα απαραίτητα ερεθίσματα που θα βοηθήσουν στην διατήρηση και την διαφύλαξη της διαλέκτου μας».

Ψέμα ο ισχυρισμός κάποιων ιστορικών ή γλωσσολόγων ότι η ποντιακή διάλεκτος είναι νεκρή.

ΠτΘ: κ. Πετρόπουλε μπορεί η ποντιακή διάλεκτος να χαρακτηρισθεί ζωντανή;
Η.Π.: Είναι ζωντανή, εφόσον ομιλείται και στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Σήμερα και στον Πόντο αν πάει κάποιος, στην Τραπεζούντα, στην Τόνια, ακόμη και στην Μπάφρα, ομιλούνται τα ποντιακά. Η διάλεκτος η ποντιακή είναι ζωντανή. Ο ισχυρισμός κάποιων ιστορικών ή γλωσσολόγων ότι η ποντιακή διάλεκτος είναι νεκρή, και το τόνισα στην ομιλία μου, είναι ένα μεγάλο ψέμα. Ο ισχυρισμός τους αυτός έχει ως βάση το γεγονός ότι ως Πόντιοι δεν έχουμε δικό μας γεωγραφικό χώρο και αναφορά,. Οι Κρήτες έχουν την Κρήτη, οι Θράκες την Θράκη, εμείς οι Πόντιοι είμαστε στον «αέρα». Σε καμία περίπτωση όμως δεν είναι έτσι. Για παράδειγμα, οι αδελφοί μας Πόντιοι που έχουν έρθει από το Σοχούμι και από άλλες περιοχές της Ρωσίας μιλούν ποντιακά και μάλιστα πολύ ωραία και σωστά.

Κανείς δεν μπορεί να ισχυρισθεί ότι τα ποντιακά δεν μιλιούνται

ΠτΘ: Η ύπαρξη πολλών ιδιωμάτων της ποντιακής διαλέκτου εξακολουθεί ακόμη και σήμερα;
Η.Π.: Πριν έρθουν εδώ οι πρόσφυγες κάθε χωριό είχε και το δικό του ιδίωμα, όπως και τους δικούς του χορούς. Πάμπολλα ιδιώματα υπήρξαν και για αυτό θεωρώ ότι η ποντιακή διάλεκτος ήταν ένα ζωντανό κύτταρο. Σήμερα βέβαια με την πρόσμιξη με τους υπολοίπους Έλληνες δεν υπάρχουν πια ιδιώματα, μόνο σε κάποια χωριά με πληθυσμό αμιγή. Για παράδειγμα στο Θρυλοριο έχουν έρθει Κερασουνταίοι και Καρσλίδες. Οι Κερασουνταίοι μιλούν λίγο διαφορετικά από τους Καρσλίδες. Ενδεχομένως όμως κάποια παιδιά να μιλάνε την ποντιακή ανακατεμένη και με Κερασουνταίικες και με Καρσλίδικες εκφράσεις. Έχει γίνει ένα ζύμωμα δηλαδή, αλλά σε κάποια χωριά αμιγή που οι πρόσφυγες προέρχονται από ένα συγκεκριμένο χωριό του Πόντου, όπως στη Νέα Αμισσό ή σε κάποια χωριά της Κοζάνης, προερχόμενοι από την περιοχή της Ματσούκας, μιλάνε το ιδίωμα της Ματσούκας που μιλούσαν στον Πόντο. Κανείς δεν μπορεί όμως να ισχυρισθεί ότι τα ποντιακά δεν ομιλούνται.

ΠτΘ: Εδώ και καιρό γίνεται λόγος για τη δημιουργία ενός εγχειριδίου για την εκμάθηση της ποντιακής διαλέκτου. Τι γίνεται με αυτό το θέμα;
Η.Π.: Στη συνάντησή μας ο ένας εκ των ομιλητών, ο κ. Παυλίδης μίλησε για το εγχειρίδιο που θέλουν να δημιουργήσουν για την ποντιακή διάλεκτο, μια καθόλα αξιέπαινη προσπάθεια, αρκεί να γίνει σωστά, με σωστή βάση και μεθοδολογία και όλες τις απαιτούμενες σύγχρονες προδιαγραφές. Πιστεύω όμως ότι θα μπορούσε κάποιος να ξεκινήσει την εκμάθηση από τα υπάρχοντα εγχειρίδια, όπως του Τοπχαρά, καθώς και κάποια άλλα.

Σημαντικό ρόλο για την εκμάθηση η επαφή με την ζωντανή γλώσσα

ΠτΘ: Παίζει σημαντικό ρόλο η οικογένεια στην εκμάθηση της ποντιακής διαλέκτου;
Η.Π.: Εγώ στην ομιλία μου επικεντρώθηκα ακριβώς στο σημείο αυτό. Έκανα μια βιωματική κατάθεση ψυχής στα παιδιά και τους είπα πώς έμαθα εγώ τα ποντιακά. Δεν ήθελα να θεωρητικολογήσω και να μιλήσω αφηρημένα. Ήθελα να μιλήσω ειλικρινά. Τους είπα λοιπόν ότι όταν ήμουν κι εγώ παιδί πήγαινα στον Σύλλογο Ποντίων της Αλεξανδρούπολης (είμαι παιδί του συγκεκριμένου ποντιακού συλλόγου), όπου μάθαινα λύρα αλλά μου άρεσε να κάθομαι στο σύλλογο και να διαβάζω τα βιβλία της βιβλιοθήκης, κυρίως το λεξικό του Άνθιμου Παπαδόπουλου για την ποντιακή διάλεκτο, το οποίο ταυτόχρονα είναι και ετυμολογικό λεξικό, δηλαδή δείχνει την προέλευση της ποντιακής διαλέκτου. Μου άρεσε επίσης ένα βιβλίο που υπήρχε σχετικά με ποντιακά ανέκδοτα, δεν εννοώ ανέκδοτα για Ποντίους (όπως οι βλακείες που λέγονται ενίοτε με πρωταγωνιστές τους Κωστίκα και Γιωρίκα), συλλογή ποντιακών ανεκδότων από τον Πόντο, το καθένα εκ των οποίων ήταν ένα σκετσάκι δύο περίπου σελίδων και εκεί έβλεπες τη ζωντανή γλώσσα. Από εκεί μάθαινα κάποιες εκφράσεις και σε συνδυασμό με αυτά που άκουγα από τον παππού και την γιαγιά, κυρίως με την γιαγιά μου, κατόρθωνα να μαθαίνω σιγά-σιγά την διάλεκτο. Αλλά η αλήθεια είναι ότι όταν ήμουν μικρός δεν μου μιλούσαν ποντιακά, φοβούμενοι μήπως μπερδευτώ στο σχολείο. Ωστόσο, σε μεγαλύτερη ηλικία κατόρθωσα να μάθω αρκετά καλά τη διάλεκτο. Ένα πράγμα μόνο με στεναχωρεί που δεν πρόλαβα να κάνω πριν πεθάνει η γιαγιά μου. Ήθελα να έχω το λεξικό του Άνθιμου Παπαδόπουλου και να διασταυρώνω τις εκφράσεις και τις λέξεις που μάθαινα από τη γιαγιά μου, που ήξερε καταπληκτικά ποντιακά, και αργότερα να κάνω μια σύγκριση μεταξύ αυτών που έλεγε η γιαγιά με αυτά που έγραφε ο Άνθιμος Παπαδόπουλος για να προβώ στην έκδοση μιας επιτομής ως συμπλήρωμα αυτού του λεξικού ή να συμπληρώσω κάποια πράγματα που ο Άνθιμος Παπαδόπουλος δεν γνώριζε ή δεν πρόλαβε να τα κάνει. Δυστυχώς, όμως, η γιαγιά μου η κυρά Ειρήνη Θεοδωρίδου-Πετροπούλου απεβίωσε και δεν έχω πλέον αυτήν την ευκαιρία.

ΠτΘ: Πώς διαπραγματευτήκατε το θέμα σας στην συνάντηση;
Η.Π.: Η εισήγησή μου είχε ως θέμα την ποντιακή διάλεκτο μέσα από το τραγούδι, πώς δηλαδή μέσα από τα τραγούδια διασώζεται η ποντιακή διάλεκτος και δεύτερον πώς μέσα από αυτά μπορεί κάποιος να μάθει ποντιακά. Προσωπικά για μένα ένας από τους βασικούς τρόπους εκμάθησης ήταν τα τραγούδια και κυρίως τα δίστιχα. Όταν έπαιζα λύρα έπρεπε να τραγουδάω. Είχα ένα πολύ καλό βιβλίο στην αρχή, του Στάθη Ευσταθιάδη, «Τα τραγούδια του ποντιακού λαού», ένα βασικό πόνημα, που βοηθά όλους όσους θέλουν να κάνουν μια πρώτη προσέγγιση στο ποντιακό τραγούδι όσον αφορά τους στίχους. Το βιβλίο περιέχει δίστιχα, δημώδη ποντιακά τραγούδια. Αυτά τα μάθαινα απ’ έξω και τα τραγουδούσα στους χορούς. Από αυτά τα δίστιχα μαθαίνεις ποντιακά, τουλάχιστον λέξεις και εκφράσεις, και εκεί φαίνεται και η μαγεία της ποντιακής διαλέκτου, η ποιητική διατύπωση της γλώσσας.

ΠτΘ: Πόσο σημαντική θεωρείτε για την εκμάθηση δηλαδή της γλώσσας την επαφή με ανθρώπους;
Η.Π.: Όπως είπα και στην ομιλία μου σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να αντικαταστήσουμε την προτεραιότητα που έχει η επαφή με την ζωντανή γλώσσα, δηλαδή με ανθρώπους που την μιλάνε. Γι΄ αυτό και όταν ήμουν μικρός, αλλά ακόμη και τώρα που μιλάμε όταν βρεθώ σε όποιο χωριό και ακούω γιαγιάδες να μιλούν ποντιακά, κάθομαι και τις αφουγκράζομαι. Αυτό δεν το αλλάζω. Υπάρχουν χωριά που μιλούν ακόμη, όπως είπα προηγουμένως στο Θρυλόριο που μιλάνε καλά ποντιακά, ίσως και στους Υφαντές, στο Δωρικό, στη Νίψα και στο Αετοχώρι και μαθαίνεις και πώς μιλούν μεταξύ τους τα ποντιακά. Επίσης εκείνο που με βοήθησε στην γλώσσα ήταν το παίξιμο της λύρας γιατί όταν έπαιζα τραγουδούσα.

ΠτΘ: Απαιτείται δηλαδή εξάσκηση στην καθημερινότητα;
Η.Π.: Για ένα παιδί της πόλης είναι πολύ δύσκολο γιατί εκεί δεν μιλάνε ποντιακά. Για να κάνει εξάσκηση ένα παιδί πρέπει να πάει σε ένα σύλλογο και να ακούει. Για παράδειγμα κάτω από το Σύλλογο στην Κομοτηνή υπάρχει καφενείο όπου πηγαίνουν πολλοί πόντιοι που ήρθαν από τη Ρωσία και μιλάνε καλά ποντιακά. Είναι πολύ μεγάλη ευκαιρία. Δυστυχώς όμως οι μεγάλοι παππούδες πεθαίνουν και για αυτό και πρέπει να εντείνουμε την προσπάθεια για να μη χάσουμε και αυτά τα λίγα που έχουμε. Εδώ ακριβώς βρίσκεται πιστεύω και το βαθύτερο νόημα της ύπαρξης των διαφόρων ανά την Ελλάδα Συλλόγων, δηλαδή να διαφυλάξουν, εκτός από το τραγούδι και τον χορό, την διάλεκτό μας.

Οι σύλλογοι να δώσουν τα απαραίτητα ερεθίσματα για τη διατήρηση της διαλέκτου

ΠτΘ: Και εδώ ίσως είναι και το μεγάλο στοίχημα για τους συλλόγους…
Η.Π.: Αυτό είπα και για αυτό άλλωστε δέχθηκα να πάω στη συνάντηση των νέων Ποντίων, διότι απευθύνθηκα σε ένα κοινό που είναι οργανωμένο σε συλλόγους. Τους είπα ότι αρκετά ασχοληθήκαμε με το χορό και το νταούλι. Είναι και αυτό σημαντικό, αλλά δεν αρκεί πλέον μόνο αυτό. Ας κάνουμε κάτι άλλο για να ανέβουμε ένα σκαλοπάτι πιο πάνω. Ξέρω ότι και η διδασκαλία που έγινε σε συλλόγους για την εκμάθηση της ποντιακής κούρασε, ίσως γιατί δεν μπορούν να διδάξουν την ποντιακή διάλεκτο, ίσως δεν γνώριζαν τις μεθόδους διδασκαλίας και τα παιδιά το θεώρησαν αυτό κουραστικό. Είναι πολύ λογικό αυτό. Όμως πρέπει οπωσδήποτε να κάνουμε κάτι. Εκείνο που προσπάθησα να τονίσω είναι ότι τα σκετσάκια βοηθούν πολύ στην εκμάθηση της ποντιακής, όπως φερ’ ειπείν αυτά που ανέφερα προηγουμένως. Θα μπορούσαν για παράδειγμα να παίζουν τον Λάζαρο και την Χριστοφορίνα, την γυναίκα του, που ήταν συνεχώς σε μία αστεία κατάσταση, όμορφη ωστόσο, μέσα από την οποία βλέπεις και βιώνεις την ζωντανή γλώσσα και έτσι μπορεί να μάθει το παιδί ποντιακά τουλάχιστον σε μία πρώτη βάση.

Επίσης, όποιος έχει την ευχέρεια να διαβάζει γενικότερα βιβλία με ποντιακό περιεχόμενο μπορεί να βοηθηθεί. Κυρίως όμως και το πρώτο από όλα είναι να βρει τρόπους ώστε να έχει επαφή με τη ζωντανή γλώσσα, με ανθρώπους που μιλάνε. Όταν πάω στο Ελαιοχώρι της Καβάλας, για παράδειγμα, για να γλεντήσω με τους φίλους μου, όλοι μιλάνε ποντιακά και μικρά παιδιά και σε μεγαλύτεροι στην ηλικία. Βέβαια αυτοί είναι Γαρασαρώτοι, από την Νικόπολη δηλαδή, και μιλάνε ένα δικό τους ιδίωμα καθόλα ευχάριστο. Προσπαθώ να συντονιστώ μαζί τους όσο μπορώ. Στις Σάπες και στα Κασσιτερά είναι Γαρασαρώτοι στην καταγωγή. Δεν γνωρίζω αν οι μικρότεροι γνωρίζουν το ιδίωμα της Νικοπόλεως, οι μεγαλύτεροι όμως τα γνωρίζουν και μιλάνε εξαιρετικά και μάλιστα τα Καϊλικώτικα, όπως λέγονται, δηλαδή από την περιοχή της Καϊλού. Και αυτό το χαίρεσαι.

ΠτΘ: Θα διατηρηθεί πιστεύετε η ποντιακή διάλεκτος;
Η.Π.: Δεν γνωρίζω πώς θα την διατηρήσουμε τη διάλεκτο, μόνο αν οι νέοι μας ευαισθητοποιηθούν πιστεύω ότι θα γίνει κάτι τέτοιο. Υπήρξε αρκετή προσέλευση στην Συνάντηση στον Κάλαμο, αν και φαντάζομαι ότι τέτοιες συναντήσεις νεολαίας έχουν και έναν άλλο σκοπό. Να βρεθούν μεταξύ τους και να παίξουν λύρα και να τραγουδήσουν, αλλά ακόμη κι αυτό είναι ευχάριστο. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό, δεν αρκεί αυτό. Πρέπει εκ μέρους των Συλλόγων να αρχίσει μία διαδικασία καλλιέργειας και σωστής παιδείας στη νεολαία ώστε να δοθούν τα απαραίτητα ερεθίσματα που θα βοηθήσουν στη διατήρηση και τη διαφύλαξη της διαλέκτου μας.

Η ποντιακή διάλεκτος έχει μέλλον!

ΠτΘ: Τελικά έχει μέλλον η ποντιακή διάλεκτος;
Η.Π.: Όσο μέλλον έχει η Ελλάδα, όσο μέλλον έχουμε όλοι μας ως φυσική παρουσία, σίγουρα έχει μέλλον και η ποντική διάλεκτος και για αυτό και τα νέα παιδιά συναντήθηκαν σήμερα εδώ. Εμείς που είμαστε κάπως μεγαλύτεροι είμαστε πάντα κοντά τους για να ακούσουμε τους προβληματισμούς τους και να συνδράμουμε με τη γνώμη μας. Αυτός ήταν και ο λόγος που συμμετείχα στην όμορφη αυτή εκδήλωση, διαφορετικά δεν είχα λόγο να συμμετάσχω.

Πηγή: Παρατηρητής της Θράκης