ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ ΕΥΡΩΠΗΣ

Μια ακόμη γιορτή των νέων μας έφτασε, με την ομαλή επιστροφή όλων των παρεβρισκομένων στην 18η Συνδιάσκεψη Ποντιακής Νεολαίας στις οικίες τους, στο τέλος της. Η περισυλλογή, η υπευθυνότητα, ο στοχασμός, οι νέες ιδέες και προτάσεις για το "αύριο" ήταν τα κύρια χαρακτηριστικά του διημέρου που συνδιοργάνωσαν η Συντονιστική Επιτροπή Ποντιακής Νεολαίας στην Ευρώπη και το Δ.Σ. της Ο.Σ.Ε.Π.Ε.

Την εκδήλωση τίμησαν εκ μέρους της πολιτείας η Γεν. Πρόξενος της Ελλάδας στη Φραγκφούρτη κ. Κακιοπούλου Ευταλία και εκ μέρους της Μητρόπολης της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας στη Γερμανία ο πανοσολογιότατος Ζιακόπουλος Αθηναγόρας.

Το παρών έδωσαν ο χορηγός της Ομοσπονδίας κ. Εμανουηλίδης Δημήτριος, ο εκδότης και δημοσιογράφος κ. Βούλγαρης Βασίλειος και ο τραγουδιστής και συνεχιστής της μουσικής παράδοσης του Πόντου κ. Κουρτίδης Ιωάννης.

Μεγάλο ενδιαφέρον όπως και συμμετοχή είχαν οι εισηγήσεις των κ. Χατζηκυριακίδη Κυριάκου (Δρ. νεότερης και σύγχρονης Ιστορίας), κ. Πολατίδη Βασίλειου (οικονομολόγος και χοροδιδάσκαλος), όπως και της Ιατρού Kanya Gewalt (Γιατροί χωρίς σύνορα).

Ευχαριστούμε θερμά όλους τους νεολαίους που με την δυναμική τους παρουσία έδωσαν μηνύματα αισιοδοξίας, ενότητας και ομοψυχίας παραδίδοντας μαθήματα ήθους και δημοκρατίας.

Ανανεώνουμε το ραντεβού μας για τις 2 Ιουνίου 2012 στο Φεστιβάλ Ποντιακών Χορών Νεολαίας που θα πραγματοποιηθεί στην πόλη του Ludwigshafen.

Για το Δ.Σ. της Ο.Σ.Ε.Π.Ε. και με εκτίμηση στο πρόσωπο όλων υμών, η υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων και πολιτιστικού, Αναστασία Κασαπίδου-Dick.


www.osepe.de
info@osepe.de

Στα Χνάρια των Κομνηνών

1902. Την ώρα του ολοκαυτώματος του ναού της γνώσης, του σχολείου στο Σοκάκ-Πασή, το καμάρι των Ελλήνων της Κερασούντας, (ιστορικό γεγονός), έρχεται στον κόσμο η Σταυριανή. Και ενώ οι Έλληνες θρηνούν για την τεράστια απώλεια τους, ένας ασίκης με το σάζι του, θρηνεί για την μοίρα τους, που οι ίδιοι ακόμα δεν γνωρίζουν.

Ένα βιβλίο με φόντο τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και τα κακουργήματα του τοπάλ Οσμάν. Εμπνευσμένο από αληθινή ιστορία, διανθισμένο με ποντιακούς διαλόγους, με ρήσεις και αποφθέγματα που πηγάζουν από την ψυχή του λαού. Μία αφηγηματική παλινδρόμηση. Ένα ταξίδι που ξεκινάει την δεκαετία του 1990, στο φανταστικό Δασοχώρι και μας μεταφέρει στην Κερασούντα του 1902 του 1918 του 1922, έως την ώρα την λύτρωσης της υπέργηρης Σταυριανής που έρχεται με τον θάνατό της.

Μας λέει για την οδύσσεια, τον ξεριζωμό και τα πολύ δύσκολα πρώτα χρόνια, μετά την άφιξή τους στην νέα και ταυτόχρονα πανάρχαια πατρίδα τους.

Γνωρίζουμε τον καθηγητή πατέρα της και την μητέρα της Αγγελική, οι οποίοι σφαγιάζονται μπροστά στα έντρομα μάτια των παιδιών τους. Τους γείτονές της, Έλληνες και Τούρκους, χριστιανούς και μουσουλμάνους, φίλους και εχθρούς, όλοι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, τόσο ίδιοι αλλά και τόσο διαφορετικοί και φτάνουμε στην καθοριστική για το γένος ημερομηνία, το 1922.

Γνωρίζουμε την χιλιο-βασανισμένη Σουμέλα που όσο μεγάλα είναι τα βάσανά της άλλο τόσο μεγάλη είναι και η καρδιά της και μοχθηρό εγγονό της Πανίκα, που μαύρες σκιές έχουν βρει απάγκιο στην άπονη ψυχή του.

Την Τσόφα και τον άντρα της, τον καλοκάγαθο Γιωρίκα, που έκαναν παιδί τους την πεντάρφανη Πατουλίτσα, στις προσφυγικές παράγκες της Καλαμαριάς.

Τον μυστηριώδη Εβραίο Δαυίδ, που εμφανίζεται στο Δασοχώρι λίγα χρόνια μετά, έχοντας υπέρτατο σκοπό της ζωής του, την εκπλήρωση ενός χρέους.

Τον θηλυπρεπή Αποστόλη και τον αρρενωπό αδελφό του, τον Κωνσταντή. Τους γονείς τους, Αθηνά και Δημητρό, ντόπιοι Θρακιώτες που τον πόνο της προσφυγιάς ποτέ δεν τον γνώρισαν.

Τον Ξενοφώντα, τον λόγιο δάσκαλο, το ευσπλαχνικό χέρι στις δύσκολες στιγμές τους, και σύζυγο της Σταυριανής.

Τον καλοκάγαθο και βουλιμικό Στέφανο, το παιδί με σύνδρομο down που ξέρει μόνο να αγαπά και τον έχει αγκαλιάσει ολάκερο το χωριό.

Τον Αναστάση τον χωρατατζή, που μας κάνει και ξεχνάμε τις δυσκολίες της ζωής. Τον Θανάση που τον συναγωνίζεται στα χωρατά. Τον τραγικό Νικόλα τον "οκνέα", που οκνεί ακόμα και να μιλήσει. Την στοργική Φρόσω και την γραφική Μαγδαληνή που έκαναν τον πόνο τους μια αγκαλιά μεγάλη για το "ζαντό" παιδί, τον Στέφανο.

Τον ασίκη, την βασανισμένη ψυχή που ψάχνει την λύτρωση στα αποκαΐδια και άλλους, συνοδοιπόρους στον δρόμο της προσφυγιάς, της λύτρωσης, και της ποθητής αγαλλίασης της ψυχής.

Το Δασοχώρι για τους πρόσφυγες είναι η νέα τους Πατρίδα.

Εδώ το γαλάζιο της θάλασσας του Πόντου έχει αντικατασταθεί από το πράσινο του δάσους. Ζούμε και μοιραζόμαστε μαζί τους τις χαρές και τις λύπες τους, τις αιματοβαμμένες μνήμες, αλλά και τις ήλιο-στάλαχτες ελπίδες τους.

Είναι η μοναδική Πατρίδα που τα παιδιά της τρίτης και τέταρτης γενιάς των ξεριζωμένων ποντίων γνωρίσανε, αλλά όχι η μοναδική που αγαπήσανε.

Στο αίμα τους, στο DNA τους, ΑΓΝΩΣΤΟ ΠΩΣ, ζει ακόμη η νοσταλγία των παππούδων τους, αυτό το απροσδιόριστο και μυστήριο συναίσθημα που γεμίζει τα μάτια τους με δάκρυα στο άκουσμα της ποντιακής λύρας, κάνοντας πράξη αυτό που είπε ο αείμνηστος Λεωνίδας Ιασωνίδης: "Ξηρανθήτω ημίν ο λάρυγξ εάν επιλαθώμεθά σου ω πάτριος Ποντία γη!".

Τα «Κερκέλια» του Λαζάρου στο Θρυλόριο

Τα φτιάχνουν οι Πόντιες νοικοκυρές για να τα δώσουν στα παιδιά που θα ψάλλουν την Κυριακή των Βαΐων

Πλησιάζει το Πάσχα και ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ποντίων Θρυλορίου Ν. Ροδόπης «Η Κερασούντα και το Γαρς» θα αναβιώσει μια σειρά έθιμα ξεκινώντας από σήμερα Σάββατο του Λαζάρου με τα «Κερκέλια». Τα «Κερκέλια» είναι ένα είδος κουλουριού, που το φτιάχνουν οι πόντιες νοικοκυρές το Σάββατο του Λαζάρου για να το δώσουν στα παιδιά που θα ψάλλουν την άλλη μέρα. Λέγεται ότι ο φτωχός Λάζαρος ζητιάνευε αλεύρι και με αυτό έκανε τα κερκέλια και τα μοίρασε στα φτωχά παιδιά που πεινούσαν. Μια άλλη εκδοχή θέλει τα κερκέλια να είναι το πρώτο φαγητό που έφαγε ο Λάζαρος μετά την Ανάσταση του από τον Κύριο. Οι πόντιες νοικοκυρές θα παρουσιάσουν από την αρχή μέχρι το τέλος τη διαδικασία παρασκευής του κουλουριού αυτού, που γίνεται μόνο με αλεύρι και νερό.

Την επόμενη ψάλουν τα παιδιά τα κάλαντα των Βαΐων. Με τα φύλλα δάφνης που παίρνουν από την εκκλησία, τα παιδιά στολίζουν καλάθια στα οποία βάζουν τα αυγά που θα τους δώσουν. Τα κερκέλια τα περνούν σε ένα ξύλο το οποίο στη βάση του έχει άλλο ένα ξύλο σταυρωτά, ώστε να συγκρατούνται.

Τα κάλαντα των Βαΐων είναι:
Βάι βάι το βάι
Τρώγω ψάρι και χαψί
Και τη άλλη Κεκερή
Τρώγω το παχύ αρνί.
Θεία θεία αν το κερκέλ’
και δώσ’ με το κόκκινο τα’ ωβό.

Οι νοικοκυρές τους δίνουν αυγά, κερκέλια, καραμέλες, τσούγκουρα και σήμερα πλέον χρήματα. Από τα αυγά που θα μαζέψουν θα ψάξουν τα πιο γερά για να συμμετάσχουν στις «Αυγομαχίες». Οι πόντιοι ξεχωρίζουν τα γερά αυγά κότας από τον ήχο που κάνουν όταν τα χτυπούν στα δόντια τους κλείνοντας το ένα αυτί.

Πηγή: Χρόνος

Πραγματοποιήθηκε ο ετήσιος χορός του Πολιτιστικού Συλλόγου Φιλυριάς

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε ο ετήσιος χορός του Πολιτιστικού Συλλόγου Φιλυριάς, «Η Φιλυριά» την Παρασκευή 17 Φεβρουαρίου 2012.

Την εκδήλωση ξεκίνησαν οι μαθητές της εκμάθησης νταουλιού με το δάσκαλο τους και χοροδιδάσκαλο τους Βαγγέλη Λάχανη, όπου και άφησαν τις καλύτερες εντυπώσεις. Την παράσταση έκλεψαν οι μικροί χορευτές του παιδικού χορευτικού του συλλόγου, οι οποίοι έκαναν την πρώτη τους δημόσια εμφάνιση.

Την εκδήλωση παρακολούθησε ο Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ κ. Φραγγίδης Γεώργιος, ο Αντιδήμαρχος κ. Δερβεντλής Αναστάσιος, ο πρόεδρος της κοινότητας Φιλυριάς κ. Παυλίδης Κωνσταντίνος, καθώς και ο υποψήφιος Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας για το Νομό Πέλλας, Σταμενίτης Διονύσιος.

Το Δ.Σ. του συλλόγου ευχαριστεί τους γονείς των παιδιών για τη βοήθεια τους, καθώς και όλους τους συλλόγους που στήριξαν την εκδήλωση με την παρουσία τους (Σύλλογος «Ταξιάρχες» Γερακώνας, Σύλλογος «Υψηλάνται» Δυτικού Πέλλας», Σύλλογος «Τραντέλληνες» Λεπτοκαρυάς Πέλλας, Σύλλογος Ποντίων Αξιούπολης, Σύλλογος Αργοναύτες Κιλκίς, Σύλλογος Διογένης ο Συνωπεύς Γουμένισσας, Σύλλογος «Εύξεινος Λέσχη» Γιαννιτσών, Σύλλογος Ποντίων Γιαννιτσών, Σύλλογος Ποντίων «Ο Φάρος» Αγ. Βαρβάρας Αθήνα.

Πηγή: Kilkis Today

Κοπή της βασιλόπιτας με μηνύματα αισιοδοξίας

Στο πρώην Κοινοτικό Κατάστημα Θρυλορίου συγκεντρώθηκαν το Σάββατο (25-02-2012) οι κάτοικοι του οικισμού για την καθιερωμένη κοπή της βασιλόπιτας, σε μια εκδήλωση που διοργανώθηκε από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Ποντίων «Η Κερασούντα και το Γαρς». Παράλληλα με την ανταλλαγή ευχών και το μικρό ποντιακό γλέντι που στήθηκε, τα μέλη του συλλόγου είχαν την ευκαιρία να κάνουν τον απολογισμό της χρονιάς που πέρασε και να καταστρώσουν τα σχέδια για τις μελλοντικές δράσεις και εκδηλώσεις τους. Τι κι αν ο απολογισμός για τον δραστήριο Σύλλογο του Θρυλορίου ήταν πάντα μια εύκολη υπόθεση, ο προβληματισμός έγκειται πλέον στο σχεδιασμό των επερχόμενων δράσεων, υπό τη βαριά σκιά της οικονομικής κρίσης.

Χρύσα Μαυρίδου: «Αισιοδοξούμε γιατί είμαστε απόγονοι ανθρώπων, οι οποίοι βίωσαν γενοκτονίες και προσφυγιά και κατάφεραν να ορθοποδήσουν»

Ένα μήνυμα αισιοδοξίας θέλησε όμως να στείλει με τις δηλώσεις της η πρόεδρος του Συλλόγου, Χρύσα Μαυρίδου. Όπως υποστήριξε, «αν ανατρέξουμε λίγο στο παρελθόν θα αισιοδοξήσουμε ακόμα περισσότερο και θα πάρουμε δυνάμεις, γιατί είμαστε και απόγονοι ανθρώπων οι οποίοι βίωσαν γενοκτονίες και προσφυγιά και κατάφεραν, μέσα από όλη αυτήν την τραγικότητα, να ορθοποδήσουν». «Κι εμείς αυτό θα κάνουμε», υπογράμμισε, «θα αναζητήσουμε και θα ξαναβρούμε τις αρετές των προγόνων μας-το φιλότιμό μας πρώτα απ’ όλα, την αλληλεγγύη και τον ηρωισμό των Ελλήνων». «Θεωρώ ότι οι Έλληνες είμαστε ίσως για τα χειρότερα πράγματα, αλλά και για τα καλύτερα», συνέχισε, «κι αυτά τα καλύτερα τώρα πρέπει να τα προτάξουμε. Μέσα σε αυτά ανήκει κι ο πολιτισμός. Δεν ξέρω ποιες θα είναι οι οικονομικές δυνατότητες για τη χρονιά, που θα περάσουμε, αλλά ξέρω πως, ό,τι κάναμε, πάντοτε το κάναμε συλλογικά, πολλές φορές και χωρίς χρήματα. Το ίδιο θα κάνουμε και τώρα και εμείς τον πήχη πάλι θα τον έχουμε ψηλά».

Παραμένουν ζωηρά τα σχέδια για καταγραφή της μετανάστευσης του Θρυλορίου

Διαβεβαιώνοντας πως οι καθιερωμένες εκδηλώσεις του Συλλόγου θα γίνουν όλες και φέτος κανονικά, αναφέρθηκε στην προσπάθεια που ξεκίνησε πέρυσι από τις εκδηλώσεις της Αγίας Μαρίνας για την καταγραφή της μετανάστευσης του Θρυλορίου από το 1958 και μετά. «Αυτό το έργο είναι πολύ μεγάλο για να το ολοκληρώσει κανείς σε έναν χρόνο», σημείωσε, «αλλά και τα σχέδιά μας είναι μεγάλα». Προανήγγειλε μάλιστα ότι μετά την ολοκλήρωση της καταγραφής θα πραγματοποιηθεί μια εκδήλωση, όπου θα παρουσιαστούν οι συνεντεύξεις, όπου μιλούν για το θέμα οι κάτοικοι του Θρυλορίου, ενώ στη συνέχεια θα δημιουργηθεί ένα ντοκιμαντέρ, που θα περιλαμβάνει το σύνολο των συνεντεύξεων στην ποντιακή διάλεκτο.

Πηγή: Παρατηρητής της Θράκης

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΕΥΟΣΜΟΥ "ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΡΕΜΑΣΤΗ"

Ο Σύλλογος Πόντιων Ευόσμου "Παναγία Κρεμαστή" σας ενημερώνει ότι μετά τις εκλογές που πραγματοποιήθηκαν στο σύλλογο το νέο διοικητικό συμβούλιο συγκροτήθηκε ως εξής:

Πρόεδρος: Μουρουζίδης Ιωάννης
Αντιπρόεδρος: Πιλπιλίδης Θεοδόσιος
Γ. Γραμματέας: Μουρουζίδης Ελευθέριος
Ταμίας: Ντινόπουλος Βασίλειος
Ταμίας Β΄: Παπαρδέλης Ιάκωβος
Κοσμήτορας: Μωυσιάδου Τατιάνα
Υπ. Δημοσ. Σχέσεων: Παπαδοπούλου Ελισάβετ
Υπ. Νεολαίας: Ιωσηφίδης Κωνσταντίνος
Υπ. Ιματισμού: Σαπρανίδου Ελένη.


Σύλλογος Ποντίων Ευόσμου "Παναγία Κρεμαστή"
Παναγίας Κρεμαστής 12β
Εύοσμος, Θεσσαλονίκη
Τ.Κ. 56224
Τηλ. 2310775346
Fax 2310770410
www.panagia-kremasti.gr
info@panagia-kremasti.gr

ΕΥΞΕΙΝΟΣ ΛΕΣΧΗ ΠΟΝΤΙΩΝ & ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΩΝ Ν. ΤΡΙΚΑΛΩΝ

Το Δ.Σ. της Ευξείνου Λέσχης Ποντίων και Μικρασιατών Ν. Τρικάλων κατά τον φετινό εορτασμό της 25ης Μαρτίου παρέστει στην επίσημη Δοξολογία που πραγματοποιήθηκε στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Νικολάου, χοροστατούντος του Μητροπολίτη Τρίκκης και Σταγών κ.κ. Αλεξίου και στη συνέχεια στην επιμνημόσυνο δέηση που έλαβε χώρα στο μνημείο του Ηρώου Πεσόντων της ΣΜΥ όπου και η πρόεδρος του συλλόγου κυρία Σαββίδου Λένα, κατάθεσε στεφάνι εις μνήμην των αγωνιστών του Απελευθερωτικού Αγώνα του 1821.


Για την προβολή της συνεισφοράς των Ποντίων στην Επανάσταση του 1821 η Εύξεινος Λέσχη Τρικάλων δημοσίευσε σχετικό άρθρο στον τοπικό τύπο και διαδίκτυο με θέμα: Η συμβολή των Ελλήνων του Πόντου στην Επανάσταση του 1821

του Φάνη Μαλκίδη.

Η συμβολή των Ελλήνων του Πόντου στην Επανάσταση του 1821 και την απελευθέρωση της πατρίδας μας, αποτελεί, ίσως, ένα από τα πιο αποσιωπημένα κομμάτια της νεότερης ιστορίας μας.Εντούτοις η πραγματική διάσταση της καθοριστικής και πρωταγωνιστικής συμβολής των Ελλήνων που έδρασαν στη Ρωσία και οι περισσότεροι ήταν Ποντιακής καταγωγής, και χρηματοδότησαν, οργάνωσαν και πολέμησαν για την ελευθερία, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί.

Αρχικά, ο Ηλίας Κανδήλης, ιδρυτής του Φροντιστηρίου της Χερσώνας στη νότια Ρωσία, ο οποίος αφήνει στον Αλέξανδρο Υψηλάντη 5.000 ρούβλια, για τους σκοπούς της Φιλικής Εταιρείας, ο Ιάκωβος Γρηγοράντης, γενικός «αρχιμεταλλουργός» των μεταλλείων της Αργυρούπολης, καθώς και η μεγάλη ποντιακή οικογένεια των Μουρούζηδων είναι λίγα μόνο από τα παραδείγματα των Ποντίων, που ενίσχυσαν με διάφορους τρόπους τον αγώνα.

Το 1814 όταν ιδρύεται η Φιλική Εταιρεία, στην Οδησσό, η πόλη κατοικείται από 4000 Έλληνες, εκ των οποίων το 80% είναι Πόντιοι. Μεταξύ των μυημένων, φαίνεται να συμπεριλαμβάνονταν και κρυπτοχριστιανοί, ενώ σημαντική εκπρόσωπος της Ποντιακής συμμετοχής υπήρξε η οικογένεια των Yψηλαντών, η οποία θυσίασε θέσεις, πλούτο, καριέρα για να μπει μπροστά στον αγώνα Ελευθερίας.


Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης μαζί με τα αδέλφια του πολεμά στο Δραγατσάνι. Προδομένος από εχθρούς και φίλους, φυλακίζεται και πεθαίνει λησμονημένος στη Βιέννη το 1828. Η συμβολή όμως του αρχηγού της Επανάστασης είναι αναμφισβήτητη.

Ο αδελφός του Δημήτριος συνεχίζει την πατριωτική παράδοση της οικογένειας. Μη λησμονούμε ότι ο παππούς τους Αλέξανδρος Υψηλάντης, καρατομήθηκε από τους Οθωμανούς, όντας ηγεμόνας στη Μολδοβλαχία. Ο Δημήτριος Υψηλάντης με την έναρξη της επανάστασης ανέλαβε να αντιπροσωπεύσει τον αδερφό του, Αλέξανδρο Υψηλάντη, ως πληρεξούσιος του Γενικού επιτρόπου Αρχής στο Μωριά. Στις 20 Ιουνίου του 1821 ανέλαβε την αρχιστρατηγία των επαναστατών και προσπάθησε να οργανώσει τακτικό στρατό. Η προσπάθεια του όμως να περιορίσει την ισχύ των κοτζαμπάσηδων είχε σαν αποτέλεσμα την εκδίωξη του. Ο λαός απαίτησε την αποκατάσταση του και ύστερα από προσπάθειες του Κολοκοτρώνη επανήλθε.

Κατά τη διάρκεια του Αγώνα έλαβε μέρος στην πολιορκία του Ναυπλίου και του Άργους, στην εκστρατεία εναντίον της Αθήνας, στη μάχη των Δερβενακίων, στη μάχη στους Μύλους μαζί με το Μακρυγιάννη και στην μάχη στη Πέτρα, η οποία ήταν η τελευταία της Επανάστασης. Ένας Πόντιος, ο Αλέξανδρος Υψηλάντης άρχισε την Επανάσταση και ένας άλλος Πόντιος, ο αδελφός Δημήτριος την τελείωσε. Για να τιμηθεί ο Υψηλάντης, το φιλλεληνικό κίνημα τις ΗΠΑ, έδωσε το 1826 το όνομά του σε μία πόλη στο Μίσιγκαν.

Η γνώση της συμβολής των Ποντίων στην ελληνική επανάσταση αποτελεί ένα χρέος το οποίο πρέπει να υλοποιηθεί μέσα από την εκπαίδευση, τα σωματεία, τους φορείς. Είναι ένα χρέος προς τους Έλληνες της Ανατολής, το οποίο πρέπει να περάσει και σε άλλες, πρόσφατες συνιστώσες της ιστορίας τους, όπως είναι η Γενοκτονία. Για αυτήν που πρέπει να αγωνιστούν όλοι μέχρι την αναγνώριση από το θύτη και τελική δικαίωση.

Εύξεινος Λέσχη Ποντίων & Μικρασιατών Ν. Τρικάλων
Καλαμπάκας 28
Τρίκαλα
Τ.Κ. 42100
Τηλ. & Fax: 2431074588
www.efxeinostrikalon.gr
pontiakostrikalon@yahoo.gr

"Σπίτι χτισμένο για βαλς"

"Το βιβλίο της Λείας Χατζοπούλου - Καραβία "Σπίτι χτισμένο για βαλς" στις 315 σελίδες του καταγράφει τη μνήμη που της εμπιστεύθηκαν οι γεννήτορές της, ο Στυλιανός Χατζόπουλος, που γεννήθηκε το 1890 στην Τραπεζούντα, έζησε τα μαθητικά του χρόνια στη Μερζιφούντα, οικότροφος στο Anatolia College.

Ήταν ποδοσφαιριστής στην ομάδα Πόντος και είχε επιδόσεις στο στίβο. Ύστερα φοίτησε στη Ροβέρτειο σχολή της Πόλης και πήγε για ανώτερες σπουδές στη Νοβοροσίσκη, όπου ίδρυσε το 1910 τον αθλητικό όμιλο Ολυμπία, με 500 μέλη, εκ των οποίων 125 γυναίκες. Το 1915 και 1920 οργάνωσε εκεί με μεγάλη επιτυχία Πανκαυκασιανούς αγώνες, κι οι αγώνες αυτοί αποτέλεσαν σταθμό στην ανάπτυξη κι εξέλιξη του ρωσικού αθλητισμού, όπως μαρτυρεί ο αθλητικός συντάκτης Βαρτ (Βαρταριάν) σε άρθρο του, το 1956. Ο σύλλογος κι ο ίδιος ο ιδρυτής τίμησαν τα ελληνικά χρώματα. Ο Σ. Χ. τιμήθηκε στο πένταθλο με δυο πρώτα και τρία δεύτερα βραβεία (Τα Νέα, 18/10/56, Η Αθλητική Ηχώ 12/6/57 και 13/4/2003). Από τη μητρική πλευρά, η μνήμη αρχίζει στις σφαγές της Χίου το 1822, συνεχίζεται στη Σμύρνη και, μετά το 1922, στην Αθήνα, όπου ο Στέλιος γνώρισε τη νεαρή Κλειώ Πλυτά, παντρεύτηκαν κι έχτισαν στη Νέα Σμύρνη το 1932 το σπίτι τους, που στέκει ακόμα στην οδό Αγίου Πολυκάρπου 51. Με φωτογραφίες από τις δυο πλευρές και με μεστό λόγο, η διήγηση φτάνει ελλειπτικά ως τις μέρες μας, περνώντας από την ιστορία του τόπου: πόλεμο, εμφύλιο, δικτατορία...

Το βιβλίο διατίθεται από τον εκδοτικό οίκο της συγγραφέα Bilateral προς 15 Ευρώ (210-9335830) και από το βιβλιοπωλείο Ad Libitum, Νικομηδείας 18, Νέα Σμύρνη (210-9338006).

ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ "Η ΑΡΔΑΣΣΑ"

Νέο Δ.Σ. προέκυψε στον Μορφωτικό Πολιτιστικό Σύλλογο "Η Άρδασσα" μετά τις εκλογές που πραγματοποιήθηκαν την Κυριακή 26 Φεβρουαρίου 2012.

Το νέο Δ.Σ. έχει ως εξής:

Πρόεδρος: Κωνσταντίνος Ξανθόπουλος
Αντιπρόεδρος: Νικόλαος Κυψίδης
Γεν. Γραμματέας: Λάζαρος Ρωμανίδης
Ειδ. γραμματέας: Γεώργιος Εξακουστίδης
Ταμίας: Ιορδάνης Τσαγκαλίδης
Δημόσιες σχέσεις: Ελένη Κανονίδου
Υπ. χορευτικού: Ειρήνη Τσολακίδου


Μορφωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος "Η Άρδασσα"
Άρδασσα Πτολεμαΐδας
Τ.Κ. 50200
Τηλ. 6970027292
spardassas@gmail.com

ΕΥΞΕΙΝΟΣ ΛΕΣΧΗ ΒΕΡΟΙΑΣ

Η Εύξεινος Λέσχη Βέροιας διοργανώνει ημερήσια εκδρομή την Κυριακή 22 Απριλίου 2012 (Κυριακή του Θωμά), στο Νομό Σερρών.

Σύμφωνα με το πρόγραμμα οι εκδρομείς θα επισκεφθούν το Σπήλαιο της Αλιστράτης, στη συνέχεια θα μεταβούν στην πόλη των Σερρών όπου θα συναντηθούν με τους εκπροσώπους της Ευξείνου Λέσχης Σερρών. Αργότερα θα επισκεφθούν το χωριό Κοιλάδα όπου θα έχουν τη δυνατότητα να διασκεδάσουν μαζί με τα μέλη του χορευτικού τμήματος της Ευξείνου Λέσχης Σερρών.

Για περισσότερες πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής (έως και τη Μ. Πέμπτη 12/4) στο τηλέφωνο 2331072060 (Γραμματεία Ε.Λ.Β., ώρες λειτουργίας κάθε Κυριακή 4.30 μ.μ. - 8.30 μ.μ. & από Δευτέρα έως Πέμπτη 10.00 π.μ. - 2.00 μ.μ.).


ΕΥΞΕΙΝΟΣ ΛΕΣΧΗ ΒΕΡΟΙΑΣ
Λ. Πορφύρα 1, Πανόραμα
Βέροια
Τ.Κ. 59100
Τηλ. 2331072060
Fax 2331028356
www.elverias.gr
info@elverias.gr

ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΛΩΝΑΚΙΩΝ "ΠΟΝΤΟΣ"

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Μορφωτικού Συλλόγου Αλωνακίων "Πόντος" αισθάνεται την υποχρέωση να ευχαριστήσει τα μέλη του Θεατρικού τμήματος του συλλόγου καθώς και όσους συνετέλεσαν για την πραγματικά υπέροχη παράσταση που παρουσίασαν, κατά την εκδήλωσή του, την Κυριακή 25 Μαρτίου 2012.

Με την ανιδιοτελή προσφορά προσωπικού χρόνου, κόπου αλλά και της αγάπης τους για την Ποντιακή παράδοση απέδειξαν ότι μπορούν να γίνουν αξιόλογα πράγματα που θα βοηθήσουν στη διατήρηση και ανάδειξη του πολιτισμού μας.

Επίσης ευχαριστούμε τα μέλη και τους φίλους του Συλλόγου που με την παρουσία και το θερμό τους χειροκρότημα "εξαργύρωσαν" με τον καλύτερο τρόπο τις προσπάθειες και τους κόπους του θεατρικού τμήματος και του συλλόγου. Παράλληλα απέδειξαν ότι οι δυσκολίες που όλοι μας βιώνουμε σήμερα δεν μπορούν να σταθούν εμπόδιο σε θέματα που έχουν σχέση με την παράδοση και τον πολιτισμό μας, στοιχείο άλλωστε που μας ακολουθεί, μας χαρακτηρίζει και ελπίζουμε να συνεχίσουμε να το καταφέρνουμε και στο μέλλον αντιστεκόμενοι στην αλλοτρίωση και ισοπέδωση της παγκοσμιοποίησης. Ο σύλλογος και το Δ.Σ. είναι ανοιχτό σε σκέψεις και δράσεις προς αυτή την κατεύθυνση περιμένοντας τις προτάσεις σας για τα όσο το δυνατόν καλύτερα αποτελέσματα.

Ενόψει των Αγίων Ημερών που ακολουθούν ο Σύλλογος και το Διοικητικό του Συμβούλιο εύχεται Καλή Ανάσταση και Χριστός Ανέστη, στα μέλη και τους φίλους του, τους Ομογενείς μας ανά την υφήλιο και σε όλο τον κόσμο, με Υγεία και Δύναμη.

Με τιμή.

Το Δ.Σ.

Μορφωτικός Σύλλογος Αλωνακίων "Πόντος"
Αλωνάκια - Κοζάνη
T.Θ. 123
Τ.Κ. 50100
Τηλ. - Fax: 2461091007
www.mspontos-alonakion.gr
info@mspontos-alonakion.gr

108 χρόνια ζωής και δράσης για την "Μέριμνα Ποντίων Κυριών"

της Βίκυς Καραντώνη

108 χρόνια ζωής και δράσης μετρά το γυναικείο Σωματείο της Θεσσαλονίκης με την επωνυμία "Μέριμνα Ποντίων Κυριών". Για πολλές δεκαετίες τα διοικητικά της συμβούλια στάθηκαν δίπλα στην φτωχές και οικονομικά ασθενέστερες οικογένειες στην προσπάθειά τους να βοηθήσουν στην επαγγελματική αποκατάσταση των κοριτσιών σε εποχές δύσκολες και εμπόλεμες.

Αργοναύτης (Μάρτιος-Απρίλιος 2012)

Που κι νουνίζ όντες κάθεται, θαμάσκεται όντες σκούται

Κωνσταντίνος Φωτιάδης
Καθηγητής Ιστορίας του Νέου Ελληνισμού
Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας

Θεσσαλονίκη 27 Μαρτίου 2012

Που κι νουνίζ όντες κάθεται, θαμάσκεται όντες σκούται!

Κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατικής Αριστεράς

Η πρόσφατη ένταξη στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματός σας, της κυρίας Μαρίας Ρεπούση, Αναπληρώτριας Καθηγήτριας του Α.Π.Θ., και του επαγγελματία γυρολόγου των πολιτικών σχημάτων, κομμάτων, και ιδεολικών τάσεων, κυρίου Νίκου Μπίστη, μου προξένησε αλγεινή εντύπωση για τους εξής λόγους:

α) Ευελπιστούσα ότι εσείς θα μπορούσατε να φέρετε κάτι καινούργιο σε έναν ιδεολογικό χώρο κορεσμένο από τα προηγούμενα κόμματα και

β) Θεωρώ αρνητική τη νοηματοδότηση που προσφέρει η ένταξη της κυρίας Ρεπούση, αφού, όπως αποφάνθηκαν και πολλοί άλλοι, με το σχολικό βιβλίο ιστορίας της ΣΤ΄ τάξης δημοτικού περί συνωστισμού, η κυρία Ρεπούση δεν συνέβαλε στην ενίσχυση της εθνικής μνήμης και της ελληνικής αυτογνωσίας. Επέδειξε προχειρότητα κατά την προσέγγιση μείζονος σημασίας ζητημάτων του ιστορικού παρελθόντος και αδυναμία διακρίσεως του εκάστοτε ουσιώδους από το επουσιώδες, παρουσίασε ικανό αριθμό ανακριβειών, λαθών και παραλείψεων, ουσιώδους συχνά σημασίας.

Κύριε Πρόεδρε η επιβεβλημένη βαρύτητα στην επιταγή του Συντάγματος για την ανάπτυξη μέσω της παιδείας της εθνικής συνειδήσεως των Ελλήνων είναι κάτι που θεωρώ ότι τα πολιτικά κόμματα αποδέχονται και προστατεύουν. Ένα βιβλίο που προσβάλλει τη μνήμη των προγόνων μας και το συλλογικό υποσυνείδητο των προσφύγων που ήρθαν κυνηγημένοι στην Ελλάδα δεν αποτελεί κατά την προσωπική σας εκτίμηση καταστρατήγηση της συνταγματικής επιταγής; Και πώς κατά τη γνώμη σας ένα τέτοιο βιβλίο θα μπορούσε να συμβάλλει στην ανάπτυξη της ελληνικής συνείδησης και ταυτότητας; Με το να δίνουμε άλλοθι στη γενοκτονία που επιχειρήθηκε σε βάρος των Ελλήνων της Μικράς Ασίας μπορούμε να διαμορφώσουμε ταυτότητα, ιστορία, συλλογική συνείδηση; Ή θα τα απορρίψουμε όλα αυτά προσδιορίζοντάς τα ως εθνικισμούς και σωβινισμούς; Το καινούργιο πρέπει να εμπεριέχει έναν δυνάμει σεβασμό σε ότι παρήλθε. Και το στίγμα του κόμματός σας θα έπρεπε να ήταν απαλλαγμένο από τέτοιες θεωρήσεις.

Ως ιστορικός οφείλω να επισημάνω ότι η κυρία Ρεπούση επέδειξε προχειρότητα κατά την προσέγγιση μείζονος σημασίας ζητημάτων του ιστορικού παρελθόντος.

Συμφωνώ μαζί σας ότι αυτή τη στιγμή για το ελληνικό κράτος και την κοινωνία υπάρχουν σοβαρά ζητήματα. Δεν θεωρώ όμως πως αυτά μπορούν να επιλυθούν μέσα από την άρνηση των αξιών που συντήρησαν μέχρι σήμερα την κοινωνία μας και περιφρούρησαν τη συνοχή της και αναφέρομαι βέβαια στην έννοια της εθνικής ταυτότητας η οποία διαμόρφωσε τις προϋποθέσεις του αυτοπροσδιορισμού μας και επέτρεψε την πορεία μας στον χρόνο.

Επιλογές σαν αυτές που κάνατε με την πρόκριση στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματός σας της κυρίας Ρεπούση και του κυρίου Μπίστη δεν συμβάλλουν κατά την εκτίμησή μου στην πρόκριση του νέου το οποίο ευαγγελίζεστε ως αδιάφθορος και άφθαρτος. Για αυτό έλαβα το θάρρος να εκφράσω τις αντιρρήσεις μου. Είμαι σίγουρος ότι θα καταγράψετε την ένστασή μου ως έκφραση ενός απλού πολίτη που ξέρει ιστορία και αγαπά τον τόπο του και την ιστορία του. Γιατί χρέος όλων μας είναι να δικαιώσουμε τη μνήμη των προγόνων μας και να χαράξουμε μια δημιουργική πορεία στο μέλλον με ευθύνη και αίσθημα καθήκοντος. Για όλους αυτούς τους λόγους θεωρώ επιβεβλημένη την προσέγγιση της ιστορίας με άλλο πνεύμα, διαφορετικό από αυτό της κυρίας Ρεπούση. Και είμαι ένας από αυτούς που φοβούνται για το μέλλον της Ελλάδος όταν τις πολιτικές της τύχες τις κατευθύνουν άνθρωποι σαν την κυρία Ρεπούση, η οποία, αφού αμαύρωσε την παιδεία, έρχεται τώρα να δυναμιτίσει και τις προοπτικές της νέας γενιάς μέσα από την στράτευσή της στην πολιτική. Φοβάμαι για όσα θα γίνουν από την κυρία Ρεπούση, χωρίς να έχουμε λόγο.

Θέλω να είμαι ειλικρινής μαζί σας. Τα τελευταία χρόνια σας παρακολουθούσα με θαυμασμό. Με εξέφραζε απόλυτα ο συγκροτημένος, μειλίχιος και δημοκρατικός σας λόγος. Έβλεπα στο πρόσωπό σας τον πολιτικό άνδρα, που θα μπορούσε να παίξει κυρίαρχο και πρωταγωνιστικό ρόλο στο διεφθαρμένο και παρακμιακό, κατά την άποψη της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, Κοινοβούλιο. Πρίν από χρόνια συναντηθήκαμε τυχαία στην πόλη μου, την Βέροια, σε ένα ζαχαροπλαστείο. Αυθόρμητα σας πλησίασα τότε και σας εξέφρασα την εκτίμηση μου για το πολιτικό ήθος σας.

Στην πολιτική και ιδεολογική ορφάνια που βρίσκεται ένα μεγάλο τμήμα του ελληνικού λαού, ήσασταν μία ιδανική λύση. Πίστευα ότι συμπορεύεστε ιδεολογικά με τα δύο πρότυπα μου, τον Γιάννη Πασαλίδη και τον Ηλία Ηλιού, αληθινούς αγωνιστές της δημοκρατίας, σε πέτρινα χρόνια, αλλά με ξεκάθαρη εθνική και πατριωτική συνείδηση. Δυστυχώς όμως, με την απόφαση σας να εντάξετε στη Νέα Αριστερά, στο καινούριο που πολλοί προσδοκούσαμε, πρόσωπα που κρίθηκαν αρνητικά στην επιστημονική και πολιτική ζωή της χώρας μας, αμαυρώσατε το πολιτικό σας προφίλ. Πέσατε στην παγίδα της άγρας ψήφων. Λειτουργήσατε με παλαιοκομματικά κριτήρια. Δεν χτίζεται το καινούριο με παλιά και σάπια υλικά. Ποιά είναι η πολιτική σταδιοδρομία του Νίκου Μπίστη και τον εμφανίζετε στα κανάλια ως εκπρόσωπος σας; Ανοίξατε την ιστοσελίδα του, για να δείτε πόσο απαξιωτικά μιλά για την γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, την μουσική και τον λαϊκό μας πολιτισμό;

Αποτελεί πλέον αδήριτη αναγκαιότητα όλα τα γεγονότα ιστορικής σημασίας να μην επιβιώνουν μόνο σε συνάρτηση με το ιστορικό-κοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο αρθρώνονται, αλλά να αποτελούν και στοιχεία εγκιβωτισμένα στη συλλογική μνήμη των λαών και να συνιστούν και παράγοντες που συνδιαμορφώνουν τις τρέχουσες οπτικές και τις εκτιμήσεις των πολιτικών συγκυριών που μας καθορίζουν, συγκυριών που νοούνται σε μια επίκαιρη και διόλου ευκαιριακή διάσταση.

Γι' αυτό είναι εξαιρετικά περίεργο να εκφράζεται από τον κύριο Μπίστη η εκτίμηση, πως η μεταφορά ιστορικών γεγονότων εθνικής σημασίας που αγγίζουν συναισθηματικά ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού στο πεδίο της εξωτερικής μας πολιτικής, συνιστά τροχοπέδη για την υλοποίηση των στόχων της «ευκαιριακής» θεώρησης των εθνικών στρατηγικών μας προτεραιοτήτων.

Να συμφωνήσουμε ότι, αν υπήρχε η δυνατότητα απολυτοποίησης των στόχων της εξωτερικής μας πολιτικής και ήταν εφικτή η χάραξη επίκαιρης όχι όμως ευκαιριακής εξωτερικής πολιτικής, θα μπορούσαμε να αμβλύνουμε τα σημεία τριβής του παρελθόντος, να στραφούμε ενάντια στις ευαισθησίες της συλλογικής μνήμης και να παραγάγουμε εθνικά σημαντικά αποτελέσματα, σε μακροπρόθεσμη βάση. Επειδή όμως οι διαρκείς παλινδρομήσεις στο επίπεδο της χάραξης των στρατηγικών στόχων εκ μέρους υμών των πολιτικών δεν παρέχει εχέγγυα μιας άρσης των αδιεξόδων στο παρόν ή στο απώτερο μέλλον, επιτρέψτε μας να πιστεύουμε στη δυναμική της ιστορίας να καθορίζει ως βιωμένη πραγματικότητα τις οπτικές μας και να διαμορφώνει άξονες και κριτήρια για την αποτίμηση της οπτικής σας, που στην περίπτωση του κυρίου Μπίστη δε μοιάζει να οδηγεί ούτε στη δικαίωση του παρελθόντος μας, ούτε στην κατάκτηση του ασφαλούς μέλλοντος των παιδιών μας, πάντοτε βέβαια στο περιπεπλεγμένο πεδίο των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Επιπλέον είναι γεγονός ότι το αίτημα ημών των επιγόνων για τη δικαίωση των νεκρών και των εκτοπισμένων προσλαμβάνει πλέον σήμερα διαστάσεις με σημαντικές πολιτικές προεκτάσεις, οι οποίες δεν μπορούν να απαξιωθούν, επειδή οδηγούν στο φωτισμό πολλών σκοτεινών μέχρι σήμερα πτυχών της ιστορικής αλήθειας. Η μνήμη είναι δύναμη. Η λήθη ποτέ δε βοηθά στην αδελφοποίηση και προσέγγιση των λαών και των Εθνών. Αντίθετα η αναγνώριση και η αμοιβαία κατανόηση και επίλυση των προβλημάτων ανοίγουν το δρόμο της ειρήνης και της προόδου.

Στο σημείο αυτό μάλιστα οφείλουμε να επισημάνουμε ότι η άποψη των βουλευτών προσφυγικής καταγωγής αποτελεί χρέος βαρύ και παρακαταθήκη για το μέλλον. Επομένως διερωτώμαι πώς μπορούν ορισμένοι από αυτούς, όπως οι φίλοι και παλαιοί σύντροφοι μου του πατριωτικού ΠΑΣΟΚ Ηλίας Θεοδωρίδης και Γιάννης Αμοιρίδης να συνυπάρξουν με τους κυρίους Μπίστη και Ρεπούση κάτω από την ίδια πολιτική στέγη, όταν οι τελευταίοι φαλκιδεύουν την ίδια την ταυτότητα και την ιστορία τους με πράξεις, ρήσεις και συγγραφικά εγχειρήματα; Μήπως θα έπρεπε να σκεφτούν πολύ καλύτερα την απεμπόληση όλων εκείνων των στοιχείων που μας καθορίζουν;

Με τιμή

Κωνσταντίνος Φωτιάδης

Conference on Assyrian Genocide to Be Held in Armenia

(AINA) -- An Assyrian genocide conference will be held in Yerevan, Armenia on April 23-24 2012, on the 97th anniversary date of the start of the Turkish genocide of Assyrians, Greeks and Armenians in World War One.

It is estimated that 750,000 Assyrians were killed in World War one (75%), 500,000 Greeks and 1.5 million Armenians.

The conference, titled Assyrian Genocide (1914-1923) and its Consequences in the Modern World, is organized by the Universal Scientific-Research, Cultural Centre Assyria, the Armenian Revolutionary Federation Dashnaktsutyun (ARFD) and the Democratic Party of Armenia (DPA).

Registration is 200 USD.

For more information, contact the organizers at:

usrcc.assyria@yahoo.com
usrcc.assyria@gmail.com
bet_nahrain@land.ru
(+374) 91 432961
(+7) 929 9180080

Πηγή: AINA

ΕΝΩΣΗ ΠΟΝΤΙΩΝ ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟΥ & ΦΙΛΩΝ

Η Ένωση Ποντίων Ωραιοκάστρου και Φίλων καλεί τα μέλη της σε τακτική γενική συνέλευση την Κυριακή 8 Απριλίου 2012 και ώρα 11:00 στα γραφεία της στο Κονταξοπούλειο Δημοτικό Γυμναστήριο με θέματα:
1) Έγκριση οικονομικού απολογισμού κι απαλλαγή του απερχόμενου Δ.Σ.
2) Έγκριση διοικητικού απολογισμού.
3) Εκλογή εφορευτικής επιτροπής για τη διενέργεια εκλογών για την ανάδειξη νέου Δ.Σ.

Σε περίπτωση μη απαρτίας η διαδικασία θα επαναληφθεί την 22 Απριλίου 2012 στον ίδιο τόπο και την ίδια ώρα.

Ένωση Ποντίων Ωραιοκάστρου & Φίλων
Κονταξοπούλειο Δημοτικό Γυμναστήριο Ωραιοκάστρου
Οδός Θεσσαλονίκης-Μελίνας Μερκούρης
Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης
Τ.Κ. 57013
Τηλ. & Fax: 2310694652
www.oraman.eu
oraman@oraman.eu

Εύξεινος Λέσχη Ποντίων Βοΐου: Ψήφισμα Διαμαρτυρίας κατά της δημιουργίας Κέντρου Μεταναστών

Η Εύξεινος Λέσχη Νεάπολης Βοΐου εκφράζει την αντίθεσή της για την δημιουργία Κέντρου κράτησης παράνομων λαθρομεταναστών στη Νεάπολη.

Μια μονομερή απόφαση του Υπουργού κ. Μ. Χρυσοχοϊδη, χωρίς να εκφραστεί η τοπική κοινωνία και το Δημοτικό Συμβούλιο.

Μια τέτοια απόφαση θα υποβαθμίσει την περιοχή, την ώρα που οι λίγοι κάτοικοι προσπαθούν να την αναβαθμίσουν και να την προβάλλουν, αξιοποιώντας κάθε τι προς την κατεύθυνση αυτή.

Δεν μας φοβίζει αλλά ούτε μας διακατέχει ο ρατσισμός, αλλά διαφωνούμε με την προχειρότητα που αντιμετωπίζεται ένα τόσο σοβαρό πρόβλημα.

Ο Σύλλογός μας ενώνει τη φωνή του με εκείνες των υπολοίπων φορέων του τόπου μας για να διατρανώσει την αντίθεσή του στην απόφαση αυτή.

Για το Δ.Σ.

Ο πρόεδρος
Ευξείνου Λέσχης Βοϊου
Σταμπολούς Βασίλειος

Έλληνες, Αρμένιοι, Ασσύριοι: Τρεις Γενοκτονίες, Ιστορική Μνήμη-Στρατηγική Αναγνώρισης

Με μεγάλη επιτυχία διεξήχθη η εκδήλωση τη Δευτέρα, 5 Μαρτίου, 2012 στο ξενοδοχείο Divani Caravel με τίτλο: Έλληνες, Αρμένιοι, Ασσύριοι: Τρεις Γενοκτονίες, Ιστορική Μνήμη-Στρατηγική Αναγνώρισης που διοργάνωσε η Γραμματεία Παλιννοστούντων και Ειδικών Πληθυσμιακών Ομάδων της Νέας Δημοκρατίας τιμώντας τη μνήμη Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων θυμάτων της τουρκικής γενοκτονικής πολιτικής.

Κύριοι ομιλητές στην εκδήλωση ήταν:

- Κωνσταντίνος Φωτιάδης, Καθηγητής της Ιστορίας του Νέου Ελληνισμού, Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης, Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας.
- Μιχαήλ Βαρλάς, Ιστορικός, Τμήμα Γενεαλογίας και Προφορικής Ιστορίας του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού.
- Νίκος Λυγερός, Στρατηγικός Σύμβουλος.

Τον Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας εκπροσώπησε ο βουλευτής Β΄ Αθηνών, πρώην Υπουργός και Τομεάρχης Εξωτερικών της Νέας Δημοκρατίας κ. Πάνος Παναγιωτόπουλος

Χαιρετισμό στην εκδήλωση απηύθυναν o Πρόεδρος της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος κ. Γεώργιος Παρχαρίδης, ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Προσφυγικών Σωματείων Ελλάδος κ. Αθανάσιος Λαγοδήμος, εκ μέρους της Αρμενικής Εθνικής Επιτροπής Ελλάδος η κ. Ντίρα Τσουκαλά και ο Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Ασσυρίων κ. Κυριάκος Μπατσάρας.

Στην εκδήλωση, μεταξύ άλλων, παρέστησαν ο Σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπος των Ορθοδόξων Αρμενίων Ελλάδος κ.κ. Χορέν Τογραματζιάν, η Α.Ε. Πρέσβης της Δημοκρατίας της Αρμενίας κ. Γκαγκίκ Γαλατσιάν, τέως υπουργοί, βουλευτές, εκπρόσωποι του Διπλωματικού Σώματος, η Πρόεδρος της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής UNESCO κ. Αικατερίνη Τζιτζικώστα, ο Πρόεδρος της Ισραηλιτικής Κοινότητας Αθηνών κ. Βενιαμίν Αλμπάλας, εκπρόσωποι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, Τομεάρχες και Γραμματείς του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας, αντιπροσωπεία των Ενώσεων Αποστράτων Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας καθώς και εκπρόσωποι Ομοσπονδιών, Ενώσεων και Σωματείων του Ποντιακού και ευρύτερου Μικρασιατικού Ελληνισμού.

Ο Μεσσήνιος Γραμματέας Χρήστος Γιάνναρης ευχαρίστησε όσους συνέβαλλαν στην πραγματοποίηση της εκδήλωσης εκφράζοντας την ικανοποίηση του για την προσέλευση εκατοντάδων ευαισθητοποιημένων πολιτών, η παρουσία των οποίων, την δύσκολη αυτή περίοδο για την πατρίδα μας, αποδεικνύει το έντονο ενδιαφέρον της ελληνικής κοινωνίας για τη διαφύλαξη της ιστορικής μνήμης του λαού μας.

Όλη η ομιλία του Χ. Γιάνναρη:

Αξιότιμοι προσκεκλημένοι

Κυρίες και κύριοι

Φίλες και φίλοι

Με ιδιαίτερη τιμή αλλά και μεγάλη χαρά, σας καλωσορίζω στην εκδήλωσή της Γραμματείας Παλιννοστούντων και Ειδικών Πληθυσμιακών Ομάδων της Νέας Δημοκρατίας.

Η Γραμματεία μας τιμάει σήμερα τη μνήμη εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων της Θράκης, του Πόντου και της ευρύτερης Μικράς Ασίας, θυμάτων της Γενοκτονίας, καθώς και των άνω του ενός εκατομμυρίου προσφύγων, οι οποίοι ήρθαν κυνηγημένοι και τσακισμένοι στη μητροπολιτική Ελλάδα.

Μαζί με τους Έλληνες, τιμάμε και την μνήμη Αρμενίων και Ασσυρίων, αρχαίων εθνών με σημαντική πολιτιστική κληρονομιά, που έπεσαν θύματα της γενοκτονικής πολιτικής κοινών διωκτών. Η μελέτη και ιστορική τεκμηρίωση της γενοκτονικής πολιτικής των Τούρκων οφείλει να περιλαμβάνει και τα τρία έθνη καθώς και μικρότερες εθνικές και θρησκευτικές ομάδες που υπέφεραν έτσι ώστε να καταδειχθεί ολόκληρο το γεωγραφικό εύρος του εγκλήματος καθώς και ο ενιαίος και αδιαίρετος χαρακτήρας του επιτελικού σχεδίου εξάλειψης των μη τουρκικών, μη μουσουλμανικών πληθυσμών στην οθωμανική επικράτεια.

Με την σημερινή εκδήλωση οι Έλληνες, οι Αρμένιοι και οι Ασσύριοι καταδεικνύουν ότι δεν ξεχνούν και απαιτούν δικαίωση. Και η μόνη δικαίωση είναι η παγκόσμια αναγνώριση των εις βάρος τους Γενοκτονιών.

Ο κόσμος σήμερα είναι πιο δύσκολος και πιο πολύπλοκος από χθες και οι συνθήκες καθημερινά αλλάζουν. Με την παγκοσμιοποίηση η συμβατική κοινωνία όπως την γνωρίζαμε δεν υφίσταται. Ζούμε σε μια νέα πραγματικότητα. Στο σημερινό διεθνές πολυσύνθετο και ρευστό περιβάλλον, το μόνο το οποίο παραμένει αναλλοίωτο είναι η αξία και ο σεβασμός απέναντι στην ανθρώπινη ζωή.

Η ζωή είναι το υπέρτατο αγαθό. Το πιο στυγερό έγκλημα που μπορεί να πραγματοποιηθεί ήταν και είναι η αφαίρεση της ανθρώπινης ζωής. Και όταν αυτή η πράξη γίνεται σε μαζική κλίμακα βάσει επιτελικού σχεδίου, με στόχο την εξολόθρευση ολόκληρων λαών και πολιτισμών, τότε το έγκλημα αυτό φτάνει στην κορύφωση του.

Η σημερινή εκδήλωση είναι ξεχωριστή γιατί μιλάμε για τρία έθνη, τρία θύματα, τρεις γενοκτονίες, της ίδιας εκκαθαριστικής πολιτικής. Η μοίρα θέλησε να γραφτούν μαύρες σελίδες στην ιστορία των Αρμενίων, των Ελλήνων και των Ασσυρίων, από τον ίδιο θύτη: μαζική εξόντωση, πορείες θανάτου, βιασμοί, καταστροφή χιλιάδων εκκλησιών και πολιτιστικών μνημείων, εκατόμβες νεκρών ιερέων, το βαρύ τίμημα το οποίο πλήρωσαν οι διωκόμενοι λαοί. Οι Έλληνες, οι Αρμένιοι και οι Ασσύριοι κατέχουν το θλιβερό προνόμιο να είναι τα θύματα της πρώτης γενοκτονικής πολιτικής του 20ου αιώνα, της πρώτης από τις αρκετές που θα ακολουθήσουν.

Η Τουρκία αρνείται να απολογηθεί για το έγκλημα της γενοκτονίας.

Η μη συνειδητοποίηση και αναγνώριση του εγκλήματος επιτρέπει την διαιώνιση της γενοκτονικής νοοτροπίας του τουρκικού κράτους και δικαιολογεί αυταρχικές πρακτικές εναντίον των μειονοτικών ομάδων καθώς και καταστροφές θρησκευτικών και πολιτιστικών μνημείων στη Μικρά Ασία και στην Κύπρο.

Η μη καταδίκη των Γενοκτονιών εκ μέρους της τουρκικής πολιτείας γέννησαν τον Φόρο Περιουσίας του 1942, τα Σεπτεμβριανά του 1955, τις απελάσεις του 1964, την εθνοκάθαρση σε Ίμβρο και Τένεδο.

Η Τουρκία οφείλει να κοιτάξει κατάματα την ιστορία και να αναγνωρίσει τα εγκλήματα του παρελθόντος.

Αυτή η πράξη θα ανοίξει τον δρόμο για τον εκδημοκρατισμό και την εγκαθίδρυση του κράτους δικαίου στη γείτονα χώρα.

Πιστεύουμε ότι η δυσχερής οικονομική κατάσταση που βιώνει η πατρίδας μας δεν θα πρέπει να μας αποπροσανατολίσει από το πρώτιστο μέλημά μας ως έθνος, να προασπίζουμε την ιστορική μας μνήμη. Η δέσμευση του Αντώνη Σαμαρά στην προάσπιση της εθνικής μνήμης και της ελληνικής ταυτότητας είναι αδιαπραγμάτευτη.

Ο αγώνας της προάσπισης της ιστορικής μνήμης είναι ένας όμορφος αγώνας. Αγώνες σαν και αυτόν καταξιώνουν την ανθρώπινη υπόσταση στο σύντομο πέρασμα μας από τη ζωή.

Ο αγώνας αυτός θα δικαιωθεί.

Θα συναντήσουμε εμπόδια και δυσκολίες, αλλά αυτός ο αγώνας θα δικαιωθεί.

Ήδη η Διεθνής Ένωση Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών, με ψήφισμα της, το Δεκέμβριο του 2007, αποφάνθηκε ότι μεταξύ 1914 και 1923 διεπράχθη Γενοκτονία εις βάρος των Αρμενίων, των Ασσυρίων και των Ελλήνων του Πόντου και της Ανατολίας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Επίσης, το Σουηδικό Κοινοβούλιο, τον Μάρτιο του 2010, αναγνώρισε τη Γενοκτονία του 1915 εναντίον Αρμενίων, Ασσυρίων και Ελλήνων του Πόντου.

Οι διαφοροποιήσεις σχετικά με γεωγραφικές τοποθεσίες και χρονολογίες στην αναγνώριση των Γενοκτονιών από τρίτα κράτη, αποτελούν κίνητρο για καλύτερη ιστορική τεκμηρίωση του εγκλήματος των Γενοκτονιών εκ μέρους των θυμάτων ώστε να εκμηδενιστούν οι προσπάθειες κύκλων του επίσημου τουρκικού κράτους να υπονομεύσουν την προσπάθεια αποκάλυψης του αμαρτωλού παρελθόντος της γείτονος χώρας.

Κυρίες και Κύριοι, η μνήμη δεν ζητάει να εκδικηθεί. Ζητάει να ΔΙΚΑΙΩΘΕΙ...

Δεν θα πρέπει να καμφθούμε από εκκλήσεις σύνεσης και σωφροσύνης απέναντι στην αναθεωρητική Τουρκία.

Δεν ξεχνάμε τους σφαγιασθέντες προσκόπους του Αϊδινίου και των Σωκίων, το μαρτυρικό τέλος του Εθνάρχη Χρυσοστόμου Σμύρνης, την καταστροφή του Ελληνισμού της Ανατολικής Θράκης, την εξόντωση του Ποντιακού Ελληνισμού χάριν αβέβαιων τουρκικών υποσχέσεων για ειρηνική συνύπαρξη.

Παράλληλα με την προστασία της ιστορικής μνήμης, στοχεύουμε στην υιοθέτηση και χάραξη κοινής στρατηγικής έτσι ώστε η Παγκόσμια Κοινότητα να αναγνωρίσει τις τρεις Γενοκτονίες Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων, αλλά και σε βάθος χρόνου η ίδια η Τουρκία, να αποδεχθεί τα εγκλήματα του παρελθόντος, πράξη η οποία θα αποτελέσει λύτρωση και για την ίδια.

Η δικαίωση των εκατομμυρίων νεκρών και προσφύγων Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων αποτελεί ιστορική νομοτέλεια.

Η μνήμη του Ελληνισμού της Θράκης, του Πόντου και της ευρύτερης Μικράς Ασίας πρέπει να τιμηθεί με τρόπο αντάξιο της ιστορικής του παρουσίας και της ανέσπερης πολιτιστικής του ακτινοβολίας.

Κλείνοντας, θέλω να σας ευχαριστήσω ακόμη μία φορά για την συγκινητική σας παρουσία απόψε εδώ και να ευχηθώ η σημερινή εκδήλωση να εγείρει συνειδήσεις, να ευαισθητοποιήσει, να εμπνεύσει και να ενθαρρύνει δράσεις για την επίτευξη ενός ιερού στόχου, ενός ιστορικού καθήκοντος: την διεθνή αναγνώριση των Τριών Γενοκτονιών.

Το οφείλουμε στους νεκρούς.
Το οφείλουμε στους πρόσφυγες.
Το οφείλουμε στις επόμενες γενιές!
Το οφείλουμε στην Ανθρωπότητα.

Σας ευχαριστώ θερμά.

Πηγή: Best

Από τη συνάντηση του δημάρχου Γιάννη Βοσκόπουλου με το Σύλλογο Ποντίων Αμμοχωρίου «Παναγία Σουμελά»

Με το Διοικητικό Συμβούλιο του νεοσύστατου Συλλόγου Ποντίων Αμμοχωρίου «Παναγία Σουμελά», συναντήθηκε την Τρίτη 13 Μαρτίου 2012 ο Δήμαρχος Φλώρινας κ. Γιάννης Βοσκόπουλος, στο γραφείο του.

Παρόντες στη συνάντηση ήταν ο Αντιδήμαρχος κ. Βαγγέλης Σταυρίδης, ο Πρόεδρος του Συλλόγου κ. Γιώργος Παπαδόπουλος, ο Αντιπρόεδρος κ. Γιάννης Παναγιωτίδης, η Γραμματέας κ. Θοδώρα Κοσμίδου και ο Ταμίας κ. Γιώργος Ακριτίδης.

Στην πρώτη αυτή συνάντηση, συζητήθηκε κυρίως η εξεύρεση χώρου για τη στέγαση του συλλόγου, ενώ ζητήθηκε και η συμβολή του Δήμου σε μελλοντικές δραστηριότητες του.

Ο κ. Δήμαρχος ευχήθηκε καλή πορεία στο νεοσύστατο Σύλλογο και τους είπε ότι ο Δήμος Φλώρινας, θα σταθεί αρωγός στην προσπάθεια τους, με βάση πάντα και την οικονομική κατάσταση του Δήμου.

Πηγή: Ράδιο Λέχοβο

Η κ. Ρεπούση, οι Γενοκτονίες και... τα Τούρκικα σίριαλ

του Νίκου Χειλαδάκη*

Στις 15 Μαρτίου 1921, λίγα χρόνια μετά την μεγάλη σφαγή-γενοκτονία των Αρμενίων, λίγο πριν από το μεσημέρι, ο Αρμένιος πατριώτης Soghomon Tehlirian ύστερα από συστηματική παρακολούθηση δέκα ημερών, έκρινε πως έφτασε η κατάλληλη στιγμή να εκτελέσει το σχέδιο του.

Στην οδό Χίντεμπουργκ, σε ένα προάστιο του Βερολίνου, κάνει ανύποπτος την συνηθισμένη του βόλτα ντυμένος ευρωπαϊκά και ακολουθούμενος σε απόσταση μερικών μέτρων, κατά τα μουσουλμανικά έθιμα, από την σύζυγο του, ο οργανωτής του φρικιαστικότερου εγκλήματος στην ιστορία, της εξόντωσης των 1.500.000 Αρμενίων, ο άλλοτε υπουργός Εσωτερικών της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, ο Talat Pascha.

Ο Τεχλιριάν ξεκίνησε από το απέναντι πεζοδρόμιο, διασταυρώνεται με τον Ταλάτ, τον προσπερνάει και επιβραδύνει το βήμα του. Ξαφνικά γυρίζει πίσω και τον κοιτάζει κατάματα. Το βλέμμα του ήταν ο πόνος μιας ολόκληρης γενιάς. Ο Τεχλιριάν ήταν ήσυχος και η συνείδηση του ήταν ήρεμη. Ο Ταλάτ έδειξε πως κατάλαβε κάτι, τα βλέφαρα του, όπως διηγήθηκε αργότερα ο εκτελεστής του, τρεμόπαιξαν. Θέλησε να λοξοδρομήσει για να αποφύγει τον άγνωστο διαβάτη, αλλά δεν πρόλαβε. Ο Τεχλιριάν έβγαλε το περίστροφο του και με μια αστραπιαία κίνηση το σήκωσε στο ύψος του κεφαλιού του γιγαντόσωμου Ταλάτ. Μια σφαίρα ήτα αρκετή. Ο Ταλάτ βρέθηκε ξαπλωμένος καταγής.

Η γυναίκα του έπεσε λιπόθυμη ενώ ο κόσμος ξεπετάχτηκε στα μπαλκόνια και από τα παράθυρα φωνάζοντας, «πιάστε τον, πιάστε τον». Ο Τεχλιριάν έτρεξε να εξαφανιστεί αλλά κάποιος που έρχονταν από την αντίθετη κατεύθυνση κατάφερε να τον συλλάβει. Στην δίκη που έγινε και η οποία συγκέντρωσε το παγκόσμιο ενδιαφέρων, ο Τεχλιριάν απολογούμενος απέρριψε την κατηγορία που του αποδίδονταν με την φράση: «Σκότωσα μα δεν είμαι δολοφόνος».

Το δικαστήριο, μετά από μια δραματική δίκη τον αθώωσε. Η απόφαση αυτή έγινε δεκτή με ανακούφιση από την διεθνή κοινή γνώμη και θεωρήθηκε σαν μια πρώτη δικαίωση στο ανοσιούργημα της αρμένικης γενοκτονίας του 1915-16.

Αλήθεια τι κρίμα που ο Τεχλιριάν δεν πρόλαβε να γνωρίσει την κυρία Ρεπούση και τους τουρκολάγνους Nεοέλληνες. Σίγουρα θα είχε αποφευχθεί όλη αυτή η βία και ο Ταλαάτ θα απαλλάσσονταν πανηγυρικά από τις «ιστορικές συκοφαντίες» περί δήθεν γενοκτονιών καθώς σύμφωνα με όλους αυτούς, οι χριστιανοί περνούσαν «ζωή και κότα» και αναπτυσσόταν συνεχώς μέσα στην «στοργική» Οθωμανική αυτοκρατορία που τους προστάτευε με «μητρικό τρόπο» σαν τα «αγαπημένα» της παιδιά.

Η εμφάνιση της κυρίας Ρεπούση σαν υποψήφια βουλευτής και μάλιστα αριστερού πολιτικού νεόκοπου σχήματος, αφού στην αρχή με εξέπληξε, στη συνέχεια ξεσήκωσε μέσα μου όλες τις ενστάσεις που είχαν αναδυθεί όταν η κυρία αυτή περιέγραψε την σφαγή της Σμύρνης σαν τον γνωστό συνωστισμό. Και αυτό όχι μόνο γιατί πρόσβαλε βάναυσα την μνήμη των προγόνων μου και ιδιαίτερα του παππού μου που μετά την σφαγή της οικογένειας του και τον διασκορπισμό όλων των διασωθέντων συγγενών στα τέσσερα σημεία του οριζόντια κατάφερε με χίλια βάσανα και περιπέτειες να καταφύγει στην Κωνσταντινούπολη και στη συνέχεια στην τουρκοκρατούμενη τότε Θεσσαλονίκη. Υπάρχει όμως και ένα άλλο ενδιέφεραν στοιχείο στην όλη αυτή ιστορία, (η παραΐστορία).

Φαίνεται πως η κυρία αυτή είναι θαυμαστής της τουρκικής τηλεόρασης και των ειδικά σχεδιασμένων τουρκικών σήριαλ τα οποία αναδείξαν την «ιστορική αντικειμενικότητα» της ιδίας και των οπαδών της. Η κυρία αυτή λοιπόν στο περίφημο βιβλίο της ιστορίας της δεν έκανε τίποτα άλλο παρά να περιγράψει πιστά τις σκηνές του παρακάτω τουρκικού τηλεοπτικού σήριαλ που έκανε θραύση στην τουρκική τηλεθέαση και αναφέρεται σε εκείνη την τραγική εποχή.

Η καταπληκτική λοιπόν τηλεοπτική σειρά, στην οποία αναφέρομαι είναι το, «Kırık Kanatlar», ή «Σπασμένα Φτερά», η οποία προβλήθηκε στο ίδιο δηλαδή τουρκικό κανάλι, (το Kanal D), που παρήγαγε και το περίφημο και πασίγνωστο σε μας σήριαλ, «Τα σύνορα της Αγάπης». Μια χαρακτηριστική σκηνή αυτής της σειράς που φαίνεται πως γοήτευσε την κ. Ρεπούση και τους «συν αυτοίς», ξετυλίγεται σε μια προκυμαία της Ιωνίας κοντά στην Σμύρνη, μετά την ήττα των Ελλήνων και ενώ έχει υπογραφεί, παρά τις… έντονες διαμαρτυρίες των Τούρκων κατοίκων της περιοχής, η ανταλλαγή των πληθυσμών.

Οι Ρωμιοί κάτοικοι αναγκάζονται να πάρουν τον δρόμο της προσφυγιάς. Η χαρακτηριστική σκηνή είναι στην προκυμαία, όπου έχουν αρχίσει να συγκεντρώνονται οι πρόσφυγες παρέα με… τους θρήνους των Τούρκων συγκατοίκων τους που κλαίνε οι «καημένοι» γιατί… θα φύγουν οι αγαπημένοι τους Ρωμιοί.

Το εκπληκτικό όμως δεν είναι σε αυτό το σημείο αλλά στο ότι ο τουρκικός στρατός, όχι μόνο συνοδεύει και κουβαλά με μεγάλη ευγένεια τα υπάρχοντα των προσφύγων, μην τυχόν και κουραστούν, αλλά… έχει στήσει και ένα μεγάλο πάγκο στην προκυμαία όπου τους προσφέρει… τρόφιμα, (catering της εποχής), ποτά και ότι άλλο που θα τους κάνει ευχάριστο το ταξίδι της προσφυγιάς. Μάλιστα κάποιοι Τούρκοι στρατιώτες… κλαίνε γιατί θα χάσουν τον φίλο τους, κάποιο Νίκο και κάποιο Κώστα. Ένας λοχαγός είναι απαρηγόρητος για κάποια Μαρία, που τον χαιρετά με εμφανή την στενοχώρια γιατί φεύγει στην προσφυγιά !!! (καημένε Τούρκε χάνεις την Ρωμιά εταίρα σου).

Αχ άτιμε Κεμάλ τι μας έκανες!

Σε λίγο τα πλοία που θα τους παραλάβουν φτάνουν και αφού οι Τούρκοι φαντάροι φορτώσουν τα υπάρχοντα τους, τότε βγάζουν τα μαντήλια. Από την μια ο τουρκικός στρατός του Κεμάλ που… κλαίει απαρηγόρητος γιατί φεύγουν οι Ρωμιοί πρόσφυγες και από την άλλη οι Ρωμιοί κλαίνε και αυτοί καθώς ανεμίζουν τα μαντήλια του αποχαιρετισμού.

Κάπως έτσι έγινε… η Μικρασιατική καταστροφή και η άρχισε η μεγάλη ελληνική προσφυγιά, για το περίφημο αυτό τουρκικό σήριαλ.

Χαρακτηριστική είναι και μια άλλη σκηνή, που δείχνει πως οι Τούρκοι, το 1922 πάλι, καταφέρνουν να κάψουν ένα ελληνικό στρατόπεδο με… αναπτήρες σύγχρονης εποχής. Φαίνεται πως οι Τούρκοι ξέρουν να ξαναγράφουν την ιστορία μέσω τηλεοπτικών επιτυχιών, που έχουν ρεκόρ τηλεθέασης στην χώρα τους. Αυτά λοιπόν προβάλλονται στην Τουρκία και ίσως σύντομα να τα δούμε και στα ελληνικά κανάλια, άλλωστε η αρχή έγινε προς δόξα της κ. Ρεπούση και των οπαδών της.

Αλλά ας είμαστε λίγο σοβαροί. Το λιγότερο που θα έλεγα είναι μεγάλη ντροπή και προσβολή στην μνήμη όλων των θυμάτων των γενοκτονίας των χριστιανών της Ανατολής, η ανάδειξη αυτής της κυρίας σαν υποψήφια βουλευτής προς «ανταμοιβή» των πολύτιμων υπηρεσιών της.

Ντροπή σας κ. Κουβέλη. Αν δεν σέβεστε τις μαρτυρίες των προγόνων μας, τουλάχιστον ήλπιζα ότι θα έχετε στοιχειώδεις γνώσεις της ιστορίας.

Αν πάλι δεν μπορείτε να διαβάσετε ξένη, (κυρίως γαλλική και αγγλική), βιβλιογραφία, τότε σας προτείνω στα ελληνικά τα σχετικά συγγράματα-μαρτυρίες όπως: «Η Σμύρνη στις Φλόγες», της Μαρτζορί Χαουτζπιάν, «Η κατάρα της Ασίας», του Goerge Horton, «Αρμενία 1915», του Jean Marie Carzou και το βιβλίο του Χάρη Τσιρκινίδη, «Επιτέλους τους Ξεριζώσαμε», από προσωπική ρήση του Κεμάλ Ατατούρκ στις 13 Αυγούστου του 1923. Ίσως έτσι καταλάβετε μερικά αυτονόητα, αλλά, ιερά και όσια.

* Ο Νίκος Χειλαδάκης είναι Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος.