ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΙΚΡΟΛΙΜΝΗΣ

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Πικρολίμνης σας καλεί στο πολιτιστικό διήμερο που διοργανώνει την Παρασκευή 27 και το Σάββατο 28 Αυγούστου.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 27 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
- Γιώργος Ορφανίδης
- Αντώνης Νικηφορίδης

ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
- Άγγελος Αγαθαγγελίδης
- Γιάννης Μπουλουκάς


Πολιτιστικός Σύλλογος Πιρκολίμνης
Πικρολίμνη Κιλκίς
Τ.Κ. 61100
Τηλ. & Fax 2341091311, 6947206323

Η Σουμελά, ο Βαρθολομαίος, η Τουρκία, η Ρωσία και το έντονο παρασκήνιο

Ελάχιστες ώρες μετά την πανηγυρική λειτουργία του Οικουμενικού Πατριάρχη ανήμερα τον Δεκαπενταύγουστο στην Παναγία Σουμελά στον Πόντο, διεφάνησαν οι πρώτες εμπλοκές.

Σε μια χρονική συγκυρία όπου ο διεθνής ορίζοντας είναι ευμετάβλητος, οι ισορροπίες στις διακρατικές σχέσεις ευάλωτες και είναι διάχυτη η εντύπωση ότι ζούμε μια σταδιακή αλλαγή των γεωπολιτικών δεδομένων στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής, η ενέργεια του Φαναρίου να προχωρήσει στην τέλεση λειτουργίας στον αύλειο χώρο της ιστορικής Μονής είχε τις παρενέργειές της.

Οι Τούρκοι ζητούν τέμενος

Οι επικοινωνιακές δοξασίες τηλεοράσεων και εφημερίδων για την «ιστορικότητα» του γεγονότος και την «αγία και πάνσεπτη» τελετή ήταν ακόμη νωπές, όταν ο Τούρκος πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν με απλό, κατηγορηματικό και ωμό τρόπο αξίωσε από τηλεοράσεως τη λειτουργία, όχι απλώς τζαμιού, αλλά τεμένους, όχι σε κάποια Ελληνική επαρχία, αλλά στην «καρδιά» της χώρας, στην πρωτεύουσα, την Αθήνα.

Όλοι ξαφνικά αντελήφθησαν στην Αθήνα πως η λειτουργία στην αυλή ενός μοναστηριού στον Πόντο (πέραν βέβαια της αυτονόητης και αναμφίβολης συμβολικότητας για τους Έλληνες του Πόντου και την ιστορία μας την οποία δεν υποβαθμίζουμε), ισοδυναμούσε για την τουρ­κική κυβέρνηση με την ίδρυση τε μένους (δηλαδή τζαμιού, θεολογικής βιβλιοθήκης και σχολής) στην «καρδιά» του ελληνικού κράτους.

«Μόνο με την επαναλειτουργία της Αγιά Σοφιάς «ως μονής, ούτε καν ως εκκλησίας, θα μπορούσε να διαπραγματευτεί κανείς τις απαιτήσεις Ερντο­γάν» τόνιζαν χαρακτηριστικά κύκλοι της ιεραρχίας στην Μονή Πετράκη, που είδαν εξαρχής με επιφύλαξη την πρωτοβουλία Βαρθολομαίου για τη λειτουργία στη Σουμελά. Την ίδια στιγμή, έγκυροι θεολογικοί κύκλοι και έμπειροι διπλωμάτες της οδού Ζαλοκώστα διερωτώντο «με ποιον συνεννοείται στην Αθήνα» ο Πατριάρχης.

Υπάρχει απευθείας επικοινωνία με τον πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου ή όλα γίνονται μέσω της ψυχρής και δαιδαλώδους διπλωματικής οδού;

Εμπλοκή με Αγιά Σοφιά

Οι ίδιοι κύκλοι υπενθυμίζουν στους συνομιλητές τους την κατ' ιδίαν συνάντηση που είχαν πρόσφατα στην Κωνσταντινούπολη οι Βαρθολομαίος και Παπανδρέου, αλλά και την απάντηση που έδωσε ο πρωθυπουργός σε ερώτηση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΛΑΟΣ, Αλέξη Ροντούλη, στη Βουλή στις αρχές Αυγούστου, λίγες ημέρες πριν από τον Δεκαπενταύγουστο.

«Σεβόμαστε και στηρίζουμε το Οικουμενικό Πατριαρχείο» δήλωσε ο πρωθυπουργός, και αναφερόμενος στην επικείμενη πρωτοβουλία για τέλεση λειτουργίας στην Αγιά Σοφιά της Πόλης ανήμερα της 17ης Σεπτεμβρίου από ομογενείς των ΗΠΑ περιορίστηκε να δηλώσει πως η συγκεκριμένη πρωτοβουλία έχει προαναγγελθεί «από τον παρελθόντα Μάιο, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι «τα θέματα που άπτονται της εκκλησιαστικής τάξης και εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του Οικουμενικού Πατριαρχείου».

Επισημαίνεται πως για την πρωτοβουλία να τελεστεί λειτουργία στην Αγιά Σοφία ανήμερα της ονομαστικής εορτής Σοφίας, Πίστεως, Ελπίδος και Αγάπης (17 Σεπτεμβρίου) υπάρχουν σοβαρές και ουσιαστικές αντιρρήσεις. Το Φανάρι δεν έχει πάρει θέση μέχρι σήμερα, καθώς ακόμη και η επιλογή της ημερομηνίας είναι αυτονόητα παράλογη και αποδεικνύει αν μη τι άλλο, στοιχειώδη και παιδαριώδη άγνοια εκ μέρους των διοργανωτών: Η Αγιά Σοφιά δεν είναι αφιερωμένη στην Αγία Σοφία αλλά στην Ύπατη Σοφία του Ένσαρκου Λόγου του θεού...

Και οι Ρώσοι στο παιχνίδι

Και να ήταν μόνον οι παρενέργειες με τη γείτονα Τουρκία... Ελάχιστες ώρες επίσης μετά που έσβησαν οι προβολείς της επικοινωνιακής δημοσιότητας για τη λειτουργία του Δεκαπενταύγουστου στη Σουμελά στο πάζλ των διεκδικήσεων και ανταλλαγμάτων προστέθηκε -ίσως όχι αδίκως με βάση τα νέα πληθυσμιακά δεδομένα- και το ρωσικό Πατριαρχείο!

Οι κύκλοι της Ιεραρχίας της Ελλάδος που έβλεπαν με επιφύλαξη την πρωτοβουλία Βαρθολομαίου τονίζουν σήμερα πως δεν μπορεί ο Πατριάρχης να μην αντιλαμβανόταν πως η κίνηση αυτή θα ξυπνούσε τους Ρώσους Ορθοδόξους, οι οποίοι έχουν εισρεύσει κατά δεκάδες χιλιάδες στην Τουρκία.

Είναι μάλιστα τόσο μεγάλη πληθυσμιακά και τόσο έντονη οικονομικά η παρουσία τους στην Τουρκία, που το ρωσικό Πατριαρχείο έχει αναγκαστεί να προχωρήσει στην εφαρμογή ειδικού έκτακτου σχεδιασμού για τη δημιουργία ρωσικών ενοριών.

Αυτή τη στιγμή λοιπόν, η λειτουργία έστω και στην αυλή της ιστορικής Μονής μπορεί να λειτουργήσει ευεργετικά και για το ρωσικό Πατριαρχείο, όπως επίσης και για τα εκατομμύρια Ορθοδόξων Ουκρανών, Γεωργιανών, Καζακστανών, Αρμενίων και Αμπχαζών...

Το ρωσικό ενδιαφέρον εκδηλώθηκε ήδη, σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, με έντονες επιστολές διαμαρτυρίας τόσο του Ρώσου υπερ-πρωθυπουργού Βλαντιμίρ Πούτιν, όσο και του υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ προς τον Ερντογάν, με τις οποίες ζητούν να προνοήσει η τουρκική κυβέρνηση ώστε να μην εμφανίζεται ο κ. Βαρθολομαίος ως ο μόνος εκφραστής των εν Τουρκία Ορθοδόξων.

Επίσης, έντονη υπήρξε και η διαμαρτυρία μέσω του Ελληνορώσου βουλευτή της κρατικής Δούμας της Ρωσικής Ομοσπονδίας κ. Ιβάν Σαββίδη, ο οποίος ισχυρίζεται ότι πρωτοστάτησε στο παρελθόν σε αντίστοιχα προσκυνήματα στην ίδια Μονή, και μάλιστα τονίζει ότι μετέφερε την ιστορική εικόνα της Παναγίας της Σουμελά στον Πόντο...

Χρυσές δουλειές για όλους

Ένα ακόμη κεφάλαιο που φαίνεται ότι ανοίγει -ενδεχόμενα εν αγνοία του Φαναριού- είναι το κεφάλαιο εσόδων για την τουρκική οικονομία.

Εάν τελικά οι Τούρκοι επιτρέψουν την τέλεση λειτουργιών στις αυλές μοναστηριών ή τζαμιών -πρώην εκκλησιών ανά τη χώρα τους- ανοίγει αυτόματα μια πηγή πλούτου για τον τουρισμό.

Ο θρησκευτικός - προσκυνηματικός τουρισμός αναπτύσσεται διεθνώς με αλματώδη ρυθμό και την Τουρκία τη συμφέρει να ανοίξει το κεφάλαιο αυτό, καθώς, όπως προείπαμε, η είσοδος τουριστών είναι της τάξης των εκατομμυρίων ετησίως από τα κράτη της πρώην Ανατολικής Ευρώπης και της πρώην Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Είναι, φυσικό λοιπόν το Πατριαρχείο τους να διεκδικεί από το Φανάρι τη διαχείριση αυτών των προσκυνημάτων και βέβαια το οικονομικό όφελος από τη μετάβαση εκατομμυρίων πιστών.

Πηγή: Ρομφαία

Η Ρωμανία κι αν πέρασεν ανθεί και φέρει κι άλλο

Η Ένωση Ποντίων Ν. Κιλκίς «ΟΙ ΑΡΓΟΝΑΥΤΕΣ» πραγματοποίησε ταξίδι-οδοιπορικό στις αλησμόνητες πατρίδες (Πόντος–Καρς) επ΄ ευκαιρία της συμπλήρωσης 40 χρόνων παρουσίας και προσφοράς του συλλόγου. Η διάρκεια της δεύτερης «Αργοναυτικής εκστρατείας» διήρκησε 13 ημέρες και ήταν κουραστικό, μακρύ αλλά με πολλές εικόνες, συναισθήματα και πρωτόγνωρες εμπειρίες από αυτές που μένουν ανεξίτηλα στην μνήμη του καθενός.

Το πρόγραμμα και οι στάσεις είχαν ως εξής:

1Η ΗΜΕΡΑ: ΚΙΛΚΙΣ – ΚΩΝ/ΠΟΛΗ: Περνώντας έξω από την Κεσάνη – Μάλγαρα – Ραιδεστός άφιξη στην Κών/πολη αργά το απόγευμα όπου κατάκοποι από το ταξίδι ετοιμάστηκαν για την επόμενη μέρα.

2Η ΗΜΕΡΑ: ΚΩΝ/ΠΟΛΗ – ΑΜΑΣΕΙΑ: Αναχώρηση για Αμάσεια δια μέσου Ατά Παζάρ και Μπολού.

3Η ΗΜΕΡΑ: ΑΜΑΣΕΙΑ – ΣΑΜΨΟΥΝΤΑ: Επίσκεψη και περιήγηση της Αμάσειας, εκεί όπου απαγχονίστηκαν 174 Πόντιοι τον Σεπτέμβριο του 1921 στην κεντρική πλατεία. Την πόλη διασχίζει ο ποταμός Γεσίλ Ιρμάκ, και πάνω από την πόλη, στο βουνό, δεσπόζουν τα δύο κάστρα της. Στην πλαγιά του βουνού υπάρχουν οι επιβλητικοί, λαξευτοί τάφοι των Μιθριδατών τους οποίους και επισκεφθήκαμε. Αναχώρηση για Σαμψούντα.

4Η ΗΜΕΡΑ: ΣΑΜΨΟΥΝΤΑ – ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑ: Γνωριμία με την πόλη. Βλέπουμε την καθολική εκκλησία της SANTA MARIA, το μεγάλο πάρκο, το γραφικό λιμάνι για να βρεθούμε στην άνω πόλη που μας προσφέρει μια πανοραμική θέα της Σαμψούντας. Ακολουθώντας τον παραλιακό δρόμο περνάμε απ΄ όλα τα γνωστά μας χωριά και πόλεις του Πόντου όπως, ΤΣΑΡΣΑΜΠΑ, ΘΕΡΜΗ, ΟΙΝΟΗ, ΦΑΤΣΑ, ΠΕΡΣΕΜΠΕ, για να φθάσουμε στην ΟΡΝΤΟΥ και συνεχίζοντας την διαδρομή μας θα περάσουμε από το χωριό του Ιασωνίδη, το Πουλαντζάκι για να καταλήξουμε στην όμορφη ΚΕΡΑΣΟΥΝΤΑ. Και τέλος στην πρωτεύουσα του πόντου στην ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑ.

5Η ΗΜΕΡΑ: ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑ – ΚΑΡΣ: Αφού ξεκουραστήκαμε αναχωρούμε μέσω Βαΐπούρτης και Ερζερούμ για Κάρς.

6Η ΗΜΕΡΑ: ΚΑΡΣ: Έχει ήδη γίνει η ανάλογη προεργασία με τοπικούς οδηγούς για να μπορέσουν όλοι όσοι ενδιαφέρονται να πάνε στα χωριά όπου ζούσαν και οι παπούδες τους. Γνωριμία των υπολοίπων της πόλης του Κάρς.

7Η ΗΜΕΡΑ: ΚΑΡΣ – ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑ: Γεμάτοι εικόνες και συναισθήματα αυτοί που πήγαν στα χωριά τους αλλά και οι υπόλοιποι αναχωρούνγια επιστροφή όπου μέσω Αρντβίν, Αρνεσέν, Ριζούντα και Σούρμενα φτάνουμε στην Τραπεζούντα από διαφορετικό δρόμο ώστε να δούμε και άλλες περιοχές.

8Η ΗΜΕΡΑ: ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑ – ΜΑΤΣΟΥΚΑ – Π. ΣΟΥΜΕΛΑ – ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ: Επίσκεψη στο περίφημο μοναστήρι της ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΟΥΜΕΛΑΣ στη Ματσούκα χτισμένο πάνω σε απότομο βράχο με 1700 χρόνια ιστορία βαθιά ριζωμένη στην καρδιά του Έλληνα Πόντιου. Προσκύνημα και προσευχή στο ναό που ήταν χτισμένος μέσα στον βράχο. Το μονοπάτι που οδηγεί στο μοναστήρι ελικοειδές και ανηφορικό μέσα από οργιάζουσα βλάστηση, μοιάζει σαν τάμα με στόχο να φτάσεις στην κορυφή στο μοναστήρι.

9Η ΗΜΕΡΑ: ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑ: Αυτοί που ενδιαφέρονται να επισκεφθούν τα εκεί χωριά έχουν ήδη κλείσει με τους τοπικούς οδηγούς για να μπορέσουν να είναι όσο το δυνατό πιο ανώδυνο γιατί τα μέρη είναι δύσβατα και μακρινά.

10Η ΗΜΕΡΑ: ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑ – ΣΑΜΨΟΥΝΤΑ: Περιήγηση της ιστορικής αυτής πόλης. Επίσκεψη στην Αγία Σοφία, το Φροντιστήριο, τις εκκλησίες της Αγίας Άννας, την Παναγία την Χρυσοκέφαλο, και την εκκλησία του Αγίου Ευγενίου προστάτη της πόλης, το μαυσωλείο της Γκιούλ Μπαχάρ, το αρχοντικό του τραπεζίτη Θεοφύλακτου. Συνεχίζοντας θα ανεβούμε στο ύψωμα Σουκ Σου όπου βρίσκεται η βίλα του τραπεζίτη Καπαγιαννίδη και τέλος μία γενική άποψη για την «βασιλεύουσα» του Πόντου.

11Η ΗΜΕΡΑ: ΣΑΜΨΟΥΝΤΑ – ΚΩΝ/ΠΟΛΗ: Αφήνοντας πίσω μας το Πόντο και με ενδιάμεσες στάσεις καθ΄ οδόν και μετά από ένα πολύωρο ταξίδι φθάνουμε στην γέφυρα του Βοσπόρου που ενώνει την Ασία με την Ευρώπη για να καταλήξουμε στην Κων/πολη.

12Η ΗΜΕΡΑ: ΚΩΝ/ΠΟΛΗ: Επίσκεψη στο Ορθόδοξο Πατριαρχείο, ο Οικουμενικός Πατριάρχης μας περιμένει για να συνομιλήσει μαζί μας και να μας δώσει την ευλογία του. Όλο αυτό μας χρειαζότανε έμοιαζε σαν ανταμοιβή για την κούραση και την επιμονή να δούμε όσο περισσότερα γίνεται. Συνέχεια έχει η Παναγία των Βλαχερνών, όπου ψάλθηκε για πρώτη φορά ο Ακάθιστος Ύμνος το 626 μ.Χ. για να καταλήξουμε στην εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής στο Μπαλουκλί με τους τάφους των Πατριαρχών.

13Η ΗΜΕΡΑ: ΚΩΝ/ΠΟΛΗ – ΚΙΛΚΙΣ: Επίσκεψη την πασίγνωστη εκκλησία της Αγίας Σοφίας, θα δούμε το εντυπωσιακό Μπλε Τζαμί, τον Βυζαντινό ιππόδρομο με τους 3 υπέροχους οβελίσκους του Θεοδοσίου και Κων/νου, τον Κεράτιο Κόλπο και την γέφυρα του Γαλατά. Επίσης το καταπληκτικό μουσείο, άλλοτε παλάτι Τόπ Καπί με τους θησαυρούς των Σουλτάνων και τα Βυζαντινά Κάστρα του Θεοδοσίου.

Η εκδρομή χαρακτηρίζεται πολύ καλή γιατί το σύνολο των συμμετεχόντων μπόρεσε να επισκεφθεί τα μέρη που ενδιέφεραν τον καθένα. Με καλή οργάνωση και αρκετή ανοχή και συμμετοχή που πρέπει να χαρακτηρίζει μία τόσο μεγάλη αποστολή. Στο τελείωμα της εκδρομής μας μένουν εικόνες ανεξίτηλες, βαθιά χαραγμένες, για πολλούς ίσως είναι ταξίδι ζωής να αντικρίσουν και να περπατήσουν σε μέρη όπου μόνο σαν παραμύθια άκουγαν από τις γιαγιάδες και τους παππούδες που είχαν έρθει από εκεί. Λίγο χώμα από το χωριό κάποια πέτρα από κάποιο τοίχο, την επίσκεψη του Πατριαρχείου, όπου μας δέχθηκε ο ίδιος ο Πατριάρχης, την λιτή μεγαλοπρέπεια της Αγίας Σοφίας, την γραφική και τόσο ελληνική Τραπεζούντα, την άγρια ομορφιά της Τόνυας με τους ιδιότυπους κατοίκους του το απόμακρο Καρς και τόσες άλλες εικόνες όπου όλα έρχονται και τελειώνουν στο: «Η ΡΩΜΑΝΙΑ ΚΙ ΑΝ ΕΠΕΡΑΣΕΝ ΑΝΘΕΙ ΚΑΙ ΦΕΡΕΙ ΚΙ ΑΛΛΟ».

Πηγή: Ειδήσεις

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΔΙΤΩΝ "ΤΟ ΜΑΤΖΙΚΕΡΤ"

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Απανταχού Ολυμπιαδιτών "ΤΟ ΜΑΤΖΙΚΕΡΤ" σας προσκαλεί στο "5ο Αντάμωμα στην Ολυμπιάδα" που θα πραγματοποιηθεί στην πλατεία Ολυμπιάδας Λάρισας.

Πρόγραμμα

- Παρασκευή 27 Αυγούστου στις 21:00 λαϊκή βραδιά με τους: Αναστάσιο Καζαντζίδη και Σπυριδούλα Καζαντζίδου στο τραγούδι, Θοδωρή Τυρέλη στο μπουζούκι, Ιωσήφ Τσεντεκίδη στο αρμόνιο, Γεώργιο Αγγέλου στα κρουστά. Στο ποντιακό πρόγραμμα: ο Λάμπης Μαυρίδης στο τραγούδι, ο Δήμος Μαυρίδης στη λύρα, ο Αλέξανδρος Αλχαζίδης στο νταούλι και ο Ιωσήφ Τσεντεκίδης αρμόνιο.

- Σάββατο 28 Αυγούστου στις 21:00 ποντιακό παραδοσιακό γλέντι με τους: Μιχάλη Κουρτίδη στο τραγούδι, Αλέξη Στεφανίδη και Δημήτρη Αμπερίδη στη λύρα, Γεώργιο Τοπαλίδη στο αρμόνιο, Αλέξανδρο Αλχαζίδη στο νταούλι και δημοτική ορχήστρα.

- Κυριακή 29 Αυγούστου στις 08:00 θεία Λειτουργία, 10:30 επιμνημόσυνη δέηση, 11:00 τιμητική διάκριση στον παγκόσμιο κυπελούχο ποδηλασίας Ιωάννη Ταμουρίδη, 11:30 ομιλία από τον δημοσιογράφο Γαβριήλ Αβραμίδη με θέμα "Το Ποντιακό Ζήτημα στο Μέλλον", 12:00 παρουσίαση παραδοσιακών χορών.

Συνδιοργάνωση Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Λάρισας, Διεύθυνση Πολιτισμού Αθλητισμού-Νεολαίας, Πολιτιστικός και Αθλητικός Οργανισμός Ν.Α. Λάρισας και Επαρχείο Ελασσώνος.

Πολιτιστικός Σύλλογος Απανταχού Ολυμπιαδιτών "Το Ματζικέρτ"
Σπάρτης 14
Κατερίνη
Τ.Κ. 60100
Τηλ. 6942983043

Ο Πόντος... ενώνει, με διαβατήριο τη γλώσσα

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ
ΦΟΡΗΣ ΠΕΤΑΛΙΔΗΣ

Διαβατήριο αποτελεί η ποντιακή γλώσσα. Αυτό το κοινό σημείο αναφοράς με τους Τούρκους Πόντιους βρήκαν οι Ελληνες που ταξίδεψαν στην Τραπεζούντα για την Παναγία Σουμελά. «Παιδίτσο, άγου πε τη μάνα σου, ουκ επορώ κι έρχουμε» («Παιδάκι μου, πήγαινε να πεις στη μάνα σου ότι δεν μπορώ να έρθω»). Άραγε, ποια γλώσσα είναι αυτή; Όπως λέει ο ομότιμος καθηγητής του Παιδαγωγικού Τμήματος του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Χρίστος Τσολάκης, είναι η πιο κοντινή στην αρχαία ελληνική γλώσσα. Και είναι η ποντιακή διάλεκτος που χρησιμοποιεί σήμερα η γιαγιά για να μιλήσει στον εγγονό της στο χωριό Σαράχο (σημερινό Οζούν Γκιολ), στις «ποντιακές Άλπεις», στην περιοχή του Όφη στον Πόντο. Την ίδια διάλεκτο, με παραλλαγές, μιλούν στα χωριά και τις πόλεις της Τραπεζούντας, στην κοιλάδα του Όφη και στο οροπέδιο της Τόνιας, στα Σούρμενα του Πόντου, χιλιάδες κάτοικοι, που την έμαθαν από τους παππούδες και τις γιαγιάδες τους.

Η ποντιακή διάλεκτος είναι αυτή που ενώνει εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, αυτούς που ζουν στον ιστορικό Πόντο, όπως επίσης και τους χιλιάδες ξεριζωμένους Πόντιους που με τη Συνθήκη της Λοζάνης ήρθαν στην Ελλάδα, την Ευρώπη, την Αμερική και την Αυστραλία, αλλά και τους οικονομικούς μετανάστες, Πόντιους μουσουλμάνους που σκόρπισαν σε ολόκληρη την Τουρκία και τις άλλες χώρες του κόσμου.

Ύστερα από χρόνια σιωπής, κατά τα οποία ο ποντιακός κεμεντζές και η ποντιακή διάλεκτος κυνηγήθηκαν στην Τουρκία, οι Πόντιοι μουσουλμάνοι επέμεναν και κατάφεραν να κρατήσουν ζωντανές τις παραδόσεις και τη γλώσσα τους. Κι όταν ήρθαν καλύτερες μέρες, η ποντιακή διάλεκτος βγήκε από τα σπίτια τους και τώρα, περπατώντας την πλατεία της Τραπεζούντας και των Σουρμένων, ακούς τα νέα παιδιά, αγόρια και κορίτσια, να μιλούν ποντιακά και όχι τούρκικα. Φυσικά, στα χωριά η ποντιακή είναι η μητρική τους γλώσσα και όχι η τούρκικη την οποία μαθαίνουν στα σχολεία. Η ποντιακή είναι η γλώσσα επικοινωνίας τους στις μεταξύ τους συναναστροφές αλλά και στους στίχους των τραγουδιών τους. Ό,τι δεν μπόρεσαν να εξαφανίσουν οι τουρκικές αρχές τώρα προσπαθούν να το οικειοποιηθούν. Οι Πόντιοι της Τουρκίας αρχίζουν να καταλαβαίνουν πως η γλώσσα αυτή δεν είναι αρχαία τουρκική διάλεκτος, όπως προσπαθούν να τους πείσουν οι επίσημες αρχές. Στα σπίτια που άφησαν οι ξεριζωμένοι Πόντιοι σήμερα κατοικούν Πόντιοι μουσουλμάνοι ή και Τούρκοι. Όμως δέχονται με ικανοποίηση την επίσκεψη των απογόνων των Ελλήνων Ποντίων που έζησαν στην περιοχή.

Παναγιώτης Σελβιαρίδης: «Είναι ένας σεβασμός στον πολιτισμό μας»

Ο καθηγητής Ιατρικής του ΑΠΘ, νευροχειρουργός Παναγιώτης Σελβιαρίδης εδώ και χρόνια πηγαίνει στο χωριό του παππού του, το Καπίκιοϊ της Ματσούκας, εκεί όπου βρίσκονται όλα τα ιστορικά μοναστήρια, της Παναγίας Σουμελά, του Αγίου Ιωάννη Βαζελώνος και του Αγίου Γεωργίου Περιστερεώτα. Το 1994 βρήκε το σπίτι του παππού του, Παναγιώτη, ο οποίος, φεύγοντας το 1923 με τον ξεριζωμό, κάλεσε ένα φίλο του Τούρκο από γειτονικό χωριό και του είπε: «Το σπίτι είναι καινούργιο, το έχτισα πριν από δύο χρόνια. Τώρα εμείς φεύγουμε. Εάν έρθουμε, μου το δίνεις· εάν όχι, το κρατάς». Ο παππούς Παναγιώτης δεν επέστρεψε ποτέ. Όμως ο καθηγητής Ιατρικής Παναγιώτης Σελβιαρίδης επέστρεψε το 1994, συναντήθηκε με το φίλο του παππού του και έκτοτε διατηρεί σχέσεις με την οικογένεια και τους συγχωριανούς του. Του είπαν, μάλιστα: «Αυτό το σπίτι είναι δικό σου. Έλα να το πάρεις», όμως εκείνος αρνήθηκε, απαντώντας τους πως η επιθυμία του παππού του ήταν να μείνουν αυτοί. Φέτος, με την ευκαιρία της Θείας λειτουργίας στην Παναγία Σουμελά, πήγε και βρήκε το γιο του φίλου του παππού του και τη σύζυγό του, η οποίοι άνοιξαν το σπίτι τους και τον υποδέχτηκαν ως οικοδεσπότη. «Ήταν συγκλονιστική η φιλοξενία. Οι άνθρωποι αυτοί κράτησαν έναν πολιτισμό που εμείς εδώ στην Ελλάδα τον έχουμε ξεχάσει. Έχουν μία πηγαία φιλοξενία, όπως είχαν οι παππούδες μας. Όμως μου έκανε μεγάλη εντύπωση και το ότι η βρύση που έχτισε ο προπάππος μου στο χωριό, με την επιγραφή «Αυτό το πηγάδι εκτίσθη παρά του κ. Χαράλαμπου Σελβιαρίδη. 1883», κι ενώ έγινε πρόσφατα καινούργια, εκείνη έμεινε ως δείγμα πως εδώ κατοικούσαν χριστιανοί πριν από την ανταλλαγή. Αυτός είναι ένας σεβασμός στον πολιτισμό μας».

Κώστας Γαβρίδης: ο Χουσεΐν, το χωριό και το σπίτι

Ο Κώστας Γαβρίδης, δικηγόρος της Θεσσαλονίκης, γενικός γραμματέας της Π.Ο.Ε. και πρώην πρόεδρος της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης, πήγε για πρώτη φορά στον Πόντο το 1979, συνοδεύοντας τον πατέρα του, Γιάννη, για να επισκεφτεί το σπίτι όπου γεννήθηκε στο χωριό Χαψίκιοϊ της Ματσούκας, από το οποίο έφυγε σε ηλικία 10 ετών. Μόλις έφτασε στην Τραπεζούντα, επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον παιδικό του φίλο Χουσεΐν Περβανόγλου, ο οποίος εκείνη την περίοδο ήταν πρόεδρος του χωριού. Η συνάντηση ήταν συγκινητική και, αφού τους έγινε θερμή υποδοχή, κατευθύνθηκαν στο σπίτι όπου γεννήθηκε ο Γιάννης Γαβρίδης, στον οποίο ο παιδικός του φίλος είπε: «Τώρα, βρες το μόνος σου». Πήρε το δρόμο με τη συνοδεία του γιου του Κώστα και έπειτα από τόσα χρόνια τα βήματά του τον οδήγησαν στο πατρικό του σπίτι. Εκεί βρήκαν τους νέους κατοίκους, οι οποίοι τους υποδέχτηκαν φιλικά. Φέτος ο Κώστας Γαβρίδης, στο πλαίσιο της επίσκεψής του στον Πόντο για να παραστεί στη θεία λειτουργία που τελέστηκε στην Παναγία Σουμελά, ξαναπήγε στο χωριό του πατέρα του, διατηρώντας έτσι τη σχέση του με τις προγονικές του εστίες.

Αχιλλέας Βασιλειάδης: «Μιλάμε και συνεννοούμαστε στα ποντιακά»

Ο ηθοποιός του ποντιακού θεάτρου και τραγουδιστής Αχιλλέας Βασιλειάδης πηγαίνει εκδρομές στον Πόντο εδώ και τριάντα χρόνια, συνοδεύοντας γκρουπ Ελλήνων, ενώ στη Θεσσαλονίκη είναι συνδιοκτήτης του μουσικού ποντιακού κέντρου «Παρακάθ’», τόπο μουσικής συνάντησης των Ποντίων. Πέρυσι μαζί με το λυράρη και συνιδιοκτήτη του μαγαζιού Κώστα Σιαμίδη εμφανίζονταν δύο φορές το μήνα, από το φθινόπωρο έως το Μάιο, στη συνοικία Πέραν της Κωνσταντινούπολης, στην κεντρικότερη οδό Ιστικλάρ, όπου έπαιζαν ποντιακά τραγούδια για τους Τούρκους υπηκόους και όσες φορές πήγαιναν δεν έπεφτε καρφίτσα. «Ο Πόντος είναι η ψυχή μας», μας είπε: «Εδώ αναβαπτιζόμαστε, βρίσκουμε τα αδέλφια της καρδιάς μας, μιλάμε και συνεννοούμαστε στα ποντιακά. Έχουμε κοινές ρίζες και κοινό μέλλον. Δεν είναι τυχαίο που χιλιάδες Πόντιοι κάθε χρόνο επισκέπτονται την πατρίδα των γονιών τους και η φιλοξενία που μας προσφέρουν οι ντόπιοι κάτοικοι», καταλήγει ο Αχιλλέας Βασιλειάδης.

Μουσταφά Γκιουνάι: «Αγαπώ τους Πόντιους, θέλω να τους βλέπω»

Ο Μουσταφά Γκιουνάι από τα Σούρμενα του Πόντου ασχολείται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία, έχει στην καρδιά του τον πολιτισμό του Πόντου και μας μίλησε σε άψογα ποντιακά. «Αγαπώ», ανέφερε, «τους Πόντιους, θέλω να τους βλέπω να χορεύουν, να τραγουδούν και να κάνουμε μαζί γλέντια στις πόλεις και τα παρχάρια στα ψηλά βουνά. Θέλω να επικοινωνούμε, να έρχονται στον Πόντο και εμείς να πηγαίνουμε στην Ελλάδα. Η ποντιακή διάλεκτος και ο ποντιακός ελληνισμός μας ενώνουν. Για μας είναι θετικό βήμα που έγινε η θεία λειτουργία φέτος στην Παναγία Σουμελά στη Ματσούκα».

Αϊβάζ Σελαχεντίν: «Να βρούμε τους Πόντιους και να αγαπάμε ο ένας τον άλλον»

Ο συνταξιούχος δάσκαλος Αϊβάζ Σελαχεντίν ήταν από τους πρώτους που συνόδευσε τους Πόντιους από την Ελλάδα στην περιοχή της Τραπεζούντας στις αρχές της δεκαετίας του 1980 για να πάνε στα χωριά των παππούδων τους. Ο ίδιος γεννήθηκε στον οικισμό Ποντίλα της κοινότητας Χαψίκιοϊ και τους συνόδευε στις επισκέψεις τους, ενώ σήμερα και τα παιδιά και τα ανίψια του έχουν τα μικρά λεωφορεία (ντολμούζ) και ακολουθούν τα βήματά του. Όταν τον ρωτήσαμε πώς βλέπει το γεγονός της επίσκεψης του Πατριάρχη στην Πόντο και της θείας λειτουργίας στην Παναγία Σουμελά μας είπε στα ποντιακά: «Είναι πολύ καλό αυτό το γεγονός. Είμαστε δύο γείτονες, θα ήθελα να έρχεται ο ένας πιο κοντά στην άλλο. Να πραγματοποιούνται επισκέψεις, να έρχεστε εσείς και να πάμε κι εμείς στην Ελλάδα να βρούμε τους Πόντιους και να αγαπάμε ο ένας τον άλλον».

Νιχάτ Ουστά: «Εμείς εδώ έχουμε μνημεία του πολιτισμού τους»

Στα Πλάτανα (Ακσαμπάτ) της Τραπεζούντας ο Νιχάτ Ουστά έχει δικό του εστιατόριο, όπως και άλλα τρία στην ευρύτερη περιοχή, με ξακουστά κεφτεδάκια. Το μαγαζί του επισκέπτονται από τον πρωθυπουργό Ταγίπ Ερντογάν μέχρι και επιχειρηματίες της γειτονικής χώρας. Αγαπάει τους Πόντιους και με κάθε τρόπο το δείχνει. Θέλει μάλιστα να ανοίξει αντίστοιχο εστιατόριο και στην Ελλάδα. Μαζί με τους γιους του, Βολκάν και Οκάν, θέλουν να χτίσουν μια «μικρή αυτοκρατορία» στο χώρο της εστίασης και να δημιουργήσουν αντίστοιχο χώρο και στη Θεσσαλονίκη, αφού μέχρι τώρα κάθε μέρα τα μαγαζιά του πουλάνε 500 κιλά κιμά. «Τους Πόντιους τους αγαπώ, γιατί έχουν ιστορία και πολιτισμό και πρέπει να τα σεβόμαστε. Εμείς εδώ έχουμε μνημεία του πολιτισμού τους». Δεν είναι τυχαίο που στο διαφημιστικό τρίπτυχο των εστιατορίων του κυρίαρχη θέση καταλαμβάνουν τα ελληνικά μνημεία του Πόντου.

Αντέμ Εκίζ: «Είμαστε αδέλφια της καρδιάς με τους Πόντιους

Ο λυράρης και τραγουδιστής Αντέμ Εκίζ γεννήθηκε στα Σούρμενα του Πόντου και είναι αγαπητός στην Τουρκία αλλά και στην Ελλάδα. Παίζει παραδοσιακά ποντιακά τραγούδια της περιοχής των Σουρμένων, τόσο στην Τουρκία όσο και στην Ελλάδα, όπου τον καλούν ποντιακοί σύλλογοι. Έχει μάλιστα εκδώσει δύο CD με Έλληνες καλλιτέχνες με παραδοσιακή ελληνική μουσική. Τον συναντήσαμε σε αναψυκτήριο της παραλίας των Σουρμένων του Πόντου, όπου μαζί με το λυράρη Νίκο Μιχαηλίδη έπαιξαν ποντιακά σε εκατοντάδες πολίτες του Πόντου. «Εγώ τα ποντιακά τα έμαθα από τους παππούδες μου. Είναι η γλώσσα μου και με αυτά συνεχίζω. Είμαστε αδέλφια της καρδιάς με τους Πόντιους της Ελλάδας και όλου του κόσμου. Ο Πόντος είναι η κοινή μας μοίρα. Γι’ αυτόν τραγουδάμε, χορεύουμε και γλεντάμε. Δημιουργούμε κοινό πολιτισμό κι ας είμαστε μακριά», μας είπε.

Πανοραμική άποψη της Τραπεζούντας από τα τείχη
Ο εστιάτορας στα Πλάτανα της Τραπεζούντας Νιχά Ουστά, με τους δύο του γιους Βολκάν και Οκάν
Ο Αϊβάζ Σεχαλεντίν από την Ποντίλα του Χαψίκιοϊ
Ο Μουσταφά Γκιουνάϊ από τα Σούρμενα του Πόντου
Πόντιοι από την Ελλάδα και την Τουρκία χορεύουν τον χορό Σέρρα
Νέοι χορεύουν ποντιακούς χορούς στα Σούρμενα του Πόντου
Ο Αχιλλέας Βασιλειάδης με μουσουλμάνους στα Σούρμενα του Πόντου

Πηγή: Αγγελιοφόρος

Ένας Πόντιος στην Τουρκία

Τι ζητούσε να βρει ένας Βορειοελλαδίτης ποντιακής καταγωγής που ταξίδεψε με λεωφορείο από την Κοζάνη στη γη των προγόνων του, στην Παναγία Σουμελά; Διαβάστε το «ημερολόγιό» του.

ΠΕΜΠΤΗ, 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
Από την Κοζάνη στην Κομοτηνή
Ξεκινάμε από την Κοζάνη. Μια μεγάλη συντροφιά. Με πούλμαν. Προορισμός μας η Τραπεζούντα, κι ακόμα παραπέρα. Η Παναγία η Σουμελιώτισσα. Το προσκύνημα των παππούδων μας. Εκεί όπου εκείνοι οι ευλογημένοι άνθρωποι είχαν δουλέψει κι είχαν προκόψει. Κι ύστερα, το 1922, τους έδιωξαν οι Τούρκοι. Όσους δεν σκότωσαν, τους ανάγκασαν να φύγουν. Καλά καλά δεν πρόλαβαν να πάρουν μαζί τους λίγο χώμα απ΄ τα μέρη τους. Ανέστιοι ήρθαν. Πρόσφυγες. Γι΄ αυτό ποθούν να γυρίσουν εκεί. Γι΄ αυτό πάμε στη Σουμελά κι εμείς σήμερα. Για προσκύνημα. Για να δούμε τη γη των παππούδων μας. Για να φέρουμε εμείς λίγο χώμα, ό,τι δεν μπόρεσαν να πάρουν εκείνοι.

Δεν πάμε για να δηλώσουμε ότι είμαστε έτοιμοι να ανακτήσουμε οτιδήποτε. Πόντιοι είμαστε, δεν είμαστε εξωγήινοι- και παρά τα όσα λένε στα ανέκδοτα, σκεφτόμαστε όπως σκέφτονται και οι υπόλοιποι κανονικοί άνθρωποι. Ειρηνικοί άνθρωποι. Δεν θέλουμε πολέμους. Θέλουμε ησυχία, υποδομές, πρόοδο. Αλλά διεκδικούμε το δικαίωμα να μπορούμε να επισκεφτούμε τα μέρη για τα οποία μαθαίνουμε μόνο από τις ιστορίες των παλιών. Δικαιούμαστε να ανάβουμε κερί στους ναούς μας, όπου κι αν βρίσκονται, δικαιούμαστε να μνημονεύουμε τους νεκρούς μας.

Ξέρω, ξέρω. Την ίδια ώρα που εγώ διεκδικώ τα αυτονόητα, άλλοι τα χρησιμοποιούν για τους δικούς τους, ιδιοτελείς λόγους. Ο Ψωμιάδης, π.χ., ο υποψήφιος περιφερειάρχης, που ήθελε να μαζέψει μια λίστα ονομάτων, τους βιαίως τεθνεώτες στους διωγμούς των Ποντίων, δεν μπορεί να κινείται από ανιδιοτέλεια, δεν δείχνουν ανιδιοτέλεια οι πράξεις του χρόνια τώρα. Διάβασα ότι τον αποδοκίμασαν και στο κόμμα του. Μακάρι. Είναι καιρός να καταλάβουν και οι πολιτικοί που θέλουν να εκπροσωπούν τον κόσμο της προσφυγιάς, ότι ο σύγχρονος Γιωρίκας δεν είναι κορόιδο, δεν άγεται και δεν φέρεται από κομματάρχες. Αποφάσισα μόνος το ταξίδι μου, μόνος το πληρώνω- δεν μου περισσεύουν- και νιώθω μόνο αγωνία και συγκίνηση. Αληθινή συγκίνηση, όχι επιδεικτική- αυτή που μεταφράζεται σε μεγάλους σταυρούς και πατριωτισμό, με εθνικούς ύμνους και εξαπτέρυγα. Δεν είναι η ώρα για εθνικούς ύμνους, το είπε κι ο Πατριάρχης. Μόνο συγκίνηση, λοιπόν. Και περιέργεια.

Φτάνουμε στην Κομοτηνή. Στο λεωφορείο θα ανεβούν και τέσσερα παιδιά από ΄δώ. Η παρέα μεγαλώνει. Πάμε εκδρομή στην Τουρκία.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 13 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
Στην τουρκική αουτοστράντα
Ξύπνησα στην Κωνσταντινούπολη. Διασχίσαμε τον Βόσπορο, περάσαμε στην Ασία αξημέρωτα, καταπίνουμε αχόρταγα τα χιλιόμετρα. Ο δρόμος είναι απροσδόκητα καλός. Αουτοστράντα διπλής κατευθύνσεως ώς τη διασταύρωση για την Άγκυρα υποδειγματικός. Αλλά κι από εκεί και πέρα, η κατασκευή του συνεχίζεται με γρήγορους ρυθμούς. Τελειώνει όπου να ΄ναι, κάτι δύσκολα κομμάτια μόνο έχουν μείνει. Το ταξίδι είναι εύκολο- λιγότερο δύσκολο απ΄ όσο περίμενα.

Μου τηλεφωνούν στο κινητό από την Ελλάδα, σήμα- καμπάνα, η Τουρκία επενδύει στα δίκτυα, οδικά, τηλεφωνικά... Άγνωστοι, λέει, μπήκαν και προκάλεσαν βανδαλισμούς στο μουσουλμανικό νεκροταφείο Κομοτηνής. Έσπασαν τάφους, έγραψαν συνθήματα μίσους. Υποψιάζομαι ότι το έκαναν για μένα, που δεν μπορώ να μισήσω ούτε μυρμήγκι. Ξέρω κάποιους που θέλουν η λειτουργία του Δεκαπενταύγουστου στην Παναγία Σουμελά να εξελιχθεί σε βήμα όπου θα παιανίσουν εθνεγερτικά εμβατήρια. Πολλοί απ΄ αυτούς μιλούν για λογαριασμό εμού, του Ποντίου. Πιστεύουν ότι το μόνο που ξέρω είναι να μιλάω με ετοιματζήδικα κλισέ. Ξέρουν ότι όλη μου τη ζωή, στο κλειστό περιβάλλον της οικογένειας και του σχολείου, άκουγα τον ρυθμό της λύρας και τα τραγούδια που δίνουν υποσχέσεις συλλογικού κλέους: «Η Ρωμανία κι αν έπαρθεν ανθεί και φέρει κι άλλο». Ναι, αλλά πού ανθεί- και τι φέρει; Ζορίζομαι να φαντασιωθώ μια διαρκή πολεμική βεντέτα. Γιατί άραγε; Μήπως επειδή είμαι Πόντιος ορθολογιστής;

Ραμαζάνι στη Σαμψούντα
Mένουμε στη Σαμψούντα, μια πόλη μισού εκατομμυρίου κατοίκων στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας. Φτάσαμε την κατάλληλη ώρα. Βράδυ. Οι μουσουλμάνοι που έχουν Ραμαζάνι βγαίνουν αυτή την ώρα για φαγητό. Βγαίνουμε κι εμείς, η κλειστή παρέα μας. Είναι ώρα για ένα ποτό. Γυρνούμε το κέντρο της πόλης, μπαίνουμε στο μεγάλο σκεπαστό παζάρι της παραλίας, φτάνουμε μέχρι το λιμάνι, όπου οι περιπατητές μπορούν να χαζέψουν το ομοίωμα του καραβιού «Πάντερμα» απ΄ όπου αποβιβάστηκε ο Κεμάλ Ατατούρκ στις 19 Μαΐου 1919 για να φτιάξει τη σύγχρονη Τουρκία- παρασύροντας στο διάβα του και τους Έλληνες, πρώτα τον ελληνικό στρατό και κατόπιν τους ελληνικούς πληθυσμούς της περιοχής που θα γινόταν η επικράτεια του κράτους του. Και τους Ποντίους, που ήδη είχαν υποστεί τους εκτεταμένους, δολοφονικούς διωγμούς του αγά Τοπάλ Οσμάν.

Γύρω γύρω είναι Ραμαζάνι και στη μέση μια εθνοπατριωτική φανφάρα του τουρκικού πατριωτικού κιτς. Και το χειρότερο, δεν πωλείται πουθενά σταγόνα αλκοόλ. Πίσω στο ξενοδοχείο, τουλάχιστον εκεί μπορούμε να παραγγείλουμε μια μπίρα Εφ Ες Πίλσεν.

ΣΑΒΒΑΤΟ 14 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
Ο Κεμάλ στην Υπαπαντή
Μπαίνουμε στην πόλη Ορντού. Κι εδώ υπήρξε ανθηρή ελληνική κοινότητα. Βλέπουμε τα σπίτια της, τις εκκλησίες της, τα σχολεία της (περίφημη εδώ ήταν η Ψωμιάδειος Αστική Σχολή που, όχι, δεν την είχε κάποιος πρόγονος ενός γνωστού μας). Η Υπαπαντή, που λειτουργεί ως Πολιτιστικό Κέντρο και είναι επισκέψιμη, με πληγώνει, όχι ως Πόντιο μόνο, αλλά και ως πολίτη. Χώρος λατρείας κάποτε, σήμερα είναι αίθουσα συγκέντρωσης νέων. Τι είδους νέοι άραγε συγκεντρώνονται εδώ, σήμερα, ποιους ομιλητές ακούνε να μιλάνε από την άλλοτε Ωραία Πύλη, ανάμεσα σε μια τεράστια τουρκική σημαία και ένα επίσης τεράστιο στερεότυπο πορτρέτο του Κεμάλ; Πώς μπορεί μια πόλη με τέτοιο οδικό και επικοινωνιακό δίκτυο να έχει ακόμα νέους που, αντί να χαζεύουν, έστω, τον μεγάλο κόσμο εκεί έξω στο Ιντερνετ, έρχονται στο Πολιτιστικό Κέντρο, πρώην Υπαπαντή, και ακούνε ομιλίες ή βλέπουν φολκλόρ υπό το βλέμμα του ιδρυτή.

Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε, αλλά τα αυταρχικά καθεστώτα διατηρούν την ισχύ τους προβάλλοντας την ακινησία, λίγη αυστηρότητα και πολλή ιστορία, πολλή εθνική αυταρέσκεια και μια διδασκαλία που δεν ανέχεται τον άλλο, τον γείτονα, τον διαφορετικό. Οι εθνικισμοί, σήμερα, επενδύουν στις κλειστές κοινωνίες και στην κοινωνική υστέρηση. Στον αναδελφισμό, που θα έλεγε ένας άλλος γνωστός μας.

Μου λείπει ένας καφές, πουθενά δεν κάνουν εσπρέσο- κι όπου τα καταφέρνουν, άσε καλύτερα. Μου λείπει κι ένα σοβαρό ποτό, μια βότκα, ας πούμε - στις απέναντι ακτές της Μαύρης Θάλασσας, στη Ρωσία, ας πούμε, έχει άφθονη, εδώ ούτε σταγόνα. Μου λείπουν κι άλλα, πολλά. Παρατηρώ, αίφνης, για παράδειγμα, ότι δεν βλέπω ούτε έναν τοίχο λερωμένο έστω από κακοσχεδιασμένα γκράφιτι. Από τα αστικά κέντρα της Τουρκίας απουσιάζει η κατ΄ εξοχήν αστική τέχνη.

Αν δεν είχα σήμα-καμπάνα στο κινητό και γρήγορο Ίντερνετ (σχεδόν) παντού θα έλεγα ότι στον Πόντο δεν έχει φτάσει η παγκοσμιοποίηση. Καθυστερεί πολύ, πάντως.

ΚΥΡΙΑΚΗ, 15 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
Το προσκύνημα και το κήρυγμα
Στην Τραπεζούντα βρέχει, ύστερα βγαίνει ήλιος, βρέχει, ήλιος ξανά. Ανεβαίνουμε προς την κωμόπολη Ματσούκα, σε λίγο θα φτάσουμε στην Παναγία Σουμελά. Δεν είναι οι δεκάδες χιλιάδες προσκυνητές που υπόσχονταν τα φλύαρα ΜΜΕ, αλλά ίσως είναι καλύτερα. Στο πλάτωμα, απ΄ όπου αρχίζει το δρομάκι που οδηγεί στο μοναστήρι, εκεί που είναι στημένες τρεις γιγαντοοθόνες, η συγκίνηση των γύρω μου είναι εμφανής. Τη μαρτυρά η σιωπή τους. Ευλαβικοί προσκυνητές παρακολουθούν τα γκρο πλάνα του Πατριάρχη που λειτουργεί, κοιτάζουν με δέος τον βράχο στα πλευρά του οποίου έχει λαξευτεί η μοναστική πολιτεία.

Είναι γνήσια συγκίνηση, τη βλέπεις να καθρεφτίζεται στα πρόσωπα των πιστών- που είναι νέοι αλλά είναι και γέροντες. Την αισθάνεσαι στο τρέμουλο της φωνής του Πατριάρχη που ψάλλει, κι ύστερα στον λόγο που εκφωνεί, στα ελληνικά και στα τουρκικά. Οικουμενικότητα, ελευθερίες. Αυτό είναι το μήνυμά του. Πολύ μοντέρνο μήνυμα, αν μάλιστα σκεφτεί κανείς ότι οι θρησκείες εκφράζουν αιτήματα προμοντέρνων κοινωνιών.

Το τέλος του λόγου του έχει μια αναφορά στο στιχάκι για τη Ρωμανία «που έπαρθεν». «Να ανθήσει», λέει ο Βαρθολομαίος. Για να προσθέσει: «Μέσα μας». «Να ανθήσει μέσα μας και να φέρει κι άλλο». Είναι η πιο ακριβής, ποιητική και ταυτόχρονα πολιτική διακήρυξη της πιο γνήσιας εθνικής συνείδησης. Μέσα μας, εμείς, η ταυτότητά μας- σε έναν κόσμο ετερότητας, έναν κόσμο ελευθεριών, που χρειάζεται το περιεχόμενο και της δικής μας ταυτότητας, για να γίνει πλουσιότερος, δημιουργικότερος.

ΔΕΥΤΕΡΑ, 16 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
Με λίγο χώμα στις χούφτες
Όλοι έχουν πάρει χώμα και μερικές πέτρες από την περιοχή της Σουμελά, από την Τραπεζούντα, από τη γη των παππούδων μας. Αν ήξεραν οι Τούρκοι ότι το χώμα θα ήταν εξαγώγιμο προϊόν, σίγουρα θα είχαν βάλει φόρους.

Στον δρόμο της επιστροφής, στο πούλμαν αντηχεί ένα ποντιακό τραγούδι που θεωρείται κλασικό. Διηγείται την ιστορία ενός παλικαριού που έπεσε στον πόλεμο κι ένας αετός κρατά στα γαμψά νύχια του ένα χέρι από το τεμαχισμένο κουφάρι του. Ένα αγαπημένο πρόσωπο ζητά από τον αετό να του δώσει πίσω το κομμένο χέρι. «Δεν σ΄ το δίνω», απαντά εκείνος, «τώρα μου ανήκει, αλλά μπορώ να σου δείξω πού κείτεται το κουφάρι του παλικαριού».

Αναλογίζομαι τα λόγια του μακάβριου τραγουδιού. Ο ηρωισμός στην εποχή μας έχει άλλο περιεχόμενο. Σκέπτομαι ότι μπορεί να είμαι Πόντιος αλλά είμαι κι ένας σύγχρονος άνθρωπος που ζει σε μια σύγχρονη κοινωνία. Είμαι περήφανος για τις ρίζες μου, αλλά κοιτάζω πιο πολύ μπροστά. Αντλώντας δύναμη, φυσικά, και από ό,τι έμεινε πίσω, απ΄ ό,τι είναι μέσα μου αλλά και, κυρίως, από τη ζωή γύρω μου. Αυτό είναι το στοίχημα, να μη χαθεί η επαφή με την πραγματική ζωή γύρω, να μην αλλάξουν οι προτεραιότητες. Χαλαρώνω στο κάθισμά μου και απολαμβάνω το κατάφυτο τοπίο, έξω, που περνά μπροστά από τα μάτια μου. Καλό ταξίδι.

Σημείωση: ο «Πόντιος αφηγητής» του παραπάνω σημειώματος έχει αντλήσει τα υλικά του από τους συνταξιδιώτες μου στο λεωφορείο για την Τραπεζούντα: την Ελένη, τη Μαρία, τη Μάρω, την Αγάπη, τον Αποστόλη, τον Ρούλη, την Ερμιόνη... Όλες και όλοι ποντιακής καταγωγής αλλά, ταυτόχρονα, «κανονικοί» άνθρωποι της καθημερινότητάς μας.

Το εσωτερικό του ναού της Υπαπαντής, στην πόλη Ορντού. Σήμερα λειτουργεί ως πολιτιστικό κέντρο της νεολαίας. Στη θέση του αρχάγγελου Μιχαήλ, ο Κεμάλ!

Κατανυκτικό το κλίμα μέσα στην οργιώδη βλάστηση, στη διάρκεια της Λειτουργίας του Δεκαπενταύγουστου στην Παναγία Σουμελά, 88 χρόνια μετά

Γυναίκες με τσεμπέρια βγαίνουν δειλά στα παράθυρά τους για να παρατηρήσουν τους επισκέπτες με τα δυτικά ρούχα που ήρθαν στην Τραπεζούντα, στη γη των παππούδων τους

Μέσα στο κατάφυτο δάσος, πλάι στα αναψυκτήρια, στη βάση του βράχου όπου έχει λαξευτεί η Μονή της Παναγίας Σουμελά, οι προσκυνητές παρακολουθούν τη λειτουργία από τρεις τηλεοπτικές γιγαντοοθόνες

Πηγή: Τα Νέα

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ...

Παρακολουθείστε ένα video που ετοίμασε η ΔΕΛΤΑ Τηλεόραση, με το Γενικό Διεθυντή του σταθμού Νίκο Πετρίδη και το Γιάννη Νικολαΐδη, πρόεδρο του Συλλόγου Ποντιακής Νοελαίας Ν. Ροδόπης "Η Τραπεζούντα". Μέσα από το φακό της κάμερας θα παρακολουθήσουμε μαζί την πορεία προς και από την Ιερά Μονή της Κυράς του Πόντου.

Το οδοιπορικό της προσφυγιάς

Το οδοιπορικό των ξεριζωμένων Ποντίων από τις εστίες τους και την περιπλάνηση τους στην αναζήτηση μιάς νέας πατρίδας για να αποκάμουν το δυσβάσταχτο φορτίο του πρόσφυγα, να ανθίσει και πάλι η ελπίδα της ζωής, πραγματεύεται η παράσταση «Ο Πόντος στην Αναρράχη» που διοργανώνει ο Σύλλογος Ποντίων Αναρράχης την Πέμπτη 26 Αυγούστου στις 7.30 το απόγευμα στην τοποθεσία ΜΕΛΙΟ μπροστά από το εξωκλήσι Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Την επόμενη ημέρα στον ίδιο χώρο θα πραγματοποιηθούν θρησκευτικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις.

Πρόκειται για ένα αφιέρωμα στην ιστορική μνήμη, στους ταλαιπωρημένους προγόνους μας που εξαναγκάστηκαν κάτω από τις επιταγές συμφερόντων και σκοπιμοτήτων να πάρουν τον κακοτράχαλο δρόμο της προσφυγιάς, και να υποστούν τα πάνδεινα για να φθάσουν στην Ελλάδα. Από εκεί και πέρα ξεκινά η περιπλάνηση και η αναζήτηση του τόπου όπου θα θέσουν τα θεμέλια της νέας τους ζωής. Ένας τόπος πλούσιος σε νερά, με φυσικές ομορφιές, και γόνιμη γή. Εγγύηση αρχικά για την επιβίωση τους και στη συνέχεια για την προκοπή τους. Αντικρουόμενατα συναισθήματα. Πίκρα, πόνος, αβεβαιότητα για το αύριο, αντάμα, με τη χαρά, την αισιοδοξία, την ελπίδα. Γνώση και διδάγματα για τους νεότερους .

Ήδη οι πρόβες στις οποίες συμμετέχουν κάτοικοι από την Αναρράχη, την Κρυόβρυση και την Άρδασσα βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη και ο καθένας από τους συμμετέχοντες προσπαθεί να δώσει τον καλλίτερο του εαυτό ώστε το αποτέλεσμα να»αντικατοπτρίζει» τις συνθήκες εκείνων των ημερών του ’22 αλλά και των συναισθημάτων που διακατείχαν τους πρωταγωνιστές. Αμέσως μετά οι πρωτοχορευτές της πρώην Ευξείνου Λέσχης Πτολεμαΐδας θα παρουσιάσουν τον πυρρίχιο χορό.

Το υλικό για την παράσταση άντλησαν οι συντελεστές του Συλλόγου Ποντίων Αναρράχης μέσα από γραπτές μαρτυρίες, αρχεία, φωτογραφίες, βιβλιογραφία έτσι ώστε να αποδοθεί κατά τον πλέον αυθεντικό τρόπο. Εξ άλλου η συνύπαρξη ήχου, φωτογραφίας, αφήγησης, θα παραπέμπει σε ένα πολυθέαμα. Η προσπάθεια αυτή, πρωτόγνωρη για τις δυνατότητες ενός Περιφερειακού Πολιτιστικού Συλλόγου που υπηρετεί τη μνήμη και την παράδοση από το 1971, ξεκίνησε στις αρχές του 2010 με τη συμμετοχή πολλών ατόμων οι οποίοι δούλεψαν εντατικά και έκαναν το καλλίτερο δυνατό. Κάτι που επεσήμανε και ο Νίκος Μωυσίδης πρόεδρος του Συλλόγου Ποντίων Αναρράχης φιλοδοξώντας ότι η πρωτοβουλία αυτή θα «συμπαρασύρει» δημιουργικά και τους άλλους εκφραστές του ποντιακού στοιχείου στην περιοχή ώστε να αναδείξουν πτυχές της ανεξάντλητης δεξαμενής της παράδοσης και της ιστορίας του Πόντου.

Ο Πόντος... στην Αναρράχη

Σκηνοθεσία-Παρουσίαση: Καραλευθέρης Παντελής
Κείμενα θεατρικού: Ζουρουφίδης Κωνσταντίνος
Θεατρική σκηνοθεσία: Βασιλειάδης Παναγιώτης
Πληροφορική υποστήριξη: Χαλκίδης Γιώργος
Επιμέλεια θεατρικού: Ελευθεριάδης Γεωργούλης
Παίζουν οι μουσικοί: Καζαντζίδης Κ. - Σοφιανίδης Γ. - Σεχίδης Θ. Καραπαναγιωτίδης Γ. - Καζαντζίδης Α. - Χαλκίδης Χ. - Τσαρσιταλίδης Χ. - Καζαντζίδης Γ.
Απαγγέλουν- Ψάλλουν: Πλακεντάς Νίκος - Κόλλιας Θεόδωρος
Πυρίχειο Χορεύουν: Καραβέλας Μιχάλης - Ιωσηφίδης Κυριάκος - Στεφανίδης Στέφανος - Μωυσιάδης Παναγιώτης - Καλομενίδης Απόστολος (Λάκης)

Πηγή: Πρωινός Λόγος

Παναγία Σουμελά του Πόντου, η Παναγία που ενώνει

Κορυφαίο θρησκευτικό και ιστορικό γεγονός χαρακτήρισε τη Θεία Λειτουργία στην Παναγίας Σουμελά στην Τραπεζούντα ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος κατά την ομιλία του στην Ιερά Μονή. Ευχήθηκε δε το προσκύνημα αυτό να είναι «μια επιπλέον γέφυρα επικοινωνίας και εμπιστοσύνης ανάμεσα εις τους δύο λαούς».

«Ας είναι η Παναγία η Σουμελιώτισσα, η κυρία του Πόντου εγγυήτρια καλύτερων ημερών δια τους λαούς μας, οι οποίοι συναντώνται σήμερον εις το εδώ εορτάζον πανίερον σέβασμά της», ευχήθηκε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος.

Συγκεκριμένα οι πύλες του προαύλιου χώρου της Παναγίας Σουμελά άνοιξαν στις 7 το πρωί και πλήθος πιστών, μεταξύ άλλων, από την Ελλάδα, τη Ρωσία, την Ουκρανία και τη Γεωργία, βαστώντας κεριά, άρχισαν να βαδίζουν προς τη Μονή, πολλοί εξ αυτών δακρυσμένοι. Σε σημεία του μονοπατιού Πόντιοι με την παραδοσιακή λύρα υποδέχονταν τους προσκυνητές με τραγούδια. Από τους χιλιάδες πιστούς, ωστόσο, που συνέρευσαν στην Τραπεζούντα μόλις εξακόσιοι, που είχαν ειδική πρόσκληση, κατάφεραν να παρακολουθήσουν από κοντά τη Λειτουργία. Οι υπόλοιποι βίωσαν τις ιστορικές αυτές στιγμές μέσω των γιγαντοοθονών και των ηχείων που είχαν στήσει οι τοπικές αρχές και εισήλθαν στη Μονή για να προσκυνήσουν μετά το πέρας της Λειτουργίας. Για την αποφυγή οποιουδήποτε επεισοδίου, στον ευρύτερο χώρο βρισκόταν από νωρίς το πρωί μεγάλη δύναμη της τουρκικής αστυνομίας.

Στις δέκα η Θεία Λειτουργία ξεκίνησε, προεξάρχοντος του Οικουμενικού Πατριάρχη, ο οποίος έγινε δεκτός με την επευφημία «Άξιος» και χειροκροτήματα. Ο κ. Βαρθολομαίος χαιρέτισε τους πιστούς, ευλόγησε μικρά παιδιά, προσκύνησε αντίγραφο της εικόνας της Παναγίας Σουμελά και το ιερό Ευαγγέλιο και εισήλθε στο καθολικό για να φορέσει την αρχιερατική στολή. Στη συνέχεια μαζί με το Μητροπολίτη Δράμας Παύλο και τον εκπρόσωπο του Πατριαρχείου Μόσχας Επίσκοπο Τύχωνα επέστρεψαν στο προαύλιο για να τελέσουν από κοινού τη Θεία Λειτουργία. Υπενθυμίζεται πως η τελευταία φορά που τελέστηκε Λειτουργία στην Παναγία Σουμελά ήταν το 1923, πριν από τις ανταλλαγές πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, καθώς και ότι η άδεια για την επαναλειτουργία της Μονής –όχι μόνο φέτος αλλά κάθε Δεκαπενταύγουστο– δόθηκε από τις τουρκικές αρχές τον Ιούνιο.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, ο καταγόμενος από τον Πόντο μητροπολίτης Δράμας Παύλος προσέφερε ως δώρο στον Οικουμενικό Πατριάρχη μία ποδιά γυναίκας, η οποία κεντήθηκε πριν το 1918 και μετά τον ξεριζωμό των Ελλήνων του Πόντου βρέθηκε στη Μακεδονία.

Ο μητροπολίτης Παύλος ευχαρίστησε εκ μέρους όλων των Ποντίων τον Οικουμενικό Πατριάρχη για τις προσπάθειές του να τελεστεί θεία λειτουργία στη Μονή Σουμελά, σύμβολο των Ελλήνων του Πόντου.

Την ίδια ώρα, Πόντιοι με λύρες τραγούδησαν τραγούδια για την Παναγία και τα μάτια όλων γέμισαν δάκρυα.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης, συγκινημένος, είπε ότι η ποδιά που του προσέφερε ο μητροπολίτης Δράμας δεν είναι ένα απλό δώρο. Πρόκειται, τόνισε, για ιερό κειμήλιο, το οποίο θα αποθησαυριστεί στο σκευοφυλάκιο του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Ο κ. Βαρθολομαίος εξέφρασε την ευχή να υπάρξει ενότητα μεταξύ όλων των Ποντίων και των οργανώσεών τους και προσευχήθηκε για την ειρήνη του σύμπαντος κόσμου.

Επίσης, ο Πατριάρχης απηύθυνε μήνυμα στον Πατριάρχη Μόσχας Κύριλλο και είπε ότι θα είναι ιδιαίτερη χαρά του, μια επόμενη χρονιά, να έρθει και ο ίδιος να συλλειτουργήσουν στην Παναγία Σουμελά της Τραπεζούντας. Τις θερμές ευχές του Πατριάρχη Μόσχας μετέφερε ο εκπρόσωπός του, επίσκοπος Τύχων.

Γιάννης Νικολαϊδης,«Το μήνυμα της ημέρας είναι αγάπη, αλληλεγγύη, αυτογνωσία»

Τις εντυπώσεις του από το ιστορικό αυτό γεγονός μετέφερε στον ΠτΘ ο πρόεδρος του Συλλόγου Ποντίων Ροδόπης «Η Τραπεζούντα» που παρακολούθησε την Θεία Λειτουργία. «Το κλίμα ήταν εξαιρετικά συγκινητικό. Αισθάνθηκα δέος μπροστά στο μεγαλείο της ημέρας. Θεωρώ ότι είναι η πλέον λαμπρή ημέρα για όλο τον Ελληνισμό και ειδικότερα για τον ποντιακό ελληνισμό μετά το 1923 με την υπογραφή της Συνθήκης της Λοζάννης έως σήμερα. Ήταν μια μέρα που είδαμε χιλιάδες πιστούς ποντιακής, και όχι μόνο καταγωγής να τιμούν με την παρουσία τους αυτή την ημέρα την Μεγαλόχαρη. Ήταν Έλληνες από όλα τα μέρη του κόσμου, Γερμανία, Αμερική, Αυστραλία, Γαλλία και βέβαια από την Ρωσία όπου ο Ιβάν Σαββίδης έφερε μια οργανωμένη αποστολή. Μέσα από όλη αυτή την προσπάθεια αναδεικνύεται και ο Οικουμενικός χαρακτήρας του Πατριαρχείου, διότι υπήρξε συμμετοχή στην λειτουργία και ιερέων της ρωσικής εκκλησίας και ακούστηκαν και κάποια σημεία της Θείας Λειτουργίας στα ρώσικα. Ο λόγος του Πατριάρχη ήταν πραγματικά συγκινητικός. Τον άκουσα λέξη προς λέξη και πραγματικά εκτός από συγκηνητικός ήταν άρτιος και εντυπωσίασε τους πάντες. Ο συμβολισμός αυτής της ημέρας είναι πολύ σημαντικός και για την Ορθοδοξία και για τον οικουμενικό χαρακτήρα της. Θα πρέπει όμως να τονίσω και την παρουσία πολλών ανθρώπων από την γύρω περιοχή που ίσως από περιέργεια, ίσως γιατί ένοιωσαν έτσι, βρέθηκαν εκεί όπως ο δήμαρχος της Ματσούκας. Οι αρχές της Τουρκίας ήταν εξαιρετικές και πραγματικά δείχνει ότι η Τουρκία έχει κάνει βήματα και προς την χώρα μας και προς την Ευρώπη. Ελπίζουμε ότι κάθε χρόνο θα τελείται η Θεία Λειτουργία. Ως ποντιακός ελληνισμός βεβαίως και θα στηρίξουμε το Οικουμενικό Πατριαρχείο».

Όπως μεταφέρει ο κ. Νικολαΐδης παρών στη Θεία Λειτουργία ήταν το Διοικητικό Συμβούλιο της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδας με τον πρόεδρο κ. Παρχαρίδη, παρούσα ήταν η πρόεδρος του Συνδέσμου Ποντιακών Σωματείων Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης κ. Μαυρίδου, επίσης παρών ήταν ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων Ελλάδας και μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, πολλά ποντιακά σωματεία. «Πραγματικά ήταν ένα αντάμωμα ποντίων στον Πόντο με αφορμή την Ιερά πανήγυρι της Παναγίας της Σουμελιώτισας».

Μεταξύ των συγκινητικών στιγμών που περιγράφει ο κ. Νικολαϊδης αυτή που ο μητροπολίτης Δράμας μίλησε στα ποντιακά και τραγούδησε το τραγούδι της Παναγίας Σουμελά «Σουμέλα λέν την Παναγιά, Σουμέλα λεν’ και σέναν», ενώ χαρακτήρισε άψογη την συμπεριφορά των τουρκικών αρχών. «Όλη η διοργάνωση ήταν τέλεια οργανωμένη». Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του οι προσκυνητές ήταν περίπου επτά χιλιάδες. «Ξανά και ξανά έβλεπες ανθρώπους να έρχονται για να κοινωνήσουν γιατί πολλοί ήταν αυτοί που κοινώνησαν στο μοναστήρι. Κάποιοι θεωρώ ότι δεν πρόλαβαν να κοινωνήσουν. Εμείς ήμασταν μέσα στο μοναστήρι και μέσα εκεί πρέπει να ήταν πάνω από πεντακόσιοι γιατί μάλλον θεωρώ ότι έγινε κάποια υπέρβαση στον αριθμό αυτών που μπήκαν μέσα. Ο κόσμος ήθελε να βιώσει την κάθε στιγμή αυτής της Θείας Λειτουργίας. Ήταν χιλιάδες. Από έξω από το μοναστήρι μέχρι κάτω από της Παναϊας το ποτάμ’ όπως λέμε οι Πόντιοι όλο το μονοπάτι ήταν γεμάτο και όταν τραγούδησε στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Μητροπολίτης Παύλος της Δράμας το τραγούδι της Παναγίας Σουμελάς το οποίο συνόδευε με την λύρα του ο γαμπρός του μητροπολίτη Θανάσης Στυλιανίδης δικηγόρος το τραγούδι ακουγόταν σε όλα τα λαγκάδια και την όμορφη κοιλάδα της Παναγίας Σουμελά. Ήταν πολύ μεγάλη η συγκίνηση που δεν περιγράφεται».

Ο συμβολισμός της ημέρας για τους Ποντίους

Όσον αφορά στον συμβολισμό της όλης προσπάθειας ο κ. Νικολαϊδης υποστηρίζει ότι «για τους πόντιους το μήνυμα της ημέρας είναι αγάπη, αλληλεγγύη, αυτογνωσία αλλά και σκέψη για το αύριο και για το ποιοι πραγματικά είμαστε. Τα τελευταία χρόνια έγιναν κάποιες προσπάθειες καταγραφής της ιστορίας μας, αξιέπαινες προσπάθειες αλλά υπάρχουν κάποια κενά. Δεν γνωρίζουμε πολλά για την καταγωγή και ιστορία μας και αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με την παιδεία αλλά και με την καθημερινότητά μας. Πηγαίνοντας στον Πόντο μαθαίνουμε ποιοι πραγματικά είμαστε, διότι βρίσκουμε ζωντανά σημεία της γλώσσας και κουλτούρας μας. Θα σας πω ότι με την παρέα μου την προηγούμενη ημέρα το Σάββατο ανεβήκαμε σε ένα χωριό το οποίο απλά το επισκεφθήκαμε. Οι κάτοικοί του δεν μας άφησαν να φύγουμε και μας ανέβασαν στα Παρχάρια τους συγκεντρώθηκαν όλοι από τα καλύβια τους έγινε μια όμορφη παρέα, γευτήκαμε την ποντιακή κουζίνα, χορέψαμε, έπεσαν πιστολιές γιατί υπάρχει εκεί αυτή η παράδοση».

Συγκίνηση από την συνέντευξη του Ιβάν Σαββίδη

Συγκινητική επίσης ήταν και η συνέντευξη του Ρώσου βουλευτή ποντιακής καταγωγής Ιβάν Σαββίδη στα μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Τουρκίας στην ρωσική γλώσσα. «Σε ερώτηση με έντεχνο τρόπο από τους Τούρκους δημοσιογράφους να καταθέσει την άποψή του για την ποντιακή γενοκτονία τους ζήτησε να σκεφθούν τους λόγους για τους οποίους ο ίδιος γεννήθηκε στην Ρωσία και όχι στον Πόντο, όπως επίσης σε ένα δεύτερο σημείο σε ερώτηση για το μεγάλο ενδιαφέρον για την Παναγία Σουμελά τους ζήτησε να σκεφθούν ποιος έκτισε αυτή την μονή και αν δεν μπορούν να το καταλάβουν τους είπε ότι ο ίδιος είναι απόγονος προγόνων που συνέβαλαν στο κτίσιμό της και για αυτό έχει κάθε λόγο να ενδιαφέρεται για το μέλλον της μονής».

Ιωάννης Σιδηράς, Γεγονός πνευματικό, θεολογικό, εκκλησιαστικό, ιστορικό συμβολικό

Σχολιάζοντας το θέμα και ειδικότερα την ομιλία του Πατριάρχη κ. κ. Βαρθολομαίου ο θεολόγος και εκκλησιαστικός ιστορικός κ. Ιωάννης Σιδηράς ανέφερε ότι «η χθεσινή Θεία Λειτουργία στο Ιερό Παλλάδιο, στην Ακρόπολη του Ποντιακού Ελληνισμού, που είναι το μεγαλομονάστηρο της Παναγίας Σουμελά, ήταν μια όντως μυσταγωγία γης και ουρανού. Η Θεία Χάρις, «η τα ασθενή θεραπεύουσα και τα ελλείποντα αναπληρούσα», επεφύλαξε στον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο, στον Πρώτο Επίσκοπο της Κατ’ Ανατολάς Ορθοδόξου Εκκλησίας, την ιδιαίτερη ευλογία, την ανεπανάληπτη ευκαιρία ζωής και ιστορίας να τελέσει το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας εκεί, στον καθηγιασμένο και αιματοποτισμένο τόπο της Σουμελιώτισσας Παναγιάς. Ήταν Πασχαλιά, ήταν Ανάσταση, ήταν ουρανού κατάνυξη, ήταν όντως παρεμβολή Θεού το γεγονός της τελέσεως της Θείας Ευχαριστίας από τον Οικουμενικό Πατριάρχη. Γύρω από την Αγία Τράπεζα, καθώς τελούνταν το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, συνενώνονταν η στρατευομένη Εκκλησία των Ορθοδόξων με την θριαμβεύουσα Εκκλησία του Ουρανού, ψυχές ζώντων και κεκοιμημένων. Γύρω από το Θρονί της Υπεραγίας Θεοτόκου, μέσα στο Πάσχα του Καλοκαιριού, συντελέσθηκε ένα γεγονός που δείχνει ότι ηττήθηκαν οι όροι και η νομοτέλεια της ιστορικής πραγματικότητας υπερπηδήθηκαν εμπόδια, καταπατήθηκαν κωλύματα και η Χάρις του Θεού, ο δάκτυλος του Κυρίου που κατευθύνει τον ρου της ιστορίας και του ανθρωπίνου γένους ζωντάνεψε το Θρονί της Σουμελιώτισσας Παναγιάς. Πολύ εύστοχα ομίλησε ο Παναγιότατος και τόνισε ότι το δάκρυ της Παναγιάς έπαψε πλέον να κυλά γιατί είδε τα ανά την οικουμένη τέκνα της να είναι γύρω από το σέβασμά της, που είναι το Μοναστήρι της στο Όρος του Μελά. Γεγονός πνευματικό, θεολογικό, εκκλησιαστικό, ιστορικό συμβολικό. Χθες αναστήθηκαν μνήμες, παραδόσεις, ήθη, έθιμα, ιστορία, τα τζοβαϊρικά του γένους μας, όπως γράφει ο Μακρυγιάννης, τα φυλλοκάρδια τόσο ανά την Οικουμένη Ορθοδόξων αλλά και οι ψυχές των κεκοιμένων, εν ειρήνη τελειωθέντων ή μαρτυρικώς σφαγιασθέντων, βρήκαν επιτέλους την πνευματική ανάπαυσή τους.

Η απόφαση της κυβερνήσεως Ερντογάν ήταν ρηξικέλευθη, ήταν τολμηρή ήταν ουσιαστική. Ανεξαρτήτως της ικανοποιήσεως σκοπιμοτήτων που ωφελούν την γειτονική χώρα το γεγονός είναι ένα και μοναδικό. Μέσα από τις τροφές της ιστορίας ο δάκτυλος του Κυρίου που κατευθύνει τα πράγματα στον κόσμο έφερε το όνειρο σε επίπεδο πραγματικότητας. Τελικά ο Πόντος αναστήθηκε, η Σουμελιώτισσα γιορτάσθηκε, οι ψυχές των αδελφών Ελλήνων Ποντίων αναπαύθηκαν και οι ζώντες, οι επιγενόμενοι ζουν από χθες τον αναβαπτισμό μέσα στην μεγάλη κολυμβήθρα της Ορθοδόξου πίστεως, παραδόσεως, την Κολύμβήθρα την νοερή που είναι η Σουμελιώτισα Παναγιά. Δεν υπάρχουν λόγοι και σκέψεις που μπορούν να αποδώσουν και να αποτυπώσουν αυτό το οποίο συνετελέσθη. Το Πάσχα φέτος της Παναγιάς, το Πάσχα του Θέρους, το δεύτερο Πάσχα της Ορθοδοξίας είναι γεγονός και θα μπορούσα έστω και καθ’ υπερβολήν να πω ότι το «Χριστός Ανέστη» ήταν σαν να ακουγόταν στους βράχους, στους τοίχους, στα κελιά του μεγαλομονάστηρου της Υπεργαίας Θεοτόκου του Πόντου. Η χάρις του Θεού θα φέρει και άλλα και για τον Πόντο και για το Πατριαρχείο και για την Ελληνική ομογένεια. Ο Παναγιότατος φαίνεται, και έτσι είναι, ότι επελέγη από την Θεία Χάριν να ζήσει ο ίδιος, αλλά κυρίως να διακονήσει και να προσφέρει στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και εις την ανά τον κόσμο Ορθοδοξία, στιγμές ουράνιες, αγγελικές με την ταπεινοφροσύνη του, την πίστη του, με το Φαναριώτικο φρόνημά του κατάφερε σε συνεργασία με την κυβέρνηση Ερντογάν να αναστήσει αυτό που ήταν θαμμένο σε σιωπή. Λάλησαν χθες οι ουρανοί λάλησε και η γη και το μήνυμα είναι ένα «Ει θεός μεθ’ ημών, ουδείς καθ’ ημών».

Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος «Η Παναγία η Σουμελιώτισσα, εγγυήτρια καλύτερων ημερών διά τους δύο λαούς μας»

Η πρώτη Θεία Λειτουργία μετά από 87 χρόνια στην Παναγιά του Πόντου, την σκαρφαλωμένη στον απόκρημνη πλαγιά του όρους Μελά, σκόρπισε συγκίνηση στους χιλιάδες πιστούς που συγκεντρώθηκαν από τα πέρατα της γης για να προσκυνήσουν στο Ναό που προσεύχονταν οι πρόγονοι τους.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο πρώτος προκαθήμενος της Ορθοδοξίας που λειτούργησε στο ιστορικό Μοναστήρι της γης του Πόντου κόμπιασε πολλές φορές καθώς μιλούσε. Εμφανώς συγκινημένος είπε στους προσκυνητές πως με τη θεία λειτουργία «ηνώθη και πάλιν, μετά από εννέα περίπου δεκαετίας, η αγιοτόκος και αγιοτρόφος γη του Πόντου με τον ουρανόν!».

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης άρχισε την ομιλία του με τον στίχο του Αγίου Κοσμά του Μελωδού «Πανηγυριζέτωσαν οι θεόφρονες». Επεσήμανε ότι ο λόγος του ιερού υμνογράφου «προσλαμβάνει εφέτος δια τη μητέρα Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως και τα ανά τον κόσμο τέκνα της, νέας διαστάσεις.

Σήμερα ο Πόντος γίνεται πραγματικά Εύξεινος, καθώς δέχεται καραβάνια ολόκληρα προσκυνητών που γεμίζουν τις ανηφοριές των βουνών που οδηγούν στον ιερό βράχο της Παναγίας.

Σήμερα ζούμε ένα κορυφαίο θρησκευτικό και ιστορικό γεγονός. Σήμερα σταματούν «τα δάκρε τη Παναΐας» καθώς υποδέχεται εδώ πολυάριθμα τα παιδιά της «εκ δυσμών, και βορρά, και θαλάσσης, και εώας. Όλα αυτά τα ογδόντα οκτώ χρόνια «λήθαργου και σιωπής», τόνισε ο Οικουμενικός Πατριάρχης, «η ακοίμητος κανδήλα της μνήμης και ευλάβειας προς τη Σουμελιώτισσα έκαιε και επότιζε και καθοδηγούσε την πορεία όλων των Ποντίων, όλων των Ρωμιών, όλων των ορθοδόξων που έλεγαν στην προσευχή τους “Σουμελά μας Παναγία, την εικόνα σου εγώ, τη σεπτή και την αγία έδρα για να προσκυνώ”».

Ο κ. Βαρθολομαίος δεν παρέλειψε σ’ εκείνο το σημείο να ευχαριστήσει την τουρκική κυβέρνηση για την άδεια που έδωσε ώστε να επαναλειτουργήσει η Μονή, αναφέροντας συγκεκριμένα πως οι πύλες της Παναγίας Σουμελά άνοιξαν «κατόπιν της αδείας των εντίμων τοπικών αρχών της Τουρκίας, τας οποίας και επαινούμεν και ευχαριστούμεν. Εις το παλλάδιον της ιστορικής ευλάβειας του Πόντου, όλης της Μικράς Ασίας, της Νοτίου Ρωσίας, της Ουκρανίας, εις την πανίερον αυτήν πατριαρχική μονή, ακούστηκε και πάλι, γλυκύτατον, το πεποικιλμένη τη θεία δόξη ιερά και ευκλεής παρθένε, μνήμην σου». Ακολούθως διαβεβαίωσε πάντες πως «οι χριστιανοί συνερεύσαμεν εδώ σήμερον ως άγγελοι ειρήνης και φιλίας, με τα καλύτερα δι’ αυτούς αισθήματα. Η Παναγία, άλλωστε, μας ενώνει όλους, εάν λάβωμεν υπ’ όψιν ότι πάρα πολλά θαύματα και θεραπείας ποικίλων ασθενειών έκανε αδιακρίτως η Σουμελιώτισσα και εις χριστιανούς και εις μουσουλμάνους, και εις Ρωμιούς και εις Τούρκους, Ρώσους, Γεωργιανούς και Ρουμάνους».

Καταλήγοντας, σε κλίμα συναισθηματικά φορτισμένο, ο κ. Βαρθολομαίος ευχήθηκε «ας είναι η Παναγία η Σουμελιώτισσα, η κυρία του Πόντου, εγγυήτρια καλύτερων ημερών διά τους δύο λαούς μας, οι οποίοι συναντώνται σήμερον εις το εδώ εορτάζον πανίερον σέβασμά της» και «το προσκύνημα αυτό να είναι μια επιπλέον γέφυρα επικοινωνίας και εμπιστοσύνης ανάμεσα εις τους δύο λαούς».

Ολοκληρώνοντας την ομιλία του ο Πατριάρχης κάλεσε τους προσκυνητές, επιστρέφοντας στις πατρίδες τους, να κρατήσουν σαν αναμμένη πασχαλινή λαμπάδα τη «θεομητορική ελπίδα του Σουμελιώτικου Δεκαπενταύγουστου».

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης μίλησε επίσης στο τέλος της Θείας Λειτουργίας και στην τουρκική γλώσσα.

Πηγή: Παρατηρητής της Θράκης

5ο Φεστιβάλ Λύρας

Με επιτυχιά διοργανώθηκε το 5ο Φεστιβάλ Λύρας στο κηποθέατρο της Αλεξανδρούπολης από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Ποντιών Ν. Έβρου "Αλέξιος Κομνηνός".

Παρουσιάστηκαν κατά σειρά: Θρακιώτικη, Κρητική και Ποντιακή Λύρα.

Την θρακιώτικη λύρα που έπαιξε το συγκρότημα Θρακιώτικη ζυγιά (λυράρης ο Αλέξης Παρτινούδης) συνόδευσε το χορευτικό του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Γυναικών Μαϊστρου " Η Αγία Μαρίνα".

Την κρητική λύρα παρουσιάσε το συγκρότημα Ροζονάρηδες.

Έπαιξαν ποντιακή λύρα οι Φώτης Μαρμαρίδης, Μιχάλης Παπαδόπουλος και Αντωνιάδης Ματθαίος.








Πηγή: Evros Power

Να αποσφραγιστεί αμέσως ο χώρος της Λέσχης Ποντίων Καβάλας για να λειτουργήσει κανονικά το σωματείο

Δεν μας είναι καθόλου ευχάριστο να μιλάμε για το αυτονόητο, τη στιγμή μάλιστα που άλλοι και ιδιαίτερα οι εμπλεκόμενοι έχουν διαστρέψει την πραγματικότητα και θεωρούν ως σωστό το λάθος. Ωστόσο θα δημοσιεύσουμε και θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε στην επιστολή του Δημήτρη Αναστασιάδη, ο οποίος αναφέρεται στην περιπέτεια της Λέσχης Ποντίων Καβάλας και τη διένεξη που δημιουργήθηκε με τον ενοικιαστή του κυλικείου, που βρίσκεται στο κτίσμα της Λέσχης στην περιοχή των Χιλίων στην Καβάλα. Δεν μπορούμε να διανοηθούμε, πως, για παραβάσεις του κυλικείου μπορεί να σφραγιστούν τα γραφεία ενός Συλλόγου, έστω κι αν φιλοξενείται στον ίδιο χώρο. Να μην λειτουργεί στην ουσία ο Σύλλογος, λόγω υγειονομικών και εργατικών παραβάσεων του κυλικείου τις οποίες διαπίστωσαν οι υπηρεσίες. Είναι σαν να υπάρχουν αντίστοιχες παραβάσεις στο κυλικείο κάποιου αεροδρομίου και για το λόγο αυτό να σφραγίζουν το αεροδρόμιο. Πριν από λίγες μέρες γράψαμε ένα σχετικό σχόλιο το οποίο δεν άρεσε καθόλου στο γιο του ενοικιαστή του κυλικείου, το Δημήτρη Αναστασιάδη και του ζητήσαμε να εκφράσει τις απόψεις του με επιστολή του, πράγμα το οποίο έκανε. Ωστόσο τα υποτιθέμενα δικαιολογητικά τα οποία μας έστειλε συνημμένα καθόλου δεν δικαιολογούν κατά την άποψή μας μετά την προσεκτική ανάγνωσή τους την αντίθεση που έχει με τη διοίκηση της Λέσχης Ποντίων και ακόμη περισσότερο καθόλου δεν δικαιολογεί το ότι έχτισε την πόρτα του γραφείου της Λέσχης με το πρόσχημα ότι κατασκευάστηκε κατά παράβαση της σχετικής Πολεοδομικής Νομοθεσίας. Στο συμφωνητικό μίσθωσης αναφέρεται πραγματικά η ενοικίαση του χώρου όπως και στην άδεια ίδρυσης και λειτουργίας του καταστήματος. Σε όλα τα άλλα έγγραφα καταγράφονται οι παραβάσεις οι οποίες διαπιστώθηκαν από τις υπηρεσίες, όπως είναι ανοιχτά ερμάρια και τα συσωρευμένα άχρηστα αντικείμενα (κάσες, πλαστικά δοχεία, ξύλα) στη βεράντα του καταστήματος. Οι άλλες παραβάσεις έχουν να κάνουν με την εργατική νομοθεσία και τη μη κανονική ασφάλιση εργαζομένης. Υπάρχουν όμως και δύο επιστολές του Λάζαρου Αναστασιάδη, μία προς τον Εισαγγελέα και μία προς τη Λέσχη με τις οποίες ζητείται να αδειάσουν το χώρο που χρησιμοποιούσαν σαν γραφείο τα μέλη της διοίκησης για να σφραγίσει την πόρτα. Όπως καταλαβαίνουν οι αναγνώστες μας πουθενά δεν αναφέρεται σημείο τριβής που να δικαιολογεί τη στάση του εν λόγω κυρίου καθώς και των αρμόδιων για τη σφράγιση του καταστήματος αρχών. Είναι αδιανόητο να σφραγίζουν την πόρτα του Συλλόγου επειδή στο εσωτερικό υπάρχει ένα κυλικείο το οποίο δεν πρέπει να λειτουργήσει. Βέβαια το ζήτημα βρίσκεται στα δικαστήρια και εκεί θα ληφθούν οι ανάλογες αποφάσεις. Από τα στοιχεία που μας προσκόμισε ο Δημήτρης Αναστασιάδης συμπεραίνουμε ότι όλο το δίκιο είναι με τη διοίκηση της Λέσχης Ποντίων και τίποτε δεν υπάρχει για να μας πείσει για το αντίθετο. Η επιστολή που μας έστειλε ο Δημήτρης Αναστασιάδης έχει ως εξής:

Αγαπητέ κύριε Γανίτη,
Σας στέλνω την παρούσα επιστολή και σας ζητώ να τη δημοσιεύσετε, διότι απηχεί τις απόψεις μου και εκφράζει και τη μοναδική πραγματικότητα στην υπόθεση της Λέσχης Ποντίων. Αφορμή στάθηκε δημοσίευμα της εφημερίδας σας που αναφερόταν στην υπόθεση αυτή, χωρίς όμως να λαμβάνει υπόψη του, προφανώς, κάποια σημαντικά γεγονότα, τα οποία σας γνωστοποιώ κάτωθι:

Ο πατέρας μου Λάζαρος Αναστασιάδης νοίκιασε το χώρο της Λέσχης Ποντίων στις 15-04-2006, προκειμένου να το χρησιμοποιήσει ως καφέ-ουζερί, εξυπηρετώντας τους θαμώνες του χώρου, Ποντίους και μη, αφού κανένα άλλο μέλος της Λέσχης δεν μπορούσε και δεν αναλάμβανε την ευθύνη να λειτουργήσει το χώρο και να μαζέψει τον ποντιακό κόσμο της Καβάλας και πάλι στη Λέσχη. Σε αυτή του την απόπειρα ωθήθηκε και από την απόλυτη συναίνεση της διοίκησης, η οποία συμφωνούσε τόσο με την ιδέα αυτή όσο και με το πνεύμα λειτουργίας του μαγαζιού και με το πρόσωπο του Λάζαρου Αναστασιάδη. Άλλωστε, ο πατέρας μου διετέλεσε επί χρόνια λυράρης στη Λέσχη και έχει μία αναμφισβήτητη προσφορά στο χώρο αυτό.

Παρά ταύτα, στην πορεία, επήλθε για διάφορους λόγους, μη αναγόμενους σε υπαιτιότητα του πατέρα μου, διάσταση απόψεων μεταξύ των δύο πλευρών. Αποτέλεσμα ήταν η έναρξη ενός κυνηγητού του πατέρα μου με καταγγελίες και μηνύσεις από τη διοίκηση της Λέσχης, οι οποίες τον ταλαιπώρησαν και τον εξόντωσαν ηθικά, ενώ συνέβαλαν αιτιωδώς και στη σοβαρή επιβάρυνση της υγείας του. Σύρθηκε στα Δικαστήρια και μπλέχτηκε σε έναν μεγάλο δικαστικό αγώνα που δεν επιθυμούσε. Ακόμη και μετά από αυτά τα γεγονότα, οι καταγγελίες συνεχίστηκαν, με αποτέλεσμα να σφραγιστεί το κατάστημα της Λέσχης από το Δήμο Καβάλας και μετά από υποδείξεις της Διεύθυνσης Υγείας και να μαίνεται η δικαστική μάχη στα διοικητικά αυτή τη φορά Δικαστήρια. Σε αυτή τη διαδικασία σφράγισης, θεωρώ ότι τόσο ο Δήμος Καβάλας όσο και όλες οι συναρμόδιες υπηρεσίες εξετέλεσαν το καθήκον τους, χωρίς να υπολογίζουν την κομματική και δημοκρατική ή μη προέλευση του κάθε εμπλεκόμενου από τους πολλούς στην υπόθεση αυτή.

Θεωρώ ότι σύσσωμη η ποντιακή κοινότητα της Καβάλας γνωρίζει την αλήθεια και γιατί συμβαίνουν όλα αυτά, που σε καμία περίπτωση δεν ταιριάζουν με τις αρχές και τις αξίες των Ποντίων. Πλην, όμως, το ζήτημα έχει πλέον ηθική διάσταση και αποτελεί θέμα αξιοπρέπειας τόσο για τον πατέρα μου όσο και για εμένα και την οικογένειά μου.
Σας αποστέλλω πλήθος εγγράφων που αποδεικνύουν τα λεγόμενά μου και παραμένω στη διάθεσή σας για κάθε περαιτέρω διευκρίνιση.

Μετά τιμής
Δημήτριος Αναστασιάδης

Πηγή: Κ-Τύπος

Ποίημα του Μητροπολίτη Πέργης για την Σουμελά

Επιμέλεια του Νικολάου Μαγγίνα

H τέλεση της Θείας Λειτουργίας από τον Οικουμενικό Πατριάρχη στο Μοναστήρι της Παναγίας Σουμελά, για πρώτη φορά ύστερα από 87 χρόνια, ενέπνευσε τον Μητροπολίτη Πέργης Ευάγγελο να γράψει ένα ποίημα. Μέσα από τους πλούσιους σε νοήματα και εικόνες στοίχους του ποιήματός του, ο Μητροπολίτης Ευάγγελος, αγγίζει ευαίσθητες χορδές της ψυχής σε ένα ταξίδι ανάμεσα στο λαμπρό αλλά και μαρτυρικό παρελθόν και σε ένα πολλά υποσχόμενο μέλλον για την ειρηνική συνύπαρξη των λαών.

Ακολουθεί το ποίημα:

Αφιέρωμα στη Σουμελά
(15 Αυγούστου 2010)

Κει στου βουνού τη ράχη του Μελά
από των άγρυπων ψυχών το νάμα
στα τρίσβαθα του χρόνου στριμωγμένο
ξεχείλησαν τ’αγιάσματα στη Σουμελά.

Κι’αστράψανε της Παναγιάς τα όμματα
από των προσευχών κι’αυτά τη λαύρα
κι’από το θείο ρείθρο το ακένωτο
ηχήματα ακούστηκαν σαν ψάλματα,

λες κι’αντιλάλησε το θείο έλεος
από των νηστεμένων το ικέτευμα
το κερωμένο στην εικόνα Της
αένναα αποζητώντας ίλεως.

Κι’αρχίνησε των νηστεμένων η πορεία
σα μια ηρωϊκή καινή ανάβαση
με το ρυθμό της πίστης στην καρδιά
και με του προσκυνήματος την προσδοκία.

Πρόσφορα στάλθηκαν κι’από τον Βαζελώνα
κι’από την Περιστερεώτα μαρτυρία
με των Ρωμηών μπλεγμένα τον παλμό
που τάχθηκε να παραμείνει στον αιώνα.

Φτερούγα δε τ’αητού η αερόχαρη
στου όρους την κορφή στριφογυρνώντας
βούτηξε με μιας προς την σπηλιά
μαγνητεμένη λες από τη Χάρη.

Και ξεχυθήκανε σαν ξεπλερώματα
μέσα στις καταπράσινες βουνοπλαγιές
και στους γρανιτωμένους γεροβράχους
της Σουμελιώτισσας τα στεφανώματα.

Τον Πατριάρχη ν’ανταμώσουν «εν τω άμα»
των Ορθοδόξων το ρίγος φορτωμένο
που μέσα στο λιοπύρι τ’αυγουστιάτικο
όρθρισε με βακτηρία του το τάμα.

Και να το πρώτο στην πορεία θαύμα
όταν αντί σε «Κοίμηση» τη Μεγαλόχαρη
χαριτωμένη την αντίκρυσε με στέμμα
βασίλισσα του ουρανού σε όραμα.

«Εμέν Κρωμέτε λέγνε με»
ακούστηκαν οι Πόντιοι να λένε,
με τον Σωφρόνιο μαζί και τον Βαρνάβα
τ’απολυτίκιο της Παναγιάς να ξαναλένε.

Χαράδρες, δάση και βουνά
αρχίσανε τον ύμνο να υφαίνουν
ότι «τον κόσμον ου κατέλιπε»
αφού την ηύρανε ξανά.

Φωταυγής του νόστου η λαμπάδα
με της ανατολίτικης Μονής το θάμπος
κι’από της Μεγαλόχαρης το φάος
στόλισε μ’ελπίδα τη λαχτάρα.

Πηγή: Amen

Ευρεία δημοσιότητα δίνει ο τουρκικός Τύπος για την Θεία Λειτουργία στη Σουμελά

Ευρεία δημοσιότητα δίνει ο τουρκικός Τύπος της Δευτέρας στην πατριαρχική λειτουργία στο Μοναστήρι της Παναγίας Σουμελά στην Τραπεζούντα, τόσο με πρωτοσέλιδα δημοσιεύματα, καθώς επίσης και με ολοσέλιδα ρεπορτάζ στις εσωτερικές σελίδες.

Τα δημοσιεύματα πλαισιώνονται με φωτογραφίες από τη λειτουργία και από το πλήθος των πιστών που την παρακολούθησε. Παράλληλα, το θέμα, που την Κυριακή αποτέλεσε πρώτη τηλεοπτική είδηση στα ηλεκτρονικά ΜΜΕ της Τουρκίας, συνεχίζει να αναφέρεται τη Δευτέρα από όλα τα τηλεοπτικά δίκτυα.

Η Hurriyet προβάλλει το θέμα στην πρώτη σελίδα με τον ολοσέλιδο τίτλο «Ιστορικό γεγονός» και δίπλα σε αυτόν δημοσιεύει τη φωτογραφία του Ελληνα πρωθυπουργού Παπανδρέου και τις δηλώσεις που έκανε την Κυριακή από την Πάρο για τη λειτουργία στη Σουμελά. Σύμφωνα με τη Hurriyet, ο κ. Παπανδρέου σχολιάζοντας τη λειτουργία είπε: «Η λειτουργία αυτή απηχεί την ειρήνη και το πνεύμα συνεργασίας μεταξύ των λαών μας».

Στη συνέχεια, αναφέρεται ότι ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος μετά τη λειτουργία έκανε ομιλία στην ελληνική και στην τουρκική και καταχειροκροτήθηκε. Ο Πατριάρχης στην ομιλία του είπε: «Δεν έχουμε καμία υστεροβουλία. Ήρθαμε απλώς να προσευχηθούμε».

Σύμφωνα με τη Hurriyet, οι προσκεκλημένοι από την Ελλάδα, τη Γεωργία και τη Ρωσία που παρακολούθησαν τη λειτουργία υπολογίζονται σε 500. Οπως γράφει η εφημερίδα, οι 250 προσκεκλημένοι προσδιορίστηκαν από το Ρώσο βουλευτή Ιβάν Σαβίδη και οι υπόλοιποι από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Ο υπόλοιπος κόσμος παρακολούθησε τη λειτουργία από γιγαντοοθόνες.

Στην ίδια εφημερίδα αναφέρεται ότι τράβηξε την προσοχή το γεγονός ότι ο Νομάρχης Θεσσαλονίκης Ψωμιάδης και άλλοι Έλληνες πολιτικοί με καταγωγή από την Τραπεζούντα δεν πήγαν στη Σουμελά.

Η Sabah, εξάλλου, αναφέρει για το ίδιο θέμα πως ο Πατριάρχης κατά την τελετή μνημόνευσε τους Σουλτάνους της οθωμανικής αυτοκρατορίας που είχαν στηρίξει το Μοναστήρι.

Σε δίστηλο στην πρώτης σελίδας με τον τίτλο «Το τέλος ενός ακόμη ταμπού» αναφέρεται ότι κ. Παπανδρέου είπε ότι η λειτουργία αυτή έφερε πιο κοντά τους λαούς.

Η Cumhuriyet προβάλλει το θέμα στην πρώτη σελίδα με τον τίτλο «Λειτουργία στη Σουμελά μετά από 88 χρόνια» και τον υπέρτιτλο «Ο κόσμος της Ορθοδοξίας συγκεντρώθηκε στην Τραπεζούντα».

Η εφημερίδα αναφέρεται στο ιστορικό του Μοναστηριού, καθώς και στην ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχη, και συμπληρώνει ότι παρατηρήθηκε πως ορισμένοι από τους επισκέπτες φορούσαν μπλουζάκια, στην πλάτη των οποίων είχαν χάρτη της περιοχής που έγραφε: «Το κράτος του Πόντου, η μητέρα πατρίδα μας».

Η εφημερίδα γράφει ότι δεν έφτασε στο στόχο της καμία προβοκάτσια, ενώ πολλές ομάδες πριν από τη λειτουργία είχαν προβεί σε ενέργειες για την παρεμπόδισή της.

Η Zaman αναφέρεται στη λειτουργία στην τελευταία σελίδα της με τον πεντάστηλο τίτλο «Η πρώτη λειτουργία μετά από 88 χρόνια στη Σουμελά», αναφέροντας ότι το παγκοσμίως γνωστό Μοναστήρι της Παναγίας Σουμελά αποτέλεσε τη σκηνή μιας ιστορική στιγμής.

Η Vatan προβάλλει το θέμα στην πρώτη σελίδα με φωτογραφίες από τα πλήθη και το Μοναστήρι και αναφέρεται στην ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχη.

Η εφημερίδα αφιερώνει μια ολόκληρη εσωτερική σελίδα με πολλές φωτογραφίες από την εκδήλωση, παραθέτοντας και τα σχετικά σχόλια του Τούρκου Πρωθυπουργού Ερντογάν.

Η Radikal προβάλλει το θέμα στην πρώτη σελίδα, αφιερώνοντας το μεγαλύτερο μέρος αυτής στο θέμα με τον τίτλο «Ανοιγμα Σουμελά» και τον υπέρτιτλο «Λειτουργία στο ιστορικό Μοναστήρι μετά από 88 χρόνια».

Η εφημερίδα αναφέρει ότι η Τουρκία έδωσε ένα πολύ καλό τεστ σε όσους επιθυμούν την ειρήνη και γράφει ότι ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος είπε ότι η κατανόηση, που επιδεικνύεται στο Πατριαρχείο, παρακολουθείται με εκτίμηση.

Οι αγγλόγλωσσες Hurriyet Daily News και Today’s Zaman αναφέρονται επίσης στο θέμα με τους αντίστοιχους τίτλους «Λειτουργία στο Μοναστήρι της Σουμελά μετά από 88 χρόνια» και «Η ειρήνη σημάδεψε την ιστορική λειτουργία στο Μοναστήρι της Σουμελά».

Πηγή: Ρομφαία

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΘΡΥΛΟΡΙΟΥ Ν. ΡΟΔΟΠΗΣ "Η ΚΕΡΑΣΟΥΝΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΓΑΡΣ"

Το τμήμα νεολαίας του Πολιτιστικού Συλλόγου Ποντίων Θρυλορίου Ν. Ροδόπης «Η Κερασούντα και το Γαρς» σας προσκαλεί την Κυριακή 22 Αυγούστου 2010 και ώρα 9.00 μ.μ. στο «Στάχυ» αρτοποιείο Θρυλορίου για μια αξέχαστη ποντιακή-λαϊκή βραδιά.

Την βραδιά πλαισιώνουν καλλιτέχνες του χωριού: Γιάννης Παπαδόπουλος (λύρα), Ελένη Αποστολίδου (τραγούδι), Μάκης Τουμανίδης (αρμόνιο-τραγούδι), Μαρία Αποστολίδου (νταούλι).

Τιμή πρόσκλησης: 10 Ευρώ

Με εκτίμηση
Το τμήμα νεολαίας

Πολιτιστικός Σύλλογος Ποντίων Θρυλορίου Ν. Ροδοπής "Η Κερασούντα και το Γαρς"
Θρυλόριο Ν. Ροδόπης
Τ.Κ. 69100
Τηλ. & Fax: 2531038787
Κιν. 6973070513
www.thrilorio.gr
thrilorio.komotinis@gmail.com
xrysakaiepixrysa@gmail.com

Με ποντιακό γλέντι έκλεισε το πανηγύρι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος

Μ' ένα ποντιακό γλέντι που μόνο οι Καλαμαριώτες ξέρουν να απολαμβάνουν κάθε χρόνο παραμονές της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, έκλεισε χθες βράδυ το διήμερο πανηγύρι που οργάνωσε ο Πολιτιστικός Οργανισμός του Δήμου Καλαμαριάς, με το Μικτό χορευτικό συγκρότημα Ποντιακών Συλλόγων Καλαμαριάς.

Οι Ποντιακοί Σύλλογοι «Αδελφότητα Κρωμναίων Καλαμαριάς», ο «Ποντιακός Σύλλογος Καλαμαριάς», ο Σύλλογος Καυκασίων Καλαμαριάς «Ο Προμηθέας» και ο Πολιτιστικός Ποντιακός Σύλλογος «Οι Μίθριοι» τιμώντας κατά παράδοση τη γιορτή της Ιεράς Μητροπόλεως Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς, παρουσίασαν στις 4 Αυγούστου, μια βραδιά γεμάτη μουσική και χορό στην αυλή της Πλατείας Προσφυγικού Ελληνισμού. Την επόμενη μέρα το Μικτό χορευτικό συγκρότημα Ποντιακών Συλλόγων Καλαμαριάς ετοίμασαν και παρουσίασαν ποντιακό γλέντι με τους Σ. Παρασκευόπουλο (λύρα), Γ. Σιδηρόπουλο (λύρα - τραγούδι), Χ. Χρυσοπουλίδη (λύρα), Δ. Αθανασιάδη (λύρα), Κ. Τσακλίδη (λύρα), Α. Ιμιρτζίδη (νταούλι), Ν. Σιδηρόπουλο (νταούλι), Β. Τοπαλίδη (τραγούδι), Ι. Νικολαϊδη (πλήκτρα), Γ. Ιακωβίδη (κλαρίνο), Σ. Ιακωβίδη (ακορντεόν).

Μετά την περιφορά της εικόνας της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος στους δρόμους της Καλαμαριάς, η πλατεία μας πλημμύρισε από ήχους της ποντιακής λύρας και οι Καλαμαριώτες πιστοί στο ραντεβού του Αυγούστου, ήταν εκεί για να χορέψουν να τραγουδήσουν και να τιμήσουν με ευλάβεια και φέτος τη Μητρόπολη, που τόσο στενά είναι συνδεμένη μαζί τους, από τα χρόνια που βρέθηκαν πρόσφυγες στην Καλαμαριώτικη γη.

Γι αυτή την ευλάβεια και τιμή που νιώθουν οι Καλαμαριώτες προς τον Ιερό Ναό Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, μίλησε ο Δήμαρχος Καλαμαριάς Θεοδόσης Μπακογλίδης τονίζοντας πως «σε όλη την ιστορική διαδρομή της Καλαμαριάς υπήρξε πνευματικός φάρος, ελεήμων και κοινωνικός αρωγός των δημοτών, καταφύγιο προσευχής και ελπίδας για όλους μας».

Αναφερόμενος στα έργα που βρίσκονται σε εξέλιξη ή πρόκειται να αρχίσουν στην Καλαμαριά, ο κ. Μπακογλίδης τόνισε πως «πρόκειται να ξεκινήσουν έργα πνοής όπως η πεζοδρόμηση της οδού Μεταμορφώσεως και η ανακατασκευή του πεζόδρομου, η στατική ενίσχυση και αποκατάσταση των όψεων του πρώην ιδρύματος «Αριστοτέλη» καθώς και έργα μικρής και μεγάλης εμβέλειας σε κάθε γειτονιά για την ανακούφιση της καθημερινότητας του πολίτη. Ταυτόχρονα ολοκληρώνονται το Πολυδύναμο Κέντρο Πρόνοιας, η Μπίλλειος στέγη νηπίων και ο δεύτερος υπόγειος σταθμός αυτοκινήτων».

«Έργα αναπτυξιακού χαρακτήρα, όπως η επέκταση της γραμμής του μετρό και στην Καλαμαριά, η αξιοποίηση του χώρου του πρώην στρατοπέδου Κόδρα είναι θεμελιώδεις στόχοι για τους οποίους θα παλέψω να ξεκινήσουν και να ολοκληρωθούν στη νέα μου θητεία», συμπλήρωσε.

«Οι μέρες που διανύουμε και περισσότερο αυτές που θα ακολουθήσουν επιτάσσουν να στηρίξουμε το πρόγραμμά μας σε μια βασική κατεύθυνση ανάπτυξης. Τον ορθολογικό προγραμματισμό και την αυστηρή αξιοποίηση των εργαλείων που μας παρέχονται. Ως εργαλεία αυτού του εγχειρήματος θεωρώ τη συνέπεια και ευθύνη λόγων και έργων, τη διαφάνεια σε όλες τις συναλλαγές με τους πολίτες και τους δημόσιους φορείς, την ανοιχτή διοίκηση βασισμένη στη σύνθεση διαφορετικών απόψεων και ιδεών, ισχύς εν τη ενώσει, με όλες τις δυνάμεις της Καλαμαριάς. Κυρίως όμως με την αξιοποίηση του θεμέλιου λίθου του δήμου μας - του πολίτη του».

«Πάνω σε αυτό το ιδεολογικό υπόβαθρο και με βάση αυτά τα διοικητικά εργαλεία η πορεία του Δήμου Καλαμαριάς σε αυτό το δύσκολο οικονομικό γίγνεσθαι ορίζεται μέσα από τη δραστηριοποίηση του κάθε συμπολίτη μας. Καλλιεργώ μια αμφίδρομη σχέση με το δημότη μας, προασπίζοντας τα δικαιώματά του, ως οφείλω, επισημαίνοντας παράλληλα τις υποχρεώσεις του απέναντι στους υπόλοιπους συνδημότες. Οι υποχρεώσεις του κάθε δημότη Καλαμαριάς σε αυτή τη συμμετοχική συμπολιτεία που προτείνω, εμπεριέχεται στο τρίπτυχο: ΕΛΕΓΧΟΣ - ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ - ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ».

Κλείνοντας την ομιλία του o Δήμαρχος Καλαμαριάς υπογράμμισε: «Θέλω στο σημείο να απευθυνθώ στον πολίτη της Καλαμαριάς με τρόπο απλό και καθημερινό, όπως ακριβώς θα συναντιόμασταν στο δρόμο και να του ζητήσω να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία να διαχειριστεί μαζί μου το Δήμο μας. Για μια καλύτερη και βιώσιμη ποιότητα ζωής όλων μας και για ένα αύριο πιο ελπιδοφόρο από το σήμερα».

«Θα είμαι δίπλα σας και μαζί θα συνεχίσουμε. Έχοντας βάση την αμοιβαία εκτίμηση, εμπιστοσύνη και ειλικρίνεια που οικοδομήσαμε όλα αυτά τα χρόνια που ήμουν στο δημοτικό συμβούλιο», κατέληξε.