ΕΥΞΕΙΝΟΣ ΛΕΣΧΗ ΠΟΝΤΙΩΝ ΝΟΜΟΥ ΣΕΡΡΩΝ

3ήμερες εκδηλώσεις στην Παναγία Γουμερά

Με την ευκαιρία του εορτασμού της Αγίας Κυριακής, πραγματοποιήθηκαν τριήμερες εκδηλώσεις στις 5,6 και 7 Ιουλίου στην Ιερά μονή της Παναγίας Γουμερά. Η κορύφωση των εκδηλώσεων ήταν την τελευταία μέρα, όταν τα 20 και πλέον Ποντιακά σωματεία έδωσαν το βροντερό παρόν σε μία εντελώς διαφορετική εκδήλωση από τις συνηθισμένες. Την όλη επιμέλεια της εκδήλωσης ανέλαβε ο Γιώργος Πουλαντζακλής και του αξίζει ένα μεγάλο μπράβο για το ενδιαφέρον του για τη μονή. Η εκδήλωση της Τρίτης ξεκίνησε με την συναυλία και με την συμμετοχή πλήθους επωνύμων καλλιτεχνών, όπως οι Αλέξης Παρχαρίδης, Γιώργος Σιαμλίδης, Πέλλα Νικολαϊδου, Γιάννης Πολυχρονίδης κ.ά.

Με το τέλος της συναυλίας, την σκυτάλη πήραν οι Ποντιακοί σύλλογοι από κάθε γωνιά της Ελλάδας και με τους χορούς τους ξεσήκωσαν το πλήθος (που δεν έμεινε αμέτοχο) σε ένα ελεύθερο πρόγραμμα εντελώς αυθόρμητο και πιο κοντινό στο ελληνικό πανηγύρι από τις στημένες χορευτικές παραστάσεις. Στο πέρας της εκδήλωσης μοιράστηκαν αναμνηστικά στους συλλόγους που συμμετείχαν στην εκδήλωση και στους χορευτές έναν-έναν. Η ικανοποίηση ήταν έκδηλη στα πρόσωπα όλων των συμμετεχόντων και ευχή όλων είναι να μεγαλώσει κι άλλο ακόμη η αγκαλιά της Παναγίας, ώστε να χωρέσει το πλήθος των Ποντίων επισκεπτών που θα αυξάνεται χρόνο με τον χρόνο σε ένα παραδεισένιο τοπίο.

Η Εύξεινος Λέσχη Ποντίων Νομού Σερρών και το παρόν Δ.Σ. προσέγγισε τη μονή εδώ και ενάμισι χρόνο με τον δικό της τρόπο. Διοργάνωσε εκδρομή πριν έναν χρόνο περίπου με την συμμετοχή 4 συλλόγων του Νομού και παρακολούθησε από κοντά όλες τις δραστηριότητές τις κατά την διάρκεια του χρόνου. Στην παρούσα εκδήλωση, πέραν του χορευτικού παρείχε λεωφορείο για την ενδυνάμωση της παρούσας εκδήλωσης, δίνοντας την ευκαιρία και στους Σερραίους και όχι μόνο να παρακολουθήσουν την εκδήλωση αυτή. Το αποτέλεσμα ήταν η αποστολή να αριθμήσει 40 άτομα που έμειναν ικανοποιημένοι, από την αρχή μέχρι το τέλος.

Καρακασίδης Σάββας


ΕΥΞΕΙΝΟΣ ΛΕΣΧΗ ΠΟΝΤΙΩΝ ΝΟΜΟΥ ΣΕΡΡΩΝ
ΚΟΜΝΗΝΩΝ 21
ΣΕΡΡΕΣ
Τ.Κ. 62125
ΤΗΛ. 2321037581

Βραδιά ποντιακών ανεκδότων από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Ποντίων Θρυλορίου «Η Κερασούντα και το Γαρς»

Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τον εορτασμό της Αγίας Μαρίνας Θρυλορίου «Παρακάθ’ κι Αροθυμίας» που διοργανώνει κάθε χρόνο ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ποντίων Θρυλορίου «Η Κερασούντα και το Γαρς» την Τετάρτη 15 Ιουλίου πραγματοποιήθηκε εκδήλωση με θέμα «Τυπολογία των ποντιακών ανεκδότων».

Βασικός ομιλητής της εκδήλωσης ο ιστορικός – κοινωνιολόγος δρ. Αντώνης Παυλίδης, ενώ αυθεντικά ποντιακά ανέκδοτα είπαν ο Πλούταρχος Κανετίδης, καλλιτέχνης, Ξενοφών Σοφιανίδης, ηθοποιός – χοροδιδάσκαλος και Γιώργος Ανδρεάδης συγγραφέας. Τους συμμετέχοντας χαιρέτισε η πρόεδρος του Συλλόγου κ. Χρύσα Μαυρίδου, ενώ το λόγο έλαβε και ο Νίκος Ζουρνατζίδης, του Ράδιο «Ακρίτες» της Θεσσαλονίκης, που καλύπτει τις εκδηλώσεις του Θρυλορίου που συνεχάρη το συμβούλιο και τα μέλη του συλλόγου για τη διοργάνωση των εκδηλώσεων ιδιαίτερα δε στην πρόεδρο Χρύσα Μαυρίδου στην προσωπικότητα και στην προσφορά της οποίας για τα ποντιακά δρώμενα έκανε ιδιαίτερη αναφορά. Ο κ. Ζουρνατζίδης αναφέρθηκε επίσης στη σχέση του με το Θρυλόριο από το 1957, αλλά και στις προσπάθειες που κάνουν μέσα από τις συχνότητες του Ράδιο «Ακρίτες» για την προβολή των εκδηλώσεων.

Αντώνης Παυλίδης: «Πρέπει να ξεχωρίσουμε το παραδοσιακό ποντιακό ανέκδοτο με τα σημερινά κατασκευασμένα»

Στη συνέχεια ο Αντώνης Παυλίδης μίλησε με θέμα την «τυπολογία των ποντιακών ανεκδότων», τα οποία όπως είπε υπήρξαν συστατικά στοιχεία της καθημερινότητας των ποντίων. Χαρακτήρισε την ιδέα για τη συγκεκριμένη εκδήλωση «πρωτοποριακή, που θα δώσει την ευκαιρία σε πολλούς να προβούν σε συστηματική μελέτη των ποντιακών ανεκδότων.

Ο κ. Παυλίδης ανέλυσε τον όρο τυπολογία, τονίζοντας ότι «εννοούμε τους ψυχολογικούς, κοινωνιολογικούς, ανθρωπολογικούς λόγους που δημιούργησαν τα ποντιακά ανέκδοτα». Ο κ. Παυλίδης μίλησε για κατασκευασμένα ποντιακά ανέκδοτα τις δύο τελευταίες δεκαετίες και κάλεσε τους ποντίους να αντισταθούν στην κατάσταση που έχει δημιουργηθεί, «γιατί θα πρέπει να ξεχωρίσουμε το παραδοσιακό ποντιακό ανέκδοτο με αυτά τα κατασκευασμένα».
Μιλώντας για τα παραδοσιακά ανέκδοτα τόνισε ότι «εξέφραζαν και αυτά την αδιάκοπη προσπάθεια εκτόνωσης της πίεσης από τον καθημερινό αγώνα επιβίωσης, φυσικής και ιδεολογικής. Συνεχής επιδίωξή τους ήταν η δημιουργία όσο το δυνατόν περισσότερων ευκαιριών διασκέδασης, γεγονός στο οποίο οφείλεται η οργάνωση περισσότερων της μιας πανηγύρεων. Τα ανέκδοτα ήταν ένας μηχανισμός εκτόνωσης της καθημερινής επιβίωσης.

Μπορούμε να πούμε ότι υπάρχει ένα δίπολο στην ιστορία του ποντιακού ελληνισμού που χαρακτηρίζει σε πολλές περιπτώσεις την κοινωνική ζωή των Ελλήνων της περιοχής που αντανακλάται στα παραδοσιακά τους στοιχεία και εκφράζει τις ακραίες συνθήκες επιβίωσής τους, μεταξύ των αδιαπέραστων ποντιακών ορέων και της Μαύρης Θάλασσας: «Η Ρωμανία επέρασεν», αλλά παράλληλα «ανθεί και φέρει κι άλλο», «Ακρίτας κάστρον έχτιζεν» και παράλληλα «Ακρίτας περιβόλιν». Τα ανέκδοτα λειτουργούσαν λυτρωτικά στο πλαίσιο του διπόλου της χαρμολύπης: πόνος, δάκρυ – γέλιο, χαρά. Οι πόντιοι έκλαψαν πολύ, παράλληλα όμως γέλασαν και με την καρδιά τους.

Όπως είπε τα ποντιακά ανέκδοτα είναι κατά κανόνα συγκεκριμένα αναφέρονται σε συγκεκριμένα πρόσωπα, σε συγκεκριμένο χώρο, σε συγκεκριμένο χρόνο. «Είναι ένα από τα χαρακτηριστικά των ποντιακών ανεκδότων Τα ανέκδοτα εξέφραζαν την πραγματικότητα της περιοχής, ήταν δηλαδή αυθεντικά, γι’ αυτό και αυτοσαρκαστικά. Εξέφραζαν τους φόβους, τις επιθυμίες, τις ελπίδες τους, αποτυπώνοντας την καθημερινότητά τους, γι’ αυτό έχει ιδιαίτερη αξία η μελέτη και ταξινόμησή τους».

Πηγή: "Παρατηρητής της Θράκης" 17-07-2009

Ταξίδι στις Χαμένες Πατρίδες

Πολιτιστικό Καλοκαίρι 2009 στα Γρεβενά

Σάββατο 18 Ιουλίου 2009

Ο γνωστός συνθέτης Χρήστος Παπαδόπουλος - ιδρυτικό μέλος των Παιδιών της Πάτρας - συμπράτει με τους καλύτερους λυράρηδες τραγουδιστές του Πόντου, σε μια μοναδική καλλιτεχνική συνάντηση: «Πινελιές» από τις καλύτερες παραδοσιακές μουσικές ανταμώνουν τις Ποντιακές μελωδίες, όπως αυτές δίνονται μέσα από την σύγχρονη ενορχηστρωτή ματιά και την φωνή του Γιάννη και Κώστα Παπαγερίδη.

Ο Χ. Παπαδόπουλος, έχοντας ταξιδέψει σε όλη την ανατολή και αυτοσχεδιάσει με Σύριους-Ινδούς-Τούρκους και Άραβες του δίνει την δυνατότητα, μέσα από μοναδικές παραστάσεις, οι τρεις μουσικοί να παρουσιάζουν την ποντιακή μουσική, δοσμένη με μοναδικό ethnic τρόπο. Γνωστές μελωδίες και τραγούδια της αλησμόνητης χαμένης ποντιακής πατρίδας, όπως δεν έχουν ακουστεί ποτέ ξανά: Μέσα από την συνύπαρξη της του «κεμεντζέ» (η λύρα του Πόντου), με το ούτι, αλλά και με τα ροκ στοιχεία της ηλεκτρικής κιθάρας, δημιουργείται μια μοναδική μουσική ατμόσφαιρα, που δεν θα αφήσει κανέναν ασυγκίνητο.

Μια παράσταση όπου η εικόνα και ο ήχος μας ταξιδεύουν στης χαμένες πατρίδες κατά την διάρκεια και παράλληλα με την μουσική προβάλλονται εικόνες από Καππαδοκία - Πόντο Τραπεζούντα κλπ.(για το πρώτο μέρος στο ρεπερτόριο συμπεριλαμβάνονται μεγάλες επιτυχίες του Χρήστου Παπαδόπουλου, όπως τις γνωρίσαμε μέσα από τα δημοφιλέστατα σήριαλ «Αρχιπέλαγος» (ALPHA) και «για την καρδιά ενός αγγέλου» (ALPHA) - το οποίο γνωρίζει μεγάλη επιτυχία, ερμηνευμένο από την φωνή του Δημήτρη Μητροπάνου και η εξαφάνιση με την φωνή του Γιώργου Νταλάρα.

Το δεύτερο μέρος ένα λαϊκό γλέντι με τον τραγούδια του Χ. Παπαδόπουλου και το καλό κλασικό τραγούδι.

Τρίτο μέρος της βραδιάς Ποντιακό γλέντι.

ΠΟΝΤΙΑΚΟΣ & ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΡΥΟΧΩΡΙΟΥ «Ο ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ»

Ο Ποντιακός & Μικρασιατικός Σύλλογος Καρυοχωρίου «Ο Πρόσφυγας» σας ενημερώνει ότι την Δευτέρα 20 Ιουλίου 2009, ημέρα εορτασμού του Προφήτη Ηλία, και ώρα 11:00 π.μ. θα πραγματοποιηθεί η θεμελίωση του νέου Πολιτιστικού Κέντρου Καρυοχωρίου από τον Υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων κ. Μιχάλη Παπαδόπουλο και τον Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας κ. Ανδρέα Λεούδη.

Θέτονται, έτσι, οι βάσεις για την ανέγερση ενός σύγχρονου πολιτιστικού κέντρου που θα στεγάσει τον σύλλογο μας και θα αποτελέσει κυψέλη της πολιτιστικής δραστηριότητας στο Καρυοχώρι.

Το νέο κτίριο είναι εμβαδού 280 τ.μ. και αναπτύσσεται σε δύο επίπεδα. Περιλαμβάνει γραφεία, αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, κοινόχρηστους και βοηθητικούς χώρους, λεβητοστάσιο, υπόγειες αποθήκες και WC, κλπ.

Μια βασική επιδίωξη γίνεται πραγματικότητα με συνεργασία του Δήμου Αγίας Παρασκευής που είναι και ο φορέας υλοποίησης του έργου, συνολικού προϋπολογισμού περίπου 460.000 ευρώ.

Συνοπτικά το πρόγραμμα του διημέρου 19 & 20 Ιουλίου 2009 έχει ως εξής:

Κυριακή 19 Ιουλίου 2009
19:30 Πανηγυρικός Εσπερινός και Λιτανεία της Ιεράς Εικόνας του Προφήτη Ηλιού του Θεσβίτη στο ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία στο Καρυοχώρι.

Δευτέρα 20 Ιουλίου 2009
07:30 π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία στο ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία στο Καρυοχώρι.
11:00 π.μ. Θεμελίωση του νέου Πολιτιστικού Κέντρου Καρυοχωρίου.
11:30 π.μ. Δεξίωση.

Ποντιακός & Μικρασιατικός Σύλλογος Καρυοχωρίου «Ο Πρόσφυγας»
Καρυοχώρι Εορδαίας
T.K. 50200
Τηλ. & Fax: 2463051515
www.prosfygas.gr
info@prosfygas.gr

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΣΤΑΘΜΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Σιδηροδρομικού Σταθμού Κατερίνης πραγματοποιεί τριήμερες εκδηλώσεις στις 17, 18 και 19 Ιουλίου στον αύλειο χώρο του 8ου δημοτικού σχολείου Κατερίνης.

Οι εκδηλώσεις είναι αφιερωμένες σε τρείς ανθρώπους της συνοικίας του Σιδηροδρομικού Σταθμού Κατερίνης που έφυγαν από τη ζωή, Ιωάννη Καλλιανίδη, Ιωάννη Παλαίγδα και Χρήστο Παπαδόπουλο.

Πρόγραμμα

- Παρασκευή 17 Ιουλίου, Κυριάκος Τριανταφυλλίδης τραγούδι, Δημήτρης Παπαδόπουλος λύρα-αγγείο , Παναγιώτης Ασλανίδης λύρα-τραγούδι, Ηλίας Ρακόπουλος αρμόνιο, Σίμος Συμεωνίδης νταούλι, Γιώργος Φωτιάδης νταούλι.

- Σάββατο 18 Ιουλίου, Κώστας Παναγιωτίδης λύρα-τραγούδι, Θόδωρος Βεριότης λύρα-τραγούδι, Γιώργος Στεφανίδης λύρα-τραγούδι, Κώστας Κασσιμίδης λύρα-αγγείο, Ηλίας Ρακόπουλος αρμόνιο, Σίμος Συμεωνίδης νταούλι, Γιώργος Φωτιάδης νταούλι.

- Κυριακή 19 Ιουλίου, Χρήστος Τσενεκίδης λύρα-τραγούδι, Γιώργος Σοφιανίδης τραγούδι, Στέφανος Καλιαννίδης λύρα-τραγούδι, Κώστας Κασσιμίδης λύρα-αγγείο, Ηλίας Ρακόπουλος αρμόνιο, Σίμος Συμεωνίδης νταούλι, Γιώργος Φωτιάδης νταούλι.


ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΣΤΑΘΜΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ
ΣΤΡ. ΡΟΚΚΑ 2
Τ.Κ. 60100
ΚΑΤΕΡΙΝΗ
ΤΗΛ. 2351078825

ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΝΩ ΖΕΡΒΟΧΩΡΙΟΥ "ΠΟΝΤΙΑΚΑ ΝΙΑΤΑ"

ΔΙΗΜΕΡΕΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Ο Εκπολιτιστικός Μορφωτικός Σύλλογος "ΠΟΝΤΙΑΚΑ ΝΙΑΤΑ" Άνω Ζερβοχωρίου Ειρηνούπολης σας καλεί στο διήμερο εκδηλώσεων που πραγματοποιεί στις 17 και 18 Ιουλίου, στο προαύλιο του δημοτικού σχολείου Άνω Ζερβοχωρίου.

Πρόγραμμα:

- Παρασκευή 17 Ιουλίου: Χρήστος Ακριτίδης τραγούδι, Φίλιππος Χαραλαμπίδης λύρα, Δημήτρης Φουντουκίδης αρμόνιο, Γιάννης Παπαδόπουλος νταούλι.

- Σάββατο 18 Ιουλίου: Θεόφιλος Πουταχίδης λύρα-τραγούδι, Δημήτρης Ιωαννίδης αρμόνιο, Στέλιος Μωυσιάδης νταούλι.


ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΝΩ ΖΕΡΒΟΧΩΡΙΟΥ "ΠΟΝΤΙΑΚΑ ΝΙΑΤΑ"
ΑΝΩ ΖΕΡΒΟΧΩΡΙ, Ν.ΗΜΑΘΙΑΣ
T.Κ. 59034
ΤΗΛ. 6976821027

ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΑΨΑΛΟΥ

Ο Σύλλογος Ποντίων Αψάλου Αριδαίας Νομού Πέλλας, σας καλεί στις πολιτιστικές εκδηλώσεις "ΤΟ ΛΑΛΕΜΑΝ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ-ΠΡΩΤΑ ΠΑΡΧΑΡΙΑ" που θα πραγματοποιηθούν στις 17, 18, 19 και 20 Ιουλίου.

Πρόγραμμα:

- Παρασκευή 17 Ιουλίου, Σύλλογος Βλάχων Αψάλου, Σύλλογος Βλάχων Κρύας Βρύσης Γιαννιτσών, Σύλλογος Κρητών Μεσσαράς-Τυμπάκι Ηρακλείου. Κρητική, δημοτική και λαϊκή βραδιά.

- Σάββατο 18 Ιουλίου, Σύλλογος Προμαχών Αριδαίας-χοροί Μακεδονίας, Σύλλογος Ροδοχωρίου "ΟΙ ΚΟΜΝΗΝΟΙ" χοροί Πόντου, Σύλλογος Σωτήρας Εδέσσης-χοροί Μακεδονίας, Σύλλογος Ποντίων Αψάλου-χοροί Πόντου, Σύλλογος Κρητών Μεσσαράς-χοροί Κρήτης. Κρητική, ποντιακή και λαϊκή βραδιά.

- Κυριακή 19 Ιουλίου, πρώτα παρχάρια-συναπάντεμα ποντιακών σωματείων. Σύλλογος Ποντίων Αψάλου-χοροί ποντιόφωνων κατοίκων της σημερινής Τουρκίας, Εύξεινος Λέσχη Ποντίων Κοπανού Ημαθίας, Σύλλογος Ποντίων Αλεξάνδρειας Ημαθίας, Ένωση Ποντίων Πολίχνης.
Ποντιακό γλέντι με τους: Αλέξη Παρχαρίδη στο τραγούδι Παναγιώτη Κογκαλίδη στη λύρα, Γιάννη Πολυχρονίδη στο νταούλι και Δημήτρη Φουντουκίδη στο αρμόνιο.

- Δευτέρα 20 Ιουλίου, Σύλλογος Ποντίων Αψάλου-μικρό τμήμα, αναβίωση Κρητικό-Ποντιακού γάμου, Σύλλογος Κρητών Μεσσαράς-Τυμπάκι Ηρακλείου.
Κρητική και ποντιακή βραδιά με τους: Μάκη Μαρμαρίδη λύρα Πόντου-αγγείο-φλογέρα-λύρα κρήτης, Χρήστο Μαρμαρίδη νταούλι, Δημήτρη Φουντουκίδη αρμόνιο.


ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΑΨΑΛΟΥ
AΨΑΛΟΣ ΑΡΙΔΑΙΑΣ
Τ.Κ. 58400

Εκδηλώσεις στο Χωρύγι

Ένα πλούσιο τριήμερο εκδηλώσεων διοργανώνει ο Ποντιακός Πολιτιστικός Σύλλογος Χωρυγίου, από 17 έως 19 Ιουλίου, έχοντας την ευγενική χορηγία του ΟΠΟΝΓΑ Δήμου Κιλκίς και της Νομαρχίας Αυτοδιοίκησης Κιλκίς.

Το πλήρες πρόγραμμα των εκδηλώσεων έχει ως εξής:

Παρασκευή 17 Ιουλίου 2009
9.00 μ.μ. Θεατρικό έργο: “Το τρεις εξαμαρτείν”
9.30 μ.μ. Κρητικοί χοροί από το σύλλογο “Νέας Ιωνίας”
10.00 μ.μ. Απονομή τιμητικών διακρίσεων στο γιατρό κ. Κωνσταντίνο Στεφανίδη, στη Ματέι-Παρασκευαϊδου Πάτρα, στην καλύτερη μαθήτρια της ΣΤ’ Δημοτικού Ντόμπρε Μπίανκα και στον Καπούλα Δημήτριο, αριστούχο μαθητή της Γ’ Λυκείου.
10.30 μ.μ. Ποντιακοί χοροί από τον Ποντιακό Σύλλογο Πολίχνης Θεσσαλονίκης
11.00 μ.μ. Ποντιακή βραδιά με τους καλλιτέχνες Γ. Γαβριηλίδη, Στ. Πορφυρίδη, Μ. Σιώπη.

Σάββατο 18 Ιουλίου 2009
8.00 μ.μ. Θίασος μαριονετών της Μαριάννας Συμεωνίδου
9.00 μ.μ. Θεατρική παράσταση με τίτλο “Το παρακάθ” από το σύλλογο “Αλέξανδρος Υψηλάντςη” Άνω Ηλιούπολης Θεσσαλονίκης.
10.00 μ.μ. Απονομή τιμητικών διακρίσεων στο γυναικολόγο κ. Ελευθέριο Μπίκο, στον Δήμαρχο Παλλήνης κ. Κωνσταντίνο Καπούλα και σοτν παλαίμαχο ποδοσφαιριστή του ΠΑΟΚ κ. Δ. Πουρίδη.
10.30 μ.μ. Παραδοσιακοί χοροί από τον “Φλάμπουρα” Κιλκίς, Ποντιακοί χοροί από το χορευτικό συγκρότημα του Ποντιακού Πολιτιστικού Συλλόγου Χωρυγίου.
11.30 μ.μ. Ποντιακή βραδιά με τους καλλιτέχνες Γ. Σασκαλίδη και Σ. Πογέλη

Κυριακή 19 Ιουλίου 2009
8.00 μ.μ. Περιφορά εικόνας, συνοδεία της Μπάντας του Δήμου Κιλκίς.
9.00 μ.μ. Δρώμενα από τον “Πόντιο ηθοποιό” Δημήτρη Τερζά
9.30 μ.μ. Ποντιακοί χοροί από το Σύλλογο “Ακριτών” Πολυκάστρου
10.00 μ.μ. Απονομή τιμητικών διακρίσεων στον εκδότη της εφημερίδας “Πρώτη Σελίδα” του Κιλκίς κ. Παύλο Τονικίδη και στον Εισαγγελέα Εφετών κ. Αθανάσιο Ακριτίδη.
10.30 μ.μ. Ποντιακή βραδιά με τους καλλιτέχνες Στ. Νικολαϊδη, Γιώργο Ατματζίδη και Κώστα Ζώη.

Κατάμεστο το Θερινό

Ο Χάρρυ Κλυνν «ένας ήρωας με παντόφλες» …και δημότης Θρυλορίου.

«Θερινό»… έκανε το θερινό δημοτικό θέατρο Κομοτηνής ο πιο δημοφιλής stand-up comedian στην Ελλάδα Χάρρυ Κλυνν, που μαζί με τα «Παιδιά της Σαλονίκης», μια θεατρική ομάδα, παρουσίασαν το έργο των Σακελλάριου-Γιαννακόπουλου, «Ένας ήρωας με παντόφλες».

Η γνωστή μαύρη κωμωδία, η οποία έγινε γνωστή και αγαπητή στο κοινό από το μεγάλο μας ηθοποιό Βασίλη Λογοθετίδη, παραμένει διαχρονική, δυστυχώς, «αναδεικνύοντας» το ελληνικό… ταμπεραμέντο στις μίζες, την παγαποντιά και την καλοπέραση χωρίς ενδοιασμούς για το αν και πόσα «πτώματα» προκαλούνται στην προσπάθεια του ζητούμενου, από τον πόλεμο και μετά, «την καλή ζωή».

Οι Κομοτηναίοι και όχι μόνο συνέρρευσαν στο Θέατρο -πάνω από 700 ήταν τα κομμένα εισιτήρια- αποδεικνύοντας ότι οι νεοέλληνες, παρ’ όλες τις… μεταλλάξεις που έχουν υποστεί, κυρίως μετά τη μεταπολίτευση, παραμένουν «πιστοί» στους πραγματικούς δημιουργούς.
Το κλασικό, πλέον «Ένας ήρωας με παντόφλες» δε θα μπορούσε να αφήσει ασυγκίνητο το κοινό, που ακόμα και σήμερα -και αεί- αγκαλιάζει με στοργή (πολλές φορές και με απελπισία) δημιουργούς του βεληνεκούς του Αλέκου Σακελλάριου, που έκανε πολλές και τεράστιες θεατρικές και κινηματογραφικές επιτυχίες και μόνος, αλλά και ως επιτυχημένο δίδυμο με το Χρήστο Γιαννακόπουλο…

Να σημειωθεί ότι η παράσταση περιλαμβάνεται στις εκδηλώσεις που διοργανώνει ο Σύλλογος «Η Κερασούνται και το Γαρς» με αφορμή τον εορτασμό της Αγίας Μαρίνας. Η ποντιακή του καταγωγή, αλλά και η… ανακάλυψη και άλλων Ποντίων γύρω του προχθές το βράδυ, ήταν ένα από τα βασικά θέματα συζήτησης με δημοσιογράφους, λίγο πριν την παράσταση.
«Σήμερα είναι ο στρατηγός Λάμπρος Δεκαβάλα, δεν είμαι ποντιακής καταγωγής ως στρατηγός, είμαι πανελλήνιας καταγωγής», είπε με το χαρακτηριστικό του χιούμορ και ευχαρίστησε το σύλλογο που τον έφερε στη Θράκη, όπου, όπως είπε, έχει πολλούς φίλους.
«Θα έπρεπε να έχω περισσότερους στην Μακεδονία, αλλά δεν έχω και το άσχημο με εμένα είναι ότι λέω πάντα την αλήθεια και η αλήθεια καμιά φορά στεναχωρεί κάποιους», σχολίασε, ενώ αποκάλυψε ότι θα γίνει και επίτιμος δημότης Θρυλορίου. «Δεν ξέρω αν το μάθατε, θα φροντίσει η κ. Χρύσα (Μαυρίδου) με τα επίχρυσά της να με επαργυρώσει κιόλας».
Ο ίδιος αναφέρθηκε στη βραδιά που έζησε στην Αλεξανδρούπολη με το έργο, χαρακτηρίζοντάς την «σπουδαία βραδιά».

Μιλώντας για το έργο, τόνισε: «Εγώ χαίρομαι με αυτήν την παράσταση και γι’ αυτό κάνω και την περιοδεία, θεωρώ ότι είναι μια μεγάλη τιμή που παίζω αυτό το έργο, το οποίο γράφτηκε από τον Σακελλάριο και τον Γιαννακόπουλο και ακόμη μεγαλύτερη τιμή που ερμηνεύω τον ρόλο που έπαιξε, ερμήνευσε και δίδαξε ο ήρωας του ελληνικού θεάτρου ο Βασίλης ο Λογοθετίδης», τόνισε χαρακτηριστικά.

Επίσης, ανήγγελλε τη συγγραφή ενός ποντιακού έργου. «Θέλω να πιστεύω ότι το ποντιακό θέατρο πρέπει να ξεφύγει πια από αυτήν την μυθογραφία και να είναι ένα σύγχρονο, δραματουργικά σωστό και δομημένο σωστά ποντιακό θέατρο. Για το λόγο αυτό σκέφτηκα να γράψω ένα έργο, θα με βοηθήσει και η Χρύσα η Μαυρίδου να το μεταφράσουμε στα καλά της ποντιακά με έναν τέτοιο τρόπο, ούτως ώστε αυτά που θα λέμε να είναι αντιληπτά και σε αυτούς που δεν κατέχουν την ποντιακή γλώσσα. Όνειρό μου είναι πριν τελειώσω αυτήν την διαδρομή, γιατί μετά θα ασχοληθώ με άλλα θέματα, αυτό το έργο να το παρουσιάσω σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, όπου υπάρχει ποντιακός ελληνισμός», επεσήμανε.

Η πρόεδρος του ποντιακού Συλλόγου Θρυλορίου «Η Κερασούντα και το Γαρς» Χρύσα Μαυρίδου, τόνισε: «Είναι ιδιαίτερη χαρά και τιμή που το πρόγραμμα των εκδηλώσεων της Αγίας Μαρίνας φιλοξενεί αυτήν την παράσταση και είναι ιδιαίτερη χαρά που έχουμε φίλο τον Χάρρυ Κλυνν. Το Θρυλόριο πραγματικά λυπάται που δεν θα τον έχουμε τις επόμενες ημέρες, γιατί οι παραστάσεις πρέπει να συνεχιστούν, όμως όπως είπε θα γίνει δημότης Θρυλορίου. Να είστε σίγουροι ότι κάποια στιγμή θα το κάνουμε όταν ο χρόνος του το επιτρέψει. Ο κόσμος τον τίμησε, είναι γεμάτο το θέατρο», τόνισε και ευχαρίστησε και τα Μ.Μ.Ε., θεωρώντας ότι συνέβαλαν στην ενημέρωση και διαφήμιση της συγκεκριμένης παράστασης. Εμείς, πάλι, δεν το πιστεύουμε και πολύ αυτό. Γιατί, όπως λένε: «το κοινό, το καλό θέατρο και τους πραγματικούς εκφραστές του, τους οσμίζεται…

Επιμέλεια: Ελευθερία Μούκανου

Πηγή: "Η Πατρίδα" 16-07-2009

«Πόντος: Δικαίωμα στην Μνήμη»

Με αφορμή την 19η Μαΐου, μέρα μνήμης της Ποντιακής Γενοκτονίας, εγκαινιάστηκε στην Τεχνόπολη (Γκάζι) η πολυθεματική έκθεση «Πόντος: Δικαίωμα στην Μνήμη» που οργάνωσε ο μελετητής και καθηγητής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, Κώστας Φωτιάδης. Η έκθεση διοργανώθηκε από την Ευξείνο Λέσχη Αθηνών και το Κέντρο Ποντιακών Μελετών σε συνεργασία με την Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων και διήρκεσε μέχρι την Δευτέρα 25 Μαΐου 2009.

Τα εγκαίνια της έκθεσης ξεκίνησαν με ένα πανηγυρικό του Βάσου Λυσσαρίδη, επίτιμου πρόεδρου του ΕΔΕΚ, που τόνισε ότι μια παρόμοια περίπτωση με την Ποντιακή Γενοκτονία καιροφυλακτεί σήμερα με την επανεμφάνιση του σχεδίου Ανάν και ότι αν δεν πολεμηθεί ο Ελληνισμός της Κύπρου θα εξαφανισθεί σε 20-30 χρόνια.

Την ίδια άποψη είχε και ο καθηγητής Νεοκλής Σαρρής: «Αν δεν λειτουργήσει η ιστορική μας μνήμη σε ότι αφορά την γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού, η ίδια μοίρα θα σημαδέψει και άλλα κομμάτια του Ελληνικού Έθνους. Αν τυχόν ευοδωθούν τα σχέδια για ένα νέο Σχέδιο Ανάν, θα έχουν ολέθριο αποτέλεσμα. Σε 30 χρόνια ο Κυπριακός Ελληνισμός θα έχει ροήσει». Όσο για το ερώτημα αν μπορεί να υπάρξει επίσημα μνήμη Ποντιακής Γενοκτονίας, σε περίοδο που τα δύο μεγάλα κόμματα προωθούν την ελληνοτουρκική φιλία, ο καθηγητής Σαρρής δήλωσε: «Η ελληνοτουρκική φιλία που προωθούν τα δύο κόμματα δεν είναι ειλικρινής αλλά προϊόν φόβου. Αλλά για να είμαστε ειλικρινείς και να μπορούμε να υπερασπισθούμε το δίκαιο μας πρέπει να είμαστε και γενναίοι και δυνατοί. Αλλά δυστυχώς ούτε γενναίοι είμαστε, ούτε δυνατοί».

Στην ομιλία του ο καθηγητής Γιαλλουρίδης έδωσε έμφαση στην ιδέα της ισχύος που πρέπει να διαπρέπει την εξωτερική πολιτική, μιας και είναι η μόνη που καταλαβαίνουν οι Τούρκοι. Όπως είπε χαρακτηριστικά : «Για αυτούς που έρχονται και για αυτούς που έφυγαν πρέπει ως έθνος να έχουμε συγκροτημένη πολιτική αποφασιστικότητα και να κατανοήσουμε ότι εκείνο που σέβονται είναι η ισχύς και η υπεράσπιση των συμφερόντων της χώρας μας».

Τέλος ο καθηγητής Φωτιάδης δήλωσε: «Η 19η Μαΐου είναι η μέρα μνήμης των νεκρών μας και σήμερα στην αναστάσιμη αυτή περίοδο, πιστεύω ότι οι ψυχές των νεκρών αναπαύονται και είναι μαζί μας γιατί η δικαίωση τους ήλθε από την μακρινή Αυστραλία, όταν ομόφωνα η κυβέρνηση της Νότιας Αυστραλίας, μαζί με την αντιπολίτευση, αναγνώρισαν την γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, των Αρμενίων και των Ασσυρίων. Και σήμερα στην Θεσσαλονίκη ο υπουργός Δικαιοσύνης της Νότιας Αυστραλίας είναι ο κύριος ομιλητής των εκδηλώσεων που οργανώνει εκεί η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος». Για την ίδια την γενοκτονία ο καθηγητής Φωτιάδης είπε: «Όταν δόθηκε η εντολή της εθνοκάθαρσης ήταν ο Δεκέμβρης του 1916. Οι Νεότουρκοι είχαν αποφασίσει τον αφανισμό όλων των Ελλήνων της Τρίπολης του Πόντου γιατί συνόρευε με τον ποταμό όπου είχαν στρατοπεδεύσει οι ομόθρησκοι Ρώσοι που είχαν καταλάβει τον Ανατολικό Πόντο».

Ενώ τα εγκαίνια της έκθεσης συμπλήρωσε ο διάσημος Πόντιος λυράρης Ματθαίος Τσαχουρίδης που ζει μόνιμα στο Λονδίνο, κυκλοφόρησε τον δίσκο «Από τον Πόντο στην Περσία» σε ξένη εταιρεία και έχει παίξει στα μεγαλύτερα «έθνικ» φεστιβάλ, όπως το WOMAD. Καθώς και ο ηθοποιός Τάκης Βαμβακίδης που ανάγνωσε δραματικά τα κείμενα «Η σφαγή των νηπίων της Σάντας» και «Ο Τσιρίπς εκούιζεν παιδία ελεύθερα».

Όσο για την έκθεση παρουσίασε μέσα από φωτογραφίες, ιστορικά κείμενα, περιοδικά και βιβλία από τον Πόντο, την πρώην Σοβιετική Ένωση και την Τουρκία, την ιστορία του Ποντιακού Ελληνισμού από την στιγμή που βρέθηκαν στον Εύξεινο Πόντο μέχρι την στιγμή που ξεριζώθηκαν και υπέστησαν γενοκτονία από την συμμαχία Τούρκων και μπολσεβίκων. Η ιστορία ξεκινά με το πολύχρωμο υφαντό λαών που ζούσαν εκεί πριν την άφιξη των Ελλήνων και συνεχίζεται με το έθνος της Κολχίδος, την αυτοκρατορία του Μιθριδάτη και της Τραπεζούντας, την ανάπτυξη του Ποντιακού Ελληνισμού στις αντίξοες μέρες της Τουρκοκρατίας, την διεκδίκηση της Ποντιακής Δημοκρατίας. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκαν στα τάγματα θανάτου, αλλά και το ποντιακό αντάρτικο που ακολούθησαν τον μεγάλο ξεριζωμό. Επίσης στον δεύτερο όροφο της αίθουσας «Άγγελος Σικελιανός» υπήρχε μια έκθεση ζωγραφικής εμπνευσμένη από την Ποντιακή Γενοκτονία, αλλά και γενικότερα από την ιστορία του Ποντιακού Ελληνισμού.

Όμως εκείνο που ξεχώρισε στην έκθεση ήταν η παρουσίαση του 14τομου έργου του ιστορικού Κώστα Φωτιάδη «Η Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού», ένα κατηγορώ ενάντια στην τουρκική βαρβαρότητα. Να υπενθυμίσουμε ότι το έργο γράφτηκε σε συνεννόηση με την Ελληνική Βουλή, αλλά στο τέλος η «ελληνική» Βουλή αρνήθηκε να το εκδώσει με το όνομα της. Προφανώς για να μην χαλάσει την σούπα της «ελληνοτουρκικής φιλίας». Για τον ίδιο λόγο, η Βουλή αρνείται να το εκδώσει σε επτά γλώσσες, παρόλο που η μεταφραστική δουλειά έχει ολοκληρωθεί από τον καθηγητή Φωτιάδη. Από την Βουλή έχει κυκλοφορήσει ένας περιληπτικός τόμος του έργου το οποίο έχει εξαντληθεί και δεν πρόκειται να επανακυκλοφορήσει. Αντίθετα το βιβλίο της Βουλής έχει μεταφραστεί στα αγγλικά από το Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης, χωρίς να αναφέρεται το όνομα του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Ενώ έχει κυκλοφορήσει και στα ρωσικά. Έτσι ο καθηγητής Κώστας Φωτιάδης εξέδωσε ιδίοις χρήμασι 500 σειρές του 14τομου έργου και τις χάρισε σε όλα τα ξένα πανεπιστήμια που έχουν τμήμα Ελληνικών Σπουδών. Ενώ το 14τομο έργο μεταφράστηκε στα τουρκικά. Τέλος να πούμε ότι ο Νομάρχης Ανατολικής Αττικής Λεωνίδας Κουρής εξέδωσε το βιβλίο «Πόντος, μεγάλος, ευδαίμων και Ελληνικός» του Κωνσταντίνου Φωτιάδη και το μοίρασε σε 5000 μαθητές της 3ης Γυμνασίου. Τέλος, αλλά όχι λιγότερο σημαντικό είναι ότι: «Οι Τούρκοι φοβούνται το Ποντιακό ζήτημα και είναι επίκαιρο. Ούτε οι Πόντιοι, ούτε οι άλλοι Ελλαδίτες ξέρουν πόσο σημασία έχει ότι εκείνο που βασανίζει τους Τούρκους είναι κυρίως το Ποντιακό ζήτημα. Και αυτό γιατί μέσα από το Ποντιακό ζήτημα αναδεικνύεται η γενοκτονία των Χριστιανικών εθνοτήτων της Μικράς Ασίας».

Οι μουσικές και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις που συνόδευσαν την έκθεση κάθε βράδυ χωρίστηκαν στις κάτωθι ενότητες.
- Την Πέμπτη 21 Μαΐου 2009 «Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου».
- Την Παρασκευή 22 Μαΐου 2009 «Διαχρονικά τραγούδια των Ελληνόφωνων Μουσουλμάνων του Πόντου».
- Το Σάββατο 23 Μαΐου 2009 «Ελλάδα & προσφυγικός Ελληνισμός».
- Την Κυριακή 24 Μαΐου 2009 «Ο Ελληνισμός της Ρωσίας και της Σοβιετικής Ενώσεως». Τέλος την Δευτέρα 25 Μαΐου 2009 «Οι Πόντιοι τιμούν τα σύμβολα της μουσικής τους Χρύσανθο Θεοδωρίδη και Γώγο Πετρίδη». Στις εκδηλώσεις συμμετείχαν μία πλειάδα Ποντίων καλλιτεχνών με κορυφαίο τον Γεώργιο Αμαραντίδη.

Διήμερες εκδηλώσεις στα Πεύκα του Δήμου Τραιανούπολης Νομού Έβρου για τη Σάντα του Πόντου.

Διήμερες εκδηλώσεις στα Πεύκα του Δήμου Τραιανούπολης Νομού Έβρου για τη Σάντα του Πόντου, διοργάνωσε ο Πολιτιστικός Σύλλογος Πεύκων «οι Ρίζες», την Παρασκευή 10 και το Σάββατο 11 Ιουλίου.

Οι διήμερες εκδηλώσεις είχαν σαν στόχο να κάνουν γνωστό στο ευρύτερο κοινό, το σημαντικό χώρο της Σάντας, αλλά την εγκατάσταση των Σανταίων στον Έβρο (χωριά Πεύκα και Αετοχώρι).

Οι εκδηλώσεις άνοιξαν την Παρασκευή 10 Ιουλίου με την ημερίδα για τον Πόντο και τη Σάντα, η οποία πραγματοποιήθηκε στο πολιτιστικό κέντρο του Συλλόγου, όπου μίλησαν ο Θρασύβουλος Λαζαρίδης πρώην δήμαρχος Καλαμαριάς («στοιχεία από την ιστορία του Πόντου»), η συγγραφέας Πόπη Τσακμακίδου- Κωτίδου («Η γυναίκα της προσφυγιάς») και ο Φάνης Μαλκίδης («Σανταίες και Σανταίοι: Από τον Πόντο στον Έβρο»).

Ο Θ. Λαζαρίδης αναφέρθηκε συνοπτικά στις εξελίξεις στον Πόντο, λίγο πρίν το ξεριζωμό και τόνισε τα γεγονότα που σημάδεψαν τον Ποντιακό Ελληνισμό, σε εκείνη την κρίσιμη περίοδο.

Η Π. Τσακμακίδου- Κωτίδου, επικέντρωσε την εισήγησή της στην Πόντια γυναίκα της πρώτης προσφυγικής γενιάς, η οποία διέσωσε τη ζωή αλλά και την παράδοση του ελληνικού λαού.

Ο Φ. Μαλκίδης, στην εισήγησή του, ανέφερε για πρώτη φορά στοιχεία από την εγκατάσταση των Ποντίων και ειδικότερα των καταγόμενων από τη Σάντα στο νομό Έβρου, ενώ επίσης για πρώτη φορά ανασύρθηκαν φωτογραφίες από οικογενειακά αρχεία που φανερώνουν την μεγάλη παρουσία των Σανταίων στην περιοχή.

Το Σάββατο , στις 9:30 το βράδυ, στον ίδιο χώρο, προβλήθηκε ταινία για την ιστορία του Πόντου και στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε παραδοσιακό γλέντι, με τη συμμετοχή Ποντίων καλλιτεχνών.

Οι εκδηλώσεις έγιναν με την υποστήριξη της Νομαρχίας Έβρου,- την εκδήλωση χαιρέτησαν ο Νομάρχης Έβρου Ν. Ζαμπουνίδης και ο αντινομάρχης Π. Ατζανός, όπως και η πρόεδρος των Σανταίων της Θεσσαλονίκης Β. Σαββίδου, ο πρόεδρος της Ένωσης παλιννοστούντων Ν. Έβρου Α. Καραγκιοζίδης, και ο εκπρόσωπος του Συλλόγου Σανταίων του Αετοχωρίου Α. Πουνερίδης- και τις παρακολούθησαν εκατοντάδες πολίτες, Σανταίοι και μη από την Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Δράμα, Φλώρινα, Κιλκίς, Θεσσαλονίκη, Ξάνθη και άλλες περιοχές.

Οι εκδηλώσεις και ειδικά η ημερίδα, έδειξαν τη μεγάλη προσφορά της Σάντας του Πόντου στην ελληνική ιστορία, ενώ έκανε γνωστή την πορεία των Σανταίων στο νομό Έβρου και σε ολόκληρη την Ελλάδα.

Τιμούν την ποντιακή καταγωγή και γι’ αυτό βραβεύτηκαν

Δύο Πόντιους στην καταγωγή, που ο καθένας διέπρεψε στον τομέα του, τον νευροχειρουργό Χρήστο Αντωνιάδη και τον στιχουργό, Λευτέρη Χαψιάδη, τίμησαν οι Θρυλοριώτες το βράδυ της Δευτέρας σε ειδική εκδήλωση.

Οι γιορτές της Αγίας Μαρίνας, «Παρακαθ και αροθυμίας» ξεκίνησαν με το αφιέρωμα στους δύο πόντιους που βρέθηκαν στην περιοχή μας, συναντήθηκαν με παλιούς γνωστούς και χειροκροτήθηκαν θερμά.

Ο νευροχειρούργος Χρήστος Αντωνιάδης ξεχωρίζει για την ποιητική του δεινότητα, καθώς έχει γράψει εξαιρετικά ποιήματα στην ποντιακή διάλεκτο, τα οποία μελοποιήθηκαν από τον Χρήστο Χρυσανθόπουλο και τραγουδήθηκαν από κορυφαίους τραγουδιστές, όπως ο Στέλιος Καζαντζίδης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το «την πατρίδαμ έχασα». Έχει μεταφράσει και διασκευάσει τη Μήδεια στην ποντιακή διάλεκτο.

Ο Λευτέρης Χαψιάδης με την σειρά του είναι ένας κορυφαίος πόντιος στιχουργός, τα τραγούδια του οποίου έχουν ερμηνευτεί από τους σημαντικότερους λαϊκούς καλλιτέχνες της χώρας μας. Ως στιχουργός στο ελληνικό τραγούδι πρωτοεμφανίζεται το 1983. Καταλυτικό ρόλο στη διαμόρφωση της στιχουργικής του διαδρομής έπαιξε η γνωριμία και η φιλία του με τον Λευτέρη Παπαδόπουλο.

Η Χρύσα Μαυρίδου πρόεδρος του Συλλόγου Ποντίων Θρυλορίου «η Κερασούντα και το Γαρς» καλωσόρισε στον οικισμό τα δύο τιμώμενα πρόσωπα.

Εραστής της ποντιακής διαλέκτου, δήλωσε ο Χρήστος Αντωνιάδης και όπως σημείωσε, «έσω του στίχου, προσπαθώ να κρατήσω ζωντανή την ποντιακή διάλεκτο. Αυτός είναι ο σκοπός, δεν ξέρω αν έχω καλλιτεχνικό ταλέντο, αλλά καταβάλω προσπάθειες για την ποντιακή διάλεκτο, γιατί πιστεύω πως μια γλώσσα που δεν διδάσκεται πεθαίνει, αλλά η προσπάθεια που μπορεί να γίνει είναι μέσω ποίησης ή μέσω θεατρικού έργου, για να διατηρηθεί μια γλώσσα ζωντανή. Αυτό με ώθησε να ασχοληθώ λιγάκι με τον στίχο».

Λευτέρη Παπαδόπουλο του ποντιακού τραγουδιού, χαρακτήρισε τον κ. Αντωνιάδη ο στιχουργός Λευτέρης Χαψιάδης, αναφέροντας ότι «είναι μια καταπληκτική μορφή μέσα στην Ελλάδα, νομίζω ότι του έχω δώσει τον πιο πετυχημένο χαρακτηρισμό, είναι ο άνθρωπος που σώζει ζωές με το νυστέρι του, γιατί είναι νευροχειρουργός και θεραπεύει ψυχές με τον στίχο του. Πιστεύω ότι η παρουσία του Χρήστου είναι καταλυτική στο ποντιακό τραγούδι, είναι κυριολεκτικά ο Λευτέρης Παπαδόπουλος του Ποντιακού τραγουδιού».

Ο στιχουργός που είχε βρεθεί πρόσφατα ξανά στην περιοχή μας με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου του «Ένας αλήτης άγγελος», εξέφρασε τη χαρά του να είναι ανάμεσα σε ανθρώπους της φυλής του, όπως είπε, «με πολλή μεγάλη χαρά ήρθα στο Θρυλόριο, σε αυτό το ποντιακό χωριό. Νιώθω ιδιαίτερη συγκίνηση όταν πηγαίνω σε τέτοιες μικρές συγκεντρώσεις ανθρώπων, αν και ευτύχησα να ακούσω τα πρώτα μου τραγούδια από τον Γιώργο Νταλάρα σε μεγαλειώδες συναυλία στο Ολυμπιακό στάδιο μπροστά σε 80.000 κόσμο, εδώ η συγκίνηση είναι διαφορετική, γιατί είμαι ανάμεσα στους πατριώτες μου, ανάμεσα στην φυλή μου».

Για τον Χρήστο Αντωνιάδη στην εκδήλωση μίλησε η φιλόλογος και δημοτική σύμβουλος Σοφία Μενεσελίδου, ενώ στο έργο του Λευτέρη Χαψιάδη αναφέρθηκε η Καίτη Μακρή προϊσταμένη ΚΕΠ Αλεξανδρούπολης.

Το αφιέρωμα πλαισίωσαν μουσικά ποντιακή ορχήστρα με τους Λευτέρη Ξενιτάδη στη λύρα, Κώστα Σαββίδη στα πλήκτρα, Νίκο Παπαδόπουλο και Αναστάσιο Καμενίδη στο νταούλι, Μιχάλη Κακουλίδη, Στέλιο Ταιρίδη και Ελένη Αποστολίδου στο τραγούδι και η ορχήστρα «Νότες» με τους Νίκο Μεραχτσάκη στο μπουζούκι, Χάρη Λύρατζη στο αρμόνιο, Αντώνη Λάιο στα κρουστά, Βασίλη Δερμετζή στα τύμπανα, Συμεών Καγκαίδη, Σταύρο Έλενα και Ελένη Αποστολίδου στο τραγούδι.

Δήμητρα Συμεωνίδου

Πηγή: "Ο Χρόνος" 15-07-2009

ΕΥΞΕΙΝΟΣ ΛΕΣΧΗ ΒΕΡΟΙΑΣ

Βέροια 14-07-2009

Μητροπολίτης Βέροιας: Μετά τον πανελλήνιο σάλο που έχει ξεσηκωθεί για την ανάγκη αλλαγής του κατεστημένου του Ιδρύματος Παναγία Σουμελά και τη γνωμοδότηση από την ολομέλεια του Ν.Σ.Κ. για την παράνομη λειτουργία του Δ.Σ. του ιδρύματος δηλώνει: «Δεν υπάρχει ούτε υπόνοια προβλήματος στη διοίκηση του Ιδρύματος...»

Εξέθεσε ανεπανόρθωτα τον εαυτό του και τη Μητρόπολη, με την από 12-07-09 επιστολή του ο Μητροπολίτης Βέροιας κ. Παντελεήμων, προβαίνοντας ουσιαστικά σε μία εσπευσμένη, πρόχειρη και αγωνιώδη προσπάθεια να καθησυχάσει όσους έχουν «οχυρωθεί» πίσω από την παρούσα Διοίκηση του Ιδρύματος Παναγία Σουμελά, αρνούμενοι κάθε αλλαγή που μπορεί να θίξει τα υπάρχοντα συμφέροντα, τοποθετούμενος απροκάλυπτα απέναντι στις θέσεις τις Π.Ο.Ε.

Μάλιστα, είτε λόγω της βιασύνης του να υπερασπιστεί τις θέσεις του Ιδρύματος και του Σωματείου Παναγία Σουμελά Θεσσαλονίκης, είτε λόγω της αντιπαλότητας που έχει δημιουργηθεί ανάμεσα στην ΠΟΠΣ και το Ίδρυμα από την μια και στην Π.Ο.Ε. και την Ε.Λ.Βέροιας από την άλλη, ο Σεβασμιώτατος δεν πρόσεξε (;) ότι η ανακοίνωση στις τοπικές εφημερίδες δεν ανήκε στην Π.Ο.Ε., αλλά στην Εύξεινο Λέσχη Βέροιας, η οποία εκπροσωπήθηκε -όπως αναφέρεται στο σχετικό δελτίο τύπου- από τον πρόεδρο της Λάζαρο Κουμπουλίδη, που κλήθηκε από το Διοικητικό Συμβούλιο της Π.Ο.Ε. να συμμετάσχει ως το «επιχώριο» Ποντιακό Σωματείο, γνωστό για τις θέσεις και τη δράση του κατά του κατεστημένου της διοίκησης του Ιδρύματος.

Περισσότερο με «ομολογία πίστης» στη διοίκηση του Ιδρύματος, παρά με επιστολή για την επίσκεψη της Π.Ο.Ε. μπορεί να χαρακτηριστεί η ανακοίνωση του Μητροπολίτη Βέροιας. Ο δε υπερβάλλον ζήλος του για το «θεάρεστο» αυτό έργο του, τον οδήγησε σε εξόφθαλμα «ατοπήματα» και τοποθετήσεις που προκαλούν την κοινή γνώμη και προσβάλλουν τα θεσμοθετημένα όργανα της Πολιτείας.

Σημειωτέον ότι, για ακόμη μία φορά το Ίδρυμα «απέφυγε» τη δημόσια τοποθέτηση του, προφανώς όμως καλύφθηκε από την ανακοίνωση της Μητρόπολης…

«Ο Σεβασμιώτατος αρνήθηκε να διατυπώσει –έστω και ως υπόνοια- διαπίστωση ύπαρξης προβλήματος στη διοίκηση του Ιδρύματος»…

Με την προκλητική αυτή τοποθέτησή του ο Μητροπολίτης –την οποία δεν τόλμησε μέχρι σήμερα να διατυπώσει ούτε ο πρόεδρος του Ιδρύματος Γ. Τανιμανίδης- αποδεικνύει ότι είτε η ενασχόλησή του με τα «θεία» τον έχουν αποκόψει από τα εγκόσμια της επισκοπής του, είτε υποτιμά τη νοημοσύνη του καθενός μας, καθώς είναι γνωστό στους «παροικούντες την Ιερουσαλήμ» τι συμβαίνει εντός των τειχών της…

Πως τολμά να ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει ούτε υπόνοια προβλήματος στη διοίκηση του Ιδρύματος:

• Μετά το ομόφωνο και διακομματικό ψήφισμα της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής των Ελλήνων, που μιλά για ανάγκη αλλαγής του διοικητικού κατεστημένου του Ιδρύματος;

• Μετά την έκδοση κοινού ψηφίσματος όλων των Ποντιακών Σωματείων του Νομού Ημαθίας –μετά από πρωτοβουλία της Ε.Λ.Β.- που αναφέρεται στην αρρωστημένη κατάσταση στο διοικητικό καθεστώς του Ιδρύματος, και την ταύτισή του με το Σωματείο Παναγία Σουμελά Θεσσαλονίκης και την ΠΟΠΣ;

• Μετά τη δημόσια τοποθέτηση και στήριξη του ψηφίσματος αυτού και από τους βουλευτές του Νομού μας κ. Ηλία Φωτιάδη, κ. Μιχάλη Χαλκίδη και κ. Τάσο Σιδηρόπουλο;

• Μετά την συνυπογραφή του ψηφίσματος αυτού και την έκδοση ανάλογων ψηφισμάτων από τα 367 Ποντιακά Σωματεία της Π.Ο.Ε. σε όλη την Ελλάδα, του Παγκόσμιου Συνεδρίου του Ποντιακού Ελληνισμού, καθώς και από ενώσεις ποντίων φοιτητών και νεολαιών;

• Μετά την γνωμοδότηση της Ολομέλειας του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (52/2009), σύμφωνα με την οποία υφίσταται πλήρης ακυρότητα της σύνθεσης του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος;

• Παρά το γεγονός ότι σύμφωνα με την ίδια γνωμοδότηση της Ολομέλειας, του ανώτατου αυτού γνωμοδοτικού οργάνου της Χώρας, η Κανονιστική Διάταξη που εφαρμόζει το Ίδρυμα είναι πλήρως ανίσχυρη; Και ότι το Ίδρυμα δεν υπόκειται στον έλεγχο της Ιεράς Συνόδου, αλλά του Υπουργού Παιδείας & Θρησκευμάτων;

• Δεν γνωρίζει τάχα ο Μητροπολίτης ότι δεν δικαιούται να συμμετέχει δια εκπροσώπου του στη διοίκηση του Ιδρύματος;

• Δεν γνωρίζει ότι ο πρόεδρος του Ιδρύματος πρέπει να εκλέγεται από το Δ.Σ. του Ιδρύματος και όχι να διορίζεται ισοβίως από το Σωματείο Παναγία Σουμελά Θεσσαλονίκης;

• Δεν γνωρίζει τάχα ότι το «Κοινό των Ποντίων», στο οποίο ο ίδιος ο Μητροπολίτης προεδρεύει, δικαιούται να εκλέξει τέσσερις (4) συμβούλους στη Διοίκηση και όχι τρεις (3) όπως συμβαίνει μέχρι σήμερα, συμπληρώνοντας τον τέταρτο με διορισμό ο ίδιος ο Μητροπολίτης εντελώς παράνομα;

• Πόσο «κανονικά» λειτουργεί το λεγόμενο «Κοινό των Ποντίων» όταν τα τελευταία πέντε (5) χρόνια απέχουν από τη λειτουργία τα 367 Ποντιακά Σωματεία της Π.Ο.Ε., που αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία των Ποντιακών Σωματείων της Χώρας; Είναι σε θέση να δημοσιοποιήσει πόσα Ποντιακά Σωματεία συμμετείχαν στο τελευταίο «Κοινό των Ποντίων», που τόσο «κανονικά» κατά τα άλλα λειτουργεί;

• Τι νόημα είχε άραγε η επιστολή του Αρχιεπισκόπου κ. Ιερώνυμου προς το Μητροπολίτη Βεροίας (εάν δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα), με την οποία του κοινοποιεί την απόφαση της Ιεράς Συνόδου να λάβει γνώση του υπομνήματος της Π.Ο.Ε. σχετικά με τη λειτουργία του Ιδρύματος Παναγία Σουμελά;


Τέλος, καλούμε το Μητροπολίτη Βέροιας, εάν δεν τολμά να διατυπώσει δημοσίως την άποψή του για επανίδρυση της Ιεράς Μονής της Παναγίας Σουμελά στον ιερό Ναό της Παναγίας που βρίσκεται στην Καστανιά Ημαθίας, μετατρέποντας τον σε ανδρικό Μοναστήρι (θέση στην οποία φυσικά εναντιώνεται η Διοίκηση του Ιδρύματος), -και όχι βέβαια μετατρέποντας το Ίδρυμα σε Μοναστήρι- να μην προβαίνει σε ανάλογες δηλώσεις σε επίσημες συναντήσεις, όπως αυτή με την Π.Ο.Ε. και την Εύξεινο Λέσχη Βέροιας, κατά την οποία μάλιστα θέλοντας να υπερκεράσει την πρόταση του προέδρου της Ε.Λ.Β. Λάζαρου Κουμπουλίδη, διεκδίκησε και την «πατρότητα» της πρότασης, δηλώνοντας ότι την έχει πρώτος διατυπώσει σε συζητήσεις με ανθρώπους του περιβάλλοντος του…Άλλωστε η αποφυγή του -για ακόμη μία φορά- να τοποθετηθεί επ’ αυτού δημόσια, καλυπτόμενος πίσω από τη διφορούμενη δήλωση ότι «δεν συζητήθηκε ιδιαιτέρως (;) το θέμα περί μετατροπής του Ιδρύματος σε Ιερά Μονή», δεν αφήνει περιθώρια για το τι πραγματικά ειπώθηκε…

Για το Δ.Σ. της Ευξείνου Λέσχης Βέροιας

Ο Πρόεδρος
Λάζαρος Κουμπουλίδης

Ο Γεν. Γραμματέας
Νικόλαος Ξενιτόπουλος

Επιστολή Ιεράς Μητρόπολης Βέροιας & Ναούσης

ΕΥΞΕΙΝΟΣ ΛΕΣΧΗ ΒΕΡΟΙΑΣ
Λ. Πορφύρα 1, Πανόραμα
Βέροια
Τ.Κ. 59100
Τηλ. 2331072060
Fax 2331028356
www.elverias.gr
info@elverias.gr

Μεγάλη προσφορά της Σάντας του Πόντου στην ελληνική ιστορία

Διήμερες εκδηλώσεις στα Πεύκα του Δήμου Τραιανούπολης νομού Έβρου για τη Σάντα του Πόντου, διοργάνωσε ο πολιτιστικός σύλλογος Πεύκων «οι Ρίζες», την Παρασκευή 10 και το Σάββατο 11 Ιουλίου.

Οι διήμερες εκδηλώσεις είχαν σαν στόχο να κάνουν γνωστό στο ευρύτερο κοινό, το σημαντικό χώρο της Σάντας, αλλά την εγκατάσταση των Σανταίων στον Έβρο (χωριά Πεύκα και Αετοχώρι).

Οι εκδηλώσεις άνοιξαν την Παρασκευή 10 Ιουλίου με την ημερίδα για τον Πόντο και τη Σάντα, η οποία πραγματοποιήθηκε στο πολιτιστικό κέντρο του συλλόγου, όπου μίλησαν ο Θρασύβουλος Λαζαρίδης πρώην δήμαρχος Καλαμαριάς «στοιχεία από την ιστορία του Πόντου», η συγγραφέας Πόπη Τσακμακίδου - Κωτίδου «Η γυναίκα της προσφυγιάς» και ο Φάνης Μαλκίδης «Σανταίες και Σανταίοι: Από τον Πόντο στον Έβρο».

Ο Θ. Λαζαρίδης αναφέρθηκε συνοπτικά στις εξελίξεις στον Πόντο, λίγο πριν το ξεριζωμό και τόνισε τα γεγονότα που σημάδεψαν τον ποντιακό Ελληνισμό, σε εκείνη την κρίσιμη περίοδο. Η Π. Τσακμακίδου - Κωτίδου, επικέντρωσε την εισήγησή της στην Πόντια γυναίκα της πρώτης προσφυγικής γενιάς, η οποία διέσωσε τη ζωή αλλά και την παράδοση του ελληνικού λαού.

Ο Φ. Μαλκίδης, στην εισήγησή του, ανέφερε για πρώτη φορά στοιχεία από την εγκατάσταση των Ποντίων και ειδικότερα των καταγόμενων από τη Σάντα στο νομό Έβρου, ενώ επίσης για πρώτη φορά ανασύρθηκαν φωτογραφίες από οικογενειακά αρχεία που φανερώνουν την μεγάλη παρουσία των Σανταίων στην περιοχή.

Το Σάββατο, στις 9.30 το βράδυ, στον ίδιο χώρο, προβλήθηκε ταινία για την ιστορία του Πόντου και στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε παραδοσιακό γλέντι, με τη συμμετοχή Ποντίων καλλιτεχνών.

Οι εκδηλώσεις έγιναν με την υποστήριξη της νομαρχίας Έβρου, - την εκδήλωση χαιρέτησαν ο νομάρχης Έβρου Ν. Ζαμπουνίδης και ο αντινομάρχης Π. Ατζανός, όπως και η πρόεδρος των Σανταίων της Θεσσαλονίκης Β. Σαββίδου, ο πρόεδρος της ένωσης παλιννοστούντων Ν. Έβρου Α. Καραγκιοζίδης, και ο εκπρόσωπος του συλλόγου Σανταίων του Αετοχωρίου Α. Πουνερίδης - και τις παρακολούθησαν εκατοντάδες πολίτες, Σανταίοι και μη από την Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Δράμα, Φλώρινα, Κιλκίς, Θεσσαλονίκη, Ξάνθη και άλλες περιοχές. Οι εκδηλώσεις και ειδικά η ημερίδα, έδειξαν τη μεγάλη προσφορά της Σάντας του Πόντου στην ελληνική ιστορία, ενώ έκανε γνωστή την πορεία των Σανταίων στο νομό Έβρου και σε ολόκληρη την Ελλάδα.

Πηγή: "Ο Χρόνος" 14-07-2009

Εκδηλώσεις της Αγίας Μαρίνας από το Σύλλογο «Η Κερασούντα και το Γαρς»

Ένα έντυπο για το Συνεταιρισμό στο Θρυλόριο από τον πρόεδρο του Συλλόγου.

Μια ενδιαφέρουσα έκδοση για την ιστορία του Συνεταιρισμού στο Θρυλόριο κυκλοφορεί με αφορμή τις εκδηλώσεις για της Αγίας Μαρίνας, που τιμάται κάθε χρόνο στον οικισμό, από τον Πολιτιστικό Σύλλογο «Η Κερασούντα και το Γαρς».

Τα κείμενα, οι φωτογραφίες και η επιμέλεια της έκδοσης αυτής ανήκει στην πρόεδρο του Συλλόγου Χρύσα Μαυρίδου.

«Την ιδέα του συνεταιρισμού τη γνωρίζαμε από την πατρίδα».

Συνεχίζοντας το ταξίδι της πολιτισμικής αυτογνωσίας που εδώ και χρόνια ξεκινήσαμε μέσα από τον Σύλλογο, ορμώμενοι από μια εσωτερική ανάγκη να γνωρίσουμε το παρελθόν μας, θα γυρίσουμε το ρολόι του χρόνου 85 χρόνια πίσω, στο 1924, τότε που οι Θρυλοριώτες δημιουργούν τον «Πιστωτικόν Συνεταιρισμόν Θρυλορίου», πρωτοπορώντας σ΄ όλη την περιοχή.

Σ΄ αυτό το ταξίδι θα συναντήσουμε ανθρώπους, με δοκιμασμένες αντοχές, να ορθώνουν το ανάστημά τους στον πόνο, να παλεύουν με την άγονη γη για να την κάνουν να καρπίσει, να δουλεύουν σκληρά κάτω από το λιοπύρι και το βράδυ να χορεύουν τη ζωή, να βλέπουν μπροστά από την εποχή τους και να προωθούν το συνεργατικό πνεύμα.

Θα γνωρίσουμε τον μόχθο των ανθρώπων για να παράγουν τον άρτον τον επιούσιον, βασικό κομμάτι της ανθρώπινης ζωής.

Θα ζαλιστούμε από την μυρουδιά του φρέσκου ζυμωτού ψωμιού και θα ικανοποιήσουμε τον ουρανίσκο μας με την παραδεισένια γεύση του, μόλις βγει ζεστό ζεστό από τον χωριάτικο φούρνο.

Και όταν τελειώσουν το θέρος, θα φτιάξουμε μαζί τους το αποθέρι για να το πάμε στον νοικοκύρη και να πάρουμε το δώρο μας.

Και τότε θα πιαστούμε όλοι στο χορό και θα τραγουδήσουμε τα τραγούδια του Πόντου.

Στο ξημέρωμα, που θα τελειώσει ο χορός, θα βάλουμε πλώρη για άλλους προορισμούς. Γιατί το φετινό πρόγραμμα της Αγίας Μαρίνας «Παρακάθ΄ κι Αροθυμίας» θα σας εκπλήξει ευχάριστα, φιλοξενώντας τον μεγάλο πόντιοι ηθοποιό Χάρρυ Κλυνν, έναν κωμικό τεράστιου βεληνεκούς, που διεκδικεί, και όχι άδικα, τον τίτλο του καλύτερου σατιρικού κωμικού τα τελευταία χρόνια, ο οποίος θα δώσει για μας μια εκπληκτική παράσταση «Ένας ήρωας με παντόφλες» των Σακελλάριου-Γιαννακόπουλου.

Επίσης, θα πρωτοτυπήσει με το αφιέρωμα στο χιούμορ των ποντίων, διοργανώνοντας, για πρώτη φορά στα πολιτιστικά χρόνια, βραδιά ποντιακών ανεκδότων με φημισμένους για τα ανέκδοτά τους πόντιους από όλη την Ελλάδα, και την ποντιακή κωμωδία του Σάββα Σαλπιγγίδη «Ο Πρωθυπουργόν».

Άφησα για το τέλος του ταξιδιού, το αφιέρωμα στον κορυφαίο πόντιο Νευροχειρουργό Χρήστο Αντωνιάδη, υπηρέτη της ποντιακής μούσας και της ποντιακής λαλιάς, τον γιατρό που με το νυστέρι σώζει ζωές και με τους στίχους σώζει ψυχές, και στον πόντιο στιχουργό Λευτέρη Χαψιάδη που τα τραγούδια τραγουδήθηκαν από τους μεγαλύτερους τραγουδιστές του λαϊκού τραγουδιού και θα τραγουδιούνται πάντα από το λαό.

Αυτό το ταξίδι ετοιμάσαμε φέτος για σας, ένα ταξίδι στο οποίο το μόνο που χρειάζεται στις αποσκευές σας είναι η αγάπη για την παράδοση και η πίστη ότι για να έχουμε μέλλον πρέπει να έχουμε παρελθόν», τονίζει στο χαιρετισμό της η πρόεδρος του Συλλόγου.

Στη συνέχεια, παρατίθενται πληροφορίες για την ίδρυση του Συνεταιρισμού στο χωριό:
«Ο «Πιστωτικός Συνεταιρισμός Θρυλλορείου» Περιφέρειας Ροδόπης ιδρύθηκε το 1924, με πρωτεργάτη τον Μιχάλη Αφεντουλίδη και τους Γαρσλήδες του Θρυλορίου, οι οποίοι γνώριζαν, από την πατρίδα τους, την αξία της συνεταιριστικής ιδέας. Η πίστη στην ιδέα του συνεταιρισμού είχε ως αποτέλεσμα την ταχεία πρόοδο του συνεταιρισμού Θρυλορίου και την άμεση απόκτηση υποδομών. Από τα πρώτα κτίρια που αυτός απέκτησε, είναι και το κτίριο της φωτογραφίας, που χτίστηκε το 1927, με προσωπική εργασία των χωριανών. Λειτούργησε στην αρχή ως πρατήριο τροφίμων, αργότερα ως «Σπίτι Παιδιού» και σήμερα λειτουργεί ως ΚΕΦΟ.

Κάθε ιστορία και η αρχή της…

Καλοκαίρι του ΄66 και ο γραμματέας Κώστας Σαλπιγγίδης, 30 χρονών τότε, εργάζεται στην παλιά Κοινότητα Θρυλορίου, σκυμμένος πάνω στα χαρτιά του. Είναι γύρω στις δέκα το πρωί, όταν ο μπάρμπα Ηρακλής Συμεωνίδης, γεννημένος στο Απουλπάτ του Γαρς, ανεβαίνει στην Κοινότητα.

-Καλημέρα Κωστή, ντο εφτάς;
-Καλώς τον μπάρμπα Ηρακλή. Καλά είμαι, έλα κάθκα. Ντο θέλτ΄ς να εφτάγω για τ΄ εσέν;
-Α πουλώ τ΄ αγελάδ΄ ιμ΄ και θέλω να δις΄ με ΄ έναν πιστοποιητικό.
-Ατώρα θα ετοίμαζα.

Ο γραμματέας χώνεται στα κιτάπια του για να ετοιμάσει το πιστοποιητικό και ο μπάρμπα Ηρακλής κάθεται στο μεγάλο τραπέζι που είναι αντίκρυ στο γραφείο του. Κάθεται υπομονετικά και αθόρυβα. Δεν θέλει να ενοχλήσει. Μια παράξενη σιωπή διαχέεται στο χώρο και προκαλεί στον γραμματέα να ρίξει κλεφτές ματιές στον άντρα που έχει απέναντί του. Ο νους του μοιάζει να ταξιδεύει, ποιος ξέρει που. Τα χρόνια που πέρασαν άφησαν τη σφραγίδα τους. Χρόνια δύσκολά, πονεμένα, χρόνια ξεριζωμού από τον γενέθλιο τόπο, χρόνια προσφυγιάς.

Μπορεί το σώμα του να στέκεται ολόρθο, όμως οι ρυτίδες στο πρόσωπό του ομολογούν τις πίκρες του χθες.

Ο μπάρμπα Ηρακλής παραμένει σιωπηλός με το βλέμμα προσηλωμένο στο κενό. Συνεχίζει το ταξίδι του νου και δε αντιλαμβάνεται τη ματιά του γραμματέα που γίνεται επίμονη και διεισδυτική. Ο άντρας αυτός είναι ένα κομμάτι της ιστορίας των προγόνων του. Είναι ζωντανή μνήμη και την έχει μπροστά του. Πρέπει να μάθει και πρέπει να το κάνει τώρα, γιατί ο χρόνος κυλάει αδιάκοπα και παίρνει μαζί του τους ανθρώπους και τις μνήμες τους.

-Μπάρμπα Ηρακλή, έρχουνταν σην Κοινότητα και ερωτούν΄ εμε απόθεν΄ έρθαμε, πότε έρθαμε σην Ελλαδα, ντο εποίκαν οι χωρέτ΄ μουν αστό έρθαν αδά σο χωρίον. Θα λες με να εξέρω και λέγ΄ ατσε;

Το πρόσωπό του απότομα αλλάζει όψη, τα μάτια του φωτίζονται, εκπέμποντας μια εσωτερική λαχτάρα, λες και περίμενε κάποιον να του κάνει αυτή την ερώτηση, κάποιον να τον ακούσει να αναπλάθει το παρελθόν της γενιάς του, το οποίο τον γοήτευε αλλά συνάμα τον βασάνιζε.
-Έεις χαρτί, γράψον, απαντάει με δύναμη.

Ο Κώστας παίρνει χαρτί και μολύβι και γράφει, αφήνοντας τη δουλειά του να περιμένει. Ας περιμένει. Τώρα πρέπει να γράψει το παρελθόν, για να έχουν οι επόμενες γενιές μέλλον.

1.Οι κάτοικοι ήρθαν τον Απρίλιο του 1923.
2.Στην αρχή ήταν στην Κοινότητα Αμαράντων το 1926. Στις 16-6-26 ΦΕΚ ιδρύθηκε η Κοινότητα.
3.Το σχολείο έγινε το 1926.
4.Η εκκλησία έγινε το 1928.
5.Ο Συνεταιρισμός ιδρύθηκε το 1924. Η πρώτη μηχανή ήρθε το 1930 από Ουγγαρία Βουδαπέστη, «κλάυτον». Η δεύτερη ήρθε το 1937. «Μάρσαλ» το 1947.
6.Πρώτος Πρόεδρος ήταν ο Νικόλας Τσατλίδης.
7.Πρώτος Πρόεδρος Συνεταιρισμού ήταν ο Πέτρος Αβραμίδης.
8.Οι κάτοικοι ήρθαν
α)από το Καρς (Απουλπάτ), περιοχή Σεβάστειας.
β)από το Σοχούμ της Ρωσίας, Κερασούντιοι, Σαμψούντιοι από την Ορντού.
9.Ο Αλευρόμυλος έγινε το 1939 και το 1927 έγινε το πρατήριο τροφίμων του συνεταιρισμού.

Σε «δέκα σειρές» όλη ιστορία των Θρυλοτιωτών. «Δέκα σειρές» που κρύβουν ιστορίες γεμάτες λύπη, αλλά και χαρά, πόνο αλλά και δύναμη ψυχής, τραγωδία αλλά και χαμόγελα, θάνατο αλλά και απέραντη αγάπη για τη ζωή.

Δέκα σειρές που σήμερα στην προσπάθειά μας να φωτίσουμε μετά από τόσα χρόνια το παρελθόν, γίνονται η σανίδα της σωτηρίας μας. γιατί οι πληροφοριοδότες έχουν φύγει για το αιώνιο ταξίδι και όσοι έχουν απομείνει, μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού, η μνήμη τους δεν τους βοηθάει. Όσο για τα γραπτά ντοκουμέντα, δυστυχώς είναι ελάχιστα κα αφορούν τα χρόνια μετά τον πόλεμο.

Χρωστάμε πολλά στην διορατικότητα του νεαρού τότε Κώστα Σαλπιγγίδη, που διέγνωσε την ανάγκη διάσωσης αυτών των μαρτυριών, οι οποίες σήμερα αποτελούν μοναδικές ιστορικές πηγές, αλλά και στην πρόνοια της Αρχοντούλας Σαλπιγγίδου του Σάββα που το 1987, πήρε συνέντευξη από τον ίδιο άνθρωπο, η οποία μάλιστα είναι γραμμένη σε κασετόφωνο.

«Ξεκινήσαμε από το μηδέν»

Εικοσιένα χρόνια μετά λοιπόν ο Ηρακλής Συμεωνίδης του Στέφανου κα της Ελένης, γεννημένος το 1898 στο Απουλπάτ του Καρς, περιγράφει στην Αρχοντούλα με κάθε λεπτομέρεια και σαφήνεια την ιστορία των Θρυλοριωτών και φυσικά δίνει στοιχεία για τον συνεταιρισμό: «Οι Γαρσλήδες ήμασταν από το Ούμαρτσουχ Νομού Σεβάστειας, επαρχία Νικοπόλεως με έδρα Μητροπολίτη. Πήγαμε στο Κρας το 1882, όπου μείναμε ως το 1919. όταν πήγαμε στην Ανατολική Θράκη ήμασταν ράκη, επί ξύλου κρεμασμένοι. Το 1920 παίρναμε από το κράτος 45 δραχμές το άτομα. Δεν μπορούσαμε με αυτά τα χρήματα να πάρουμε τίποτα από τα μπακάλικα. Γι΄ αυτό κάναμε ένα Συνεταιρισμό στη Βρύση (το χωριό που εγκαταστάθηκαν στην Ανατολική Θράκη). Από τη Ρωσία είχαμε τη συνεταιριστική ιδέα. Δώσαμε το επίδομα όλοι και αγοράσαμε τα απαραίτητα αλεύρι, ζάχαρι, σαπούνι και λάδι. Τον κάναμε τον συνεταιρισμό αυτόν με τον Συμεών Αφεντουλίδη. Ο Συμεών ήταν υπάλληλος, εγώ προϊστάμενος και ένας από τη Ζέροβα ήταν στον έλεγχο. Με το μικρό κέρδος που μας έμενε πληρώναμε τα εμπορεύματα.

Στο Θρυλόριο όταν ήρθαμε δεν είχαμε τίποτα, ξεκινήσαμε από το μηδέν. Το 1923, σκεφτήκανε ξανά να κάνουν οι Γαρσλήδες Συνεταιρισμό, γιατί ήταν ακριβά στην Κομοτηνή και δεν είχαν χρήματα. Ρούβλια είχαμε πολλά, αλλά δε είχαμε λίρες, γιατί στην πατρίδα μας δεν τις θέλαμε.

Πιστεύαμε ότι τα ρούβλια δεν χάνονται και όλα μας τα λεφτά ήταν ρούβλια. Εκατό ρούβλι αναλογούσαν σε μία λίρα. Πουλήσαμε δύο αγελάδες για τρεις χιλιάδες ρούβλια. Αυτά αντιστοιχούσαν σε τριάντα χρυσές λίρες. Εμείς προτιμήσαμε τα ρούβλια από τις λίρες και όταν ήρθαμε στην Ελλάδα από πλούσιοι γίναμε φτωχοί, γιατί τα ρούβλια δεν είχαν αξία.

Το 1924, εγώ δεν ήμουν στο χωριό, ήμουνα στην Αλεξανδρούπολη, υπάλληλος σε ένα ξενοδοχείο. Στο χωριό ήρθα το 1926. Ο Συνεταιρισμός υπήρχε, όταν ήρθα στο χωριό, με 7 ιδρυτικά μέλη. Από το 1924 ως το 1926 έγιναν τα μέλη 15 με 16. η δραστηριότητα του Συνεταιρισμού σ΄ αυτό το διάστημα δεν ήταν σημαντική, μόνο το δάνειο για τη σπορά το Φθινόπωρο εξασφάλιζε. Το 1926 γίνομαι Πρόεδρος του Συνεταιρισμού.

Το 1927, οι προύχοντες παίρνουν την απόφαση και ανοίγουν πρατήριο τροφίμων και βάζουν μέσα όλα τα είδη, ποτά, τρόφιμα, λάδια. Και είχαν μέσα υπάλληλο τον Χρύσανθο τη Φροσύνας. Εγώ με τον Συμεών ήμασταν ελεγκτές, από το 1927 έως το 1930. Πέθανε ο Χρύσανθος ο υπάλληλος το 1930, παίρνουμε αλωνιστική μηχανή και κλείνουμε το πρατήριο.

Το 1930 τον Αύγουστο, που πήραμε την αλωνιστική μηχανή, πήρε κα το Ζουγγουρλού, το Κρανοβούνιο, αλλά μετά την έδωσαν πίσω με 500 δραχμές ζημιά, γιατί πέρασε ο αλωνισμός. Οι δικοί μας, αν και δεν φάνηκε το κέρδος της, γιατί την βάλανε να δουλέψει πρώτα στο Πρώκτειο και μετά στο χωριό, την κράτησαν.

Στον Συνεταιρισμό τα μέλη έγιναν 40 και, μετά ποτ γράφτηκαν οι Πόντιοι, έγιναν 100. πήγαινε πολύ καλά ο Συνεταιρισμός. Είχε γραφεία, γκαράζ, αλευρόμυλο, χωράφια. Τα χαρτιά κάηκαν μαζί με της Κοινότητας, αλλά τα είπαν στον επόπτη και τα ξαναγράψαμε. Εικοσιπέντε χρόνια έκανα στο Συνεταιρισμό και γι΄ αυτό δεν ασχολήθηκα με την Κοινότητα.

Οι ντόπιοι κάτοικοι του νομού, από τη Γρατινή, τον Ίασμο, την Μαρώνεια, την Ξυλαγανή, το Κόσμιο δεν μας θέλανε. Όατν είδαν την πρόοδο, μας έβλεπαν πια με άλλο μάτι. Αυτό συνέβαινε και στη Βρύση, στην Ανατολική Θράκη. Μας περνούσαν για άγριους Καυκάσιους. Στα δύο χρόνια που κάτσαμε εκεί, είδαν ότι ήμασταν μορφωμένοι και καλοί και μετά είχανε άγριους πρόσφυγες από την Ανατολική Ρωμυλία και τη Βουλγαρία».

Αξιοποιώντας αυτές τις εξαιρετικής σημασίας πηγές και όσους πληροφορητές έχουν απομείνει, θα επιχειρήσουμε και στη φετινή έκδοση ων εκδηλώσεων της Αγίας Μαρίνας, να φέρουμε στο φως άλλο ένα κομμάτι της ιστορίας των Θρυλοριωτών, ώστε χρόνο με το χρόνο να συμπληρώσουμε το πάζλ του παρελθόντος μας. Ένα κομμάτι για το οποίο ήταν πάντοτε περήφανοι οι Θρυλοριώτες, που δεν είναι άλλο από τον «Πιστωτικό Συνεταιρισμό Θρυλλορείου» Περιφέρειας Ροδόπης.

«Όπου βρείτε, σπείρτε..»

Ας πιάσουμε όμως την αρχή του κουβαριού που θέλει τους κατοίκους του Θρυλορίου να φτάνουν σ΄ αυτή τη γη τον Απρίλιο του 1923. είναι πρόσφυγες από το Καρς (Απουλπάτ) της Ρωσίας και από την Κερασούντα, Σαμψούντα, Ορντού του Πόντου, απόγονοι των τολμηρών αρχαίων Ελλήνων θαλασσοπόρων που δάμασαν την άξενη θάλασσα του Πόντου και έκαναν τη γη του κοιτίδα πολιτισμού.

Και αφού για 3.000 περίπου χρόνια μεγαλούργησαν στη γη του Πόντου, με το φωτισμένο και πρωτοπόρο πνεύμα τους, την εργατικότητα και δημιουργικότητά τους, φτάνει το ζοφερό 1922, η εθνική συμφορά που έχει ως συνέπεια το ξεριζωμό του ελληνισμού από τις πατρογονικές του εστίες.

Πάνω από 1.300.000 Έλληνες αναγκάζονται να πάρουν το δρόμο της οδυνηρής προσφυγιάς στην αρχέγονη πατρίδα, τερματίζοντας βίαια τη δημιουργική τρισχιλιόχρονη παρουσία τους στον Εύξεινο Πόντο. Μαζί τους και οι Θρυλοριότες, που ζώντας και αυτοί τη δική τους Οδύσσεια, βρίσκουν την Ιθάκη τους στη Θράκη, στη Ροδόπη, στο σημερινό Θρυλόριο.

Η κατάστασή τους, όπως και όλων των προσφύγων, τραγική. Όμως «αν εξεράθη το κλαρί, πάντα χλωρή ειν’ η ρίζα». Κα την ποτίζουν τη ρίζα με τα δάκρυα και τον ιδρώτα τους, τη σκαλίζουν με τη δύναμη της ψυχής τους και τη θέλησή τους για ζωή κα την ξάνουν πάλι να ανθήσει και να καρπίσει και να γεννήσει ξανά την ελπίδα.

Χτίζουν σπίτια και ξεχερσώνουν την άγονη γη του Θρυλορίου «Πριν από τη διανομή του ΄30 όποιο κομμάτι γης ήθελε κανείς, το έπαιρνε, το όργωνε και το έκανε χωράφι» μας πληροφορεί ο Γιάννης Σαββίδης, γεννημένος το 1917 στον Πόντο. Και επιβεβαιώνει ο Σάββας Σαλπιγγίδης του Θέμπετα, θυμούμενος τα λόγια του πατέρα του « Όπου βρείτε, σπείρτε μας έλεγαν όταν πρωτοήρθαμε». Και αυτό κάνουν μετατρέποντας τον γεμάτο τσαλιά και πουρνάρια τόπο σε παραγωγικό και γόνιμο.

Το κράτος τους προμηθεύει δωρεάν αγροτικά εργαλεία (κοτάνε δηλαδή άροτρα) κάρα και ζώα (βόδια ή αγελάδες), με τα οποία οργώνουν τα χωράφια. Πρέπει να ζήσουν, να εξασφαλίσουν πρώτιστα το ψωμί τους, το σημαντικότερο μέσο συντήρησης του ανθρώπου. Εξάλλου τα δημητριακά και ειδικότερα το σιτάρι και τα παράγωγά του έχουν ιδιαίτερη θέση στη διατροφή των Ποντίων. Η παραγωγή του σιταριού από τη σπορά μέχρι τη συγκομιδή και το άλεσμα είναι μια επίμοχθη διαδικασία, όμως την γνωρίζουν καλά. Γιατί στον Πόντο ασχολούνταν με την παραγωγή δημητριακών. Και αυτή η γνώση αποδείχθηκε σωτήρια την κρίσιμη στιγμή.

«Τον Χορτοθέρ’ εγίνωναν τα κοκκία και εθάριζάμε με τα καγάνε…»

«Το όργωμα ίνουτουν τον Τρυγομηνά (Οκτώβριος) με τα κοτάνε και τα χτήνε ή τα βούδε. Όλ’ είχαμε βούδε ατότε. Πολλά δύσκολο δουλεία. Ασό πρωί ους το βράδον έμνεσε σο χωράφ’ και εποίναμε μονάχα τρία, τρία ήμς’ στρέμματα.

Τον Χορτοθέρ΄ (Ιούλιο) εγίνωναν τα κοκκία και επέναμε εθέριζάμε με τα καγάνε (δρεπάνια). Εποίναμε κεσούκια, εμαζεύκουμες και εβοήθαναμε ο εις τον άλλο και αέτς ετέλωναμε κι άλλο αγλήγορα. Ους να εβασίλευεν ο ήλιον εθέριζάμε. Μονάχον το μεσημέρ΄ εκαθο
Μιχάλης Αφεντουλίδης, ο πρωταίτιος του Συνεταιρισμού Θρυλορίου.

Ο μόχθος για να ζήσουν οι πόντιοι ήταν πολύς. Οι αντοχές τους δοκιμάζονταν. Όμως δε το βάζουν κάτω. Έχουν περάσει και χειρότερα. Κατορθώνουν να πάρουν καρπούς της γης και να ορθοποδήσουν. Σε ένα μόλις χρόνο από την εγκατάστασή τους στο χωριό έχουν σπίτια, χωράφια και παραγωγή. Είναι λοιπόν η κατάλληλη στιγμή να αξιοποιήσουν το θησαυρό που έφεραν μαζί τους από τις πατρογονικές τους εστίες, το προοδευτικό τους πνεύμα. Βλέπουν πιο μπροστά από την εποχή τους και τολμούν.

Με πρωτεργάτη και εμπνευστή τον Μιχάλη Αφεντουλίδη, τον λεγόμενο γραφιά, οι Γερσλήδες καλλιεργούν τη συνεταιριστική ιδέα και το 1924 ιδρύουν τον πρώτο συνεταιρισμό στην περιοχή.

Το 1924 ένα χρόνο αμέσως μετά την άφιξή τους στο Θρυλόριο.

«Το χωριό μας χρωστάει πολλά στον Μιχάλη Αφεντουλίδη» θα μου πει με σοβαρότητα ο Γιάννης Σαββίδης. «Ήταν αξιωματικός του Ρωσικού στρατού και γραμματέας του χωριού. Όλοι στο χωριό τον σέβονταν. Ήταν ο πρωταίτιος του Συνεταιρισμού. Συνεργάστηκε με τον δικηγόρο Νικόλαο Αβραμίδη, που ήταν στην Κομοτηνή και με τα πρώτα εφτά άτομα, που αποδέχτηκαν την ιδέα του, προχώρησαν στην υλοποίηση. Στη συνέχεια γράφτηκαν και οι υπόλοιποι χωριανοί, Γαρσλήδες πρώτα και αργότερα οι Πόντιότ΄».

Η Χρυσή Μαυρίδου γεννημένη το 1922 θυμάται ορισμένα από τα πρώτα άτομα που ξεκίνησαν τον συνεταιρισμό. Ανάμεσά τους ο πατέρας της Συμεών Αφεντουλίδης, ο Νικόλαος Αβραμίδης, ο Κωνσταντίνος Ιορδανίδης, ο Πέτρος Αβραμίδης, ονόματα που επιβεβαιώνονται και από τον Γιάννη Σαββίδη.

Πρώτος Πρόεδρος του Συνεταιρισμού σύμφωνα με τον Ηρακλή Συμεωνίδη γίνεται ο Πέτρος Αβραμίδης.

Οι πρώτες υποδομές του Συνεταιρισμού

Ο Συνεταιρισμός πολύ γρήγορα χτίζει, με προσωπική εργασία των χωριανών, ένα κτίρο πάνω στην πλατεία του χωριού, δεν γνωρίζουμε ακριβώς πότε, όπου στεγάζει τα γραφεία του στον πάνω όροφο (είχε πέντε μεγάλα δωμάτια, όπως θυμάται ο γραμματέας Κώστας Σαλπιγγίδης) και το κάτω μέρος το χρησιμοποιεί ως αποθήκη. Σε ένα από τα δωμάτια, σύμφωνα με τη Χρυσή Μαυρίδου παίζανε και θέατρο. Συγκεκριμένα θυμάται την παράσταση «Ο Τάσος και η Γκόλφω» που παίχτηκε από χωριανούς μας. και συμπληρώνει ότι στο πίσω μέρος του κτιρίου είχε ένα μεγάλο υπόστεγο, όπου από κάτω βάζανε τα μηχανήματα του συνεταιρισμού, το λεγόμενο γκαράζ που αναφέρει ο Ηρακλής Συμεωνίδης. Ο Νικόλαος Παπαδόπουλος του Σάββα. Γεννημένος το 1931, περιγράφει με θαυμασμό το υπόστεγο αυτό, το οποίο τονίζει ότι ήταν σκεπασμένο με τεράστιες λαμαρίνες. Αυτό το κτίριο αργότερα θα φιλοξενήσει την Κοινότητα Θρυλορίου το 1926 και το νηπιαγωγείο.

«Και χαμελέτε με τρία τρανά λιθάρε..»

Το δικαίωμα που εισπράττει ο Συνεταιρισμός για τον αλωνισμό είναι 8% σε σιτάρι και έτσι σιγά σιγά αποκτάει έσοδα σημαντικά, με αποτέλεσμα το 1939 να κτίσει αλευρόμυλο (χαμελέτε). Μυλωνά στον αλευρόμυλο προσλαμβάνει τον Ματθαίο Σωπιάδη και αργότερα τον Αθανάσιο Χατζόπουλο. Το τρακτέρ «Κλάυτον», που δεν επαρκεί σε δύναμη για τη λειτουργία της πατόζας, χρησιμοποιείται στον αλευρόμυλο. Οι δυνατότητες του μύλου καλύπτουν τις ανάγκες και των γύρω χωριών.

«Τρία τρανά λιθάρε είχεν ο μύλο. Σ΄ έναν ημέρα εθερίζαμε, αλέθαμε και εζούμωνάμε. Τα κοκκία ετελούνταν αγλήγορα και ΄κ΄ είχαμε να ετρώγαμε. Αέτς εποίναμε άτσχαρμαν, εθέριζαμε ολίγα κοκκία σην αρχή για να εφτάμε αλεύρ΄ και επεκεί τα υπόλοιπα», τονίζει με περηφλανεια η Χρυσή Μαυρίδου.

Αργότερα, σκέφτονται να αξιοποιήσουν τη δύναμη του μύλου ώστε να παράγουν ρεύμα. Γι΄ αυτό το καλύτερο είναι να δουλεύει ο ανεμόμυλος τη νύχτα.

«Όταν το ‘41 ήρθαν οι Βούλγαροι…»

Ο πόλεμος του 1940 δεν επιτρέπει το σχέδιο να πραγματοποιηθεί. Την πληροφορία δίνει ο Γεώργιος Μαυρίδης του Μιχάλη, την οποία επιβεβαιώνει η Χρυσή Μαυρίδου και ο Σάββας Σαλπιγγίδης του Θεμπετά. «Ήμουν 5 χρονών όταν ήρθαν οι βούλγαροι στο χωριό. Ήταν πρωτάνοιξη του ΄41, όταν η πλατεία του χωριού γέμισε Βούλγαρους που ήρθαν με τις οικογένειές τους και τα ζώα τους. Ήμουν πάνω στην πλατεία και σκύβω κρυφά και παίρνω έναν από τους πασσάλους που ήταν καρφωμένο στις άκρες της πλατείας και τον βάζω κάτω από την μπλούζα μου. Ήταν οι πάσσαλοι που είχε τοποθετήσει ο συνεταιρισμός για να ορίσει τα σημεία απ΄ όπου θα περνούσε το ρεύμα που θα παρήγαγε ο αλευρόμυλος. Οι πάσσαλοι για το ρεύμα θα μπουν ξανά το 1963».

Αξίζει εδώ να αναφέρουμε ότι λίγο πριν κηρυχθεί ο πόλεμος, στις 17 Σεπτεμβρίου του 1940, η πατόζα τελείωνε τον αλωνισμό στο χωριό Γρατινή, όπως χαρακτηριστικά θυμάται ο Γιάννης Σαββίδης.

Ο πόλεμος θα ανατρέψει σχέδια και όνειρα και θα οδηγήσει στη διακοπή της λειτουργίας του μύλου. Φεύγοντας οι Βούλγαροι, οι χωριανοί από την φτώχεια και την ανέχεια κόβουν τους ιμάντες του μύλου και κάνουν πέδιλα, γίνονται έτσι μάρτυρες της ερήμωσης και της καταστροφής του.

Μεγάλο έργο σε χίλια χρόνια.

Μπορεί ο πόλεμος να ανέκοψε την πρόοδο του Συνεταιρισμού, όπως φυσικά και την πρόοδο της ανθρωπότητας, όμως ο Πιστωτικός συνεταιρισμός Θρυλορίου έζησε μεγάλες δόξες πριν τον πόλεμο.

Ο Γιάννης Σαββίδης σημειώνει χαρακτηριστικά «Αν στην Ελλάδα τότε είχε πέντε συνεταιρισμούς, ένας ήταν του Θρυλορίου, που ήταν ο πιο προοδευμένος».

Ο δε Ανδρέας Σαλπιγγίδης του Θέμπετα λέει εύστοχα «Μέχρι το 1940 ο συνεταιρισμός Θρυλορίου έγινε γνωστός ως ο προοδευτικός Συνεταιρισμός της χώρας».

«Ακόμη δεν μπόρεσα να πιστέψω πως σε μια δεκαετία αγόρασαν χωράφια, έκαναν το κοινοτικό κατάστημα πήραν μηχανήματα, έφτιαξαν το πρατήριο, τον μύλο. Είναι πραγματικά εκπληκτικό» λέει με ειλικρινή έκπληξη ο Νικόλαος Παπαδόπουλος.

Διακρίνεται μάλιστα για το ανθρωπιστικό του έργο. «Βοηθούσε όποιον είχε ανάγκη και στον αλωνισμό κρατούσε τα δανεικά», λέει ο Γιάννης Σαββίδης και συμπληρώνει ο Ανδρέας Σαπλιγγίδης «Ο Συνεταιρισμός απέκτησε έσοδα από τον αλωνισμό. Εκείνη την εποχή πρωταρχική φροντίδα των νοικοκυραίων ήταν να εξασφαλίσουν αλεύρι και κατ΄ επέκταση ψωμί, για να περάσουν τη χρονιά. Πολλοί δεν μπορούσαν και κατά τον Μάιο μήνα δεν είχαν αλεύρι. Τότε δανείζονταν από τον συνεταιρισμό και με τον αλωνισμό τα επέστρεφαν».

Η Εγνωσία Μαυρίδου θυμάται τον πατέρα της Αθανάσιο Αβραμίδη, που ήταν ταμίας του Συνεταιρισμού μετά το 1940, με δύο τσάντες πέδιλα. Τα είχε αγοράσει ο συνεταιρισμός για τα φτωχά παιδιά. Τον παρακαλούσε να δώσει και στην ίδια ένα ζευγάρι από τα πάδιλα εκείνα, όμως της αρνήθηκε λέγοντάς της: «Εσύ πατέρα έεις, επορεί και παίρ΄τσε. Ατά είναι για τα μωρά που είναι φτωχά».

Νέα αποκτήματα - Αρχή εκποιήσεων

Ο συνεταιρισμός θα συνεχίσει το έργο και τη δράση του και μετά τον πόλεμο. Οι Βούλγαροι φεύγοντας θα πάρουν μαζί τους ένα από τα δύο αλωνιστικά συγκροτήματα του Συνεταιρισμού, πιθανότατα το δεύτερο του 1937, αν λάβουμε υπ΄ όψη μας τα στοιχεία του πρακτικού του εποπτικού συμβουλίου του 1954, που αναφέρουν στην δύναμη του Συνεταιρισμού την πατόζα «Κλάυτον» και το τρακτέρ «Χανουμακ».

Το 1947 σύμφωνα με τον Ηρακλή Συμεωνίδη, ο συνεταιρισμός αποκτά τη πατόζα «Μάρσαλ», η οποία κατά τους πληροφορητές μας, δόθηκε ως αποζημίωση για την πατόζα που μας πήραν οι Βούλγαροι, από την αμερικάνικη βοήθεια, σχέδιο Μάρσαλ, (περί ενισχύσεως των φτωχών κρατών).

Το 1948 ο συνεταιρισμός αγοράζει τον ελκυστήρα «Μινεάπολη». Σύμφωνα με τον Κώστα Σαλπιγγίδη. Την ίδια περίπου περίοδο παίρνουν και δύο θεριστικές μηχανές, αμερικάνικες, και ένα τρακτέρ «Φάρμαλ-Μακόρμη», επίσης αμερικάνικο. Το «Φάρμαλ» το θυμούνται από την ιδιαιτερότητα που είχε στις ρόδες. Οι μπροστινές ρόδες του ήταν ενωμένες. Ο ελκυστήρας αυτός χρησιμοποιήθηκε για να μεταφέρει με μια δίτροχη πλατφόρμα τα δικαιώματα του συνεταιρισμού. Μετά το 1950 μετέφερε και τον Ποδοσφαιρικό Σύλλογο του χωριού στα διάφορα χωριά όπου έδινε αγώνες, όπως Πελαγία, Σάπες, Αετόλοφο, Γρτινή, τονίζει ο Σάββας Σαλπιγγίδης και επιβεβαιώνει ο Κώστας Σαλπιγγίδης και ο Τριαντάφυλλος Μαυρίδης.

Την ύπαρξη της μιας θεριστικής μηχανής της «Μακόρμη», επιβεβαιώνει το πρακτικό του Εποπτικού Συμβουλίου του συνεταιρισμού στις 26 Ιανουαρίου του 1958, στο ποίο αποτελεί θέμα ημερήσιας διάταξης η «Εκποίησις θεριστικής μηχανής τύπου «Μακόρμη» 8 πόντων».

Το μεικτό Διοικητικό και εποπτικό Συμβούλιο «… συνεκλήθη εκτάκτως καθ΄ ότι ευρέθη αγοραστής δια την αγοράν της παλιάς εν αχρησία θεριστικής μηχανής του Συνεταιρισμού, με προσφερθείσα τιμήν 4.000 δρχ. και ότι συμφέρον του συνεταιρισμού είναι να την εκποιήσει με την τιμήν αυτή, διότι μετά παρέλευσιν χρονικού διαστήματος η αξία της μηχανής θα είναι μηδαμινή. Επίσης, δια να την επισκευάσει ο Συνεταιρισμός και να τη θέσει εις λειτουργίας δεν είναι συμφέρον του Συνεταιρισμού, κατόπιν της νέας αγορασθείσης υπό του Συνεταιρισμού θεριστικής μηχανής». Έτσι αποφασίζουν να την εκποιήσουν έναντι 4.000 δρχ. στον ενδιαφερόμενο.

Στο μεταξύ, στη κοινή συνεδρίαση της 13ης Φεβρουαρίου 1957 των Συνβουλίων του συνεταιρισμού συζητούν τους όρους εκποίησης της αλωνιστικής Μηχανής ¨Μάρσαλ» και του ελκυστήρα «Χάνουμακ».

Σύμφωνα λοιπόν με το πρακτικό:
1.Ημερομηνία δημοπρασίας ορίζεται η 5η Μαρτίου, ημέρα Τρίτη και ώρα 11 π.μ., εν τω γραφείω της Ενώσεως Γ.Σ. Ροδόπης, εν Κομοτηνή (οδός Αγ. Γεωργίου)
2.Η αλωνιστική μηχανή τύπου «Μάρσαλ ‘54», με σιδηρούς τροχούς, ρυμουλκομένην κοσκίναν, επισκευάσθη κατά το έτος 1956, λειτουργήσασα, ευρισκόμενη γενικώς εις καλήν κατάστασην. Η ωριάια απόσδοσίς της εις καλήν εσοδείαν υπερβαίνει τας χιλίας πετνακοσίας οκάδες σίτου, ουδεμίαν δε απώλειαν παρουσιάζει.
3.Ο ελκυστήρ Χάνουμακ δυνάμεως 50 HP είναι πετρελαιοκίνητος, προπολεμικής κατασκευής, με σιδηρούς τροχούς, υπέστην γενική επισκευή κατά το έτος 1954.Ούτως υφιστάμενος κατ’ έτος τας απαραιτήτους επισκευάς εχρησιμοποιήθη κατά τα έτη 1955, 1956 δια την κίνησην αλωνιστικής μηχανής.
4.Πρώτη προσφορά δια μεν την αλωνιστικήν μηχανήν το ποσό των πεντήκοντα χιλιάδων δραχμών, δια δε τον ελκυστήρα «Χάνουμακ» το ποσό των δέκα πέντε χιλιάδων δραχμών….».

Ο Συνεταιρισμός στα νεώτερα χρόνια

Οι ανάγκες πλέον είναι διαφορετικές. Η τεχνολογική εξέλιξη αλλάζει τα δεδομένα στη γεωργία. Οι νέες αλωνιστικές μηχανές διευκολύνουν το έργο των γεωργών και ο Συνεταιρισμός καλείται να εξυπηρετήσει τις νέες απαιτήσεις.

Μελετώντας το βιβλίο των πρακτικών του Εποπτικού Συμβουλίου του Συνεταιρισμού, που ευτυχώς για εμάς έκανε πολλές μεικτές συνεδριάσεις με το διοικητικό συμβούλιο του Συνεταιρισμού και μπορούμε να αντλήσουμε τις πιο παλιές γραπτές πληροφορίες για το Συνεταιρισμό από το 1954 έως το 2000, διαπιστώνει κανείς τις αλλαγές που επήλθαν στη δράση του κυρίως. Αυτή αφορά πλέον στην εξυπηρέτηση των μελών σχετικά με την αγορά φυτοφαρμάκων, λιπασμάτων, σπόρων, στην επιστροφή του ΦΠΑ στην ενημέρωσή τους για τα τυχόν αγροτικά προγράμματα που υπάρχουν και άλλα…

Όσο για το ανθρωπιστικό έργο του συνεχίζεται. Δίνεται βοήθεια για παράδειγμα στους νεοπρόσφυγες Ποντίους από την πρώην Σοβιετική Ένωση του χωριού, για αγορά καυσόξυλων, δίνονται χρήματα στην εκκλησία για τις ανάγκες της, στο δημοτικό σχολείο, στην ποδοσφαιρική ομάδα, στους πολιτιστικούς συλλόγους του χωριού και όπου αλλού κριθεί αναγκαίο.

Τα περιουσιακά του στοιχεία σήμερα είναι:
1.Δύο αποθήκες, η μία στον παλιό αλευρόμυλο που μετατράπηκε σε σούπερ μάρκετ από το 1980 και ενοικιάζεται από την Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Ροδόπης και η δεύτερη, στην καινούρια αποθήκη που χτίστηκε επί προεδρίας του Παγκράτη Αβραμίδη, η οποία επίσης, σήμερα νοικιάζεται για διάφορες χρήσεις.
2.55 στρέμματα χωράφια που επίσης νοικιάζονται
3.Ένα οικόπεδο, που έγινε το 1978 επί προεδρίας του Παγκράτη Αβραμίδη και ανακαινίστηκε σε ηλεκτρονική, πρόσφατα, το 2002, επί προεδρίας Γιώργου Καμενίδη του Ιορδάνη.

Ο Συνεταιρισμός βάσει των γραπτών στοιχείων του βιβλίου πρακτικών του Εποπτικού Συμβουλίου, του πιο παλιού που έχουμε πλέον, μια και προπολεμικά και μέχρι το 1954 έχουμε μόνο προφορικές μαρτυρίες, διοικείται από πενταμελές διοικητικό συμβούλιο, το οποίο προκύπτει από εκλογές που γίνονται κάθε τρία χρόνια από τη Γενική Συνέλευση του Συνεταιρισμού και τριμελές Εποπτικό Συμβούλιο το οποίο εκλέγεται με τον ίδιο τρόπο. Το Διοικητικό Συμβούλιο αποτελείται από τον πρόεδρο, τον αντιπρόεδρο, τον ταμία, το γραμματέα και ένα μέλος.

Το Εποπτικό Συμβούλιο αποτελείται από τον προϊστάμενο, τον αναπληρωτή και ένα μέλος. Το Συμβούλιο αυτό έπαψε πλέον να υφίσταται από το 2000, οπότε σταματά και η εγγραφή πρακτικών στο αντίστοιχο βιβλίο.

Σύμφωνα με τα γραπτά στοιχεία που έχουμε, πρόεδροι διοικητικών συμβουλίων του Συνεταιρισμού από το 1954 μέχρι σήμερα διετέλεσαν: Ευστάθιος Αφεντουλίδης, Συμεών Αφεντουλίδης, Παναγιώτης Νικολαΐδης, Χαράλαμπος Αφεντουλίδης, Αναστάσιος Αναστασιάδης, Ελευθέριος Σαλπιγγίδης, Σάββας Μαυρίδης, Δημήτριος Τσατλίδης, Γεώργιος Παπαγεωργίου, Θεοχάρης Αφεντουλίδης, Αγαθάγγελος Τσιτιρίδης, Βασίλειος Κακουλίδης, Ιωάννης Λαζαρίδης, Παγκράτης Αβραμίδης, Κυριάκος Σιδηρόπουλος, Αθανάσιος Ιορδανίδης, Νικόλαος Παπαδόπουλος, Αναστάσιος Σαλπιγγίδης, Σάββας Παπαδόπουλος, Γεώργιος Καμενίδης.

Προϊστάμενοι του Εποπτικού Συμβουλίου, κατά την ίδια περίοδο, διετέλεσαν:
Κωνσταντίνος Τσαλτίδης, Ιωάννης Σιδηρόπουλος, Λάζαρος Ελευθεριάδης, Ηρακλής Συμεωνίδης, Γεώργιος Καμενίδης Γεώργιος Κακουλίδης, Νικόλαος Τστιτιρίδης, Στέργιος Μαυρίδης, Πολύκαρπος Ελευθεριάδης, Κωνσταντίνος Μαυρίδης, Νικόλαος Ναβροζίδης, Δημήτριος Σωπιάδης, Θεόδωρος Αβραμίδης, Ιωσήφ Παρχαρίδης, Στέφανος Μαρσίδης, Παναγιώτης Κακουλίδης, Χαράλαμπος Κερκελίδης, Νικόλαος Λαζαρίδης».

Πηγή: "Η Πατρίδα" 14-07-2009